டேல்ஸ் ஃப்ரம் தி லூப்
-அங்கே நீ என்ன வெச்சிருக்கே? -பாருங்க.
அவளுக்கு காட்டு. அவளுக்கு காட்டு.
மின்மினிப் பூச்சி.
ஆறும் எட்டும் பெருக்கினா.
-நாற்பத்து எட்டு. -ரொம்ப பிரமாதம்.
ஆறும் ஒன்பதும்.
ஐம்பத்து நாலு.
ஆறும் பத்தும்.
ஹே, அது எளிதானது.
அறுவது.
அருமை.
ஆறும் பதினொன்றும்?
என்ன வேலை செய்றீங்க?
நிலத்தடியில்?
யாராவது ஏதாவது நடக்காதுனு சொல்வாங்களே?
ஆமா.
அதை நான் நடத்திக் காட்டுவேன்.
கோல். உன் அப்பா இங்கே வந்துட்டார்.
வா. போக நேரம் ஆச்சு.
-சரி. -வா, வா.
வா. வீட்டுக்குள் தொப்பி வேணாம்.
ஏதாவது பிரச்சினையா?
வழக்கமான விஷயம்தான்.
சரி, அவனை பார்த்துக்கிட்டதுக்கு நன்றி.
எப்பவும் தயார்.
ஹேய், தாத்தா?
வா, பாரு. இது லோரெட்டாவுக்கு பிடிக்கும்.
அருமையா இருக்கு.
கூஜாவில் காற்றுத் துளைகள் போட உன் பேரன் மறந்துட்டான்.
இந்தா.
அவள் இதுவரை கூப்பிடலையா?
இதுவரை இல்லை.
காலை வணக்கம்.
ஹாய்.
ஹலோ?
ஹலோ, டாக்டர்.
கோல்?
என் வயசில் என் அப்பா எப்படி இருந்தார்?
அப்போ நான் ரொம்ப நேரம் வேலை பார்ப்பேன்.
அது தெரியுதா?
வா.
பயப்படாதே.
இது ஏதாவது செய்யுமா?
ஆமா.
என்ன?
பேசு.
சொல்லு.
அங்கே நில்லு.
சொல்லு.
ஹலோ.
ஹலோ. ஹலோ. ஹலோ...
அந்த குரல் உனக்கு வயசாகும் போது வரும் குரல்.
இந்த இடம்...
நீ எவ்ளோ காலம் வாழ்வேன்னு சொல்லும்.
மறுபடியும் பேசு.
இந்த முறை கணக்கு வை.
ஹலோ.
ஹலோ. ஹலோ. ஹலோ...
அது நல்லா இருந்தது.
உனக்கு நீண்ட ஆயுள் இருக்கும்.
உங்களுக்கு ஆறுக்கு அதிகமா வருதா பாருங்க.
ஓ, இது விளையாட்டு இல்லை.
சும்மா செஞ்சு பாருங்க.
சரி.
ஹலோ?
-அது பழுதானதா? -இல்லை.
-அப்போ என்ன பிரச்சினை? -ஒன்றும் இல்லை.
கோல், எனக்கு...
உனக்கு ஒரு விஷயம் சொல்லணும்.
கோல்.
கோல்!
கோல்.
மருத்துவர் எவ்ளோ காலம்னு சொன்னாரா?
உடல் நிலையைப் பொறுத்து.
ஆனா ரொம்ப காலம் இல்லை.
அப்போ, என்ன செய்வீங்க?
என்ன செய்வேனா?
செய்வதுக்கு எதுவும் இருப்பதா உறுதியா தெரியலை.
உங்களுக்கு உறுதியா இல்லையா?
கோல்!
ஆனால் மருத்துவர் இருக்கார்.
மருத்துவர் என்னவா இருக்கார்?
நிச்சயமா.
சிறுவயது பெண்ணா அந்த மருத்துவரை ஞாபகமிருக்கு. டாக்டர் பாலர்ட்.
அப்போ விசித்திரம் என்னென்னா
நமக்கு இந்த செய்தியை தந்தது அந்த சிறுமி என்பது.
ஆமாம். அது, அவள் இப்போ சிறுமி இல்லை, கிளாரா.
இல்லை, அது எனக்கு தெரியும். ஆனா அப்படி இருந்தா.
