Proszę.
Chyba gotowe.
Posłuchajmy.
Powinnyśmy przeczytać swoje kwestie.
Ty zaczynasz.
OK.
"Co by się nie działo,
"jestem głodna i myślę o tobie".
"Tuż nad moje kolano pada plama światła.
"Kształtem przypomina świat".
"Przygnębiają mnie zdjęcia jedzenia w restauracjach.
"Nie dlatego, że to tandetne, ale dlatego, że niepotrzebne".
"Wciąż powracam myślami
"do zdjęcia, które od ciebie dostałam".
"Jestem bezsilna.
"Spieszę naprawić 'H'.
"Jak mogę ci pomóc?".
RITA HOLT PROZAK
"Kiedyś rozmyślałam
"nad brakiem konieczności naprawiania czegokolwiek".
"Te dwa kolory są ze sobą powiązane.
"Fale rozbijają się".
TRANSRODZIC
-Joshie? -Tutaj.
Cześć. Co się dzieje?
Rita nie żyje.
Co się stało?
Poszła wczoraj do galerii i się potknęła.
Stała na szczycie schodów na czwartym piętrze
i spadła.
Mówiłeś komuś?
Jestem zaszczycona, że mnie pierwszej o tym mówisz.
To nie zaszczyt.
To coś, o czym musisz wiedzieć.
O Boże.
Co zamierzasz?
Będzie jakieś nabożeństwo?
Nie miała nikogo,
więc siostra zabierze jej prochy do Fresno.
Chce, żebym zawiózł
część prochów do Coltona.
Czy to dobry pomysł? Zrobisz to?
Jest chrześcijaninem.
To mogło być samobójstwo,
więc sam nie wiem.
Nie mówiłeś o samobójstwie.
Powiedziałeś, że potknęła się i upadła.
Nie wiem.
Boże. W porządku.
Wiedziałaś, że wtedy uprawialiśmy seks?
Co mówiłeś?
Czy wiedziałaś, że Rita i ja
już wtedy uprawialiśmy seks?
Nie.
Dopóki nie zaszła w ciążę,
myśleliśmy z twoją mamą,
że płacimy jej za bycie twoją przyjaciółką.
To popierdolone.
Zgadzam się.
Na pewno tak się je pompuje?
Nie wiem. Tak było napisane.
Nie wiem, co zrobię.
Nie mogę napełnić jednego, a mam ich z 500.
Dobra. Jak się to robi? Po prostu je chwytasz?
Trzeba złapać powietrze i zamknąć.
Jak na ceremonii otwarcia igrzysk.
Nieważne.
-Nikt nie przyjdzie. -Dlaczego nie...
Wszyscy potwierdzili,
ale to Facebook.
Nie można temu ufać. Rozumiesz?
Najpierw mówią "tak",
ale nie na serio. Wiesz?
Powinni zrobić kategorię:
"Mówię tak, ale pewnie nie przyjdę".
-Tak. -Nie mam pojęcia.
"Przyjdę, ale mogę nie przyjść"?
Właśnie. Przypomnij, żebym zabrała zapalarki.
Te duże, od grilla. Kupiłam świece.
Chyba z tysiąc świec.
Jesteś urocza.
Tak? To działa.
Pamiętasz ostatni tydzień, zanim urodził się Zacky?
Jak się martwiłaś? Chciałaś, by wszystko było idealnie?
Wszystko planowałaś.
Byłaś jak taki słodki Mussolini w ciąży.
Jeśli nikt się nie zjawi, ja przyjdę.
Wpisz mnie na listę
potwierdzonych gości.
Przyjdę.
Myślałam, że umówiłeś się z Uną.
Owszem,
ale mogę to przełożyć.
Co zrobimy z tym domem?
Nie mam pojęcia.
Tammy postarała się, żeby go rozpieprzyć.
Nie pamiętam już, co tu było.
Ścianka?
Ten wielki, piękny, niezastąpiony regał,
na którym trzymaliśmy płyty i książki?
Teraz jest tu jak w pizzerii.
Wybacz, że byłam gównianym rodzicem.
Chwileczkę.
Czego szukasz?
-Potrzymaj to. -Po co?
Myślę, że powinniśmy kogoś wezwać.
Trzeba umieć burzyć. Żydzi nie burzą.
Jestem Żydówką, Joshie.
A Żydówki robią, co chcą.
Załóż to.
-Tak dobrze. -Powaga?
Dobra.
Zajebiście.
OAK LEAF SZKOŁA PODSTAWOWA
Możecie położyć je tam, na środku?
Zróbcie trochę miejsca.
Chyba już wystarczy tam kwiatów.
Cześć, Sarah.
Cześć.
-Gdzie są... -Powoli się szykujemy.
Postanowiłam podać papusas.
