May kailangan akong sabihin sa inyo.
May malaking pagbabago.
Buong buhay ko nagdadamit ako na parang isang lalaki.
Ito ako.
Nakikita na kita nang totoo.
Parang hindi pa kita nakita noon.
Baka gusto ninyo akong tawaging Mom.
Pakinggan niyo 'to. Mom?
Ang kuwento ko ay hindi ako kumportable sa pamilyang ito.
Si Ali, siya ang bunso ko.
Hindi lang talaga siya... Makatiyempo.
Hindi maganda ang pakiramdam ko sa katawan ko. 'Di ko ramdam ang katawan ko.
Pag-ibig. Hindi ko alam kung kaya ko talagang gawin iyon.
Ayaw kong iwan si Len. Hindi ko nga alam kung ano ang gusto kong gawin.
Hi.
Joshie, siya ang rabbi.
Magpakita ka.
Susubukan na lang natin ulit.
Kailangan ko lang... Basta, hindi ngayon.
Hindi muna ngayon.
Napakasaya kong walang peluka.
Mukha ka nang makapangyarihang California earth mama.
May mga nangyayayari sa puso mo na kailangan nating bantayan.
-Mayroon tayong... -May problema sa puso ko?
Shelly, oras na para sa klase.
Hi.
Shelly.
Mukhang handa na tayo.
Sige.
Siguro'y magpapatuloy ako sa pagtahak ng Sepulveda Boulevard
Para lang malaman kung hanggang saan ang mararating ko
Tutal kalahati ng buhay ko, walang direksiyon sa kotseng ito
Mukhang may karapatan akong malaman
Kung gaano kalayo ang matatahak Sepulveda Boulevard...
Ako si Josh Pfefferman. Adik ako sa pag-ibig at pakikipagtalik.
Sa LA
Napakalapit ko na at mukhang malapit na itong magkatotoo
Sa LA
Susunduin ang mga bata, ang labada at papunta na ako sa iyo
Limang milya ang layo ko
Pero mamamalagi lang ako rito
Paanong nasa bahay ako ngunit nangungulila
Kung limang milya lang ang layo ko?
Nauwi na ang carpools at playdates sa mall parking lots
Habang nasa kalsada, iniisip kung ano'ng gagawin pa
Nahihibang sa pag-check ng mga box sa listahan
Nahihibang kaya 'di ko na alam
Kung gaano kalayo ang Sepulveda Boulevard
'Di natutulog ang Sepulveda Boulevard
Ibaba mo na lang ako sa LAX
Magpapatuloy, sasakay sa eroplano
New York, New Jersey, Northern Spain
Titingnan ko ang mapagpipilian
Kung 'di lang ako ina sa sasakyan
Paanong nasa bahay ako ngunit nangungulila
Kung limang milya lang ang layo ko?
Siguro'y magpapatuloy ako sa pagtahak ng Sepulveda Boulevard
Mukhang may karapatan akong malaman
Kung gaano kalayo ang matatahak Sepulveda Boulevard
Bangon na, Maura.
Hello.
Wala na si Maura.
-Ano'ng nangyari? -'Di ko alam.
Bukas dapat ang operasyon.
-Nasaan siya? -Tawagan mo ang mga bata.
Tawagan mo si Bryna.
...kararating lang dito. Papunta na sila para sa operasyon.
Ano'ng sabi ng doktor?
Wala na siya.
Ruptured aortic aneurysm.
-Papunta ako. -Ako rin.
...sa ospital.
Pagdating niyo rito, wala na kami.
-Sige. -Nasaan ka ngayon?
-Sa Mount Israel. -Mount Israel.
Sinong pumili sa Mount Israel?
-May balita sa kapatid ninyo? -Kapatid.
Sa ganitong oras, importante pa ba iyon?
Hindi ito tungkol sa iyo.
Tingin mo, gusto niyang tawagin natin siyang Ari.
Non-binary na si Ali?
-Maganda ang Ari. -Ari.
-Ako nagpangalan ng "Ali." -"Leon" iyon.
Gusto ko ang Ali.
Mom.
-Ano? -Bukas ang flashlight.
-Hindi naman. -Bukas.
Ito ang pindutan ng flashlight.
Ali, Ali, Ari, Ali. Kung sino ka man.
Salamat sa Diyos, narito ka.
-Narito ka. -Mom, mamigay ka naman.
-Mom. -Mom.
Ang lungkot ko.
Mom, tinatapakan mo ang...
-Gusto ba ng pamilya na makita ang labi? -Gusto?
-Gustong makita? Hindi! Hindi. -Oo.
-Ayaw nilang makita ang labi. -Ano ang sinasabi mo?
Gusto kong makita ang labi.
Oo, gusto namin.
-Sino ang gustong makakita ng labi? -Ayoko.
-Gusto ko. -Gusto namin.
-Salamat. -Ngayon na?
-Oo, ngayon. Ngayon na. -Oo. Ngayon na.
Hindi natin kailangang pumunta.
Hindi. Hayaan... Dito ka lang kasama ko.
Mabuti iyan. Hindi, dito ka lang.
Alam mo?
-Alalahanin na lang natin kung paano... -Mom?
Hindi ako ikaw, okay? Iba ako.
Sige na, Maura.
Sige na.
Shelly, natatakot ako.
-Hindi, magiging ayos tayo. -Sige.
-Sige, tayo na. Tara na, Maura! -Tara na.
-Maura. Maura, hintayin mo ako! -Shelly!
Handa ka na, Shelly?
Sige, tara na. Naghihintay na ang mga tagapanood.
Hindi.
Ang baby girl ko.
Maghihintay nang tatlo hanggang apat na oras,
bago maihahatid ang cremains.
Iyon ang karaniwang tawag
sa abo ng yumaong mahal sa buhay.
Sa oras na iyon, maaari na kayong pumili ng sisidlan na nais ninyo.
May mga lugar para sa paglilibing ng abo, isang nitso sa kolumbaryo.
Pasensya na. Abo ba ang pinag-uusapan ninyo? Bakit?
Gusto ni Maura na ma-cremate, sweetie.
Ano? Ari, Josh.
Iyon daw ang gusto ni Maura.
-Sandali. Ano... -Kailan pa niya ginustong ma-cremate?
Sa habilin niya.
-Tinalakay niya ang habilin niya sa 'yo? -Oo.
'Di nagpapa-cremate ang mga Hudyo.
-Hindi ba? -Ang ibang Hudyo, oo.
Hindi marami.
Ito ay isang bagay na karaniwang ikinokonsulta sa isang rabbi.
May rabbi ba kayong maaaring konsultahin?
-Magsabi kayo. -Mayroon kami.
-Magrekomenda kayo. -May rabbi kami.
Si Raquel sana.
Hindi ko kaya, Sarah!
Pwede ang libing sa Linggo nang umaga.
-Ayos ang Linggo. -Oo, tama.
-Pero huwag si Raquel. -Sir, salamat.
Gagawin natin ang pag-alala at paglalagak ng abo sa Linggo.
-Paglalagak. -Salamat.
-Paalam.
-Ako na kukuha. -Nagdedesisyon sila
-nang wala ako? -Paalam.
Ano... Pasensya na. Ano ang ginagawa mo?
-Ano'ng ibig mong sabihin? -Kailangan ng rabbi?
Kailangan natin si Raquel ngayon.
Parang gusto mo akong patayin ngayon.
-Okay? -Guys.
Huwag. Adik ako sa pagkikipagtalik at pagmamahal.
Ayos na ako, at masisira ako kay Raquel.
-'Di 'to gaya ng droga, Josh. -'Di na mahalaga.
Pwede akong manguna sa pag-alala. Babaylan ako roon sa Israel.
Ano? Paano ka naman naging babaylan? Akala ko, hindi ka na babae.
