Wreszcie cię rozumiem.
Te twoje usta.
Popatrz tylko.
Są doskonałe.
Czuję każdą zmarszczkę.
-Tak. -Przydałby mi się krem nawilżający.
O Boże, a mama o tym wie?
Nie wiem, co twoja mama wie, a czego nie.
Teraz wreszcie widzę, kim naprawdę jesteś. Jak nigdy dotąd.
-To boli. -Przepraszam.
-Alexandro. -Słucham.
Wszystko dobrze?
Jak najbardziej.
-Tak? -Nigdy nie czułam się lepiej.
Tatusiu, o mój Boże!
Jak mam cię teraz nazywać?
TRANSRODZIC
Powinieneś popracować nad mięśniami.
Nic dziwnego, że zawsze widuję cię z wiotkimi szczapami.
-Chryste! -Zdominuję cię.
Hej! Patrz na mnie.
Patrzę.
-Nie powiesz o tym Ali, co? -Nie.
Wkurzyłaby się.
O kurwa.
Mogę tę pożyczyć?
-Tak. -Dzięki.
Serio, ani słowa Ali.
Koleś, wyluzuj.
Przecież już ci obiecałam.
Byłaby wkurzona i zdegustowana.
Wrzucę to do mojej skrytki
z sekretami rodziny Pfeffermanów.
Masz taką skrytkę?
-Tak. -Podziel się. Co tam masz?
Dziura w płocie. Oboje wiemy, skąd się wzięła.
Wiem o tym. Wiesz coś, o czym nie wiem?
Dobrze.
Ali opylała w liceum diazepam twojej mamy.
-Naprawdę? -Tak.
Niby skąd miałyśmy kasę?
Zajebiście.
Pamiętam też twoją nianię,
która wszędzie cię podwoziła
i wykorzystywała twoje niewinne, nastoletnie ciało.
To było kompletnie zboczone.
Innymi słowy, odjechane?
To obrzydliwe.
Przecież to marzenie każdego 15-latka.
-Czyje? -Moje.
A gdybyś był 15-letnią dziewczyną,
którą wozi 25-letni facet?
Kto cię wtedy pieprzy?
Nie wydaje ci się to dziwne?
-Hej. Czekaj. -Wychodzę.
Posłuchajmy Dreamboat Annie.
Naprawdę nie chcesz być sam, prawda?
Nie wierć się zbytnio.
-Nie wierć się. -Przepraszam.
Te treski wyglądają bardzo naturalnie.
Czekaj.
Spójrz. Dużo lepiej, co?
-Są dużo gęstsze. -Tak.
Wspaniale.
Wreszcie mogę pozbyć się tej peruki.
Pociła mi się od niej głowa. Jakbym nosiła szajtł.
Teraz wyglądasz jak niezależna Kalifornijka
o naturalnej urodzie.
-A nie srebrna lisica? -Raczej gorylica.
Mogłabyś nie rozkładać nóg na boki?
Kolana. Rządzą tobą męskie nawyki.
Nie musisz się garbić.
Wyprostuj się, nabierz pewności siebie. Na tym polega kobiecość.
Właśnie.
Odsuń się.
Popracujmy nad twoim chodem.
-Mam problem z kolanem. -Wiem.
Zapomnij o bólu. Co ty na to?
-Dobrze. -Naprzód.
-Weź wdech. -Dobrze.
Nie wstrzymuj oddechu.
-W porządku. -Oddychaj, wczuj się.
Mam oddychać i wczuwać się?
Proszę.
-Znajdź wewnętrzny spokój. -Żenada.
-Witam. -Czym mogę służyć?
Moje nazwisko Stephen Baker. Mam rezerwację.
W porządku. Pan Baker.
Mogę prosić o kartę kredytową?
Zapłacę gotówką.
Potrzebujemy danych z karty w razie nieprzewidywalnych wydatków.
Ureguluję je gotówką.
Jeśli nie skorzysta pan z barku ani nie zamówi żadnych filmów,
nic nie pojawi się na rachunku karty.
-Dobrze. -Bez obaw.
-W takim razie, proszę. -Świetnie. Dziękuję.
Oto pański klucz. Pokój 813.
Jeśli nie ma pan nic przeciwko,
jeśli to nie problem...
Poproszę o zapasowy klucz.
-Żaden problem. -Dziękuję.
Nikt mnie jeszcze nie widział.
Mnie też.
O Boże, wyglądasz przepięknie.
-Witaj. -Witaj.
Jestem Marcy.
Cześć. Daphne Sparkles.
Nie podoba ci się. Rozumiem.
