OSTATNI Z WIELKICH
Zdrada...
Coś w nim pęka.
Uderza tego mężczyznę, a ten pada na ścianę.
Ale wstaje i rzuca się na niego.
Nagle, w ułamku sekundy, koniec. On...
Stoi na szczycie schodów...
z tą kobietą,
którą myślał, że zna,
która miała go uratować.
Wychyla się za poręcz
i patrzy w dół na podłogę.
Ciało leży nieruchomo.
Jest martwe.
Więc to tragedia.
Jak się to kończy?
Nie wiem.
Scenariusz jeszcze się pisze.
Co powinno się dalej wydarzyć?
Chcesz, bym ci pomógł?
Chyba tak.
Nie potrafię.
Chcemy czegoś innego.
Ty wierzysz w dramat.
Ja mam go dość.
Wolę wybaczać.
Dobrze. Dalej.
Gotowa?
Graj, Chuck.
Zaczynamy.
Podwójne tempo.
Dobrze. Chuck, stop.
Przećwiczymy flap.
To proste. Pamiętasz?
Flap. Dwa razy szybciej.
Dalej, uśmiechnij się.
Sprzedajemy iluzję. I jesteśmy w tym dobrzy.
Życie to wyłącznie taniec i śpiew.
Przykro mi, ale żadna ze mnie tancerka.
Panie Brady, nie jestem tancerką.
Ruby Keeler też nie była,
ale zajął się nią nasz Les.
Będziesz gwiazdą filmową.
Tak jak ona.
Moją gwiazdą.
Do roboty, Les.
Ale nie przesadzaj. Czeka ją przyjęcie zaręczynowe.
Dobrze, panie Brady.
-Dziękuję, panie Brady. -Drobiazg.
Uśmiechnij się.
Zaczynamy. Na pięć...
Ostatnia noc
to była lekcja.
Tak, panie Miner?
Tak.
Do tego domu weszło troje ludzi.
Wyszło tylko dwoje.
Wiem, że ty wiesz, co się stało.
Dobrze.
Będziesz milczał.
Milcząc, będziesz żył.
Filmy i ich gwiazdy
wymagają wytworzenia wokół nich iluzji.
Tym się zajmuję.
Aktorka wypija jeden kieliszek za dużo.
Wsiada do samochodu i jedzie po nie tej stronie drogi.
Zabija dwoje ludzi.
Ktoś za to odpowie.
Przyznaje się ktoś podstawiony.
W zamian dbamy o jego rodzinę.
Na zawsze.
Hollywood.
Odtąd...
to także twoja praca.
Wiedz jedno.
Pomyliłem się.
Zaufałem komuś.
Nie zrobiłem nic złego.
Jakie to ma znaczenie?
Dla mnie ma.
Nigdy bym nie okradł pana Brady'ego.
Pan Dummit potwierdzi.
Nie ma już pana Dummita.
Idziesz nawiązywać kontakty?
Garnitur pożyczyłem.
Ten wielki pierścień też pożyczyłeś?
Kupiłem go.
Z oszczędności.
Tak?
Też oszczędzam.
Ćwiartkę tygodniowo.
-Na co? -Zdjęcia do portfolio.
Co mi dałeś wystarczyło na zdjęcia, ale nie na ich druk.
Zachowaj oszczędności.
Niedobrze mi.
Nigdy się już do mnie nie odezwiesz?
Muszę z tobą porozmawiać.
Ustalmy więc, co zaszło...
Nie zmieniamy planów na dziś.
Nic nie zaszło ostatniej nocy.
Pamiętasz?
Nie ma powodów, by ktoś nam zadawał pytania.
To mu nie pomoże.
Wiem, jak mam się zachowywać.
Pomóż mi, proszę.
Mój kolczyk zaczepił się o coś.
Naprawdę cię kocham.
Monroe, proszę.
Uwierz mi.
