Terra queimada.
Conmoción e pavor, sangue e ósos.
E que ao final, só quede un dos dous.
Toda a puta razón.
ANTERIORMENTE
Pascua está a caer.
Non sería perfecto que a súa segunda vinda
coincidise co día da resurrección de Xesús?
- Matáchelo. - Non tiña elección.
Acabouse. Nunca xamais volverás oír nada de min.
Estate usando!
- Cala a puta boca! - Vasme deixar por unha
á que lle pareces panoco.
Como metas un pé na auga, onde sexa, habémoste matar!
Por que Patriota traería os videntes máis perigosos do mundo?
- A policía da mente. - Non haberá herexía.
Si que me importaba. Era coma ti.
Continúa sendo a idiota insoportable que es.
- Que queres? - A vosa axuda.
Verás, Billy non tiña conciencia.
Así que pedirache que o frees.
Pero a verdade é
que estás fodido se te interpós.
Acabas facendo que maten a todos os que te queren, non si?
Instalei un sistema no tellado que detecta obxectos estraños.
Frenchie? Frenchie!
Grazas por salvarme.
Mon cœur, ti salváchesme a min.
Non.
"Eu, Serge Emilien Les Saintes,
sen estar en pleno uso das miñas facultades e co corpo desfeito,
declaro que esta é a miña última vontade e testamento.
Non posúo bens materiais que legar.
Redacto esta carta no Campo da Liberdade nun papel de contrabando
que chegou introducido no cu…
dun rotundo garda con colite chamado Burt,
o cal me recorda que si teño algo que deixarvos.
O coñecemento que vin nos vosos ollos do cu.
Perdón?
Iso é o que pon.
"Carniceiro, instalei unha cámara no váter por curiosidade científica.
Resumindo, gravei o teu sen querer.
Hughie e Leite, mentres andabamos agachados buscando contrabando no campo.
Annie, topeime sen querer contigo e con Hughie fochicando nos vosos buratos.
Non me vistes."
Vou saltar esta parte…
Si, boa idea.
"Hai quen lle chama ollo do cu, e outros chámanlle porta de atrás."
Vale, moi ben. Fixo… Fixo uns debuxos.
A maior parte é sobre o ollo do cu…
Vale, creo que xa chegamos ao miolo.
"Pasamos por moitas cousas xuntos, os mellores e os peores momentos.
Cheguei a sentirme máis unido a vós que á miña familia.
Ata o punto de que vos vin o ollo do cu a todos.
E iso, para min, é proba de que somos familia.
Sodes a miña familia.
Non sei se limparei abondo o meu historial
como para entrar no ceo,
pero non temades, estou en paz,
porque, por un momento, coñecín o ceo na terra…
nos teus brazos, mon cœur."
IGREXA DEMOCRÁTICA DE AMÉRICA
Isto vai polos rebeldes, os radicais e os revolucionarios.
Porque os únicos fortes abondo para cambiar o mundo
son os que adoitan cambialo.
Domingo de Pascua ás 16:00, en directo desde a Casa Branca,
Patriota reiniciará o universo.
Emitirase en VoughtBook, VoughtTube…
Tranquilo, non quero facerche dano.
Coma a última vez?
Mírate. Estás perfectamente.
Como me atopaches?
Análise do Crime detectou un mozo voando por Kolvereid.
Iso chama a atención.
Non quero a túa axuda.
Xa o sei. Iso deixáchelo moi claro.
Pero es o fillo de Deus, e non deberías durmir nun pendello.
Podes quedar cunha planta da Torre.
Fai o que queiras con ela. Entra e sae cando queiras.
Non quero estar preto de ti.
Agora todo é distinto.
Ascendín. Son inmortal.
Entón por que che importo?
Porque somos familia.
Córrenos o mesmo sangue polas veas.
Xa tes o teu pai racista de merda,
non me necesitas.
Soldier Boy non importa.
Ti e eu… iso é todo o que importa.
