OPOWIEŚCI Z PĘTLI
-Co tam masz? -Spójrz.
Pokaż jej. No, dalej.
To świetlik.
Sześć razy osiem.
-Czterdzieści osiem. -Dobrze.
Sześć razy dziewięć.
Pięćdziesiąt cztery.
Sześć razy dziesięć.
To łatwe.
Sześćdziesiąt.
Dobrze.
Sześć razy jedenaście?
Czym się zajmujesz?
Pod ziemią?
Czasem ludzie mówią, że coś jest niemożliwe, prawda?
Tak.
Ja udowadniam, że jest możliwe.
Cole, przyszedł tata.
Chodź. Pora iść.
-Dobrze. -No, chodź.
Chodź. Zdejmij kapelusz.
Jakieś kłopoty?
Nic nowego.
Dzięki, że go popilnowaliście.
Żaden problem.
Dziadku?
Zobacz. Loretcie się to spodoba.
Urocze.
Twój wnuk zapomniał zrobić dziurki w słoiku.
Proszę.
Dzwoniła już?
Jeszcze nie.
Dzień dobry.
Witam.
Halo.
Witam, pani doktor.
Cole?
Jaki był tata, jak był w moim wieku?
Dużo wtedy pracowałem.
Widzisz to?
Chodź.
Nie bój się.
To coś robi?
Tak.
Co?
Krzyknij coś.
No, dalej.
Stań tam.
Śmiało.
Halo!
Halo.
Taki będziesz miał głos, gdy się zestarzejesz.
To miejsce...
Mówi, jak długo będziesz żyć.
Krzyknij znowu.
A potem licz.
Dobrze.
Będziesz długo żył.
Teraz ty. Zobaczymy, czy wygrasz.
To nie jest gra.
Spróbuj.
Dobrze.
-Zepsuło się? -Nie.
-Więc co się stało? -Nic.
Cole, muszę...
Muszę ci coś powiedzieć.
Cole.
Cole!
Lekarka powiedziała, ile masz czasu?
To zależy.
Ale niewiele.
Co zamierzasz zrobić?
Ja?
Nie jestem pewien, czy da się coś zrobić.
Nie jesteś pewien?
Cole!
Pani doktor jest.
Co jest?
Pewna.
Pamiętam ją jako dziecko. Doktor Ballard.
Kto by pomyślał,
że ta dziewczynka przekaże nam takie wieści.
Nie jest już dzieckiem, Klaro.
Wiem. Ale była.
-No i? -Potrzebujesz czegoś?
-Wody? -Nie.
Nie. Chcieliśmy wam to powiedzieć.
-Przekazać wam te wieści. -Jasne.
Jak możesz być taki spokojny?
To się zdarza.
-Wiem, ale... -Co możemy zrobić?
Russ?
Jak już mówiłem, nic.
Chcieliśmy wam o tym powiedzieć.
Oczywiście.
Jasne.
Cole?
Idź sobie.
Cole?
Idź sobie!
Nie mów tak do mnie.
Otwórz drzwi.
Nie sądziłem, że je otworzysz.
Siadaj.
Mój ojciec odszedł, gdy byłem w twoim wieku.
Wszyscy stali i gadali.
A ja się zastanawiałem, czemu nikt nie siedzi przy ciele.
Leżało sobie samotnie w kącie.
Może pod ziemią coś jest.
Coś, co cię ocali.
Nie. To niemożliwe.
Więc spraw, by było możliwe.
Dokąd trafiamy po śmierci?
Do urny.
-Co to? -Coś jak wazon.
-Na kwiaty? -Tak.
Tylko do środka wkłada się ludzi.
Nie zmieścisz się.
Skremują moje ciało.
Kto?
Specjaliści.
Ale dokąd pójdziesz?
Przestanę istnieć.
Pytasz o życie po śmierci?
Nie ma dowodów, że ono istnieje.
Ale mogłoby istnieć.
No dobra. Gdyby było, to jak bym wyglądał?
Normalnie.
Miałbym twarz?
Oczy? Uszy? Usta?
Przecież nie będę miał ciała.
Będziesz miał nowe.
Ile miałbym lat?
Tyle, co teraz.
To nie brzmi zachęcająco.
To może byś odmłodniał.
Czemu?
A może nie będziesz miał ciała.
-Może na przykład... -Cole...
W życiu nie brałem zwolnienia lekarskiego.
Ja też nie.
Oszczędzałeś urlop na czarną godzinę.
Kiepski żart.
Ile tu miałeś lat?
Dwadzieścia pięć.
Wtedy to miejsce to była tylko koncepcja.
Ogromny potencjał.
Masz wrażenie, że to było dawno temu?
Nie. Jakby to było wczoraj.
-Twój ślub... -O, to było dawno.
Ale powinienem był tam być.
Nie przepadałeś wtedy za mną.
Nie.
To prawda.
Twój syn chętnie by usłyszał te słowa.
