OPOWIEŚCI Z PĘTLI
-Cześć. -Hej.
-Czekasz na... -Nie, tylko się przyglądam.
Jesteś tu nowy, nie?
Tak, przeprowadziłem się parę tygodni temu.
Fajnie.
Gaddis.
Kent.
Jeździsz rowerem.
Tak.
Nie masz auta czy...
Robię, co mogę.
Dla środowiska.
Super.
Fajnie.
Dzięki.
Okropna ta piosenka, co?
Ja ją wybrałem.
Wiesz, ja...
W ogóle nie przepadam za muzyką.
-Jak to? -Nie słucham.
Nigdy nie korzystam z szafy grającej.
Trudno mi to sobie wyobrazić.
No tak.
Lubię inne rzeczy.
Ale... Wiesz.
-Wybacz. -Spoko.
Była tu?
Mniej więcej.
Cóż...
-Miło było poznać. -Nawzajem.
Dzień dobry.
PRZEWODNIK PO PTAKACH ZACHODU
Co o tym myślisz?
Naprawię to.
-Za ile? -Tym się nie przejmuj.
Czyj to traktor?
Poznajesz go?
Kto to?
Nie wiem. Nie znam go. Znalazłem to tam.
A jeśli po to wróci?
Po zdjęcie?
Po traktor.
To by było coś, nie?
Będzie gotowy na jutro.
Dziękuję.
Widziałaś tu jakieś dziury?
-Dziury? -W ziemi.
Nieważne.
Nadal mieszkasz tam, gdzie wcześniej?
Tak.
Nie chcesz się przenieść bliżej miasta?
Lubię mieszkać pod lasem.
Jest ptasiarzem.
Ornitologiem-amatorem.
Obserwuję ptaki.
Aha.
Obserwujesz ptaki.
Co w nich lubisz?
Są jakby oknem do innego świata.
Ciekawi mnie ich wygląd i sposoby komunikowania się.
Są doskonałe.
Dziś słyszałem siewkę złotą.
Leciała z Ameryki Południowej na Arktykę.
Co tam jest?
Tam odbywają się ich gody.
Nieciekawe miejsce na randkę.
Ja uważam, że to romantyczne.
Odbyć tak długą podróż z miłości.
To prawda.
No co? To prawda.
-Nic nie mówiłam. -To dobrze.
Spotykasz się z kimś?
Obecnie?
Zawsze był... wybredny.
-Mam specyficzny gust. -No przecież mówię.
Fakt, nie ma tu w czym wybierać.
W tak małej społeczności.
To prawda.
Dobre wino.
-Wszystko okej? -Tak.
-A u ciebie? -Tak.
To musi być miłe.
Wracać do domu, w którym ktoś na ciebie czeka.
Nic nie jest idealne.
Ty tak twierdzisz.
Nie, nie, nie.
Nie.
Hej!
Ktoś ty?
-Daj mi spokój. -Zaczekaj!
Stój! Powiedz, kim jesteś.
Daj mi spokój, dobra?
-Zostaw mnie! -Czekaj!
Zaczekaj!
Przestań.
Czyli byłeś w traktorze, naprawiłeś go, a teraz jesteś tu?
A wy mieszkacie tu razem?
Jak ci na imię?
Alex.
Nie jesteś stąd.
Ty też nie.
Wyglądasz na zaskoczonego.
Nie. Po prostu...
Miło cię wreszcie poznać.
Tamten traktor zniknął parę miesięcy temu.
Ot tak, po prostu.
-Myślałem, że go skradziono. -Obaj tak myśleliśmy.
Czy w twoim świecie istnieje Pętla?
Pracuję tam jako strażnik. A u was?
Zamknęli ją lata temu.
Zlikwidowano ją.
-Tak nam powiedzieli. -Wtedy.
Ale myślę, że coś się tam stało.
-Gdzie? -W Pętli.
Nie tu, tylko w twoim świecie.
Musieli stworzyć rzeczywistość równoległą, inny wymiar...
Tak.
I traktor się przedostał...
Do mojego wymiaru.
Czyli został skradziony.
W pewnym sensie.
A gdy go naprawiłeś, wrócił tutaj. Z tobą.
-Ze mną? -Tak.
Wydaje mi się, że tak właśnie było.
Brzmi logicznie. Chyba.
Prawda?
Więc myślisz, że jeśli go odpalimy, wrócisz do siebie?
Teoretycznie.
Teoretycznie?
Nie znam się na tym.
To niesamowite. On wygląda jak ja.
-Skarbie, on jest tobą. -Wiem. Ale wyglądamy identycznie.
No jasne.
Wiem, chodzi mi tylko o to, że...
To niezwykłe.
Proszę.
Masz wszystko, czego ci trzeba?
Tak.
Robi wrażenie.