Coñézote porque eu son ti.
E ti es eu.
Papá.
Que che dean.
Non me parezo en nada a ti.
Xa eras a persoa máis poderosa da Terra,
e aínda así eras un merdeiro solitario e infeliz
que se enrabechaba se non tiña o que quería.
Por que carallo ter máis poder te faría mellor?
Só te converterás nun merdeiro aínda máis solitario e infeliz.
Asustar a xente para que te chamen Deus…
non te converte en Deus.
E no fondo, sábelo.
De acordo.
Non sabes o que está a pasar. De acordo.
Pero saberalo.
Non quere falar ou non pode falar?
Non o sei.
Esa rapaza leva escrito na cara:
"Arríncoche o brazo e douche con el."
Xa sufriu moito.
Que di Sabenza? Algún indicio de que os experimentos funcionen?
Non. O cal significa que Frenchie morreu para nada.
Cando chegues a onde vaias,
recorda cambiar a vendaxe.
- Ben. - De acordo.
Cando marchamos?
Esa é unha boa pregunta.
Non imos fuxir.
Non vos pido que fuxades. Pídovos que salvedes esta xente.
Salvalos? Do tipo ao que onte devecían por comerlle a pirola?
Seguro que a pirola de Patriota é rara.
Podemos facer máis. Queremos facer máis.
Salvar a xente é o mellor que podemos facer.
Vós levádeos ao Canadá,
contactade co voso equipo e axudade esas persoas.
Mentres morres nunha misión suicida?
Terás algún plan, ou?
Entre o suicidio e o Canadá
case non hai diferenza, verdade?
Vale, xa paro coas grazas. Marcho correndo.
Cando me unín aos Sete, facíame moita ilusión coñecer a Raíña Maeve.
Pero… nunca coñezas os teus heroes.
Estaba amargada, todo lle daba igual, esquecera…
Renunciou tanto a si mesma que non quedaba nada.
E eu era unha mocosa molesta
que andaba por aí dicindo que sempre hai algo polo que paga a pena loitar.
Prometinme que non deixaría que me pasase o mesmo.
E pasoume.
Pero xa non.
Non estou nunha viaxe suicida e esta non é unha causa perdida.
Nin sequera se trata de gañar…
Trátase de manter a luz acesa mentres poidamos.
Así que grazas por ser a miña mocosa molesta.
Non opino o mesmo sobre non coñecer os teus heroes.
A min saíume ben.
Feliz aniversario, señor primeiro cabaleiro.
Mandeino facer á medida con titanio apto para turbinas.
As correas están reforzadas con Kevlar balístico.
Por moito que te enzoufe, esta nunca vai estoupar.
Rula, tiven sorte cando arranxei o casamento contigo.
Precisas tempo?
Non hai tempo que chegue para isto.
Cal é o problema?
Non me entendas mal,
é unha honra para min escribir o discurso de Patriota
que anuncia a vinda do noso novo Señor.
Pero?
Supoño que non esperaba que tanta xente…
dubidase da divindade de Patriota.
Aínda tes ese Château Margaux do 95?
O que lle quitaches a aquel cura pedófilo?
- Imos abrilo. - Moi boa idea.
Sei que estás anoxada, pero de verdade que te necesito.
En que está pensando?
Se o aperto, traizoará a Patriota?
Manda carallo. E logo volvemos á adolescencia?
E se fixésedes algo con toda esa xente que vai dubidar del?
Que queres dicir?
Creo que xa o sabes.
Non tal.
Ben…
Refírome a como podemos axudar a Patriota para que o mundo crea nel.
Reflexiono sobre iso todos os días.
Boísimo.
Cando era nena, tiña unha cadela, Peaches.
Morreu.
Eu ía no autobús escolar que a atropelou.
Moi desagradable.
E levei o seu colar comigo durante semanas.
Valíame calquera cousa que me lembrase a querida cadela.
Iso é o que fas, non si?
Deixaches que todos cresen que o francés te acolleu,
cando sabes que en realidade foi ao revés.
