Biegnij!
Biegnij. Szybko!
Hej!
Kurwa!
Zostaw torbę!
Kurwa!
Ty gnojku!
Odpalaj auto!
Hyeon-ju, szybciej!
Biegnij!
Pospieszcie się!
Odpalaj auto!
- Gnoje. - Szybciej!
Szybko!
Wsiadaj!
Zamknij drzwi, Woo-jin!
Kurwa mać.
BLOODHOUNDS
Od Kim Myeong-gila pożyczyło więcej osób, niż myśleliśmy.
Ludzie wchodzili do baru co godzinę.
Niektórzy przyjechali radiowozami.
Nie znam nazwiska,
ale był tam baseballista, którego widziałem w TV.
Po tylu latach ma większy zasięg.
Wiedziałem, że Myeong-gil siedział w więzieniu.
Mówił, że będzie u mnie pracował i zacznie życie od nowa.
Desperacko mnie błagał.
Nabrałem się.
Gdy Myeong-gil na mnie napadł,
zaszyłem się w Namhae z panem Oh.
Wtedy usłyszałem plotki,
że otworzył firmę dzięki mojej kasie i obligacjom.
Powinienem był się go pozbyć.
To ja go wszystkiego nauczyłem.
Jednak nie śmiałem planować
na nim zemsty.
Kazałem ci zostawić go w spokoju.
Przepraszam.
Bałem się, że ciebie też stracę.
Zawsze
troszczył się pan o mnie i chronił mnie jak rodzinę.
Jestem gotowy
ryzykować dla pana życie.
Dziękuję.
I przepraszam.
Halo.
Tak?
Rozumiem. Przyjedźcie tu.
Ludzie Kim Myeong-gila zaatakowali dzieciaki,
gdy zabierały pieniądze z księgarni.
- Nic im nie jest? - Nie wiem. Ale…
stracili całą kasę z sejfu.
Nic im nie jest?
Chyba są cali.
Związali jednego w budynku i nie mogli się nim zająć.
Co zrobimy?
Gdy na pogotowie trafi pacjent, który zrobił coś nielegalnego,
lekarze muszą powiadomić policję.
Dlatego miałem umowę ze szpitalem, żeby zawsze byli gotowi do operacji.
Myeong-gil pewnie też ma swój szpital.
Wyślę Du-yeonga. Przyda się motocykl.
Dobra robota.
Hej.
Dobra robota.
Dziękuję.
Wyśpijcie się i przyjdźcie w porze lunchu do mojej restauracji.
Po co dokładnie?
Żeby zjeść.
Jasne.
Nie chcesz?
Zwykle nie jadam lunchu.
- Przyjdź. - Dobrze.
Idź.
Hej.
Nic ci nie jest?
Przepraszam, straciliśmy pieniądze z sejfu.
Nic ci się nie stało?
Nie.
Więc nie szkodzi.
Przeniosę pudła. Ty idź spać.
Na pewno nic ci nie jest?
Tak.
To nie tak, że ich nie spłaciłam. Ten koleś…
In-beom jest cały.
Ma tylko pęknięty prawy bębenek.
Sprawdzę numer rejestracyjny, który nagrałem.
Nie zrobiłeś tego?
Policja nawet nie zaczęła pracy.
Nie tym tonem.
Masz ładne oczy.
Przestań.
Jeśli użyli niezarejestrowanego auta albo lewych tablic,
można sprawdzić na monitoringu, dokąd pojechali?
Można, ale to potrwa.
Rejestrację od razu można sprawdzić w systemie.
Żeby sprawdzić monitoring, trzeba pójść do centrum kontroli.
Każda dzielnica ma swoje, więc muszę dotrzeć do odpowiednich osób.
Mamy na to pieniądze, więc szybko to załatw.
Dobrze.
Sprawdź właściciela budynku z księgarnią.
Jeśli to prezes Choi, to znajdziesz jego adres domowy.
Dobrze.