Napaka-binary ng Hudaismo, okay? Kailangang baguhin ang lahat ng iyon.
Mas mabuti sa Linggo.
Diyos ko.
Narito ka nga.
Bakit ka mamatay?
Malaya ka na, Shelly.
Cremate.
Sino'ng nag-aalaga sa iyo?
Kung inilagay mo ako sa DNR, sa Do Not Resuscitate,
baka isinalba kita.
Pero siguro hindi ko rin siya isasalba.
Sakit lang siya sa ulo. Tinrato niya ako na parang...
Isang mani.
-Allergic siya ro'n. -Tama.
Maura,
ang dami kong kinikimkim.
Kay tagal kong naghintay para magawa ang mga gusto ko
Huwag mong hayaang mangyari din iyon sa iyo
Sinusubukang gawin ang kailangan mo Mabuti o masamang pakiramdam
Pareho nating ginawa ang makakaya natin, Shelly
Ano ang totoo, Shelly?
Lampasan mo, Shelly
Kailangan nating kumanta
Kay tagal nating naghintay
Ang pait sa loob natin
Lumabas na lamang bigla
Damhin ang kaligayahan Gawin ang mga nararapat
Kasabay ng pintig ng iyong puso ang takbo ng oras
Binibigyan ka ng bagong simula
Higit ka sa asawa lamang ng Hudyo
Walang ginagawa sa buhay na Hudyo
Yumugyog hanggang magpawis
Yumugyog hanggang 'di nila makalilimutan
Lumilipad sa kalawakan ng Shellyverse
Kay tagal kong naghintay para magawa ang mga gusto ko
Huwag mong hayaang mangyari rin iyon sa iyo, Shelly
Lampasan mo, Shelly
Uy.
Paano mo nalamang wala na siya?
Sanay ako sa paglilibing ng mga kaibigan ko.
Alam ko kapag ang kaluluwa ay wala na sa katawan.
Ano na ang gagawin natin ngayon? Dapat ko bang...
Dapat bang ipaalam sa mga kaibigan niya sa Facebook?
"Hi sa inyong lahat. Na...
-"Namatay ako at ililibing na ako." -Hello?
-Hi. Turbo Nugz. -Hi.
Pasensya na. Bumili ako ng marijuana.
May gusto ka ba?
-Wala. -Sige.
-Hi. -Dapat ko bang alisin ang sapatos ko?
Hindi. Nagbibiro ka ba? Tingnan mo ito.
Sige. Mabuti. Ako si Ava. Babae.
Ako si Ari. Walang kasarian.
Ayos.
-Saan ko ilalatag ang mga tinda ko? -Dito ka.
Anim na buwan ako sa Israel,
at ito ang nangyari noong wala ako.
Lintik, Israel?
-Oo. -Ayos iyon.
-Nakapunta na ako roon. -Talaga?
Kinailangan kong umalis dahil sobra para sa akin ang Jerusalem syndrome.
Ang alin?
Alng Jerusalem syndrome?
'Yong iniisip mong ikaw ang Messiah.
Oo nga pala, napagtanto kong ang Messiah ay hindi isang tao.
Ang Messiah ay isang ideya,
at lahat tayo ay tagapagligtas.
Diyos ko. Ito ay...
Ayos.
Kailangan ko ito at kukunin ko ito,
at ito.
-Magaling. -Salamat.
Ayos dahil puwede kong bayaran ito gamit ang phone ko.
Oo.
May diskuwento ka kung ipa-follow mo ako.
-Salamat. -Turbo Nugz.
Turbo Nugz.
Sige.
Pina-follow na kita.
-"Ari Pfefferman." -Oo.
-Nakita ko na. -Ayos.
Sino si Shelly Pfefferman?
Siya ang nanay ko.
Pagkatapos mo kong i-follow, f-in-ollow niya ako.
Oo. Ganyan siya.
Gusto niya ng damo?
Gusto niya ng followers.
-Ayos. -Salamat.
Oo. Salamat.
Siya nga pala...
Timplado 'yan sa bahay, pero mag-ingat ka.
Matapang iyan.
Salamat.
Mangakong hindi lalayo
Gumamit ka ba?
Uy, mga kapatid.
May magaganda siyang gamit dito.
Parang...
Kailangang tingnan ko ito.
-Tingnan mo ito. -Hindi tayo magsusuot ng kimono.
-Maganda ito. Gusto ko itong kunin. -Sarah.
-Seryoso ka? -Ano?
Walang umaangkin ng kahit ano ngayon.
Pumatong ka rito dahil gumagawa tayo ng sandwich.
At ako ang tinapay.
Alam ninyo,
parang naaamoy ko siya sa kubrekamang ito.
Narito pa siya sa kubrekama.
Sandali.
May amoy rito na 'di si Moppa.
Diyos ko. Baka si Donald iyan.
Mumbo jumbo niya iyan.
Ito ang aking Lech-Lecha. Para sa bat mitzvah kong 'di natuloy.
-Diyos ko. -Oo.
At itong linggo rin iyon,
kakaibang pagkakataon.
Alam ninyo ano ang ibig sabihin nito?
Ibig sabihin, kapag umalis ka sa bahay ng mga magulang mo,
lumabas ka sa mundo,
at gumawa ka ng bagay na iba sa itinuro nila sa iyo,
pagpapalain ka,
at pagpapalain ang buhay mo.
Ang sinumang mabuti sa iyo ay pagpapalain
at sinumang masama ay susumpain.
-Gusto ko iyan. -Maganda iyan.
Narito siya.
Ang improv team ko! Nakarating kayo.
-Kumusta? -Ilang buwan ka nang hindi nakakapasok.
Mamaleh, na-miss kita.
May Entenmann's ako.
Ibinili ko kayo, ikinuha ko kayo, inilabas ko na. Kumuha na lang kayo.
Okay lang.
Gusto ka naming suportahan sa ideya mo.
Medyo may proyekto ako. Magdamag akong gising at nagsusulat ng dula.
Tungkol sa pamilya ko.
-Sige. Matindi 'to. -At gusto kong kayong lahat
ang gumanap na mga anak ko.
Salamat.
Isinali ko ang bawat isa sa inyo
dahil sa mga pagkakahawig ninyo sa mga anak ko.
Kamukha mo si Joshie. Kamukha mo talaga si Joshie.
Ikaw, lalaki-babae, babae-lalaki, parang si Ari ko.
Ali... Ali.
At ikaw...
Puwede ka na. Pinag-isipan ko ito kagabi.
-May namatay sa pamilya ko. -Ano?
-Diyos ko, Shelly.
-Condolence. -Ayos ka lang?
-Ayos lang ako. -Sino?
Maura ang pangalan niya. Siya ang dati kong asawa, ang dati kong kapareha.
Siya ay
kakaiba.
Trans siya.
Ang isa pang magulang ng mga anak mo
-ay isang trans na babae? -May dalawa kaming nanay.
Hindi dalawa ang nanay ninyo. Hindi. Basahin niyo ang script at makikita niyo.
Diyos ko! Shmuley!
Hindi ko alam na tayo ay magiging...
Kumalma ka.
Kayong lahat, ito si Shmuley, ang Uber driver ko.
Si Shmuley ay sobrang mahiyain, kaya 'wag niyong kakausapin.
Nagtatrabaho siya noon sa Albuquerque, siya ang piyanista ng templo.
Ang organista.
At hindi natin kakausapin si Shmuley,
pero siya ang mag-aayos ng tugtog ng buong palabas.
Sige, maupo ka, mahal ko.
Gawin mo 'yong ginagawa mo, alam mo iyon?
Ganyan!
Kailangan tayong makahanap ng kumakantang trans na babae,
at nagpaskil ako ng mga audition sa lahat ng platforms.
