OSTATNI Z WIELKICH
BRADY-AMERICAN PRZEDST.
WRÓG POŚRÓD NAS
Co tam masz?
Gniewasz się, że zerknęłam?
Scena kłótni Adelle i Hustingsa.
Zaraz przywiąże ją do drzewa, a ona myśli, że umrze.
Cóż za dramatyzm!
Podobało ci się?
„Wcale nas pan nie rozumie.
Nas, Amerykanów.
Przez to, że uśmiechamy się do siebie w niedzielę w kościele,
sadzimy kwiaty i pomagamy przejść przez ulicę, ma nas pan
za popychadła.
Ale my zbudowaliśmy to miejsce od podstaw.
Ten kraj.
Każdy z nas
oddałby ostatnią kroplę krwi,
żeby obronić przed panem każdą gałąź,
każdą cegłę,
każdy patyk.
Tacy właśnie jesteśmy, panie Hustings”.
Przepraszam, pomieszałam strony.
Zrobię śniadanie.
WSTAŃ I DZIAŁAJ! DO AMERYKANÓW NIEMIECKIEGO POCHODZENIA
Weź to proszę i włóż do bagażnika mojego samochodu.
Dziękuję.
Miałem nadzieję, że nie mówiłaś poważnie.
Malarz.
-Naprawdę? -To dla przyjaciela.
Co za ulga.
Jest już wokół mnie zbyt wielu artystów.
Zawsze myślałem, że jesteś bardzo towarzyska.
Tak jak ty?
-Wrócisz na kolację do domu? -Nie czekaj.
Umówiłem się z manager Sally Sweet.
Niełatwa kobieta.
Słyszałam coś innego.
Widzieliście to?
Wywołamy twoje anty-faszystowskie zdjęcia.
Zdjęcia zajmują za dużo czasu, tato. Musimy zrobić coś teraz.
-Co? -Na przykład...
Fundusz pomocy dla Żydów z Europy.
Pomoc dla Żydów.
Chcę się uwolnić od Żydów.
Co?
Nikt nie zna się na żartach.
Wszyscy jesteśmy uchodźcami z Europy.
Niektórzy z nas byli pierwsi.
Mamy studio filmowe.
To i tak sporo pracy.
To twoja odpowiedź?
Przecież sam jesteś Żydem.
Zadzwoń do Sy Green z działu muzycznego.
Niech wypisze zaproszenia.
Organizujemy przyjęcie.
Oczywiście, panie Stahr.
Użyłeś słów Nazistów w wypowiedziach kryminalistów i szaleńców.
To twój pomysł na Wroga pośród nas.
Goebbels zakazał moich filmów.
Ale nie może zakazać naszego.
To nie wystarczy.
Filmy nie wystarczą.
W przyszły weekend
będzie kolacja w domu Salki Viertel.
Będzie tam wielu podobnie myślących ludzi.
Artystów, emigrantów ze środkowej Europy.
Powinnaś przyjść.
Dzięki za przypomnienie. Zaraz mam sesję.
Dobrze wyjdziesz.
Masz wewnętrzne światło.
Teraz mi powiesz,
że wczorajsze zdjęcia były najlepsze.
Skoro masz dosyć tych samych dobrych nowin,
to mam jeszcze pięć dobrych scenariuszy
na biurku.
Czekają na ciebie.
Nieukończona biblioteka Minny Davis.
Dostosujesz je tak, jak dostosowałaś ten scenariusz.
Najpierw skończmy jeden,
a potem porozmawiamy.
Wiem wszystko, czego potrzebuję.
Chcę, żeby Brady-American było twoim domem.
Chcesz mnie zamknąć?
W złotej klatce,
którą sama wybierzesz.
Chciałeś się ze mną widzieć?
Za dziesięć minut mam wycieczkę.
Nie spóźnisz się.
WRÓG POŚRÓD NAS
Przyjdź na próbę na Adelle.
Jesteś idealna do tej roli.
Zaufaj mi.
Po tym, jak cię dziś usłyszałem...
To był jeden monolog w fotelu.
-Wiem, co słyszałem. -Nie jestem aktorką!
Ja uważam, że tak.
