ความเดิมตอนที่แล้ว
ฉันเห็นทุกคน เดเร็คและอีธานก็ด้วย พวกคุณทุกคนกลายเป็นหินหมด
ฉันก็แค่อยากแก้แค้นด้วยวิธีสุดคลาสสิก
วูล์ฟเบนขวดนี้จะบรรจุใส่กระสุน สำหรับสก็อต แม็คคอล
พวกมันกำลังมา มอนโรและพวก มาพร้อมอาวุธหนักครบมือ
ไปกันเถอะ
(จุดพักรถมูนลิทปาล์ม)
ผมมีเรื่องนึงจะเล่าให้คุณฟัง มันอาจจะฟังดูคุ้นๆ
มีเด็กคนหนึ่ง...
อายุ 16 ปี ตัวคนเดียวและกำลังวิ่งเอาชีวิตรอด
เขามองไม่เห็นพวกมัน แต่เขาได้ยินเสียงพวกมันเข้ามาใกล้เรื่อยๆ
พวกมันมีปืน... หน้าไม้
พวกมันกำลังล่าเขา
มันเริ่มขึ้นในคืนพระจันทร์เต็มดวง
บางสิ่งเข้ามาจู่โจมเขา บางสิ่งกัดเขา
และมันเปลี่ยนชีวิตของเขา
มันเปลี่ยนทุกอย่าง
- นายชื่ออะไร - อเล็ก
ฉันเล่าถูกต้องมั้ย อเล็ก
นายก็เคยเจอเรื่องแบบนั้นเหรอ
ฉันก็มีเรื่องราวของฉัน
แต่มีหลายส่วนที่ฉันคาดไม่ถึง
ผู้คน...
ที่ฉันคิดว่าพวกเขาจะอยู่กับฉันตลอดไป...
คือคนที่ฉันต้องสูญเสีย
บางคนที่ฉันคิดว่าฉันจะไว้ใจไม่ได้...
กลับช่วยชีวิตของฉันไว้
มากกว่าหนึ่งครั้ง
- เราต่างก็มีเรื่องราว - ทุกคนในเรื่องราวของฉันตายหมด
ใช่ แต่นายยังไม่ตาย
- และตอนนี้นายก็อยู่กับเรา - แล้วจะเป็นไงต่อ
เรื่องราวของนาย... มันจบยังไง
มาเลีย
นายคงไม่คิดว่าจะบู๊กันโดยไม่มีฉันใช่มั้ย
ไม่มีเราด้วยเหรอ
ฉันไม่อยากเชื่อว่าเธอจะไม่บอกฉันเรื่องนี้ ไม่พูดอะไรเลยสักคำ
เรามีเหตุผล เหตุผลดีซะด้วย
เจอราร์ด...
สิ่งที่เขากลัวที่สุด
คือเขา... ชนะนายไม่ได้
และเขารู้ดี
- มันเริ่มแล้วจริงๆ ใช่มั้ย - อะไรเริ่ม
มันคือสงครามเต็มรูปแบบ
ถึงฉันจะชอบที่เรากลับมาคืนสู่เหย้า โดยไม่ได้นัดหมาย
- พวกนายมาทำอะไรที่นี่ - ฉันเจอฝูงหนึ่งถูกฆ่าในบราซิล
มีเลือดเขียนเป็นคำอยู่บนกำแพง บีคอนฮิลส์
- นายกลับมาเพื่อบีคอนฮิลส์เหรอ - เปล่า ฉันกลับมาเพื่อนาย
เลือดและความวิบัติ วัตถุน่าหวาดหวั่นที่ดูคุ้นเคย
ความสงสารทั้งหมดหายไปกับการกระทำต่ำตม
และวิญญาณของซีซาร์ที่ซึ่งเตรียมการเพื่อแก้แค้น
โดยมีอาเต้อยู่เคียงข้างมาจากนรกมาหมาดๆ
ในอาณาจักรแห่งนี้พร้อมด้วยเสียงของกษัตริย์...
