Vrij.
Pat.
Goed te zien dat je je ook eens wat ontspant.
Dan heb je mij niet zien golfen.
Ik heb de kaartverkoop van Angels gevolgd.
Het is jullie wonderkind weer gelukt.
Het is een Brady American-film, Louis,
die dit mogelijk maakte.
Je lening.
Twee miljoen dollar, het hele bedrag,
inclusief rente.
Wat wil je hiermee?
Ik sta niet graag bij iemand in 't krijt.
Bij mij.
Ik weet wat Angels opbracht, Pat, en ik weet wat je bedrijfskosten zijn.
Als je me zo'n grote cheque heeft, hou je niets meer over.
En toch,
vreemd genoeg,
voel ik me
nu rijker dan ooit te voren.
Je zou toch niet meer naar me kijken terwijl ik sliep?
Ik denk gewoon te veel.
Niet doen.
Ik heb iets voor je verborgen.
En dat wil ik niet tussen ons.
Minna...
Ze was niet wat het publiek zag.
Niemand is dat.
Ze kon heel energiek zijn.
En dan tuimelde ze omlaag naar een plek waar ze gewoon
onbereikbaar was.
Er was drank. Pillen.
Toen ik m'n toestand van de dokter hoorde, wilde ik het haar zeggen.
Ik was bang. De weg kwijt.
Maar ze kon niet...
Ze was zo afhankelijk van me dat ze
gewoon instortte.
Ze begon te schreeuwen, zei dat ik haar zou verlaten.
Dat ik zou sterven en haar alleen zou laten.
Dus ik legde haar in bed.
En ik gaf haar wat slaappillen.
En...
Toen ging ik uit,
naar elke kroeg in de stad.
En toen ik thuiskwam,
stond het huis in brand.
Ze was in slaap gevallen met een brandende sigaret.
Ik liet haar alleen.
Ik liet haar alleen en...
Nee.
Het was een ongeluk.
We hebben allemaal dingen waar we spijt van hebben.
Dat maakt ons geen slechte mensen.
-Misschien wel. -Nee, liefje, dat is niet zo.
Monroe.
Wat doe jij hier?
Ik hoopte je alleen te treffen.
Ik dacht dat we dat niet meer deden.
Wat kan ik voor u doen, Mr Stahr?
Ik wou niet dat je het van iemand anders hoorde.
We kennen elkaar al heel lang...
Vooruit, Monroe.
Ik heb Kathleen ten huwelijk gevraagd.
We gaan trouwen.
Oké.
Ik had niet verwacht dat het ooit zou gebeuren...
Ik ben blij voor je.
Ik geloof dat ik blij voor je moet zijn.
Niet helemaal hetzelfde.
Goed genoeg.
Voor nu.
Ik wil niet dat we...
Vroeger was ik in de zomer bij m'n nichtje Margaret.
Haar familie reisde graag.
Ze brachten ons telkens ergens anders heen.
Dat was het geschenk.
Elke zomer een schone lei.
Wat er de vorige zomer ook gebeurd was.
Wie je gezoend had,
over wie je gehuild had,
of waar je straf voor had gehad.
Je kon gewoon opnieuw beginnen.
Dat wil ik. Voor ons beiden.
Pat kent je echt niet, hè?
Misschien niet.
Maar hij koos mij.
Dat betekent ook wat.
Ik was met je weggelopen...
In een ander leven.
Ik was ook met jou weggelopen.
Volgende zomer?
Celia.
Ga verder slapen.
Maar het is ochtend.
Dat kan niet.
Het is licht buiten.
We moeten ontbijten.
Nathan, moet je zo veel lawaai maken?
En lunch voor school.
En hoe laat begint school?
Nooit.
Darla, ik heb je broer beloofd dat ik voor jullie zou zorgen.
Je moet naar school.
Prima.
Goed dan, ontbijt en lunch.
Of buiten de deur ontbijten.
Dit is Valentina,
dit is Chanel,
dit is Schiaparelli.
Net als Wallis Simpson.