Zostaw mnie i Jang-do samych.
Słucham?
Nie słyszałeś?
Dobrze.
Dlaczego zostawili tam Beoma?
Bo byli zajęci pakowaniem kasy?
Jang-do. Proszę cię.
Optymiści nigdy się nie poprawią.
Myśl jak pesymista.
Niech strach przed tymi gnojami,
którzy robią wszystko, żeby cię zabić,
napędza twoje myśli.
Żeby go śledzić?
Wyślij więcej uzbrojonych ludzi do szpitala, niech udają pacjentów.
Dobrze.
Niech ktoś śledzi Jun-mina.
Zrobił coś złego?
Jezu. Miałeś myśleć jak pesymista.
Prezes Choi mógł zdobyć jego dane.
Rozumiem.
Jun-min to tchórz. Ma to wypisane na twarzy.
Zobaczą to z daleka.
Ma o niczym nie wiedzieć. Jasne?
Dobrze.
Nie wyślą Hwang Yang-junga do takiej płotki.
Wyślą Lee Du-yeonga.
Mówiłem ci, że jeździ na motorze.
Tak.
Zablokujcie go z przodu i z tyłu i go dorwijcie.
Dobrze.
Będzie zabawa.
Dzień dobry.
Spałeś coś?
Tak.
Późno wróciliście. Odpoczywaj.
Spałem głęboko, wystarczy.
Gun-woo.
Musimy o czymś porozmawiać.
Dobrze.
Hyeon-ju to samotne dziecko.
W jej sercu zawsze czai się cień.
Rozumiem.
Dlatego czasami celowo jest taka oschła.
Rozumiem.
Ale rozchmurzyła się, gdy poznała ciebie i Woo-jina.
Jestem wam bardzo wdzięczny.
Lubimy przebywać z Hyeon-ju.
Jeśli chodzi o tę roczną wypłatę z góry,
to po temacie.
Rozumiem.
A co się z nią stało?
Mówię, że jesteśmy kwita.
Jasne. Ale dlaczego?
Wiesz, ile pieniędzy uratowaliście wczoraj z księgarni?
No…
Daję ci premię za bezpieczne przewiezienie ich.
Rozumiem.
Chcę pracować, żeby spłacić swój dług.
Już go spłaciłeś.
Uratowaliście pokaźną sumę.
Nie jesteś już moim dłużnikiem.
Otwórz z mamą kawiarnię w ładnym miejscu. Może na Czedżu?
Zainwestuję.
Bardzo panu dziękuję.
Chcę panu pomóc złapać Kim Myeong-gila.
Chcę być tu do końca.
Dość już pomogłeś.
Nieprawda. Chcę dokończyć tę sprawę.
Dlaczego?
Muszę się odwdzięczyć.
Dość już zrobiłeś.
Ja tak nie myślę.
To jeszcze nie koniec.
Jasne.
To jeszcze nie koniec.
Skoczmy kiedyś na drinka.
Nie piję alkoholu.
Rety.
Ale mogę panu polewać.
- Idź na górę. - Dobrze.
Dodajcie wasabi i sosu sojowego.
Dziki.
Halibut hodowlany
ma dużo tłuszczu i jest zbyt ciężki.
Dzikie mają sprężyste mięso
i równie rozłożony tłuszcz.
Wyjątkowy, czysty smak halibuta jest totalnie…
Czuć to w każdym kęsie.
Jest dobrze sezonowany.
Lubisz sashimi?
Pracowałem kiedyś jako youtuber recenzujący knajpy z sashimi.
Zrezygnowałem, bo nie miałem 1000 subskrybentów.
Rety. Pierwszy raz jem taki długi kawałek.
Owija się w moich ustach jak bicz.
Lepszego halibuta w życiu nie jadłem.
Lubię to.
Woo-jin, jesteś super.
Ciężko w życiu pracowałem.
Będę subskrybował.
- Już tego nie robię. - No tak.
Dużo wczoraj przeszliście, więc chciałem was ugościć.
