Mój Boże! To jest ten dom?
Wiem.
Jak u Carringtonów.
W porządku?
Jak było?
Nie wiem, czemu cię poklepałam.
-Jak się masz? -W porządku?
Cieszę się, że jesteście.
Dziadek ma kasę.
-No pewnie. -Dziękuję.
Żartujesz sobie?
Jak leci? Wszystko w porządku?
-Mój ojciec mieszka w tym domu? -Tak.
Długi lot, na szczęście lecieliśmy klasą biznes.
Jak minął wam lot?
-W porządku? -Tak, jeszcze porozmawiamy.
Oto i oni. Pfeffermanowie z Los Angeles.
-Witajcie! -Słuchajcie...
-To mój ojciec. -Bryna!
-Nie jestem Bryna. -To Shelly, moja była żona.
To jest Bryna, twoja córka.
To twój ojciec.
Jestem Bryna.
Tak bardzo cię przepraszam.
Ja też.
Zaraz, właściwie to czemu ja przepraszam?
Nieważne, przyjmuję przeprosiny.
A więc kto jest kim?
Jestem Sarah.
Jestem najstarsza.
Masz oczy po babci.
Naprawdę?
To ty.
-W porządku. -Witaj.
-To Len. -Jestem Len, jej mąż.
Zaszczytna rola.
To Joshua.
-Jestem Josh. -O, chłopak.
W tej rodzinie są same dziewczyny. Gratulacje.
Dziewczyny są dobre.
Witam.
-Dzięki. -Chodźcie jeść.
Reszta Pfeffermanów się spóźni.
Reszta? Przecież już wszyscy są.
Mówi o innych Pfeffermanach.
-Mamy ich teraz poznać? -Tak, później.
Izraelscy Pfeffermanowie.
-W porządku? -Nie zostawiaj mnie tam.
Nie zostawię cię.
Piękny dom.
TRANSRODZIC
Mówię ci, to było niesamowite.
-Chcę jechać do Ramallah. -Możemy jechać!
To niebezpieczne chodzić po Zachodnim Brzegu z tymi wariatami.
Bzdury. Oni chcą, żebyś tak myślał.
Kto chce, żebym tak myślał?
Amerykańskie media. Rząd izraelski. Wszyscy. To propaganda.
Mama gada do siebie.
Góra oliwek.
To takie śródziemnomorskie. Co to za ser?
Witam w moim świecie. Ona tak ma.
Mówi do siebie w czasie jedzenia.
Naprawdę?
Tak to wygląda.
-Co ona robi? -To jest dobre, smakuje mi.
Cześć!
- Szalom! -Przyjechali. Znowu spóźnieni.
Czemu się dziś spóźniliście?
To siostry Matusia i Bryny?
Oded jechał na skróty, wybacz.
To zawsze moja wina.
-Są tacy młodzi. -Wyglądają jak my.
Wyglądają jak lepsza wersja nas.
-Jak mają na imię? -Shira i Ronit.
Dobrze, pora zacząć przedstawienie.
Oded jechał na skróty.
To dwie dziewczyny i facet?
Kochani, poznajcie moje piękne dziewczyny.
Pierwsza grupa?
-Jestem Josh. -Chodźcie poznać grupę drugą.
-Jak masz na imię? -Bryna.
Dzień dobry, jestem Ronit.
Jesteś moją siostrą.
-Siostry przyrodnie. -A ty?
-Ali. -Witaj, Ali.
Jestem Shira, miło cię poznać.
-Jestem Josh. -Cześć.
Jesteś Ronit? Wyglądasz jak my.
Musisz zmienić fryzurę.
W tym nie ma zupełnie nic dziwnego.
Jestem Maura. Jesteś piękna.
Cześć, Maura, ty też jesteś piękna. Mogę cię uściskać?
-Oczywiście. -O mój Boże.
Ty jesteś Maura? Mam na imię Shira.