-Nie, nie... -Nie podoba ci się.
Po prostu... Brzmi jak ksywka striptizerki.
Przykro mi.
Ale to nie brzmi dobrze.
Potrzebujesz czegoś
eleganckiego.
Jesteś Maura.
Jak masz na imię?
Marcy. A ty?
Mam na imię Maura.
Hej!
Hej, skarbie, co się stało? Powiedziałaś Barb?
Jak ci poszło?
Dobrze.
Super. Czyli dobrze to przyjęła? Nie załamała się?
Tak, wszystko w porządku.
Jeszcze jej o tym nie wspomniałam.
-Co? -Tak, wolę zaczekać
do następnej sesji,
bo na tę terapeutka się spóźniła i była dziwna atmosfera.
Zanim zdołałam coś powiedzieć,
Barb zaczęła nawijać o chorobie jej siostry.
Mówiłam ci, że jej siostra Joni cierpi na toczeń?
Nie.
No to ci mówię.
No więc Barb była cała...
Rany, była taka roztrzęsiona. Wydaje mi się,
że jeśli powiem jej o nas, gdy będzie w lepszym stanie, to...
Chodź tu.
No chodź.
Chodź.
Powiem jej. Obiecuję.
Zrobię to, w swoim czasie.
Jesteś szybka.
Jak jakiś...
Jak koliber.
Maleńki, tyci koliber
z wielkimi cyckami.
Nie mogę przestać ich dotykać.
Boże, co się ze mną dzieje?
Tak właśnie na mnie działasz.
Czekaj.
-Jasny gwint. -Co?
Tata powiedział o sobie Ali.
Kurwa.
O mój Boże!
Byłaś na haju, kiedy przyszedł?
Dosłownie dobierałam się do niego.
O Boże!
Miał pomalowane paznokcie u stóp,
a ponieważ ten najmniejszy jest maciupki,
pomalował skórę wokół paznokcia.
O Boże. Pomalowała.
O mój Boże!
-Ale numer. -Istny obłęd.
Obłęd. Totalny obłęd.
Mój Boże. Zaczęłam go, ją, inaczej nazywać.
To on czy ona? Jak mam mówić?
-Zaczęłam inaczej go nazywać. -Czyli jak?
Teraz mówię na nią "matuś".
-"Matuś"? -Tak, mamusia i tatuś w jednym.
-Matuś. -To całkiem urocze.
To nie urocze! To porąbane!
-Idę się wysikać. Totalny obłęd. -Matuś!
-Matuś. -Zaraz, a mama o tym wie?
Nie. Nic jej nie mów.
-Chcesz tę kawę? -O mój Boże!
-O Boże! Josh. On wie? -Nie i jemu też nic nie mów.
-Musimy! -Nie, nie wolno ci.
Zdemaskowanie transwestyty
-przypomina akt przemocy. -Co?
Jakbyś rozebrała kogoś do naga w kawiarni
i zostawiła samego przy stoliku.
-Wygugluj to sobie. -Chryste. Sama sobie gugluj.
Chwila. Od kiedy o tym wiesz?
Jak się dowiedziałaś?
Zakradłam się do jego domu
i zaskoczył mnie, przebrany za kobietę.
Jak to się zakradłaś?
O Boże, głowa mi pęka.
Chodź, wymasuję ci stopy.
Byłam tam...
Razem z Tammy.
Tammy Cashman?
Przewidziałam to. Przysięgam.
Wiem.
Co robiłyście? Świntuszyłyście?
Przestań. Kochamy się, rozumiesz?
-Weź. -Poważnie.
Doprowadziła mnie do wytrysku.
Co?
-Mówisz o kobiecym wytrysku? -Tak.
Bujda.
-Wręcz przeciwnie. -To siku, Sarah.
-Nie. -No weź.
Ali, to zupełnie inna dziurka.
I pachnie inaczej. Bardzo przyjemnie.
Serio, pachnie jak...
Jak na kolejce wodnej w Disneylandzie.
Czysto i słonawo.
Nadal czuję ten zapach w samochodzie.
Czekaj, a co z Lenem?
Nie wiem.
-Mam odebrać? -Nie.
-Sprawdzę, kto to.
Zgadnij.
-Matuś. Matuś dzwoni. -Nie, nie.
Hej, tato, tu Sarah.
Tak, jestem u niej.
Śpię.
-Wyjrzyj przez okno. -Co? Dobra.
Jestem tu.
-Widzę cię. -Tak.
-Zejdź na dół. -Dobrze.
Już idziemy.
Co?
Ktoś umówił się na brunch.
O kurwa.
