รู้อะไรไหม มันบ้ามากเลย
- แล้วก็เมื่อวานนะ... - อะไรเหรอ
เขาพาฉันไปเดินเขาด้วย
ที่ไหน ในป่าเหรอ
- ใช่ - ไม่นะ
ทำไมใครๆ ต้องเลือกไปเดินป่าด้วย
มีพวกข่มขืนในป่านะ แถมที่แย่ที่สุด...
ฮอลลีวูด ปี 1967
ไม่ ที่แย่สุดคือหมาป่าไคโยตี แล้วก็ ไม่รู้สิ หมีมั้ง
ความคิดเขาน่ะ
เขามักมาพร้อมเรื่องผจญภัยเล็กๆ
มันน่ารักมากเลย
ใช่ เขาก็ต้องน่ารักสิ
ถ้าเขาจะขโมยเธอไปจากฉัน
เขามาแล้ว
แทบรอไม่ไหวแล้ว เธอต้องชอบเขาแน่
- นี่ ว่าไง - แน่นอน
ไงคะ
ขอโทษที่ให้รอนะ
มอร์ตัน เพฟเฟอร์แมน เชลลี่ ลิปคินด์
มอร์ตครับ
เชลลี่ค่ะ
ฉันเริ่มคิดแล้วเชียวว่า เธอจินตนาการเอาเองทั้งหมด
ใช่
ผมอยู่นี่แล้วไงครับ
ชุดสวยมากเลย เด็บ
เชลลี่เลือกให้น่ะ เธอตาแหลม
- เหรอ - ใช่
ตาซ้ายฉันดีมากด้วย
ตาซ้ายฉันดีสุดๆ เลย
ดีเลยนะ
แทรนส์แพเร็นต์
ตื่นได้แล้ว มอร์ต
- เจ้าหนุ่ม ตื่นสิ - มอร์ต ตามบอลไป
ทำอะไรน่ะ ลุกขึ้น บอลอยู่ข้างๆ นายเลย
เอาบอลมา มอร์ต เป็นอะไรของนายน่ะ
แพซาดีนาได้วิ่งอีกครั้ง
มานี่เลย มานั่ง มอร์ต
เก่งมาก
ไม่อยากเชื่อเลยว่าไอ้ตุ๊ดนั่นเป็นหลานฉัน
เป็นไงล่ะ นายเผลอหลับในสนามหรือไง
- นั่งเลย - ตีให้ได้อีกลูก
- เร็วเข้า - เจอร์รี่
เจอร์รี่ หยิบถุงมือเลย นายได้ลง
เอาเลย เจอร์รี่ วิ่งให้ได้นะ
เอาเลย โอเคๆ
เร็วเข้า เร็วเลย
วันนี้เป็นอะไรไปน่ะ
- โฮม - เอาเลยๆ
ไม่ต้องมองไบรน่าเลย น้องนายช่วยอะไรไม่ได้หรอก
นี่ เจอร์รี่ ตรงนั้นโอเคไหม
ลองหน่อย ฐานสองๆ แบบนั้นแหละ เอาเลย
บอยล์ ไฮต์ส ปี 1958
ไม่เป็นไร ฉันจะพาเลขามาให้คุณ
ฟังนะ ไปซื้อถุงน่องมาสักคู่
นี่ พูดเกินไปแล้วนะ
เดี๋ยวแม่หลานจะกลับจากทำงานแล้วนะ
หลานควรทำการบ้านให้เสร็จดีกว่า
ช่วยเคารพกันหน่อยได้ไหม
อาหารอุ่นๆ สักมื้อ
อย่าเริ่มสะสมสิ่งใด
เบรนต์วูด ปี 1958
ให้กุหลาบและถุงมือฉันเถิด
ที่รัก
พวกเขากำลังสงสัยสิ่งต่างๆ
คนอาจบอกว่าเรารักกัน
เยี่ยมมาก เชลลี่ เยี่ยมมาก
เครื่องเป่าทองเหลือง หยิบเครื่องดนตรีเลย
เดี๋ยวก่อน
เธอเป็นธรรมชาติมากเลยนะ
แต่ก็ยังต้องพัฒนาอีกนะ
ทำไมเลิกเรียนแล้วไม่แวะมาล่ะ
เราจะได้ช่วยกันเรื่องนี้
ดี
โอเค เครื่องเป่าทองเหลือง
มีคนชอบเธอด้วยล่ะ
ได้ซ้อมมาหรือเปล่า
การเอาตัวรอด ภายใต้การโจมตีด้วยระเบิดปรมาณู
โอเค เชลลี่ เจอกันที่การซ้อมละครเวทีนะ
ใช้เวลานานเลยนะ
ทำอะไรบ้างล่ะ
ไม่เห็นได้ยินเสียงเธอร้องเพลงเลย
ได้ร้องเพลงไหม
ถ้าได้ร้อง ร้องเพลงอะไรล่ะ
เราลองทุกอย่างแล้วค่ะ
เราพาเธอไปหาแรบไบ เราไปหานักจิตวิทยา
ฉันทำไข่เจียวชีสของโปรดของเธอด้วย
แต่ไม่ได้ผล เธอสบายดี แล้วจู่ๆ ก็...
