OPOWIEŚCI Z PĘTLI
DOM
Pięćdziesiąt pięć.
Trzydzieści trzy.
Dziesięć?
Cole.
Dzień dobry.
Chodzisz już do gimnazjum.
Jak sobie radzisz?
Pamiętam, że twój brat na początku nie mógł się odnaleźć.
Tak?
Powiem ci to, co mówiłam jemu.
Jeśli poczujesz się przytłoczony,
zawsze możesz ze mną porozmawiać.
Dobrze?
Tak.
To ci się spodoba.
Mam dużo zadań domowych.
Nie śpiesz się.
Miło było cię widzieć.
Mogę zadzwonić do Jakoba?
Po kolacji.
Twój brat ciężko pracuje.
No to co?
Daj mu odetchnąć.
Ty też będziesz tego potrzebował, jak dorośniesz.
Nieprawda.
Zmienisz zdanie.
Dlaczego wszystko musi się zmieniać?
Z powodu upływu czasu.
Czasu?
Zawsze będziesz mógł na nas liczyć.
To łatwe, prawda?
Co mam fotografować?
To, co chcesz uwiecznić.
Widzisz to?
Pośrodku?
Ostatnio myślałam, że ktoś tam jest,
na szczycie.
To strasznie wysoko, prawda?
Twój brat się wyprowadził.
Miło jest mieć swój pokój, co?
No tak.
Samotność bywa przyjemna, ale nie zawsze, prawda?
Nie, nie.
Cole, dzwoni twój brat.
Jakob?
Wszystko dobrze.
Tak.
Tak sobie myślę,
jeśli nie jesteś zajęty,
to może mógłbym cię odwiedzić?
Jutro?
W następny weekend?
Kiedy będziesz w domu?
Tęsknię za tobą.
Nie śpisz?
Dziwnie tu...
bez twojego brata.
Mogę zobaczyć?
Pamiętam ją.
Podoba ci się?
Spójrz tutaj. To ja.
Trudno w to uwierzyć.
Masz wrażenie, że to było dawno temu?
Jakby to było wczoraj.
Może nie zdajesz sobie z tego sprawy,
ale to szczególny okres w twoim życiu.
Pewnie tak.
Cóż...
Kocham cię.
-Dobranoc. -Dobranoc.
Jakob?
Co robisz?
Przyniosłem ci coś z domu.
Mogę wejść?
Zaraz.
Dobra, wejdź.
Jak?
Ktoś wychodzi.
Cześć.
Hej. Zaraz muszę iść do pracy.
Co tam robisz?
W Pętli?
Kalibruję panele elektryczne.
Przyniosłeś coś, tak?
Zapomniałeś to zabrać.
Dzięki.
Jak tam w szkole?
Niektórzy nauczyciele zwracają się do mnie twoim imieniem,
bo im się myli.
To dziwne.
No.
Spóźnię się.
Dlaczego nie bywasz w domu?
Bo...
-Jesteś na mnie zły? -Nie.
-Bo jeśli coś zrobiłem... -Nie zrobiłeś.
-Ale jeśli... -Nie jestem na ciebie zły, dobra?
Spóźnię się.
Nie zrobiłeś nic złego.
Po prostu źle się tam czuję.
Dlaczego?
Bo to nie mój dom.
Nie wiem, jak...
Nie jestem twoim bratem.
Wiem, że to zabrzmi...
Znaleźliśmy coś w lesie.
Ja i twój brat.
Zamieniliśmy się ciałami.
Ja nie chciałem wrócić do swojego,
więc Jakob...
Po co to zmyślasz?
Nie zmyślam. Chcę ci coś powiedzieć. Prawdę.
-Proszę cię. -Puszczaj.
Jeśli nie jesteś moim bratem...
To gdzie on jest?
W tym.
Więc...
Kim ty jesteś?
Jestem Dannym.
On umarł.
Nie chciałem tego.
Czułem się winny.
Twój brat...
Mam nadzieję, że się nie gniewa.
Cole.
Przyszedłem do mamy.
Czyli do kogo?
Do szefowej Pętli, Loretty Willard.
Ktoś przyszedł do pani Willard.
Pani Willard jest w mieście.
Wszystko dobrze?
Halo! Wszystko w porządku?
Jakob?
Pracujesz teraz pod ziemią.
A raczej Danny.
Myśli, że jesteś na niego zły.
Ja bym był.
Co ma ucho, a nie słyszy?
Igła.
Dobra, jeszcze jeden.
Wyjrzał żołnierz z okopu
i coś mu do łba strzeliło.
Wiedziałem, że to ci się spodoba.
Mama cię stąd wyciągnie.
Jest w mieście.
Poszukajmy jej.
Nie martw się.
Wszystko wróci do normy.
Chodź.
Gdy to naprawimy
i wrócisz do swojego ciała,
zamieszkasz z powrotem w domu, nie?
Co się dzieje?
Ktoś tam jest?
Możesz spać?
To dobranoc.
Tęskniłem za tobą.
Czego on chce?
Idź sobie!
Coś ci się stało?
O co mu chodziło?
Idziesz?
Już niedaleko.
Udało się.
Jakob?
Co mam robić?
Co mam zrobić?
Proszę cię, Jakob.
Jakob?
Nie odchodź.
Danny?
-Słucham. -Zadzwoni pan do mojej mamy?
-Jak się nazywa? -Loretta Willard.
Mamo?
Mówiłam ci.
Zawsze możesz na mnie liczyć.
Jakob.
Wiem.
Wróciliśmy do punktu wyjścia.
Zwalniamy do jednego metra, potem do zera...
Strumień w lesie.
Przeszedłeś przez niego, gdy odtajał. Dlatego nie było cię tak długo.
Wydawało mi się, że nie minęło wiele czasu.
Ale minęło.
Szkoda, że twój ojciec i twoja babcia już cię nie zobaczą.
To nie fair.
Chcę, by wszystko wróciło do normy.
Cole.
To ja, Danny.
Powiedziałem twoim rodzicom, co się stało.
Znalazłeś brata?
Nie był na ciebie zły.
Mam teraz córkę.
Chcesz ją poznać?
Jasne.
Nora.
Noro, to twój...
-Cześć. -Cześć.
Cole.
Dzień dobry.
Jaka miła niespodzianka.
Skończyłem ją.
Podobała ci się?
Była smutna.
I piękna.
Tak. Piękna też.
Jak się czujesz?
Z powrotem w domu?
Wszystko się zmieniło.
To się zdarza.
Ale pani się nie zmieniła.
Dlaczego?
Uczyłam twojego brata.
Wiem.
Mamę i tatę też.
Gdy byli w twoim wieku.
To...
Jak to możliwe?
Był ktoś przede mną,
ale twój dziadek się go pozbył.
A potem byłam ja.
Druga.
Druga co?
Zmiany są częścią życia.
Ja nie jestem żywa.
I jak?
Bardziej w tę stronę.
Tak?
Tak.
Nie ruszaj się.
Gdy mnie nie było...
Tęskniłaś?
Mamo?
Bardzo.
Gotowa?
Tak.
Cole?
Hej, Cole.
Coś zobaczyłeś?
To ten dom?
Kiedyś inaczej wyglądał.
Tu dorastał twój ojciec.
Kto tu teraz mieszka?
Nie wiem.
Masz wrażenie, że to było dawno?
Jakby to było wczoraj. yło dawno?