นายรู้ท่อนที่เหลือมั้ย สก็อต นายรู้จักเชกสเปียร์ของนายมั้ย
เชิญกู่ร้อง ล้างผลาญ และปล่อยสุนัขแห่งสงครามได้เลย
สงคราม แน่ล่ะ ขอต้อนรับกลับ เดเร็ค พวกนายคงจะคิดถึงบ้านมากแล้วสิ
นายยินดีกับการที่ครอบครัวมารวมตัวกัน
ที่ฉันนัดหมายให้มั้ย สก็อต
นายมาร่วมกับเราสิ ฉันจะได้ขอบคุณเป็นการส่วนตัว
ฉันถึงกับมีแขกสองสามคน จากลอนดอนเพื่อนายด้วยนะ
แม้แต่คนอย่างแจ๊คสัน วิทมอร์
ก็ยังทนรอกลับไปบีคอนฮิลส์ไม่ไหว ทักทายเขาหน่อย แจ๊คสัน
เอาอีกสิ ไอ้แก่ เข้ามาใกล้อีกนิด
- ฉันจะยัดไอ้นั่นใส่ก้นของแก - เขายังมีเสน่ห์ไม่เปลี่ยนเลย ว่ามั้ย
นายหาเขากับพวกเราได้ที่คลังอาวุธนี่ สก็อต
ที่จริงฉันจะบอกนายว่าหาพวกเขาทุกคนได้ที่ไหน
เจ้าหน้าที่เฮลฮาวด์ของนายเจอเพื่อนของเขา
ขณะไปตรวจการที่ไอเค่น เฮ้าส์
พ่อของนายกำลังกลับจากซานฟรานซิสโก
พร้อมเป้าหมายที่จะเข้าร่วมต่อสู้ แต่เขาไปได้ไม่ไกล
นายคงอยากบอกแม่ของนาย ให้โดดงานที่โรงพยาบาลคืนนี้
เลียมกับเพื่อนของเขาอยู่ที่นั่นแล้ว
พวกนั้นมองโลกในแง่ดี แต่ถูกแนะนำแบบห่วยแตก
นี่คือวิธีที่นายเข้าร่วมสงคราม สก็อต
การวางยุทธศาสตร์ของกองทัพของนาย สู้กับกองทัพของพวกเขา
เพราะงั้นนายถึงจะมาหาฉัน
นายจะพยายามช่วยคนให้มากที่สุด
และนายอาจช่วยได้เพียงส่วนน้อย
แต่ทรัพยากรที่มีจำกัดของนายจะกระจายไม่ทั่วถึง
และสุดท้ายนายจะล้มเหลว
สุนัขแห่งสงคราม สก็อต พวกมันจะออกล่านาย
ขอแค่ถ่วงเวลาให้เราอีกหน่อย
ไม่ว่าเลียมกับคนอื่นอยู่ไหน พาพวกเขาออกมา
ฉันต้องถ่วงเวลาให้นายเพื่อคิดแผนหรือไปช่วยล่ะ
ทั้งคู่
(สก็อต แม็คคอล)
(ปิด)
ในวันแรกของการฝึกงานของฉัน และก็มาเจอหมอนี่
- พวกนั้นตามล่าในนอร์ทแคโรไลนา - นึกว่านายอยู่อเมริกาใต้
ฉันเคยอยู่ ศพมนุษย์หมาป่า ที่ฉันเคยเล่าให้เธอฟังน่ะเหรอ พวกนั้นโทษฉัน
ฉะนั้น ฉันรู้มาว่าเอฟบีไอต้อนไอ้คนสังหารหมู่...