El era a túa mascota. O teu canciño, en realidade.
Conseguiches enganalo,
pero apertábaslle a correa porque che gustaba usalo.
Encantábache a súa devoción.
E cando parecía que podía seguir adiante con outra persoa,
finalmente fodíchelo.
Calquera cousa para evitar que fose feliz
cando el faría calquera cousa por ti,
mesmo perder a vida.
E permitíchelo. Querías que o fixese…
Ou! Acouga aí. Escoita.
Soldier Boy ten que estar furioso para activar a explosión.
Cría que contigo sería igual, así que te provocamos.
Xúroche que non foi nada persoal.
"Agora e para sempre,
adeus. Adeus á…"
Que?
Que carallo dis?
Otelo. Sabíao de memoria, pero agora… desapareceu.
Tiña o cerebro ao tope, pero agora está…
Funcionou?
Son tan parva coma vós.
Grazas.
Xenial.
Agora mesmo, todos estamos sendo irradiados,
o cal ten graza.
O importante é que Frenchie o conseguiu.
Funciona.
Ei, eu tamén fixen cousas.
Sabía que serías unha boa arma,
pero non imaxinei que serías tan magnífica.
Entón, cal é o plan?
Na Pascua, Patriota anunciará que é Deus Todopoderoso.
Sabemos onde estará e cando.
PATRIOTA REINICIA O UNIVERSO
Se é o que vimos no estudio Vought,
botaralle a policía da mente á xente.
Morrerán millóns.
Só por sinalar o obvio,
estamos a falar de entrar na Casa Branca?
- Si. - E debemos asumir
- que Patriota sabe que imos. - Ide disfrazados.
Ide vestidos coma eses soldados con sombreiros de peles.
Merda, iso é en Inglaterra. Ignorádeme.
E como entramos?
Polo túnel subterráneo.
O que usaba JFK para ir fochicar con Marilyn.
Supoñemos que os túneles sexuais presidenciais
son bastante seguros.
Certo, pero teño os planos do ano pasado
cando protexemos a Singer.
Os código de acceso, as entrada…
Que listo.
Entón, que vos parece? Un último intento?
Tomarei iso como un si.
Nin pensalo. Sodes parvos de carallo.
Patriota mataravos e atoparame.
Así que o tempo que me queda
pasareino no Harry Potter World de Orlando.
Quen se apunta?
Variñas arriba, cabróns! Sabenza marcha!
CREMOS EN PATRIOTA
Son un innovador. Innovo.
E se os fans de Luz Estelar traballan para min
como empregados non remunerados?
Como escravos?
Patriota, alégrame verte.
Gustaríame falar das taxas de fertilidade branca.
Por que non nos esperas no xardín?
- Só un intre. - Si.
Por aquí.
- Quen carallo é? - Günter Van Ellis, o máis rico do mundo.
Dezasete fillos, astronauta afeccionado.
E?
Representa un consorcio de millonarios
e teñen unha serie de peticións.
Non teño tempo.
Son a clase dominante de América.
Precisaremos o seu apoio para a túa igrexa.
É crente? Algún deles o é?
- Ou só me teñen medo? - Mesmo san Tomé dubidou.
Co tempo necesario, a auga máis mansa pode puír calquera pedra.
- Paciencia… - Di xa o que queres dicir.
Creo que deberiamos pensar en pospoñer o acto.
De ningún xeito.
Carniceiro fai probas.
Se conseguiu crear a explosión de Soldier Boy
ou se existe a mínima posibilidade de que o deixe sen poderes…
Cres que temo a William Carniceiro?
Non, claro que non.
Claro que non. E tomamos as medidas necesarias.
Trasladamos o acto.
Non queremos ningunha distracción no seu bendito día.
E terei máis tempo para facer o que mellor sei.
Converter máis almas para a súa nobre causa.
A súa eminencia.
- Agora non. - Cala, profeta Meuhamed.