เธอเลิกเล่นละครเวที แล้วก็ไม่ยอมกินอะไรด้วย
ทำไมถึงไม่กินอะไรล่ะ
เป็นแบบนี้หลายสัปดาห์แล้วค่ะ
เชลลี่ หมออยากช่วยเธอนะ
หมอจะถามอะไรเธอหน่อย
เธอตอบแค่ใช่กับไม่ก็พอ เอาแบบนั้นดีไหม
เธอมีปัญหานอนไม่หลับตอนกลางคืนไหม
มีฝันร้ายที่อยากเล่าให้หมอฟังไหม
เธอเคยใช้กัญชาหรือยาอะไรไหม
เธอกลัวว่าจะทำให้คนอื่นผิดหวัง
หรืออาจทำให้พ่อแม่เสียใจหรือเปล่า
ให้ตายสิ เชลลี่ ตอบหมอไป
ผมจะสั่งจ่ายยามิลทาวน์ให้เธอนะ
- สำหรับอะไรคะ - อาการวิตกกังวล
สุดท้ายเธอจะหิวมากพอ แล้วก็จะกินเองครับ
รู้ตัวไหมว่าลูกโชคดีแค่ไหน
ที่ลูกมีสิ่งที่มีอยู่ หลังจากที่เราผ่านความลำบากกันมา
เรามาที่นี่เพื่อหนีความหิวโหยนะ
แต่ลูกกลับเลือกไม่กินเนี่ยนะ
มันไม่ใช่เรื่องการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ยิว
ลูกอยากเป็นหมันหรือไง
โรส ได้ยินนั่นไหม
- ได้ยินค่ะ - แล้วจะไปไหนน่ะ
ข้างในค่ะ หนูเหนื่อย จะไปนอนแล้ว
แกรู้ว่าเขาทำอะไรอยู่ข้างล่างนั่น
แล้วไงคะ ใครสักคน จะมีความสุขไม่ได้เลยเหรอ
จะทำให้พระเจ้าพิพากษาเอานะ
ไปพูดให้เด็กนั่นได้สติก่อนที่จะสายเกินไป
ถ้าแกไม่ทำ แม่จะทำเอง
มอร์ตี้ เราคุยเรื่องนี้กันแล้วนี่
ไปแต่งตัวซะ
ลูกต้องขึ้นไปข้างบนนะ ก่อนที่ตาจะกลับบ้าน
ฟังแม่นะ จะให้เขารู้เรื่องนี้ไม่ได้
เข้าใจไหม เข้าใจหรือเปล่า
ลูกเป็นนักเต้นที่สวยมากนะ
กิทเทล ป้าของลูกให้แหวนกับแม่
ภรรยาของกิทเทล เกอร์ชอนเหรอครับ
ไปแต่งตัวซะ
เร็วๆ เลย
- พร้อมนะ - ค่ะ
เคยอยู่ทางใต้หรือเปล่า...
- เคยค่ะ - ผมคิดว่า
ว่ามีภาษาถิ่นใต้โผล่ออกมาหน่อยนะ
เดาว่านี่เรื่องความไม่เป็นธรรมสินะ
ไม่ต้องสงสัยเลย
ถ้าคุณเป็นราชินี คุณอยากได้อะไร แครอล
ความช่วยเหลือด้านการศึกษา กับหมาพันธุ์คอลลี่ให้ลูกชายคนโต
เหรอ ลูกชายคนโตเหรอ งั้นตอนนี้...
