Oh, kamusta?
Masaya akong gising ka pa.
-Hindi ka sumasagot? -Sabay-sabay dumating
-walang kwenta. -Buong gabi.
Sabay-sabay lang sila. Patawad talaga.
Ang saya ng gabi ko. Pumunta kami sa Ramallah,
-pumunta sa... -Ramallah?
-Ano ang ginawa mo doon? -Lahat.
At pumunta ako sa bukirin at ito ay...
-Ali. -Ano?
Buhay ang tatay ko.
Diyos ko.
Sigurado ka?
Astig na lalaki.
Iyong astig na lalaki.
Diyos ko.
Tatay mo "astig na lalaki"?
Lolo mo iyong "astig na lalaki".
Lolo ko iyong "astig na lalaki"?
Hindi ko alam. Palagay lang ni Bry.
-Diyos ko. -Wow.
Di mo alam bakit tayo nandito?
-Ano? -Ito ang dahilan.
-Huwag mong gawin. -Klaro na ang lahat.
Bangag ka ba?
Hanapin natin siya.
Alamin natin saan siya nakatira.
-Moshe Pfefferman? -Oo. Magagawa mo iyan diyan?
Magagawa mo ang lahat dito.
Ang paghahanap sa kanya di makumpara sa mga taong sinubaybayan ko.
Ang baliw nito.
Nakitira siya sa Caesarea. Hindi iyon ganoon kalayo.
Ang baliw nito.
Tirahan! Nakuha ko ang tirahan!
Nakuha mo?
Ayos ka lang?
Ano ba itong ginagawa natin?
"Astig na lalaki."
Grabe.
Ginagawa natin ito.
Masamang ideya ito.
Nandito na tayo. Papasok tayo.
Ano ka ba? Ako bahala.
Naku, naku, naku.
Hindi niya ako makikilala. Apat na taon ako noong umalis siya.
Namumuhay siya parang Hudyo sa Malibu.
Halata namang walang tao rito.
May tao doon. Tara.
Ali. Ali, Ali!
Ano ka ba? Pagpasok ito na walang permiso.
Hindi ito walang permiso. Tatay mo ito.
Diyos ko.
Diyos ko, siya ba iyong nandoon?
ANINAG
Patawad, sino ka?
Kamusta? Ako si...
Ako...
Nanay ko si Rose,
Rose Boymelgreen.
Pinanganak akong Mort.
Hesu-Kristo.
Morty?
Pinanganak akong Morty, pero ako na si Maura.
-Ipinanganak kang Mort? -Oo, basta...
Ako ay...
Magpaliwanag ka.
Alam mo ang pagpalit ng kasarian?
Ibig sabihin akala mo lalaki siya,
pero babae siya.
Sige, Maura pala, huh?
Tingin ko ika'y...
Tara.
TEATRO NG TUWID NA MAMAMAYAN
Pakiramdaman.
Oo.
Dali na. Ligtas ang espasyong ito.
Tara na.
Hayaan niyong kunin ng karakter ang espasyong kukunin niya.
-Oo. -Pumarito ka.
Kaag may nahanap ka, kamayan mo sila at magpakilala ka.
Tara rito.
Kamusta ka na?
Ako si Mario.
Masaya akong makilala ka.
Ang lakas ng kamay mo, Mario.
Oo, masayang makilala ako.
Baliw ang lugar na ito. Alam mo ba?
Mas gusto ko pang kumain.
Kumain ng malaking hoagie. Tama.
Ang hoagie ay hoagie.
Kuha mo? Nakikita mo ba ang sinasabi ko?
-Nakuha ko. Lalaking lalaki ka. -Huwag mong kalilimutan 'yan.
Tingnan mo tayo.
-Sino pang gustong makilala si Mario? -Lapit na.
Uy, ikaw, may laman ka.
Alam mo? Mas malaman ako kaysa sa iyo.
Hoy, hipuin mo ito.
Damahin mo.
Heto damahin mo?
Bwisit iyan!
-At bwisit na lalaki. -Gusto kong bunong braso!
Mas malaki ang laman mo kaysa sa akin?
Mas malaki ang ari ko kaysa sa'yo! Paano ba iyon?
Sige.
Ang gagaling niyo. Umupo na kayo sa madla.
Magaling, magaling.
Magaling.
-Ayos iyon. -Ang galing noon.
Uy, kalimutan mo iyon!
Uy, kalimutan mo iyon. Vaffanculo, kita tayo sa susunod!
Nirerespeto na kita, Mario.