Ty też zbierasz?
Tak.
Jak tam jest?
Pytasz o moją kolekcję?
Nie, o twój wymiar.
Inaczej.
Dziwne, co?
Słyszeć swój własny głos?
Dziwne.
Wiem, że tu jest inaczej,
ale my się nie różnimy.
Nie bardzo.
-Dobranoc. -Dobranoc.
Zamknąć?
Ja to zrobię.
Powiedziałbym to samo.
Dobranoc.
Dobrej nocy.
Spróbuj teraz.
Utknąłem tu, prawda?
Na to wygląda.
Ktoś będzie za tobą tęsknił?
Sieweczka blada?
Krzykliwa.
Może to dobrze, że tu jesteś.
Możemy razem słuchać muzyki, czytać, patrzeć na ptaki.
Zaprzyjaźnić się.
Byłoby... fajnie.
To ekscytujące.
Miałem tam zdjęcie Alexa. Znalazłeś je?
Nie.
Trudno.
Szkoda, że nie możesz wrócić do domu.
To się zdarza.
Naprawdę?
Raczej nie.
Wczoraj powiedziałeś, że miło mnie wreszcie poznać.
Tak powiedziałem?
Nie wiem dlaczego.
To musi być dla ciebie szok.
Dla mnie jest.
Mam nadzieję, że pozytywny.
Przydałby się tu stół.
Racja.
Mogę spytać...
Jak się poznaliście?
Przypadkiem.
Na początku się nie lubiliśmy.
Czemu?
Różniliśmy się.
Wiele przeszliśmy, ale jesteśmy razem.
Tak.
Miałem na myśli siebie i jego.
Wiem.
Masz kogoś tam, skąd pochodzisz?
Kogoś takiego jak ja?
Nie. Nie ma tam nikogo takiego.
Może ci się tu spodoba.
Masz jakieś płyty Sleepy'ego Johna Estesa?
Nie. Nie znam go.
Nie?
Pokochałbyś tę muzykę.
Ciekawe, czy istnieje w tym świecie.
Świat byłby gorszy bez niego.
Chciałem zapytać...
Alex...
Czy trudno jest być z kimś, kto jest tak atrakcyjny?
Głupie pytanie?
Nie.
Nie jest trudno?
To nie jest głupie pytanie.
Ale czasami bywa.
Co?
Bywa trudno.
Byłeś kiedyś z kimś?
W stałym związku?
Nie.
W mniej stałym?
Jesteś tu szczęśliwy?
Czemu pytasz?
Bo lubię z tobą rozmawiać.
Ja też.
Ale nie wierzę, że nie znasz Sleepy'ego Johna.
Rozumiem.
Cześć.
Co o tym myślisz? To dla ciebie.
Serio?
Prezent.
To miłe. Ja...
Zawsze umiałeś robić takie rzeczy?
Krzesła, szafki, stoły.
Co ci się w tym podoba?
Ciekawi mnie to.
Nikt mnie o to nigdy nie pytał.
Nawet ja?
On ma swoje sprawy, a ja swoje.
Lubię prace ręczne.
I?
Masz w głowie wizję.
Czegoś doskonałego.
Takiego, jakie powinno być.
Pracujesz nad tym i w końcu jest gotowe.
Takie, jak sobie wyobrażałeś.
Doskonałe.
Ja patrzę na ptaki.
Lubię je, bo są doskonałe.
To nie to samo.
Chyba nie.
Ale skojarzyło mi się z tym, co powiedziałeś...
Dziwnie się czuję, rozmawiając z tobą.
-Wybacz. -Nie o to chodzi.
W pozytywnym sensie.
On już to wszystko słyszał.
Ale gdy rozmawiam z tobą, wszystko jest nowe.
Prawda?
-Dobre. -Tak. Pyszne.
Jeszcze kiedyś je zrobię.
-Zmęczony? -Tak. Długo byłem na świeżym powietrzu.
Będzie ci się dobrze spało.
Chcecie obejrzeć film?
Jestem wykończony. Ale wy możecie, jeśli chcecie.
Ja muszę jutro wcześnie wstać.
Pomyję naczynia.
Nie, nie martw się. Zajmę się nimi jutro.
Jestem ciekaw, czy spodobają ci się te książki.
Tak.
Dobranoc.
Wszystko dobrze?
Chyba też jestem zmęczony.
Dobranoc.
Dziś przychodzą do nas znajomi.
Do mnie i Alexa.
Mógłbyś...
Oczywiście.
Znaczy, jak moglibyśmy...
Nie możemy.
-Wiem, że to niemiłe, ale... -Zostanę tu.
Co?
Mogą cię zobaczyć przez okna.
No tak.
-Więc gdzie? -Może w szopie.
Przepraszam.
-To nic. -Tylko jedna noc.
Mówiłem, że to nic.
