ความเดิมตอนที่แล้ว
- เธอจะไปไหน - ปารีส
พรุ่งนี้มีปฐมนิเทศน์นะ
อยู่ไกล 3,000 ไมล์ ลูกปลอดภัยแน่
ฉันมาที่นี่เพื่อชี้แนะเธอ ไม่ได้กดดัน
ไม่ได้ยุแหย่ แต่ชี้แนะ
เราไปไม่ได้
คุณเป็นใคร
คนที่พอเห็นก็รู้เลย ว่าเป็นพรสวรรค์แท้จริง
(ไม่มีสัญญาณ)
มันหนีห่างเราไปเรื่อยๆ เราควรไปให้เร็วกว่านี้
- คุณพูดเหมือนมือสมัครเล่น - มือสมัครเล่นที่ฆ่าเฮลฮาวด์
- ที่บาดเจ็บและเลือดไหลอยู่ - และฉันก็กำจัดมนุษย์หมาป่า
ที่บาดเจ็บและอยู่ตามลำพังเช่นกัน
อย่าเข้าใจผิดว่าโชคดีคือฝีมือ เรายิ่งรอนาน มันก็จะยิ่งอ่อนแอ
และมันก็จะมีเวลาหาคนช่วยมากขึ้น
"ชัยชนะอันวิเศษยิ่ง คือชัยชนะที่ไม่ต้องสู้รบ"
ซุนวู เข้าใจแล้ว อย่างน้อยเราไปกันต่อได้มั้ย
ได้ยินมั้ย
มันอยู่ตรงนั้น
(สายเรียกเข้า)
ไม่นะ ไม่
ไม่
- สาบานมั้ยว่านายไม่ได้โกง - ฉันสาบาน
- ก็ได้ อีกเกมนึง - ฉันต้องอ่านหนังสือต่อ
- นายอยากให้ช่วยอะไรมั้ย - อะไร นายจะช่วยฉันอ่านหนังสือเหรอ
- ฉันเป็นเพื่อนซี้นาย ฉันช่วยนายได้ - ไม่ กลับบ้านไปเถอะ เพื่อน
รังเกียจมั้ยถ้าฉัน... คือจะเป็นไรมั้ย ถ้า...
- อะไร นายอยากนอนค้างที่นี่เหรอ - ใช่ นอนได้มั้ย
ได้ ถ้านายบอกฉันว่าทำไม
หมายความว่าไง ทำไม ฉันอาจจะแค่อยากอยู่กับนาย
แล้วคอรี่ย์ล่ะ
เขาเข้ากลุ่มอ่านหนังสือที่ห้องสมุดน่ะ
เราไม่ได้นอนค้างด้วยกัน ตั้งแต่อายุสิบขวบ เกิดอะไรขึ้น
จำศพที่เราเจอนั่นได้มั้ย
ศพที่ไม่มีหน้าน่ะ
ฉันคิดถึงมันอยู่ตลอด
จำได้ ฉันก็เหมือนกัน
ไม่ เพื่อน ฉัน...
ฉันหมายถึง ฉันเอามันออกจากหัวไม่ได้เลย
นายรู้มั้ยภาพติดตาคืออะไร
แบบตอนที่นายมองหลอดไฟ พอมองไปทางอื่นนายยังเห็นมันอยู่น่ะเหรอ
ใช่
นี่มันสุดขั้วกว่า เรียกว่าปาลินอปเซีย
มันหมายถึง "เห็นอีกครั้ง"
ภาพมันอยู่กับนายตลอด
และนายก็เห็นมันซ้ำแล้ว...
