Sir?
-Ano iyon? -Narito po si Madam.
Pupunta ako sa Simbahan. Sinabi ko lang sa iyo.
Sige.
May mahalaga rin akong rason sa pagbisita ko.
Kailangan ko ng permiso mo.
Permiso para saan?
Magsusulat ako ng libro kay Velonie.
Mali ang pakilala sa kanya ng mga diyaryo at midya.
Hindi nila alam ang nangyari sa buhay niya o sino ang pumatay sa kanya.
Alam mo kung sino ang pumatay sa kanya?
SABI-SABI
Anandhi…
Alam kong alam mo ang iniisip ko.
Patawarin mo na ako. May mga dahilan ako.
Pero hindi sila ang mga dahilang iniisip mo.
Sumpa man kay Apuchi. Magtiwala ka sa akin.
Kahit ngayon, palabas ako dahil sa kaso ng babae.
Bilang pulis, kinuha ko ang kaso. Namatay din si Alex dahil sa kasong ito.
Sa puntong ito, kung di mo ako kakausapin…
PULISYA
Sir, hindi ko naisip na mangyayari ito.
Masama pa rin ang loob ko roon.
-Puwedeng makahingi ng pabor? -Opo, sir.
Nakikilala mo ba ang babaeng ito?
Hindi po.
Hindi ba siya ginahasa at pinatay sa lupain ninyo?
Hindi po, sir.
Ikinumpisal ng nanay n'yo ang lahat ng nangyari noong araw na iyon.
Totoo ba iyon?
Totoo po, sir. Pero hindi ang babaeng iyon.
Sino iyon kung ganoon?
Isang babaeng walang makakaalala.
Puwedeng makahingi ng tubig?
Sunny, bigyan mo siya ng tubig.
Naroon siya dahil sa paghihirap.
Siya ang namatay. Hindi ang isang 'to.
Dahil sa tama sa ulo niya, nagkandalito-lito na ang nanay ko.
Minsan, tinatawag niya akong, "Sanjeev, " at tatawagin niya si Santhosh na "Sunny. "
-Malilituhin ang nanay ko. -Sino ang lalaking iyon?
Pangalan niya lang ang sinabi niya.
Pangalan niya lang ang alam ko, sir.
Alam kong siya si Valan.
Valan. Valan ang pangalan niya.
Valan.
May sasakyan, tama?
Opo. Malaking Mahindra. SUV.
Ang plaka yata ay… "TN-74 S 9291. "
Tugma ang mga sinabi ni Dr. Paulraj sa sinasabi nila sa kanilang ina.
Pero paano nauwi ang bestida ni Velonie sa Ottapparai?
Pangalan at numero ng plaka. Ako nang bahala rito.
Salamat, Arjunan.
Ramar, sir.
-Natanggap mo ba ang numero ng plaka? -Opo, sir.
Puwede mo bang alamin at sabihin sa akin ang mga detalye?
Sige po, sir.
BAGONG LIBRO NI K. SEBASTIAN NOBELA NG MISTERYO - KUWENTO NI VELONIE
ANG KUWENTO NI VELONIE
Upang makilala ang tunay na Velonie,
sa babaeng ipinakita ng midya at ng pulisya.
Upang matanggal ang maskara ng halimaw na kumuha ng buhay niya…
At ipakita siya sa mundo. Ang nobelang ito ang kasangkapang iyon.
Unang Kabanata.
Anim na taon noon si Velonie.
Nang tumayo siya sa harap ng kabaong ng tatay niya, sinubukan niya itong gisingin.
Gising, Papa. Maglalaro pa tayo!
Kapangakan at kamatayan. Buhay at pasakit. Hinagpis at luha.
Hindi alam iyon ng pagkabata.
Bakit ang ama niyang kasama niya sa paggawa ng tinapay sa kusina
ay natutulog sa maliit na kahon? Iyon ang tanong sa isip niya.
Para sa nawalang kapatid, nawalang pinsan, nawalang asawa…
Habang lumuluha ang iba dahil doon,
umiiyak si Velonie dahil, sa kabila ng paulit-ulit na panggigising,
hindi nagmumulat ang ama niya at nakikipaglaro sa kanya.
Papa? Papa! Papa?
Mama, kinuha nila si Papa, ano? Kailan nila siya ibabalik?
