-Cześć. -Ochrona!
Żartuję. Po części.
Możemy porozmawiać?
Jasne.
Dobra. Tutaj?
-Tak. -W porządku.
Parę dni temu widziałam się z matką
i podczas tego spotkania
nagle mnie olśniło.
Wiem, w czym tkwi mój problem.
Chodzi o to, że brakowało mi opieki rodziców.
Mówisz o swoim strasznym dzieciństwie
i willi w Los Angeles?
-Musiało być ciężko. -Widzisz,
moja matka nigdy mi nie matkowała.
Nie matkowała?
Szukam właśnie tej miłości.
Miłości, która zastąpi matczyną.
No i jakoś się na to zafiksowałam,
a przecież tak naprawdę nie po to jest się w związku.
Jesteśmy razem po to, by się wspierać.
A ja... nie udzieliłam ci wsparcia.
-Rozumiem. -Chcę cię przeprosić.
Czemu akurat teraz? Nie napisałaś SMS-a ani maila,
-nie zadzwoniłaś. -Rzeczywiście, przepraszam.
-Dziś... -Jest Jom Kippur.
-Jom Kippur. -Tak.
Musiałam przyjść dzisiaj. To taka...
coś podobnego do kolędowania.
Odwiedzasz ludzi, których skrzywdziłaś,
oddajesz się refleksji, przepraszasz ich
i prosisz o wybaczenie.
Oni ci wybaczają, a wtedy możesz oczyścić się z win.
Super.
-Możesz oczyścić... -Dziękuję,
ale nie chcę twoich przeprosin.
Wesołego Jom Kippur.
Dobra, tradycja każe spytać trzy razy.
Chyba zapytałam tylko dwa.
TRANSRODZIC
To śniadanie będzie tak wypasione, że napiszą o nim w LA Times.
To...
-Pomóc ci? -Nie, dzięki.
W porządku, nie trzeba.
Dobra. Krzesła tam.
-Tutaj? -Z tej strony, proszę,
żeby siedzieli naprzeciw siebie.
-Rozumiesz, symetrycznie. -Aha.
Wnoszę, że wciąż jesteś na mnie wściekła.
Nie wspomniałaś, że nocowałaś u Leslie.
Dobra, a co by było, gdyby Leslie mi się podobała?
Co wtedy?
Mogłybyśmy to przegadać, przetrawić,
może nawet by nas to podnieciło?
Teraz nagle interesuje cię poliamoria?
Nie, ale pomyśl, co by było, gdybyśmy nie miały
tych heteronormatywnych odruchów...
Posłuchaj, co wygadujesz.
Jesteś queer od niedawna.
-Chryste. -Właśnie o to mi chodzi.
Posłuchaj mnie.
Przecież bycie queer opiera się na kwestionowaniu wszystkiego.
Prawda?
A co, jeśli to znaczy,
że możemy być w związku pełnym miłości i zaufania,
w którym możemy robić, co chcemy, i same wyznaczamy zasady.
Super, prawda?
Chcę o tym wszystkim pomówić,
zanim znajdziemy się w trudnej sytuacji.
Chcę zrobić to tak, jak należy. Otwarcie i odważnie.
Puk, puk. Przesyłka dla Maury.
Nikt nie zarzuci mi, że jestem złym gospodarzem.
Bałem się, że robi się tu za gorąco.
Ciepłe powietrze zawsze unosi się do góry.
Naukowo potwierdzone.
Co ty robisz? Co to jest?
To klimatyzator.
Będzie owiewał cię chłodnym powietrzem.
Dziękuję.
Dobrze spałaś?
Ostatnio kiepsko sypiam.
Jakie hormony ci teraz podają?
Znasz się na tym?
Tak.
Dają mi antyandrogeny...
-znaczy blokery testosteronu. -Aha.
To by się zgadzało, na początkowym etapie.
A co planujesz zrobić z twarzą,
żeby była bardziej kobieca?