ซ้ำอีก
แล้วนายเห็นศพที่ไหน
ทุกที่เลย
ลอริ
ฉันเจอนี่ มันเป็นของเบรตต์ เขาหายไป ฉันได้ยินเสียงปืน
- เธอรู้ได้ยังไงว่าเป็นเลือดของเขา - เขาเป็นพี่ฉัน มันเป็นเลือดของฉันเหมือนกัน
ตั้งสติไว้ เมลิสซ่า
โอเค
พระเจ้า
พระเจ้าช่วย
ไม่
เฮ้ คิดว่าคืนนี้นายอยู่กับเลียมซะอีก
เบรตต์ หายไป
หายไปแบบไม่มีใครหาเขาเจอ แล้วพวกเขากังวลเหรอ
แบบน้องสาวเขาพบเลือดเปื้อน ไม้ลาครอสของเขาเต็มไปหมด
- ทำไมการหายไปของเราถึงมีแต่เลือด - ก็เพราะมันเป็นบีคอนฮิลส์
เร็วเข้า เราจะไปหาลิเดียกัน
- ไปหาทำไม - เพราะเราจะไปตามหาเขาน่ะสิ
- ไม่เป็นไรใช่มั้ย - ใช่ ทำไม
แค่ถามดูน่ะ
ไม่เป็นไร ฉันไม่เห็นอะไรเลย
- ไม่มีอะไร - เงียบๆ หน่อย
- ขอโทษ - ขอโทษ
เธอเคยทำอย่างนี้มาก่อนมั้ย
ดูภาพนิมิตเหรอ สองสามครั้ง
ปกติพวกเขาหาเธอเจอ
มันจะช่วยเราหาเขาเจอได้ยังไง
ฉันก็ไม่รู้ แต่ถ้าเบรตต์ ตาย ฉันว่าเธอคงรู้แล้ว
- นายว่ามันจะได้ผลมั้ย - มันอาจได้ผล ถ้านายหยุดพูด
- ขอโทษ - ขอโทษ
นี่ไง มันวางกับดักไว้
- มันสู้ตอบโต้ - เรารู้แล้วว่ามันยังไม่ตาย
แต่มันยังบาดเจ็บ เราต้องหามันให้เจอ มันต้องรู้ว่าเราอยู่ที่นี่
- อยากให้นักล่ารู้หรือไงว่าเราก็อยู่ที่นี่ - มันยังใหม่ เราชนะมันได้
ถ้าเบรตต์ หอนกลับล่ะ เขาจะเรียกนักล่าไปหาเขา
เราหาเขาให้เจอก่อนได้
ไม่มีมนุษย์คนไหนตามเสียงได้เร็วกว่าเรา
เราได้เปรียบ เราเคยทำมาแล้ว และรู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่
- ฉันไม่ได้กลิ่นเขา - เขาพรางมันไว้
ใครบอกเขาไม่ให้พรางมันได้มั้ย
เขาไปทางนี้
- กับดักของเขาใช้ไม่ได้ - นักล่าคนนี้อาจไม่ใช่มือสมัครเล่น
หรือไม่มันก็อาจกำลังเรียนรู้
มีใครพูดภาษาจีนเป็นมั้ย
โทรศัพท์ของฉันไง
"ลักซ์ วี..."
ไม่ใช่ มันเป็นเลขโรมัน
- "หกสิบแปด" - "หกสิบแปด"
- ภาษาจีนบอกอย่างนั้น - "อี อาร์"
"อี อาร์" อี อาร์อะไร
เออร์เบียม เลขอะตอมของเออร์เบียมคือ 68
- ถ้ามันบอกแค่ 68 ล่ะ - แล้ว 68 อะไร
- ฉันก็ไม่รู้ - โอเค เราจะทำยังไงต่อ
ฉันจะกลับไปดูที่ที่ฉันเห็นในนิมิตครั้งที่แล้ว
ฉันจะไปคนเดียว
ผมแปลกใจที่คุณโทรหาผม
ใครสักคนต้องโทรหาใครสักคนน่ะ
ฉันต้องการตัวอย่างเนื้อเยื่อจากร่างนั่น หวังอยู่ว่าคุณจะเอามาให้ฉันได้
ร่างที่ตายแล้วใช่มั้ย
ส่วนใหญ่น่ะ
- ส่วนใหญ่เหรอ - คุณไปดูเองดีกว่า
- นั่นไม่ใช่ร่างที่ตายแล้ว - คุณก็รู้สึกมันเหมือนกันใช่มั้ย
- ใช่ - กลัวใช่มั้ย
กลัวมากด้วย
รอยเท้าสิ้นสุดตรงนี้
รอยเท้าสิ้นสุดเมื่อคุณเจอมัน จำสิ่งที่ผมบอกคุณได้มั้ย
มองหารอยที่เป็นเอกลักษณ์ มองหารอยส้นเท้า
- ทำไมถึงเป็นรอยส้นเท้า - เพราะส้นเท้าลงพื้นก่อน
- มันรับน้ำหนักไว้ทั้งหมด - แล้วคุณเห็นอะไร
- ไม่มีรอย ไม่มีอะไรเลย - นั่นบ่งบอกอะไรคุณ
- มันนำมาผิดทาง - ดี
แล้วนั่นบอกอะไรเรา เกี่ยวกับหมาป่าหนุ่ม
มันรู้สึกว่าเราเข้าใกล้เขา มันอยากหนีความกดดัน
อย่าถามตัวเองว่าวัยรุ่นจะทำอะไร ถามว่าสัตว์จะทำอะไร
- สัตว์จะวิ่งไปหลบซ่อนตัว - แล้วสัตว์บาดเจ็บไปหลบซ่อนตัวที่ไหน
มันหนีลงใต้ดิน
หกสิบห้า 66 67...