Kaya i-share niyo na mula sa page ko.
Hanapin natin ang ating Maura.
-Salamat. -Walang anuman.
Gusto ko ng ketchup.
Ang baho ng ref.
-Pucha? -Ano?
Hindi puwedeng pasiritin mo basta ang matubig na parte...
-Alugin mo saka mo ilagay. -Sige. Diyos ko!
Paano ka nabubuhay sa mundong ito?
-Gusto mo, Ari? -Oo, salamat.
-Davina, gusto mo ng ketchup? -Hindi, salamat, Sarah.
May matutuluyan ka na ba?
-Saan ka na titira, Davina? -Guys!
Ang ibig kong sabihin, 'yong pangmatagalan.
Sinusubukan ko lang malaman kung kailan...
Alam naming gusto ni Maura na manatili ka rito.
-Ang sasabihin ko... -Teka.
Hindi ko kayang tingnan ang madudulas na itlog
sa bibig mo na walang tinapay.
Hindi ako puwede sa gluten.
-May dumi ka... -Diyos ko.
-Hayaan mo na. -May dumi sa mukha mo.
Pupunasan natin mamaya. Sino namang may paki riyan?
Si Howard.
Ang abogado natin.
-Si Howard. -Paano niya nalaman?
-Hi. -Ali!
Ali.
Si Ari na ako ngayon. Hi.
Hi, honey.
Sarah.
-Ano ang ginagawa ninyo rito? -Doon kami natulog sa kama niya.
-Ang sweet niyon. -Ano ang ginagawa mo rito?
May appointment kami.
May appointment kayo?
-Ikaw muna -Susunod ako
-Ikaw ang abogado -Oo, tama
Nabigla akong 'di niya sinabi sa kanila
Ang ano?
Kapag may dahilan May paraan
Bakit mahirap sabihin?
May bagong inutos sa amin si Maura
Huwag barilin ang mensahero
'Wag nang magpatumpik-tumpik pa
Ito ang kahilingan niya at wala kaming magagawa
-'Di namin gustong palayasin kayo -O sipain palabas
Pero iniwan ni Maura sa akin ang bahay na ito
-Pucha, ano? -Pucha, ano?
Ano 'kamo?
Bahay namin 'to 'Di mo pwedeng kunin na lang
Patingin nga ng habilin
Hindi ko kayang basahin
Bakit niya gustong baguhin?
Hindi ko siya pwedeng katawanin.
Pero nasa katinuan siya
At wala kayo rito, 'Di kayo pwedeng umapila
Na iniwan ni Maura ang bahay
Iniwan niya ang mabaho at malaking
Baka sinumpang bahay
Sa akin
Saan tayo pupunta?
'Di tayo makakauwi
'Di ko matanggap
-Maglakad lang tayo -Parang 'di totoo
'Di ko maintindihan
Parang nabulag tayo
Sino'ng may awit? Sino'ng may panalangin?
May pipa ako
'Di 'yan ang gagawin mo
Sobra na ito Sobra na ito
'Di ako makahinga
Magpatuloy na lang tayo
Lumayo sa bahay niya
Nasaan ba tayo nitong mga nakaraan?
'Di ko papayagan ito
-Moppa, naririnig mo kami? -Hindi ito gagana
Hindi makalkula
Kami ba ang dapat sisihin?
Sabi mo, tatawag ka Tumawag ka ba?
Sabi mo
Huwag ka ngang gago
Ginawa ko ang lahat Kumain kami
Nasaan ka noon?
Diyos ko, isa kang gago
O, mga anak ko
Itinatago ko ito
Nasa kulungan ako
Sinisikap ko
na gabayan kayo
Sa kagupitang malupit at magulo
May halaga ito
Ang lahat ng mga naganap
Sa pag-ibig, may halaga ito
Saan ba tayo nanggaling?
Ang lahat ng mga naganap
May halaga ito
Saan tayo pupunta?
Ang lahat ng mga naganap
-Sa pag-ibig, may halaga ito -Saan tayo pupunta?
-"Camp Kohenet"? -Ang Kohenet ay "babaylan."
Napagdesisyunan kong hanapin si Raquel. Tinawagan ko siya.
Bakit mo ginawa iyon?
'Ayun na siya.
Hi.
Hi. Natutuwa akong makita ka.
Josh? Josh.
May mga bata rito.
Sige. Sobra akong...
Pasensya na.
Ano ang lugar na ito? Ayos ito.
Ako ang resident chaplain.
Ako ang nangunguna sa Rosh Chodesh retreat para sa mga batang babae.
Inihahanda ko sila para salubungin ang kanilang buwanang dalaw.
Maganda ito.
Oo, maganda ito. Napakaganda nito.
Pwede kaming sumama sa'yo.
Dahil wala na sa amin ang bahay, iniwan 'yon ni Maura kay Davina.
Oo. Medyo wala kami sa sarili, alam mo iyon?
Bakit hindi tayo sa loob mag-usap?
-Hi. -Uy.
Sabay-sabay ba silang nireregla?
Pag-usapan natin maya-maya.
-Ayos. -Ayos.
Salamat. Bale...
Nakatutuwang makita ka.
May gusto sana akong itanong sa iyo.
Gusto kong itanong kung puwede bang ikaw ang maging rabbi sa libing.
Pasensya na. Puwede bang... Kailangan naming mag-usap.
-Ano... -Pasensya na.
Oo, sa Linggo iyon.
Okay. Hindi ako puwede sa Linggo.
Iyon ang araw... Iyon ang pangwakas na seremonya para sa mga bata.
At sa totoo lang, kailangan ko nang umiwas
sa mga libing at mga nakalulungkot na bagay.
Ilang taon ko nang hindi nagagawa ang mga ganoon...
Gusto ko ang God's eyes dito. Ang gaganda.
-Ano? -Goddess eyes.
-Tama. -Ang ibig sabihin ng Kohenet, "babaylan."
Alam ko. Ang totoo, naiisip ko nang maging isang rabbi.
Sa tingin ko, magiging mahusay kang rabbi.
-Talaga? -Oo.
-Salamat. -Isang problema lang.
Hindi siya nag-bat mitzvah.
Bart mitzvah?
Oo kung mayroon bang kahit ano.
Nagpapalipat-lipat lang sila.
-Puwede na bang umalis? -Hindi.
Gusto kong malaman ang opinyon mo sa cremation.
-Sige. -Opinyon na lang sa cremation,
dahil kailangan natin ng rabbi.
-Ayaw niya. -Makinig ka...
-Mayroon nang gagawa. -Wala pa.
-Wala nang iba! -Mayroon na.
-Gusto niya. -May ibang gagawa,
at nakatayo siya rito.
-Pero... -Hindi ganito...
Nag-text ba si Mom na babaguhin na naman ang petsa?
Kanina pa.
Diyos ko. Manahimik kayo!
Mga galang Hudyo
'Di ako ang Maria Magdalena niyo upang kantahan kayo
Makinig kayo at may balita ako
Di niyo matatakasan ang kalungkutan
Hahanapin kayo nito
Susunod at susunod sa iyo
Parte iyon ng sistema
Itong emosyunal na porma ng ADHD na partikular sa mga Hudyo
Isama pa ang pagluluksang ito Labis-labis para sa isang tao
'Di niyo matatakasan ang galit
Hahanapin kayo nito
Susunod at susunod sa iyo
Kailangan ninyong maupo
Maupo kayong tatlo
Ang mga kailangang maramdaman
Kapag may pumanaw
Hindi niyo matatakasan kung 'di nyo uupuan
Kapag nag-iinit ang inyong mga mata
Maupo ka
Hindi, maupo ka
Maupo ka
Tama
Tingnan niyo ako
Ayaw ko ring umupo
Malaking sakripisyo
Pero ganoon ang mga rabbi
Nauupos sa nararamdaman ng iba
At tumatakas ka sa nararamdaman mo
Hanggang habulin mo ang sarili mo
Sa kawalan
Basta't may pinatutunguhan
Goddess eyes, kabataang babae
Mga beanbag na upuan
Uupuan ko
Bakit ang mga baliw gaya ko
Ay mahilig sa mga baliw na gaya mo?