- จะไปไหนน่ะ - ข้างนอกค่ะ
- ที่ไหน - ที่ไหน
- ฝันดีค่ะ - ที่ไหน
แอบเข้าแอบออก
ไม่เคยอยู่ติดบ้านเลย
ว่าแต่เธอไปไหนกันน่ะ
ไม่บ้านทอมก็โจ หรือไม่ก็ซอล
เธอไปที่นั่นตลอดแหละ
หวังให้เราแก้ไขลูกชายบ้าๆ ของเธอ
ชอบมีตโลฟไหม ฉันใช้คอร์นเฟลกส์ทำเลยนะ
มันเหมือนเนื้อเลยใช่ไหม
ก็ดีนะ
ผมไม่น่าทิ้งคุณเลย
- แต่คุณก็กลับมา - ก็คุณดีกว่าแม่นั่น
แหมๆ แม่นั่นทิ้งคุณนี่
ไบรน่า
คะ
เธอคิดว่าพี่แปลกไหม
ไม่นะ
ไม่ต้องสงสัยเลย...
ผมคิดทุกอย่างไว้แล้ว
เรามีเทียนไข ไม้ขีดไฟ พวกกล่องบุหรี่นี่
เยี่ยมเลย
ฉันสงสัยพอดีว่าจะทำอะไรในวันสิ้นโลกดี
ความสุขบนโลกจะทำให้เรามีสติ เย็ตต้า
- มีช็อกโกแลตด้วยได้ไหมครับ - ช็อกโกแลตเหรอ
เรามีเท่าไรนะ ช็อกโกแลต 60 แท่งเลย
แล้วก็แตงกว่าดองเก้ากระปุกด้วย
ทูน่ากระป๋องสามโหล
ตาของหลานคิดไว้ทุกอย่างแล้ว ไม่ต้องห่วง
ทุกอย่างจะเรียบร้อย
ถ้าเรากินช็อกโกแลตสัปดาห์ละแท่ง
เราก็จะมีช็อกโกแลตเพียงพอ ไป 12 สัปดาห์
ถูกต้องๆ
ดูเจ้าหนูนี่สิ ไอน์สไตน์ชัดๆ
อยู่ใต้ดิน 12 สัปดาห์ แค่คิดก็จะบ้าแล้ว
แต่พวกเราจะอยู่ด้วยกัน
และพวกเราจะปลอดภัย
ฉลาดจริงๆ
ฉันยังเป็นพ่อแกนะ
ตาคะ หนูอยากลองตอบคำถามเลขบ้าง
- หนูขอข้อหนึ่ง - ได้เลย ไบรน่า
เราต้องการซุปกี่กระป๋อง สำหรับเวลาหกเดือน
ถ้าทุกคนแบ่งกันกินวันละสองกระป๋อง
กี่เดือนนะคะ
แม่มีหลุมหลบภัยที่ที่ทำงานใช่ไหมครับ
- ตาไม่แน่ใจ - นี่
ถ้าไม่มี แล้วแม่จะไม่โดนระเบิดนิวเคลียร์เหรอ
ไม่หรอก ก็หลบใต้โต๊ะเอาน่ะ แบบนั้นก็ปลอดภัยรองลงมา
ใช่แล้ว แต่ถ้าเห็นหลุมหลบภัย ก็ให้วิ่งไปที่นั่นนะ
หลานไม่อยากให้ลูกตาละลายคาเบ้าแน่
ลูกตาละลายได้จริงๆ เหรอ
ผมไม่อยากให้ลูกตาแม่ละลาย
เรื่องนั้นไม่เกิดขึ้นหรอก
แม่หลานคงเปลี่ยนเป็น ปีศาจสามหัวมากกว่า
แล้วถ้าแม่เข้าหลุมหลบภัยไม่ทันล่ะ
หลานรัก สุดท้าย
เราทุกคนก็จะได้อยู่ด้วยกัน ในโลกหลังความตาย
- ไม่ต้องห่วงไป - สวรรค์ฟังสนุกกว่าตั้งเยอะ
- เด็กๆ ที่โรงเรียนบอกว่า... - เหรอ
ถนนปูด้วยทองด้วยครับ
แล้วเราเดินบนเมฆมาร์ชเมลโลว์ได้
จริงเหรอ เด็กเปลี่ยนศาสนา
งั้นไปกินสลัดวอลดอร์ฟเลย ไปสวรรค์ของพวกไม่ใช่ยิวด้วย
น่าตื่นเต้น คอลเล็กชันใหม่
เย็ตต้า
โรส
ลุกขึ้น ลุกเร็ว เข้าหลุมหลบภัย ไปกันเลย
แค่การซ้อมน่ะค่ะ
แกไม่รู้หรอก ลุกสิ เร็วเข้า
มาเลยทุกคน
เย็ตต้า เร็วเข้า ลงหลุมหลบภัยเดี๋ยวนี้
- ไม่ต้องเอาทุกอย่างไปหรอก - ไปเถอะ เราไม่ได้จะหนีไปอียิปต์นะ
มอร์ตอยู่ไหน
ออกไปเลยๆ
เร็วเข้าๆ
หลานอยู่ไหน อยู่ในนี้เหรอ
- เขาทำอะไร... - เขาอยู่ข้างล่าง
โอเคๆ
เข้าไปได้แล้ว หันหลัง
เข้าไป ไปต่อเลย
ไปเลย ไปต่อเลย
ทำไมพี่ใส่ชุดนอนของแม่ล่ะ
- ลงไปล่ะนะ - ไปต่อเลย
- ไปแล้วนะ - รีบๆ เข้า
เร็วๆ หลานก็รู้นี่...