Widzisz, jak w ciebie wierzę?
To bardzo miłe.
Cieszę się, że mnie kochasz.
Ale to jest szaleństwo.
Zniszczyłabym to na twoim miejscu. Ludzie przestaną ci ufać.
Widzimy się później.
Spokojnie tu o tej porze.
Dlaczego tego chce?
Nie jest gotowe.
Brakuje ostatnich notatek.
Jestem tylko posłańcem. Nie strzelaj.
Nie dostanie więcej, dopóki ja tak nie zdecyduję.
Na razie.
Coś jeszcze?
-Chcesz pojeździć konno? -Co?
Może chciałabyś pojeździć ze mną konno.
Chyba że nie lubisz koni. Ja je kocham.
Ostatni raz jeździłem w Oklahomie, więc...
Czy to randka?
Co?
Nazywanie tego randką...
Poza tym nie stać mnie na prawdziwą randkę
z jedzeniem i całą resztą. Może w sobotę?
Nie jestem dobrą partią,
ale ostatnio
interesujesz się tymi,
którzy są po złej stronie.
Chyba że to tylko badania.
Przepraszam, ale...
Zapraszasz mnie czy obrażasz?
Zdecydowanie i to, i to.
W sobotę jestem zajęta,
choć to bardzo miła propozycja.
Lubię konie.
Kowboju.
Powiedz dostawcom, że będzie ponad 40 osób.
Ci sami goście.
Jutro spojrzę na menu.
Zorganizować jakąś rozrywkę?
Nie trzeba.
Musisz być ze mną szczery.
Ten pomysł był dla ciebie czy dla mnie?
Po co dla mnie?
Jestem tylko przewodnikiem.
Boję się,
że nie pokochasz kogoś, kogo nie kochają też inni.
Naprawdę tak myślisz?
Zadałam pytanie.
Całymi dniami
otaczają mnie ludzie, którzy chcą być kimś więcej.
Aktorzy chcący być reżyserami, reżyserzy chcący być producentami.
Ty jedyna chcesz czegoś mniej.
Masz to coś.
Nie wiem, jak to opisać.
To wewnętrzne światło.
Ukryte.
Ale ja je widzę.
Naprawdę.
Mam do tego talent.
Może jedyny, jaki mam.
Możesz mnie za to nienawidzić,
ale jesteś przewodniczką i opowiadasz historie,
a to inni powinni opowiadać historie o tobie.
Życie jest krótkie.
Co by się stało? Mam na myśli...
Kto by przeprowadził
zdjęcia próbne?
Ja.
Na razie
jesteś moją tajemnicą.
Mówił, że coś w sobie mam.
Nauczyciel teatru?
-Tak powiedział? -Tak.
Chyba myślał o wszach.
-Cicho. -Co takiego masz?
Możliwości,
żeby się wybić.
Mógłbyś przedstawić mnie jakiemuś producentowi.
Lana też tak zaczynała.
Mogę to załatwić. Muszę tylko pracować trochę dłużej.
Potrzebuję zdjęć.
Będą chcieli zatrzymać jedno zdjęcie.
Nie stać nas.
Wziąłeś pożyczkę.
-To co innego. -Nieprawda.
Planujesz randki z Celią. To też jest wydatek.
Kariera gwiazdy filmowej
może się nie udać.
Z córką szefa też może ci się nie udać.
Nie przybyłam tu z Oklahomy tylko po to.
Żebyś wiedział!
Leopold Ferber, panie Stahr.
Mówię po angielsku. Próbuję.
Jestem koncertmistrzem orkiestry.
Witamy w Brady-American, panie Ferber.
Witam.
Dzień dobry.
Tędy proszę.
Wspaniale. Przewińmy to.
Anioły na alei, pierwsza kwestia.
Co z naszym spotkaniem?
Czekałem pół godziny w twoim biurze.
Mój błąd.
Przeczytałem najnowsze wersje i zostawiłem notatki sekretarce.
Muszę cię pochwalić.
Zawsze uwielbiałem Wiedeńską Orkiestrę Narodową.
Sprowadzenie całej orkiestry przez ocean to nie lada wydatek.