'Di mo matatakasan ang nararamdaman mo
Hahanapin ka nito
Oo
Hahanapin ka nito
Oo
Ano ba talaga ang nakasulat doon?
-Sa habilin? -Oo.
Sabi roon, "Iniiwan ko ang bahay kay Davina Rejennae,
"at ang kita, sa komunidad ng mga trans."
Ano ang... Ang kita? Bayad... Bayad ba ang bahay?
Oo, pero hindi ko alam kung ano'ng kita.
"Ang kita ay para sa mga trans."
Ano iyon?
-Ano'ng sinasabi niya? -Puwede mong ibenta.
Diyos ko!
Hindi ko maintindihan.
Kung bakit ako dapat ang maging responsable.
Pinaglalaruan niya ko. Iyon ang nangyayari.
Pinaglalaruan niya ako.
Bakit hindi na lang niya iniwan lahat sa center?
Bakit hindi na lang sa mga anak niya?
Magulong babae si Maura.
Di ko alam kung ano ang nasa loob ng dress niya,
at sa mga lintik na daster niya.
Uy.
Uy, babe. Diyos ko. Wala akong masabi.
Wala akong masabi.
Oo, parang ang dami mo nang nasabi.
Wala akong masabi.
Salamat. Alam ko iyon.
Pasensya na sa pag-alis at...
Pagkasagot ko sa tawag, iniwan ko na lahat ng ginagawa ko.
-Pasensya na. -Gusto ko lang malaman mo na
-ayos na. -Nabasa ko texts mo.
Nasundo ko ang mga bata.
-Salamat. -Pinakain ko na.
Sabi ko sa 'yo, nandito siya.
Namatay raw si Lola Maura sa Holocaust.
Malungkot si Mom ngayon.
Ano? Namatay siya sa atake sa puso.
-Hindi, sabi ni Dad... -Oo!
At mayroong pugon!
-Si Lola ay... -Sandali, anak.
-Ang sabi ko... -Parang... Malapit sa "ation."
Ano? Hindi, cremation.
-"Cremation" ang sabi ko. -Bakit...
-Sabi niya. -Hindi Holocaust ang cremation.
Ibang klaseng pugon iyon.
Hindi ko sinabing Holocaust, mga anak.
-Hindi mo nilinaw, Dad. -Huwag niyo akong ipahamak.
Mom, bakit nila sinunog ang mga tao sa pugon noong Holocaust?
Ano?
Bakit nila sinunog ang mga Hudyo sa pugon?
Bakit ba kailangan mong banggitin ang tungkol sa pugon? Ano 'yon?
Ipinaliwanag ko lang na 'pag namatay, may iba't ibang paraan ng paglilibing.
May isang lalaki, si Hitler.
-Sige. -Hitler?
Uy, nabanggit mo ang mga pugon.
At tinuruan niya ang mga tao
na kung pwede kang maging mabuti sa kapwa, magpakabuti ka.
Ano? Hindi! Hindi iyon si Hitler.
-Dalubhasa sa Holocaust ang nanay ninyo. -Talaga?
Siya rin ay isang mabuting halimbawa
na kung may masama kang ideya,
walang taong magsasabi sa 'yong masama iyon.
Bakit wala kahit isang taong nagsabi kay Hitler,
"Sa tingin ko, hindi magandang ideya iyan."
Kuha ko na maraming naniniwala.
'Yong mga naniniwala at tagasunod.
Kuha ko iyon. Pero...
Nasaan 'yong tao sa barkada, kapag nag-aagahan,
o naghahapunan, at magsasabi ng, "Palagay ko, hindi iyan magandang ideya"?
Sa tingin ko, si Hitler ay hindi naghahapunan kasama ng mga kaibigan nya.
Lahat ng tao ay naghahapunan.
-Ano iyan? -Naghahapunan si Hitler.
'Di ko sinabing hindi siya naghahapunan.
Imposibleng hindi siya kumakain ng hapunan.
Pero bakit nga? Bakit mga Hudyo?
-Ang totoo? Bakit mga Hudyo? -Bakit mga Hudyo?
-Bakit tayo? -Mga anak...
Ano ba ang masama sa atin?
Wala. Walang masama sa atin.
Oras na para umuwi.
Oras na para umuwi. Halina kayo.
-Uy, binibini. -Uy.
Sinabi nila sa aking pumanaw ang kaibigan mo. Condolence.
Oo. Salamat.
Napakabilis nangyari ng lahat. Hindi ko inakalang ganoon na kalala.
Nagawa nila. Tapos hindi. Tapos nagawa pala, tapos...
Hindi pa rin ako makapaniwala.
Mga bata! Magsasara na 'to nang 10:00. Alam niyo na 'to.
10:05 na. Magkita-kita tayo mamaya.
Tara na.
'Di ka na sana pumunta.
Hindi, alam ko iyan. Alam ko.
Pero kung hindi ako pumunta, ano pa ang gagawin ko?
Skylar!
Uy! Diyos ko! Uy.
Uy, Bb. Davina.
Ano ang ginagawa mo rito? Hindi ko naisip na... Bakit ka bumalik?
Hindi gumana ang nasa bahay.
Sige.
Pauwi na ba kayo?
Maghahanap kami ng trabaho. Pero tatanggapin mo ba kami?
Uy, masuwerte ako sa 'yo. Dati akong palaboy,
at hanggang ngayon.
Gusto ko lang makatapos. Noong lumipat ako,
wala silang makitang high school transcripts ko,
kaya hindi sila pumayag na magparehistro ako.
Gusto ko lang makapagtapos.
Alam ko.
-Sawang-sawa na ako. -Alam ko.
'Ayan na.
Paalam, Bb. Davina.
Sige. Diyos ko.
Paalam, Elizah.
Paalam, Skylar.
-Diyos ko! Isara mo! -Halina kayo.
Diyos ko.
-May problema? -Bangungot.
Hindi naman umuulan sa LA.
Nagte-text na naman si Mom, "Martes o Miyerkules?"
Puwedeng Martes o Miyerkules ang burol?
-Nasisiraan na siya. -Sigurado iyan.
'Di ako makapaniwalang pinilit mo si Rita na ipaampon ang anak namin.
-Para protektahan ako? -Ano?
-Ano'ng kalokohan iyon? -Ano?
-"Rita" ba ang sinabi niya? -Hindi, hindi iyon kalokohan.
Pagmamahal iyon.
Tayo ba sila?
-Mga anak. Tara dito. -Mom.
Kilalanin ninyo ang inyong mga kambal.
Ginawan mo ba ng dula ang pamilya natin?
-"Kambal" ba ang sinabi mo? -Kasi 'di iyan mangyayari at
-patay na si Maura. -Ayos ang kuwento natin.
Kaya ba gusto mong mag-resched?
Saglit lang ang ipinahintulot na panahon ng templo
at naisip kong baka magawa natin iyon
-sa Lunes, imbes na Linggo. -Hindi.
Sige.
-May kamukha kayo -Oo nga...
-...at ako. -Oo.
Ako ba dapat iyon?
-Kamukha mo iyon. -Hindi kaya.
Hindi, kamukha mo siya.
Bakit narito ang binibilhan ko ng marijuana? Mom, bakit narito siya?
Hindi, siya ang Maura ko.
-Hindi ko nasabi. -Nagbebenta ka ba ng marijuana?
Ibig kong sabihin, mas gusto ko na manggagamot kaysa tindera.