ฉันเจอพวกนักล่ารวมตัวกันที่จุดนัดพบ
- ฉันพยายามไปหาข้อมูล - เอฟบีไอก็รู้เรื่องนั้น
และพวกนั้นก็เตรียมใช้หน่วยสวาทจัดการเขา จับเป็นหรือตายก็ช่าง
อย่างที่เรารู้กัน เรื่องเดเร็ค มันเน้นไปที่การจับตาย
- เน้นเลยนะ - ฉันเลยโน้มน้าวพวกเขาให้พาฉัน
- มาลุยปฏิบัติการภาคสนามด้วย - นายโน้มน้าวเอฟบีไอให้พาเด็กฝึกงาน
ไปลุยปฏิบัติการภาคสนามอันตรายสุดขั้วงั้นเหรอ
ฉันแปลกใจที่เขาไม่บอกพวกเขา ว่าเขานำปฏิบัติการได้
ฉันลองแล้ว แต่ไม่ได้ผล
เอาเถอะ สรุปสั้นๆ คือฉันต้องช่วยชีวิตเขา
เรื่องมันไม่ได้เป็นแบบนั้น
ใช่ ฉันอาจข้ามรายละเอียดไป แต่เรื่องหลักๆ ก็เป็นแบบนั้น
นั่นเป็นใจความสำคัญของมัน
- นายเดินยังไม่ไหวเลย - ฉันเดินกะเผลกไป
นายเดินไม่ไหว ที่ฉันรู้เพราะฉันเป็นคนแบกนาย
พวกมันยิงนิ้วเท้าของฉัน นายอยากเห็นมันมั้ยล่ะ
นิ้วเท้าของฉันโดนยิง มันแหว่งไปเลยนะ
- โอเค ช่างนิ้วเท้าของนายเถอะ - แหว่งเลยนะ
ทุกคน มันไม่ใช่แค่นักล่า เราเจอปัญหาอื่น
มันเรียกว่าอานุคอิเตะ
- พวกมันอยู่ทุกที่ - มือถือของฉันใช้ไม่ได้
- ฉันว่าพวกมันใช้เครื่องรบกวนสัญญาณ - แล้วเราจะทำยังไง
เราไปโดยไม่มีเลียมไม่ได้ เรารอเฉยๆ ให้คนมาช่วยก็ไม่ได้
- งั้นก็มีแค่นายกับฉัน - สู้กับพวกนั้นเหรอ
ใช่ ทำไมล่ะ
- ถ้าฉันบอกว่าฉันรักนายตอนนี้จะแปลกๆ มั้ย - ไม่ ถ้าฉันก็รักนาย
- เราอาจตายคืนนี้ - เราต้องไม่ตายคืนนี้
- นายพร้อมมั้ย - พร้อม
เธอไม่เป็นไรใช่มั้ย
ผมคิดว่างั้นนะ
ใครทำให้เธอสลบ เพื่อนของฉันหรือเพื่อนของเธอเอง
ผมไม่แน่ใจว่าตอนนี้ผมยังมีเพื่อนอยู่มั้ย
ฉันว่าฉันคงไม่โทษพวกเขา
เธอยืนไหวมั้ย เราต้องให้เธอช่วย
- ช่วยอะไร - ชิงโรงพยาบาลคืนมา
นี่เป็นวูลฟ์เบนสีเหลืองทั้งหมดที่เราหาได้
หายากมากๆ แต่มากพอจะทำกระสุนได้หนึ่งนัด
และมีอานุภาพเกินพอที่จะฆ่าอัลฟ่าหนึ่งตัว
มันจะเข้ามาในหัวของนาย และทำให้นายเห็นภาพหลอน
- หน้าตามันเป็นไง - เหมือนคนทั่วๆ ไปสองคน
แต่ยังไงก็ตาม พวกมันรวมร่างกันแล้ว
เรารู้แค่ว่ามันมีสองหน้า หน้าหนึ่งเป็นมนุษย์ อีกหน้าเป็นพวกเหนือธรรมชาติ
มันเป็นพวกกลายร่างเหมือนเรา
แต่มันรู้ว่านายกลัวอะไร นายกลัวอะไรที่สุด
- และตอนนี้มันฆ่านายได้เพียงแค่มองนาย - งั้นพวกนายจะบอกฉันว่า
เราต้องปิดตาสู้กับเจ้านี่ และเผชิญความกลัวที่สุดของเราเหรอ
