టేల్స్ ఫ్రం ద లూప్
ఇల్లు
యాభై ఐదు.
ముఫై మూడు.
పదా?
కోల్?
హాయ్.
ఇప్పుడు నువ్వు మిడిల్ స్కూల్‌లో ఉన్నావు.
ఇది పెద్ద మార్పులాగా అనిపిస్తుందా?
మీ అన్నకి ఇది కష్టంగా అనిపించడం గుర్తుంది.
అవునా?
నేను తనకు ఏం చెప్పానో నీకు చెప్తాను.
నీకు ఎప్పుడైనా చాలా కష్టంగా అనిపిస్తే,
నువ్వు వచ్చి నాతో మాట్లాడవచ్చు.
సరేనా?
సరే.
నీకు ఇది నచ్చవచ్చు.
నాకు హోమ్‌వర్క్ ఉంది.
తొందరేం లేదు.
నిన్ను కలవడం బాగుంది.
నేను జేకబ్‌కి ఫోన్ చేయవచ్చా?
తప్పకుండా, డిన్నర్ తరువాత.
నీ అన్న చాలా కష్టపడి పని చేస్తున్నాడు.
అయితే?
తనకి ఏకాంతం కావాలి.
నువ్వు పెద్దయ్యాక, నీకూ అలానే ఉంటుంది.
లేదు, అలా ఉండదు.
నువ్వు నీ మనసు మార్చుకుంటావు.
పరిస్థితులు గతంలోలాగా ఎందుకు ఉండిపోవు?
సమయం వల్ల.
సమయమా?
మేము నీ కోసం ఎప్పుడూ ఉంటాము.
సులభం, కదా?
అయితే, నేను వేటి ఫోటోలు తీయాలి?
నువ్వు దాచుకోవాలి అనుకునే దేనినైనా.
నీకు అది కనిపిస్తుందా?
మధ్యలో?
మొన్న ఒక రోజు అక్కడ నాకు ఎవరో కనిపించినట్టు అనిపించింది,
సరిగ్గా పైన.
చాలా పైకి ఎక్కాలి కదా?
అయితే, మీ అన్న పట్టణంలో ఉన్నాడుగా,
నీ స్వంత గది ఉండడం బాగా అనిపిస్తుందా?
అవును.
ఎక్కువ స్థలం బాగుంటుంది, కానీ కొన్నిసార్లు మరీ ఎక్కువ ఉన్నట్టు అనిపిస్తుంది కదా?
లేదు, లేదు, లేదు.
కోల్, అన్నయ్య లైన్‌లో ఉన్నాడు.
జేకబ్?
నేను బాగున్నాను.
అవును.
నేను అనుకున్నాను,
నువ్వు బిజీగా లేకుంటే,
నేను నిన్ను కలవడానికి రానా?
రేపు?
తరువాత వారాంతం?
నువ్వు ఇంటికి ఎప్పుడు వస్తున్నావు?
నిన్ను మిస్ అవుతున్నాను.
ఇంకా మేలుకునే ఉన్నావా?
వింతగా ఉంది...
నీ అన్నయ్య ఇక్కడ లేకపోవడం.
నేను చూడవచ్చా?
నాకు ఇది గుర్తుంది.
నీకు నచ్చిందా?
ఇక్కడ చూడు. ఇది నాది.
నమ్మడం కష్టం.
అది చాలా కాలం క్రితం అనిపిస్తుందా?
కనురెప్పపాటులా ఉంది.
అంటే, నీకు అలా అనిపించకపోవచ్చు,
కానీ ఇది నీ జీవితంలో ప్రత్యేకమైన కాలం.
కావచ్చు.
సరే...
ఐ లవ్ యూ.
-శుభరాత్రి. -శుభరాత్రి.
జేకబ్?
ఏం చేస్తున్నావు?
నీకు ఇంటి నుండి ఒకటి తెచ్చాను.
నేను పైకి రావచ్చా?
ఉండు.
సరే, పైకి రా.
ఎలా?
ఎవరో బయటికి వస్తున్నారు.
హాయ్.
హే. నేను పనికి తొందరగా వెళ్ళాలి.
నువ్వు అక్కడ ఏం చేస్తావు?
లూప్‌లో?