Okay.
Paano ka napunta rito?
Ang mahika ng Facebook.
Iyan ang singsing. Hubarin mo 'yang bata ka.
-Mom! -Gagamitin ko ito.
Mom, suot ko ito.
Kailangan ko ito sa dula dahil ito ang
-isinuot niya sa 'kin. -Suot ko ito.
-Ibabalik ko! -Hindi. Suot ko ito.
'Di mo pwedeng gamitin 'yan.
-Binibigyang-pugay ko siya. -Ano'ng alam mo roon?
-Teka! -Mahalaga iyan para sa amin.
-Mahalaga ito. -Hindi maaari!
Sige.
Mom...
Ano?
Komplikadong bagay ito
May mga damdamin ang tao
May damdamin din ako
Oo naman
Para bang matindi na ang pagdadrama mo
Mom...
Tama na.
May paraan ka ng pakikitungo
Mahirap sa aking sabihin ito
-Sabihin mo na, Sarah -Sabihin mo, Sarah
Mangako kang huwag hindi magiging OA
Huwag manghuhusga
Huwag manggambala
Makinig lang
May hangganan ako
Hindi ko alam na meron ako niyon
Umaasa lang din ako
Sinisigurong masaya ang lahat bago ang sarili ko
Hangganan
Alam ko ang salitang hangganan
Linyang iginuguhit sa buhangin
Na hindi mo dapat tawirin
Pero maaaring banayad ang hangganan
Isang paalala
Gaya ng paghaplos sa isang kuting
Sa ilong...
Bitawan mo ako.
Ang hangganan ay madilim
Lalong dumidilim sa paglipas ng oras
Ang totoo, anak, hindi ayos sa akin
Kung paano ito tumatakbo...
Ginagawa mo ulit.
-'Di ka nakikinig. -Ikaw ang 'di nakikinig.
-Nakaiinis iyan. -Ano ang nakaiinis?
Kapag sinasabi ko ang nararamdaman ko
at ginagawa mong tungkol sa iyo. Nato-trauma uli ako.
Paano ka nato-trauma?
Dahil sa kawalan mo ng pakialam sa mga hangganan namin!
-Salamat. -Sa hangganan ko!
Sige! Sige. Wala na akong sasabihin ulit kahit kailan.
Hindi na ako kailanman magkakaroon ng opinyon sa kahit sino sa inyo.
Masaya na kayo?
Mom, pakiusap.
Ang sinasabi ko lang, namatay ang isang magulang namin,
at gusto naming mag-isip ka muna bago ka magsalita, at rumespeto ka.
Napakarami niyo namang hinihingi.
Ito ang hangganan ko.
May anak ka na
Ang maliit na laman na hiningahan mo upang mabuhay
Hinihingahan ang bawat bahagi
Nakakabit ang bawat himaymay
Ang tumitibok kong puso
Aalis ka na naman Napasobra na naman ba ang sinabi ko?
Gumagabi na Huwag kayong lumayo
Lagi akong mag-aalala Doon ako magaling
Huwag niyong tanggalin iyon sa akin
Mga anak ko pa rin kayo
Laging bukas ang pinto ko
Alam niyo kung nasaan ang susi
Dama ko ang bawat nararamdaman niyo
Maging bawat masamang panaginip
Gumigising ako sa matagal nang bangungot
Hulaan niyo ang nararamdaman ko
Ang hangganan niyo ang hangganan ko
Noong kaedad niyo ako, gagawin ko ang lahat
Lahat ng iniutos niya
Upang pakalmahin siya
Ako ang unang sinisigawan niya gabi-gabi
Kaya nangako akong hindi ko
Gagawin iyon sa anak ko
Itinago ko ang galit at lungkot para sa iyo
Ngayon, ako'y nagpa-panic
Dapat nagpasuso na lang ako
Mukhang napalampas natin ang pagiging isang dulot no'n
Dapat nagpasuso na lang ako
Ang pagpapabaya raw ay mas malala kaysa pang-aabuso
At sisisihin natin ang ina
Isisi lahat sa ina
Na nagkakawanggawa Parang mapagbigay na puno
Na iniwang miserable
Ang hangganan mo ang hangganan ko
Kung kaya ko
Ibabalik ko kayo sa katawan ko
Mula sa tiyan ko, bigyan ako
Ng mapang maggagabay sa akin
At hilahin mo ang kurdon ko
Bilang mabining paalala
Habang lumalabas ka mula sa akin...
Okay, ayoko na.
Lumalawak ang hangganan ko
Pipigilan ko ang balakang ko
At itatago kayo roon habambuhay
'Di ko alam ang hangganan
Hindi ako akalaing kailangan ko no'n
Kaya paano ko
Malalaman ang sa inyo?
Ang hangganan mo ang hangganan ko
May babaguhin?
Oo. Ang totoo, marami.
Dapat ba akong mag-bangs?
Alam ninyo?
Simulan natin sa umpisa.
Ano ang nangyari sa kahong kahoy?
Sa tingin ko, hindi nila kayang ipasok iyon sa sigaan.
-Napakaliit ng kahon na ito. -Susunugin nila ito?
Hindi ba iyan... Parang... Hindi ko talaga alam.
-Ilalabas ba nila siya? -Hindi, iiwan nila siya sa loob.
Hi.
-Kayo ba ang pamilya? Ako si Diego. -Hi.
Hi. Ako si Ari.
-Hi. Josh. -Hi. Ako si Sarah.
Handa na ba kayo? Bubuksan ko na ang makina. Marami kayong maririnig na ingay.
Kailangan kong buksan ang pintong 'to, ikutin ang kahon.
At ilalagay natin ito sa loob ng ritwal. Gusto niyo bang tulungan ako?
-Gusto namin. Sige. -Oo naman. Sa kahon.
-Puwede na. -Ngayon na?
-Oo. -Saan namin sisimulan ito?
-Dito. -Sige.
Sige.
-Diyos ko. -Diyos ko.
Akala ko, aparador 'yan.
-Iyan ang... -Iyan na iyon.
Diyos ko.
Iangat natin nang kaunti.
-Diyos ko, mainit ito. -Huwag...
Hindi, mainit.
-Sige, magpaalam na lang tayo. -Sige.
-Paalam, Moppa. -Mahal kita.
Paumanhin sa inyo.
Gusto ba ninyong pindutin ang switch para maipagpatuloy ang proseso?
Pinahihintulutan talaga namin ang pamilya.
Kung nais ng pamilya na gawin ito o ibang tao.
Ang pindutin ang switch?
-Gusto kong gawin. -Gagawin natin?
Gusto ko itong gawin. Sige na. Gusto ko. Salamat.
-Sige. -Oo naman. Sige. Lumapit ka pa.
Ikutin mo ito.
Isa pa.
At ang panghuli.
-Maraming salamat. -Maraming salamat. Sige.
Sige.
-Gagawin natin ang Kaddish. -Hindi ko alam iyon.
-Ayos lang. -Lintik.
Basahin mo lang.
Dapat alam ko nang gagawin mo ito.
Babaylan.
Ang lihim ay ang hangganan... Manatiling bukas.
Takasan ang lihim.
Umalis sa bahay ng iyong ama
May lugar akong ituturo sa iyo
Gagawin kong gabay ang pangalan mo
Umalis sa bahay ng iyong ama
May ituturo ako
Pararangalan ko ang lahat ng nagparangal sa iyo
Isusumpa ang sumumpa sa iyo
Lahat ng pamilya sa mundo
Ay gabayan mo
Kapag nakauwi ka na
Hindi ka na mag-iisa
Umalis sa bahay ng iyong ama
Ano ang hapunan?
Sana naman, hindi ulit meatloaf.
Ano ba ang nasa meatloaf mo?
Ano ang nasa meatloaf ko?