We vinden deze erg mooi. Heel Carole Lombard.
Misschien alles.
Een complete garderobe. Er zijn pers-evenementen,
interviews, premières. Dus dagjurken, avondjurken...
Dit is Adrian. Mona Bismarck heeft die net gedragen.
Ik gruw van Mona Bismarck.
Wie niet?
Iets wat je aanspreekt?
Mag ik kiezen wat ik wil?
Wat je wilt.
Wie wil je zijn?
Dit is dus de stad
Dit moet het wel zijn
Het is eng en mooi
En zo vol leven
De gebouwen reiken
Wel honderd kilometer hoog
Thuis heb je maar wolken Wat vogels en wat lucht
Sally?
Ik ben nieuw in de stad
Ik zet m'n koffer maar eens neer
Cut op de repetitie.
Het komt helemaal goed
Zodra m'n naam in licht geschreven staat
Sally, lieverd.
Wat is er?
Waarom is het eng?
De stad. Waarom is de stad eng?
Iedereen danst er. En ik had een hekel aan Iowa.
Misschien zei je moeder, voor je vertrok,
tegen tante Sue om uit te kijken voor zakkenrollers?
En toen zei je: "Wat 'n grappig woord."
Toen zei je moeder: "Daar is niks grappigs aan."
En misschien zie je in deze scène
een zakkenroller iemands beurs stelen
en wegrennen?
Kunnen we zoiets toevoegen, John?
Ja, hoor. Prima.
Zou dat helpen?
Zie je, John? Dat is nou schrijven.
Repetitie begint weer.
En er bestaan geen gebouwen die tot honderd kilometer reiken.
Dat is veel te hoog.
Vanaf het begin, allemaal.
We gaan weer. Posities, mensen.
Ik zei Nathan dat een broodje rosbief niet echt ontbijt was,
maar hij wilde het per se.
Wat is dit?
Ik liet vanochtend boodschappen bezorgen.
De kinderen hadden weinig voor school.
Ik heb een wekelijkse bezorging geregeld.
Gewoon, tot je er weer bovenop bent.
Max?
Dank je. We kunnen dit niet accepteren.
Kom op. Je had eten nodig, nu heb je eten.
En ik help jullie graag.
Deze week? Volgende week? Elke week?
Als je dat nodig hebt.
Ik ben een kantoorbediende
met twee kinderen en als dat niet verandert,
zal ik altijd iets nodig hebben.
Ik wil jou, niet je geld.
En als je mij gaat zien als een of ander
liefdadigheidsgeval...
Zo zie ik je niet.
Daarom eindigen mensen als jij en ik niet samen.
Alleen in films. Want in werkelijkheid eindig jij
met de zoon van een bankier, of een scheepvaartbaron
of Monroe Stahr.
Dat wil ik niet.
Ik moet gaan.
Het blad Look kwam net uit. Ze zoeken 'n nieuw gezicht voor de omslag.
Ik kan een vriendje bellen.
Zo'n goed voorstel kunnen ze niet afslaan.
Ze zal vast geweldig zijn in de film, maar
we kunnen niet doen alsof men haar kent.
Dat is toch je baan?
Kathleen moet een begrip zijn nog voor de eerste poster verschijnt
voor An Enemy Among Us.
Goedemorgen. Hebben we je gewekt?
Sorry, ik had scriptbespreking.
We bespraken net hoe de wereld verliefd gaat worden op Kathleen.
Kan niet moeilijk zijn.
Hoe ben jij verliefd op d'r geworden?
Ja, Monroe, vertel ons waarom je haar ten huwelijk vroeg.
Verloofd.
Wauw. Gefeliciteerd, Monroe.
Ik heb een idee.
Ze is de gids van de rondleiding die het gemaakt heeft.
Voor de meeste mensen heeft de gids het al gemaakt.
Ze is Assepoester.
Het arme jonge meisje, omgetoverd door de film.
Ik weet niet of dat wel bladen verkoopt.
Het unieke aan Kathleen is...
