Mike, zabieram panią Alicię na posterunek. Przygotuj karetkę.
Proszę się trzymać. Będzie dobrze.
Wiozę kobietę, która potrzebuje karetki.
Wysiadaj.
Zawiozę ją na komisariat.
Spokojnie. Zajmiemy się tym.
Coś jej wstrzyknięto.
Javierze Reyesie,
jesteś aresztowany za porwanie.
Ruchy.
Idziemy.
Podobno zabiłeś funkcjonariusza Santosa.
Wiesz, co robimy z zabójcami policjantów?
Jedziemy.
BYLIŚMY KRÓLAMI
Spójrzcie, jakie piękne, skośne oczy ma mój Chińczyk.
Co tam, Rodri?
Oglądasz pornosy wśród martwych?
Przymknij się. To śmieszne filmiki z YouTube’a.
Co cię tu sprowadza, Mike?
Cóż…
fałszywy gliniarz, którego zastrzelili w Xalpita,
to mój wuj.
Przykro mi.
A ten pokutnik też był twoim krewnym?
Santos.
Był moim przyjacielem.
Wyniki autopsji i raport balistyczny…
też mam dać Ortedze?
Jak to „też”?
Wykonano sekcję zwłok i raport balistyczny w sprawie Santosa?
Oczywiście.
Teraz są już obowiązkowe. Zwłaszcza w przypadku funkcjonariuszy.
Czemu Ortega chciał je dostać?
Nie wiem. Wykonuję tylko polecenia.
Jego zapytaj.
Co ty tu robisz?
Byłem w kostnicy i dowiedziałem się czegoś ciekawego…
Musimy pogadać.
Tak. Musimy pogadać.
Wiesz, o co chodzi.
Taiguer był twoim ojcem.
Wiedziałeś o tym?
Wiem więcej, niż myślisz.
Chujowo się czuję.
Traktowałem go jak śmiecia.
Patrzyłem, jak umiera. Właśnie widziałem go w kostnicy.
Czemu mama mi o nim nie powiedziała?
Zgwałcił ją?
- To była napaść? - Spokojnie.
Po prostu im się nie ułożyło.
Tak bywa w miłości.
Czemu nic nie zrobiła po jego śmierci?
Był moim ojcem.
Nora jest dwa kroki przed tobą.
Była u mnie, żeby się upewnić, że nie skończy w zbiorowym grobie.
Bo był twoim ojcem.
Poddaję się.
- Centrala, tu funkcjonariusz Reyes… - Odłóż to.
Co ty robisz?
Więc to jest dobry brat mojego Javo?
Uwielbiam młodych ludzi.
Wydaje im się, że żyją w pieprzonym filmie.
Tak jak ty, kiedy zaczynałeś.
Czułeś się jak w Miami Vice.
Spadaj, Javier.
Jesteś wolny!
To niebezpieczny człowiek.
To porywacz, Ortega.
Tak jak twój brat.
Sprawiedliwości musi stać się zadość.
Każdy musi być równy wobec prawa.
Jeśli aresztujemy Venegasa,
musimy aresztować Javo.
Dostaliby po 30 lat.
Ale dla Javo to byłoby piekło,
a ten gnojek miałby luksusowy apartament i sługusów.
Venegas na pewno zabiłby tam Javo.
Jestem rozczarowany.
Miałem cię za wzór, a jesteś zwykłym skorumpowanym gliną.
Nie myślałeś tak, gdy chroniłem ciebie i twojego brata.
Ja jestem skorumpowany,
a ty całe życie żyłeś pod jednym dachem ze złodziejem.
Nie rozumiem twoich kryteriów.
Jeśli chodzi o rodzinę, przestępcy nie są źli.
Prawda?
I jak?
Aresztujemy ich czy wypuścimy?
Decyduj.
Santos był moim jedynym powodem, by żyć.
Nie mów tak.
Masz wiele powodów, by żyć.
Wiele powodów?
Tylko ja wiem, co czuję.
Będziesz miała dziecko.
Tyle ludzi cię kocha.
Masz Javo.
Zabił Santosa swoimi słowami.
I okłamał mnie.
Kocha cię.
Doszło do tragedii.
Kto jest jej winny?
Tu nie ma winnych.
Obaj ponoszą odpowiedzialność.
Twierdząc, że Javier go zabił, unikasz odpowiedzialności.
Santos nie pił, a zrobił to tego dnia, bo nalegałaś.
- Wybacz Javo. - Nie wybaczę mu!