Odtąd łatwiej jest mi przyjąć, że wszystko jest kłamstwem.
Nie zapomnij o akcencie.
Należał do jego matki.
Jakie to romantyczne. Należał do jego matki.
Mój jubiler dostanie zawału.
W tym roku każda będzie chciała nosić mały diament.
Dziękuję. Bardzo dziękuję.
Czym się zajmujesz?
Pracuję dla pana Stahra.
Jest teraz praktycznie jego prawą ręką.
Gratuluję kawalera, Celio!
Będę o tobie pamiętał, młody człowieku.
Dziękuję panu.
Dlaczego nie pozwoliłaś mi iść jako goniec z dziury w Oklahomie?
Nie wiem. Intuicja.
Poznasz Clarka Gable'a.
Wolę Jean Harlow.
Clarka Gable'a.
Świetne przyjęcie.
Nie wiedziałam, co ci kupić z okazji zaręczyn.
Niełatwo jest kupować prezenty dla ciebie,
człowieka, który może mieć wszystko, czego chce.
Ale olśniło mnie.
Rose, nie musiałaś...
Życzę ci szczęścia.
Nawzajem.
-Wydaje się być szczęśliwy. -Tym lepiej dla nas.
Pamiętacie, jaki był miły, gdy poznał Minnę?
Czasem nawet nie przychodził do pracy przed siódmą.
Każdy taki dzień był jak święta.
Przez kilka miesięcy nawet podobały się jemu moje teksty.
Przez całe lato nie wywalił mnie z żadnego projektu.
Zacząłem pisać poezję.
Za miodowe miesiące!
-Oby trwały wiecznie. -Amen.
-Gratuluję. -Dziękuję.
Nie chcę cię już nawet spoliczkować. To miłe uczucie.
Przez ostatnie miesiące byłeś dla mnie bardzo miły.
Jesteśmy jak rodzina, prawda?
To prawda.
Co się stało?
Proszę wszystkich o uwagę. Chcę powiedzieć parę słów
mojej żonie i córce,
oraz sobie.
Gdybym miał syna,
nie czułbym takiej miłości
lub dumy,
jaką czuję dzisiaj.
Monroe jest dla mnie nie tylko synem, ale i partnerem.
A jeśli los będzie łaskawy,
będziemy wspólnie trzymać Oscara.
Joe, Sam, wybaczcie.
Dzisiaj...
Monroe trzyma tylko
rękę Kathleen Moore.
Jest to więc sprawa rodzinna, ponieważ Kathleen Moore
to przyszłość naszego studia.
Rose, Celia oraz ja
kochamy was.
Dziękuję, Pat.
Za Kathleen i Monroe!
Mowa.
-Mowa. -Chodź do nas.
Prosimy.
Dziękuję.
Dziękuję wam. Dziękuję, Pat.
Tobie też, Rose.
Dziękujemy, że daliście nam Celię.
Ostrzegam, pewnego dnia wszyscy będziemy pracować dla tej młodej damy.
Nie zapominajcie o tym.
Dziękuję za ten wieczór.
I za to, że jesteście mi rodziną.
Wszystkich was bardzo kocham.
Moja przyszła żona
dobrze wie,
co do niej czuję.
Nie będę was więc dalej zanudzał. Dziękuję wszystkim
za przybycie i życzę wam dobrej zabawy.
Przygotowałem coś.
Dla ciebie i Kathleen.
Wczesny prezent ślubny.
Rejs na pokładzie Queen Mary.
A potem dwutygodniowy rejs po Morzu Śródziemnomorskim.
Jesteś bardzo hojny.
Nie możemy wyjechać. Kręcimy Wroga, a potem...
Macie czas.
Nie rozumiem.
Ten prezent to też pewnego rodzaju nagroda pocieszenia.
Postanowiłem wycofać Wroga z produkcji.
Nie.
Nie zgadzam się.
To mój film. Nie możesz.
