DÖNGÜ
İyi akşamlar.
Veya yaşadığınız yere bağlı olarak, günaydın.
Adım Russ Willard.
Ohio'nun Mercer şehrinin altında inşa edilmiş olan
ve yerel halkın "Döngü" adını verdiği
Mercer Deneysel Fizik Merkezi'nin kurucusuyum.
Amacı ne mi?
Evrenin sırlarını araştırmak ve çözmek.
Eşsiz araştırmalarımızın sonucunda göreceğiniz şeylere...
İmkânsız dersiniz.
Ama yine de hepsi var.
Bu şehirdeki herkesin Döngü'yle öyle ya da böyle, bir bağı var.
Çoğunun hikâyesini öğreneceksiniz.
Zaman içinde.
Evet.
Başlıyoruz.
MERCER DENEYSEL FİZİK MERKEZİ
Loretta.
Hayır. Bu, senin kuramlarından daha büyük. Sınırlarla ilgili.
Hiç bitmeyen projende göz ardı ettiğin sınırlarla.
Alma, cevapların peşinde koşmanın doğru ve yanlış yolları vardır.
Küre'den bir parça çalıp
kimse fark etmez diye düşünemezsin.
Ben bir şey yapmadım.
-Ya Loretta? -Ona ne olmuş?
Onun bir anneye ihtiyacı var. Ama sen onu tehlikeye atıyorsun.
Başının çaresine bakar o.
-Ama sen... -Artık bunları duymak istemiyorum.
Alma, sana geri koy diyorum.
Defol evimden.
Defol evimden!
Loretta?
Şah.
O adam... Sana neden kızdı?
Bir şey aldığım için.
-Almadığını söyledin. -Ama aldım.
Asla çalmamam gerektiğini söylemiştin. Yanlış olduğunu.
Çalmadım.
Edindim.
Geri verecek misin?
Daha sonra. Bir deney için ona ihtiyacım var.
Yardım edebilir miyim?
Hayır, çok tehlikeli.
O şeyi yer altından mı edindin?
Orada ne yapıyorsun?
Anlamazsın.
Anlarım.
Belki.
Bir gün anlarsın.
Harika olmaz mı?
Ne?
İkimiz. Birlikte Döngü'de çalışmamız.
Çok isterim.
Ne yaptığımızı bile bilmiyorsun.
Fark etmez. Birlikte oluruz.
Oluruz, değil mi?
Alma?
Geri verecek misin?
Daha sonra. Bir deney için ona ihtiyacım var.
-Al bakalım Jerry. -Teşekkür ederim.
Çok ilerleme var Betty.
Al bakalım, kontrol et.
Dersten sonra beni gör.
Annen seninle gurur duyacak.
Alma!
Alma?
Alma!
Hey!
Ne yapıyorsun?
Gözünden vuruyorum, şans getirir.
Dur.
Neden?
Sana yapılmasından hoşlanır mısın?
Ama o bir robot.
Alma!
Robotlar nereden gelir, hiç merak ettin mi?
Beni yalnız bırak.
Abim yer altında yapılanların parçası olduklarını söyledi.
Onları yapmışlar ya da bulmuşlar.
Burada ne işin var? Burası benim ormanım.
Hayır, değil.
Resmî olarak değil ama...
Ne yapıyorsun?
Birini arıyorum.
-Kayıp mı oldun? -Hayır, o kayboldu.
Kim?
Yardımına ihtiyacım yok!
İçine girme.
Perili.
Alma?
Söyledim sana. Perili.
Güzel.
İyilerini topluyorum.
Kimi arıyorsun?
Arkadaşını mı?
Annemi.
Onu bulmana yardım edebilirim.
İstersen tabii.
Eviniz burada mıydı?
Hiç görmemiştim.
Çünkü artık yok.
Annen yer altında mı çalışıyor?
Annemle babam da.
Belki nerede olduğunu onlar biliyordur.
Annem çalışma odasındadır ama sessiz olmalıyız.
Rahatsız edilmekten hoşlanmaz.
Teklifimi okudun mu?
Hâlâ birkaç kaygım var.
-Kaygı mı? -Cevaplanmamış soru.
Bütün değişkenleri göz önünde bulundurdum.
-Hepsi teklifimde yazılı. -Anne.
Çalıştığına hiç kuşku yok. Ben onu demiyorum.
-Peki ne diyorsun? -Anne!
-Büyükler konuşuyor, görmüyor musun? -Ben...
Cole, büyükbabanla konuşuyorum.
-Ben sadece... -Cole!
Özür dilerim.
O daha çocuk.
Öyle yapmaması gerektiğini biliyor.
Sen de biliyorsun.
Annem.
Sana odamı göstereyim.
Hey.
Bu benim abim.
Selam.
Annesini arıyor.
Anneme söyledin mi?
Söylemeye çalıştım.
Kızdı mı?
Bu hoşuna gidebilir.
Ölen yıldızlar her zaman süpernova olmaz.
O ne?
Muhteşem bir patlama. Ama onun yerine yok oluyor.
Işığı kapatmak gibi.
Geriye sadece hayali kalıyor.
Çekim kuvveti.
Kara delik.
Hey. Nereye gidiyorsun?
Aramaya devam etmem lazım.
O ne?
Alma almıştı.
Nereden?
Aşağıdan. Yer altından.
Bu nasıl bir maden?
Dikkatli ol!
Seninle geliyorum.
Baban. Kolunu gördüm.
