Ιστορίες από τον Βρόχο
-Τι έχεις εκεί; -Κοιτάξτε.
Δείξ' της.
Πυγολαμπίδα.
Έξι φορές το οκτώ.
-Σαράντα οχτώ. -Πολύ ωραία.
Έξι φορές το εννιά.
Πενήντα τέσσερα.
Έξι φορές το δέκα.
Αυτό είναι το εύκολο.
Εξήντα.
Μπράβο.
Έξι φορές το έντεκα;
Τι κάνεις;
Στο υπόγειο μέρος;
Ξέρεις ότι μερικοί άνθρωποι θεωρούν κάποια πράγματα ανέφικτα, σωστά;
Ναι.
Αποδεικνύω ότι είναι εφικτά.
Κόουλ. Ήρθε ο πατέρας σου.
Έλα. Ώρα να πηγαίνεις.
-Εντάξει. -Έλα.
Έλα. Βγάζουμε το καπέλο στο σπίτι.
Καμιά αταξία;
Τις συνηθισμένες.
Ευχαριστώ που τον πρόσεχες.
Δεν κάνει τίποτα.
Παππού;
Έλα να δεις. Η Λορέτα θα ξετρελαθεί μ' αυτή.
Τι γλυκό.
Ο εγγονός σου ξέχασε να κάνει τρύπες για αέρα στο βάζο.
Ορίστε.
Τηλεφώνησε;
Όχι ακόμα.
Καλημέρα.
Γεια.
Εμπρός;
Καλημέρα, γιατρέ.
Κόουλ;
Πώς ήταν ο μπαμπάς στην ηλικία μου;
Δούλευα πολλές ώρες τότε.
Το βλέπεις αυτό;
Έλα.
Μη φοβάσαι.
Κάνει κάτι;
Ναι.
Τι;
Φώναξε.
Έλα.
Στάσου κάπου εκεί.
Εμπρός.
Ναι;
Αυτή είναι η φωνή σου όταν θα 'σαι γέρος.
Αυτό το μέρος
λέει πόσο θα ζήσεις.
Φώναξε ξανά.
Αυτήν τη φορά, μέτρα.
Ναι;
Ωραία.
Θα ζήσεις πολύ.
Μπορείς να κερδίσεις το έξι;
Δεν είναι αγώνας.
Δοκίμασε.
Εντάξει.
Ναι;
-Χάλασε; -Όχι.
-Τότε τι τρέχει; -Τίποτα.
Κόουλ, εγώ...
Πρέπει να σου πω κάτι.
Κόουλ.
Κόουλ!
Κόουλ.
Είπε η γιατρός πόσος καιρός μένει;
Εξαρτάται.
Αλλά όχι πολύς.
Και τι θα κάνεις;
Να κάνω;
Δεν είμαι σίγουρος πως υπάρχει κάτι να κάνω.
Δεν είσαι σίγουρος;
Κόουλ!
Η γιατρός, όμως, είναι.
Τι είναι η γιατρός;
Σίγουρη.
Θυμάμαι αυτήν τη γιατρό μικρό κοριτσάκι. Τη δρα Μπάλαρντ.
Τι περίεργο
που εκείνο το κοριτσάκι μας λέει τώρα αυτά τα νέα.
Δεν είναι κοριτσάκι πια, Κλάρα.
Το ξέρω. Αλλά ήταν.
-Τι θες να πεις; -Να σας φέρουμε κάτι;
-Ένα ποτήρι νερό; -Όχι.
Όχι. Απλά θέλαμε να το ξέρετε.
-Θέλαμε να ξέρετε την κατάσταση. -Φυσικά.
Πώς το αντιμετωπίζετε τόσο ήρεμα;
Συμβαίνουν αυτά.
-Ναι, μα και πάλι... -Τι μπορούμε να κάνουμε;
Ρας;
Όπως είπα και πριν, δεν υπάρχει τίποτα να κάνουμε.
Απλώς θέλαμε να το ξέρετε.
Φυσικά.
Σωστά.
Κόουλ;
Φύγε.
Κόουλ;
Φύγε!
Δεν επιτρέπεται να μου μιλάς έτσι.
Άνοιξε την πόρτα.
Δεν πίστευα ότι θ' άνοιγες.
Κάτσε.
Ξέρεις, ο πατέρας μου πέθανε όταν ήμουν στην ηλικία σου.
Όλοι στέκονταν και μιλούσαν.
Θυμάμαι που σκεφτόμουν ότι κανείς δεν κάνει παρέα στο πτώμα.
Είναι μόνο του στη γωνία.