Ang nanay niyang tulala,
bumalik sa reyalidad dahil sa tanong niya.
Pinagmasdan niya lang ang kanyang anak at hindi nakasagot.
Mangmang sa natural na pagkakalapit ng anak at ama,
at sa kaalamang hindi iyon mapupunan ng kanyang ina,
naghanap ng pagkalinga si Velonie sa kandungan ng kanyang ina.
Napakamalas, bata!
Iniwan kayo ng pinsan ko.
Kita mo? Napakabata at ganda mo! Kasasabi lang sa akin ni June ng balita!
Uminom ako ng brandy at umiyak magdamag.
Sumalangit nawa siya.
Alam mo, noong tsuper ako ng tren sa Kollam,
ang asawa mo, ang pinsan ko, lagi akong pinupuntahan.
Lagi kaming nagsasaya!
Pupunta kami sa tindahan kung saan kami bebentahan ng isang patiya.
Maliit lang iyon. "Baby" ang tawag.
Bubuksan namin ang pakete, ilalagay sa lupa ang baso,
iinom at kakain ng mga pickle.
Ganoon lang. Aalis na kami. Lasing na lasing kami sa daan!
Minumura ang mga nagdaraan sa kalsada!
Iyon ang masasayang araw namin bilang Anglo-Indian!
Ano'ng gagawin mo rito kasama ng bata?
Ibenta mo 'to at sumama ka sa akin sa Eraniel.
May mansiyon ang amo ko.
Maliit lang siya. Lasinggero rin!
Lagi siyang naglalasing! Sa gabi, lasing siya sa ilalim ng puno!
Nakataas ang damit niya.
Kaunti pa, kita na ang lahat sa kanya!
Naka-lease ang mansiyon. Punta ka roon.
Diyos ko po!
Nagising ko ang bata! Ang lakas ng boses ng tiyo mo, iha.
Ako ang pinsan ng papa mo. Tiyo Anton! Halika. Wag kang mahiya. Halika rito!
Halika, maupo ka.
Diyos ko! Napakaganda mo.
Ang pagkamatay ng tatay niya. Ang bagong tungkulin ng nanay niya.
Ang pagdating ni Tiyo Anton. Bagong tirahan.
Lahat ng ito, pinahirap ang kabataan ni Velonie.
-Nasaan si Mama? -May mga pinirmahan si Mama.
May trabaho na siya. Mahilig ka sa maanghang, ano?
Kita mo 'to? Meron akong kanin, at kaunting chutney prawn!
Para lang 'tong chutney!
Halika. Kuha ka!
Kahit lumaking bantay-sarado ng ina,
hindi nakilala ni Velonie ang pagmamahal ng kanyang ina.
Dahil dito,
masaya niyang tinanggap ang atensiyong ibinibigay sa kanya ni Tiyo Anton.
Velonie! Bumblebee! Gising na!
-Nasaan si Mama? -Pumunta sa dati n'yong bahay ang mama mo.
-May trabaho siya. -Pero gusto ko ring sumama!
Maaga pa. Huwag kang umiyak. Gising na. Magsepilyo ka.
Maligo ka. Tapos, maglalaro tayo. Magsasaya tayo. Okey?
Halika na. Bangon na!
HIndi alam ang kaibahan ng paglalaro sa pinaglalaruan,
inisip ni Velonie, "Mabuti at naroon si Tiyo Anton
para bigyan ako ng pagmamahal. "
Kaya hindi niya ininda ang mga larong nilalaro nito sa kanya.
Bumblebee!
Maglaro na tayo! Halika!
-Tuturuan kita ng kanta sa pagbe-bake? -Gusto ko po iyon!
-Anton! Hayop ka! -Mama, alam mo ang nilalaro namin?
Diyan ka lang at wag kang papasok!
-Napakababoy mong hayop ka! -Patawad! Patawarin mo ako!
Paano mo nagagawa 'to sa bata?
-Lumayas ka na rito! -Pakiusap! Patawad!
Inosenteng bata lang siya!
-Umalis ka na rito! -Patawad! Pakiusap!
Pakiusap! Patawad!
Dito ka lang! Wag ka nang pupunta sa kuwarto ng tiyo mo! Kuha mo?