Evet, tuhaf.
Akşamları çıkarıp prize takıyor.
Ve... Annen?
Çoğunlukla yoktur.
Alma gibi.
Niye annene "anne" demiyorsun?
Hoşuna gitmiyor.
Evet. Bence annem de anne olmaktan hoşlanmıyor.
Onu demedim.
Seni kızdırmak istememiştim.
Kızmadım.
-Kızmış görünüyorsun. -Değilim.
Onu bulacağız.
Nereden biliyorsun?
Biliyorum işte.
-Düşün. O olsaydın nerede... -Değilim.
Ama olsaydın, şimdi nerede olurdun?
Evde.
Hayatım?
Merhaba.
Babam ne dedi?
Hep söylediği şeyleri.
Çok çalışma.
Buraya gel.
Kulağını daya.
Ama soğuk.
Hanım evladı olma.
O ne?
Sanırım bununla ilgisi var.
Alma'yla.
Ve aşağıda yaptıkları şeyle.
-Merhaba Cole. -Merhaba.
Alma'yı arıyorum.
Annesi.
Burada çalışıyor.
Kayboldu.
Anlıyorum. Şey...
Bir saniye bekleyin.
Selam, burada bir kız var, annesini arıyor. Alma.
Peki, emin misin?
Peki. Teşekkürler.
Nasıl desem bilmiyorum
ama annen burada çalışmıyormuş.
-Ne? -Bu yanlış.
-Sadece yardım etmeye çalışıyorum. -Yalan söylüyorsun.
Özür dilerim.
Alo?
-Selam. -Selam.
Cole az önce küçük bir kızla buraya geldi.
Öyle mi?
Aramamın sebebi,
durumdaki tuhaflık.
Annesinin adı Alma'ymış.
Orada mısın? Alo?
Alo?
MERCER MEYHANESİ
Onu gördün mü?
İçeri mi giriyorsun?
Tatlım? Birini mi aramıştın?
Alma!
Onu tanıyor musun?
Orada ne oldu?
Biliyordum...
Ona bakmak için içeri girseydim...
Nereye?
Bugün evde kalsaydım hâlâ beraber olacaktık!
Çocuğum olsaydı
bunu ona asla yapmazdım.
Yanında olurdum. Her zaman.
Küçük çocuk henüz okumayı bilmiyordu.
Kayık, onun için tesadüfen bulduğu harika bir oyuncaktı.
Eve götürecek, ondan asla ayrılmayacaktı.
Sonra büyük bir hata yaptı.
Sence annesine ne oldu?
O, benim annemin.
Annenin adı ne?
Loretta?
Gerçekten oldu.
Ne oldu?
Rüya sandım.
Kız.
O kız benim.
Kız nerede?
Onu biliyor musun?
Annene cevap ver.
Çalışma odandaydı.
İçeri girmemesini söyledim, koşarak gitti.
Kim olduğumu biliyor musun?
Biliyorum, kafa karıştırıcı.
Alma nerede?
O...
Geri gelmeyecek. Değil mi?
Gitmesine neden olacak
bir şey mi yaptım?
Hayır.
Hiçbir şey yapmadın.
Öyleyse beni neden terk etti?
Alma bir deney yapıyordu.
Ben...
Sen, anlamak için yıllarını harcadın.
Bilimi.
Ama nedenini asla öğrenmedik.
Meğer...
Meğer hayatta her şey mantıklı değilmiş.
Sen bensin. Değil mi?
Şu anda yalnız hissettiğini biliyorum.
Ama hep böyle olmayacak.
Öyle mi?
Benim evim, senin evin.
Cole ve Jakob da senin...
Oğullarım.
Bir evin, bir ailen,
yepyeni bir hayatın var.
Hepsi seni bekliyor. İnan bana.
Sadece zaman tanı.
Ya Alma?
Bunu söylemek çok acı
ama bence o anne olmak istemiyordu.
Cole da senin için aynısını söyledi.
Bunun nereden geldiğini bana gösterebilir misin?
Bu nedir?
Küre.
Döngü'nün çarpan kalbi.
Yeryüzündeki her şeyin, şu anda burada olmanın nedeni.
Küre, her şeyin nedeni.
Alma onu deneyi için almıştı.
Küre'nin nereden geldiğini öğrenmek istiyordu.
Şimdi orada mı?
Kimse bilmiyor.
Bunun gerçek olup olmadığını merak edeceksin.
Ya da rüya olup olmadığını.
Bir gün, bundan çok yıllar sonra,
küçük bir kızın, annesini aradığını duyacaksın
ve aynı, yarı unutulmuş kelimeleri söyleyeceksin.
Şimdi ne olacak?
Nereye gideceğim?
Eve.
Zaman geçtikçe o kadar çok şey göreceksin ki...
İmkânsız dediğin şeyler.
Ama yine de hepsi gerçek.
Loretta?
Bunu yarın konuşabilir miyiz?
Tabii.
Ne zaman hazır hissedersen.
Anne?
Uyuyamadın mı?
Onu buldun mu?
Buldum.
Her şey yolunda.
Buraya gel.
Yanlış bir şey mi yaptım?
Hayır, hiç de bile.
Bebeğim.
Bunu eve gelirken buldum. Bunları topluyorsun, değil mi?
İyi mi?
Annem...
Senin yaşındayken beni terk etti.
Yanında olduğumu bilmeni istiyorum, tamam mı?
Hep yanında olacağım. i istiyorum, tamam mı?