Być może.
Siadaj.
Pętla.
Czy zawsze tego chciałaś?
Tak.
Tak jak twoja matka.
A ty?
Myślałem, że też tego chcę.
Ktoś musi tu zostać.
Kierować tym, gdy mnie nie będzie.
Rozmawiałem z zarządem.
Pętla jest twoja,
-jeśli chcesz. -Chcę.
Naprawdę.
To dobrze.
Bardzo dobrze!
Myślałem, że to miejsce się rozleci,
gdy odejdę. Ale tak nie będzie, prawda?
Mogę ci coś doradzić?
Proszę.
Pewnie tego nie zrobisz,
ale weź czasem wolne.
Lata miną, nim się obejrzysz.
Cały ten potencjał.
W mgnieniu oka.
Hej!
Dobrze się czujesz?
Dzisiaj?
Wszystko dobrze.
Przyszedłeś do mnie?
Nie, chciałbym...
Chciałbym zabrać gdzieś Cole'a.
Tak. Na wycieczkę.
Na wycieczkę?
Tak.
Rozumiem.
Cole!
Pójdę po niego.
Cole!
Idź przodem.
Zaraz cię dogonię.
Nic nie widzę.
Nie?
Za ciemno.
Spójrz tu.
Pamiętaj.
Zawsze znajdziesz światło w ciemności.
Cole.
Widzisz? Wiedziałem, że nie umrzesz.
Cześć.
Jadłeś coś?
Powinniśmy tu coś ustawić.
Co?
Cokolwiek.
Dziadek jest w szpitalu.
Umarł?
Jeszcze nie.
Chodź ze mną.
Dokąd?
Uratujemy go.
Nie wpuszczą cię.
Jest inna droga.
Przez pola.
To głupie.
Tam wszystko jest możliwe.
Co to ma znaczyć?
Dobra.
Sam to załatwię.
Cole.
Mogło ci się coś stać.
Co chciałeś zrobić?
Myślałem, że coś tam jest.
Co?
Coś, co pomoże dziadkowi.
Wiem, że kochasz dziadka, ale to...
To coś jest zrobione
z tego samego materiału, który miała ta dziewczynka.
Ta, która szukała mamy.
Czy to go wyleczy?
To...
Nie służy do leczenia.
To po co to trzymać?
-Jak to? -Do czego służy Pętla?
-Coś musimy zrobić! -Ej.
Twój dziadek zbudował Pętlę do różnych celów.
Ale nie do tego,
o czym myślisz.
To smutne...
ale śmierć jest...
Jest częścią życia.
Ostatnią.
Przykro mi.
Chcę go zobaczyć.
Wiem, kolego.
Ale to nie najlepszy pomysł.
Zobaczymy.
Ale na razie
lepiej idź do domu.
Co się stało?
Naskarżyłeś na mnie?
Nie.
W końcu...
Lepiej byłoby, gdyby już umarł.
Chcę zobaczyć dziadka.
Zanim tam wejdziemy, musisz mi coś obiecać.
Chcę,
żebyś pamiętał dziadka takim, jakim był.
Dobrze?
Okej.
Hej, tato.
-Tato? -Co?
Zobacz, kto przyszedł.
Podejdź bliżej.
To Cole. Twój wnuk.
Kiedy?
Cole.
Podejdź.
Cześć.
Klara.
-Klaro, pada. -Tato,
-nie pada. -Klaro, chodźmy już.
Mama niedługo przyjdzie.
Chodźmy, przecież pada.
-Tato, już dobrze. -Chodźmy.
-Chodź, Klaro! -Już dobrze.
-Zaczekaj na zewnątrz, Cole. -Nie. Klaro...
Zaczekaj na zewnątrz.
Klara, nie!
Jakob?
Co się stało?
To nie w porządku.
Co?
Nie mogę go uratować.
Halo?
Niedługo przyjedziemy.
Nie, nie trzeba.
Dziękuję.
Dobrze.
Tato?
Babcia przy nim była.
Nie był sam.
Moje kondolencje.
Dziękuję.
-Zje pan coś? -Jasne.
Mamy mnóstwo jedzenia...
To był twój dziadek, prawda?
Tak.
Pochowali go czy skremowali?
Skremowali.
A bo co?
Pytam z ciekawości.
A co ty byś wolał?
-Jak umrzesz. -Nie wiem.
Ja wolałabym, żeby mnie pochowali.
Jak moją mamę.
Twoja mama zmarła?
Tak.
Przykro mi.
Pomożesz?
Jasne.
-Ten. -Co to?
Nie widziałam go.
Twój tata na ciebie czeka.
Co dziadek tu robił?
Nigdy mi nie powiedział.
Chodź.
Hej.
Dzięki, że się nim zajęłaś.
Dla Loretty.
Spodoba jej się.
George.
Toaleta znowu się zepsuła.
Przyślę kogoś.
Ładne, prawda?
Tak. e, prawda?