Xa non necesita os Sete? Unha xogada intelixente.
Pero estiven pensado que necesita un cruzado.
Coma eses cabaleiros con armadura da antigüidade
que crebe cabezas e impoña a súa santa lei.
Onde aprendiches das Cruzadas?
Na Biblia. Coñécela?
Non está na Biblia. A ver se acerto: en Indiana Jones?
Como? Non.
En Robin Hood?
Non é un documental.
Ai, non, Sherlock?
- Que acaba de…? - É astronauta, leveino ao espazo.
Agora escóitame ben: xa non preciso de ninguén.
- Nin multimillonarios… - Estou de acordo.
Tampouco fodepeixes pervertidos
que se humillan infinitamente para recibir migallas do meu afecto.
Pensa iso de min?
Desde sempre.
Nunca tiven menos respecto por ninguén na miña vida.
De feito, Kevin, a única razón pola que non te matei
é que quero que sintas, no fondo do teu corazón,
o inútil que es de verdade.
Videntes listos?
- Por todo o país. - Ben.
En canto remate a emisión en directo, quero que separen o trigo da palla.
Os que non acepten a miña verdade serán os primeiros en arder no meu lume sagrado.
Sorrí, Noso Pai. Dun xeito ou doutro, vai ser un día fermoso.
Kimiko?
Equivócase.
Non es só unha arma.
Desde o principio, Frenchie viu quen eras.
Grazas a que el o viu, nós tamén o vimos.
Que el xa non estea, non significa que iso xa non sexa así.
Veña, divirtámonos un pouco.
Imos indo.
Sabes o que sería útil de carallo agora mesmo?
Que me falases, puta.
Que foi iso?
Nada. Faime moita ilusión escoitar o teu discurso, amor.
Seguro que che quedou xenial.
Entramos en directo en cinco, catro, tres…
Queridos compatriotas americanos,
boa Pascua.
Un día en conmemoración de Xesús, quen, como todos sabemos,
foi torturado, despoxado da súa dignidade e asasinado.
PATRIOTA DIRÍXESE Á NACIÓN
E iso está moi ben. Pero vós sodes americanos.
Merecedes un Deus que non morra.
Un Deus que se defenda. Un Deus no que poder crer.
Pois ben, hoxe tráiovos boas novas.
Recentemente, recibín a visita dun espléndido anxo
que portaba o don da revelación.
Cheira xusto como pensaba que cheiraría un túnel sexual.
Mentres me bañaba na súa luz,
os seus beizos celestiais derramaron doce verdade no meu oído.
E reveloume o meu verdadeiro propósito.
Non ser só o maior heroe do mundo,
senón salvar a humanidade.
Ser… a segunda vinda.
Pero, dalgún xeito, o certo é que son a primeira vinda.
América, eu son o voso Señor e Salvador.
Eu son o voso Deus,
e como tal, vou levar este mundo a un novo amencer dourado,
unha era na que o voso Deus camiña entre vós. Védelo e oídelo.
As vosas oracións son respondidas cando visitades "igrexa.patriota".
E canto pido a cambio é amor.
Señora, temos unha ameaza.
Un pequeno grupo infiltrouse nos túneles.
Son Carniceiro e o seu equipo.
Tranquila, estamos preparados. Lévaa ás instalacións seguras.
Todo está descrito no capítulo dous da Biblia de Patriota.
Agardade un intre. Non había ningunha porta neses planos.
Non. Iso é novo.
Carallo!
Ei! Annie!
Annie, que pasa?
Maldita superfrecuencia!
- Abaixo. - Merda!
Temos un código 30. Disparos e un axente ferido.
Cago na puta vida.
Señora Presidenta!
Aguanta, oíches?
Dereita. Pola dereita!
Por fin, puta moralista!
Ides quedar aí tan a gusto? Saíde!
Saíde!
Veña!
Estás ben?
Patriota está no despacho.
Ben. Vai ti diante.
Nin de puta broma. Había sacarme as tetas pola cona.