-Kamusta, ginang? -Uy, kukuha ako ng sandwich.
Sige.
Gusto ko ng malaki, mahaba, matigas
na maraming nakalagay sa taas.
-Alam mo na, malaking hoagie. -Hoagie! Sige.
Maraming karne rito?
-Mayroon kaming mortadella rito. -Ano ito?
Damihan mo ng mayones. Damihan mo ng taba
kasi gusto ko maraming taba ito!
Ayos itong lugar na ito, Lila.
Oo, Frogtown ang tawag dito, Len.
At huwag mo siyang gambalahin.
NANAY Mga Bata sa Ibabaw
-Ayos ito. -Talaga?
-Nandito ang lahat. -Maganda?
Oo. Magaling kang magsulat, Sarah.
-Talaga? Salamat. -Totoo talaga.
-Pinakamagaling. -Napahanga ako.
Uy, may sinasabi si Sarah na hindi niya matandaan kung
sino ang unang nagsabi ng "Mga Bata sa Ibabaw".
-Sabay naming sinabi. -Tama. Parang sabay nga tayo.
-Oo. -Oo.
Sabay.
Oo, kaya iniisip niyang kakatwa ito
kung sisimulan niya lang iyong libro...
-Tama. -...kung hindi ito gagawing legal.
Gusto mo itong gawing libro?
Pwede nating simulan sa paggawa ng website
basta ito ay, alam mo na...
Parang blog lang ito.
Pwede natin itong gawing totoong libro talaga,
pwede nating gawin kung gusto at papayag ka.
Oo. Magagalak akong gawin iyan.
-Talaga? -Parang masaya ito.
-Yay! -Oo.
Ayos.
At, Len, parang ikaw si Yoko?
-Hindi. -Iyan ba ang iniisip mo
-Hindi, siya ay... -Ang "abogado."
-Parang si Ringo. -"Abogado."
-Tama. -Abogado.
Walang kwenta pero importante.
Oo. Pero para maiwasan lang ang kalituhan dito,
dapat mayroon kayong kontrata.
Oo.
Dapat ang isa ay 51 porsyento, at ang isa ay 49 porsyento.
Para walang masyadong lamangan.
Tama.
Mayroong problema?
Medyo hindi lang patas, hindi ba?
Parang dapat saktong hati.
Oo. Tama siya. Dapat saktong hati.
-Patas iyon. -Basta... Libra kasi ako.
Kaya gusto ko iyong patas lang.
-Libra siya. -Oh, naku.
Gusto mo ilagay iyan sa kontrata?
Dapat mong ilagay.
Hindi ko iyan ilalagay sa kontrata.
Pero dapat pa natin itong pag-usapan.
Itong mga masasayang detalye.
Ayos lang bang magpausok ako?
-Sa akin... -Kung ano ang gusto mo.
-Oh, pausok. -Oo. Ito ay vodka bong.
-Masaya. -Anong klaseng bong?
Vodka bong.
-Pwede kami. -Astig.
Oo.
Ito si Shira.
At si Ronit ang mas bata.
Sila ang pamilya ko sa Israel.
Ano sa tingin ninyo?
Mga anak mo sila?
Namatay na ang asawa ko apat na taon nang nakalipas.
Pero may dalawang anak si Shira,
at si Ronit ay may isa, Moran.
Kaya may apo ako.
Alam mo,
mayroon ka nang apo sa tuhod.
-Diyos ko. -Oo.
Pwede ba akong magtanong?
Nasaan ka noon?
-Ako... -Sabi ni Inay patay ka na.
Namatay ka ba?
Hindi ako namatay.
Ano ang nangyari sa iyo?
Alam mo na, nagsimula ulit?
Pwede magsimula ulit, iyan ba ang kaya mo?
Wala akong magawa.
Hindi ako ang ama sa bahay na iyon. Siya.
Ang ama ni Rose. Si Haim.
Ang lolo mo. Siya ang nasusunod.
Siya...
Gusto niyang nagpaparusa.
Ang tigas ng kamao niya.
"Gawin mo ang gusto ko o lalayas ka."
Ang araw na pinalayas niya ako,
kinuha ko ang gamit ko at tumakbo.
Kaya,
iyon, ako lang ang lalaki sa bahay
noong lumalaki ako.
Oo, pero sa napakakomplikadong
rason, hindi ko namalayang
ako lang ang lalaki sa bahay.
Ayaw kong maging magulo. Ito...
Mahirap ipaliwanag, pero...
maraming kalituhan.
Pero, Israel.
Ang bagong bansa.
