OPOWIEŚCI Z PĘTLI
Pomóż.
Dasz radę, stary.
-Dawaj! -Pomóż mi.
Proszę.
Prawie jej nie dotykam.
Masz dość?
Dobra. Moja kolej.
Nieźle.
No, wreszcie jakiś postęp.
Umówisz się z May?
Być może.
A czemu nie?
-Powiedziałem „może”. -Czyli „nie”.
Dla mnie to nie jest takie łatwe.
Z Lauren?
Ona jest spoko. Ale nie jest taka bystra jak May.
-Co? -Nie kumam.
Wszystkim się podobasz. A tobie - nikt.
To nieistotne.
Jesienią będziemy pracować w Pętli i...
No. Rekruterzy już do mnie dzwonili.
Serio?
Nowe życie. Z dala od tego syfu.
Dobra, chyba umiem. Gramy?
Tak.
No to jazda.
Wkrótce wszystko się zmieni.
Skończysz szkołę.
Jedz marchewkę.
A jesienią zaczniesz pracę w Pętli, tak?
Zastanawiałeś się nad dziedziną?
Ja...
Nie musisz od razu wybierać specjalizacji.
Ale pomyśleć możesz.
-Tak. -Nie wiem...
-Nie szkodzi. -...co chcę robić.
W Pętli?
W życiu.
Może rysować?
Każdy powinien mieć jakieś hobby.
Czyli co?
Jakieś zainteresowania.
A ty masz jakieś?
Masz jeszcze trochę czasu...
Masz czas.
Ja lubię hokeja.
Jakob.
Idzie ci coraz lepiej.
Ładnie ci to wyszło.
Dzięki.
Umyłeś zęby?
Przegapiłeś jedno miejsce.
Zamienimy się?
Może zrobisz przerwę?
Chętnie.
Dawaj.
Nie działa.
Kurwa.
Wolałbyś być niewidzialny czy czytać ludziom w myślach?
Być niewidzialny.
Wtedy nie musiałbym słuchać, co ludzie naprawdę myślą.
Ale gdybyś był niewidzialny,
ludzie mówiliby przy tobie, co myślą,
bo nie wiedzieliby, że tam jesteś.
Trzymałbym się z dala od ludzi.
To po co ci niewidzialność?
Co to?
Wygląda jak mina morska.
Po co ktoś ją tu trzyma?
Po co ktoś tu trzyma cokolwiek?
Obejrzyjmy ją.
A jeśli to naprawdę mina?
Tylko tak wygląda. Ale to nie mina.
No, dawaj.
Coś tam jest?
Nie.
Wejdź do środka.
Sam wejdź.
No, dalej. Właź.
Danny?
Co się stało? Jak...
Co ty...
Jakob?
Byłem tam. A potem...
To nie jest śmieszne.
To niemożliwe. To...
Spójrz na mnie.
Wszystko będzie dobrze.
Nieprawda.
Spokojnie.
-Okej? Niech pomyślę. -Nie. Ja...
Pomocy!
-Co ty robisz? -Pomocy!
No co ty? Zamknij się. Zaczekaj.
-Po co? -Dobra...
Nie wiem. Może...
Wejdź tam z powrotem i...
-Nie wejdę. -Nic ci nie będzie.
-Nie wejdę tam. -Nic ci nie będzie.
Ja tam wejdę.
-Ja wejdę. -Danny, nie...
Co?
Dobra.
-Mogę? -Tak. Właź.
Dobra.
Jestem sobą.
Ja też.
Strach cię obleciał.
Nieprawda.
Obłęd.
Co?
To coś...
Nigdzie nie zniknie. I da się to odwrócić.
Chcesz się znowu zamienić?
Cykasz się?
Nie.
-A jednak. -Nie cykam się.
Dawaj. Będzie fajnie.
Pobędziesz sobie kimś innym. Dobra?
Mam być tobą, a ty mną?
Tak. Przez jeden dzień.
Cały dzień?
Tak.
No weź, będzie śmiesznie.
-Tylko ostrożnie. -Dobra.
W porządku.
Ścigamy się z powrotem?
Serio?
-No. -Okej.
Jakob.
Myślisz, że się pokapują?
Niby jak?
Szaleństwo.
Jakob.
Cześć. To jest Jakob. Znaczy Danny.
Dzień dobry.
Witam.
Kłopoty z męską decyzją?
Nie, my tylko...
Tak sobie spacerujemy.
-Tutaj? -Tak.
Rozumiem.
No to miłego.
Tak.
Jak myślisz?
Ja wybrałbym żółty.
No, chodź.
Co?
To mój dziadek.
Jest szefem Pętli, nie?
Tak.
Pewnie załatwił ci fajną robotę.
Może. Nie wiem.
Dobra, idziemy.
Wiesz, gdzie jest mój pokój.
I znasz mojego brata.
Mama i tata wrócą później.
Co mam im powiedzieć?
Nie wiem. Tylko nie narób mi kłopotów.
I tak niewiele rozmawiamy.
Co jeszcze?
Nie przeglądaj moich rzeczy.
W sensie?
Nie grzeb w szufladach.
Chyba nie chcesz, żebym ja grzebał w twoich, co?
Nie, nie chcę.
Idź.
-Umowa stoi. -Dobra.
A ja co mam robić?
Dokończ malowanie stodoły.