- Dziękuję. - Dziękuję.
I co teraz zrobicie?
Zabijemy ważniaka,
złapiemy tego wyglądającego jak żbik i każemy mu mówić.
Ten żbik sprząta po Kim Myeong-gilu.
Wydaje mi się, że to on dba o to, żeby ludzie milczeli.
Grozi im i zmusza do uległości, gdy Kim Myeong-gil rozrabia.
Gdy go dorwiemy
i znajdziemy zakopane ciało, to koniec.
Wtedy pieniądze im nie pomogą.
- To będzie koniec Smile Capital. - Tak.
A jeśli nie będziemy mogli znaleźć ciała?
Narzędzie zbrodni albo właściwe nagranie
też mogą ich pogrążyć.
Proszę.
A ta seriola
i sezonowanie…
Przepraszam.
- Siadajcie. - Nie spieszyłeś się.
Jestem Lee Du-yeong. Słyszałem o was.
- Kim Gun-woo. - Cześć.
- Hong Woo-jin. - Rety.
Bokserzy mają inne pięści. Miło poznać.
Byłem wtedy w tym przejściu podziemnym.
Pojechałem, gdy zadzwonił szef, ale mieszkam daleko i się spóźniłem.
Zobaczyłem tych zbirów na podłodze
i pomyślałem, że umiecie się bić.
Jasne.
Też kiedyś marzyłeś o byciu mistrzem świata, no nie?
Dlaczego mnie w to mieszasz?
Dlaczego nie?
Załatwisz dziś kogoś?
Kogo?
Dyrektora sprzedaży.
Później pogadamy.
Dlaczego? Idą z nami.
Jak to idą z nami?
- Dlaczego nie? - Żeby nie uznano ich za współwinnych.
Sami chcą. Nie wyżywaj się na mnie.
Jeśli będziecie notowani,
to wiecie, że nie wrócicie na ring?
Tak.
Dlaczego walczycie z Kim Myeong-gilem?
Muszę pomścić śmierć kolegów.
Możesz zginąć, walcząc z Kim Myeong-gilem.
Nie boisz się?
Nie boję się śmierci.
Boję się, że ich nie zabiję.
Co zrobicie?
- Idę. - Ja też.
Dlaczego?
Kim Myeong-gil to zły człowiek.
Moja rodzina miałaby poważny problem, gdyby nie pan Choi.
Potrafię tylko dobrze się bić,
ale chcę pomóc do samego końca.
Ja też.
Dwóch marine może się przydać.
Jesteście marine?
Tak.
A pan?
Byłem zwolniony, ale on jest.
Hej.
Salut!
Salut.
Dlaczego ujawniasz informacje o mnie? Oszalałeś?
Tak się lepiej poznamy.
Opuśćcie ręce, gnojki.
Która klasa?
Opuśćcie je.
Chcę pana nazywać starszym marine!
Muszę przez ciebie wstać. Opuść rękę, gnojku!
Marine zawsze będzie marine!
- Widzisz to? - Daj mu spokój.
Testuje mnie. Patrz na niego.
To duch marine pana testuje.
Szczyci się tym.
Niech mu pan odpuści.
Czym się szczyci?
Jest dumny z bycia piechurem.
Piechurem?
- Czyli marine. - Rozumiem.
Która klasa?
Yang-jung, to dumny piechur.
Proszę powiedzieć!
Klasa 571. Zadowolony?
Starszy marine.
Salut!
Też idziesz?
Myślisz, że nie umiem się bić?
Szef będzie się martwił. Dlatego pytam.
Ja to zaczęłam. Dopilnuję tego do końca.
Dobrze.
Dobra.
Uderzymy dzisiaj.
Du-yeong, dzwoń, gdy dorwiesz dyrektora.
Będę pod szpitalem. Wejdę po twoim telefonie.
Dobrze.
Po co czekać z wejściem?
Jeśli są z nim zbiry, to się domyślili.