Ze is je beste vriendin,
het buurmeisje,
de serveerster die je een extra fooi geeft,
omdat ze zo lief lacht.
Het interview is in de Foxhole,
waar ze begon.
Mensen moeten haar zien. De echte Kathleen.
-Ja? -Ja.
Dan regelen we dat.
Hallo daar.
We moeten blijven zoeken. Hij kan overal zijn.
-Wie? -Hij kan...
Je bent hier bij mij. Je bent veilig.
Wil je water?
Dank je.
Kun je bij me liggen?
Natuurlijk.
"Laat ons doen alsof het mogelijk is een simpel, logisch verhaal te vertellen,
"zodat wanneer de ene zaak is afgehandeld,
"zoals de liefde,
"we op een ordelijke wijze met het andere vervolgen.
"Zoals ik zei..."
Hier is het dus allemaal begonnen.
Wat pittoresk.
Droomde je stiekem van roem terwijl je bananengebak serveerde?
Hemel, nee.
Ik had het veel te druk met Nicks dagschotels onthouden.
Vertel me over je familie. Broers? Zussen?
Nee. Alleen ik.
En je ouders?
Mijn vader stierf toen ik jong was
en m'n moeder ging in de suikerfabriek werken.
We hadden niet veel, maar genoeg.
Ze zal wel heel trots zijn.
Komt ze ook op de première?
O, nee.
Mijn moeder houdt niet van gedoe.
Ze vindt Hollywood maar lariekoek.
Dat kunnen we niet schrijven. Dan hebben we geen baan meer.
Dit gebeurt natuurlijk niet vaak.
Van serveerster naar filmster gaan.
Is het niet te mooi om waar te zijn?
Zo lijkt het soms wel.
Je deed het geweldig in het interview.
Vind je?
Ja. Ze zullen dol op je zijn.
Wat doet dat ertoe?
Ze kennen me niet eens.
Kom op. Je bent een natuurtalent.
Ze zullen je aanbidden.
Mensen geloven alles wat je in die blaadjes schrijft.
Het is maar een verhaal.
Het betekent eigenlijk niets.
Voor mij ben je veel meer dan dat.
En als dat niet zo was?
Hoe bedoel je?
Trek je overhemd uit.
Trek je overhemd uit, zei ik.
Wat?
Je accent.
Wat goed, Kathleen.
Kathleen? Die ken ik niet.
Oké.
Je denkt dat je mij kent.
Je kent me niet.
We zien elkaar voor het eerst.
We zijn vreemden.
Eerlijke waarschuwing. Morgen hoor je misschien dingen over me.
Ik ga iets doen wat veel mensen boos zal maken.
-Is het te voorkomen? -Nee.
Doe het dan. En vergeef jezelf.
Precies.
Dank je.
Je vergeeft mij toch altijd.
Je houdt van me.
En van onze dochter.
Dat doe ik zeker.
En ik weet dat als ik iets echt nodig had,
je ervoor zou doden.
Dat zou ik zeker doen.
En ik word plotseling herinnerd
aan toen ik vroeger het huis van je ouders binnensloop
om je te zien, terwijl ik al 30 was.
Je moeder liet ons nooit alleen.
Ze herkende een wolf toen ze er een zag.
Dan gingen we naar buiten
en zoenden in de sneeuw.
Dat lijkt toch niet zo lang geleden.
Wat zijn we geworden?
De gewone dingen.
Het leven.
-Ik hou nog steeds van je. -Weet ik.
En ik zou alles voor je doen.
Mooi.
-Laat ons erin. -Het spijt me.
We moeten hem zien.
We willen hem spreken.
We weten dat hij er is.
Mr Brady zit op dit moment in een belangrijk telefoongesprek.
En hij zal u vast ontvangen zodra hij klaar is.
We gaan nergens heen tot hij ons ontvangt. We zullen hem spreken.
Wat is er?
-Weet je het niet? -Nee.
Onze landheer daarbinnen heeft zojuist ieders salaris met 30% verlaagd.