-Nic. -Nic?
Sugerowałbym obniżyć czoło, implanty na kościach policzkowych,
wstrzyknąłbym trochę tłuszczu.
Pomyślałbym o operacji czoła,
do tego... może lifting buldożka?
-Mogę coś powiedzieć? -Tak.
Jeśli chodzi o cycki, maks po pół litra,
nie za duże, to nie w twoim stylu.
-Nie, to nie ja. -Nie.
Wiesz, że pomagałem Shei, jak przez to przechodziła?
-Nie. -Shea jest bardzo piękna.
-Obłędna. -Tak.
Dzieło sztuki.
Kiedy skończyłem ją robić, poczułem się jak Michał Anioł.
Chciałam podpisać się na jej tyłku.
-Aha. -Jak będziesz gotowa,
pomogę ci, jak będziesz chciała.
Dzięki, Sal.
Nie ma co, Maura,
masz przed sobą jeszcze parę lat.
Dobra.
Padam z głodu.
Jest dopiero dziesiąta, mamo.
Teraz rozumiesz, czemu chciałam być wcześniej?
Miejsca są numerowane. Nie przegapisz zwiastunów.
Mam ochotę na popcorn
i rodzynki w czekoladzie.
Może Raquel przemyci nas pod nosami tej verkakten ochrony.
Aha.
Cześć. Macie bilety? Wszystko w porządku?
Gut jontif panu także.
Dzień dobry.
Jesteście rodzeństwem?
A pan jest moim trzecim mężem?
O Boże.
Chcę o coś spytać. Zarezerwowałam dwa bilety
i jeszcze nie zapłaciłam.
Jest jakaś zniżka dla seniorów?
Nigdy bym jej pani nie dał.
Poza tym nie ma.
Nieważne, dzięki panu już mam piękne święto.
Nie omieszkam pani znaleźć.
Siedzę z przodu.
Mój syn jest narzeczonym raby.
Ma dobry gust. Widać, po kim.
Zaczekaj.
Zaraz wracam.
Cześć, to ja.
Dzień dobry.
-Cześć. -Dobra.
Przyszedłem, bo mama kupiła bilety w lipcu
i chciałem tylko dać znać, że jestem.
Nie myśl, że cię nachodzę, czy co.
Chciałem cię tylko uprzedzić.
Dziękuję. Czuję się uprzedzona.
Słuchaj...
Josh...
Trochę się wstydzę, ale głównie nie wiem, co robić.
Chciałem szybko zapytać,
co mam mówić rodzinie?
Bo ciągle zasypują mnie pytaniami, a ja...
To nie moja sprawa.
Mów im, co chcesz.
Tak, jasne, chciałem tylko ustalić
wspólny przekaz...
Rozstaliśmy się.
Dobrze.
Cóż za urocza niespodzianka,
na mój parapet zawitał seksowny Piotruś Pan.
Mam parszywy nastrój i muszę go sobie poprawić.
Jaka czupurna.
Zrobić się na cacy.
-Uważaj na tę gandzię. -O w mordę jeża.
Tak, nieźle daje.
To z rośliny-matki Boba Marleya.
Z roślinki jego mamusi?
-Co? -Co?
O Boże, ale jesteś słodka.
Nie, z rośliny-matki sinsemilli.
Mówię poważnie, nie przesadź.
Ale dobre.
Dobrze smakuje. Bardzo mocny smak.
To mój osobisty zapasik. Tylko dla mnie
i klientów na chemii.
Myślisz, że wymięknę?
Pytasz mnie w roli lekarza czy kochanka?
Nie mów tak.
Nie lubisz słowa "kochanek"?
To najmniej seksowne słowo na świecie.
Nie przyszłaś tu, żeby się ze mną kochać?
-Nie kochamy się. -To po co tu jesteś?
Nie po to.
Przyszłam, bo masz wielką faję i darmowe zioło.
Tak myślałem.
Jeszcze niedojrzałe. Nie mieli innych.