Bale,
kung iisipin,
ang pagong na si Nacho ay matagal nang nawawala.
-Hi, mga bata. -Hi, Mom. Hi, Dad.
Ayos lang bang bantayan mo ang mga bata?
Para saan pa ang supporting character kung hindi susuportahan ang bida?
Hindi ikaw ang kausap ko, Davina. Kausap ko ang TV.
TV?
Ano ang gagawin niyong lovebirds mamaya?
Lovebirds?
Hindi pa ako nakakapamugad uli riyan mula noong 1969.
Mort.
Dad!
Magpapanggap na lang akong hindi ko iyan nakita at aalis na.
Ali, gusto kitang makausap sa opisina ko, bata. Bilis.
Lagot ka.
Ang papel ni Ari Pfefferman ay ginaganapan na ni Ali Pfefferman.
Namatay ka ba dahil sa wasak na puso?
Sira na iyon buong buhay ko.
Mapang-abuso ang lolo ko. Lumayas ang tatay ko.
'Di ko alam kung paano maging magulang na kailangan mo.
Napakahirap kapag nakikita ng isang tao ang bagay na ayaw mong makita nila.
Alam mo, hindi pa huli para tapusin ang sinimulan mo.
At heto. Gusto ng Lola Rose mo na magkaroon ng rabbi sa pamilya.
Lumayo sa bahay ng iyong ama
Kinansela mo ang bat mitzvah ko
para makapagbestida sa isang kampo?
Ito ang... Tawirin ang dakilang pagkakahati, dakilang pagkakahati.
-Hi. -Hi.
-Tayo lang ba ang narito? -Sa tingin ko, oo.
Nakausap ko ang ilan sa mga kaibigan niya.
-Mabuti iyan. -Oo.
Buhay pa ang mga magulang mo?
Buhay pa ang nanay ko.
-Pero hindi kami gaanong nag-uusap. -Pasensya na.
Sa tingin ko, sobra ako para sa kanya.
Nakalulungkot.
Lagi kong naiisip kung paano ako lagi...
Lagi kong naiisip noon na magulo ako
at laging naroon si Moppa para iligtas ako.
Pero ngayon, napapaisip ako kung sadya akong magulo para mailigtas ni Moppa.
May kahulugan ba iyon? Iyon lang ang paraan
na alam niya para maging magulang.
Ano na ang mangyayari ngayong wala na siya rito?
Alam mo kung ano'ng pinaniniwalaan ko? Naniniwala akong
upang magbigay-pugay sa pumanaw, kung papapasukin sila sa ating katawan,
hindi sila magiging malayo sa atin kailanman.
-Maganda iyan. -Oo. Kung hihinga lang tayo.
At papapasukin siya.
Oo. Nariyan na siya.
Sinubukan kong sesantihin ang rabbi. Sinubukan ko,
hindi ko lang talaga kaya.
-Hayaan mo na lang. -Sarah. Sige na.
Galing pa siyang West Covina,
-at nabayaran na, at... -25 minuto lang iyon.
Siksikan sa mga kalye.
-Nanggaling pa ako ng Israel. -Maawa ka na lang.
Sige. Hayaan na lang natin ngayon, at pangako ko,
ikaw na ang rabbi ng pamilya.
Sige.
-Hi. -Hi.
Gusto lang naming sabihin na,
sa ngalan ni Josh, Shelly at Moppa,
na siyempre sa iyo ang bahay. At...
-Oo naman. -Oo naman. Alam na natin iyon nang legal
pero alam naming dapat sa iyo talaga iyon.
Gawin mo lang ang nais mong gawin doon, ha?
Salamat.
Sige. Salamat.
-Hi. -Hi.
Kumusta ka?
-Mabuti naman. -Talaga?
Oo. May nobyo na ako, kaya masaya ako.
-Mabuti iyan. -Oo.
Kailangan natin ng makakasama.
Oo. Isang taong mabuti at mahusay sa lahat ng bagay.
Iyon sanang hindi sakim na gago.
Napakahirap.
Narito na si Moshe.
Hi.
Sa wakas. Ang apo ko. Natutuwa akong makita ka.
Hello.
Mabuti at nakarating ka.
Sina Zacky at Ella.
-Si Maura Pepperman ay isinilang noong... -Pfefferman.
Ay isinilang noong 1945, anak nina Moshe at Rose Pepperman...
-Pfefferman. -...sa lugar ng...
Sa Boyle Heights sa Los Angeles.
Pinakasalan ni Maura si Shelly Lipkind at nagkaroon ng tatlong anak,
sina Sarah, Joshua at Ali.
-Ali. -Ari.
Kilalang propesor at manunulat si Maura.
Siya ay isang kaibigan, lola, at mahilig siyang mag-travel.
Ayaw niyang nagta-travel.
Noong dumating si Abraham upang magluksa at tumangis kay Sarah,
tumayo siya sa harap ng labi, kinausap ang mga Hititte at sinabi,
"Ako ay estranghero, at isa akong banyaga sa inyo.
"Walang hanggan ang Iyong kapangyarihan,
"sa pamamagitan ng Israel na Iyong alagad."
-Kailan ka kakanta? -Sa dulo.
Gawin mo na.
-Talaga? -Oo. Sige na.
-Ngayon na. -Sige.
"Narito kami para magsisi at hingin ang Iyong kapatawaran.
"Ibaling mo kami sa ganap na pagsisisi..."
Paumanhin. Pasensya na. Maganda iyan.
Puwede bang ako na ang tumapos ng talumpati mo? Maraming salamat.
Salamat talaga.
Bayaan siya
Lumipad na siya ngayon
At bayaan siyang hanapin ang kanyang landas
Oras lang para magdasal ang mayroon ako
Hayaan mo akong huminga ngayon
Lumipad na siya ngayon
Bayaan mo ako
Wala akong magawa kundi magdasal
-Kanlungin ang puso ko't payapain ang isip -Kanlungin ang puso at isip
Bigyan mo ako ng senyales Bigyan mo ako ng susundan
Bigyan ako ng senyales at susundan
Payapain ang isip sa muling pagsulat
Dapat ay sinabi ko
Ipaalala sa akin na hindi siya sa akin
Nauna na siya
Magiging maayos tayo
Lahat tayo, mahuhulog mula sa puno
Magiging maayos tayo
Magdasal
Magiging maaayos tayo
Magtulungan tayo
At tayo ay magiging
Maayos
Bayaan tayong maging maayos
Diyos ko. Hindi ko napansing dumating ka.
-Oo. -Hindi kita napansin.
Oo, ayaw kong abalahin ka. Hi.
Wala na lahat ng buhok mo.
-Ayos ka lang ba? -Ayos lang ako.
Muntik ko nang asahang may dalawang sanggol sa balakang mo.
Oo. Ginawa ko ang Plan B.
-Oo, alam ko, pero... -Oo, muntik na.
-Ang cute sana... -Muntik na.
...'yang mga mata mo, ang buhok at pekas mo.
-Colton. -Uy.
-Bakit ka narito? -Nabasa namin ang post sa Facebook.
Ikinalulungkot namin. Siya nga pala, ito si Cadence.
Cadence, siya si Josh, ang tunay kong ama.
Masaya akong makilala ka.
At ito naman si Braeden.
-Hi. -Oo, hawakan mo siya.
Lolo Josh.
-'Ayan. -Hi.
Ayos, natural ka.
Lolo Moshe, naging lolo sa talampakan ka na ba?
Ganoon na ako katanda?
Alam mo, sabi nila, ang sanggol daw sa shiva ay isang biyaya.
Ano ang shiva?
Aba. Munting sprout.
-Hi. -Uy.
-Kumusta ka na? -Wala akong masyadong ginagawa.
-Ganoon dapat. -Bakit?