Geen waarschuwing of reden. Gewoon een lang, klagerig memo
in ieders postvakje vanochtend.
"Beste gewaardeerde werknemer. Ik weet dat dit moeilijk is, bla bla.
"De bank ging failliet, bla bla.
"We staan er samen voor."
Ik moet hem zien.
Hij ontvangt niemand.
Ik ben niet niemand.
Zal ik ooit de dag meemaken dat je aanklopt voor je binnenstormt?
Sorry, maar ze staan buiten met hooivorken en toortsen.
Ik had geen keus.
Waarom heb je dit niet overlegd?
Angels is een hit. Alles is oké.
Alles is nu oké.
Gisteren hadden we een schuld
bij een listige, manipulerende vijand van deze studio.
Ach, Jezus.
Heb je Mayer betaald?
Hij zat aan dit bureau alsof 't niets was.
Mij te treiteren. Het zat jou minder dwars dan mij.
En nu voel jij je beter en moet iedereen eronder lijden?
Dit blijft niet zo.
Hij heeft Margo Taft afgepakt waar we bij stonden.
Hij wilde ons jou afpakken.
Er is een reden waarom studio's hekken hebben.
Je kunt mensen niet zo behandelen
en verwachten dat ze goed werk leveren.
Nee. Maar jij wel.
Ze zijn dol op jou.
Ze vertrouwen je. Je bent hier een zonnegod.
Leg het ze uit tot ze het begrijpen.
Heb je mijn salaris ook gekort?
Ik moest wel. Anders zag het er heel slecht uit.
Neem alles maar.
Ik werk wel voor niks tot dit is opgelost.
Daar heb je het. Daarom houden ze van je.
Ga je werk doen.
Ik wil eruit.
En ik wil een pony. Luister,
we zijn partners,
dus als ik niks krijg, krijg jij ook niks.
Hij vroeg me ten huwelijk.
We gaan trouwen.
Geweldig. Ik koop de onderzetters.
Maar ik heb in jou geïnvesteerd en wil resultaat zien.
Ik ga het hem zeggen.
Dan zet hij je aan de kant.
Hij zal er begrip voor hebben. Hij houdt van me.
Je bent nep en een goudzoeker.
Wat valt daar van te houden?
Jij bezit mij niet.
Hou je van hem?
Stel je dit dan voor.
Iedereen in de stad ontdekt dat Monroe Stahr is opgelicht
door een actrice uit Wisconsin.
Van zoiets herstel je niet snel,
zeker niet als je z'n hart gebroken hebt, of wat ervan over is.
Wil je het opbiechten?
Van je schuld af zijn? Prima. Maar hij gaat eraan kapot.
Als je van 'm houdt, doe je hem dat niet aan.
Gefeliciteerd met je verloving.
Als ik met je klaar ben, ziet niemand het meer. Geen zorgen.
Dank je.
Dat is nogal een plek.
Zo stom, ik legde
mijn koffer op de plank in de kast
en hij viel op m'n gezicht. Zo onhandig van me.
Wees voorzichtig, Miss Moore.
Dat gezicht is nu van Pat Brady.
Ik zal voorzichtiger zijn.
En opnieuw. Geef me deze keer alles, schat.
Lachen met je ogen.
Kathleen, kun je naar de camera draaien? En je schouders naar achter?
En opnieuw.
Misschien ben ik niet fotogeniek.
Geef ons heel even.
Het spijt me.
Waarvoor? Wat spijt je?
Je doet het geweldig. Luister...
Blijf daar.
Niet bewegen. Zoen haar nog eens.
Barry.
Nee. Wacht. Celia, ik hoor achter de camera.
Het is een liefdesaffaire.
Dat is het verhaal.
Men zal van haar houden door te zien hoeveel jij van haar houdt.
Hoeveel ik van haar hou, is mijn zaak.
Niet meer.
Zoen haar opnieuw.
Vind je dat goed?
Natuurlijk vindt ze dat goed.
Barry.
Gewoon een paar foto's.