Ilang araw na nagtagal kay Velonie ang sakit ng sampal.
Tumatak sa isip niya iyon dahil sa kawalan ng paliwanag.
Hinding-hindi na siya magsasabi sa nanay niya.
Kapag umalis ka rito, makakatikim ka sa akin! Kuha mo?
Pero gusto kong maglaro!
Bawal ka nang maglaro! Dito ka lang hanggang matapos ako!
Pero bakit di ako puwedeng pumunta sa kuwarto ni Tiyo Anton?
Lalaki ka bang anak ng demonyo?
Ganoon ba ang gusto mo? Anak ng demonyo?
Ang gintong susi, sa malalaking kuwarto. Ang pilak, sa maliliit. Kuha mo?
Halika.
Tiyo?
Velonie!
Pagkamatay ng tatay niya,
ang ikalawang malaking kawalan kay Velonie ay ang pagkamatay ni Tiyo Anton.
Bagamat hindi niya maintindihan ang konsepto ng kamatayan,
alam niyang hindi na babalik si Tiyo Anton.
Sa kanyang munting puso,
ang dahilan ng pagkamatay nito ay dahil hindi na sila pinaglalaro.
Kaya lalong nagkalayo ang mag-ina.
At lumipas ang mga araw.
Vivek, sir?
Sir!
Vivek… Insubordination ang reklamo sa charge memo mo.
Ang SP ang head ng departamento.
Siya ang responsable sa kahit anong isyu sa kapayapaan sa distrito.
Ano ang paliwanag mo?
Sir, ginawa ko ang lahat nang naaayon sa batas.
Vivek, ayos lang. Tiningnan ko ang lahat.
Alam kong personal ang dahilan ng SP sa paggawa nito.
Kahit bigyan kita ng malinis na ulat,
paparusahan ka niya sa pagpigil sa pagtaas ng sahod mo nang apat na taon.
'Pag 'di mo tinanggap, maglalabas siya ng abiso at magpapasa ng bagong memo.
Ano sa tingin mo?
Tatanggapin mo ba ang parusa o haharapin ang mga kapalit?
Bakit mo tinanggap ang parusa? Dapat lumaban ka.
Para saan? Wala ako sa posisyon para tumambay sa bahay.
Para matapos ang kasong ito, kailangang manatili ako sa puwesto.
Apat na taon ng di pagtaas ng sahod? Ayos lang.
Ang tapang mo, sir!
Ihinto mo ang kotse!
Balik ka! Sige pa! Tigil ka na. Kita mo 'yong malaking bahay doon?
Pag-aari ang sasakyan ng nakatira riyan.
Nakarehistro pa rin sa pangalan niya at hindi sa buyer.
Tingnan natin kung kanino binenta!
-Teka! Hindi iyon ganoon kasimple. -Bakit?
Pag-aari ang bahay ng isang Thuckalay Civil Court Judge!
Maghintay ka rito. Babalik ako.
Sir!
'Di siya titigil hangga't di ako nawawala. Anong nangyari, sir?
-May mga detalye ako. -Mula sa judge?
Sa kasambahay niya.
Uy, bata. Narito ba si Bose?
Mr. Bose!
Ano iyon?
Ikaw ba ang nagbenta ng SUV ng mahistrado ng Thuckalay?
-Oo! -Sino ang bumili?
-Sino'ng nagtatanong? -Hindi pa ba halata?
Kanniyakumari Police.
Sir, ilang taon nang naibenta iyon.
Hindi ko tanda kung sino ang bumili.
Hindi pa naililipat ang pangalan.
Naka-impound ang sasakyan sa Ernakulam.
Kung hindi mo alam ang may-ari, kukuwestiyonin namin ang mahistrado.
-Sasabihan namin siya. -Sir!
-Kung puwedeng mahingi ang numero… -Para saan?
Titingnan ko ang mga rekord sa bahay at tatawagan ko kayo.
Titingnan mo at tatawag ka?
Isulat mo.
-Tatawag siya nang may detalye. -Siyempre. Kabadong-kabado siya!
Nang pumasok siya sa reception ng lodge, alas-dos iyon ng hapon.
Pinanigan siya ng tadhana
dahil walang tao sa lodge.
Pakuha ng kuwarto?
Pakisulat ang detalye mo. Maliit o malaking kuwarto?