Występowali w Chicago. Poprosiłem, żeby przedłużyli pobyt.
My, Germanie, mamy skłonność do romantyzmu.
Wątpię, żeby tak was zapamiętano.
To jest gwiazda.
Witam.
Mówi pani po angielsku?
Trochę.
Uczyłam się w szkole.
Jestem Aubrey Hackett.
Hannah Taub.
Jestem jednym ze scenarzystów.
To pański film?
Nie.
-Miło pana poznać. -Cieszy się pani, że...
jest w Hollywood?
-Co? -Hollywood.
-Cieszy się pani? -Jestem muzykiem.
Stolicą muzyki jest Wiedeń.
Teraz jestem w pańskiej stolicy.
Wolałabym być w domu.
Schönberg też tutaj jest.
Co za spotkanie.
Jakbym znów był w sklepie z cukierkami
na Fremenstrasse, po drodze do szkoły.
Ciekawe, że się rozpoznaliśmy
po tylu latach.
Pracujesz dla Rzeszy?
Reprezentuję Führera w Hollywood.
To dobrze, że spotykamy się w Ameryce.
Tutaj nadal możemy rozmawiać.
Powiedziałbym, że przyjaciele zawsze są przyjaciółmi, ale...
Nie żyjemy przeszłością,
tylko patrzymy w przyszłość.
„Nie na kanapie, nie jestem Królową Kier...”
Rozpieszczasz mnie.
Od pana Brady'ego.
„Droga Margo, teraz możesz mieć tort i zjeść go”.
Drań i manipulator.
Co?
On zrobiłby dla pani wszystko.
A jego partner zrobi z pani lepszą aktorkę
w lepszych filmach.
Nikt inny pani tego nie da.
Jesteś zmęczona.
Czuję się dobrze.
Makijażysta jest gotowy, panno Taft.
Włóż ciasto do lodówki, a te rzeczy do garderoby.
Oczywiście.
Gotowa.
Wspaniałe.
-Co się stało? -Po prostu upadła.
Zemdlała?
Chyba nie żyje.
Mogę zostawić cię samą.
Nikt mi nawet nie powiedział.
Włożyli jej ciało do lodówki.
Zanieśli ją do kostnicy i pozwolili mi pracować,
żeby mi nie przeszkadzać!
Muszę ją jeszcze zobaczyć.
Była cudowna.
Dobra.
Delikatna
i mądra.
Wybacz,
jeżeli się mylę.
Nie była tylko służącą,
prawda?
-Tylko służącą? -Tak.
Była moją służącą.
Była tylko...
Dochowam tajemnicy.
Powiedz mi o swojej matce.
Moja matka...
Moja matka była jak lwica,
panie Stahr.
Oddała mi całe swoje życie.
Była córką niewolnika.
Ja...
Ja jestem wnuczką niewolnika.
-Proszę nikomu o tym nie mówić. -Nie.
Oczywiście, że nie.
Nikomu, proszę obiecać.
To by mnie zrujnowało. Niektórzy ludzie
mogliby mnie skrzywdzić ze złości.
Dochowam tej tajemnicy.
Patrz, co stworzyła Lucille.
W jednym pokoleniu.
Margo Taft.
To jest naprawdę coś.
Jak daleko zaszła.
Tak. Może.
Całe życie była niewidzialna.
Nikt z was na nią nie spojrzał i nie pomyślał:
„To jest Lucille.
Ona jest wyjątkowa jak nikt inny na całym świecie”.
Wy tylko...
widzieliście w niej murzynkę.
Zaszła bardzo daleko,
a jednak donikąd.
Dobry wieczór.
Wygodnie?
-Tak. -Dobrze.
Przepraszam.
Chciałem przyjść wcześniej, ale byłem bardzo zajęty.
Bardziej, niż się spodziewałem.
Wszystko stało się tak nagle, że nie było czasu na zapewnienie noclegu
wam wszystkim.
To tylko na kilka dni,
a jedzenie jest tu dobre.
Postaramy się, żebyście czuli się jak w domu.
Dobrej nocy.
Jest z tyłu.
Męska po tej stronie, damska po drugiej.
Kadisz?
Za moich rodziców.