Trudno gotować, jak człowiek pada z głodu.
Wszystko kusi, aż ślinka cieknie.
Nawet ten blat.
Mogłabym zjeść tę łyżkę, wygląda jak żółty ser.
Ali, zaczynam panikować.
Co się dzieje?
Czuję się, jakbym miała zespół stresu pourazowego
po tej sytuacji z Joshem.
Potrzebuję wiedzieć, czy jesteśmy razem.
Próbuję szczerze mówić o tym,
-co czuję i czego mi trzeba. -Sydney, są już twoi rodzice.
Cześć, kochanie.
Patrzcie państwo.
Udało nam się ominąć korki, przyjechaliśmy autostradą 101.
-Dzięki. -Mała balabusta!
Jeszcze ciepłe.
To Ali wymyśliła, żeby wszystkich zaprosić.
-Cieszę się, że jesteście. -Cześć.
-Wezmę. -Nie, dzięki.
-Chodźcie. -Dzięki.
Cześć.
Cześć. Dzień dobry.
-Proszę bardzo. -Dziękuję.
Jest tu gdzieś Sal?
Nie. A bo co?
Nie sądzisz, że to dziwne,
że nie poznałaś jeszcze jego rodziny?
Nie.
To była wspólna decyzja.
Od kiedy poznanie rodziny
poprawia cokolwiek w związku?
Rozmawia z tobą o twoim ciele?
Bo ze mną rozmawia o moim.
Co chcesz...
Twój Sal przyszedł dziś na górę,
żeby oświecić mnie,
jaka pojemność cycków najbardziej by mi pasowała.
Jedną rzecz ci powiem, całkowicie szczerze.
Stać cię na więcej.
Boże. Za kogo ty mnie masz?
Ja też ci coś powiem.
Nie wtykaj nosa w nie swoje sprawy.
Nie masz prawa.
Nie wszyscy mamy takie wsparcie i takie pieniądze.
Mam 53 lata, wirusa HIV,
jestem byłą prostytutką i kobietą z penisem.
Wiem, czego chcę, i wiem, czego potrzebuję.
Jeśli Sal tak bardzo ci przeszkadza,
załatw sobie nocleg gdzie indziej.
Za grzechy, które popełniliśmy przed Tobą pod przymusem i świadomie
Za grzechy, które popełniliśmy przed Tobą z zatwardziałości serca
Za grzechy, które popełniliśmy przed Tobą bezmyślnie
Za grzechy, które popełniliśmy przed Tobą przez mowę naszych ust
Za grzechy, które popełniliśmy przed Tobą publicznie i prywatnie
Za grzechy, które popełniliśmy przed Tobą świadomie i podstępnie
Za grzechy, które popełniliśmy przed Tobą przez nieszczere słowa
Przez krzywdzenie innych
Przez okrutne myśli
Za te wszystkie grzechy przebacz nam O Boże wybaczenia
Wybacz nam, odpuść nam
Przyjmij nasza pokutę
Zgrzeszyliśmy przed Tobą
Przykro mi. Nie mam ochoty.
-Co się dzieje? -Nie wiem, ale nie idzie.
Przepraszam.
Czy skułeś się kiedyś tak,
że nagle poczułeś się zupełnie przytomny?
Ciągle mi się zdarza.
Trzeba to pokonać. Chcesz jeszcze?
Nie. To nie działa.
Nie działa. Bez urazy.
Nie, jasne.
Po prostu chcę, żebyś był ostrzejszy.
Próbuję zrobić ci dobrze.
Nie chcę, żebyś robił mi dobrze!
Chcę, żebyś mnie wykorzystał.
To... chciałabym...
chciałabym całkowicie się poddać.
Coś jak odgrywanie gwałtu, tylko bez bólu.
Delikatnie.
Żebyś wymusił na mnie orgazm. Czy to ma sens?
Wiesz co?
Ewidentnie nie robię tak, jak chcesz.