Ίσως υπάρχει κάτι στο υπόγειο μέρος.
Για να σε σώσει.
Είναι ανέφικτο.
Τότε κάν' το εφικτό.
Πού πηγαίνεις όταν πεθαίνεις;
Σε μια τεφροδόχο.
-Τι είναι αυτό; -Κάτι σαν βάζο.
-Για λουλούδια; -Ναι.
Αλλά για ανθρώπους.
Δεν θα χωρούσες.
Κάνουν το σώμα σου στάχτη.
Ποιοι;
Αυτοί που το κάνουν.
Αλλά πού πας;
Δεν υπάρχεις πια.
Ρωτάς για κάποιο είδος μετά θάνατον ζωής;
Δεν έχει αποδειχθεί ότι υπάρχει.
Μα θα μπορούσε να υπάρχει.
Εντάξει. Αν υπήρχε, πώς θα ήμουν;
Σαν εσένα.
Τι; Θα είχα πρόσωπο;
Μάτια; Αυτιά; Στόμα;
Το σώμα μου δεν θα υπήρχε.
Θα είχες καινούργιο.
Τι ηλικία θα είχα;
Την ηλικία που έχεις τώρα.
Δεν ακούγεται και πολύ διασκεδαστικό.
Τότε, θα ήσουν νέος.
Γιατί;
Ίσως να μην έχεις σώμα.
-Ίσως κάτι σαν... -Κόουλ...
Ποτέ δεν πήρα αναρρωτική άδεια στη ζωή μου.
Ούτε εγώ.
Τις έχεις τώρα όλες μαζεμένες.
Χάλια αστείο.
Πόσων χρονών ήσουν εκεί;
Ήμουν 25.
Αυτό το μέρος υπήρχε μόνο ως ιδέα τότε.
Γεμάτο δυνατότητες.
Είναι σαν να πέρασε πολύς καιρός;
Μια ριπή οφθαλμού.
-Ο γάμος σου... -Πάει πολύς καιρός από τότε.
Θα 'πρεπε να 'χα έρθει.
Δεν με είχες σε μεγάλη εκτίμηση τότε.
Όντως.
Δεν σε είχα.
Ο γιος σου θα 'θελε να το μάθει. Ότι φεύγεις.
Ίσως.
Κάτσε.
Ο Βρόχος.
Είναι αυτό που ήθελες πάντα;
Είναι.
Ακριβώς όπως η μητέρα σου.
Και για σένα;
Νόμιζα ότι ήταν.
Κάποιος θα πρέπει να είναι εδώ.
Για να διευθύνει το μέρος όταν φύγω.
Μίλησα στο διοικητικό συμβούλιο.
Είναι δικό σου,
-αν το θέλεις. -Ναι.
Το θέλω.
Ωραία.
Ωραία!
Νόμιζα ότι θα κατέρρεε
χωρίς εμένα να κάθομαι εδώ. Αλλά δεν θα συμβεί, έτσι;
Να σου δώσω μια αυτόκλητη συμβουλή;
Και βέβαια.
Αν και δεν θα το κάνεις,
παίρνε καμιά αναρρωτική πού και πού.
Θα λες "Πού πήγε ο χρόνος;
"Όλες εκείνες οι δυνατότητες;"
Μια ριπή οφθαλμού.
Γεια!
Πώς νιώθεις; Καλά;
Δηλαδή, σήμερα;
Είμαι μια χαρά.
Εμένα θες;
Όχι, ήθελα...
Ήθελα να πάω τον Κόουλ κάπου.
Μια βόλτα με τ' αμάξι.
Βόλτα;
Ναι.
Μάλιστα.
Κόουλ!
Πάω να τον φέρω.
Κόουλ!
Προχώρα εσύ.
Προχώρα, έρχομαι πίσω σου.
Δεν βλέπω τίποτα.
Αλήθεια;
Είναι πολύ σκοτεινά.
Έλα.
Να θυμάσαι.
Μπορείς πάντα να βρεις φως στο σκοτάδι.
Κόουλ.
Βλέπεις; Ήξερα ότι δεν θα πεθάνεις.
Γεια.
Έφαγες;
Πρέπει να βάλουμε κάτι εδώ.
Σαν τι;
Κάτι.
Ο παππούς είναι στο νοσοκομείο.
Πέθανε;
Όχι ακόμα.
Έλα μαζί μου.
Πού;
Θα τον σώσουμε.
Δεν θα σ' αφήσουν να μπεις.
Υπάρχει κι άλλος τρόπος.
Απ' το λιβάδι.
Είναι χαζομάρα.