Kiedy ich straciłaś?
Mój ojciec zginął na wojnie.
Moja mama na grypę.
Byłam u zakonnic.
Żydowskich?
Były bardzo miłe.
Wychowały mnie jak rodzice.
Skąd znasz kadisz?
Jestem Żydem.
Monroe Stahr?
Nie...
Urodzony jako Milton Sternberg.
Wiem, dlaczego niektórzy z nas muszą,
ale...
przed czym ty się ukrywasz?
Przerwałeś
-nagrania? -Na jeden dzień.
Dla Margo,
żeby mogła iść do kostnicy.
Przywiozłeś mi orkiestrę z Europy!
Wiesz, ile mnie to będzie kosztować?
Przez jej służącą?
Powiem ci coś.
Poświęćmy chwilę na tę żałobę
w rodzinie.
Przecież to ludzie tworzą filmy.
To ludzie są ważni.
Nie możemy przywrócić drogiej Lucilli,
ale zapamiętajmy ją
i jak ceniła ją Margo.
Dziękuję bardzo.
Dziękuję wszystkim.
Nie zapomnę tego.
Żołnierze tutaj.
Panowie, idziemy.
Jesteś dobry.
Kwiaty, biżuteria, norki.
Każdy by je tak zdobył.
Ale pogrzeb dla służącej?
Taki już jestem. Zawsze zamykam sprawy.
Słuchaj.
Twoje przyjęcia są świetne, ale to się wydaje trochę nagłe.
Jaka to okazja?
Nie tylko gwiazdy potrzebują pomocy.
Do wieczora.
Biedactwo.
Bez nich sobie nie radzimy.
Ja mam wspaniałą dziewczynę.
Ma siostrę. Są z...
Chyba skądś z Georgii.
Wypucuje ci cały dom.
Dziękuję.
Będzie błyszczał.
Weź głęboki oddech.
Nie zwracaj uwagi na dźwięki wokół siebie.
Jesteś tylko ty i kamera.
Nie musisz prawie nic robić. Obiecuję.
Kamera skupi się na twojej twarzy.
Tej twarzy.
Bądź sobą.
Ale to nie jestem ja.
Dzisiaj tak.
Dziś jesteś Adelle w świecie z tej sceny.
Dasz radę.
Przygaś to światło, Charlie.
Wygląda świetnie.
Max, pochyl górne światło.
Możesz zaczynać.
Podaj każdemu drinka i przyjdź do mnie w razie problemów.
Nasi pierwsi goście.
Niech cię zobaczą na ekranie.
Lepiej ich wpuść. Jest zimno na zewnątrz.
Zimno tu. Zapraszam na drinka.
Jeszcze jeden.
Chyba zrezygnuję z wody sodowej i przejdę na szampana.
Potrzebuję znieczulenia.
Matka i córka.
Sprawa Monroe. A ty?
Co?
Nie.
Po prostu się nudzę.
Przyjęcia zawsze pogarszają humor.
Ciekawe dlaczego.
Odwagi.
Idę się socjalizować.
-Dobrze cię widzieć. -Za chwilę wracam.
Jak się masz?
Dobrej zabawy.
Jesteś zagadką.
Słucham?
Nikt nic o tobie nie wie.
Zjawiłaś się tak nagle.
Jak większość ludzi w tym mieście. Jak ty na przykład.
Co chcesz wiedzieć?
Twoją tajemnicę.
Przepraszam.
Twój but... Cholera.
Pójdę po serwetki.
Co?
To był wypadek. Nie możesz mnie za to winić.
Dlaczego mówimy szeptem?
Nie chcę robić scen.
Dobry pomysł. Chodźmy na górę i tam skończmy tę rozmowę.
Nie idę na górę.
Jest urocza.
Wiesz, jak bardzo mnie to boli?
Wciąż za tobą tęsknię.
Tęsknisz za mną czasami?
Tęskniłem za Minną.
Wyciągnęłaś mnie z tego i jestem ci wiele winien.
Tak, jesteś.
Co robisz?
-Grozisz mi? -Nie.
Błagam cię.
Wielu mężczyzn
ma więcej niż jedną kobietę. Jak mój mąż.
