Aman Tanrım! Ev bu mu?
Evet. Değil mi?
Zenginlerin ve Ünlülerin Yaşam Tarzı programı gibi resmen.
Selam.
-İyi misin? -Evet.
Nasıldı?
Neden 100 kere sırtını sıvazladım bilmiyorum. Selam.
-Nasılsın? -İyi misin?
Selam. Burada olmana sevindim.
Dede varlıklı biri.
-Elbette. -Teşekkürler.
Nasıl? Şaka mı yapıyorsun?
Selam.
Nasıl gidiyor? İyi misin?
-Babam bu evde mi yaşıyor? -Evet.
Merhaba. Uzun bir uçuştu. Neyse ki birinci sınıfta uçtuk.
Uçuş nasıldı?
-İyi misin? -İyiyim, sorun yok, sonra konuşuruz.
Gelenlere bak. Los Angeles Pfeffermanları.
-Hoş geldiniz! -Herkes...
-Bu, babam. Bu da... -Bryna!
-Hayır, ben Bryna değilim. -Bu, Shelly. Bu, eski karım.
Bryna şu. Senin kızın.
Senin baban.
Ben Bryna.
Gerçekten çok üzgünüm.
Ben de.
Dur. Neden özür diliyorum ki?
Fark etmez. Kabul ediyorum.
E, kim kim şimdi?
Merhaba, ben Sarah.
En büyükleriyim.
Gözlerini ninenden almışsın.
Öyle mi?
Sensin.
-Evet. İyiyim. -Hoş geldin.
-Bu, Len. -Ben Len. Kocasıyım.
Saygın bir meslek.
-Merhaba. -Bu, Joshua.
-Ben Josh. -Bir oğlan.
Ailede sadece kızlar vardır. Tebrikler.
Kızlar iyidir.
-Merhaba. -Hoş geldin.
-Teşekkürler. -Hadi, yemek vakti.
Yemek yiyeceğiz.
Pfeffermanların geri kalanı her zamanki gibi gecikti.
Geri kalanı mı? Sanırım hepimiz buradayız, değil mi?
Diğer Pfeffermanları kastediyor.
-Onlarla şimdi mi tanışacağız? -Başka Pfeffermanlar var. Daha sonra.
-İyi misin? -İsrail Pfeffermanları.
-Sen iyi misin? -Beni burada bırakıp gitme.
-Seni bırakıp gitmeyeceğim. -Tamam.
Güzel ev.
ŞEFFAF
Sana söylüyorum, inanılmazdı. Aklımı başımdan aldı.
-Ramallah'a gitmek istiyorum. -Gidebiliriz! Gidelim.
Bu kaz kafalılarla Batı Şeria'da dolaşmak güvenli olmaz.
Saçmalık. Böyle düşünmeni istiyorlar.
Kimler? Kim böyle düşünmemi istiyor?
ABD basını. İsrail hükûmeti. Herkes. Bu bir propaganda.
Annem kendi kendine konuşuyor.
Evet. Bir salkım zeytin.
Evet, Akdeniz havası var. Bu peynirin türü ne?
Hayır, dünyama hoş geldin. Doğru.
Yemek yerken kendi kendine konuşur.
-Öyle mi? -Cidden mi?
-Durum aynen bu. -Biraz daha al.
-Ne yapıyor? -Beğendim. Çok güzel.
Merhaba!
-Şalom! -Geldiler. Yine mi geç kaldınız?
Bu sefer niye geciktiniz?
Vay canına, onlar Moppa ve Bryna'nın kız kardeşleri mi?
-Oded kestirmeden gitti. Üzgünüm. -Sorun değil Shira.
Suç hep bendedir zaten.
-Çok gençler. -Bize benziyorlar.
Bize çok benziyorlar. Bizim daha güzel hâlimiz.
-İsimleri ne demiştin? -Shira ve Ronit.
Pekâlâ, hadi bakalım. Gösteri başlasın.
Oded kestirmeden gitti.
-Haydi. -İki kız ve bir erkek mi?
Millet, güzel kızlarımla tanışmanızı istiyorum.
Ha? Birinci takım mı?
-Merhaba, ben John. -Gelin de ikinci takımla tanışın.
-Sen? -Ben Bryna.
Bryna? Merhaba! Ben Ronit.
Sen kız kardeşimsin.
-Üvey kız kardeşlerimiz. -Peki sen?
-Ali. -Ali? Merhaba.
Ben Shira. Memnun oldum.
-Selam. Ben Josh. -Merhaba. Josh.
Sen Ronit misin? Bize benziyorsun.