Patingin ng kuwarto saka ako magpapasya?
Ito ang malaking kuwarto.
Ano'ng ginagawa mo?
Pakawalan mo ako! Tulong!
Heto… Tingnan mo ito.
Kailangan ko… Ng tulong mo.
Wag mong sasabihin sa ibang narito ako.
Aalis din ako bukas ng umaga. Ha?
Wala akong sinabihan tungkol sa 'yo.
Wala rito si Mama. Kaya ayos lang.
Pero babalik siya bukas.
Wala na ako pagdating niya.
Sino ka?
Paano nangyari ito sa 'yo?
Ikaw ba ang may gawa nito?
Bakit mo ako tinulungan?
Sagutin mo muna ako.
Mas maigi nang wala kang alam.
Kapag sinagot mo ang tanong ko, sasagutin ko ang tanong mo.
Kapag sinabi ko sa 'yo kung sino ako…
Papatayin kita. Kaya, wag ka nang magtanong.
Ayos lang. Sabihin mo sa akin.
Buweno… Papatayin mo na ba ako?
Hindi.
Ikaw naman ang sumagot sa tanong ko.
Pasensiya na. Hindi ako sasagot. Dinalhan kita ng pagkain. Heto.
Uy!
Velonie, sino ang nasa room 12? Walang nakasulat sa register.
Pumunta ako sa kuwarto. Nagbigay siya ng pera at umalis na.
-Wala na siya? -Oo.
Bilis!
Walang maayos na klase ngayon.
-Delubyo ang math! -Bakit? 'Di siya magaling magturo?
Magaling naman, pero wala akong maintindihan.
-Malapit na ang pagsusulit. -Baka 'di ako pumasa.
Dapat pumasa ako.
-Nagbabayad ka ba ng matrikula? -Hindi. Ikaw?
Ako rin.
Mabait si Bb. Chitralekha, 'yong guro. Mahusay siya!
Magpapaturo ako nang pribado sa kanya. Malapit lang ang bahay niya sa amin.
Gusto mo rin bang sumali? Ano 'yon, Velo?
Nandito na ang bus. Tara na.
Hoy! Halika na!
Iniwan ko sa 'yo ang numero ko. Nakita mo ba iyon?
-Oo. -Bakit hindi mo ako tinawagan?
Naisip kong magpapakita ka kung di ako tatawag.
-Wag kang titingin sa likod. -Bakit?
Mas maiging huwag.
Isa pa, ang sinabi ko sa 'yo tungkol sa akin noong isang araw,
wag mong sasabihin sa iba. Kuha mo?
Bakit mo ako tinulungan?
Kailangan mo ba talagang malaman?
Oo.
-At kung hindi ko sabihin sa 'yo? -Patuloy ko lang tatanungin.
Paulit-ulit kang magtanong, kung gayon! Hindi mo ako sasaktan.
Gusto mong pumunta sa amin?
Ayoko. Alam ko ang gagawin mo kapag pumunta tayo roon.
Maggagabi na. Uuwi na ako.
Huwag! Dito ka lang.
Uuwi na ako!
Hindi nagpapasabi ang pag-ibig kapag dumarating ito.
Bulag ito sa karakter. Bulag ito sa kulay. Bulag ito sa oras.
Kapag tumama ito, kahit mamamatay-tao, nagiging mabait.
Kahit ang manyakis ay nagiging mangingibig.
Napuno ng kilig si Velonie.
Ang dating itim at puti ay naging makulay.
Siya, na hindi kilala ang kaligayahan,
ay halos mabaliw sa kasiyahan.
Subalit pansamantala lamang ang kanyang ligaya.
Ito ba ang pinagkakaabalahan mo? Malandi kang babae ka!
Malandi ka!
Hindi mo maalagaan ang pagkabirhen mo hanggang makakilala ka ng binata?
-Mama! -Malandi ka! Nagpuputa ka!
-Hindi iyon ang inaakala mo, Mama! -Huwag kang magsinungaling sa akin!
Ikaw… Sabi na nga ba, lalaki kang ganito! Pulos kasamaan!
Bawal ka nang lumabas! Hindi ka aalis ng bahay na ito!
Bawal ka nang mag-aral!
Pakinggan mo ako, Mama!