W szpitalu też będą.
To nie zbyt niebezpieczne, żeby pan Lee szedł sam?
Poradzi sobie.
A nie lepiej
złapać razem Kim Jun-mina, a potem Im Jang-do?
Gdy się zorientuje, że atakujemy, Kim Myeong-gil wyśle wszystkich zbirów.
Zabiją nas.
Mają przewagę liczebną.
Musimy się rozdzielić i zaatakować jednocześnie.
To niebezpieczne,
ale tylko tak wygramy.
Będę na motorze, nic mi nie będzie. Jak coś, to ucieknę.
A my co mamy robić?
Jeździcie na motorze?
Nie.
Hulajnogi też są szybkie.
Co?
Nic.
Pójdą ze mną. Mogą się przydać w szpitalu.
Pójdę z panem Lee. Jeżdżę na motorze.
Dobrze.
Jemy?
- Tak. - Tak.
Jeździsz na motorze?
- Tak. - Jakim?
Na golasie.
Wyglądamy podobnie, prawda?
- No nie? - Tak.
Cholera.
Nie przeklinaj.
Gdzie pan służył?
Nie gadajmy o wojsku.
Daj już spokój.
Min-don, podaj zupę i ryż.
Dobrze.
Duk.
- Jak się masz? - Dobrze. Kopę lat!
To dla niej.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Przygotowałem go.
Te nowe są fajne.
- Jeździłaś wyścigowym? - Kiedyś trochę.
W wojsku uczono was, jak trzymać nóż.
- Weźcie je. - Nie.
Nie uczyli was?
- Nie. - Nie.
Spróbujcie.
Nie planujemy używać noży.
- A kto wam każe? - A nie daje ich nam pan?
Pyskujesz?
Poprawię się!
Wiedząc, jak używa się noża, wiecie, jak myśli nożownik.
Czytajcie mu w myślach, żeby go pokonać.
Rozumiem.
Boże. Nie strasz.
Zobaczmy. Gdy się przyzwyczaisz…
To najszybszy.
Pasuje do ciebie.
Noże do sashimi nie mają osłony między rękojeścią a ostrzem.
To nie jest ostrze do dźgania.
Patrzcie. Mocno nim dźgnijcie…
a dłoń się przesunie i potniecie sobie palce.
Żeby dźgnąć nim głęboko,
musicie podtrzymać tył.
Wtedy
dłoń się nie ślizga.
Gdy ktoś robi tak, to co chce zrobić?
Chce mi pociąć rękę albo nadgarstek.
Właśnie. Nie dźgnie głęboko.
To jakby bokser dystansowy uderzał słabymi prostymi.
Rozumiem!
Jeszcze raz! Było dobrze.
Rozluźnij się i jeźdź w kółko.
A jeśli trzyma go obiema rękami?
Chce zabić.
Dociskacie go kciukiem,
więc dłoń się nie ześlizgnie.
Jeśli ktoś trzyma tak nóż, to ma doświadczenie.
Uderz z taką samą prędkością.
- Z mniejszą siłą. - Lekko.
- Tak. - Właśnie.
Dobrze!
Oszukuj, a cię zabiję.
Co robisz? Rozdaj.
- Kurwa. Daj je. - Pokaż mi.
Gdzie twoje maniery?
Pieprzone dupki!
Poczekamy tutaj.
Stop!
- Do którego mieszkania? - Do 603.
Jedzie auto.
Jest jeden.
Co robimy?
Czekamy.
DZWONI
Cholera.
Dziękuję.
Słuchajcie.
Żeby przeżyć w tej profesji, musicie sprzedać wszystko, co macie.
Pięści.
Duszę.
Marzenia.
Wtedy przeżyjecie.
Ale nie sprzedawajcie przyjaciół ani rodziny.
Lepiej umrzeć niż tak żyć.
- Dobrze. - Dobrze.
Gdy wejdę do szpitala
i każę wam uciekać, to macie to zrobić.