Produkujemy za dużo.
Wycofaj ten z Sally Sweet.
Sally Sweet to kopalnia złota.
Wróg to nasz najdroższy film.
I największe ryzyko.
Dałeś mi czek in blanco.
Ty!
To prawda.
Ale teraz go niszczę.
Zdobyłem dla ciebie wszystko, czego chciałeś.
Szacunek.
Nominację do Oscara. Może nawet samą nagrodę.
Pod niczym się nie podpisałem!
Dlaczego teraz...
Dlaczego jesteś przeciw mnie?
Nie jestem przeciw tobie.
Wykonuję swoją pracę.
Mayer zaoferował mi pracę Thalberga.
Przyjmę ją.
Wątpię.
Kilka dni temu może i tak.
Ale nie dziś.
Słucham?
Dwa dni temu, jak my wszyscy, zabiłbyś dla tego studia.
Dzisiaj jesteś...
prawdziwym mordercą.
Mayer nie będzie chciał mieć z tobą nic wspólnego.
Inne studia również.
Zdajesz sobie sprawę,
że tego nigdy nie cofniesz.
Mój Boże.
Wychodzimy.
Co się stało?
Podziękujesz wszystkim kiedy indziej.
-Przepraszam. -Co się stało?
Zapytaj ojca.
Jak mogłeś mi to zrobić?
Nie chodzi tu o ciebie.
Zrobiłem to dla dobra studia.
-Nie stać nas na ten film. -Tak nagle?
Gdyby chodziło o innego producenta, postąpiłbym tak samo.
Nie mieszam rodziny w interesy.
Dlaczego?
Jestem twoją córką. Czy to nic nie znaczy?
Ten film jest dla mnie wszystkim. Jest ważny.
Jest naprawdę ważny.
Wszystkie są ważne.
Co na to Monroe?
Przyjął to jak dorosły.
Nie wierzę ci.
Wróg to było jego dziecko. Kathleen też.
Nie wiesz wszystkiego.
Masz 19 lat
i wydaje ci się, że wiesz. Ale są rzeczy, o których nie masz pojęcia.
Ciebie za to znam.
Co znowu?
Źle zrobiłeś.
Masz troszczyć się o córkę.
-I swojego partnera. -Jak studio padnie,
ty, córka i mój partner skończycie na ulicy.
Nie miałeś innego wyboru?
To jedyny sposób na uratowanie studia?
-To najlepszy sposób. -Naprawdę?
Więc to nie okrucieństwo?
Wszystko, co masz.
Zbudowałem ja.
Ja.
Nie on, nie ty. Ale ja.
To ja ryzykowałem.
Kto mówi inaczej?
-Kto? -Wszyscy.
Każdego cholernego dnia.
Wiesz, jak to jest?
Kiedy nie jesteś bohaterem we własnej historii?
Borykam się z tym całe życie.
Jak każda kobieta.
Chcesz, aby nasza córka też przez to przechodziła?
Nieważne. Nie mówmy o tym.
Czego ode mnie chcesz?
Szacunku!
Jutro ona wraca do Bennington, a ty wracasz do roli
żony magnata.
Nie będziesz włóczyć się po szpitalach, szukając sierot.
Organizuj przyjęcia, bale dobroczynne,
przesiaduj w klubach.
Graj w madżonga.
Chcę mieć żonę.
Chcesz mieć żonę?
-Tak. -Dobrze.
-Poszukaj jej sobie. -Co to ma znaczyć?
Wyrzucam cię z domu.
Nie możesz.
Ależ mogę.
Jesteś zdenerwowana, bo ta kobieta cię opuściła.
Miała na imię Kitty.
Ona zniknęła.
Ja też znikam.
Masz się spakować i odejść.
-Nie dam rady. -Możesz mieszkać w domu w mieście.
Nikogo to nie będzie interesować.
Dla pozorów pojawię się tam od czasu do czasu.