Dlaczego nie ty?
Co to za tajemnice?
Pora przyłączyć się do przyjęcia.
Masz rację, Jack.
Daj nam chwilkę.
Przepraszam, że pierwszy odnalazłem szczęście.
Ja nie musiałam szukać. Już je miałam.
Jestem zakochany.
Co mogę zrobić?
-Serwetki. -Dziękuję.
Wszystko dobrze?
Tak.
Trudno wytrzymać takie przyjęcia.
Wolę twoją koleżankę Salkę.
Jeszcze tam wrócimy.
W przyszłym tygodniu?
Z przyjemnością.
Dlaczego Salka powiedziała, że jestem za młoda nawet dla ciebie?
Mam 19 lat, prawie 20. Nie jestem taka młoda.
Nie...
Jesteś bardzo stara.
Jesteś dziewicą?
Oczywiście.
Masz chwilkę, Pat?
Przepraszam, Bess.
Przepraszam.
Rose chyba już chce iść do domu.
A ja świetnie się bawię z Bess.
Chyba nie chcesz popełnić tego błędu.
Zależy o jaki błąd chodzi.
Jest tam.
Czas wracać do pracy.
Pomóż mi.
Twoja żona.
Nie przy ludziach.
Czy nie tak się umawialiśmy?
Henry odwiezie cię do domu.
Ufasz mi?
Seks nie jestem seksem...
bez szczypty niebezpieczeństwa.
Nie rozumiem.
Zakryję ci oczy.
-Zakryj oczy. -Nie, chcę widzieć...
Oddaj mi kontrolę.
-Ale ja... -Nie denerwuj się.
Fetysz to naturalna rzecz.
Nie jestem taka.
Nie wiesz, jeśli nie spróbujesz.
Spróbuj.
Strach mnie podnieca.
Może natęży też twoje odczucia.
Przestań!
Co?
Nie chcę tego!
Czego?
-Myślałam, że ty... -Myślałaś, że jaki jestem?
Godny zaufania?
Normalny?
Bohaterski.
Ideał sięgnął bruku.
Bohaterski?
Nie wiesz, co to znaczy.
Chyba wiem.
Wiem, czym to nie jest.
Wy, Amerykanie, myślicie, że ludzie muszą być dobrzy i wielcy.
Dobro jest niczym.
Na świecie są miliony dobrych i bezużytecznych ludzi.
Miliony dobrych Niemców.
Uwierz mi.
Bycie odważnym.
To jest ważne.
Odważni ludzie mogą być dupkami i dewiantami jak ja.
Milion ludzi to przeczytało.
W samym Los Angeles.
Dlatego wszyscy tu jesteśmy.
Co mamy z tym zrobić?
Odmówcie.
Gysslingowi.
Niemcom.
Nie będziemy odpowiadać przed inwestorami,
tylko przed historią.
Jeśli stworzymy fundusz pomocy,
będą mówić, że Żydzi rządzą światem.
Anty-nazistowskie filmy będą żydowską propagandą.
Tak czy owak, idziemy na rękę wrogom.
Trochę to za proste,
nie uważasz?
Nie jesteś Żydem, Pat.
Mam zająć się Niemcami?
Ja sam?
Stracić cały dochód.
Nie podziękujecie mi,
tylko poklepiecie po plecach?
Dziękuję bardzo i pieprzcie się.
Historia mi nie płaci.
Z drugiej strony, wszyscy musimy odpowiadać przed akcjonariuszami.
Wspaniałe przyjęcie. Dziękuję bardzo.
Chętnie sam bym cię oprowadził.
Jutro po południu wyjeżdżamy do Wiednia.
Tak?
Nie wiedziałem.
Tak.
Nie ma sensu się poznawać.
Poznanie się
to sens sam w sobie.
Moim zdaniem.
Jak poszło?
Może nikomu nie pomogą.
Nie trwało to długo.
Monroe chciał rozmawiać o Niemczech.
Nie pora na to.
Nadal mamy kryzys.
Nie wypiłaś dosyć na przyjęciu?
Miałem okazję porozmawiać
z Mayerem, kiedy wychodziliśmy.
O Margo Taft. Zaniemówił.