- ใช่ ทำไม นายกลัวอะไรที่สุด - การมองไม่เห็น
- กลายเป็นคนตาบอดน่ะเหรอ - ใช่ กลัวมันมาก กลัวมาตลอด
นี่ดูเหมือนจะเป็นสถานการณ์ไม่คาดคิด ที่ซวยซ้ำซวยซ้อน
ลิเดีย เธอกับสไตลส์ตามหาอาร์เจนท์ ไปที่คลังอาวุธ ช่วยแจ๊คสัน
ฉันว่าไม่มีเวลารอเขาแล้ว ฉันเคยผ่านประตูพวกนั้นไปได้ครั้งนึง
- ฉันผ่านมันได้อีกแน่ - เราใจเย็นลงสักเดี๋ยวได้มั้ย
ให้ฉันทำความเข้าใจก่อน คือเราจะทำแบบนี้กันจริงๆ เหรอ
เราจะทำอย่างที่เจอราร์ดอยากให้เราทำ ถูกมั้ย
ฉันว่าถ้าเราหยุดอานุคอิเตะ เราก็หยุดทุกอย่างได้
การหยุดเจ้านี่จะช่วยหยุดเจอราร์ด กับพวกนักล่าได้มั้ย
- ใช่ว่าพวกมันทุกคนจะเป็นนักล่า - เขาพูดถูก
พวกมันส่วนใหญ่เป็นคนธรรมดา ที่ทำไปเพราะความกลัว
มอนโรคงไม่เปลี่ยนใจหรอก แต่ฉันว่าเราเข้าถึงคนอื่นได้
ที่จริงก็ส่วนมากเลยล่ะ
อานุคอิเตะทำให้พวกเขาเต็มไปด้วยความกลัว
ความกลัวช่วยกระตุ้นได้เยอะ ยิ่งเมื่อมันทำให้โกรธ
ถ้าเราชนะความกลัวได้ เราก็ชนะพวกมันได้เช่นกัน
พวกนั้นกลัวเราแต่พวกเขาไม่จำเป็นต้องกลัว
- พวกเขาต้องเปลี่ยนความคิดของพวกเขา - เราต้องเปลี่ยนความคิดของพวกเขา
โอเค เราเผชิญหน้ากับอานุคอิเตะได้
เราพยายามสู้ทั้งที่ปิดตาได้ พยายามเผชิญความกลัวของเรา
- แต่เรายังต้องหาทางจับตัวมัน - เราจะหาวิธีกัน
มันก็ดีนะที่ได้เห็นบางคนยังมองโลกในแง่ดีอยู่
- ตอนนี้ยัง - ฉันหมดแล้ว
เราจะถ่วงเวลาให้นาย สก็อต ใครจะรู้ แจ๊คสันอาจมีคำตอบก็ได้
- อาร์เจนท์อาจกลับมาพร้อมคำตอบก็ได้ - นายสองคน นายไปกับฉัน
เราต้องการปีเตอร์ ใครก็ตามที่ช่วยหยุดเจ้านี่หรือถ่วงเวลามันได้
- เราจะไปไหน - โรงเรียนมัธยม
- เราจะเจอมันที่นั่นเหรอ - เปล่า
มันจะเจอเรา
สองศพเหรอ
- ไม่มีเลือด ไม่มีแผล - สภาพพวกเขาเป็นยังไง
รูปปั้น
กรีก
ปีเตอร์ หลับตาซะ เร็วเข้า หลับตาเดี๋ยวนี้
พ่อคะ
แกกลัวฉันใช่มั้ย
พวกนั้นบอกแกมั้ยว่าทำไมแกถึงควรกลัวฉัน
- ถ้าแกไม่กลัว ทำไมแกไม่มาใกล้ๆ ล่ะ - หุบปาก
มันเพราะว่าส่วนหนึ่งของฉันยังเป็นคานิม่าอยู่ แกรู้มั้ยมันคืออะไร
ดูกรงเล็บพวกนี้สิ
มาสิ
เข้ามาดู
เล็บนี่สร้างพิษที่จะทำให้แกเป็นอัมพาตได้
ฉันยังมีตาอีกแบบด้วย
ดูนี่นะ
ฉันเปลี่ยนมันถาวรไม่ได้
แต่มันเหมือนเวลาเปลี่ยนเกียร์ทิปโทรนิค
ฉันเปลี่ยนจากเกียร์ออโต้เป็นเกียร์กระปุกได้
แกชอบรถมั้ย