Nie tylko coś ukrywał, ale i kłamał!
Mówił, że zabójca uciekł, a on nigdy nie istniał.
Zadrwił z mojego bólu.
Nie robi się tego komuś, kogo się kocha.
A jego młody wiek, to nie wymówka.
Santos był w tym samym wieku i był nieskazitelny.
Nie był nieskazitelny. On też popełniał błędy.
Nie pozwolę ci tak o nim mówić.
Mój syn był prawym człowiekiem. Miał być pokutnikiem.
Złożył obietnicę Panu, żeby ocalić ten dom.
Santos nie był prawy ani idealny. Nie był świętym, za jakiego go mają.
Nie złożył obietnicy, żeby ocalić dom.
Wiesz co? Powinnaś stąd iść.
Wyjdź, proszę.
Możesz być zła na mnie.
Ale nie na swojego wnuka.
Santos to tata małego.
Myślałaś, że imię to tylko hołd?
Co ty mówisz?
Byłaś dla niego jak młodsza siostra.
To niemożliwe. On by nie…
Nie był święty.
Tak jak Javo, cały czas ukrywał przed tobą prawdę.
Kłamał o powodach, dla których został pokutnikiem.
Królowie wschodniej dzielnicy.
Oto kim byliśmy.
Przesiadywaliśmy tu jako dzieci.
Narodziło się tu tyle marzeń.
K.W.D.
Ta ściana wciąż pokazuje, kim jesteśmy.
To znak naszej tożsamości.
Co mam z tobą zrobić?
Głowię się od kilku dni.
Nie wiesz, jak mnie kusi, żeby cię aresztować.
Zamknąć cię w pace.
Jeśli musisz to zrobić,
to śmiało, Miguel.
Pozbądź się mnie.
Malena i tak ze mną zerwała.
Pewnie cię to cieszy.
Nie.
W ogóle mnie nie znasz.
Nie jestem taki.
To Malena cię nie kocha.
Wiesz, jak mi dowalić.
Dobijasz mnie tą ścianą i Maleną.
Wszystkiego żałuję.
Wiem, że niczego nie naprawię i że muszę…
chcę zapłacić za to, co zrobiłem.
Więc błagam cię, żebyś zabrał mnie na posterunek.
Chcę, żeby to się skończyło.
Co? Co chcesz zrobić?
Rozstrzelasz mnie?
Więzienie to dla ciebie za mało.
Urocze.
Mamo, cudne są te rzeczy.
Wszystkie robione na drutach przez prababcię.
Kiedy miałaś czas?
Co się dzieje? Co robisz bratu?
Twój mały Javo…
ma ci coś do powiedzenia.
Co to ma być?
Masz szansę wyjaśnić, co zrobiłeś. Albo to, albo więzienie.
Tylko ja mam być osądzany?
Jesteś jedynym złodziejem.
Jedynym porywaczem.
Porywaczem? Co?
O czym ty mówisz?
Wyjaśnij im to!
Mamo.
Po śmierci Santosa
chciałem pomóc Malenie spłacić dom.
I ukradłem niewłaściwy wóz.
Właściciel groził, że was zabije, jeśli nie porwę pani Alicii.
- Nie miałem wyjścia. - Co z nią?
Słabo. Walczy o życie.
Mamo,
wiedziałaś?
Tak.
Ty też go kryjesz? Jesteś chyba policjantem.
Co on tu robi, do cholery?
- Mamo. - Zabierz go na posterunek.
Mamo.
Wiem, że to tylko i wyłącznie moja wina.
Nie sądziłam, że istnieją tacy okropni ludzie.
Nie chcę nawet wiedzieć, co się stało z Santosem.
Wszystko, co się wydarzyło, wszystko, co ukrywałem…
każdą głupotę zrobiłem z miłości.
Bo kocham Malenę.
Na szczęście masz brata, który cię nie aresztuje.
- Nie ma tu dla ciebie miejsca, Javier. - Mamo!
Już tu nie mieszkasz.
- Wynoś się! - Proszę cię.
- Proszę. - Masz się wynosić!
Tak. Lepiej stąd idź.
ZŁOMOWISKO TAIGUERA
Przykro mi, że czujesz się niezręcznie,
ale pora, żebyś mi to wyjaśniła.
Cóż…
Byłam bardzo młoda, gdy poznałam Taiguera.
To była miłość od pierwszego wejrzenia.
Przez jakiś czas spotykaliśmy się w tajemnicy,
a potem
zaszłam w ciążę.