To impreza pt. "Taco z Torą". Taco, zgadza się?
Wiem.
Sama to zaproponowałaś.
-Tak jest na plakatach. -Rozumiem.
-Wielkie mi rzeczy. -OK.
Facet od taco za dużo sobie liczył,
a ten interes prowadzi kobieta. Uważam, że to świetnie.
Możemy zmienić nazwę
-na "Papusas z Psalmami". -Super.
Gorąco.
Zauważyłaś tę dziurę na zewnątrz? Postawię znak.
Nie chcę, by ktoś skręcił sobie kostkę.
Postawisz znak na tej dziurze?
Przestań.
Proszę, proszę.
Już się tym zajęliście. Dzięki!
Co to znaczy?
To po hebrajsku: "Uwaga, dziura".
Może trzeba też przetłumaczyć,
w razie gdyby nie wszyscy rozumieli?
-Jasne. -Proszę, jaka mądra dziewczynka.
Patrz. Ludzie.
-Witamy. Szabat szalom. -Dzień dobry.
Prosimy gości, by odłączyli się od technologii.
-OK. -Włóżcie tu swoje urządzenia.
ODŁĄCZ SIĘ, PROSZĘ
Dziękuję. Szabat szalom.
Szabat szalom. Zajmiemy się nimi.
-Udanej zabawy. -Dzięki.
Może się pan odłączy?
-Nie oddam telefonu. -OK.
Miłego wieczoru.
Babciu!
Cześć!
Dziękuję. Gdzie tatuś?
-Cześć, babciu. Jak się masz? -Jak leci?
-Pięknie wyglądasz. -Dzięki.
Popatrz tylko. Fajnie, co?
Cudnie. Gdzie Sarah?
Przepraszam. Państwo są rodzicami Sarah?
-Ja jestem. -Jestem Duvid, nowy kantor.
Witaj. Jak się masz?
-Miło poznać. -Nawzajem.
Wszyscy są tu mile widziani.
-Dobrze. -Dziękuję.
Nie ma za co. Chodźmy.
Idziemy coś zjeść? Widzę jedzenie.
-Cześć. Len. -Wiem, kim jesteś.
Wiele o tobie słyszałem.
-W porządku. -Chodź tu.
Sarah!
-Cześć, mamo. -Jest cudnie. Niesamowicie.
-Ty też wyglądasz cudnie. -Dzięki.
Chcę ci tylko powiedzieć, że Buzzy nie przyszedł,
bo uważa, że sytuacja nie jest całkiem jasna,
ale reprezentuję nas oboje.
Nie martw się, poradzę sobie.
-OK. -Chodź, zrobię ci zdjęcie.
Możesz nie robić? I odłożyć to?
Chcemy się odłączyć. Żadnego postowania.
Jak chcesz, ale obserwuje mnie 126 osób.
Dostałabyś trochę lajków.
-Nie, dziękuję. -Jak chcesz.
Czy parking się zapełnia?
Nie wiem. Poprowadził mnie telefon. Gdzie jest taco?
-Nie ma taco, są papusas. -Co to takiego?
Raquel, może powinniśmy zaczynać?
Jest sporo ludzi. A jeśli zaczną wychodzić?
Wszyscy wyglądają na zadowolonych.
Dajmy im chwilę.
-Na pewno? -Jeju.
-Ok. Jest dobrze. -Jest dobrze.
-Jak długo? -Powiedzmy 16 minut.
-Szesnaście. Jasne. -Może być?
Wytrzymam tyle.
Sarah.
O mój Boże.
-Myślałam, że on... -Ja...
-Szlag. Pójdę tylko... -Tak.
-A ty... -Ja...
-Mamo. -Tak.
-Cześć, ładnie wyglądasz. -Dziękuję.
Dlaczego Josh tu przyszedł?
To trochę dziwne, biorąc pod uwagę Raquel i w ogóle.
Rita nie żyje.
Boże! A ty go tu przyprowadziłaś?
Pomyślałam, że we wspólnocie poczuje się lepiej.
Zachęciłam go, by przyszedł.
To taco jest wyborne.
Mówisz poważnie? Akurat dzisiaj?
Raquel zaczyna już panikować.
Tak, wiem. Co się stało?
Josh ci powie.
Cześć.
-Cześć. -Słyszałam.
-Przykro mi. -Wiem.
Jak się trzymasz? Podać ci coś?
-Co? -Nie wiem.
Mamy maszynę do espresso. Chcesz?
Nie, w porządku. Dzięki.
-Cześć. -Jak tu ładnie.
-Rita nie żyje. -Co?
-Tak.
O Boże.
Kurwa.
Co się stało?
-Spadła z galerii. -Kto spadł z galerii?
-Nie znamy jeszcze szczegółów. -Muszę się pokręcić po sali.
-Co się stało? -Zdarzył się wypadek.