-Miło cię poznać. -Siadajcie.
Wygląda jak twój kuzyn.
Ten, który popełnił samobójstwo.
Ma podobne oczy.
Bardziej szczękę.
-Rozmawiacie o mnie? -Tak.
Mówiliśmy, że wyglądasz jak...
Nasz kuzyn.
-Jestem waszym kuzynem. -W połowie.
To dlatego, że wyglądają tak młodo,
ale przecież jesteście siostrami.
Nie, masz rację. To twoje ciotki.
-Dzieci twoich rodziców to ciotki. -To twoi...
-Rozwiązaliśmy to. -Nic nie rozumiem.
To twoje ciotki.
To prawda.
Nie podrywaj ciotki.
-Ty nie podrywaj ciotki. -Nie, ty.
Nikomu nie wolno uprawiać seksu z tymi ludźmi.
Musimy wyznaczyć pewne granice.
Jemu podoba się wszystko, radzę się nie zbliżać.
-Wszyscy mieszkacie w centrum LA? -Jesteśmy rozrzuceni.
Ja mieszkam teraz z mamą na wschodzie w Silver Lake.
Mieszkasz z mamą?
-Dobry chłopak. -To prawda.
Przy nim wyglądam na niegrzeczną.
W hebrajskim mówi się: „Matka jest tylko jedna”.
My mamy więcej niż jedną. Mamy dwie.
Racja, przepraszam.
Jesteście Pfeffermanami, możecie mieć, co chcecie.
Ja o to nie prosiłem.
-Wspaniale. -Czym się zajmujecie zawodowo?
Ja pracuję w branży muzycznej. Ali studiuje.
Trochę też uczę.
Co studiujesz?
Gender studies,
ale chyba idę w stronę zmiany płci. Kto wie?
-Sarah przechodzi akurat... -Mam bloga.
Pracuję na wielu platformach. Piszę właśnie książkę.
Co?
Naprawdę?
-Od kiedy? -O czym?
Jestem specjalistką od spraw rodzicielstwa.
-Tak? -Mogłam skorzystać z twojej pomocy.
-Od kiedy? -To coś nowego. I działa.
Jakie masz metody?
To filozofia, w której dziecko odgrywa główną rolę.
Nazywa się „Dzieci na szczycie”.
-Dzieci na szczycie? -Dzieci prowadzą.
-Czemu to jest zabawne? -My tylko...
Nie rozumiemy, dlaczego chcesz, by twoje dzieci...
Miały kontrolę.
To trudne do wyjaśnienia. Dlatego piszę książkę.
Dobrze.
Shira zajmuje wysoką pozycję w Ministerstwie Finansów.
Mam na myśli bardzo wysoką.
A ta jest mikrobiologiem.
Naprawdę?
Tak wyglądając?
-Geniusz w rodzinie. -Nie jestem geniuszem.
Jako dziecko bawiłam się robakami.
Uważam, że jesteś geniuszem. Moim geniuszem.
Mamy jeszcze jednego geniusza.
-Podasz mi szaszłyka? -To Maura.
Chce jagnięcinę.
-To mięso. -Kebab.
Maura, powiedz im o tej intersekcjonalności,
jak udało ci się to zrobić bez funduszy z tego żenującego uniwersytetu.
-Daj spokój. -Ona jest geniuszem, naprawdę.
-Masz piękne kolczyki. -Dziękuję.
-To jedzenie jest pyszne. -Takie smaczne.
Znalazłam to w rzeczach mamy. Nie wiem, czemu to przywiozłam.
To wy dwie i ojciec?
-Gdzie je zrobiono? -U nas w domu.
To rok, w którym nas zostawił.
Był jeszcze dzieckiem.
Tak, dzieckiem.
Co oglądacie?
Abale, nie mówiłeś, że byłeś taki przystojny.
Co?
O cholera.
O tak.
Dotykaj się tam.
Dotykaj się tam, tak, proszę.