O mój Boże.
-Spójrz na jego włosy. -Cześć.
Cześć, tato.
Ale ładna. Nowa?
-Dzięki. -Nie, to.
-Moja kurtka. -Cudowna.
-Dziękuję. -Cześć, piękna.
-Ładnie wyglądasz. -Dziękuję.
-Cześć, słonko. -Cześć.
Kiepsko się czuje.
-Musimy ją nakarmić. -Chodź, skarbie.
-Jak się masz? -Dobrze.
Muszę zadać ci kilka pytań.
Być może niezbyt przyjemnych.
Dobrze.
Czy moi rodzice wiedzieli, co robiliśmy?
-Oczywiście. -Dobra.
Wszyscy o tym wiedzieli.
Nie zwolnili cię?
Nie. Przecież wiesz.
Więc nie mieli nic przeciwko?
Twoi rodzice to para dziwaków. Sam wiesz.
Nie próbowali tego przerwać?
Rozmawiali z tobą na ten temat?
Przeprowadziliście dyskusję?
Czemu mnie przepytujesz?
Mam prawo usłyszeć odpowiedź.
Nie masz prawa tak do mnie mówić.
Nie mogę cię o nic zapytać?
Nie odpowiesz mi? Proszę.
Josh, byliśmy w sobie zakochani.
Przychodzisz i zarzucasz mnie pytaniami,
jakbyś wcale mnie nie znał,
-nawet nie... -Już dobrze.
W porządku.
Zawsze wszystko komplikujesz.
A niepotrzebnie.
To na razie.
Hej, ten fachowiec od klimatyzacji wcale nie przyszedł.
Dobrze. Zadzwonię do niego jeszcze raz.
Mam wątpliwości co do tego nowego mieszkania.
Pralki działają na monety
i zaczynam gromadzić góry drobniaków.
Tato, nie rób sam prania.
Przyślę Sylvię, żeby cię wyręczyła.
Witam.
Zechcą panie jako jedne z pierwszych w LA
wypróbować nową serię kosmetyków Canticle?
-Nie! -To cud w płynie.
Nie, muszę coś zjeść.
-Idziemy coś zjeść. -Zgoda.
-W Patio on the Green? -Tak.
Trzeba czekać co najmniej godzinę.
-Może spróbujemy? -Nie chcę aż tyle czekać.
-Chce pani... -Chętnie.
Zapraszam. Przeczekacie natłok w restauracji.
Dobrze.
Chce wam się pić? Mamy wodę ogórkową.
Chce spróbować. Chodź.
Dodali też mięty.
Musisz wiedzieć,
skoro wkroczyłeś w ten świat...
Nie płacisz nic za makijaż,
ale spodziewają się, że kupisz kosmetyki, których użyli,
a one kosztują po 100 $ od sztuki.
To ja też chcę.
-Serio? -Tak.
Pyszna ta woda.
-Znakomita. -Prawda?
Mam uwierzyć,
że nigdy nie słyszała pani o strefie T?
Owszem.
-Biedulka. -Co to?
Maluję ostatnią kreskę.
Dobrze.
Proszę otworzyć oczy.
O mój Boże.
Tak. Błyszczące policzki.
Mega błyszczące.
-Niesamowity efekt. -Spójrz na moje oczy.
To tak zwany efekt dewy.
-Widzę. -I jak?
Więcej tego. Tego pudru i podkładu.
Ile kosztuje ten podkład?
Podkład kosztuje 150 $.
Mogę prosić o więcej?
Nie nałożyć żadnego koloru?
-Nie, tylko... -Nie?
To mi się podoba. Co to?
To nasz nowy puder...
-Tak, to też. -Więcej pudru?
Jest pani pewna co do brwi?
Jak najbardziej.
-Mógłbym... -Nie. Dziękuję.
Po co ci tyle zdjęć?
Tammy przychodzi wieczorem.
Chcę jej pokazać, jaka ze mnie laska.
Lesbijki są stuknięte.
Nie jest już tak opuchnięta.
Czyżby?
Peptydy w tym serum nie leniuchują.
Nie wiedziałam, że byłam opuchnięta.
Powinnam chyba kupić to serum, prawda?
Doskonale. Jeden słoiczek czy dwa?
Jeden. Wystarczy jej.
Tak, poproszę.
Powinienem polecić także tonik,
inaczej serum się nie wchłonie.
W takim razie zakupię całą serię tych kosmetyków.
Ja również poproszę o całą serię.
Co?
Kto ma ochotę na naleśniki z jagodami?
-O raju. -Dzięki Bogu.
-Muszę się najpierw załatwić. -Ja też.