W Hollywood takie małżeństwa to norma.
Opłacają się.
Minie rok.
Zagrasz w kilku filmach.
Nie we Wrogu,
ale rozstaniemy się w spokoju.
Opowiemy wszystkim, jak nasze drogi się rozeszły.
Odtąd nie będę cię widzieć, jeśli nie muszę.
Wysłuchaj mnie.
Głodowałam.
Potrzebowałam pracy. Nie wiedziałam...
Czego?
Że się zakochasz?
Nie.
Oczywiście, że nie.
To ja miałem się zakochać.
Powiedz: „Rathgar, znasz to?”.
W tym swoim akcencie.
Powiedz to!
Rathgar, znasz to?
Jaki talent!
Nie wiem, co robić.
Zerwę kontrakt.
Jak mam to naprawić?
Wyjadę stąd. Wrócę do Winsconsin.
Pat ci nie pozwoli.
Jesteś teraz towarem.
Nie uwolnimy się od siebie.
Ja, ty i Pat Brady.
Zostaniemy razem.
Zerwał się wiatr.
Wychodząc, nie zapomnij zamknąć drzwi.
-Monroe... -Wystarczy, Kathleen.
Nie chciał, bym została producentką.
Nigdy tego nie chciał.
Był zazdrosny o to, że robię film z Monroe.
-Tak bardzo go nienawidzę. -Nieprawda.
Nienawidzę.
Porozmawiaj z nim rano.
Jutro może się wiele zmienić.
To bezcelowe.
Dla niego liczy się tyko studio.
Nie ludzie.
To nieprawda.
Gdybyś tylko wiedział.
O ludziach, których zniszczył.
Lub okradł.
Pochodzi z dołów, więc go usprawiedliwiałam.
Wszystko, co ma, musiał zdobyć sam.
Ale to mój ojciec.
Dla niego życie to nieustanna walka.
„Jeśli nie wygrywasz, to przegrałeś”.
„Jeśli nie zabijasz, zostaniesz zabity”.
Jak mogę ci pomóc? Co mogę zrobić?
Pozwól mi tu zostać.
Nie chcę wracać do tamtego domu.
Będziesz kręcił inne filmy.
Inne filmy?
Możemy zrobić następny musical z Sally Sweet.
Czego się spodziewałem?
Hollywood to kloaka.
Kłębowisko żmij.
On ma rację.
Widzisz, co się dzieje w Europie.
Sally Sweet tu nie pomoże.
Przepraszam cię.
Do diabła z Patem Bradym.
Odejdź ze studia.
Jesteś sukinsynem, ale pójdę za tobą w ogień.
Inni scenarzyści stąd też.
Chcemy robić filmy, które coś znaczą.
Tak to wygląda.
-Coś się stało? -Nie.
Zostaniesz moją żoną?
-Słucham? -Życie mną miota.
Jestem bezradny. To, na czym mi zależy, ginie.
Muszę zawsze przed kimś odpowiadać.
Nie mogę tego znieść.
Przed tobą będę odpowiadał z uśmiechem każdego dnia.
-Nie znamy się. -Wiem.
Nie mogę patrzeć, jak życie mi ucieka.
Chcę, zanim życie przeminie, spędzić z tobą
resztę dni.
-Nie mogę. -Ależ możesz.
-Moje krzesło. -Przepraszam.
Musisz już iść.
Widzisz, już wypełniam twoje rozkazy.
-Cześć, Florian. -Cześć.
Nie bój się.
Zaryzykuj ze mną.
Przepraszam.
Proszę.
Nie.
Podpisałaś kontrakt na siedem filmów. Wypełnisz go.
Jak?
Zagrasz w filmie z Sally Sweet.
W roli ciotki Sally. Zaczynasz za tydzień.
-To rola Bess. -Może wrócić do Mayera.
Zainwestowałem w ciebie.
Będziesz dla mnie tańczyć i śpiewać.
