OPOWIEŚCI Z PĘTLI
Dobry wieczór.
Lub dzień dobry, w zależności od tego, gdzie mieszkacie.
Nazywam się Russ Willard.
Jestem założycielem Centrum Fizyki Eksperymentalnej,
zbudowanym tutaj, pod miastem Mercer w stanie Ohio,
znanym wszystkim jako Pętla.
Jaki jest jej cel?
Odkryć i zrozumieć tajemnice wszechświata.
Dzięki naszym niezwykłym badaniom zobaczycie tu rzeczy,
które uznalibyście za niemożliwe.
One jednak istnieją.
Wszyscy mieszkańcy miasta są w jakiś sposób związani z Pętlą.
Z czasem poznacie
ich historie.
A zatem...
Zaczynamy.
Loretto.
Nie. To coś więcej niż twoje teorie. Chodzi o ograniczenia.
Które ty zignorowałeś w swoim nieudanym projekcie.
Almo, nie wszystkie sposoby na poszukiwanie odpowiedzi są dobre.
Ukradłaś fragment Eclipse, sądząc,
że nikt nie zauważy?
Nic nie zrobiłam.
-A Loretta? -Co z nią?
Potrzebuje matki. A ty narażasz ją na niebezpieczeństwo.
Umie o siebie zadbać.
-Za to ty nie... -Nie będę tego słuchać.
Almo, odnieś to na miejsce.
Wynoś się.
Wynocha stąd!
Loretto?
Szach.
Czemu ten pan był na ciebie zły?
Bo coś zabrałam.
-Mówiłaś, że nie. -Ale zabrałam.
Mówiłaś, że nie wolno kraść.
Nie ukradłam tego.
Tylko to zdobyłam.
Zamierzasz to oddać?
Kiedyś tak. Ale potrzebuję tego do eksperymentu.
Mogę ci pomóc?
Nie, to niebezpieczne.
Czy to, co zdobyłaś, pochodzi spod ziemi?
Co ty tam robisz?
Nie zrozumiałabyś.
Zrozumiałabym.
Być może.
Kiedyś zrozumiesz.
To byłoby coś, prawda?
Co?
Gdybyśmy kiedyś razem pracowały w Pętli.
Byłoby fajnie.
Nawet nie wiesz, co miałabyś robić.
Nieważne. Ale byłybyśmy razem.
To prawda.
Almo?
Zamierzasz to oddać?
Kiedyś tak. Ale potrzebuję tego do eksperymentu.
-Proszę, Jerry. -Dziękuję.
Robisz postępy, Betty.
Proszę. Sprawdź swoją pracę.
Przyjdź do mnie po lekcjach.
Mama będzie z ciebie dumna.
Almo!
Hej!
Co robisz?
Chcę go trafić w oko. Na szczęście.
Przestań.
Dlaczego?
Ty lubisz, jak cię ktoś zaczepia?
To tylko robot.
Alma!
Zastanawiasz się czasem, skąd się biorą roboty?
Daj mi spokój.
Mój brat mówi, że robią je pod ziemią.
Albo je znajdują.
A co ty tu w ogóle robisz? To mój las.
Nieprawda.
No, nie oficjalnie, ale...
Co robisz?
Szukam kogoś.
-Zgubiłaś się? -Nie. Ona się zgubiła.
Kto?
Nie potrzebuję pomocy!
Nie idź tam.
Tam straszy.
Alma?
A nie mówiłem, że straszy?
O, fajnie.
Zbieram te ładne.
Kogo szukasz?
Koleżanki?
Mamy.
Mogę ci pomóc ją znaleźć.
Jeśli chcesz.
Tu był twój dom?
Nigdy go nie widziałem.
Bo teraz go nie ma.
Twoja mama pracuje pod ziemią?
Moi rodzice też.
Może oni wiedzą, gdzie ona jest.
Mama powinna być w gabinecie. Musimy być cicho.
Nie lubi, jak się jej przeszkadza.
Czytałeś mój projekt badawczy?
Zostało jeszcze parę kwestii.
-Jakich? -Pytań bez odpowiedzi.
Przeanalizowałam każdą zmienną.
-Wszystko tam jest. -Mamo.
Nie wątpię, że się napracowałaś, i nie twierdzę...
-No to co twierdzisz? -Mamo!
-Nie widzisz, że dorośli rozmawiają? -Ja...
Cole, rozmawiam z dziadkiem.
-Chciałem tylko spytać... -Cole!
Przepraszam.
To jeszcze dziecko.
Wie, że tak nie wolno.
Ty też.
To moja mama.
Chodź, pokażę ci mój pokój.
Hej.
To mój brat.
Cześć.
Ona szuka mamy.
Powiedziałeś mamie?
Tak jakby.
Wnerwiła się?
Zobacz. To ci się spodoba.
Gdy umiera gwiazda, nie zawsze zmienia się w supernową.
A co to jest?
Coś jak potężna eksplozja. Ale gwiazdy mogą też znikać.
Po cichu. Jakby ktoś zgasił światło.
I zostaje tylko fantom.
Przyciąganie.
Czarna dziura.
A ty dokąd?
Muszę szukać dalej.
Co to jest?
Alma to zabrała.
Skąd?
Spod ziemi.
Z czego to jest zrobione?
Ostrożnie!
Idę z tobą.
Widziałam ramię twojego taty.
Wiem, jest dziwne.