Hé. Kan ik je even spreken?
Ja, dat kan wel.
Onder vier ogen.
Oké.
Loop met me mee.
O, hemel.
Ik moet je iets vertellen...
Nee, ik zat fout en was ondankbaar.
Monroe was...
Dat was een meisjesdroom.
Stom.
En wat het ook was, het is voorbij.
Ik wil jou.
En je had gelijk.
Ik weet hoe het voelt iets aangereikt te krijgen,
als mensen denken dat je het zelf niet kunt.
Hoe wil je mij?
Wat zijn mijn opties?
Ik heb dit nog nooit gedaan.
Ik ook niet.
Oké.
Je hoefde niet voor me op te blijven.
Ik ben je moeder, Celia.
Op de een of andere manier blijf ik altijd voor je op.
Ik heb die al heel lang niet gezien.
Toen je een baby was, kon je geen minuut uit m'n buurt zijn.
Je huilde zodra ik de kamer verliet.
Waarom zijn er geen foto's van jou?
Wanneer je kinderen hebt, zijn de foto's altijd van hen.
Ik zag je laatst in het ziekenhuis
toen je die Max Miner mee naar huis nam.
Ja.
Die Max Miner.
Voorzichtig. Je bloost.
Het duurde even, maar...
We zijn nu heel hecht.
Ben je gelukkig bij hem?
Ja.
Ben je jezelf bij hem?
Zeer zeker.
Wist je het zo met pap?
Ja. Zo wist ik het.
Prima.
Nou, ik ga slapen. Ik ben heel moe.
Welterusten.
Hé, wat is dit nou?
Je kent de regels, George. Iedereen krijgt 30% minder.
We moeten iets doen.
Iemand slaat je voorruit in, dan sla je de zijne in.
Dit is geen straatgevecht, Aubrey.
Wat?
Ik moet je spreken.
Waar is ze?
Ze wil er niet uit.
Sally, alsjeblieft.
Ik kom er niet uit.
Wat is haar probleem?
De scriptwijzigingen van Bernadette zouden vanmorgen komen,
maar we hebben ze niet.
-Zoek Bernadette dan. -Ze is onvindbaar.
Zoek een andere schrijver.
Die zijn er niet. Ze hebben zich ziek gemeld.
Natuurlijk. De rooien.
Broca.
-Ja, Mr Brady? -Kun je schrijven?
Ja, ik kan schrijven. Ja, hoor. Ja.
Mooi, ga dat dan doen.
Sally,
oom Pat hier. Mag ik binnenkomen?
Nee.
Ik weet dat je van streek bent, maar we hebben een oplossing.
John gaat het script herzien.
Wat? Hij kan niet schrijven. Hij kan amper praten.
Sally.
Tante Bernadette is de enige die voor mij kan schrijven.
Ze is de enige die deze film begrijpt.
Een hele crew staat te...
Ik wil tante Bernadette.
Je kunt niet zomaar ieders salaris...
Ja, je moet me tegemoetkomen.
Als je ze loon naar werk zou geven,
had je misschien deze problemen niet.
Wat betekent dit?
Mark Brimmer. Voorzitter van het Amerikaans Scenaristengilde.
Aangenaam, Brimmer.
En nu oprotten. Dit is geen vakbondsstudio.
Uw schrijvers hebben het recht zich te verenigen, Mr Brady.
Ze hebben me net een repetitiedag "verenigd".
Een protestactie.
U heeft het recht niet om zomaar de salarissen te verlagen
van uw werknemers.
Het was niet zomaar. Meer kan de studio zich niet veroorloven.
Intussen breng je banen in gevaar
van mensen die zich geen werkloosheid kunnen veroorloven.
De grips, kostuummakers, chauffeurs.
Daar komen wij voor op.
Aubrey, toe. Laat mij.
Nee. Laat mij, Mr Brimmer.
Wij betalen onze schrijvers,
beter dan welke andere studio.
Toch? Of niet soms?