ฉันเคยขับปอร์เช่ แต่ฉันขับรถสปอร์ตไม่ได้อีกแล้ว
มันไม่มีที่สำหรับหางของฉัน
เขายังไม่ตาย
เขาตายไม่ได้
มีเสียงหัวใจเต้นแต่เบามาก
เราไม่ได้อยู่ลำพัง
สก็อต
ฉันว่าฉันรู้แล้วว่าจะจับมันยังไง
- แจ๊คสัน - สไตลส์
แจ๊คสันเหรอ
- จัดการให้แล้ว - พระเจ้าช่วย นายนี่เอง
- นายจริงๆ ด้วย ไม่อยากจะเชื่อว่าเป็นนาย - โอเค พอแล้ว ซึ้งจัง
โอเค อย่าใกล้เกิน ระวังมือด้วย โอเค
โอเค พอแล้ว แยกกันก่อน
พวกนายทำเหรอ
ใช่ ฉันทำเอง
ฉันถีบประตูนะ
เราร่วมมือกันทุกคนแล้ว เราออกไปกันเลยมั้ย
- ไม่ ถ้าไม่มีอีธาน - อีธานเหรอ
- อีธานมาทำอะไรที่นี่ - เขาคบกับฉัน
- เขาคบกับนายเหรอ - ใช่ ฉันนี่แหละ
- อีธานเหรอ - ใช่ อีธาน
- แล้วนาย... - อีธานน่ะเหรอ
ใช่
คุณพระช่วย
ฉันนึกว่านายจะไม่มีทางคิดออกซะแล้ว
- เราไปหาเขาเลยได้มั้ย - ได้ เดี๋ยวนะ
- ว่าไง - นายยังอยู่ที่คลังอาวุธรึเปล่า
- ยังอยู่ แต่อีกเดี๋ยวจะไปแล้ว - ฉันอยากให้นายไปเอาบางสิ่งก่อน
เดี๋ยว ให้ฉันจัดการ
ไปเลย เลียม วิ่งเลย มันจะสนุกขึ้นถ้าทำแบบนั้น
- นายมาทำอะไรที่นี่ - ฉันก็ถามตัวเองเหมือนกัน
เราจะซ่อนเฉยๆ ไม่ได้ ปีเตอร์อยู่แบบนั้นไม่รอดหรอก
- เราก็ไม่รอดถ้าเจ้านั่นเจอเรา - เราต้องรอสไตลส์
ฉันไม่รออยู่นี่หรอก
นี่ มาเลีย เดี๋ยว
- สก็อต - ไม่ ฉันไม่เป็นไร อย่าให้หล่อนหนีไปได้
ไม่ นายไม่โอเค นั่นวูลฟ์เบนสีเหลือง มันจะฆ่านาย
ว่าไงนะ
- นายไม่เป็นไรนะ - เออ
แต่ฉันว่ากระโถนนี่ยังมีคนใช้อยู่นะ
ไปเร็วๆ
- นายออกมาก่อนฉันได้ไง - ฉันเกลี้ยกล่อมจนออกมาได้แหละ
- นายใช้หางของนายใช่มั้ย - นายยังมีหางอยู่เหรอ
- น่าแหวะมาก - นายลุกขึ้นได้มั้ย
ไปกันเถอะ
ยังอยู่ข้างนอกเหรอ
- ฉันจะไม่ตายเพื่อนาย - ฉันก็จะไม่ตายเพื่อนาย
แต่ฉันจะสู้เคียงข้างนาย
ตกลง
ไปลุยกัน
หมอบลง
- มาเร็ว โอเค นั่งลง - เดเร็ค ไปเถอะ ช่วยมาเลีย ขอร้อง
ฉันไม่ได้ห่วงเรื่องเธอ เราต้องกำจัดมัน
มันมีทางเดียวที่จะถอนพิษของวูลฟ์เบน
- นายต้องเผามันทิ้ง - อะไรนะ
โอเค นายทำอะไรได้ไม่มากจนกว่าจะหาย
ถ้าฉันคิดถูก เราแค่ต้องพาสไตลส์มาที่นี่
โอเค
โอเคๆๆ ฉันช่วยนายเอง ฉันช่วยเอง
ไม่เป็นไรๆ โอเค
จำไว้ นายมองมันไม่ได้ ต้องหลับตาสู้
เราไม่ต้องสู้แล้วพาเพื่อนของเราหนีดีกว่ามั้ย
ฉันเห็นด้วยนะ
มันอยู่ที่นี่
- หลับตา หลับตาเร็ว - ลิเดีย...