Ja też. To od nadmiaru wody ogórkowej.
-Tutaj? -Tak. Tu jest damska.
No dobrze, chyba...
Nie, chodź. W porządku.
Chodź ze mną.
Aż tak mi się nie chce, więc...
-A mnie tak. -Dobrze.
Tato, jeśli musisz, to idź przede mną,
bo mogę zaczekać.
-Ali musi iść pierwsza. -Powiedziała "tato"?
To facet?
-Mamo. -Co?
Widzisz tę osobę z siwymi włosami?
To chyba facet.
Nazwała go "tatą".
Przepraszam, jest pan mężczyzną?
To damska toaleta.
Wiemy o tym. Dziękuję.
-Proszę pana... -Dzięki. Wiemy.
Słyszy mnie pan? To toaleta dla kobiet,
a widać, że to mężczyzna.
To mój ojciec. Jest kobietą.
Ma pełne prawo, by tu być.
Nieprawda. Wie pani co?
Wezwę ochronę, bo są tu młode osoby,
-a wy je stresujecie. -Doprawdy?
Te chichrające zdziry?
Są nieźle zestresowane.
Jak pani śmie tak się wyrażać o moich dzieciach?
A jak pani śmie mówić tak o moim ojcu?
Pani ojciec jest zboczony.
Pieprzona pizda!
-Chodźmy stąd. -Ali!
-Zabierajcie się stąd wszyscy. -Ali.
-Tato, nie musisz się załatwić? -Nie.
-Wyjdźcie stąd. -Chodźmy.
Miłego dnia.
Wszystko w porządku?
Przejdzie mi.
Czemu teraz z tym wyskoczył?
Czemu tak długo z tym zwlekał?
Przyszłam to zwrócić.
Nie chcę tego mówić, ale rujnuje mi pani dzień.
Poproszę gotówkę. Dzięki.
-Szlag! -Co?
Tammy odwołała spotkanie.
"Wybacz, mała, musimy to przełożyć".
No to przełóż.
Nie, coś mi tu nie gra. Czuję to.
Mam dziwne przeczucie. Zachowuje się...
Kurwa!
Co? Chwila. Czekam na forsę.
Skurczybyk.
Chłopcy!
Proszę, ściszcie to trochę!
Halo?
Cholera!
Dzwoni lokator, muszę odebrać.
Halo? Tu kierownik.
Halo?
Ściszcie ten hałas!
Ściszcie to do cholery, skurczybyki!
Powinniście liczyć się z innymi!
Ściszcie to, pedały!
Chryste Panie!
Nie wolno tu palić!
Nie jesteście tu sami!
FRYZJER MĘSKI
Co jest, kurwa?
Chodź ze mną. Chodź.
-Jezu. Prześladujesz mnie. -Pieprzyć to. Nie mów tak.
Musisz powiedzieć Barb.
Powiem jej w przyszłym tygodniu.
-Przy terapeutce... -Nie, powiedz jej teraz.
Zostawiłam dla ciebie męża.
-Nie prosiłam cię o to. -Co?
Mówiłaś, że chcesz być ze mną do końca życia.
Co? Kiedy...
"Chcę się z tobą pieprzyć codziennie do końca życia".
-Nie pamiętasz? -W trakcie pieprzenia.
Co z tego?
Ludzie mówią takie rzeczy, gdy się pieprzą.
To nie znaczy, że zamierzają zmienić całe swoje życie.
Tammy, kocham cię.
Jestem gotowa, szczera i otwarta.
Ale boję się, że wszystko to sobie zmyśliłam
i że ty wcale nie chcesz być ze mną.
I będziesz odkładać to w nieskończoność.
Porzuciłam całe swoje życie,
więc musisz powiedzieć jej prawdę.
Mój Boże. Poważnie?
Pierdol się. Dobra. Wracaj do swojego życia.
Hej, chodź tu. Hej!
Wróć.
Słuchaj, czy ty...
Kochasz mnie?
Tak.
Cholera.
To jej o mnie powiedz.
Zwykły chleb.
Wysiadł mi toster.
Jezu.
Wyglądasz jak punkrockowy brokuł.
Chciałam coś zmienić.
Rozmawiałeś z tatą?
Zbierałem się. A bo co?
Powinieneś sprawdzić, co u niego.
Tak.
Coś cię gryzie?
Chodzi o tę laskę, którą zaciążyłeś?
Nie ma już żadnej ciąży.
Wszystko jest do chrzanu.
Dajesz radę?
Jasne.
Pewnie.
Tak.
Musisz ze mną zatańczyć.