Wystraszyłem cię?
Głodny?
Dzięki.
Dobrze się bawicie?
Nieszczególnie.
Nie lubisz ich?
Lubiłem.
Na początku.
A co lubisz w nim?
W tobie?
Jesteście razem tyle lat.
To prawda.
-Musi być jakiś powód. -Jest.
Jaki?
Nie ma drugiego takiego jak wy.
Pójdę już.
Alex...
Do jutra.
Przestań!
-Wal się! -Alex, posłuchaj!
-Wal się! -Nie!
Nie! Zawsze to robisz!
Jezu! Daj mi spokój!
-Spokój? Niby czemu? -Wal się!
No świetnie! Po prostu świetnie!
Zabieram auto.
Nie bądź śmieszny.
Alex!
Cholera.
Jak żyjecie?
O co ci chodzi?
Słyszałem waszą kłótnię.
No i?
Zastanawiam się, czy macie jakiś kryzys.
Mylę się?
To zwykła kłótnia. Czasem się zdarzają.
Nic więcej?
Chyba nie.
W wieloletnich związkach...
Nie pouczaj mnie.
Nie zamierzam. Po prostu...
Zobaczysz.
Nic nie jest idealne.
Wiesz, co to za ptak?
Nie.
A ty?
Nie.
Byłem samotny.
Ale nie tak po prostu.
Brakowało mi właśnie ciebie.
Piszę te słowa od tak dawna, licząc, że cię spotkam.
Zastanawiam się, jak to będzie, gdy będziemy razem.
I teraz jesteśmy.
A ty jesteś doskonały. Bardziej, niż sądziłem.
Wiem, że go kochasz, ale to oznacza, że pokochałbyś też mnie.
Może nawet bardziej niż jego.
Czy to takie dziwne?
Bylibyśmy szczęśliwi.
Ucieknij ze mną.
Bądź ze mną.
Czekam.
Zawsze.
Co się dzieje?
Tu jest wszystko,
czego chcę i co czuję.
Będę czekał.
Gdzie Alex?
Przeczytałeś to?
-Ja... -Nie wiem, co powiedzieć.
Dlaczego?
-Nie szanujesz go. -Tak uważasz?
Ja bym ci tego nie zrobił.
Nie próbowałbym ci go odebrać.
Na pewno?
Być może.
To trudne.
Wiedzieć, jak postąpić w takiej sytuacji.
Nie chcę się na ciebie złościć...
Ale...
Zrozum, że Alex nie jest spełnieniem wszystkich twoich marzeń.
Miewał kochanków.
-Jak to? -Nic nie może na to poradzić.
Fascynują go nowe znajomości,
nawet nowa wersja mnie.
Ale po jakimś czasie się znudzi.
I wraca.
Już mnie nie chce?
Czuje się winny, bo liczyłeś, że to będzie coś więcej.
Ale było!
Nie dla niego.
Inni mężczyźni, ja...
Dlaczego mu na to pozwalasz?
Nie jest ideałem.
My też nie.
Wiem, że cierpisz.
Ale mam nadzieję, że o tym zapomnimy.
Mam zostać?
A nie chcesz tego?
Obaj jesteśmy zdenerwowani, ale przetrwamy to.
Dlaczego chcesz, żebym tu mieszkał?
Bo jesteś moim przyjacielem.
Ale nie chcę już być sam.
Nie jesteś. Mógłbyś...
Nie mogę! Ja...
To zbyt trudne.
Nie rozumiesz?
Nie mogę tu żyć sam.
Po prostu...
Zostań jeszcze dzień...
Nie. Muszę odejść.
Zastanów się.
Dokąd pójdziesz?
Coś wymyślę.
Będzie mi cię brakowało.
Co podać?
Wodę.
Dziękuję.
-Proszę. -Dziękuję.
Przepraszam.
Jest pan stąd?
Niezupełnie.
Aha. Nieważne.
Proszę wybaczyć...
Po co panu lornetka?
To zabrzmi dziwnie, ale szukam pewnego ptaka.
Jest pan ptasiarzem?
Tak.
Nie wygląda pan...
Pan też?
Tak.
Kto by pomyślał?
Mogę?
Proszę.
To dzięcioł wielkodzioby.
-One wyginęły. -Podobno.
Ale słyszałem, że ktoś go tu widział.
To na razie niepotwierdzone.
Ten gatunek nie żył w tych stronach.
To samo pomyślałem.
Ale uznałem, że wolę sprawdzić.
Nigdy nie wiadomo.
Wcześniej słyszałem ptaka, którego nie mogłem rozpoznać.
Może...
Pokaże mi pan, gdzie to było?
Jeśli to nie problem.
Absolutnie nie.
Gaddis.
Kent.
Miło mi poznać.
Nawzajem. oznać.