Też nie chcę żadnych kłopotów.
To wystarczy.
Dobra.
A potem idź do domu.
Mam tam spać?
No raczej.
A co z twoją siostrą?
-Nie wiem, jak... -Nie zwracaj na nią uwagi.
No to do jutra.
Dobra. Do jutra.
Hej.
Długo tam będziesz stał?
Wygląda nieźle.
Mój tata czasem tam gra.
Byłeś w środku?
Pokażę ci.
Teraz ich nie ma.
Wybacz.
Jeszcze raz?
Jak ci minął dzień?
Dobrze.
Co?
Idź sobie. Zajęte.
Pomalowałeś stodołę?
Przemyślałeś propozycję wujka Henry'ego?
Jeszcze nie.
Wiem, że chcesz pracować w Pętli.
Ale twoje oceny...
Musisz myśleć realistycznie.
Jak my wszyscy.
Nie każdy ma tyle szczęścia co Jakob.
Możesz pracować w kamieniołomie.
To nie koniec świata.
Mogę skończyć zdanie?
Jeśli Danny nie chce, to po co go zmuszasz?
Nie musiałabym, gdybyś mnie poparł,
gdybyś był po mojej stronie...
Kate... Jestem po twojej stronie.
Ale jestem też po stronie Danny'ego.
Nie zamierzam zmuszać go do czegoś,
-czego nie chce. -Co? Ty nawet...
Nie masz pojęcia, jak to jest
dzień w dzień pracować w miejscu, którego się nie znosi.
Koniec rozmowy.
-Hej, młody. -Co jest?
Wszystko w porządku.
Zaspałeś. Spóźnimy się. Chodź.
Dan.
Pokaż im, młody.
Dobra.
Jakie to uczucie?
Stało się coś ważnego?
Nie. A u ciebie?
Zaraz, czy ty...
Tak, wycisnąłem.
Okej.
O to chciałeś zapytać?
A jest coś jeszcze?
Miałem dziwne sny.
Byłem tobą.
Serio?
Było was dwóch. Nas.
A ty miałeś sny?
Może. Nie pamiętam.
Zamieniamy się z powrotem?
Może jutro?
-Serio? -No.
Jeszcze jeden dzień. Co za różnica?
Twoja mama pytała, czy chcesz pracować w kamieniołomie.
Rozmawialiście o tym?
Co odpowiedziałeś?
Nic.
Czemu kłamałeś o telefonach z Pętli?
Oni tak nie myślą, ale się nadaję.
Nie będę całe życie wydobywał kamieni.
Więc co zrobisz?
Jeśli zapyta cię znowu, powiedz, że nie.
A jeśli to zrobię...
Co ty zrobisz dla mnie?
Coś wymyślę.
Nie jestem sobą.
Tato...
Znaczy, panie Willard. Czy Jakob jest w domu?
Chyba jest w swoim pokoju.
Cześć.
Hej.
Co jest?
May.
Chcę się zamienić.
Spoko.
Wiesz, że ona mi się podoba.
Przecież miałem coś zrobić dla ciebie.
Skoro to było dla mnie,
to zamieńmy się. Teraz.
-Posłuchaj... -Nie.
Chcę wrócić do swojego ciała.
A ja nie.
O czym ty mówisz?
Tak sobie myślę.
O przyszłości i o tym, że twój dziadek rządzi Pętlą.
No i?
Mówiłem, że nie chcę pracować w kamieniołomie.
Jakob!
Jakob, puszczaj!
Jakob!
Chłopcy!
Jakob.
Hej!
Odpierdol się!
Danny, do domu.
-Ale... -No już.
Nic ci nie jest?
Nie.
Jakob?
Jakob!
Co?
Jak się rysuje auto?
To trudne.
Dzwoni ojciec Danny'ego. Wiesz, gdzie on jest?
Pobiliście się.
Nie chcę o tym rozmawiać.
A ja to niby chcę?
Hej, Jakob.
Widziałeś Danny'ego?
A co?
Mój tata... widział go wczoraj koło stodoły.
Podobno był zdenerwowany.
Na pewno nic mu nie jest.
Widziałeś go?
Nie, ale pewnie gdzieś tu jest.
Nic mu nie będzie.
Mam coś dla ciebie.
Piękne.
Mam aż taką długą szyję?
Wszystko dobrze?
Jakob?
Pomocy!
Musisz iść do fryzjera.
Pójdę.
Wiesz, co on tam robił?
Jakob?
Nic nie mogłem...
Nie zdążył podjąć decyzji.
-Zdąży. -Nie zdawał sobie sprawy z ich wagi.
Kate.
-Bardzo cię cenił. -Ceni.
Mam wyrzuty sumienia.
Z powodu tego, co się stało.
My też.
Tak.
Co on sobie myślał?
Nie wiem.
Wciąż tu jestem.
Zastanawiałeś się, co zrobisz,
gdy skończysz szkołę?
Nie mam najlepszych ocen.
Są niezłe.
Tak.
Chyba po prostu...
Zacznę pracę w Pętli.
To świetnie.
Rysować też możesz.
Warto mieć hobby.
Chyba już nie lubię rysować.
Podejmujesz słuszną decyzję.
Serio?
Twój dziadek się ucieszy.
Tak?
Co się dzieje?
Tęsknię za przyjacielem.
Jakob? ę za przyjacielem.