Zajmę się nimi w środku.
Zrozumiano?
Mamy nie porzucać przyjaciół ani rodziny.
Jestem przestępcą.
Mamy wspólny cel, ale nie jesteśmy rodziną.
Po tym zadaniu się nie zobaczymy.
Więc się do mnie nie przywiązujcie, jasne?
Zrozumieliście?
Tak.
Jest Kim Jun-min.
Co zrobisz?
Panie Lee, co zrobisz?
Słyszysz?
Odpowiedz.
Atakuję.
Co za dupek!
Dzwoń do szpitala!
Ty pieprzony skurwielu!
Umrzyj!
Jebany skurwiel!
Ty skurwysynu!
Do-hu.
Wrzuć tego frajera do bagażnika.
Szybko!
Co jest?
- Cholera! - Skurwysyn!
- Sukinsynu. - Hej!
W porządku?
GŁÓWNY BUDYNEK PACJENCI, BLOK 17
DU-YEONG
Halo.
Nic ci nie jest?
Dobra.
Idziemy.
- Dobrze. - Dobrze.
To Im Jang-do.
BITCOIN
Tak, idź w górę.
Cholera!
No dalej!
Kurwa!
Dobra. Czekaj.
Chwila.
Puśćcie mnie. Cholera!
Szlag.
Coście za jedni?
- Idziemy. - Dobrze.
Uważajcie.
MAMY IM JANG-DO JEDZIEMY DO SKLEPU DU-YEONGA
- Jesteście. - Dobry wieczór.
- Połóżcie go tu. - Dobrze.
Raz, dwa…
Ostrożnie.
Jezu.
Gdzie sól?
Sól?
W biurze.
Zróbcie wodę z solą.
Wsypcie całą do wiadra.
Dobrze.
- Chodź. - Dobra.
Za rogiem.
- Dobrze. - Dobrze.
Cholera.
Hyeon-ju, jesteś cała?
Tak, a wy?
My też.
Mamy Im Jang-do.
- Tak. - A Kim Jun-min?
Nie widziałam, ale powiedział, że go załatwił.
- Rozumiem. - Zabił go?
Zróbmy tę wodę z solą.
- Znajdź ją. - Dobra.
Użyjemy tego.
- A woda? - Jest na dole.
Chodźmy.
Hyeon-ju, chodź.
Halo.
Będę za pięć minut. Wstrząśnijcie nim.
Jeszcze jedno.
Niech Hyeon-ju i chłopaki patrzą.
Co się stało?
Hyeon-ju ma patrzeć.
Dlaczego?
Rety. Da radę?
Dobry wieczór. Proszę za mną.
Stop. Pokaż schody.
Nie ma tam kamer.
Dlaczego?
Po prostu ich nie ma.
Żartujesz sobie?
A na budynkach przed szpitalem są kamery?
To trzeba załatwić z policją.
Jak Jun-min?
Jest nieprzytomny.
Idź do administracji bloku i znajdź gnoja, który mu to zrobił.
Dobrze.
- Tu postawię. - Wsypię ją.
Ile?
A nie całą?
Nie za dużo?
Wsyp całą. Ty z nim gadałeś.
Dobra.
Co robicie?
Mamy zrobić wodę z solą.
Woda z solą.
Proszę.
Chodź tu i patrz.
Po co?
Pan Choi kazał.
Nienawidzę ludzi, którzy coś mówią, a potem milkną.
Gdy będziesz gotowy powiedzieć wszystko, kiwnij głową.
Jeśli przestaniesz mówić, to wytnę ci usta nożem.
Jasne?
Nie będziesz mówił?
Hej.
Hyeon-ju.
Czemu kazałeś mi patrzeć?
Myeong-gil pewnie już szuka Im Jang-do.
Mamy mało czasu.
Chcę was czegoś nauczyć.
O czym ty mówisz?
To skończy się czyjąś śmiercią.
Nie ma gwarancji, że przeżyję.