Mijn probleem met u is dat een werkonderbreking u niets kost,
maar hun carrières beschadigt
en de studio platlegt en waarvoor?
Je hebt net je hele personeel hun levensonderhoud ontnomen.
Wat ga je eraan doen?
Ik ga films maken en die gaan geld opbrengen.
En dan krijgt iedereen z'n rechtmatige salaris terug
en vergeten we dit alles.
En in de tussentijd moeten we dit doorstaan,
net als elk ander bedrijf dat het moeilijk heeft.
Je moet je schamen.
Schaamte maakt geen films.
-Die gladheid is ongepast, Monroe. -Genoeg zo.
Moet onze raad van commissarissen ons de studio afnemen?
De hele onderneming liquideren?
Ze komen hier morgen langs en dan zien ze het zoals het hoort.
Productief.
Aan de slag.
Vooruit.
Dank je.
Hallo, prinses.
-Papa. -Jezus, jij ook al.
Ik heb me nog nooit voor mijn naam geschaamd.
Overdrijf je nu niet?
Hoe moeten de toneelknechten van 30% minder leven?
Of de naaisters? Of Max?
Beter dan ontslagen worden.
Niemand dwong je Mayer terug te betalen.
Let een beetje op je toon, lieverd.
Ik ben nog steeds je vader. En je baas, verdomme.
Wat jij en iedereen hier lijkt te vergeten,
is dat ik hier niet om vroeg.
De bank ging failliet.
Dus ik wendde me tot Mayer
en hij begon alles te ontmantelen. Als ik niets deed,
zou er niets zijn overgebleven.
En, even terzijde, dit bedrijf,
dat alleen ik hier lijk te beschermen,
zal ooit van jou zijn.
Ik laat mijn dochter geen lege huls na.
Als jij 60 bent, begrijp je het wel.
Ik geef het nog niet op.
Hoor je? Ik geef het nog niet op.
Jawel. We geven het allemaal op.
Leg je erbij neer. We hebben verloren.
We hebben niet verloren. We dachten gewoon niet groots genoeg.
Er moet een vergissing zijn.
Sorry. Zeker de verkeerde studio.
Die secretaresses kunnen ook niets.
Maar Sally Sweet is geweldig.
Ze is een geboren zangeres.
Ze schijnt geweldig te zijn.
U moet haar circushondje eens zien.
Een zeer bekwaam beestje.
Hij zou praktisch je belastingen kunnen doen.
Wat een stilte buiten.
Het lijkt wel een spookstad.
Kom je zomaar langs, L.B.?
Ik heb een slechte dag gekozen. Een werkonderbreking.
Net toen de Bende van Tien langskwam.
Jij bent wel goed op de hoogte.
Men vertelt me wel eens iets.
Hoe krijg je het toch voor elkaar?
Zo hard werken terwijl hij de studio om zeep helpt.
Steeds moeten vrezen dat je ten onder gaat.
We redden ons.
Maar net. En jij verdient beter.
Wat wil je?
Ik moet Irving vervangen.
Laten we ter zake komen.
Kom voor mij werken, Monroe.
Een kleine onderbreking? Het terrein is verlaten.
Ze bedenken zich echt wel.
En zo niet?
Los dit op, Pat.
Het zijn driftige kinderen. Ze willen me voor schut zetten.
Dat is dan gelukt.
Angels on the Avenue is een kassucces.
-Een enorme extra inkomst. -Ja.
Ja. Nadat Monroe de film redde.
En toch is de studio nog steeds een puinhoop.
Krijg je zaken op orde. Anders laten we iemand anders het doen.
Ik leid deze studio.
Hollywood ziet dat toch anders.
En wij ook.
Je naam staat dan wel op die poort,
maar je weet net zo goed als ik dat Monroe Stahr Brady American is.
Pat is geen verhalenverteller, dat weten we beiden.
Denk eens aan de films die we kunnen maken.
The Wizard of Oz,
dat script was voor jou gemaakt.
Wil je niet iets blijvends maken?
Films die mensen nog lang na onze dood zullen bekijken?