Prosiłam, żeby porzucił życie
złodzieja.
Kazałam mu wybierać. Albo to życie, albo ja.
Nie było w nim miejsca dla dziecka ani założenia rodziny.
Zostałam sama,
w ciąży.
Miguel Ángel od zawsze się we mnie kochał.
Był dobrym człowiekiem.
Wiedział o mnie i Taiguerze, ale nie obchodziło go to.
Więc…
zamieszkaliśmy razem,
a reszta to już historia.
Powinnam była powiedzieć ci prawdę dawno temu…
ale nie miałam odwagi.
Chciałam wierzyć, że nigdy się nie dowiesz.
Przepraszam, synu.
Tak myślałem, że tu przyjdziesz.
Chodź ze mną.
Często tu nocowałem, ale nigdy bez Taiguera.
Noc bez niego…
była jakaś dziwna.
W końcu to cmentarz.
Cmentarzysko samochodów.
To ruiny.
Same trupy.
Taiguer musiał być bardzo samotny przez te wszystkie lata.
To jasne, że sam wybrał takie życie.
Skazał się na samotność i życie wśród trupów aut
za karę.
Musisz stąd zniknąć.
Ciężko mi to mówić, ale…
twoja obecność zagraża nam wszystkim.
Venegas jest nietykalny, a ty go wkurzyłeś.
Może wziąć nas na celownik w ramach zemsty.
W domu nie chcą o tobie wspominać.
- A Malena… - Wiem.
Myślałem o tym.
Właściwie już zdecydowałem.
Wezmę rzeczy i pojadę na północ.
Idź do niej.
Pożegnaj się.
Jest z pokutnikami.
Malena musi zamknąć ten etap.
Javo…
Kocham cię.
Zawsze będziesz moim braciszkiem.
Zawsze będę cię kochać.
Słyszałam, co powiedziałaś Mike’owi.
Gdy zaszłaś w ciążę z Taiguerem,
ile miałaś lat?
Szesnaście.
Byłam dzieckiem.
Powiedziałaś dziadkom,
kto był ojcem?
Nie.
Tata już się do mnie nie odezwał.
Zmarł wiele lat później, nie znając prawdy.
Nigdy nie chciałam cię zranić.
Zrobiłam to wszystko,
żebyś nie powtarzała moich błędów.
Musisz mnie nienawidzić.
Chciałam wiedzieć, kto jest ojcem, a sama nikomu się nie przyznałam.
Wcale nie.
Świetnie cię rozumiem.
I…
ty chyba też lepiej mnie rozumiesz.
Mike powiedział, że cię tu znajdę. Chciałem się pożegnać.
Muszę ci coś powiedzieć.
Jestem w ciąży.
Czemu nic nie mówiłaś?
- Byłeś zajęty porwaniami. - Wyjaśniłem, czemu to zrobiłem.
Myślałam o tym i…
nie mogłabym być z tobą po tym, co zrobiłeś Santosowi.
Poza tym…
nie chcę mieć dziecka z kimś, kto robi coś takiego, bez względu na powód.
Zatrzymasz je?
Tak.
- Urodzę je, będzie szczęśliwe. - Tak.
Ze swoją mamą.
Tylko mamą?
- Wychowasz je sama? - Jedno już wychowałam.
Nie potrzebowałam mężczyzny wtedy, nie potrzebuję teraz.
To też moje dziecko.
Maleno, proszę.
Chcę, żeby było jak dawniej. Chcę to naprawić. Damy radę.
- Jeśli się kochamy… - Nic nie rozumiesz.
Życie odebrało mi dziecko.
I daje mi kolejne.
Mam szansę zrobić to, jak należy.
I nie zmarnuję jej.
- Już mnie nie kochasz, prawda? - Kocham.
Zawsze będę cię kochać.
Ale to za bardzo boli.
Na miłość i szczęście trzeba sobie zasłużyć,
a my na nic nie zasłużyliśmy.
Kocham cię na zabój.
Nie wyobrażam sobie bez ciebie życia.
Wolałbym umrzeć.
Jeśli kiedyś mi wybaczysz,
będziecie mogli na mnie liczyć, ty i dziecko.
DROGI WUJKU,
BARDZO CIĘ KOCHAM. HEIDI.
DWORZEC AUTOBUSOWY
Autobus do Tijuany jest gotowy do odjazdu.
Pasażerowie są proszeni do wejścia.
- Zadzwoń, jak dojedziesz. - Już tęsknię.
Witamy koleżanki i kolegów z wydziału policji w Iztapalapa.