To wygraj. Dlaczego masz takie czarne myśli?
- Hyeon-ju. - Wystarczy.
Hyeon-ju!
Panie Oh, idź za nią.
Dobrze.
Ale z niej uparciucha.
- Gun-woo. - Słucham.
Jeśli…
Myeong-gil i wy
będziecie walczyć,
chroń resztę, dobrze?
Będę ich chronił do końca.
Dziękuję.
Mamy mało czasu, więc nauczę cię jednej rzeczy.
Żeby pokonać zgraną organizację, potrzeba dwóch rzeczy.
Rozproszenia i podzielenia.
Ludzie ufają tym,
którzy ich znają i z nimi współodczuwają.
Jeśli ktoś ci nie zaufa,
nie podzielisz organizacji.
Zdejmijcie to.
Im Jang-do?
Wierzę, że jako jedyny z ludzi Myeong-gila
rozumiesz go najlepiej.
Myeong-gil to brutalny i okrutny facet.
Czyta w ludziach jak w otwartej księdze.
Wie, jak ich przekonać.
Kim Jun-min i Kang In-beom naprawdę w niego wierzą.
Ale ty jesteś bystry.
Znasz Myeong-gila lepiej niż oni.
Myeong-gil nie ma w sercu ani grama empatii.
Myśli tylko o sobie.
Kalkuluje, jak wykorzystać innych na swoją korzyść.
Wiesz to, ale nadal dla niego pracujesz.
Dlaczego?
Na pewno dla pieniędzy.
Myeong-gil zapłacił ci w rok tyle, ile inna firma zapłaciłaby w pięć lat.
Ukończenie szkoły policyjnej było przepustką do władzy,
ale cię zdegradowali, więc musiałeś zarobić.
Tak zachowałeś honor.
A drugi powód, dla którego pracujesz dla Myeong-gila?
Myślałeś, że nie pozwolisz, żeby cię wykorzystał.
Byłeś pewny,
że nie przegrasz z takim zbirem.
Gdyby Myeong-gil postanowił cię zabić,
uciekłbyś szybko do Azji Południowo-Wschodniej
z kasą, którą u niego zarobiłeś.
Podoba mi się twój plan.
Ale gdybym wysłał teraz Myeong-gilowi twoje zdjęcie
i napisał, że wygadałeś się tym, których miałeś zabić,
to bez wahania by mi uwierzył,
bo jesteś w takim stanie, że mógłbyś się wygadać.
Wtedy Myeong-gil odwoła ludzi, którzy cię szukają,
i wyśle bydlaków, którzy cię zabiją i pozbędą się ciała.
Nie pozwolą ci z nim porozmawiać,
bo on im zabronił.
Myeong-gila nie interesuje prawda.
Najbezpieczniej jest się ciebie pozbyć.
Osobą, która wie wszystko o przestępstwach Myeong-gila,
nie jest Kim Jun-min czy Kang In-beom, tylko ty.
Znasz go tak dobrze jak ja.
Jeśli sprawię, że choć trochę zacznie w ciebie wątpić…
to on cię zabije.
Kurwa.
Chwila.
Dlaczego miałbym umrzeć?
Kurwa!
Im Jang-do!
Posłuchaj mnie uważnie.
Weź się w garść albo naprawdę umrzesz!
Powiedz mi wszystko, co wiesz.
W zamian wyślę cię do bezpiecznego kraju
i dam ci pieniądze na resztę życia.
Myeong-gil uczył się ode mnie.
Znam miejsca, o których nie słyszał.
Daję ci słowo.
I tak chciałeś się wycofać.
Masz szansę.
Jeśli ci powiem,
to ile mi dasz?
Odpowiadaj szybko i szczerze.
Zniszczę Myeong-gila i Smile Capital.
Potem wyślę cię na Guam.
Mam tam znajomych.
Pomogę ci zacząć tam życie od nowa.
Ubierz go.
Jak długo pracujesz dla Myeong-gila?
Pięć lat.