Biliyorum. Saçını değiştirmelisin.
Tuhaf değil. Tuhaf bir yanı yok.
-Bu Maura. -Merhaba!
Ben Maura. Çok güzelsin.
Nasılsın? Sen de çok güzelsin. Sana sarılabilir miyim?
-Tabii ki. -Tanrım.
-Merhaba! -Merhaba.
Selam. Sen Maura mısın? Ben Shira.
-Çok memnun oldum. -Herkes otursun.
Kuzenine benziyor, değil mi?
Kendini öldürene.
Evet, gözleri...
Daha çok ağzı.
-Benden mi bahsediyorsun? -Evet.
Şeyi söylüyorduk...
Kuzenimize benzediğini.
-Ben senin kuzeninim. -Hayır, üvey.
-Kuzen değil. -Nedeni, çok genç görünmeleri
ama hepiniz kardeşsiniz. Onlar sizin kardeşleriniz.
Hayır, haklısın. Onlar bizim teyzelerimiz.
-Anne babanızın çocukları teyzedir. -Onlar...
-Bunu çözdük zaten. -Ne söylediği hakkında hiçbir fikrim yok.
-Onlar bizim teyzelerimiz. -O benim teyzem.
-Aynen. Doğru. -Evet.
Teyzene asılma.
-Sen teyzemize asılma. -Hayır, sen teyzemize asılma.
Burada kimse kimseyle cinsel ilişki kuramaz.
Kuralları belirleyelim.
O her şeyi merak eder. Bu yüzden fazla yaklaşma.
-Merkez Los Angeles'ta mı yaşıyorsunuz? -Hepimiz bir ucundayız.
Annem ve ben şu anda Silver Lake'in doğu yakasındayız.
Annenle mi yaşıyorsun?
-İyi çocuk. -İyi çocuktur o.
Yani ben de kötü kızım.
İbranicede öyle derler. "Sadece bir annen var."
Birden fazla. İki tane var.
Doğru. Çok özür dilerim.
Pekâlâ, Pfefferman olunca neye istersen sahip olabilirsin.
-Böyle bir şey istemedim ki. -Tanrım!
-Harika. -E, geçiminizi nasıl sağlıyorsunuz?
Ben müzik işindeyim. Ali lisansüstü yapıyor.
Biraz da öğretmenlik.
Ne okuyorsun?
Cinsiyet çalışmaları programı
ama sanırım geçiş yapmama az kaldı. Kim bilir?
-Ve Sarah da... -Aslında bir blogum var.
Pek çok platformda çalışıyorum. Hatta bir kitap yazıyorum.
Ne?
-Vay be. -Gerçekten mi?
-Ne zamandan beri? -Konusu ne?
Ben... Bir ebeveynlik uzmanıyım.
-Öyle mi? -Seni kullanabilirdim.
-Ne zaman oldu bu? -Yeni. Ve işe yarıyor.
Tekniğin ne? Ne yapıyorsun?
Temel olarak çocuk rehberliği, çocuk yetiştirme felsefesi.
Adı Çocuklar Üstte.
-Ne? Çocuklar Üstte mi? -Çocukların yol göstermesine izin vermek.
Çocuklar Üstte mi?
-Komik olan ne? Merak ettim. -Biz sadece...
Neden çocuklarının şey yapmasını istediğini anlamıyoruz...
Kontrol sahibi olmasını.
Açıklaması zor. Kitabı da bu yüzden yazıyorum ya.
İyi, iyi.
Shira, Maliye Bakanlığı'nda çok yüksek bir mevkide.
Gerçekten çok yüksek.
Ve o da bir mikrobiyolog.
-Gerçekten mi? -Sahi mi?
Öyle görünüyor. Ve bir mikrobiyolog.
-Ailenin dâhisi. -Dâhi değilim. İnan bana.
Küçükken böceklerle oynamama izin verirdi.
Bence sen bir dâhisin. Benim dâhimsin.
Ailede bir dâhi daha var Moshe.
-Bana bir et şiş göndersene. -Bu Maura.
Kuzu şiş istiyor.
-Etli olan. -Kebap.
Maura, onlara şu berbat üniversiteden
hiç fon almadan yaptığın şu kesişimsellik şeyinden bahsetsene.
-Gerek yok. -O bir dâhi. Söyleyeyim de.
-Çok sevimli küpeler. -Teşekkürler.
-Yemek çok güzel. -Çok leziz.
Çok güzel.
Bunu annemin eşyalarının arasında buldum. Neden getirdim bilmiyorum.