-என்ன சொல்ல வர்ற? -நாங்க ஏதாவது கொண்டு வரவா?
-ஒரு கோப்பை தண்ணீர்? -வேணாம்.
இல்லை. நீங்க தெரிஞ்சுக்க விரும்பினோம்.
-உங்களுக்கு சூழ்நிலை புரிய விரும்பினோம். -நிச்சயமா.
எப்படி உங்களால் இவ்ளோ அமைதியா இருக்க முடியுது?
இதெல்லாம் நடக்கும்.
-அது, ஆமாம், ஆனாலும் நீங்க-- -ஹேய், நாங்க என்ன செய்றது?
ரஸ்?
முன்னாடி சொன்ன மாதிரி, ஒன்றும் செய்வதற்கு இல்லை.
நீங்க தெரிஞ்சுக்கணும்னு விரும்பினோம்.
நிச்சயமா.
சரி. சரி.
கோல்?
போங்க.
கோல்?
போங்க!
கோல், என்கிட்ட அப்படி பேசக் கூடாது.
கதவை திற.
நீ கதவை திறப்பேன்னு நினைக்கலை.
உக்காரு.
உனக்கு தெரியுமா, எனக்கு உன் வயசா இருந்த போது, என் அப்பா இறந்தார்.
எல்லாரும் அவரைப் பற்றி பேசினாங்க.
இப்பவும் ஞாபமிருக்கு, அவர் உடம்பு பக்கம் யாருமே இல்லை.
அது ஓரமா தனியா இருந்தது.
நிலத்தடியில் ஏதாவது இருக்கும்.
உங்களை காப்பாற்ற.
இல்லை. வாய்ப்பே இல்லை.
அப்போ அதை உருவாக்குங்க.
இறந்ததும் எங்கே போவீங்க?
தாழிக்குள்.
-அது என்ன? -அது, ஒரு கூஜா போன்றது.
-பூக்களுக்கா? -ஆமா.
ஆனால் அது ஆட்களுக்கு.
உங்களுக்கு அதில் இடம் போதாது.
அது, நம் உடலை சாம்பல் ஆக்குவாங்க.
யார் செய்வாங்க?
அதை செய்யும் ஆட்கள்.
ஆனால் நீங்க எங்கே போவீங்க?
நாம் இருக்கமாட்டோம்.
நீ மறு உலகம் பற்றி கேட்கிறாயா?
அப்படி ஒன்று இருப்பதை நம்ப காரணம் இல்லை.
ஆனால் அப்படி இருக்கலாம்.
சரி, சரி. அப்படி ஒன்று இருந்தா, நான் எப்படி இருப்பேன்?
உங்களை போல.
என்ன? எனக்கு முகம் இருக்குமா?
கண்கள்? காதுகள்? வாய்?
ஆனால் என் உடல் இருக்காது.
உங்களுக்கு புது உடல் கிடைக்கும்.
எனக்கு எவ்ளோ வயசு இருக்கும்?
உங்களுக்கு இப்போ இருக்கும் வயசு.
சரி, அது நல்லா இருக்கிற மாதிரி தெரியலை.
அப்போ நீங்க இளைஞரா இருப்பீங்க.
ஏன்?
ஒருவேளை உங்களுக்கு உடல் இல்லாதிருக்கலாம்.
-ஒருவேளை... வேற மாதிரியா இருக்கலாம்-- -கோல்...
உடம்பு முடியாமல் ஒரு முறை கூட நான் விடுமுறை எடுத்ததில்லை.
நானும்தான்.
அது, இப்போ தேவைப்படும்னு சேர்த்து வச்சிருப்பீங்க.
மோசமான நகைச்சுவை.
அதில் உங்களுக்கு என்ன வயசு?
எனக்கு 25 வயசு.
ஆமாம், அப்போ இந்த இடம் என் யோசனையா மட்டும்தான் இருந்தது.
நிறைய சாத்தியங்கள்.
ரொம்ப காலம் ஆச்சுனு தோணுதா?
கண் சிமிட்டும் நேரம்.
-உன் கல்யாணம்-- -ஓ, அது ரொம்ப காலம் ஆச்சு.
இருந்தாலும், நான் வந்திருக்கணும்.