Τα πάντα είναι εφικτά εκεί κάτω.
Τι σημαίνει αυτό;
Καλά.
Θα πάω μόνος μου.
Κόουλ.
Θα μπορούσες να 'χες χτυπήσει.
Τι ήθελες να κάνεις;
Νόμιζα ότι υπήρχε κάτι.
Κάτι;
Για να βοηθήσω τον παππού.
Ξέρω ότι αγαπάς τον παππού σου, αλλά αυτό είναι...
Εκείνο το πράγμα εκεί,
είναι από το ίδιο υλικό που είχε το κορίτσι.
Εκείνο που έψαχνε τη μαμά του.
Μπορεί να τον θεραπεύσει;
Αυτό είναι...
Δεν είναι γι' αυτό, Κόουλ.
Τότε, ποιο το νόημα;
-Ποιο νόημα; -Αυτού του μέρους;
-Κάν' το εφικτό! -Για σιγά.
Ο παππούς σου έφτιαξε τον Βρόχο για να κάνει πολλά πράγματα.
Αλλά αυτό που θέλεις
δεν είναι ένα απ' αυτά.
Μπορεί να μη μας αρέσει...
αλλά ο θάνατος είναι...
Απλώς είναι κεφάλαιο της ζωής.
Το τελευταίο κεφάλαιο.
Λυπάμαι.
Θέλω να τον δω.
Το ξέρω, φιλαράκο.
Αλλά δεν νομίζω ότι είναι καλή ιδέα τώρα.
Θα δούμε.
Αλλά προς το παρόν,
πήγαινε σπίτι.
Τι έγινε;
Με μαρτύρησες;
Όχι.
Κάποια στιγμή...
Μακάρι να πέθαινε από τώρα.
Θέλω να δω τον παππού.
Πριν μπούμε, θέλω να μου υποσχεθείς κάτι, εντάξει;
Τον παππού σου...
Να τον θυμάσαι όπως ήταν, όχι όπως είναι τώρα.
Μπορείς να το κάνεις;
Εντάξει.
Γεια σου, μπαμπά.
-Μπαμπά; -Τι;
Κοίτα ποιος ήρθε.
Έλα πιο κοντά.
Ο Κόουλ είναι. Ο εγγονός σου.
Πότε;
Ο Κόουλ.
Έλα.
Γεια.
Κλάρα.
-Κλάρα, βρέχει. -Μπαμπά,
-δεν βρέχει. -Κλάρα, πρέπει να φύγουμε.
Θα 'ρθει τώρα κι η μαμά.
Έλα, βρέχει.
-Έλα, μπαμπά, όλα καλά. -Πάμε. Έλα.
-Έλα, Κλάρα! -Μπαμπά, ησύχασε.
-Κόουλ, περίμενε έξω. -Όχι, Κλάρα...
Περίμενε έξω.
Κλάρα, όχι!
Τζέικομπ;
Τι έγινε;
Δεν είναι δίκαιο.
Τι;
Δεν μπορώ να τον σώσω.
Εμπρός;
Θα 'ρθουμε σε λίγο.
Δεν χρειάζεται.
Ευχαριστώ.
Εντάξει.
Μπαμπά;
Ήταν εκεί η γιαγιά σου.
Δεν ήταν μόνος.
Τα συλλυπητήριά μου.
Ευχαριστώ.
-Πεινάς; -Ναι.
Έχουμε τόσο φαγητό και...
Ήταν ο παππούς σου που πέθανε. Σωστά;
Ναι.
Του έκαναν ταφή ή αποτέφρωση;
Αποτέφρωση.
Γιατί;
Από περιέργεια.
Εσύ τι θα προτιμούσες;
-Για τον εαυτό σου. -Δεν ξέρω.
Εμένα προτιμώ να με θάψουν.
Όπως τη μαμά μου.
Πέθανε η μαμά σου;
Ναι.
Λυπάμαι.
Θες να βοηθήσεις;
Εντάξει.
-Εκείνο κει. -Τι είναι;
Δεν το έχω δει ποτέ αυτό.
Είναι έξω ο πατέρας σου.
Τι έκανε εδώ μέσα ο παππούς;
Ποτέ δεν μου είπε.
Έλα.
Γεια.
Ευχαριστώ που τον πρόσεχες.
Για τη Λορέτα.
Θα της αρέσει πολύ.
Τζορτζ.
Χάλασε πάλι η τουαλέτα.
Θα στείλω κάποιον να τη φτιάξει.
Ωραία, δεν είναι;
Ναι.
Ναι;
Υποτιτλισμός: Σταυρούλα Σοκόλη