ดูเขาสิ นายว่าเขาจะตายมั้ย
คงไม่
ฆ่าเฮลฮาวด์ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น
พวกนายรู้ใช่มั้ยว่าเขาชื่ออะไร ฉันหมายถึง ถ้านายจะตะลอนไปตามโลกนี้
- นายก็น่าจะมีข้อมูลด้วย - ที่นี่ไม่มีใครอยากเจ็บตัว
งั้นก็วางปืนของนายลง เจ้าหน้าที่ นายไม่ยิงฉันหรอก
เราก็ไม่ให้คุณพาเขาออกจากที่นี่เหมือนกัน
เรื่องนั้นฉันไม่รู้ นายมีกันแค่สามคน
- สติลินสกี้ - นายอำเภอ
- เรียกฉันตามตำแหน่งที่ถูกต้องหน่อย เจ้าหน้าที่ - คุณอายุเท่าไหร่แล้ว 60 เหรอ
นายสามคน...
ช่วยพยุงเจ้าหน้าที่แพร์ริชขึ้น แล้วพาเขาออกไปจากที่นี่
ครับ ท่าน
นายอำเภอ
อีธานใช่มั้ย
- อีธาน - ฉันอยู่นี่
- ลิเดียอยู่ไหน - ฉันไม่รู้
ฉันหลับตาของฉันลง แล้วฉันเลยมองไม่เห็นว่าเธอไปทางไหน
- นายอยู่ไหน - ข้างหน้านายไง
- มีแผนยังไง - ปลดอาวุธทั่วทั้งเมือง
ใครมีอาวุธที่ออกโดยเจอราร์ดจะต้องทิ้งมันไปซะ
และเราจะใช้กำลังถ้าจำเป็น
เดเร็ค นั่นคุณรึเปล่า
เดเร็ค
เดเร็ค นี่ฉันเอง
นี่เจนนิเฟอร์ไง
คุณไม่อยากมองฉันเหรอ
คุณจะปล่อยให้พวกมันฆ่าฉันอีกเหรอ
คุณจะทิ้งให้ฉันตายเหรอ
หรือคุณจะยอมให้โอกาสฉันอีกครั้ง
- คุณไม่ใช่ตัวจริง - ฉันไม่เหมือนจริงเหรอ
คุณมองฉันหน่อยไม่ได้เหรอ
เดเร็ค มองฉันสิ ลืมตาของคุณซะ
ขอร้อง
คุณไม่อยากมองฉันอีกสักครั้งเหรอ
คุณไม่อยากจำฉันไว้เหรอ
จำเรา
มองฉันเถอะ
มองฉันสิ
โธ่เว้ย
- มันอยู่ไหน - ลูกคิดว่าเราจะไว้ใจลูก
ด้วยวูลฟ์เบนสีเหลือง ที่เหลือน้อยนิดของเราจริงเหรอ
หนูเป็นลูกของพ่อนะ
- หนูคืออาร์เจนท์ - แต่ก็เป็นพวกมัน
งั้นพ่อก็ให้เธอไปหมดเหรอ
พ่อให้มันกับมอนโรเหรอ
ใช่ แต่ก็เพียงพอสำหรับกระสุนนัดสุดท้าย
นัดนั้นไง
เราเจออีกคนตรงนี้
ฉันไม่รู้ว่าเขาตายรึยัง
แต่เขาดูเปราะบางจริงๆ
มันจบแล้ว เคท ทุกอย่างเข้าที่เข้าทาง
ไม่ใช่ทุกอย่าง
- มันถึงเวลาต้องวางปืนแล้ว - พูดเรื่องอะไรของแก
สก็อตยังไม่ตายและเขารู้ว่า จะช่วยพวกนั้นยังไง ทุกคนเลย