Sadece ikiniz ve babam mı?
-Nerede çekildi? -Bizim evimizde.
Bizden ayrıldığı seneydi.
Daha çocuktu, değil mi?
Evet, daha çocuktu.
Ne bakıyorsun?
Abale, bize bu kadar hoş olduğunu söylememiştin.
Ne?
Vay anasını.
Evet. Siktir, evet.
Şurana dokun.
Evet. Kendine dokun. Tanrım, evet, lütfen.
-Dur. Saçını çek. -Ne? Dur. Tanrım.
Şu çillere bak.
-Saçını çek. -Başını çek. Göremiyorum.
Saçımı çekmeni istiyor.
Senin çenenden duyamıyor kız.
-Sen konuşuyorsun. -Saçımı çek!
-Başını çek. -Dur. Şimdi de ben göremiyorum.
-Tanrım. Çok güzel. Evet. -Çok seksi.
-Sik beni. Evet. -Siktir. Kahretsin.
-Dondu mu? -Wi-Fi koptu.
Tanrım, tatlım. Lila?
İsrail'de Wi-Fi berbat.
Lütfen, devam et.
-Geri gel. -Lila?
-Geri gel. -Hadi.
Geldi!
Evet! Sik, evet!
Boşalıyorum!
Evet! Boşalıyor.
-Biz de boşalıyoruz. -Geldiğini görmek istiyorum.
Siktir, boşalıyoruz.
Çok feci boşalıyoruz.
Joshie?
Timsah?
Uyuyor musun?
Evet.
Şu anda seninle uykumda konuşuyorum.
Bunu yaptığın zamanı hatırlıyor musun?
Burası çok karışık.
Moshe ile olan durumlar mı?
Bilmiyorum. Her şey. İsrail.
Burası.
Sınırlar. İşgal.
Çok gergin.
Anlıyor musun?
Ne düşünüyorsun? Neden hâlâ uyanıksın?
Bilmiyorum.
Kudüs
Dinleyin millet. Yolculuğun bu kısmı bitmek üzere.
Zeytindağı'nı ve ardından da Duvar'ı göreceğiz.
Kudüs.
Eski Kudüs'te herkes dikkatli olsun.
-Kimim demiştin? -Kim miyim?
-Evet. -Bir Arap büyük bir bıçakla
seni öldürmeye kalkarsa, hayatta kalmak için tek şansınım.
-İşte buyum. -Anladım. Artık kim olduğunu biliyorum.
-Bir numaralı korumamdır. -Tamam. Teşekkürler.
Bu gece birkaç gerçek Bedeviyle kalacağız.
Sonra da Lut Gölü. Tapuz da yol üzerinde.
-Ne? Tapas mı? -Topoos.
Tarihi bir yer mi?
Hayır anne, sadece küçük bir kasaba. Arkadaşımın annesi orada yaşıyor.
Bir şey bırakmamız gerek. İki saniye sürer.
Beş dakika.
Biliyor musunuz, Tapuz, havalandırma dünyasındaki ilk işimdi.
Bütün çölün nasıl soğutulabileceğini kimse anlayamıyordu.
Biri sana yepyeni bir ülkede yatırım fırsatı sunarsa, kaçırma.
Öylece duran el değmemiş topraklar değildi.
Filistinliler yıllardır buradaydı.
Biliyor musun...
Filistinliler, uydurulmuş bir kelime.
Dedem bu ülkeye geldiğinde, burada hiç Filistinli yoktu.
Sıfır. Araplar ve Yahudiler vardı. Filistinli yoktu.
Filistinlilerin gerçek olmadığını mı söylüyorsun? Anlamadım.
Yani bu belagat, politika. Ama...
Sırf Arap oldukları için bu topraklar üzerinde hakları yok mu?
Hayır, Arapları bırak şimdi...
Her yere gidebilirler, değil mi?
Ürdün'e ve Suudi Arabistan'a, Mısır'a gidebilirler.
Ne dedin?
Hayır, senin politikayla fazla ilgilendiğini söyledim.
Bana insan haklarıyla ilgili gibi geldi.
Belki de bu bir otobüs yolculuğu için biraz fazla karmaşık.
Araplar ve Yahudiler. Siyah ve beyazlar. Erkekler ve kadınlar.
Lanet olası ikililer, her şeyi berbat ediyorlar.
Çok karışık olmasını anlamıyorum.
Soykırım oldu ve hepimizi öldürmek istediler.
Bir yerlere gitmeliydik. Polonya'da dolaşamazdık.
Bir zulüm başka bir zulmü meşrulaştırmaz.