-Rita nie żyje. -Co?
Co to znaczy, że spadła z galerii?
Stała na szczycie schodów.
Na czwartym piętrze i spadła.
Mogła skoczyć.
-Skarbie. -Brała antydepresanty.
Mówiła, że je zmieniła. Nie wiem.
Tak się dzieje,
gdy zmienia się leki.
Może się pogorszyć i czasem ludzie popełniają samobójstwo.
Tego nie wiemy.
-Mówiłeś, że skoczyła... -Nieważne.
Mogła upaść. Nie wiadomo.
-Zostawcie go. -Głośno myślałam.
Niech sam to przemyśli.
W porządku.
Cześć.
Idę napić się kawy.
W porządku.
Rita nie żyje.
Chcesz się przejść?
Dobra.
Najbardziej popieprzone jest to,
że prawdopodobnie byłem ostatnią osobą, z którą rozmawiała.
Byłem u niej tuż przed.
Czuła się dobrze.
Dała mi kasetę z piosenkami,
którą nagrałem jej w liceum.
Tę kasetę.
Miała świetny humor.
Nie mogłeś o niczym wiedzieć.
To nie...
Widziałem ją ostatni.
Tylko tyle chcę powiedzieć.
Kicha.
To nie w porządku,
że po tym wszystkim się obwiniasz.
Biedny Josh.
Była blisko związana z rodziną?
Była jak członek rodziny.
To skomplikowane.
Czy ktoś ma ochotę na cappuccino?
"Kawa Synaj".
Nie mogę tego wypić.
To sprzeczne z moimi poglądami politycznymi.
To ziarna z Izraela.
-OK. -Cholera.
Jest pełno innych smakołyków.
-Częstujcie się. -Dzięki.
Świetnie. Dzięki.
-Napiję się orszady. -Ja też.
Jasne.
Mogę kilka taco?
To papusas, nie taco.
Przepraszam.
Gwoli ścisłości. Nie napijesz się kawy,
bo wspiera Państwo Izrael.
Zgadza się.
Nie chcę mieć krwi na rękach.
A co z krwią żydowskich dzieci?
Dziękuję. Słucham?
W plutonie mojego kuzyna zginął osiemnastolatek.
Mogę prosić o jeszcze jedną? Proszę, nie rób tego.
To straszne, że państwo wysyła swoją młodzież na śmierć
w imię niesłusznej sprawy.
-"Niesłusznej sprawy"? -Tak.
Bronił naszej ojczyzny.
A co z ojczyzną Palestyńczyków?
Dziękuję. Proszę...
Możecie sięgnąć wyobraźnią trochę dalej?
Czy Państwo Izrael ma prawo istnieć?
Co za absurdalne pytanie. Ono już istnieje.
Żydzi są mordowani od wieków.
Sami trochę pomordowali.
Czytaliście o Sabrze i Szatili?
To był odwet
za zabójstwo Baszira Dżemajela.
Po tym jak Szaron zbombardował Bejrut.
To wyświechtany argument.
Rosz Haszana, 1982.
Przeczytaj Deklarację Balfoura...
-Słucham? -Nie spiesz się.
-Przeczytaj... -Nawet mnie...
Jest pani Żydówką?
Co to ma do rzeczy?
Powinienem się domyślić. Wspaniale, pani...
-Tylko bez takich. -W porządku.
Od antysyjonizmu niedaleko do antysemityzmu.
To potwarz!
-Idziemy. -Właśnie dlatego
z takimi jak wy nie można
-rozsądnie rozmawiać. -To jest prawda!
Krzyczysz.
Szlag. Ci ludzie są nieracjonalni,
-a ty złościsz się na mnie? -Tak.
To impreza mojej siostry.
W rodzinie ktoś umarł,
a ty sprzeczasz się o Izrael?
Z obcymi? Zdurniałaś?
Tak, Ali, zdurniałam.
Mogę cię przytulić?
-Tak. -Czuję...
Tak mi przykro, Josh.
Mógłbym żyć w tym uścisku.
Sprzedać wszystko i się wprowadzić.
Zaczekaj.
Wieczorem ruszam w drogę.
Muszę.
Zawożę część jej prochów do Coltona.
Dziś wieczorem?
Chcesz ze mną jechać?
Josh.
-To... -Proszę o uwagę, zaczynamy!
Przemyśl to.
Dobrze się czujesz?
Cześć.
Proszę wszystkich bliżej!
To pozwoli nam zapamiętać słodycz szabatu
do końca tygodnia.
Podaj to dalej.
Witajcie. Szabat szalom.
Szabat szalom.
Czyż to nie jest piękne?
Co za piękna grupa.
Gdy będę iść wkoło, proszę, aby każdy z was
poświęcił chwilę i spojrzał na odbicie
światła świecy w swoich paznokciach.