Zebraliśmy się tu w dowód uznania za heroiczne wysiłki
funkcjonariusza Martína Ortegi
i Miguela Ángela Reyesa,
dzięki którym rozbito okoliczną szajkę porywaczy.
Na czele grupy stał Brian Tejada, alias Pitbull,
oraz Sandro Pérez, alias Chano.
Funkcjonariusze zostaną odznaczeni policyjnym Medalem Zasługi.
Dedykują go zmarłemu funkcjonariuszowi Raúlowi Santosowi Escobarowi.
Mam też przyjemność ogłosić awans funkcjonariusza Reyesa
na podporucznika.
Gratulacje.
Twoje nowe biuro wygląda wspaniale.
Dzięki.
Chciałem ci coś pokazać. Usiądź.
Raport kryminalistyczny.
PRZYCZYNA ZGONU: RANA POSTRZAŁOWA
Mogłem wykorzystać sytuację. Powiedzieć, że Javo jest winny,
i się go pozbyć.
Ale nie jestem taki.
Jak widzisz w raporcie, to był wypadek.
Javo jest niewinny.
Santos by się nie zabił.
Nie.
Tego nie powiedziałem.
Czasem w życiu dochodzi do tragedii.
Po prostu bronisz brata.
A ja będę bronić syna.
Niczego nie bronię.
Tak napisano w raporcie.
Broń Santosa wystrzeliła.
Nawet jeśli Javier nie pociągnął za spust, i tak jest winny.
Tak samo jak ja.
Zabił mojego syna swoim uporem.
Chciałam zakończyć to, co zaczęliśmy po pijaku.
Ale też nie mogłam się powstrzymać.
Zamiast pomóc mi wszystko skończyć, wciągnął nas w to jeszcze głębiej.
Wszystko mu powiedział.
Santos nie mógł tego znieść.
Wyraźnie zabroniłam mu to robić.
„Jeśli mu powiesz, zabijesz go”.
Nie obchodziło go to.
Więc nie próbuj mnie przekonywać, bo nigdy mu nie wybaczę.
Czasem ukrywamy pewne sprawy, by nie krzywdzić innych.
Albo z głupoty.
Albo nie znajdujemy właściwej chwili czy słów.
Możesz na mnie liczyć w każdej sprawie.
Taiguer był kochany.
Spędziłam z nim wspaniałe dni.
Był taki troskliwy i szczodry.
Mył ręce terpentyną, żeby potrzymać Santosa.
Taiguer miał wielkie serce.
Zawsze wspierał innych.
Ale nikomu o tym nie mówił.
Myślałem, że liczyło się tylko jego camaro.
Będę za dupkiem tęsknić.
Chciałem powiedzieć wujem.
Ojcem.
Na prośbę Nory
wybrałem kilka słów z encykliki Veritatis splendor.
„Prawda, choć pali,
nie pozostawia tylu blizn, co sekrety
czy kłamstwa.
Jak mówi Jan Chrzciciel,
»Nie znam większej radości nad tę, kiedy słyszę, że dzieci moje
postępują zgodnie z prawdą«”.
- Przepraszam. - Dziękujemy.
Mój drogi synu…
mój kochany.
Przyjaciele chcieli oddać ci hołd
i zadedykowali ci te medale.
Chciałam ci tylko powiedzieć…
że zawsze będę cię kochać.
Zostawiam ci mały prezent.
Prawda pali,
ale pozostawia mniej blizn niż kłamstwa.
To twój tata, mały.
Jesteś tylko miłością
i nie powinieneś być obciążony kłamstwami.
Przepraszam, mamo. Powinnam była powiedzieć ci wcześniej.
Wiedziałam, że gdy Santos zobaczy jego buźkę,
wszystko się ułoży.
Jak tam twoja ciąża?
Cieszę się nią bardziej niż za pierwszym razem.
Nauczyłem się, że ojciec to ktoś, kto staje na wysokości zadania.
Twoje dziecko będzie potrzebować ojca.
Chciałbym wspierać was oboje.
Przyjacielu.
Mam nadzieję, że wybaczysz mi, że nie wyznałem prawdy wcześniej.
Kocham Malenę.
Przysięgam, że wyjdę na prostą.
Ale niektóre rzeczy nigdy się nie zmienią.
K.W.D.
Nie zmieni się to, kim jesteśmy,
jebanymi królami tego miejsca!
PAMIĘCI LYNN FAINCHTEIN
Napisy: Agnieszka Komorowska