Opowiedz o tym Bess Burrows.
Nie interesuje mnie to.
Nie?
Ty i Mayer upokarzacie swoje żony.
Pieprzycie się ze swoimi pracownicami
i udajecie, że was chcą, a potem tchórzycie przed Nazistami.
Na końcu sprzeczacie się o to, kto jest lepszy.
Oszczędź sobie.
Takie masz o mnie zdanie?
Nie taki jesteś?
Przepraszam.
Proszę o chwilę uwagi.
Bardzo dziękuję, że przyjechaliście.
Za wspaniałą pracę nad filmem.
Jutro wszyscy wracacie do domu.
Wiem, że to powrót na niebezpieczny kontynent
dla niektórych.
Mam propozycję dla zainteresowanych,
dla której was tu sprowadziłem, a nie dlatego,
że nie znalazłem muzyków w Los Angeles.
Boję się tego, co dzieje się w Europie.
Zatrudniłem was, żeby wam pomóc.
Zostańcie tu z nami.
Nie wracajcie.
Znajdziemy wam pracę,
miejsce zamieszkania, jeśli chcecie.
Ale, panie Stahr.
Wielu z nas ma rodziny,
mam żonę i trójkę małych dzieci
w Wiedniu.
Wiem, że to trudna decyzja.
Może będą mogli przyjechać.
Znajdziemy sposób.
A jeśli nie?
Jeśli się nie da?
Rozumiem.
Przemyślcie to.
„Tylko kręcimy filmy”, co?
Spóźniłeś się.
Musiałem nadzorować montaż filmu.
Nie było nic do zarzucenia.
Może oprócz długości.
Mendelssohn był Żydem?
Tak.
Zagraj jeszcze raz.
Zawsze płaczę nad tym urywkiem.
Nie zniosę już więcej niespodzianek w tym tygodniu.
O co tu chodzi?
Chodzi o wczorajszy wieczór i muzyków?
Obejrzyj i nie martw się akcentem. Odelle się tym zajmie.
Po prostu...
patrz na tę twarz.
Do dzieła, Pete.
Musisz mnie wysłuchać.
Nie jest tym, za kogo się podaje.
Profesor, jego przyjaciele, żaden z nich...
To wszystko to potworna gra.
Nie jesteśmy bezpieczni.
Wręcz przeciwnie.
Powiedz, że mi wierzysz.
Wiem, że w przeszłości kłamałam.
- Wiem. -Straciłam przez to pracę.
Tym razem to wszystko prawda.
To stukanie to przyciski maszyny do pisania.
Do tego budynku przychodzą scenarzyści Brady-American
i przemieniają rzeczywistość w fantazję, a fantazję...
Chciałem złożyć kondolencje Margo.
Nie wierzę ci.
To nie jedyny powód.
Mamy mały problem.
Ale jestem pewien,
że razem to załatwimy.
O co chodzi?
Louella Parsons słyszała pewną historię.
Bardzo szkodliwą historię.
O Margo.
I...
jej służącej.
Taka historia może zrujnować karierę.
Od kogo?
Louella nie podaje nazwisk.
Ktoś z przeszłości, kto stał się niedyskretny
po śmierci tej kobiety. Czy to prawda?
Nie pytaj jej o to.
Dobrze.
Louella chce to opublikować.
A znacie Louellę.
Na szczęście mam z nią dobre stosunki
i jako jedyny mogę ją przekonać, żeby tego nie robiła.
Dziękuję, L.B.
Nie tak mi się dziękuje.
Jeśli już sporządziłeś umowę, wyślesz ją do mojego działu prawnego?
Prawnicy będą mieli mniej pracy.
Sukinsyn.
Będę na ciebie czekał.
Jutro w studio MGM.
Po zakończeniu Niechęci.
Co, jeśli się nie zgodzę?
Do diabła z nim. Mam dosyć strachu.
Niech robi, co chce.
Mam lepszy pomysł.
Będziesz największą gwiazdą na świecie. Pokażesz im.
Dobrze.
Tak.
Nadal mamy ten film.
Zrobimy z niego naprawdę dobry film.
Do diabła z Mayerem.
I Louellą Parsons.