Bansa para sa atin, ligtas na lugar.
Kung hindi ito ang pangalawang tsansa ko,
hindi ko alam kung ano.
At kinapitan ko ito.
Alam mo, bata pa ako noong nangyari iyon sa mas matandang babae.
Noong mga panahong iyon, pinagyayabang ko ito.
Parang ako ang pinaswerteng lalaki ng siglo.
At talagang ganado ako.
Alam mo na? Isa akong 15-anyos na nakikipagtalik.
At alam ng mga magulang ko.
Akala nila, o umakto silang parang normal lang.
Iyon ang ginagawa ng mga lalaki, hindi ba?
Pero hindi ito normal.
Itong tao, si Rita...
inangkin niya ako.
Inaangkin niya ako.
Walang nakakikilala sa akin.
Hindi ako patapon sa kahit sino rito.
Isa lang akong bagong Hudyo na may magandang hinaharap.
Kaya nagpursige ako,
nagpayaman
at gumawa ng pamilya.
At hindi ka na bumalik.
Nakatatawa ang kahihiyan.
Nakatatawa?
Oo.
Sa tuwing nagdodroga ako, pakiramdam ko bumalik ako sa katawan ko.
Oo, Diyos ko. Ang dyosa ng tubig.
-Gusto ko ang ilaw dito. -Maganda ito.
Magandang ilaw ito, hindi ba?
Iyo'y nagsisimula sa ilaw.
Ang ganda.
Pakiramdam ko dapat kong iligtas ang sarili ko sa paparating na rebolusyon.
Kung ano man ang gagawin ng kapitalismo.
Mangyayari kaya sa atin iyon? Dulot ng kapitalismo?
Hindi na tayo magtatrabaho?
Kasi ayaw ko na rin magtrabaho.
Ang tanga ng trabaho.
Gusto kong maging parte ng hinaharap.
Pakiramdam ko magbabago na sa trabaho ko.
-Alam mo? -Oo.
Hindi ba ang baliw lang na may
makikilala ka sa pulong ng mga adik sa pagtatalik
at sumunod na pangyayari, nagsusulat na kayo ng libro.
Bing-bang-boom.
Sandali, ano?
Kayo...
Sa pulong na iyon kayo nagkita?
Pag-ibig din iyon, mga adik din sa pag-ibig.
Akala ko nagkakilala kayo sa...
East Side JCC, oo.
Pero sikretong programa iyon.
Wala lang akong sinasabihan.
Hindi ko iyon tinago sa iyo.
-Sige. -Oo.
-Nagkamali ba ako? -Hindi.
Hindi, perpekto ka.
Sige. Perpekto ako.
Maganda ka, talagang perpekto ka.
Ngayon, Lila,
palagay mo ba ang dati kong asawa
ay adik sa pakikipagtalik?
Ano ang...
Bakit, iniisip mo bang ganoon siya?
Ano sa palagay mo?
Ano ang ibig sabihin noon, Len?
Masasabi ko ang adik sa pakikipagtalik
ay ang inuuna ang pakikipagtalik sa lahat ng bagay.
At taong ginagamit ang katawan niya
gaya ng paggamit ni Christopher Columbus ng barko...
Medyo ang sama ng dating
-ng salita mo. -Salamat.
Medyo masama, oo.
Medyo masama iyon.
Paano kung hindi masama ang intensyon?
-Syempre hindi. -Hindi ganoon.
Panira. Ito ay parang...
Maling salita. Salbahe si Christopher Columbus.
-Oo. -Hindi iyon ang intensyon ko.
Bangag na ako. Bangag talaga.
Bahala ka. Wala akong pakialam.
Alam mo, palagay ko ang mga lalaki ay
nahihirapan sa sekswalidad ng babae.
Sa mismong kahulugan. Hindi ba?
Boom.
Naiintindihan nila kapag nakalakip ito sa kanila.
Pero ang nasa ng mga babae
ay kinatatakutan ng mga tao.
Tama ang punto mo.
Salamat.
Oo, kaya lagi akong naglalaan ng oras
bago umamin sa mga tao.
Umamin na ano?
Na adik sa pagtatalik?
Dalawang pulong palang ang napupuntahan ko.
Kaya hindi ako adik sa pagtatalik.
Umaming lesbyana ka?
Hindi.
-Hindi. -Parang ano?
Ano nga?
Tingnan natin, ito ay parang,
maraming iniibig...
na bisexual na babae. Oo.
Paano iyon?
Nagseselos ba ang mga tao?
