Ιστορίες από τον Βρόχο
ΣΠΙΤΙ
Πενήντα πέντε.
Τριάντα τρία.
Δέκα;
Κόουλ.
Γεια.
Πας γυμνάσιο τώρα.
Είναι μεγάλη η αλλαγή;
Θυμάμαι ότι ήταν δύσκολο για τον αδερφό σου.
Ναι;
Θα σου πω ό,τι είπα και σ' εκείνον.
Αν τυχόν νιώθεις ότι ζορίζεσαι,
να 'ρχεσαι να μιλάμε.
Εντάξει;
Ναι.
Μπορεί να σου αρέσει αυτό.
Έχω διάβασμα.
Δεν υπάρχει βιασύνη.
Χάρηκα που σε είδα.
Να πάρω τον Τζέικομπ;
Ναι, αφού φάμε.
Ο αδερφός σου δουλεύει σκληρά.
Και;
Χρειάζεται τον χώρο του.
Όπως θα θες κι εσύ όταν μεγαλώσεις.
Όχι εγώ.
Θ' αλλάξεις γνώμη.
Γιατί δεν μένουν όλα όπως ήταν;
Εξαιτίας του χρόνου.
Του χρόνου;
Θα είμαστε πάντα εδώ για σένα.
Εύκολο, έτσι;
Και τι να φωτογραφίζω;
Ό,τι θέλεις να διατηρήσεις.
Το βλέπεις αυτό;
Στο κέντρο;
Νόμιζα ότι είδα κάποιον τις προάλλες
πάνω στην κορυφή.
Δεν είναι ψηλά για να πάει κανείς;
Τώρα που ο αδερφός σου μένει στην πόλη,
χαίρεσαι που έχεις δικό σου δωμάτιο;
Ναι.
Καλό είναι να έχουμε χώρο, αλλά ενίοτε είναι πολύς, ε;
Όχι, μη.
Κόουλ, ο αδερφός σου είναι στο τηλέφωνο.
Τζέικομπ;
Καλά είμαι.
Ναι.
Σκεφτόμουν,
αν δεν έχεις πολλή δουλειά,
μήπως να έρθω να σε δω;
Αύριο;
Το επόμενο Σαββατοκύριακο;
Πότε θα έρθεις σπίτι;
Μου λείπεις.
Ακόμα ξύπνιος;
Είναι περίεργο...
που δεν είναι εδώ ο αδερφός σου.
Μπορώ να δω;
Το θυμάμαι αυτό.
Σ' αρέσει;
Κοίτα εδώ. Εγώ είμαι.
Απίστευτο.
Σου φαίνεται να πέρασε πολύς καιρός;
Μια ριπή οφθαλμού.
Μπορεί να μη μοιάζει,
μα είναι ιδιαίτερη περίοδος της ζωής σου.
Μάλλον.
Λοιπόν...
Σ' αγαπώ.
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
Τζέικομπ;
Τι κάνεις;
Σου έφερα κάτι. Από το σπίτι.
Μπορώ να ανέβω πάνω;
Περίμενε.
Εντάξει, έλα πάνω.
Πώς;
Θα βγει κάποιος τώρα.
Γεια.
Γεια. Πρέπει να πάω στη δουλειά σε λίγο.
Τι κάνεις εκεί;
Στον Βρόχο;
Βαθμονομώ ηλεκτρικά πάνελ.
Έφερες κάτι;
Το ξέχασες.
Ευχαριστώ.
Πώς πάει το σχολείο;
Μερικοί δάσκαλοι με φωνάζουν με το όνομά σου
γιατί σε είχαν πιο παλιά.
Περίεργο.
Ναι.
Θ' αργήσω.
Γιατί δεν έρχεσαι σπίτι πια;
-Θύμωσες μαζί μου; -Όχι.
-Γιατί, αν έκανα κάτι... -Δεν έκανες.
-Μα αν έκανα... -Δεν είμαι θυμωμένος μαζί σου.
Θ' αργήσω.
Άκου, δεν έκανες τίποτα.
Απλώς δεν νιώθω άνετα εκεί.
Γιατί όχι;
Γιατί δεν είναι το σπίτι μου.
Δεν ξέρω πώς να...
Δεν είμαι ο αδερφός σου.
Ξέρω ότι μπορεί να ακουστεί...
Βρήκαμε κάτι στο δάσος.
Εγώ και ο αδερφός σου.
Μας επέτρεψε να αλλάξουμε σώματα.
Κι όταν δεν ήθελα να γυρίσω πίσω,
ο Τζέικομπ...
Γιατί μου λες παραμύθια;
Όχι, προσπαθώ να σου πω κάτι. Την αλήθεια.
-Σε παρακαλώ. -Άσε με να φύγω.
Αν στ' αλήθεια δεν είσαι ο αδερφός μου...
Τότε πού είναι;
Είναι μέσα σ' αυτό.
Οπότε...
Εσύ ποιος είσαι;
Είμαι ο Ντάνι.