Te lekcje z Lesem. Planowałeś to jeszcze przed anulowaniem Wroga.
Swój numer planowałaś dłużej, Miss Wisconsin.
Nie obchodzi mnie, skąd jesteś.
Ani jaką grasz rolę, o ile robisz to dobrze.
A robisz to bardzo dobrze.
Dziękuję.
Choć się chmurzy
Oraz grzmi
Wierzyciele stoją u drzwi
Troski nowe mnożą się
Ja mam ciebie, a ty mnie
Uśmiechaj się. Przecież ją kochasz.
Nie wiem, gdzie położę głowę
Ani gdzie się dziś ułożę
Dom mi cały zabrano
Ale ty zostaniesz ze mną
Doskonały obrót.
Teraz wyprowadź ją za kulisy.
Oddam mą skarbonkę
Oddam im ostatnie grosze
Niech robią, co chcą
Ty zostaniesz ze mną
Jesteśmy razem
Na dobre i na złe
Nie odbiorą mi ciebie
Daj jej całusa i zajmij miejsce za kulisami.
Jesteśmy ze sobą i tak zostanie
Nikt mi ciebie nie odbierze
Tak też obiecałam
I słowa dotrzymam
Rób to, co ja.
Między nami nikt nie stanie
Więc zostaniesz ze mną
Zostanę z tobą
Zostaniemy razem
Bywa trudno, trudna rada
Życie kłody nam podkłada
Ale jedność wciąż nas spaja
Póki wspólnie, ja i ty
Ze sobą jesteśmy
Koniec próby.
Przerwa na lunch, 30 minut.
Co robisz?
Na przerwach wychodzę na zewnątrz.
Trudno uwierzyć, że mamy zimę.
Nie chcę, byś pomyślała, że to, co powiedziałem,
to jakiś popołudniowy wybryk.
-Przyznaję, że to dość nieoczekiwane. -Aubrey, chcę...
Traktuję to poważnie.
Chcę zrobić wszystko jak należy.
Każdy krok.
Proszę, nie odmawiaj.
Panie Hackett,
jestem mężatką.
Co?
Od pięciu lat.
Rozumiem.
Freddie.
Dwa lata temu aresztowali go naziści i trafił do obozu pracy.
Do Dachau.
Próbowałam się z nim skontaktować.
Pisałam każdego tygodnia.
Żadnego nie opuściłam.
Od 18 miesięcy
nie otrzymałam odpowiedzi.
Nie wiem, czy jeszcze żyje.
Więc uciekłam.
Opuściłam go, aby ratować siebie.
To straszne.
Dlaczego nic mi nie powiedziałaś?
Obawiałam się, że mężatka ciebie nie zainteresuje.
Byłeś dla mnie miły.
Chciałam mieć przyjaciela.
Wciąż chcę.
Jeśli nim zostaniesz.
-Pokaż, co potrafisz, szefie. -Postaram się.
Świetnie pan wygląda.
Opanowany jak zawsze.
Muszę przyznać, że jestem nieco zdenerwowany.
Celia się spóźni. Prosiła, żeby na nią nie czekać.
-Pojedzie własną limuzyną. -Dobrze.
-Powodzenia, panie Brady. -I dla pana.
Dziękuję.
-To nowy obraz? -Jest na nim ktoś, kogo znam.
Miała na imię Kitty.
-Miała? -Ma.
Przepraszam, ona zniknęła.
Uciekła kilka dni temu.
Wiele przeszła.
Tak, to dla mnie sprawa osobista.
Przykro mi.
Ma talent.
-Masz więcej jej prac? -Tak.
Myślałam, że będziesz na uroczystości w Biltmore razem z Patem.
Wyrzuciłam go z domu.
Są prostsze sposoby na wykręcenie się z imprezy.
-Tu jesteś. -Jestem.
Nie wiesz, że w dniu rozdania Oscarów się nie pracuje?