విద్యుత్ ప్యానెల్స్‌ను క్రమాంకనం చేస్తాను.
నువ్వు ఏదో తెచ్చాను అన్నావు?
నువ్వు ఇది మర్చిపోయావు.
ధన్యవాదాలు.
సరే, స్కూల్ ఎలా ఉంది?
కొందరు టీచర్లు నన్ను నీ పేరుతో పిలుస్తారు
వాళ్ళు ముందు నీకు బోధించారు కాబట్టి.
అది వింతగా ఉంది.
అవును.
నాకు ఆలస్యం అవుతుంది.
నువ్వు అసలు ఇంటికి ఎందుకు రావట్లేదు?
నేను...
-నీకు నా మీద కోపం వచ్చిందా? -లేదు.
-ఎందుకంటే నేను ఏదైనా చేసుంటే... -నువ్వేమీ చేయలేదు.
-కానీ నేను చేసుంటే-- -చూడు, నాకు నీ మీద కోపం లేదు, సరేనా?
నాకు ఆలస్యం అవుతుంది.
చూడు, నువ్వు ఏమీ చేయలేదు.
నాకు అక్కడ సౌకర్యవంతంగా ఉండదు.
ఎందుకు?
ఎందుకంటే అది నా ఇల్లు కాదు కాబట్టి.
నాకు ఎలా చెప్పాలో తెలియట్లేదు...
నేను నీ అన్నను కాదు.
ఇది వింతగా ఉంటుందని తెలుసు...
మాకు అడవిలో ఒకటి కనిపించింది.
నాకు, మీ అన్నకి.
అది మాకు శరీరాలు మార్చుకునే వీలు కల్పించింది.
నేను తిరిగి మారాలి అనుకోక పోయే సరికి,
జేకబ్, తను--
నువ్వు ఎందుకీ కథ అల్లుతున్నావు?
నేను కథ అల్లడం లేదు. నీకు ఒకటి చెప్పడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాను. నిజాన్ని.
-ప్లీజ్. ప్లీజ్. -నన్ను వెళ్ళనివ్వు.
నువ్వు నిజంగా నా అన్నవి కాకుంటే...
తను ఎక్కడ ఉన్నాడు?
తను అందులో ఉన్నాడు.
అయితే...
నువ్వు ఎవరు?
నేను డానీని.
తను చనిపోయాడుగా.
నేను ఇలా జరగాలని అస్సలు అనుకోలేదు.
నాకు చాలా బాధగా అనిపించింది.
మీ అన్న...
తనకి నా మీద కోపంగా లేదని ఆశిస్తున్నాను.
కోల్.
నేను మా అమ్మని కలవాలి.
మీ అమ్మ ఎవరు?
తను లూప్‌ని నడిపిస్తుంది. లోరెట్టా విలార్డ్.
అవును. శ్రీమతి విలార్డ్‌ను కలవడానికి ఒకరు వచ్చారు.
తను ఈ రోజు నగరంలో ఉంది.
అంతా బాగానే ఉందా?
హే, అంతా... అంతా బాగానే ఉందా?
జేకబ్?
ఇప్పుడు నువ్వు భూగర్భంలో పని చేస్తున్నావు.
లేదా డానీ పని చేస్తున్నాడు.
నీకు తన మీద కోపంగా ఉంది అనుకుంటున్నాడు.
నాకైతే కోపం ఉండేది.
హే, చెవులున్నా వినలేనిది ఏది?
మొక్కజొన్న.
సరే. ఇంకొకటి చెప్తాను.
పరమాణువుని ఎప్పుడూ నమ్మద్దు,
ఎందుకంటే అది అన్నిటినీ సృష్టిస్తుంది.
అవును. నీకది నచ్చుతుందని అనుకున్నాను.
అమ్మకి నిన్ను దీని నుండి బయటికి తీయడం తెలుస్తుంది.
తను నగరంలో ఉంది.
మనం తనని వెతికి కలవాలి.
బాధ పడకు.
తను అంతా ఇదివరకటిలా మారుస్తుంది.
పద.
మనకు ఇదంతా పరిష్కారం అయ్యాక,
నువ్వు తిరిగి నీ శరీరంలోకి వచ్చాక,
నువ్వు ఇంటికి వస్తావు, కదా?
అది ఏంటి?