Pero apañarédesvos.
Por aí. Sorte.
Esquerda.
Estou orgullosa.
Merda.
Seica choraches?
Non.
Luz Estelar? Todo era unha proba.
Si! O universo está a recompensar a miña lealdade.
Coma Connery recompensou a Costner
ao final de Robin Hood.
Manda carallo, mira que es parvo.
Voute matar.
Así Patriota finalmente me valorará.
Xa me encargo eu. Seguide.
Só quero a Carniceiro e a moza.
Os demais podedes ir en paz.
Ei, non. Non temos tempo.
Tes que levar a Kimiko onda Patriota.
Ocúpome eu disto.
Si? Como te vas ocupar diso?
Iso é un ANSUL IGS-300.
Ti sabes do teu, e eu do meu.
Ei! Imos. Por aquí!
Vaites! Esta merda é diabólica!
Por que fas isto? Arriscas a túa vida
e el nin mexaría por ti se estiveses ardendo.
Son o seu irmán de confianza. Mexará por min se eu quero.
Escoita, sei que tes medo.
- Non teño medo de nada. - Profundo… Kevin.
Véxocho nos ollos. Patriota aterrorízate,
pero estou segura de que non te respecta.
Non queres liberarte diso? Del?
- Esa puta boca. - Non se trata de min.
Claro que si! Eu tíñao todo!
Xa sabes, poder, respecto,
estaba entre os 50 primeiros en IMDbPro.
Pero todo foi á merda cando ti apareciches!
Perdino todo!
Ti tomaches esas malas decisións. Ti arruinaches a túa vida.
Non es un puto neno. Por unha vez, responsabilízate dos teus actos.
Non!
Hostia, non hai saída.
Que carallo?
Onde está Carniceiro?
Necesito cambiar de choio.
Só vos pido que abrades os vosos corazóns e que poñades a vosa fe en min.
Quen acepte a miña verdade será benvido á terra do leite e o mel,
porque eu son o voso…
Son o voso Pai, e vós os meus fillos amados.
Eu son…
Pero faga o que faga,
algúns de vós nunca me aceptaredes nos vosos corazóns.
Nunca me amaredes. Nunca creredes en min.
E a semellantes herexes, ofrézolles a extinción.
E aqueles que buscades destruírme,
morreredes da forma máis horrible posible,
acorde coa vosa maldade.
O meu reinado será eterno,
e cando este mundo estea frío e morto, eu permanecerei.
Eterno. Deus das cinzas.
Boa noite, cabróns.
Xa chegou papá.
William.
Xa empezaba a pensar que non ías cumprir a túa parte do trato.
Terra queimada.
Unha mágoa o do francés.
Como vai o teu pequeno experimento científico sen el?
Imos descubrilo.
Merda!
- Hostia, merda! Síntoo! - Xustiza para Ambrosio!
- Deixádeme en paz! - Xustiza para Ambrosio!
Xustiza para Ambrosio!
Di o seu nome!
Xustiza para Ambrosio!
- Síntoo! Merda! - Xustiza para Ambrosio!
Rebenta o cabrón!
Non.
Que…?
Miserable cacho de merda.
Todos morren, ti o primeiro!
A que raios esperas? Agora, carallo!
Que pasa?
Non podo facelo.
Por que non?
Suponse que debo sentir ira.
Pero non a sinto.
Só sinto tristura.
A ira non é o que te fai forte.
Nunca foi o mon cœur.
Sempre foi teu.
Conmoción e pavor, meu fillo.
Putos sangue e ósos.
Isto é por Frenchie.
Por favor. Para, por favor.
Débesme unha.
Por todas as veces que puiden matarte e non o fixen.
Deixeite vivir.
Dareiche Vought. Dareiche Vought, de acordo?
Podes facer o que queiras con el, si?
Eu…
Becca! Queres que volva a túa muller?
Farei que unha cambiaformas sexa ela.
Só dime.