Nie powinnaś być już w drodze?
-Chciałabym iść z tobą. -Ja również.
Dogadasz się z ojcem?
Nie wiem.
To miejsce jest inne,
niż je sobie wyobrażałem jako dziecko.
Dla mnie też.
Damy sobie radę, prawda?
Nie poddamy się temu miejscu?
Nigdy.
Kocham cię.
Wiesz o tym, prawda?
-Podejrzewałam. -Tylko pytam.
Pasuje. Świetnie.
Przejdź tam.
Usiądź.
Obróć się nieco w lewo.
Doskonale.
Jesteś aktorką?
Kiedyś będę.
Z taką twarzą to tylko kwestia czasu. Kto jest twoim wzorem?
Minna Davis.
Wszyscy tak mówią.
W tym ja.
Uśmiechnij się.
Dobrze.
Spróbujmy tak.
Zsuń sukienkę z ramion
i nieco z dekoltu.
-Mam ci pokazać? -Poradzę sobie.
Grzeczna dziewczynka.
Pięknie.
Są. Tutaj proszę.
-To najważniejsza noc w Hollywood. -Proszę tędy.
Przybył Pat Brady, właściciel Brady-American Pictures.
A oto Margo Taft, panująca królowa filmu,
ze świtą swoich oddanych fanów.
Witajcie.
Z limuzyny wyłania się złoty chłopiec zarządzający Brady-American,
Monroe Stahr! Jego narzeczona jest wschodzącą gwiazdą.
Oscarze, lepiej żebyś był gotowy.
Patrzy na ciebie cały świat.
Mam zaszczyt wręczyć nagrodę dla najlepszej aktorki.
W tym roku nominowane są:
Irene Dunne za Teodora robi karierę,
Margo Taft za To właśnie kobieta,
Carole Lombard za Mój pan mąż,
Gladys George za Odwaga to słowo dla Carrie.
A także nieżyjąca już, wspaniała Minna Davis
za Zdarzyło się to na Downing Street.
Nagrodę otrzymuję Margo Taft.
Gratulacje!
Dziękuję Akademii i wszystkim zebranym.
To wspaniałe.
Marzyłam o tej chwili od dawna.
Wspierano mnie.
To sukces także wielu ludzi.
Scenarzystów,
reżyserów i filmowców.
Wspierali mnie dzięki jednej osobie,
której nikt z was nie zna.
Zawdzięczam to...
Przepraszam.
Zawdzięczam to
jednej osobie.
Chcę zadedykować
tę
piękną chwilę
mojej przyjaciółce,
Lucille Owen.
Dziękuję.
Myślałem, że nie przyjdziesz.
-Monroe, chciałeś ze mną porozmawiać. -Zgadza się.
-Jesteśmy w komplecie. -W komplecie?
-Co to znaczy? -Mam dla ciebie film, L.B.
Nagle trafił znów do obiegu.
Wróg pośród nas.
Straciłeś rozum.
Doskonały tekst.
-Zapłaciłem za niego. -Reżyserem będzie Fritz Lang.
A producentem Celia Brady.
-O nie. -Margo przeczytała scenariusz.
Chce zagrać Adelle.
Dla Bess też jest wspaniała rola.
Monroe, nie zrobisz tego.
Mam prawo sprzedać wszelkie nierealizowane produkcje.
-Już nie. -Tak?
Jak wyjaśnisz zarządowi to,
że odmówiłeś odzyskania kosztów niezrealizowanego filmu?
-Chcesz mi to zrobić? -Już się zgodziłam.
Pat, dziękuję za prezent.
To nie prezent. Masz spłacić moje koszty z odsetkami.
W poniedziałek zadzwoni do ciebie mój prawnik.
Chyba będę musiał cię zabić.
I ciebie też.
Nie patrz tak na mnie, tatusiu.
To tylko interesy.
Nie mieszamy rodziny w interesy. To twoje słowa.