Buksan mo ang pinto, Mama!
Mama!
Mali ang iniisip mo, Mama!
Ikaanim na kabanata.
Nang gabing iyon, hindi nakaulayaw ng kama ni Velonie ang dalaga.
Sa bukang-liwayway,
nag-aabang ang kanyang mga tagasunod,
ngunit hindi siya nakita ng mga ito.
Hindi alam ang kanyang pagkawala,
ang kanyang inang si Angel ay pumasok sa kuwarto niya nang may tsaa, gaya ng dati.
Velo? Velonie!
Gising ka na ba, anak? Makakatikim ka sa akin!
Velo? Velonie? Velonie!
Ayoko nang umuwi. Gusto lang kitang makasama.
-Ang pangalan ng babae? -Velonie.
-Edad? -17. Magdidisiotso.
Estudyante ba siya?
Opo.
Siya ba ang iyong ama?
Oo.
-Ano'ng ginagawa mo? -Ginisang talaba.
-Ano iyan? -Panoorin mo. Makikita mo.
Marunong kang magluto?
Marunong lang ako ng kaunting baking. Iyon lang.
Kung gayon, ako ang laging magluluto?
Ginisang talaba. Pampagana.
-Kumusta? -Masarap!
-Kainin mo at tingnan mo ang mangyayari. -Ano'ng mangyayari?
Gaganahan tayo.
Alam mo kung bakit kita tinulungan?
Bakit?
Nang lumapit ka sa akin, at idinikit ako sa pader…
At tinakpan ang bibig ko…
Ipinaalala ng amoy mo ang ilang masasayang alaala ko sa pagkabata.
Natatandaan ko lahat 'yon.
Ang parehong kaligayahan… Sa 'yo ko lang nararamdaman.
Hubarin mo ito.
Halika rito.
Sino ang hinahanap mo?
Maaga siyang umalis.
-Saan siya nagpunta? -Ewan ko. Hindi niya sinasabi.
-Kailan siya babalik? -Hindi ko rin alam.
Sino ka?
Ako ang pondati niya.
Ang asawa niya.
Asawa?
Oo. Hindi mo ba alam?
Akala ko, alam mo.
Huwag kang umiyak.
Ipagtitimpla kita ng kape. Gusto mo ba?
May phone ka ba?
Wag mo na akong gambalain! Iuuwi ko ang kahit sinong gusto ko.
Wala akong pakialam! At sa kaso mo, kusa kang sumama!
Bago iyon, kaya wala akong sinabi.
Diyan ka lang kung gusto mo. Kung ayaw mo, umalis ka na!
Nasiyahan ka sa kama ko kagabi. Ba't ka umiiyak na parang niloko kita?
Halimaw ka!
Pakiusap, huwag kang umiyak. May pera ka ba pauwi?
Puwede kitang isakay sa bus.
-Ano'ng pangalan mo? -Anusuya.
Salamat.
Velonie, nakausap ko ang lalaking iyon. Hindi siya nararapat sa 'yo.
Pero kahit alam na niya ang lahat, pumayag siyang pakasalan ka!
Naiintindihan mo ba ako, Velonie? Di ko kailangan ng opinyon mo rito.
Pakakasalan mo ang lalaking iyon! Pakakasalan mo si Vignesh!
"Velonie, kalimutan mo ang nakaraan.
Magbagong-buhay ka. Magiging ayos ang lahat. "
Kung mas malumanay lang ang ina niya, baka natuto siyang makinig.
Subalit hindi ganoon ang relasyon ng mag-ina.
Naniwala siyang ang lalaking pinagsukuan ng sarili ang susi sa kanyang kaligayahan.
Nakiusap siya ritong magbago ng isip at tanggapin siya.
Umiyak siya at umasa.
Nang hindi ito nabagabag,
Kapag hindi ka pumayag,
magsusulat ako tungkol sa 'yo at magpapakamatay ako!
Hoy! Wag kang gagawa ng katangahan! Ano bang gusto mo sa akin?
Natatakot ka bang ibubunyag kita?
Hindi sa ganoon.
Ayoko lang gumawa ka ng katangahan.
Ano'ng magagawa ko?
Itanan mo ako. Pakasalan mo ako.
Sige. Darating ako bukas.