Ang kanan ay minamanipula ang kaliwa.
Minamanipula nila ang kaliwa.
Nilalamon lang nila ang isa't isa.
Ganoon pa rin ang libro. Paulit-ulit lang ito.
Nakakatakot, ha.
-Oo. -Ano ang... Ano 'to?
-Iyan ang singsing ni Tante Gittel. -Berlin?
-Oo. -Talaga?
Hindi mo dapat isuot ito.
Ito ay halimbawa ng nangyayari ngayon.
Oo. Hayaan mo akong...
Sinusundan nila ang taong katulad natin.
Kain tayong vegan donuts?
-Hindi ako puwede. -Gusto mo iyon.
-Gusto mo. -Oo na.
Pero ito ay shiva ni Moppa, kaya...
-Oo. -...dito lang ako.
Pero mayroong... May rugelach.
-Uy. -Uy.
Gusto ko lang makiramay.
Salamat.
Uy, Barb.
Uy.
Nagkabalikan kami ni Barb.
Dahil napagtanto naming kapag hindi kami magkasama, hindi...
-'Di tama sa pakiramdam. -Mahirap.
-Tama. -Mahirap iyon. Masarap na sa pakiramdam.
Tama. Kasama ko na si Len at nasa akin na ang lahat, kaya...
-Mukhang masaya ka. -Masaya ako.
-Kami rin. -Oo.
Hindi ngayong araw, pero... Alam mo na 'yon.
-May pool sa labas. -Puwede ba kaming maligo?
-Oo. -Dito ka lumaki?
-Oo. -Napakalaki nito.
Masaya ba ang pagkabata mo?
Ganito ako dahil doon.
Wala rito si mom.
Siguro nagsasanay siya para sa dula tungkol sa amin.
Ayos ka lang?
Okay.
-Ang pakiramdam noong una... -Mom, gaano ito katagal?
Muling isinulat ang buhay
Nakakapit sa maling karunungan
Nangangarap ng kapatawaran
Nagsisikap tayo
Para malampasan ang unos
Ang kagubatan ng kalupitan
May halaga ito
Sa buhay na 'to
Para sa buhay na ito
Napakaraming tao.
Malaki masyado ang nagastos para sa pagkain.
Nakita mo ba kung gaano kalaki ang chub na iyon? 'Yong isda?
Mapapanis lang iyon lahat.
At kulang ang binili nila na Sweet'N Low o mustard.
-Kasi... -Mustard at Sweet'N Low.
...maraming Hudyo ang gumagawa ng mga gawaing pang-Hudyo.
Sandali. Hudyo ka ba?
-Talaga? -Shelly?
'Di ko alam na Hudyo ka pala. Ikaw na talaga ngayon ang paborito ko.
-'Di mo talaga masasabi sa ilong. -Makinig ka.
'Di mo talaga masasabi sa ilong.
Doon ako isinilang at ipinanganak, pero tumakas sa shtetl,
Hindi lang talaga naging maayos, kaya...
May nahanap akong iba, tulad ng,
medyo Budista, na Katoliko, na espiritwal na Wiccan at iba-iba na ako.
Ayos naman.
-Parang mangkukulam iyan, 'di ba? -Oo, para akong mangkukulam.
Hudyong mangkukulam.
-Ako ay Hudyong mangkukulam. -Akalain mo? Gusto ko iyan.
Salamat.
Uy.
Kamukhang-kamukha mo siya.
Para sa akin, siya talaga ang tadhana ko.
Alam mo iyan dahil Hudyo ka.
Oo.
Siya ang tadhana ko.
Ang soulmate mo.
-Soulmate. -Tadhana.
At ngayong wala na siya,
Sa tingin ko, may parte sa aking laging magtataka kung
ganoon din ang naramdaman niya.
Kakaiba ka Masaya ka
Totoo ka
Inanod ako ng pag-ibig mo
Ngayo'y nagtatanong ka kaya nag-aalangan ako
Alam kong ikaw talaga iyon
At ang sapatos mo...
-Ang sapatos ko? -Patapusin mo ako.
Kulang-kulang size six ay 'di kagandahan ang taste
Ang malawak mong color palette ay puro brown, beige at tan
Laging ginhawa bago ang hitsura Planado ang lahat
Alam kong ikaw talaga iyon
Ipinagdarasal kong mabawasan ang paghihintay
At dumating si munting Shelly mula sa munting langit
Ang sapatos mo ay palatandaang Mawawakasan ko ang pagkahumaling
'Di ko magawa dahil sumasakit ang mga paa ko
Tapat ka Mapagmahal ka
Sa akin ka
At mas madalas akong totoo kapag kasama ka
Kapag hindi, nagpapasalamat akong
Nagbulag-bulagan ka
Higit pa sa sapatos mo
Ikaw mismo
Naging isa kang mabuting asawa, at mas mabuting magulang.
Patawarin mo ang sarili mo, Shelly.
Diyos ko. Hindi ako makapaniwalang narito pa rin ang mga tao na ito.
Walang katapusan ang shiva na 'to.
Anim na araw pa ba talaga nating gagawin 'to?
Nakipagtalik ako sa kalahati ng mga babae sa taas.
O gusto kong makipagtalik.
Hindi, higit pa sa kalahati.
Wirdo bang nakakapagpagana ang kamatayan?
Hindi.
Nariyan pala kayo. Hindi ko kayo mahanap.
Narito kami.
Tumatambay lang.
Kakaiba roon sa itaas.
Diyos ko, sobrang kakaiba.
Ang sabi ng mga anak ko kung nasaan si Maura?
Akala nila, nasa Holocaust siya.
Tinanong ako ni Ella kung pumunta siya sa Holocaust,
dahil akala nila iyon ang kamatayan.
Sa tingin ko, ganoon ang kamatayan.
Alam ninyo ang naiisip ko minsan?
Na dapat mayroon tayong pantay at magkaibang reaksyon sa Holocaust.
Hindi para kalimutan iyon kundi para malampasan ang Holocaust.
Pasensya na. Pero ano naman ang posibleng pantay at magkaibang reaksyon
sa Holocaust?
Anim na milyong tao na nakararamdam ng ligaya nang sabay-sabay?
-Pero sa loob ng buong 12 taon. -Hindi iyon 12 taon.
Iyon ay 12 taon. Mula simula hanggang katapusan.
Diyos ko.
Ikakansela ko ang dula.
-Ano? -Hindi iyon importante.
Kayo, oo.
Hindi kayo mapapalitan.
Si Maura ay hindi mapapalitan.
Ang mga kawawa kong anak.
Nawala siya sa inyo.
Hindi ko siya pinakapit.
Hindi ko kayo pinakapit.
Kumapit lang ako sa inyo.
May pagkakaiba iyon.
Ayos lang iyan.
Alam mo kung ano'ng nakatutuwa?
Ngayong araw ang anibersaryo
ng pagkakansela ng bat mitzvah ni Ari.
Tanda ko pa ang bahagi ng Torah ko.
-Sandali lang. -Sandali.
Huwag ninyong hahayaang may umalis.
Hi.
Kumusta ang burol?
Hindi maganda.
Na-miss ka nila.
Talaga.
Pasensya na kung biglaan.
Pasensya na, hindi ako nakapunta. Sana naiintindihan mong...
Oo naman. Naiintindihan ko.
-Sige. -Oo.
Ang kalungkutan ay hindi tulad ng karagatan.
Dumarating iyon bilang mga alon. Hindi tulad ng karagatan,
ayaw mo nang talikuran ito.
Alam kong masakit at mahirap.
Pero dapat mong harapin.
-Iyan ang ginagawa ko. -Okay.
-Kaya... -Napagtanto ko kung paano ko...
hindi nadamayan ang
pamilya ko, ang mga taong mahal ko.