แอบในห้องสมุดเหรอ สก็อต แอบฉันเนี่ยนะ
ลืมตาของนายสิ สก็อต
นายคิดว่านายสู้ฉันได้ แต่นายสู้ไม่ได้หรอก
เพื่อนของนายตายหมดแล้ว
พวกเขาเห็นหน้าของฉัน และมันทำให้พวกเขาบ้าคลั่ง
พวกเขาตายก็เพราะนาย
นายทำให้พวกเขาผิดหวัง
นายทำให้ทุกคนผิดหวัง
โดยเฉพาะเธอ
โดยเฉพาะอัลลิสัน
ลืมตาของนายซะสิ
ลืมตาของนายซะ
สก็อต
ลืมตาสิ สก็อต
ทั้งหมดที่นายต้องทำก็แค่ลืมตาของนายขึ้น
ความกลัวของนายช่างแตกต่าง สก็อต
ภายใต้นั้นมันมีพลังอยู่
พลังของนาย
ความกลัวของนายนำความอิสระมาให้ฉัน
ฉันจะไม่ติดกับอีก
ฉันจะไม่ถูกจับ
และโดนขังกรงอีกต่อไป
ไม่อีกแล้ว
ลืมตาของนายซะ
ลืมตาสิ
ฉันรู้ว่าจะสู้แกยังไง
และฉันรู้ว่าจะจับแกยังไง
ผมยิงไม่ถนัด คุณจะให้ผมทำไง
แค่ยิงเขา ยิงทั้งคู่เลย
แกเอาชนะฉันไม่ได้
ฉันไม่กลัวแกหรอก
ไม่อีกต่อไป
- นัดนึงเข้าหัว อีกนัดเข้าหัวใจ - รับทราบ
ถึงแม้ว่าวูลฟ์เบนสีเหลือง ควรจะทำให้เขาอ่อนแอลง
สก็อตคิดออกจนได้ แบบที่เขาทำมาตลอด
อานุคอิเตะ
แกอยากมีพลังมากพอเพื่อแกจะได้ไม่ต้องติดกับอีก
แกต้องการพลังของพวกกลายร่างอย่างฉัน
แต่มันก็มาพร้อมกฎทุกข้อ ของการเป็นพวกกลายร่าง
เรามีจุดอ่อน และเรามีขีดจำกัดที่เราก้าวข้ามไปไม่ได้
เมาท์เท่นแอช
- แจ๊คสัน - มันจบแล้วเหรอ
ตอนนี้มันจบแล้ว
- ดีใจที่ได้เจอคุณครับ โค้ช - เช่นกัน แจ๊คสัน
มันเจ็บๆ
มันยังเจ็บอยู่มั้ย
ไม่แล้ว
ดี
แกปล่อยให้มันเกิดขึ้น
พ่อปล่อยให้มันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นต่างหาก ไอ้แก่งี่เง่าเอ๊ย
- พ่อมองเห็นก็แต่เขา - เขาทำลายครอบครัวของเรา
ครอบครัวของพ่ออยู่ตรงหน้าพ่อแล้วไง
วางอาวุธลง
- แพร์ริช วางอาวุธลง - ได้ครับ
ผมต้องให้คุณสอนผมทำแบบนั้นบ้างแล้ว
นี่มอนโร ใครก็ได้รายงานสถานการณ์ตอนนี้ที
ใครก็ได้ตอบที ใครก็ได้พูดกับฉันที
เกิดอะไรขึ้น ใครก็ได้หยิบวิทยุขึ้นมา
- แล้วบอกฉันทีว่าเกิดอะไรขึ้น - คุณแพ้แล้ว
สก็อต เขายังไม่หายเหรอ
