OPOWIEŚCI Z PĘTLI
I co?
Już prawie.
Chłopaki?
Hej, to on.
Nie żyje?
Kurczę, stary.
Słyszeliście o potworze?
Jakim potworze?
Moja siostra mówi, że mieszka na wyspie.
Jak wygląda?
Jest duży i ma pazury, które przebiją wszystko.
Nawet kość?
Dlatego nikt tam nie bywa.
A jak on się tam dostał?
Właśnie.
Tego mi nie powiedziała.
Wylazł spod ziemi i zaczął zabijać ludzi.
Kiedy?
Dawno temu.
Spod ziemi?
Z Pętli.
Wymordował tam wszystkich.
Kogo?
Ludzi.
Więc go tam zostawili.
Dlaczego go nie zabili?
Dowiedzmy się.
Co wy na to?
Chcecie?
Tata zabronił mi tam pływać.
Przestań!
No to chodźmy.
No chodź.
Będzie fajnie.
Skąd się tu wziął?
Może potwór na nim przypłynął.
I go zostawił? Dlaczego?
Dlatego.
Widzisz coś?
Tam.
Czekajcie!
Stójcie!
Pozdrów ode mnie potwora!
Czekajcie!
Zaczekajcie!
Czekajcie.
Mama zabierze cię do domu.
George!
Hej! Jesteś tam?
Chodź, idziemy.
Jak sobie radzisz?
Widziałeś coś
na tej wyspie?
Cokolwiek?
Powiedziałeś o tym komuś?
Niepotrzebnie tam popłynąłeś.
Wiem.
Ale skoro już tam byłeś
i to widziałeś, nie...
Co nie?
Nie mów nikomu. Nigdy.
Dobrze.
Obiecujesz?
Tak.
To dobrze.
Spróbuj jeszcze raz.
Kiedy będziesz gotów.
Dobrze. Teraz obróć.
JESTEŚ ROBOTEM?
Znów mówiłeś przez sen.
Tak? Co mówiłem?
Byłeś zły.
Na co?
Ciągle zapominam zostawić notatnik przy łóżku i to zapisywać.
Do zobaczenia wieczorem.
Cole?
Cole.
Co robisz?
No wiesz.
To nie zabawka.
Mogłeś zrobić sobie krzywdę.
Do czego to służy?
Do niczego.
To po co to trzymać?
Chodź.
Ten stary model jest wytrzymały.
Ale są też nowe.
Lepsze. Nie chce pan?
Lubię ten.
Przyzwyczaiłem się...
Gdy skończymy, będzie jak nowy.
Sekundę.
Halo? Tak.
Mamy otwarte do piątej.
Tak. Jutro do szóstej.
Laurel, kochanie, wracaj tu.
Przepraszam.
Nic się nie dzieje.
Nie ma się czego bać.
Jest tylko trochę inna.
Nigdy nie mówiłem o tym chłopakom.
A pytali?
Chyba się boją.
Więc im opowiedz.
Ukąsił cię wąż, dostałeś gangreny.
Żadna wielka tajemnica, nie?
Właśnie.
Dobre?
Tak.
Co u dzieci?
W porządku.
Jakob niedługo zaczyna pracę w Pętli.
Będzie naprawiał panele.
Dobre zajęcie na początek.
Tak się zastanawiałem. Czy tata opowiadał kiedyś o wyspie?
O tym, co tam jest?
Mnie nigdy nic nie mówił.
Rzadko rozmawialiście.
Chcesz jeszcze herbaty?
Nie, dzięki.
Opowiadał ci coś?
Czemu pytasz?
Bo jego już nie ma.
Fakt. Nie ma.
To, co tam było,
było dla niego jak dziecko.
Ale ludzie tego nie akceptowali.
Tego, co stworzył.
On to stworzył?
To było żywe stworzenie.
W pewnym sensie.
Wciąż jest.
Skąd wiesz?
Po prostu wiem.
Tyle lat.
Zupełnie samo. Biedactwo.
Biedactwo?
Wiesz chociaż, co mi się tam przydarzyło?
Dlaczego tego nie zabił?
Bo było pierwsze.
Wiedział, że kolejne
będzie musiało być bardziej...
Bardziej jak co?
Jak my.
Więc zabrał je na łódkę.
Nie powinieneś był tam płynąć.
Czuł się winny.
Ale wiedział,
że to stworzenie zbytnio różni się od nas.
Ludzie tego nie lubią.
Więc tato je tam wywiózł, by nikogo nie krzywdziło?
Nie.
Wywiózł je, żeby nikt nie skrzywdził jego.
Poznajesz mnie?
Mój...
Mój ojciec...
cię stworzył.
Przypłynął tu z tobą,
chcąc cię ukryć...
I chronić.
Przykro mi.
Przepraszam, że cię skrzywdziłem.
Nie wiedziałem.
Już dobrze.
Nie. Już dobrze.
Nie zamierzam...
Proszę. rzam...