At napapagtanto kong gusto kong magpakita.
Kaya naisip kong puwede kong bigyan si Ari ng biglaang
bat... Bar... Bart mitzvah?
At kailangan ko ng Torah.
-Ngayon? -Oo. Alam ko.
May ginaganap kayong shiva.
Ito ang pinakapangit na panahon para gawin ang bart mitzvah.
Magiging napakagulo niyon.
Oo, at naroon lahat ng matatanda.
Nakabihis silang lahat.
-Josh Pfefferman! -At mayroon na kaming mga upuan at mesa.
At Lech Lecha ngayon.
Ano ba ang maaaring mangyari? Ito na ang huling pagkakataon.
Ang baliw nito.
Alam ko! Alam ko. Nakababaliw.
Diyos ko. Sige na, halika na.
-Kayo talaga. -'Di ba?
At narito tayo
Pagkatapos ng lahat
Naghahanap ng garantiya
At tayong mga anak
Nag-aanak sa malaking kama
'Di nila alam ang sinabi ng rabbi
Isang sumpaan sa araw ng kanilang kasal
Para panatilihin tayong komportable at busog
Ganoon sila hanggang sa huli
Ngunit ano ang nangyari? Ano ang ginawa ng oras?
Ano?
Ang alam ko lang, ako ay sila
Mula sa tahanan
At ang mga baliw na tulad mo
Pinipili ang mga baliw na tulad ko
Ang mga baliw na tulad mo
Pinipili ang mga baliw na tulad ko
Ang mga baliw na tulad ko
Pinipili ang mga baliw na tulad mo
Para manatili
Kaya ako
Kaya kong gawin ang lahat
At ngayon, sumusuot sa ilalim ng iba't ibang damit
Sana ay hindi ako magmukhang tamad
Pero kung ganoon man, mahal
Heto ang isang tula
Huwag maniwala sa tama o mali
Maniwala sa kantang ito
At kung ayaw mong sumama sa pagkanta
Sambitin mo na lang
Hanggang sa madali nang Kantahin nang malakas
Madali ba iyon?
Ang iba pa ay
Nasa katahimikan Nasa templo
Kung saan natin mahahanap
Ang mga baliw na tulad mo
Na pinipili ang mga baliw na tulad ko
Ang mga baliw na tulad mo
Pinipili ang mga baliw na tulad ko
Ang mga baliw na tulad ko
Pinipili ang mga baliw na tulad mo
Para manatili
Kaya ako
Kaya kong gawin ang lahat
Para manatili
Manatili ka
Gawin natin ang kahit ano
Magpakahibang
Magpakahibang tayo
Siguro, pero...
Diyos ko.
-Hi. -Hi.
Salamat.
Shelly.
Heto na tayo.
Alam mo? Josh, kailangan mong huminto.
-Iikot ako. -Bakit?
-Iikot ako. -Hindi.
-Ganyan nga.
-Huminto ka. -Bakit kailangang mauna 'yang isa?
Puwede nang ito ang mesa para sa Torah.
Iatras natin ito nang kaunti.
Saan mo iyan nakita? May arko ka sa bahay mo.
May arko kami.
Ito ang tallit ni Maura.
Lumayo sa bahay ng iyong ama May lugar akong ipapakita sa iyo
Pararangalan ko ang nagparangal sa iyo Isusumpa ko ang sumumpa sa iyo
Ang lahat ng pamilya sa mundo ay mabasbasan sa ngalan mo
Kapag nakauwi ka na
Hindi ka na mag-iisa
Pangakong hindi kita iiwan
Kapag nakauwi na tayo
HIndi na tayo mag-iisa
Lumayo sa bahay ng iyong ama
Hindi. Shelly?
Napakahusay! Napakahusay mo.
Shelly, 'di tayo pumapalakpak pagkatapos basahin ang Torah.
Pasensya na. Ano?
Hindi tayo pumapalakpak.
Ang sinasabi natin, "Yasher Koach."
Maraming patakaran tungkol sa mga ginagawa natin.
-Matutulungan mo ako riyan, Josh. -Sige.
-Hindi ayos ito. -Ako na ang bahala.
Aalalahanin natin ang Torah, at sasambit tayo ng mga panalangin.
Masyadong maraming patakaran.
Napakapangit. Parang ayos lang. Pero takot ito at pagkadismaya sa sarili.
Pakiramdam ng lahat, nasa panganib sila. Mamamalayan mo na lang...
Tayong mga Hudyo ay may madilim na kasaysayan
Na pinili nating balewalain
Kumakanta para 'di malimutan ang sakit
Hindi kalimutan ang kahihiyan
Kaya pare-pareho ang mga kanta...
Diyos ko.
Ngayon ay tanggap ko
Gusto ko ng yidle-dydle day
-Yidle-dydle day -Tatangis ako
-Tiyak na may mas mabuting paraan -Mas mabuting paraan
Kahit magdasal tayo
Nakatayo tayo at uupo
Ang kabaliwan ay nasa paligid
Nasa DNA natin ito
Kawawang mga Hudyo
Makinig kayo
Alam ko ang labis nating kailangan
Kailangan natin ng Joyacaust
Para sa mga buhay na nawala
Ang sakit sa ating lahat
Ay nananatiling mabigat
'Di biro ang anim na milyon
Nanalo tayo para sa mga talunan
Kailangan ng pagdiriwang para sa mga kaluluwa
Sa Super Bowl ng pagpuksa
Tulungan niyo ako ngayon!
Joyacaust, Joyacaust
Huwag mag-alala 'Di namin makakalimutan
Joyacaust, Joyacaust
Yumugyog hanggang magpawis
Alisin ang concentration sa mga kampo
Mag-pokus sa kanta at sayaw
Magsimula ng pag-iibigan
Bigyan ng isa pang tsansa ang salaula
Ipinako si Hesus sa krus
Napakalaking kawalan no'n
At namatay siya para sa kasalanan ng lahat
Pero binurdahan nila ng numero ang mga balat natin
Tulungan niyo ako ngayon!
Joyacaust, Joyacaust
Tumawid tayo sa linya
Joyacaust, Joyacaust
Kaya maganda ang aming pakiramdam
Joyacaust, Joyacaust
Mabuhay at mamayagpag
Joyacaust, Joyacaust
Kaligayan lang ang alam natin ngayon
Yeah
-May lugar sa kasaysayan ang mga Hudyo -'Di ko babaguhin ang kasaysayan
-Buburahin lang ang paghihirap -Ang masakit na kasaysayan
Nalulunod sa pagkabalisa
Pinagbubuti ko ang aking yidle-dydle dee
Joyacaust, Joyacaust
Bumabangon mula sa mga kahibangan
Joyacaust, Joyacaust
Paghilumin ang sugat sa aming lahat
Ipababagsak natin
At magtatayo tayong muli
At pangakong 'di kami mag-iiwas ng tingin
Yeah
Joyacaust, Joyacaust
Halika, halika, halika
Kumanta na
Joyacaust, Joyacaust
Tumatawid tayo sa linya
Joyacaust, Joyacaust
Maganda ang ating pakiramdam
Joyacaust
Huminga sa kabila ng sakit
Padaluyin sa ating mga ugat
At pag-uwi natin
'Di na tayo mag-iisa
At pangakong 'di kami mag-iiwas ng tingin
Joyacaust, Joyacaust
Hindi namin malilimutan
Joyacaust, Joyacaust
Yumugyog hanggang pagpawisan
Joyacaust, Joyacaust
Mabuhay at magpasikat
Joyacaust, Joyacaust...
Uy, kayong lahat, may inihaw ako.
-Hi, guys. -Uy!
Dala ko ang challah!
Joyacaust, Joyacaust
Joyacaust!
Mapanlikhang Superbisor Jessica Ignacio n