- Pociągnij ją za włosy. -Co? Chwilę. Mój Boże.
Te piegi.
Przesuń głowę, nie widzę jej.
Pociągnij za włosy.
Nie słyszy, bo gadasz.
-Ty gadasz. -Pociągnij je.
-Przesuń głowę. -Czekaj, teraz ja nie widzę.
-Piękna, o tak. -Taka seksowna.
-O tak. -Kurwa, niech to szlag.
-Zatrzymało się? -To Wi-Fi.
Kochanie, Lila?
To Wi-Fi jest do dupy.
Nie przerywaj, proszę.
Napraw to.
-Napraw to. -No dalej.
Jest!
Tak! Kurwa, tak!
Dochodzę!
Tak! Dochodzi.
-My też. -Chcę zobaczyć.
Kurwa, dochodzimy.
Dochodzimy tak mocno.
Śpisz?
Tak.
Mówię do ciebie przez sen.
Pamiętasz, jak kiedyś tak robiłeś?
Tu wszystko jest takie skomplikowane.
Mówisz o Moshe?
Nie wiem. Wszystko. Izrael.
To miejsce.
Granice. Okupacja.
Panuje olbrzymie napięcie.
Wiesz, co mam na myśli?
O czym myślisz? Czemu jeszcze nie śpisz?
Nie wiem.
Jerozolima
Posłuchajcie. Ta część wycieczki zaraz się kończy.
Zobaczymy Górę Oliwną, a potem mury Jerozolimy.
Bądźcie ostrożni w tym starym mieście.
-Kim jesteś? -Kim jestem?
Waszą jedyną szansa na przetrwanie,
jeśli zaatakuje cię duży Arab z dużym nożem.
Teraz już wiem, kim jesteś.
-Mój ochroniarz numer jeden. -Dziękuję.
Spędzimy dziś noc u prawdziwych Beduinów.
Potem Morze Martwe, a następnie Tapuz.
-Co? Tapas? -Tapuz.
To miejsce historyczne?
Nie, mamo, to tylko małe miasto. Mieszka tam mama naszego przyjaciela.
Musimy jej coś podrzucić.
Tylko pięć minut.
Wiecie, że miałem w Tapuz pierwszą robotę?
Nikt nie mógł zrozumieć, jak można założyć klimatyzację na całej pustyni.
Jeśli ktoś zaproponuje wam szansę inwestycji w nowym kraju, przyjmijcie ją.
To nie było niezamieszkane miejsce.
Palestyńczycy byli tam od lat.
Palestyńczycy to wymyślone słowo.
Gdy mój dziadek przyjechał do tego kraju, nie było tu Palestyńczyków.
Byli Arabowie i Żydzi, Palestyńczyków nie było.
Twierdzisz, że Palestyńczycy nie są prawdziwi? Nie rozumiem.
Mówię, że to retoryka, że to polityka.
Jeśli byliby tylko Arabami, nie mogliby rościć prawa do tej ziemi?
Przestań z tymi Arabami...
Mogliby pójść wszędzie, tak?
Mogliby udać się do Jordanii, Arabii, Egiptu.
Słucham?
Powiedziałem, że bardzo interesujesz się polityką.
Moim zdaniem tu chodzi o prawa człowieka.
To chyba zbyt skomplikowany temat na wycieczkę autobusem.
Arabowie i Żydzi. Czarni i biali. Mężczyźni i kobiety.
Wszędzie dwie strony, które wszystko komplikują.
Nie wiem, czy to takie skomplikowane.
Gdy doszło do holokaustu i chcieli nas wszystkich zabić,
musieliśmy uciekać. Nie mogliśmy zostać w Polsce.
Jedna zbrodnia nie tłumaczy drugiej.
Żydzi mieliby czuć się bezpiecznie
kosztem Palestyńczyków. To głupie.
Żydzi byli w Palestynie na długo przed holokaustem. Wiesz o tym, prawda?