Chupareiche a puta pirola!
Por favor! Farei o que sexa!
Queres que coma merda? Comereina!
Comerei a túa merda en directo na tele.
Isto non é real.
Madelyn, prometíchesmo.
Non pode ser.
Non podes facer isto, hostia.
Non podes facer isto, hostia!
Eu son o Patriota.
Non, ti non es nada.
E isto…
Isto é pola miña Becca.
Non.
Estou contigo, rapaz.
Tranquilo, de acordo?
Moi ben. Ti tranquilo.
Confirmouse a autenticidade das sorprendentes imaxes da Casa Branca.
Patriota, o superheroe máis destacado do mundo,
foi asasinado hoxe logo de proclamarse un suposto Deus.
Chupareiche a… Comerei a túa… en directo na tele.
Patriota estaba profundamente enfermo.
Doulles as grazas aos valentes homes e mulleres da CIA
quen, por orde miña, eliminaron esta terrorífica ameaza para a democracia.
E para os que especulades,
direivos que non.
Non vou dimitir. Non fixen absolutamente nada malo.
Esa era a expresidenta Ashley Barrett,
quen, por votación unánime sen precedentes no Congreso,
foi sometida a moción de censura e destituída inmediatamente do seu cargo.
Así remata o mandato cheo de escándalos da primeira presidenta dos Estados Unidos.
- Aquí tes. - Grazas.
Meu irmán.
Que bo.
Podo probalo?
Hoxe estiveches xenial, rapaza. Ten.
Oxalá Frenchie puidese verte.
Viume.
Sabe a pirola sucia. É para que a proben os ricos?
Escoita, colega…
non hai nada que poida dicir para que isto sexa máis doado,
pero fixeches o que tiñas que facer.
Fixeches o correcto, oíches?
De todos os xeitos, xa podemos deixar atrás toda esta merda.
Xa non temos poderes, só somos… tipos comúns.
Poderiamos buscar un lugar tranquilo onde comezar de novo.
Só ti, eu e Terror.
Supoño que á túa nai lle gustaría.
Eu sei o que era meu pai…
e mellor que xa non estea.
Pero ti tampouco es boa persoa.
Non te elixín a ti en lugar del.
Elixinme a min.
Síntoo, pero non quero un novo comezo contigo.
Quero que isto sexa o final.
Agora só quedamos ti e mais eu, Terror.
Terror?
Durante demasiado tempo, a mala conduta dos superheroes ignorouse.
Se os meus meses de cadea á man de Patriota
me ensinaron algo
é que debemos reconsiderar a nosa relación cos superheroes.
Por iso aceptei volver a Vought como director executivo interino.
Fillo de puta.
Firmeza é o que demandan os accionistas
nun momento de crise para iniciar a reconstrución.
Creo que os mellores días, os máis rendibles de Vought están por vir.
É hora de que Vought escoite.
Ei, Carniceiro…
Síntoo, colega.
Merda.
Había tráfico?
Si. Accidente na ponte. Debín coller o túnel.
Pensei que igual intentabas determe.
Pero non debiches vir só.
Debiches traer un puto exército.
Non. Se foses liberar o virus, xa estaría liberado.
Sacado que estea esperando a que chegasen os supercabróns da quenda de día.
Non ten moito xeito lanzalo nun puto edificio baleiro, non si?
Vale, pois oxalá viñese cun exército.
E o virus, Carniceiro?
Boteino no tanque do aspersor. Idea de Frenchie.
Deus teña na gloria ese chalado.
O único que teño que facer é apertar este gatillo,
e choverá zume mortal nos 99 andares.
Chegará a todo o mundo nun par de días.
Por que? Quero dicir, xa gañamos.
Gañamos? Non, só lles puxemos un ollo morado.
Se Vought existe, haberá súperes,
e tarde ou cedo, algún deses cabróns
converterase no próximo Patriota
e ben o sabes, carallo.
Non.
Temos que acabar con toda a maldita noción dos súperes.