Film to dziecko.
Najlepszy film.
Nominowane filmy to...
Trzy sprytne dziewczyny, Universal.
Nie daruję wam tego.
Nie będziemy prosić o wybaczenie.
Kocham produkować filmy.
Mam to po tobie.
To nie ja zaczęłam, ale ty.
Chciałem uratować film.
I Celię.
Zwycięzcą jest...
Ciebie też zawsze ratowałem.
Anioły na alei.
Brady-American Pictures.
Margo powiedziała...
To wszystko prawda.
Bez pomocy i wsparcia. Musiałem pracować za dwóch...
Gwiazdy opuszczają salę.
Oto Margo Taft z Oscarem.
Rozmawia z Clarkiem Gable'em.
Gratulujemy, panno Taft. Jest pani nową królową komedii.
A oto Pat Brady,
któremu gratulują Adolph Zukor i...
Reszta bandy.
Oraz Jack Warner, którego nikt nie lubi.
Czy słyszały panie o sukcesie pana Brady'ego?
Annie Mae, przygotuj
twoje lekarstwo. Chcę uniknąć kaca.
Dla mnie też proszę.
Już się robi.
Annie Mae,
opróżnij jutro rano salon bilardowy.
Zamienię go w galerię sztuki.
Wystawię w niej prace Kitty
i prace innych młodych artystów, którym należy pomóc.
Dobrze.
Bardzo dobrze.
Jakby przyszedł już nowy dzień.
Zgadzam się.
Jak się czujesz?
Otrzymałam Oscara.
Nie mam tylko z kim skakać po łóżku z radości.
Co robić, jeśli okazuje się,
że to, czego pragnąłeś najbardziej, nie daje ci szczęścia?
Dlaczego jesteś tu sam?
Żona mnie wyrzuciła.
Pewnie nie bez powodu.
Pewnie nie.
Ale...
Ten nasze flirt.
To była tylko praca?
-Nie jestem nagrodą pocieszenia. -Wiem.
Będziesz miał nie lada problemy z randkowaniem,
jeśli tak się do tego zabierasz.
Rose mówiła, że to część mojego uroku.
Pewnie tak jest.
Dobranoc, Pat.
Dobranoc, Margo.
Gratuluję.
Dziękuję.
Posłuchaj mnie.
Nie wygrasz. Geniusz ci nie pomoże.
Ja mam zawsze ostatnie słowo.
Poza tym przeżyję cię.
Pewnie tak.
Byłbym ci wierny do końca.
-Nie wierzę ci. -Wiem. Czyż to nie tragedia?
-Nie wydaje mi się. -Nie rozumiesz, jak się tworzy historię...
czy postacie.
To nasz samochód.
Szkoda, że to nie jeden z twoich filmów.
Na końcu byś mi przebaczył.
Pocałunek!
Dziękuję!
Monroe i ja dobrze się bawiliśmy, kręcąc ten film.
Co tu robisz?
Chciałam zabrać kilka rzeczy z mojego biura
i zobaczyłam, że tu jesteś.
Dlaczego nie jesteś w domu z Kathleen?
Nie mogłem zasnąć.
Mam szczęście.
Muszę ci coś zwrócić.
Mayer doprowadzi cię do łez.
Dziękuję.
Dobrze zrobisz, chwaląc jego konie.
W ten weekend startują w gonitwie jego dwie klacze.
Francis jest hodowcą.
Wiem.
Dlaczego nie traktujesz mnie poważnie?
Mogę ci pomóc. Mam pomysły.
Traktuję cię poważnie.
Zrobiłeś wspaniały film.
Może.
-Przekonamy się za wiele lat. -Naprawdę?
Skąd możemy wiedzieć, co po nas zostanie?
Kocham cię, Monroe.
Wszyscy cię kochają.
Szkoda, że tego nie doceniasz.
Też żałuję. nie doceniasz.