Czym się zajmujesz?
Pilnuję, żeby policja nie widziała przestępstw pana Kima,
a jeśli dojdzie do śledztwa, żeby szybko je zamknięto.
Brałeś w nich udział?
Z In-beomem zajmowaliśmy się małymi sprawami,
ale większość spraw załatwia firma.
„Małe sprawy”?
Na przykład…
filmuję innych dla szantażu.
Groziłeś Iil Group, prawda?
Co zrobiłeś?
Pan Kim mi kazał.
Nie pyta, kto kazał. Pyta, co zrobiłeś.
Nagrałem dziedzica Iil Group.
Jak co robił?
Kazaliśmy mu się rozebrać
i go nagraliśmy.
Dlaczego?
Opowiedz mi to od początku.
W Gangnamie budowano ekskluzywny 40-piętrowy hotel.
Przez COVID-19 jego deweloper zbankrutował.
Iil Group chciało go wykupić,
ale pan Kim usłyszał, że brakuje im 100 miliardów.
Od kogo?
Budynek długo stał opustoszały,
więc wkroczył ratusz.
Szukali kogoś z gotówką, a poseł, który gra w golfa z panem Kimem,
polecił go burmistrzowi.
Pan Kim marzy o tym, żeby otworzyć w hotelu kasyno.
Ratusz obiecał, że da pozwolenie na obsługę obcokrajowców,
więc pan Kim się ucieszył.
Dziedzic Iil Group chciał się wycofać,
więc pan Kim zmusił go do współpracy.
Ile osób nagraliście?
Pięćdziesiąt.
Myeong-gil ma te nagrania?
Tak.
Widzi zarobek w każdej słabości.
Poza tym
sam nie mówi nic, co można sprzedać.
Gdzie są te nagrania?
Pan Kim trzyma dysk w sejfie w swojej sypialni,
ale to niemiecki inteligentny sejf.
Otwiera się na skan żyły prawej ręki.
W razie problemów można zniszczyć
całą zawartość przy użyciu telefonu.
W górnej części sejfu jest paliwo,
które rozleje się i zapali po naciśnięciu przycisku.
Wie, że ten dysk może mu zaszkodzić.
To jego broń, ale dla policji to dowód.
Ta firma to jakiś gang?
Tak.
Ilu ludzi?
Około 30, ale mogą wezwać posiłki.
Kto nimi dowodzi?
Prezesem jest pan Jung. To rzeźnik pana Kima.
Kiedyś walczył w MMA,
ale wyrzucono go, bo na walce pobił przeciwnika na śmierć.
Podobno pan Kim go zrekrutował.
Jak pozbywają się ciał?
Pan Jung się nimi zajmuje.
Powiedz, co wiesz.
Trzy lata temu pan Kim upił się, wpadł w szał
i pobił kogoś na śmierć.
Byłem akurat w okolicy,
więc zająłem się tym do przyjazdu pana Junga.
Pan Jung wezwał trzytonową ciężarówkę do przewozu ryb
i zabrał ciało.
Rozmawiał z kierowcą tak, jakby był stałym klientem.
Znasz nazwisko?
To było dawno. Zapomniałem.
Rozumiem.
Znam szpital w Inczonie.
Wezwę karetkę, więc odpocznij.
Gdy skończymy zadanie i wszystko załatwimy,
zorganizuję ci paszport i samolot.
Z nikim się nie kontaktuj, bo wtedy Kim Myeong-gil cię znajdzie.
Zabieram twój telefon.
Mam jeszcze jedno pytanie.
Gdzie Myeong-gil trzyma złoto?
Tylko In-beom to wie.
Co ich łączy?
To jedyna osoba, której ufa pan Kim.
Znają się z więzienia.
Ponoć wiele razy ocalili sobie życie.
In-beom jest gotów za niego umrzeć.
Nie wiem, co myśli pan Kim,
ale na pewno uważa In-beoma za brata.
Napisy: Kamila Krupiński