Odczepia je sobie wieczorem i podłącza do prądu.
A co z twoją mamą?
Rzadko bywa w domu.
Coś jak Alma.
Dlaczego nie nazywasz jej mamą?
Bo tego nie lubi.
Moja mama też nie przepada za byciem mamą.
Nie o to mi chodziło.
Nie chciałem cię zdenerwować.
Nie jestem zdenerwowana.
-A wyglądasz, jakbyś była. -Nie jestem.
Znajdziemy ją.
Skąd wiesz?
Po prostu wiem.
-Gdybyś była nią, dokąd... -Nie jestem.
Ale gdybyś była, to gdzie byś była teraz?
W domu.
Skarbie?
Hej.
Co powiedział mój ojciec?
To, co zawsze.
Nie pracuj za długo.
Podejdź tu.
Przyłóż tu ucho.
Ale to jest zimne.
Nie bądź mięczak.
Co to?
To chyba ma coś wspólnego z tym.
Z Almą.
I z tym, co robią pod ziemią.
-Cześć, Cole. -Cześć.
Szukam Almy.
Jej mamy.
Pracuje tu.
Zniknęła.
Rozumiem. Zaraz...
Dajcie mi chwilę.
Jest tu dziewczynka, która szuka mamy. Almy.
Na pewno?
Dobra. Dzięki.
Nie wiem, jak ci to powiedzieć,
ale zdaje się, że twoja mama tu nie pracuje.
-Co? -Niemożliwe.
-Chcę tylko pomóc. -Kłamiesz.
Wybacz.
Halo?
-Hej. -Cześć.
Był tu Cole z jakąś dziewczynką.
Tak?
Dzwonię, bo stało się
coś dziwnego.
Ta dziewczynka mówiła, że jej mama ma na imię Alma.
Jesteś tam?
Halo?
TAWERNA
Widzisz ją?
Wchodzisz tam?
Szukasz kogoś, kochanie?
Alma!
Wiesz, czyj to dzieciak?
Co tam się stało?
Wiedziałam...
Gdybym tylko do niej zajrzała...
Gdzie?
Gdybym została dziś w domu, nadal byłaby ze mną!
Gdybym ja miała dziecko,
nigdy bym czegoś takiego nie zrobiła.
Zawsze byłabym przy nim.
Chłopczyk nie umiał jeszcze czytać.
Dla niego była to tylko przypadkowo znaleziona zabawka.
Chciał zabrać ją do domu i zatrzymać.
A potem popełnił wielki błąd.
Co mogło się stać z jej mamą?
To rzeczy mamy.
Jak ma na imię twoja mama?
Loretta?
To się naprawdę stało.
Co?
Myślałam, że to był sen.
Ta dziewczynka.
To ja.
Gdzie jest ta dziewczynka?
Wiesz o niej?
Odpowiedz matce.
Była w twoim gabinecie.
Powiedziałem, że ma tam nie wchodzić. Wtedy uciekła.
Wiesz, kim jestem?
Wiem, że jesteś skołowana.
Gdzie Alma?
Ona...
Już nie wróci, prawda?
Czy odeszła
przeze mnie?
Nie.
Nie zrobiłaś nic złego.
Więc dlaczego mnie zostawiła?
Przeprowadzała eksperyment.
Ja...
Przez lata będziesz zastanawiać się, jak to możliwe.
Jakie są naukowe podstawy.
Ale nigdy nie dowiemy się dlaczego.
Wychodzi na to,
że nie wszystko w życiu ma sens.
Jesteś mną. Tak?
Wiem, że teraz czujesz się samotna.
Ale nie zawsze tak będzie.
Nie?
Mój dom to twój dom.
Cole i Jakob to twoi...
Moi synowie.
Masz dom. Rodzinę.
Nowe życie.
To wszystko na ciebie czeka. Przyrzekam.
Musisz być cierpliwa.
A co z Almą?
Wiem, że to trudne,
ale chyba nie chciała być mamą.
Cole powiedział to samo o tobie.
Pokażesz mi, skąd to się wzięło?
Co to jest?
Eclipse.
Serce Pętli.
Odpowiada za wszystko, co jest na ziemi,
i za to, że teraz tu jesteś.
Alma potrzebowała tego do eksperymentu.
Chciała zobaczyć, skąd się wzięło Eclipse.
Czyli teraz tam jest?
Nikt tego nie wie.
Będziesz się zastanawiać, czy tak było naprawdę.
Czy to nie był sen.
Kiedyś, za wiele lat,
usłyszysz, że jakaś dziewczynka szuka mamy.
I powtórzysz te same, na wpół zapomniane słowa.
Co teraz?
Dokąd mam iść?
Do domu.
Z czasem zobaczysz wiele rzeczy.
Rzeczy, które uznawałaś za niemożliwe.
Ale one istnieją.
Loretto?
Możemy o tym pomówić jutro?
Jasne.
Gdy tylko będziesz gotowa.
Mamo?
Nie możesz spać?
Znalazłaś ją?
Tak.
Wszystko jest już w porządku.
Chodź do mnie.
Zrobiłem coś złego?
Nie. Skądże.
Skarbie.
Znalazłam ją w drodze do domu. Zbierasz je, prawda?
Ta jest ładna?
Moja mama...
Opuściła mnie, gdy byłam w twoim wieku.
Ja zawsze będę przy tobie, rozumiesz?
Zawsze. e będę przy tobie, rozumiesz?