Yahudiler güvende hissedebilsin diye
Filistinlileri tehlikeye atmamıza gerek yoktu. Çılgınca bir mantık.
Soykırımdan önce Filistin'de Yahudiler varmış. Bunu biliyorsun, değil mi?
Tüm Avrupa'ya yayılmış olan soykırımdan kaçmak için gelmişler.
Yeni burası ana vatandı, güvenliydi.
Neden bütün insanları dışarı çıkarıp, binalara bomba koyup
her şeyi baştan başlatmıyoruz? Savaşacak bir şey kalmaz.
Mesele binalar değil. Mesele topraklar.
Tanrım. Biraz duralım millet, olur mu?
-Tamam. -Hadi.
Yolun tadını çıkaralım biraz. Bu kadar politika yeter.
-USB'ni kullanabilir miyim? -Buradan takabilirsin.
Teşekkürler. İşte.
Ne haber? Neler olduğunu anlat bana
Kudüs'e mi gidiyoruz? Ne zaman Kudüs'e gidiyoruz?
Ne öğrenmek istiyorsun?
Neden savaşmaya çalışıyorsun?
Aman Tanrım.
Kaçamadığın zaman ve kaderle?
İşte göründü.
Şurası mı?
Çok güzel.
Aman Tanrım. Kudüs.
Tüm dünyanın doğduğu yer.
Mary, çok güzel Akşam yemeğinde lak lak etmen
Nerede ve ne zaman ve kim ve nasıl
Tek başına bana vermeye çalıştı
Tam şu anda ihtiyacım olanı
Ne haber? Neler olduğunu anlat bana
Ne zaman Kudüs'e gidiyoruz?
Tanrım...
Git buradan.
İşte gidiyoruz.
Bir arada kalın lütfen, tamam mı?
Neden bir arada kalmamız gerek?
-Pazarlık edecek miyiz? -Evet. Ne derlerse, yarısı.
İsa istiyor musunuz?
Ne yapıyor?
-Almıyoruz, hayır. -Hayır mı? Tamam.
Çıkarken.
Neden almıyoruz?
Hayır, sadece bakıyoruz tatlım, almıyoruz.
Nedir bu?
Bir tanjin, sanırım. İçinde yemek pişiriyorsun galiba.
-Tanjini nereden biliyorsun? -Okumuştum.
-İlginç, değil mi? -Neden herkes yemeğe dokunuyor?
-Çok farklı türler var. -Bunu herkes yapıyor.
Herkes baharatları parmaklıyor.
Lütfen şunları alma.
Güzel. Bir resim çekebilir miyim?
-Birazcık istiyorsun. -Hayır, asıl sen istiyorsun.
-Evet, istiyorsun. -Sen istiyorsun.
Sanki Venedik Plajı'ndayız.
Çabuk, kimse ayrılmasın. Burası çok önemli bir yer.
Via Dolorosa. Hüzün Sokağı.
Şunun ne olduğunu bilen var mı?
İsa'nın çarmıha gerilmeye giderken geçtiği yol.
Çok iyi. Gelin. Herkes yürüsün.
Burası çok önemli bir alan.
-Şuna bakın millet. -O ne?
İsa'nın eli.
Ne?
İsa, çarmıha gerilmeye giderken burada mola vermiş
ve eli duvara dokunmuş.
Anlamadığım şu, İsa Tanrı'nın oğluysa,
neden marangoz olmuş ki?
-Çok dokunaklı. -Harrison Ford da marangozdu.
Nasıl bakire oluyor anlamıyorum.
Joseph'in E. B.'si mi vardı ki?
-E. B. -Ereksiyon Bozukluğu.
Yani evliydiler. Hiç mantıklı değil.
Kimse onun seks yaptığını söylemedi. Tanrı bebeği içine koymuş.
Evet, işte bu mantıklı.
Yüce İsa! Bir Ortodoks Yahudi Disneyland'ine benziyor.
Kimse ayrılmasın.
İmkânsız anne.
Erkekler bir tarafta, kadınlar diğer tarafta.
Erkeklerin, kadınların üç katı duvar alanı var.
Len, bu duvarda benimle ağlamak ister misin?
Bilirsin. Ağlamakta çok iyiyimdir.
İyi eğlenceler! Kurtlarınızı dökün.
Uslu dur Joshie!
Dua edeceğim.
Kâğıdı olan var mı?
-Evet. Bende var. -Bende var.
-Yukarı mı? -Evet.
Bu tamamen saçmalık, bu bölünme.
Evet ama gelenek böyle. bölünme.