ไม่ได้ยินเสียงหวอเหรอ ยืนขึ้น
ขวางบันไดทำไมล่ะ
เร็วเข้า อยากให้ตาเห็นเหรอ
- ไปต่อสิ - มอร์ต
- โอเค เร็วเข้า - ดึงกางเกงนี่ขึ้นไม่ได้
- มันติด - จะขวางบันไดทำไม
ไม่มีใครขวางค่ะ
เร็วเข้า ดึงกางเกงขึ้น
หมุนสิ หมุน
- ให้ช่วยไหม - ได้แล้ว
เป็นบ้าอะไรของแกน่ะ มอร์ต
แม่บอกว่าไม่เป็นไร
อะไร แกให้ไอ้เด็กตุ๊ดนี่ ใส่ชุดกระโปรงได้เหรอ
หยุดตะโกนน่า ไม่ใช่ความผิดลูก
ขอทีเถอะ หนูไม่ได้ให้ลูก ไปโรงเรียนแบบนี้สักหน่อย
เขาลงมาเล่นข้างล่างนี่ ไม่มีอะไรเลย
เล่นเหรอ เล่นแบบไหนละ
นี่อะไร เขาต้องไปหาหมอนะ
และนี่ นี่ของแกด้วยใช่ไหม
ของพวกนี้มันอะไรกัน
- นี่มันอะไร - เอาล่ะ
สร้อยนี่ ผมซื้อไข่มุกนี่ให้คุณนะ
ฉันรู้ เอามานี่ เลิกตะโกนได้แล้ว
อยากถูกจับส่งโรงพยาบาลบ้าหรือไง
ผู้ชายทุกคนในตระกูลบอยเมลกรีน อยากเป็นผู้หญิงทั้งนั้น
ตระกลนี้ถูกสาปให้เป็นแบบนี้น่ะ
ครอบครัวเราไม่ได้ถูกสาป พวกเราเป็นแบบนี้เอง
ครอบครัวเหรอ
แกไม่ได้รู้อะไร เรื่องการเป็นครอบครัวเลย
แกออกไปทั้งคืน หลับทั้งวัน
นี่บ้านฉัน กฎฉัน
แกไม่ได้จ่ายอะไรเลย
แกไม่ได้ทำอะไรเลย ก็ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น
นี่เป็นความผิดแกทั้งหมด
แกอยากให้เขา ลงเอยเหมือนเกอร์ชอนเหรอ
- ไฮม์ - อยากเหรอ
- ไฮม์ - มอร์ตี้ มานี่
มานี่ มองตาสิ
มานี่ ไม่เป็นไร หลานรัก มากับตา
- ช่วยผมด้วย - อย่ายุ่งกับเขา
- อย่ายุ่งกับหลาน - แม่ครับ
มานี่ อยากรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น กับเกอร์ชอน ลุงของหลาน
- อยากไหม มอร์ตัน - ไฮม์ หยุดนะ
- คุณกำลังทำตัวทุเรศอยู่นะ - อยากรู้ไหม
เขาถูกเผาในเตาจนตายไง
- นี่คุณ... - อยากรู้ไหมว่าทำไม
เพราะแม่กับยายของแก
ปล่อยให้เขาสวมกระโปรง วิ่งไปทั่วไงล่ะ
เขาทำแบบนี้แค่ตอนอยู่คนเดียว
มันแค่ทำให้เขามีความสุข แค่นั้นเอง
เกอร์ชอนมีความสุขไหม
ทำให้เขาหยุดทำแบบนี้ หรือไม่ก็ออกจากบ้านฉันไปเลย
เพราะเสียงหวอน่ะ มันทำให้เขาคลั่ง
ทำให้เขาคลั่ง
ระวังหัวล่ะ
ทำตามที่ตาลูกบอกนะ เข้าใจไหม
ครับ ผมสัญญา
อย่าฟังตานะ อย่าไปนะ
โอเค ลูกไปใส่เสื้อผ้านะ
แต่งตัวซะ
แม่ครับ