Je bent me een vleier, L.B.
Je maakt het me makkelijk.
En hij is een blok aan je been.
Ja. Soms wel. Inderdaad.
Maar voor er een Brady American bestond,
of zelfs een Monroe Stahr,
was dit niets dan wat vervallen studio's
waar onkruid in groeide.
Pat en ik hebben dit opgebouwd.
Samen.
Hij heeft me gemaakt wie ik ben.
Met mij kun je Oscars winnen.
Dat verdien je.
Nee, L.B.
Als ik er een win voor Brady American, dan verdien ik het.
Mr Stahr heeft gebeld. Hij komt u nu spreken.
O, ja?
Sinds wanneer bepaalt Stahr wat er in dit kantoor gebeurt?
Runt hij deze studio nu?
-Mr Brady, ik denk... -Nee.
Voortaan bepaal ik wanneer ik hem spreek.
Hoor je?
Als Mr Stahr me wil spreken, dan maakt hij maar een afspraak.
En dan gaat hij zitten wachten.
Net als iedereen.
Ja, Mr Brady.
Sorry, Birdy. Ik...
Gefeliciteerd, Aubrey.
Waarmee?
Pat heeft iedereen net weer op volledig loon geplaatst.
Kijk eens aan.
Ga zitten. Daar drinken we op.
Op solidariteit. Op de werkende man.
Zo is 't.
Ik bedank.
Voor het drankje en de solidariteit.
Pat Brady weet nu dat een filmstudio zonder mensen
net zo goed een vliegveld kan zijn.
Je denkt dat je iets gewonnen hebt.
Maar je ziet niet wat je verloren hebt.
Hoe kwam hij aan het geld?
-Onder een matras? -Nee.
We hebben gewoon minder werkkapitaal.
Dus we maken ieder jaar twee films minder,
of we ontwikkelen minder scripts
of Enemy krijgt minder draaidagen, of minder geld voor decors.
Of misschien allemaal. Moeilijk te zeggen.
Het doet er niet toe hoe hij het geld vond, Mr Stahr,
alleen dat hij z'n personeel betaalde.
Het nieuws zal zich verspreiden.
Naar andere studio's, door de stad, het hele land, misschien de wereld.
Tot men inziet
dat de werkende mannen en vrouwen het voor het zeggen moeten hebben.
Geloof je dat echt?
Denk je een revolutie te ontketenen?
Nee.
Maar iemand als u zou dat wel kunnen doen.
De hemel klaart op
Het gaat goed met haar.
Waar gaat ze heen? Als ze beter is?
Een verplegingstehuis, meestal van de plaatselijke overheid.
En als ze bij mij zou wonen?
-Pardon? -Als ze er klaar voor is, bedoel ik.
Dat zou een hele taak zijn, mevrouw.
Ze zou volledig afhankelijk zijn.
Wij allebei.
Ik ben over een uur terug.
EEN ACTEUR BEREIDT ZICH VOOR
Daar ben je.
Ik heb iets voor je.
Het was van mijn moeder. Ze gaf het me toen ik New York verliet.
Als je een leuk meisje ontmoet...
Toen ik Minna ten huwelijk vroeg,
kocht ik bij Brock's de grootste diamant die ze hadden.
Ze had iets nodig om mee te pronken.
Meer dan Milton Sternberg d'r kon bieden.
Ik wilde voor jou hetzelfde doen, maar
-ik weet het niet, deze ring is... -Monroe.
Hij is schitterend.
Hij is mij.
Minna dacht dat ik alles kon,
alles in orde kon maken.
Mocht je denken dat je die persoon trouwt, geloof me,
ik schiet regelmatig tekort.
Ik schiet ook tekort.
Ik heb zeker te veel geoefend.
Alles door elkaar.
Dat geeft niks.
Zou dat niet grappig zijn? Als ik altijd zo sprak.
Wees gewoon jezelf.
Ik hou van je zoals je bent.
Hier, pas hem maar.
Zie je wel?
Hij past perfect. .