To dziwne.
Pogadaj z moim kumplem, Garym. Naprawia mi komputery.
Należy do społeczności kinksterów.
Odgrywają role, BDSM...
Nie jestem taka, jak oni.
Ci ludzie cierpią na seksualny autyzm.
Co ty gadasz, jaki autyzm?
Jak dzieciaki, które mają fioła na punkcie Gwiezdnych wojen,
tyle że to dorośli i chcą ciągle uprawiać seks.
-A ty nie? -Nie!
Ale masz długą listę rzeczy,
które mam ci zrobić.
Wiesz co? Powinnam pościć
i prosić o wybaczenie, a zamiast tego się upaliłam.
Wiesz, że dziś jest Jom Kippur?
Idziesz do sederu, czy co?
Nie.
To najbardziej święty dzień w roku.
Popatrz, zupełnie nierówno.
Mówię tylko, że to nie mój bajgiel.
Możesz to otworzyć?
Ma na imię Buzz.
Wygląda jak żydowski święty Mikołaj
i przybędzie tu z mamą.
Matuś się przejmie?
Gówno mnie to obchodzi.
Co z tobą?
Państwo Feldmanowie!
Cześć, Josh. Joshie Pfefferman.
-Nic się nie zmieniłeś. -Cześć.
-Poza brodą. -Tak, poza brodą.
-Pamiętam twój wąsik. -Miło cię widzieć.
Co u rodziców?
Nic szczególnego. Mama ma się dobrze, tata jest kobietą.
Tak, wiemy. Syd nam powiedziała.
Spora zmiana.
Miło cię widzieć.
Twoi rodzice też będą? Chętnie się z nimi zobaczę.
Josh ma ważne wieści.
Zostanie ojcem i zamierza wziąć ślub.
-Gratulacje. -Gratulacje.
Ali mi mówiła. Wspaniale.
Odgrzeję naleśniki i możemy chyba siadać do stołu.
Pomogę ci.
-Wspaniałe wieści. -Dobrze cię widzieć.
Powinniśmy kupić sok i szampana.
Trzeba było kupić więcej korniszonów.
Ali jest teraz lesbijką. Ogarniasz to wszystko?
Łącznie z numerami telefonów, adresami i rozmiarem buta.
Mam łeb do faktów i cyferek.
Przepraszam. Cześć, czołem. Przepraszam bardzo.
A niech mnie, czekaj no.
-Cześć, Shelly. -Cześć.
Gut jontif.
Cześć, jestem Buzz.
Cieszysz się na Jom Kippur?
To Buzzy Rachlis.
Należy do zarządu synagogi i jest byłym astronautą.
Poważnie?
NASA zatrudniało mnie jako adwokata
w jednej sprawie patentowej.
Ale mam w domu skałę z Księżyca.
O rany!
A skąd panie się znają?
Kochanie! Gut jontif.
Wyglądasz bosko! Poza fryzurą.
Przywitaj się z moim znajomym, cudownym Buzzem Rachlisem.
-Jesteś pewnie Ali. -Wejdźcie!
Co za miejsce.
-Dobrze wyglądasz! -Jakie klimatyczne mieszkanie.
Jesteś Syd, zgadza się? Dobrze pamiętam?
Już dobrze, ja to wezmę.
O mój Boże, nie wierzę.
Cóż za kolor. Gut jontif!
Jesteś wychudzony. Zjedz bajgla.
Ale jestem głodna.
Nie wiedziałam, że przestrzegasz postu.
Nie pościłam.
Pójdę po wodę.
Żadnej wody, mamy suszę.
Może być wino albo mleko odtłuszczone.
-Co z błogosławieństwem? -Zaczekajmy na rabę.
Josh, musimy czekać?
Możemy zacząć z błogosławieństwem?
-Czekamy na Raquel? -Nie.
Chodźcie wszyscy do stołu.
Tutaj, proszę.
Chodźcie tu, proszę.
Shelly, ty tam. Buzz.