Ο Ντάνι πέθανε.
Δεν ήθελα να συμβεί αυτό.
Ένιωσα τόσο άσχημα.
Ο αδερφός σου...
Ελπίζω να μη μου έχει θυμώσει.
Κόουλ.
Πρέπει να δω τη μαμά μου.
Ποια είναι η μαμά σου;
Διευθύνει τον Βρόχο. Η Λορέτα Γουίλαρντ.
Έχει έρθει ένας επισκέπτης για την κυρία Γουίλαρντ.
Είναι στην πόλη σήμερα.
Όλα καλά;
Είναι όλα καλά;
Τζέικομπ;
Δουλεύεις υπόγεια τώρα.
Ο Ντάνι, μάλλον.
Πιστεύει ότι του θύμωσες.
Εγώ θα θύμωνα.
Τι έχει αυτιά αλλά δεν ακούει;
Ο φάκελος.
Καλά, θα σου πω ένα άλλο.
Μην εμπιστεύεσαι τις μηχανές.
Τα μηχανεύονται όλα.
Το 'ξερα ότι αυτό θα σ' αρέσει.
Η μαμά θα ξέρει πώς να σε βγάλει.
Είναι στην πόλη.
Πάμε να τη βρούμε.
Μην ανησυχείς.
Θα τα κάνει όλα όπως ήταν πριν.
Έλα.
Όταν διορθωθούν όλα
κι έχεις πάλι το σώμα σου,
θα 'ρθεις σπίτι, σωστά;
Τι είναι;
Είναι κάποιος εκεί;
Μπορείς να κοιμηθείς;
Λοιπόν, καληνύχτα.
Μου έλειψες.
Τι θέλει;
Φύγε!
Χτύπησες;
Τι ζόρι τραβούσε;
Έρχεσαι;
Σχεδόν φτάσαμε.
Τα καταφέραμε.
Τζέικομπ;
Τι να κάνω;
Τζέικομπ, τι να κάνω;
Σε παρακαλώ, Τζέικομπ.
Τζέικομπ;
Τζέικομπ!
Τζέικομπ.
Μη φύγεις.
Ντάνι;
-Ναι; -Καλείτε τη μαμά μου;
-Πώς τη λένε; -Λορέτα Γουίλαρντ.
Μαμά;
Σ' το είπα.
Θα είμαι πάντα εδώ για σένα.
Ο Τζέικομπ...
Ξέρω.
Το ρυάκι στο δάσος.
Το διέσχισες όταν έλιωσε και γι' αυτό έλειψες τόσο καιρό.
Δεν μου φάνηκε πολύς καιρός.
Αλλά ήταν.
Μακάρι να ήταν εδώ ο μπαμπάς κι η γιαγιά για να σε δουν.
Δεν είναι δίκαιο.
Θέλω να γίνουν όλα όπως ήταν.
Κόουλ.
Εγώ είμαι, ο Ντάνι.
Είπα στους γονείς σου τι έγινε.
Βρήκες τον αδερφό σου;
Δεν ήταν θυμωμένος μαζί σου.
Έχω μια κόρη τώρα.
Θέλεις να τη γνωρίσεις;
Ναι.
Νόρα.
Νόρα, από δω ο...
-Γεια. -Γεια.
Κόουλ.
Γεια.
Τι ωραία έκπληξη.
Το τελείωσα.
Πώς σου φάνηκε;
Ήταν λυπητερό.
Και όμορφο.
Ναι. Κι αυτό.
Πώς νιώθεις;
Που γύρισες;
Όλα έχουν αλλάξει.
Έτσι γίνεται συνήθως.
Αλλά εσείς δεν αλλάξατε.
Γιατί;
Είχα μαθητή τον αδερφό σου.
Το ξέρω.
Όπως και τους γονείς σου.
Όταν ήταν στην ηλικία σου.
Αυτό είναι...
Πώς;
Υπήρξε ένα πρώτο,
αλλά ο παππούς σου το έστειλε μακριά.
Μετά ήμουν εγώ.
Το δεύτερο.
Το δεύτερο τι;
Η αλλαγή είναι μέρος της φύσης.
Κι εγώ δεν είμαι.
Πώς είμαι έτσι;
Λίγο προς τα κει.
Έτσι;
Ναι.
Μαμά, μην κουνιέσαι.
Όταν έλειπα...
Σου έλειψα;
Μαμά;
Όσο τίποτα.
Εντάξει;
Έτοιμη;
Έτοιμη.
Κόουλ;
Κόουλ.
Είδες τίποτα;
Είναι το σωστό σπίτι;
Ήταν κάπως διαφορετικό.
Εδώ μεγάλωσε ο πατέρας σου.
Ποιος μένει εδώ τώρα;
Δεν ξέρω.
Σου φαίνεται να πέρασε πολύς καιρός;
Μια ριπή οφθαλμού.
Υποτιτλισμός: Σταυρούλα Σοκόλη
Επιμέλεια Ειρήνη Παπαδάκη κόλη