Inaakalang nagbalik na ang buhay na ninanais niya,
umalis ng bahay si Velonie.
Puno na ng damo ang puntod niya.
KWENTO NI VELONIE PAGBABASA NG LIBRO - KI SEBASTIAN
Hello, sir. Sa loob ng higit isang taon, may Facebook page kami para kay Velonie,
hindi siya ang babaeng ipinapakalat sa balita at sa social media.
Ipinaglalaban namin ang paninirang-puri sa isang babaeng yumao.
Malaking tulong sa amin ang libro mo.
Pero paano mo mapapatunayan ang katugmaan ng libro mo?
Halos… Isang taon ang nakalipas,
naglayas ako.
Dahil…
Ako ang source. Maraming beses kong nakausap si Velonie.
Ikinuwento niya sa akin ang tungkol sa lalaking iyon sa buhay niya.
Kung kasinungalingan ito, pakihanap siya at ipaharap sa akin.
Nang maitanggi niya.
Sir, gustong-guston ko ang pagsulat mo.
Ikinalulugod ko.
Nakakagulat na ang mga kaedad mo ay nagbabasa ng libro.
May tanong ako, sir.
Hindi mo binanggit sa libro ang pangalan ng mangingibig ni Velonie.
-Bakit po? -Buweno…
Isinulat ko ito nang sinusubukang panatilihin ang katotohanan.
At hindi ko talaga alam ang pangalan ng lalaki. Kaya hindi ko binanggit.
Sir, kung ang intensiyon mo'y isiwalat ang katotohanan kay Velonie,
hindi po ba dapat ay sinabi n'yo ito sa pulisya nang makatulong sa kaso?
Manunulat ako. Pagsusulat ang midyum ko. Inilagak ko sa pagsulat ang kaisipan ko.
Sumubok akong tumulong sa ganitong paraan. Nakalagay iyon sa paunang salita.
Bakit n'yo po ginawa ito, sir?
Sinabi mo sana sa akin ang lahat ng ito dalawang buwan ang nakalilipas.
Sagutin mo ako, sir.
Mr. Vivek. Sub-Inspector. Iniimbestigahan niya ang pagpatay kay Velonie.
Maaaring nakita n'yo na ang pangalan niya sa diyaryo.
Maraming salamat.
Bagamat nakakagulat, masaya akong pumunta ka sa book reading ko.
Wag natin itong pag-usapan dito. Mag-usap tayo nang pribado.
Nang mag-usap tayo nang pribado noon, wala kang sinabi.
Ngayon, nasa open forum tayo. Puwede kang sumagot sa harap ng lahat.
Ang misteryosong lalaki ba sa iyong nobela ay…
Totoo o kathang-isip lang?
Kung totoo siya, sabihin mo kung sino siya!
Kung kathang-isip lang, sabihin mo iyon sa lahat.
Di ba't sinabi na niyang totoo iyon?
Mabuti, sinabi niya iyon sa inyo. Ngayon, pakisabi iyon sa akin, sir.
Sabi na nga ba.
Di mabenta ang huling tatlong nobela mo.
Naisip mo, "Ano kayang susunod? Si Velonie. "
Magandang publicity iyon at malaki ang kita. Kaya ginawa mo.
Gumawa ka ng kuwento tungkol kay Velonie.
Kung ibang tao iyon, wala naman akong pakialam.
Sabi mo, halos tatay na ang turing niya sa iyo kaya paano mo nagawa 'to?
Mr. Vivek! Hindi ko siya ipinahiya gaya ng iba sa ngalan ng "Tungkulin"!
Sinubukan kong ayusin ang reputasyon niya sa imahinasyon ko.
Imahinasyon lang iyon, kung gayon?
Sa pagbabasa ng nobela, may tanong akong nasagot.
Hindi ko pa nareresolba ang kaso. Tinatrabaho ko pa iyon.
Kakausapin kita.
Hindi ko intensiyong ipahiya ka sa publiko.
Nangyari lang.
Patawarin mo ako. Pasensya na.
Ano'ng sinasabi niya, sir? Totoo ba ang sinabi niya, sir?
Sir?
Tingnan mo ang nangyari, sir.
Sir! Totoo ba ang sinabi niya, sir?
Sabihin mo sa amin, sir! Sir!
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor: Jessica Ignacio