Dlaczego tak daleko...
-Siedzę obok Buzza? -Tak.
Wylądowaliśmy na szarym końcu.
Przede wszystkim chcę podziękować wam,
że tak licznie się stawiliście.
Dopiero zaczynam
poznawać i zgłębiać
moją żydowską tożsamość.
Obawiam się, że bez Raquel
błogosławieństwo może być trochę nieskładne.
Idzie ci świetnie!
Dziękuję, Buzz.
Postrzegam Jom Kippur tak,
że chodzi o niezwykłą księgę
zwaną Księgą Życia.
Bóg, czy to on, czy ona, czy po prostu boska energia,
pisze i zamyka...
Energia, która trzyma długopis?
-Skończyłaś? -Tak. Wybacz.
Aby znaleźć się w Księdze Życia,
trzeba wyznać winy.
A kiedy się tam znajdziesz i Bóg to przypieczętuje,
rozpoczynasz kolejny rok.
Dlatego chcę powiedzieć "przepraszam".
O Boże.
Za wszystkie krzywdy,
które wyrządziłam wam w ubiegłym roku.
Jakie to piękne.
Wszystkie przeprosiny zostają przyjęte.
Szczęśliwego nowego roku.
Przepraszam.
Przepraszam, że byłam niemiła w kwestii parkingu.
Weźcie bajgiel i unieście go.
-Unieście. -Unieście w mieście.
Ktoś wie, jak to idzie?
-Nie wiesz? -Jak z chałką.
Udziela się w synagodze!
Pięknie.
Szczęśliwego Jom Kippur!
Szczęśliwego Jom Kippur.
Nie, mówi się "Gut jontif".
Ach, moja ulubiona sałatka.
Pyszne.
Dobrze ci poszło.
Josh.
-Chcesz jeszcze bajgla? -Nie, dzięki.
Ze wszystkimi dodatkami?
Serio, mówię ci. Są z tej dobrej piekarni.
Czeka na Raquel.
W porządku, jeśli wolisz na nią zaczekać.
Przygotować jej...
-Gdzie jest raba? -Nie wiem.
Kiedy będzie?
-Marcheweczkę? -Dobrze.
Słuchajcie, Raquel nie przyjdzie.
Nie.
Powinienem chyba nadmienić...
-rozstaliśmy się. -O Boże.
Nie będzie też dziecka.
Nie donosiła.
Poroniła.
No i tak się złożyło.
Nie jesteśmy już razem.
To nic. Tak będzie lepiej.
Dla mnie to nowy początek.
Myślę o przyszłości.
Tak mi przykro.
Shelly...
Mamo, nie rób tego.
Mamo. Mamo!
-To nie twoje. -To moja wina.
-Przestań! -Na weselu
upiłam się i powiedziałam wszystkim,
-poza tym... -Tu nie chodzi o ciebie!
Nie chodzi o...
Kazałam wszystkim świętować.
Ściągnęłam pecha. Zabiłam to dziecko.
Jasne, zabiłaś dziecko.
-Przestań! -Nikt go nie zabił.
Jezu, zdarza się.
Słuchaj, moja matka też tak miała,
też opowiadała ciągle o pechu.
I wiesz co? To wszystko o kant dupy potłuc.
Czasem dzieją się dobre rzeczy, a czasem złe...
-Takie życie. -Mamo.
Mamo, zjedz coś, proszę.
-Proszę... -Oddychaj, mamo.
Napij się.
Hej, Josh. Joshie.
Masz prawo być smutny.
To bardzo smutne.
Nie potrzebuję twojego pozwolenia.
Ciągle boję się, że umrę.
Ciągle boję się, że kogoś zabiję.
Nie, Shelly. Nikt tu nie umrze.
Nie jesteś aniołem śmierci. Nie jesteś aż tak potężna.
Pozwól, odwiozę cię do domu. Dobrze?
Prowadzisz po ciemku? do domu. Dobrze?