Przybyli tu, uciekając przed pogromami w całej Europie.
To była ich ojczyzna, tu czuli się bezpiecznie.
Moglibyśmy wyprowadzić wszystkich ludzi, zrzucić na domy bomby
i zacząć wszystko od nowa. Nie byłoby o co walczyć.
Nie budynki są ważne, tylko ziemia.
Mój Boże, przestańcie już.
-Dobrze. -Proszę was.
Cieszmy się tą wycieczką. Dość już polityki.
-Czy mogę skorzystać z USB? -Tak, tutaj.
Dziękuję.
Co to za krzyki? Powiedź, co się dzieje!
Kiedy wjedziemy do Jerozolimy?
Dlaczego koniecznie chcecie wiedzieć?
Dlaczego macie obsesję na punkcie walki?
Mój Boże.
Czasowi i losowi nie możecie się przeciwstawić
Oto i ona.
Jesteśmy?
Jest piękna.
Mój Boże. To Jerozolima.
Miejsce narodzin całego świata.
Mary, to dobre Podczas, gdy paplacie podczas kolacji
Gdzie, kiedy, kto i jak
Ona sama próbuje dać mi to
Czego potrzebuję tu i teraz
Co to za krzyki? Powiedź co się dzieje!
Kiedy wjedziemy do Jerozolimy?
Zmykaj.
Zaczynamy.
Musimy trzymać się razem, dobrze?
Dlaczego?
-Możemy się targować? -Zawsze proponuj pół ceny.
Chcesz Jezusa.
Co on robi?
-Niczego nie kupujemy. -Dobrze.
Idziemy do góry.
Dlaczego nie kupujemy?
Tylko oglądamy, niczego nie kupujemy.
Co to?
To chyba tanżin, służy do gotowania.
-Skąd to wiesz? -Czytałam o tym.
Czemu wszyscy dotykają jedzenia?
-Różne rodzaje. -To wszyscy robią.
Wszyscy macają sobie przyprawy.
Proszę, nie kupuj tego.
Piękne. Mogę zrobić zdjęcie?
SZALOM, STARY
-Chcesz to. -Chyba ty.
-Chciałbyś to mieć. -Chyba ty.
Czuję się, jak na plaży w Venice.
Szybko, stańcie tu razem. To bardzo ważne miejsce.
Via Dolorosa. Droga Krzyżowa.
Czy ktoś wie, co to?
Ścieżka, którą Jezus szedł na ukrzyżowanie.
Bardzo dobrze. Chodźcie.
To bardzo ważne miejsce.
-Spójrzcie na to. -Co to?
Dłoń Jezusa.
Co?
Po drodze na ukrzyżowanie Jezus tu odpoczywał,
a jego dłoń dotknęła tego muru.
Nie rozumiem, czemu Jezus, który jest synem Boga,
czemu został stolarzem?
-To poruszające. -Harrison Ford był stolarzem.
A jak ona może być dziewicą?
Czy Józef miał zaburzenia erekcji?
-Że co? -Zaburzenia erekcji.
Przecież byli małżeństwem, to nie ma sensu.
Nikt nie mówił, że uprawiali seks. To Bóg obdarował ją dzieckiem.
No tak, teraz to ma sens.
Jezu Chryste! To jak żydowski Disneyland.
Trzymajcie się razem.
Nie da rady, mamo.
Mężczyźni z jednej strony, kobiety z drugiej.
Mężczyźni mają trzy razy więcej miejsca przy murze.
Len, chcesz polamentować ze mną?
Jasne, jestem w tym dobry.
Baw się dobrze! Zaszalej sobie.
Zachowuj się, Joshy!
Ja też chcę się pomodlić.
Czy ktoś ma kartkę papieru?
-Ja mam kartkę. -Ja też.
-Wyżej? -Tak.
Ten podział to jakiś pieprzony żart.
Tak, ale taka jest tradycja. ony żart.