Nagseselos din ang mga tao sa relasyon.
-Totoo. -Nalaman ko ngang
bihira ang selosan sa tatlong tao,
at mas maraming tiwala.
May mas maayos na daloy.
Iba-iba ang mga gusto natin.
At dahil nagugustuhan ko ang lalaki at babae,
mas masaya ang pagtatalik.
-Mukhang masaya. -Sobrang saya noon.
-Parang masaya nga. -Oo.
Masayang makipagtalik.
Umalis na dapat tayo.
Susunduin pa namin ang mga bata...
Mahal, tingin ko may oras pa tayo.
Dalawang oras pa bago matapos ang eskwela.
Oo, ala-una pa lang.
Gusto mong dito muna tayo?
Hindi naman-- Hindi ko alam. Pwede ba?
Syempre, oo, pwedeng dito muna kayo.
Kung gusto ninyo.
Ano sa tingin mo?
Gusto mong dito muna?
-Oo, dito muna. -Dito.
-Dito muna.
-Ito ang gagawin ko. -Hindi.
Hindi, ako ang magsasabi ng gagawin.
Sige.
Gusto ko lang maging klaro.
Ako ang amo, at ito ang gusto ko.
Gusto kong makipagtalik dito,
at gusto kong gamitin ang ari mo.
Buti dinala ko ang ari ko.
Grabe ang araw mo.
Sinabi mo sa lahat ang malagim mong kabataan kasama ako.
Masasabi ko kung anong mali sa iyo.
Iba lang ang pananaw mo.
Ano?
Oh, gusto mong magustuhan ka.
Ang totoong lalaki, nagsasawa riyan.
Basta...
Marunong mapag-isa ang mga lalaki.
Bwisit.
Sa sarili nilang pag-iisip.
Gusto mong tulungan kita?
Hindi.
Tingnan mo ako.
Hindi, ayos ako.
Sigurado ka?
-Oo. -Sige.
Sigurado kang hindi mo kailangan ng tulong?
Grabe. Grabe!
Diyos ko.
-Oh, bwisit. -Ano?
Susunduin ang mga anak natin.
Diyos ko. Oo.
Sunduin natin ang mga anak natin...
Aalis na tayo, hindi ba?
Sobrang saya noon.
Oo. Ayaw kong umalis.
Dali na.
-Ano ang nangyayari? -Pasensya.
-Ano ang nangyayari? -Sige. Aalis na ako.
Ang saya talaga, maraming salamat.
-Saan ang telepono ko? -Saan ang mga sapatos ko?
Sige, paalam, Lila.
May isa akong tanong bago tayo umalis.
Paano si Inay? Bakit mo siya iniwan?
Rose.
Hindi ako minahal ni Rose, malungkot na tao lang siya.
Bakit sobrang lungkot niya?
Bakit? Dahil sa bwisit na Holocaust. Narinig mo na iyon?
Pinapaliwanag ko sa inyo, may mga pamilyang nakaalis,
pero lahat mayroong naiwan.
Naiintindihan ninyo ako?
Hindi mo masisisi ang nanay mo
dahil sa pagkamatay ng kapatid niya,
kapatid na babae...
-Ano ang ibig sabihin? -Ano iyon?
-Gershon-Gittel, Gittel-Gershon? -Ano iyon?
Si Gershon ang asawa ni Gittel.
Hindi, hindi,
-Kasal sila. -Iisang tao si Gershon at Gittel.
-Hindi, sila... -Imposible 'yan.
Sinasabi ko, iyan ay parang
kung sino ka, si Gittel din. Pareho lang. Trans... Ano ang tawag doon?
Trans na ano?
Sinasabi mo bang transgender si Gittel?
Transgender. Oo.
Ano? Ito ba...
-Hindi nila sinabi. -Oo.
Hindi nila sinabi...
Hindi sinabi ni Rose iyon?
Ano iyon, Inay?
Walang nagsabi sa iyo?
Diyos ko.
Posible ba iyon?
Hindi ko kaya.
Hindi ko kaya...
-Aalis na ako. -Ano? Bakit? Sandali.
Hindi ko kaya...
Sige.
Ayos ka lang ba?
Ayos lang ba siya o...
Siya. Siya ay--
-Ayos lang siya? -Siya ay...
Hindi, salamat.
-Pasensya na. Salamat. -Walang anuman.
Ayos ka lang ba?
Bakit hindi nila sinabi sa akin?
Buong buhay ko akala ko mag-isa ako rito.
Kung alam ko lang. a ko mag-isa ako rito.