- สก็อต เกิดอะไรขึ้นกับตาของนาย - ฉันจำเป็นต้องทำ ฉันขอโทษ
สก็อต นายต้องรักษา ถ้าขืนตาของนายเป็นแบบนี้ต่อไป
- ความเสียหายจะถาวร - เร็วเข้า สก็อต ตั้งสมาธิ
ฉันพยายามอยู่ มันไม่ได้ผล
- ฉันตั้งสมาธิไม่ได้ - นี่ๆ มองฉันสิ
นายทำได้ แค่ตั้งสมาธิ
- ฉันทำไม่ได้ - ได้ นายทำได้
สก็อต มองหน้าฉันหน่อยนะ
มาเลีย
จูบเขาสิ
- อะไรนะ - จูบเขา
คืนนั้น พวกมันหนีไป
เจอราร์ดแจกจ่ายปืนให้ผู้คน
แต่มีคนยินดีจะใช้มันน้อยกว่าที่เขาคิด
ตอนนี้มีคนรู้ความลับของเรามากขึ้น
แต่พวกเขาหลายคนอยู่ข้างเรา
กัปตันร่วม ตอนนี้นายอยากเป็นกัปตันร่วมเหรอ
- เราก้าวข้ามความแตกต่างของเราแล้ว - นั่นฟังดูไม่ค่อยแก่งแย่งกันเลย
- ใครสอนเรื่องบ้านั่นให้นาย - คุณสอนไงครับ
เพราะคุณเป็นโค้ชที่ยอดเยี่ยม
นายพูดถูก ฉันเป็นโค้ชที่ยอดเยี่ยม
และพวกเขาไม่กลัวเราอีกแล้ว
ตอนนี้เรามีพรรคพวกที่เคยเป็นศัตรู เรามีผู้ปกป้อง
เรามีเพื่อนที่ยินดีสู้เพื่อเรา
พวกเราที่เหลือกำลังมองหาคนอื่นแบบนาย
โอเค อเล็ก พวกคนที่กำลังล่านาย
พวกมันมีผู้นำ ชื่อของเธอคือมอนโร เธอมีสมุนมากมาย
- สักหลายร้อยได้มั้ย - หลายพัน
- มีอยู่ทั่วโลก - แล้วเรามาทำอะไรที่นี่
เรามาเจอคนที่สามารถช่วยเราได้
บางคนอยู่ข้างเราเสมอ บางคนมาเมื่อเราต้องการพวกเขา
แต่คืนนี้เราต้องการทุกคนที่เราหาได้
พวกเขาทุกคนแตกต่างกันเหรอ
บางคนก็แตกต่าง
บางคนก็ทำสิ่งที่นายไม่มีทางเชื่อได้
และบางคนอาจเป็นแค่มนุษย์
แต่พวกเขาก็ชดเชยมัน ด้วยการเป็นคนฉลาดแบบสุดๆ
- หรือไม่ก็ต่อสู้ได้ดี - พวกเขาเป็นใคร
เพื่อนของฉัน
ฝูงของฉัน
และนายอยู่กับเราได้ถ้านายต้องการ
- แต่นายจะต้องสู้ด้วย - กับมอนโรเหรอ
และทุกคนที่เป็นสมุนของเธอ
เธอบอกว่าเธอจะหาฉันให้เจอ
ว่าเธอจะล่าฉันและฆ่าฉันทิ้ง เธอไม่สนว่าฉันอายุเท่าไหร่
เธอบอกว่าฉันเป็นสัตว์ประหลาด
นายไม่ใช่สัตว์ประหลาด
นายเป็นมนุษย์หมาป่า
เหมือนฉัน
คำบรรยายโดย วชิระ ศิริเยี่ยม