ఎవరైనా వచ్చారా?
నువ్వు నిద్రపోగలవా?
సరే, శుభరాత్రి.
నిన్ను మిస్ అయ్యాను.
దానికి ఏం కావాలి?
వెళ్ళిపో!
నీకు దెబ్బ తగిలిందా?
అసలు దీని సమస్య ఏంటి?
వస్తున్నావా?
దాదాపు వచ్చేసాం.
మనం సాధించాం.
జేకబ్?
నేను ఏం చేయను?
జేకబ్, నేను ఏం చేయను?
ప్లీజ్, జేకబ్.
జేకబ్?
జేకబ్!
జేకబ్.
వెళ్ళిపోకు.
డానీ?
-ఏంటి? -మా అమ్మని పిలుస్తారా?
-ఆమె పేరేంటి? -లోరెట్టా విలార్డ్.
అమ్మా?
నీకు చెప్పాను కదా.
నేను నీ కోసం ఎప్పటికీ ఉంటానని.
జేకబ్.
నాకు తెలుసు.
ఒకటి, మనం మన ప్రారంభ స్థానానికి తిరిగి వచ్చాం.
మనం ఒక మీటర్ వద్ద నిదానిస్తాం, పది నుండి సున్నాకు...
అడవిలో ఆ కాలువ.
అది కరిగినప్పుడు నువ్వు దాన్ని దాటావు, అందుకే ఇంత దీర్ఘకాలం వెళ్ళిపోయావు.
నాకు అది దీర్ఘకాలంలాగా అనిపించలేదు.
కానీ చాలా కాలం అయ్యింది.
నిన్ను చూడడానికి మీ నాన్న, నానమ్మ బ్రతికి ఉంటే బాగుండేది.
ఇది న్యాయం కాదు.
నాకు ఇప్పుడు ఇదివరకటిలా ఉండాలని ఉంది.
కోల్.
నేను, డానీ.
మీ అమ్మా, నాన్నకి జరిగింది చెప్పాను.
నీకు మీ అన్న దొరికాడా?
తనకి నీ మీద కోపం లేదు.
ఇప్పుడు నాకు ఒక కూతురు ఉంది.
తనను కలుస్తావా?
తప్పకుండా.
నోరా.
నోరా, తను నీ...
-హే. -హాయ్.
కోల్.
హాయ్.
ఎంత చక్కటి సర్ప్రైజ్.
నేను... పూర్తి చేసాను.
నీకు ఎలా అనిపించింది?
అది బాధగా ఉంది.
ఇంకా అందంగా కూడా.
అవును. అందంగా కూడా ఉంది.
నీకు ఎలా అనిపిస్తుంది?
తిరిగి ఇంటికి రావడం?
అంతా మారిపోయింది.
అలా జరుగుతుంది.
కానీ మీరు మారలేదు.
ఎందుకు?
నేను మీ అన్నకు బోధించాను.
నాకు తెలుసు.
మీ అమ్మా, నాన్నకి కూడా.
వాళ్ళు నీ వయసులో ఉన్నప్పుడు.
అది...
ఎలా?
ఒక మొదటిది ఉండేది,
కానీ మీ తాతయ్య దాన్ని పంపించేసాడు.
తరువాత నేను వచ్చాను.
రెండవ దాన్ని.
రెండవది ఏంటి?
మార్పు ప్రకృతిలో భాగం.
నేను కాదు.
ఇలా ఎలా ఉంది?
కాస్త అటు తిరుగు.
ఇలానా?
అవును.
అమ్మా, కదలకు.
నేను లేనప్పుడు...
నువ్వు నన్ను మిస్ అయ్యావా?
అమ్మా?
అన్నిటికంటే ఎక్కువగా.
సరేనా?
సిద్ధమా?
సిద్ధంగా ఉన్నాను.
కోల్?
హే. కోల్.
ఏదైనా కనిపించిందా?
ఈ ఇల్లేనా?
అప్పుడు కాస్త వేరుగా ఉండేది.
మీ నాన్న పెరిగింది ఇక్కడే.
ఇప్పుడు ఇక్కడ ఎవరు నివసిస్తున్నారు?
నాకు తెలియదు.
అది చాలా కాలం క్రితం అనిపిస్తుందా?