அந்த சமயத்தில் உங்களுக்கு என்னை பற்றி அதிக யோசனையில்லை.
இல்லை.
இல்லை, நான் செய்யலை.
வந்திருக்கலாம் என்னும் உங்க ஆதங்கத்தை கேட்க, உங்க மகன் விரும்புவார்.
இருக்கலாம்.
உக்காரு.
தி லூப்.
அதைத்தான் எப்பவும் விரும்பினியா?
ஆமா.
உன் அம்மாவை போல.
நீங்க?
நானும் அப்படித் தான் நினைச்சேன்.
யாராவது இங்கே இருக்கணும்.
நான் போன பிறகு இதுக்கு தலைமை ஏற்க.
குழுவோடு நான் பேசிட்டேன்.
இது உனக்கானது,
-உனக்கு இதில் விருப்பம் இருந்தால். -இருக்கு.
இது வேணும்.
நல்லது.
நல்லது!
சரி, நான் இங்கே இல்லாமல் இந்த இடம்
நாசமாகும் என்று நினைத்தேன். ஆனால் அது அப்படியாகாது, இல்லையா?
சில தேவையற்ற அறிவுரை சொல்லவா?
ப்ளீஸ்.
உனக்கு தேவை இல்லாட்டியும்,
இடைவேளை விட்டு மருத்துவ விடுமுறை எடு.
எவ்ளோ வேகமாக காலம் போனதென யோசிப்பாய்.
எல்லா திறமைகளும்.
கண் இமைக்கும் நேரத்தில்.
ஹேய்!
நல்லா இருக்கீங்களா?
அதாவது, இன்னைக்கு?
நல்லா இருக்கேன். நல்லா இருக்கேன்.
என்னை பார்க்க வந்தீங்களா?
இல்லை, எனக்கு--
அது, நான் கோலை ஒரு இடத்துக்கு கூட்டிப் போகணும்.
சரி. ஒரு பயணம்.
பயணமா?
ஆமா.
ஓ, அது சரி.
கோல்!
நான் அவனை கூட்டி வர்றேன்.
கோல்!
ஓ, நீ எனக்கு முன்னால் போ.
போ, உனக்கு பின்னால் வர்றேன்.
ஒன்றும் தெரியலை.
இல்லையா?
ரொம்ப இருட்டா இருக்கு.
இந்தா.
நினைவிருக்கட்டும்.
எப்பவும் இருட்டில் வெளிச்சத்தை பார்க்கலாம்.
கோல்.
பாருங்க? நீங்க சாகமாட்டீங்கனு எனக்கு தெரியும்.
ஹாய்.
சாப்பிட்டீங்களா?
இங்கே நாம் ஏதாவது வைக்கணும்.
என்ன வைக்கணும்?
ஏதாவது.
தாத்தா மருத்துவமனையில் இருக்கார்.
செத்துட்டாரா?
இதுவரை இல்லை.
என் கூட வா.
எங்கே?
அவரை காப்பாத்தப் போறோம்.
உன்னை உள்ளே விடமாட்டாங்க.
வேற ஒரு வழி இருக்கு.
வயல் வழியா.
இது மடத்தனம்.
கீழே என்ன வேணாலும் நடக்கும்.
அதுக்கு என்ன அர்த்தம்?
நல்லது.
நான் தனியாவே செய்றேன்.
கோல்.
உனக்கு காயம் பட்டிருக்கலாம்.
நீ என்ன செய்ய நினைச்ச?
அங்கே ஏதோ இருக்குனு நினைச்சேன்.
ஏதோ என்றால்?
தாத்தாவை காப்பாத்த.
உனக்கு தாத்தாவை பிடிக்கும்னு தெரியும், ஆனால், இது--
அந்த அறையில் இருந்த பொருள்,
அந்த பொண்ணுகிட்ட இருந்த அதே பொருளால் செய்யப்பட்டது.
அம்மாவை தேடிய பொண்ணு.
அது அவரை காப்பாத்துமா?
அது ஒரு...
கோல், அது அதுக்கானது இல்லை.
அப்போ எதுக்கு அது?
-எதுக்கா? -இதெல்லாம்?
-அதை சாத்தியமாக்கணும்! -ஹேய்.