- ทอมมี่ โยนเลย - โอเค ไปกันเถอะ
เรดโรเวอร์ เรดโรเวอร์ ส่งแมรี่ลงมาเลย
เรดโรเวอร์ เรดโรเวอร์ ส่งไดอาน่าลงมาเลย
หยุด
- มาเล่นกันอีกเถอะ - ได้เลย
- ใช่ มาเล่นกันอีกเถอะ - มาเถอะ มาเล่นกันอีก
นี่ เดี๋ยวสิ ยังไม่ถึงตาฉันข้ามเลย
ผู้ชายอยู่ด้านนั้น
เรดโรเวอร์ให้ผู้หญิงเล่นเท่านั้น
ไบรน่า
พี่เป็นผู้ชาย มอร์ต
ไม่ว่าพี่จะสวมกระโปรงของแม่กี่ตัว
- เกิดอะไรขึ้น - เป็นอะไรหรือเปล่า
ไบรน่า เป็นอะไรไหม
ไปตามคนมาช่วยเร็ว
ขอบคุณนะ ที่รัก ที่เชื่อในตัวฉัน
ฉันคงทำแบบนี้ไม่ได้ถ้าไม่มีคุณ
มันวิเศษมากเลย ที่รัก
คุณชอบชิ้นไหนที่สุดคะ
ปกติผมไม่ค่อยได้แรงบันดาลใจ จากงานชิ้นใดชิ้นหนึ่งหรอก
แต่ผม...
ผมชอบกรอบรูปแน่ๆ
ตลกตายล่ะ
ไปเถอะ ไปรับแขกเลย
ฉันควรพูดอะไรหน่อยไหม ก็ได้
ฉันอยากพูดอะไรกับทุกคนหน่อยค่ะ
ไงคะ ขอบคุณที่มานะคะ
ฉันอยากพูดอะไรหน่อย
การได้เปิดตัวแบบนี้ เป็นความฝันของฉันมาตลอด
และมันวิเศษมากเลยค่ะ
ที่คนที่ฉันรักหลายคน มาเห็นจุดกำเนิดของมัน
ขอบคุณนะคะ
ฉันคิดว่าการเดินทางนี้ เริ่มตอนฉันเป็นเด็กพร้อมสีเทียน
ฉันจำได้ว่านั่งดูทีวี
และแม่ฉันก็เอาสีเทียนมาให้
เพราะฉันไม่มีสมาธิดูทีวี
และฉันก็จำได้ว่าหยุดวาดไม่ได้เลย
ฉันเล่นกับสีเทียนอยู่แบบนั้น
แต่วิธีที่แม่กับพ่อฉันพูดถึงเรื่องนี้
เหมือนฉันเจอกับบางอย่าง
สิ่งที่ฉันต้องทำ
แล้วฉันก็โตขึ้น
ฉันจำได้ว่าทำเครื่องเซรามิกกับดินเผา
และรูปปั้นด้วย และมันออกมาดี
- มันออกมาดี แต่... - คุณทำอะไรน่ะ
แต่มันไม่ใช่
ตามผมมา
มันยังไม่ใช่ จนกระทั่งฉันมาเจอการวาดรูป
แต่รอก่อน 180 วินาที
นี่แหละเสียงของฉัน อะคริลิกเป็นสื่อของฉันจริงๆ
และมันคือการเดินทางเพื่อไปที่นั่น
และเมื่อคุณดูงานแต่ละชิ้น...
- หนึ่ง... - มันไม่ใช่แค่ชิ้นเดียว...
- สอง สาม... - เมื่อคุณดูงานทั้งชุดนี้
- สี่ ห้า หก... - มันคือการไตร่ตรอง
แหวนนั่นควรอยู่บนนิ้วคุณ
อะไร ไม่ล่ะ
ฉันอยากได้แหวนสวยๆ มอร์ต ไม่ใช่แหวนโทรมๆ นั่น
ฉันไม่...
เราจะทำยังไงกันดี
ผมไม่รู้
ผมแค่...
ผมแค่ต้องการเวลาหน่อย
แค่ต้องการเวลาให้คิดอะไรออก
โอเค
แต่กว่าจะถึงตอนนั้น...
คุณช่วยเก็บเป็นความลับได้ไหม