E temos que facelo permanente.
Ti tamén o ves, non si?
É este. Este é o momento.
Arrastráchesme polo puto inferno para o que queres facer agora,
para que sexa o teu canario.
Ou o teu Kessler. Ou Lenny.
Pero a cuestión é que non me necesitas para iso.
Nunca me necesitaches. Xa o tes dentro, véxoo.
Pode que teñas o corazón roto, pero tes corazón.
Non es un monstro, Carniceiro.
Simplemente doe ser humano.
Síntoo, amigo.
Os superheroes… están acabados.
Non o permitirei.
O pequeno Hughie e a súa arma.
Fai falta ter collóns para dispararlle a un amigo.
Fareino se fai falta.
Non.
Non tes os…
Non te movas.
Perdoa, non quería… Non quería facer iso.
Vou chamar unha ambulancia, si?
Eu non me molestaría.
Está ben, Hughie.
Non che dei outra opción. Eu non ía parar.
Todo o sangue… e a merda pola que te fixen pasar.
E nada diso cambiou absolutamente nada.
Ti seguiches sendo ti mesmo, fixese eu o que fixese.
Non sei que facer.
Non tes que facer nada.
A verdade é que es cuspidiño a Lenny.
Se Carniceiro nos vise, había amolarnos por chorar por el.
Pero está morto, así que, en fin,
que lle dean.
Todo nel eran defectos e malas decisións.
Pero nunca perdeu a esperanza de deter a Patriota,
e de feito conseguiuno.
Podemos amalo ou odialo, pero fixo do mundo un lugar máis seguro,
e iso convérteo nun heroe.
E aposto a que está no inferno agora mesmo,
mostrando ese sorriso
e dándolle unha malleira ao demo.
Pois iso é todo.
Está ben a carón de miña nai.
EN MEMORIA DE REBECCA
É onde sempre quixo estar.
Adeus.
Hughie.
Vamos, rapaz.
De verdade imos ir a…?
O asador topless de Reno?
Abofé que si.
Prometinllo.
Isto gustaríalle.
Seguro que si.
EN MEMORIA DE WILLIAM CARNICEIRO - ESPOSO
IDE Á MERDA, CABRÓNS
MARSELLA
- Diga? - Hugh Campbell, son Bob Singer.
Señor presidente, ola.
Campbell, a nación ten unha gran débeda contigo e co teu equipo.
Saltarei a parte en que che lambo o cu, si?
Non querería que o presidente me lambese o cu, señor.
Agora mesmo Vought é unha desfeita.
Todas esas tolemias que inventaron andan soltas facendo sabe Deus qu e.
Así que volveremos abrir a Oficina de Asuntos de Súperes.
Necesitamos alguén que a dirixa. Que che parece, fillo?
Eu sería o teu xefe directo.
Iso é… Vaites. Iso é…
É unha honra, señor. Direille que…
non, grazas.
"Non, grazas"?
Agradézolle moito a oferta.
É que agora estou traballando…
na miña empresa de nova creación.
Puto sector privado.
A oferta segue en pé se cambias de opinión.
Aquí tes a túa cervexa de xenxibre, caramelos de xenxibre e…
- galletas salgadas. - Trae as galletas.
E que me contas?
Vomitei.
Deume gana de mexar, pero non dei chegado.
Entón volvín vomitar.
E despois chamou miña nai.
E supoño que esa foi a peor parte.
Botou media hora rosmando porque non casamos.
Mira, podemos ir ao xulgado agora mesmo
se ti queres.
Non. Non podo.
Porque só me entran estes zapatos.
Casaría contigo sen pensalo con eses zapatos.
11-99 en Broadway coa 96. Chamando o axente máis próximo.
Hai obras na avenida. Xa chegan os reforzos.
Apetéceche?
Si.
Pero levo estes zapatos.
Coida da túa nai, Robin.
Subtítulos: Beatriz Rivas Pazos
Supervisora creativa: Paula Maneiro