To odbicie i cień.
Rabinowie opowiadają nam
o 36 ludziach,
których sprawiedliwość ocala świat,
zwanych Łamed wownikami.
Jeśli znacie Torę,
wiecie, że Bóg zniszczył kiedyś ziemię.
Pamiętacie Arkę Noego?
Tych 36 ludzi jest jak polisa ubezpieczeniowa
mająca zapewnić, że to się już nie powtórzy.
Kim jest tych 36 ludzi?
Połóżcie rękę na ramieniu osoby
stojącej obok i zbliżcie się do siebie,
żebyśmy stali złączeni w tym kręgu.
Wszyscy stoją blisko?
Dobrze?
Kim jest tych 36 ludzi?
Nie wiemy.
Nawet oni sami nie wiedzą.
Jaka płynie z tego nauka?
Traktujmy się nawzajem,
jak gdybyśmy byli jednymi z nich.
Kto wie?
Może właśnie stoicie koło jednego z nich.
Jeśli ktoś nim jest, to ty, Sarah.
-Jest magicznie. -Jest sobotni wieczór,
koniec szabatu.
Ze świata świętości
wkroczymy zaraz w resztę tygodnia.
Zanim zgasimy świecę,
dopóki tli się jeszcze parę iskier świętości
w naszym dniu,
proszę każdego, kto chce za coś podziękować,
by wystąpił i podzielił się tym z nami.
Ja.
Przyleciały tu motyle monarchy
będące w połowie swojej wielkiej wędrówki
z Kanady do dżungli Meksyku.
Myślę o pladze bezdomności.
W centrach miast i...
Od siedmiu miesięcy nie piję.
Nazywam się Len. Nie bijcie, ale nie jestem Żydem.
Jestem ciekawy Żydów.
Cieszę się, że mogę tu być.
To szczególne uczucie.
Jest przyjemne.
Jest tu bardzo serdecznie i ciepło.
Macie dużo szczęścia.
-Dziękuję, że mnie przyjęliście. -Dziękuję.
Ktoś jeszcze?
Ja wystąpię.
-Mogę? -Jasne.
Mój syn stracił w tym tygodniu najlepszą przyjaciółkę.
Niektórzy z nas dowiedzieli się o tym dzisiaj.
Jesteśmy w szoku.
Nazywała się Rita Holt.
Rabo, wiem, że nie tak zwykle przebiega Hawdala,
ale chciałabym odmówić za nią kadysz.
To naprawdę nie pora...
Oto jestem
UWAGA: DZIURA
Nie sądziłam, że tak mnie to wzruszy.
Ceremonia czy propaganda?
Jesteś ciągle zła na syjonistów?
Stoi mi to ością w gardle.
Można zapalić parę świec
na zapyziałej sali gimnastycznej, ale...
O Boże!
Wszystko w porządku?
Kto wykopał tu dziurę, do cholery?
-Wyciągnij mnie. -Już. Trzymaj.
-To było nadzwyczajne. -Dzięki, mamo.
Następnym razem musimy zaprosić
wszystkich gawędziarzy ze wspólnoty.
Pracuję nad własnym tekstem
na podstawie mojej marki, "Do szekła i z powrotem".
To taki występ jednej aktorki...
Mamo, nie damy ci wystąpić.
Jeszcze nic o tym nie wiesz.
-Wysłuchaj mnie chociaż. -Nie jesteśmy pewne,
czy to jeszcze powtórzymy...
Oczywiście, że tak.
-Zaproście mnie na przesłuchanie. -Boże!
Jezu! Dobrze, zrobimy ci przesłuchanie.
To mi wystarczy.
-OK. -Kocham cię.
-Ciebie też, rabo. -Pa, Shelly.
Miło było.
Masz coś między zębami.
W porządku. Zabiorę to do samochodu.
Co? Oczywiście, że to powtórzymy.
Inaczej wybuchną zamieszki.
Znalazłam przeterminowany lek zwiotczający mięśnie mojej siostry
i Xanax Matusi.
-Wspaniale. -Proszę.
Zabiorę to, inaczej spadnie.
Podobało mi się to, co dziś napisałyśmy.
Tak? Sama nie wiem.
Twoje kwestie podobają mi się bardziej niż moje.
Dobrze razem brzmimy.
Ale prawdę mówiąc,
lubię po prostu cię widzieć.
Wiele można zobaczyć, Ali Pfefferman.
Tak się nazywam.
Widzę cię całą, Ali Pfefferman.
Sprawiłaś, że się ujawniłam i nazwałam to.
-To, czym jesteśmy. -Powinnaś odpocząć.
Porozmawiamy o tym później.
Prawdę mówiąc, boję się swoich uczuć.
Przerażają mnie.
Zakochałam się w tobie. ę swoich uczuć.