பாரு, நிறைய விஷயங்கள் செய்வதற்காக உன் தாத்தா தி லூப்பை உருவாக்கினார்.
ஆனால் நீ செய்ய விரும்புவது,
அதில் இல்லை.
நமக்கு விருப்பம் இல்லை என்றாலும்...
ஆனால் மரணம், அது ஒரு...
அது வாழ்வின் ஒரு பகுதி.
மிகவும் கடைசி பகுதி.
மன்னிச்சுக்கோ.
எனக்கு அவரை பார்க்கணும்.
உன் விருப்பம் எனக்கு தெரியும்.
ஆனா இப்போ அது சரியான யோசனை இல்லை.
பார்ப்போம்.
ஆனா இப்போதைக்கு,
வீட்டுக்கு போ.
என்ன நடந்தது?
என்னைப் பற்றி சொன்னியா?
இல்லை.
கடைசியில்...
அவர் இறந்துட்டா பரவாயில்லைன்னு தோணுது.
எனக்கு தாத்தாவை பார்க்கணும்.
நாம் உள்ளே போகும் முன், எனக்கு நீ ஒரு சத்தியம் செய்யணும், சரியா?
உன் தாத்தாவை,
இப்போ இருப்பதைப் போல் அல்ல, முன்பு பார்த்ததைப் போல் நினைச்சுக்கோ.
அதை செய்வியா?
சரி.
ஹேய், அப்பா.
-அப்பா? -என்ன?
யாரு வந்திருக்கானு பாருங்க.
இங்கே, பக்கத்தில் வா.
கோல். உங்க பேரன்.
எப்போ?
கோல்.
வா.
ஹாய்.
கிளாரா.
-கிளாரா, மழை பெய்யுது. -அப்பா,
-மழை பெய்யலை. -கிளாரா, நாம், நாம் போகணும்.
அம்மா சீக்கிரம் இங்கே வருவாங்க.
வா, மழை பெய்யுது.
-அப்பா, பரவாயில்லை. பரவாயில்லை. -போகலாம். வா.
-வா, கிளாரா! -அப்பா, பரவாயில்லை.
-கோல், வெளியே காத்திரு. -இல்லை, கிளாரா, கிளாரா, கிளாரா...
வெளியே காத்திரு.
கிளாரா, வேணாம்!
ஜேகப்?
என்ன ஆச்சு?
இது சரியில்லை.
என்ன?
அவரை என்னால் காப்பாத்த முடியலை.
ஹலோ?
நாங்க சீக்கிரம் வர்றோம்.
ஓ, அது தேவையில்லை.
நன்றி.
சரி.
அப்பா?
உன் பாட்டி இருந்தாங்க.
அவர் தனியா இல்லை.
உங்க இழப்புக்கு வருந்துறேன்.
நன்றி.
-பசிக்குதா? -ஆமாம்.
நம்மிடம் நிறைய உணவு இருக்கு...
இறந்தது உன் தாத்தாதான். சரியா?
ஆமா.
அவரை புதைச்சாங்களா தகனம் செஞ்சாங்களா?
தகனம் செஞ்சாங்க.
ஏன்?
தெரிஞ்சுக்க விரும்பினேன்.
உனக்கு என்ன பிடிக்கும்?
-உனக்காக. -தெரியலை.
எனக்கு? புதைப்பது பிடிக்கும்.
என் அம்மாவை போல.
உங்க அம்மா இறந்துட்டாங்களா?
ஆமா.
மன்னிச்சுக்கோங்க.
உதவணுமா?
கண்டிப்பா.
-அது. -அது என்ன?
அதை நான் பார்த்ததே இல்லை.
உன் அப்பா வெளியே இருக்கார்.
தத்தா இங்கே என்ன செய்தார்?
என்கிட்ட சொன்னதே இல்லை.
வா.
ஹேய்.
அவனை பார்த்துக்கிட்டதுக்கு நன்றி.
லோரெட்டாவுக்கு.
அவளுக்கு அது பிடிக்கும்.
ஜார்ஜ்.
கழிப்பறை மறுபடியும் உடைந்தது.
யாரையாவது அனுப்பி பார்க்க சொல்றேன்.
நல்லா இருக்கு. இல்லையா?
ஆமா.
ஹலோ?