DÖNGÜ
EV
Elli beş.
Otuz üç.
On?
Cole.
Merhaba.
Artık ortaokuldasın.
Büyük bir değişiklik gibi mi geliyor?
Hatırlıyorum da abin için zordu.
Öyle mi?
Ona söylediğimi söyleyeceğim.
Çok zorlanırsan
daima benimle konuşabilirsin.
Tamam mı?
Tamam.
Bu hoşuna gidebilir.
Ödevim var.
Acelesi yok.
Seni görmek güzeldi.
Jakob'ı arayabilir miyim?
Evet, yemekten sonra.
Abin çok çalışıyor.
Yani?
Rahatsız etmemek lazım.
Büyüyünce senin için de öyle olacak.
Olmayacak.
Fikrini değiştireceksin.
Neden her şey olduğu gibi kalamıyor?
Zaman yüzünden.
Zaman mı?
Hep yanında olacağız.
Kolay, değil mi?
Neyin fotoğrafını çekeyim?
Saklamak istediğin her şeyin.
Şunu gördün mü?
Ortadakini?
Geçen gün en tepede
birini gördüm sandım.
Tırmanmak için çok yüksek, değil mi?
Abin kentte yaşadığı için
kendi odanın olması güzel mi?
Evet.
Rahatsız edilmemek iyi ama bazen çok fazla oluyor, değil mi?
Hayır.
Cole, abin telefonda.
Jakob?
İyiyim.
Evet.
Düşünüyordum da,
meşgul değilsen
ziyaretine gelebilir miyim?
Yarın?
Gelecek hafta sonu?
Eve ne zaman geliyorsun?
Seni özledim.
Hâlâ uyumadın mı?
Tuhaf.
Abinin burada olmaması.
Bakabilir miyim?
Bunu hatırlıyorum.
Beğendin mi?
Şuraya bak. Bu benim.
İnanması zor.
Çok uzun zaman geçmiş gibi geliyor mu?
Çabucak geçti.
Öyle gelmiyor olabilir
ama bu, hayatında özel bir zaman.
Sanırım.
Evet...
Seni seviyorum.
-İyi geceler. -İyi geceler.
Jakob?
Ne yapıyorsun?
Bir şey getirdim, evden.
Yukarı gelebilir miyim?
Bekle.
Peki, gel.
Nasıl?
Biri dışarı çıkacak.
Selam.
Selam. Birazdan işe gitmem lazım.
Orada ne yapıyorsun?
Döngü'de.
Elektrik panellerini kalibre ediyorum.
Bir şey mi getirdin?
Bunu unutmuşsun.
Sağ ol.
Okul nasıl?
Bazı öğretmenler, seni de okuttukları için
bana senin adınla hitap ediyor.
Tuhaf.
Evet.
Geç kalacağım.
Neden artık eve gelmiyorsun?
Ben...
-Bana kızgın mısın? -Hayır.
-Çünkü bir şey yaptıysam... -Yapmadın.
-Ama yaptıysam... -Sana kızgın değilim, tamam mı?
Geç kalacağım.
Bak, sen bir şey yapmadın.
Sadece kendimi orada rahat hissetmiyorum.
Neden?
Çünkü benim evim değil.
Nasıl söyleyeceğimi...
Ben senin abin değilim.
Biliyorum, biraz tuhaf...
Ormanda bir şey bulduk.
Ben ve abin.
Vücut değiştirmemizi sağladı.
Ben eski vücuduma dönmek istemeyince de
Jakob, o...
Neden böyle bir şey uyduruyorsun?
Uydurmuyorum. Sana bir şey söylemeye çalışıyorum. Gerçeği.
-Lütfen. -Bırak beni.
Gerçekten abim değilsen...
O nerede?
Şunun içinde.
Öyleyse...
Sen kimsin?
Danny'yim.
O öldü.
Böyle olmasını istemezdim.
Kendimi çok kötü hissediyorum.
Abin...
Umarım bana kızgın değildir.
Cole.
Annemi görmem lazım.
Annen kim?
Döngü'nün yöneticisi. Loretta Willard.
Bayan Willard'ın bir ziyaretçisi var.
Bugün kentteymiş.
Her şey yolunda mı?
Jakob?
Artık yer altında çalışıyorsun.
Ya da Danny çalışıyor.
Ona kızgın olduğunu sanıyor.
Ben olsam kızardım.
Neyin kulağı vardır ama duyamaz?
Mısır tarlasının.
Pekâlâ, bir tane daha.
Asla bir elektrona güvenme,
onlar çok dönektir.
Evet. Beğeneceğini düşünmüştüm.
Annem seni nasıl çıkaracağını bilir.
Kentte.
Onu bulmalıyız.
Merak etme.
Her şeyi eski hâline çevirecektir.
Hadi.
Her şeyi hallettiğimizde
ve kendi vücuduna döndüğünde
eve dönersin, değil mi?
Ne var?
Orada biri mi var?
Uyuyabiliyor musun?
Öyleyse iyi uykular.
Seni özledim.
Ne istiyor?
Git buradan!
Yaralandın mı?
Derdi neydi bunun?
Geliyor musun?
Vardık sayılır.
Başardık.
Jakob?
Ne yapmam lazım?
Jakob, ne yapmam lazım?
Lütfen Jakob.
Jakob?
Jakob!
Jakob.
Gitme.
Danny?
-Evet? -Annemi arayabilir misiniz?
-Adı ne? -Loretta Willard.
Anne?
Söylemiştim.
Hep yanında olacağımı.
Jakob.
Biliyorum.
Bir, başlama noktasına döndük.
Bir metre kala yavaşlarız, sıfırın onuncu kuvveti...
Ormandaki dere.
Buzlar eridiğinde geçtin, o yüzden çok uzun süre yoktun.
Çok zaman geçmiş gibi gelmedi.
Ama geçti.
Keşke baban ve büyükannen seni görebilseydi.
Bu haksızlık.
Eskisi gibi olmasını istiyorum.
Cole.
Benim, Danny.
Olanları annenle babana anlattım.
Abini buldun mu?
Sana öfkeli değildi.
Bir kızım var.
Onunla tanışmak ister misin?
Tabii.
Nora.
Nora, bu senin...
-Merhaba. -Selam.
Cole.
Selam.
Ne güzel bir sürpriz.
Ben... Bitirdim.
Nasıl buldun?
Hüzünlü.
Ve güzel.
Tabii. Güzel de.
Nasıl bir duygu?
Eve dönmek?
Her şey değişmiş.
Bu hep olur.
Ama sen değişmemişsin.
Neden?
Abinin öğretmeniydim.
Biliyorum.
Annenle babanın da.
Onlar senin yaşındayken.
Bu...
Nasıl?
Bir ilk vardı
ama büyükbaban onu gönderdi.
Sonra ben oldum.
İkinci.
İkinci ne?
Değişim, doğanın bir parçasıdır.
Ben değilim.
Bu nasıl?
Biraz daha şu tarafa.
Böyle mi?
Evet.
Anne, kımıldama.
Ben yokken...
...beni özledin mi?
Anne?
Hem de çok.
Tamam mı?
Hazır mısın?
Hazırım.
Cole?
Hey. Cole.
Bir şey mi gördün?
Bu doğru ev mi?
Eskiden biraz daha farklıydı.
Babanın büyüdüğü ev.
Şimdi kim yaşıyor?
Bilmiyorum.
Çok uzun zaman geçmiş gibi geliyor mu?
Çabucak geçti. eçmiş gibi geliyor mu?