Nikt ci nie dorasta do pięt.
Wiesz, co jest w tobie ciekawego?
Wszyscy w tym biznesie mają dwie twarze.
Większość zakłada tę lepszą, a chowa tę gorszą.
Ty zakładasz twarz gbura,
a ukrywasz swoje serce.
To pozostanie między nami.
Dziękuję.
Ilu zostaje?
Nie wiem.
Nikt o tym nie mówi.
Co z tobą?
Zostajesz?
Twój dom nie jest bezpieczny.
Wszyscy o tym wiemy.
To dobrze.
Ale tam jest mój dom,
a tu nie.
Po śmierci rodziców bałam się zostać sama.
Nie wszyscy znajdziemy kogoś.
Związanie się z kimś
to jedyna ważna rzecz.
Tak mi powiedziano.
Mylę się
czy jest teraz mniej członków orkiestry
niż przed ich przyjazdem?
Naprawdę?
Nie liczyłem.
Co robisz?
-Wsiadam do autobusu. -Nie rób tego.
Nie wsiadaj do autobusu.
Wracam do domu.
Wiemy, jak zimno może być w Wiedniu.
Morskie powietrze może być dla ciebie dobre.
Nie spiesz się z powrotem,
stary przyjacielu.
Mam tam swoje życie.
Nie słuchasz mnie.
Jestem taki sam jak inni Żydzi.
Po prostu mnie znasz.
-Do przyszłego tygodnia. -Panie Dummit.
Moglibyśmy pożyczyć trochę więcej?
Na nagłe wydatki.
Klaps?
Fotografie.
Twój wybór.
Przyjdź jutro do mojego biura.
Kto to był?
Co tutaj robisz?
Czyżbyś była w pobliżu?
Nie, przyszłam specjalnie.
Ta nierandkowa propozycja jest nadal aktualna?
Nie pojawiły się lepsze opcje, co?
Dokładnie.
Wejdź.
Dom wymaga jeszcze wiele pracy.
Nie.
Jest cudowny.
Stworzyłeś dom.
To jest
moja siostra Darla i mój brat Nathan.
To jest Celia.
Zjesz zupę z chlebem?
Chętnie.
Świetnie.
Usiądź tutaj.
Zobaczmy.
Wzięłam twoją.
Dziękuję.
Śmiało.
I jak?
Bardzo dobre.
Najlepsze danie.
Urodziłem się zaraz za rogiem.
Mieszkaliśmy w Hester aż do przeprowadzki do Bronxu.
Mój ojciec odkładał na to przez siedem lat.
Twoja świeczka?
To dla niego.
To coś, co Żydzi robią dla zmarłych.
Od lat ich nie zapalam.
Nigdy nie mówiłeś o swoim ojcu.
Morris Sternberg.
Odrzuciłem jego nazwisko.
Szył kołnierze do koszul.
Facet od kołnierzy.
Nie mieliśmy sobie wiele do powiedzenia.
Nikomu nie miał wiele do powiedzenia.
Nigdy nie był ze mnie zadowolony.
Czemu to teraz mówisz?
Chodzi o tych...
muzyków.
Hannah Taub.
Margo Taft.
Przeszli daleką drogę, żeby się tu dostać.
Ja uciekłem.
Ale dom jest w nas.
Jestem synem krawca.
Wnukiem chłopów spod Kijowa.
Nadal.
Zawsze.
Zapytałaś, czy mogę kochać przewodniczkę.
Kocham Kathleen Moore,
dziewczynę z Rathgar.
Kocham cię bez względu na to, gdzie jesteś i co robisz.
Ale chcę dla ciebie zmian.
Po to tu przyjeżdżają.
Od zawsze.
Dlatego ja tu jestem.
Widzę, że masz wprawę.
W Wiedniu było dobrze, zanim zaczęło być źle.
Jestem twoim projektem?
Nie.
Jestem odpowiedzialny.
Wyrwaliśmy cię z ciemności Europy
i chcę, żeby to miejsce...
było dla ciebie lepsze.
Z mojego doświadczenia wynika,
że przynosimy ciemność ze sobą.
Bardzo mi przykro. ność ze sobą.