หกสิบแปด
- เห็นมันเหมือนกัน - นายพูดถึงเรื่องอะไร
ที่เขาโผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ อย่าทำเหมือนนายไม่ได้สังเกต
ฉันไม่แน่ใจว่าฉันเห็นอะไร
นายอยากแน่ใจมั้ย
ถ้านายอยากรู้จริงๆ ฉันรู้วิธี
ไม่มีร่องรอยของเขาแล้ว
เขาอาจเลือดหยุดไหลแล้วก็ได้
ให้ตายสิ ฉันว่าเราแยกกันไปดีกว่า ลอริกับฉันไปทางนี้ พวกนายไปทางนั้น
- หรือไม่เราก็แยกกันไปสี่ทาง - เราควรเกาะกลุ่มกันไว้
- เราได้เปรียบ สี่ต่อหนึ่ง - ไม่ได้เปรียบ ถ้าเราแยกกันไป
ฉันทำเรื่องนี้มาสามเดือนโดยไม่มีเธอช่วย ฉันตัดสินใจได้
ถ้านายตัดสินใจ ทำอะไรโง่ๆ แล้วตาย ก็เชิญเลย
- แค่นักล่าคนเดียว มือสมัครเล่นที่ล่าไม่เป็น - สก็อต
นักล่า มันกลบรอยเท้าของมัน
มีอีกคน
- มีสองคนเหรอ - อาจมากกว่านั้น
นายเคยเห็นนักล่ามาที่นี่กี่คน
เยอะมาก
ยังอยากแยกกันไปอยู่มั้ย
เรารับมือได้ แค่ต้องหารอยเท้าของเบรตต์ ให้เจอ
เรารับมือไม่ได้
หินทรงตัว ซาโตมิสอนเรา
เขาทำมัน ฉันรู้ว่าเขาไปไหน
- เขาโดนยาพิษ - แผลเขาถึงไม่หาย
- ถ้าเขาอยู่ได้อีกไม่กี่ชั่วโมงล่ะ - ถ้าเราหอน เราก็หาเขาเจอ
- มันเสี่ยงเกินไป - ฉันไม่สนใจ เขาอาจกำลังจะตายก็ได้
- เขายังหนีได้อยู่ - เราต้องใช้เวลาคิด
- ฉันอยากให้เขารู้ว่าฉันมาช่วยเขา - ลอริพูดถูก เขาต้องรู้ว่าเราอยู่ที่นี่
เลียม เดี๋ยว
- เขาอยู่ข้างหลังเราได้ยังไง - เขาไม่ได้อยู่ นั่นไม่ใช่เบรตต์
- นั่นคือหมาป่าที่ทำผิดพลาด - เพื่อนๆ มันมาช่วยมันเหรอ
- คิดได้เลยว่าพวกมันมาล่าเรา - เราจะย้อนกลับไปทำไม
- ถ้ามากันเป็นฝูงล่ะ - เป็นฝูงแน่ มั่นใจได้เลย
เดี๋ยว เราพูดถึงพวกมันกี่คน
นั่นไม่ใช่คำถามที่ถูกต้อง คุณกำลังคิดจากความกลัว
ฉันกำลังคิดคำนวณอย่างมีเหตุผล เราสองคนสู้กับพวกมันที่มีมากเกินไป
พยายามคิดวางแผนกลยุทธ์ นั่นคือจุดอ่อนของสก็อต แม็คคอล
มันคิดด้วยใจเหมือนวัยรุ่นส่วนใหญ่
- งั้นเรามีกลยุทธ์อะไร - ตอนนี้เหรอ
แบ่งแยกและเอาชนะ
โอเค
มีคำอธิบายที่มีเหตุผลอย่างยิ่งสำหรับเรื่องนี้ แต่ถ้ามันขยับ...
ผมจะยิงให้หมดแม็ก
ขอโทษค่ะ
พูดสิ
- อะไรนะ - คุณบอกว่ามีคำอธิบายที่มีเหตุผล
- บอกผมสิว่าอะไร - คุณตั้งใจเบนความสนใจฉันเหรอ
- ผมด้วย - ก็ได้
โอเค
โอเค ก็ได้
มันอาจเป็นสารพิษหรือแก๊ส สารเคมีที่ร่างปล่อยออกมา
- ร่างนี่เหรอ - ใช่
คาร์โบเจน...
ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์และออกซิเจนรวมกัน ทำให้สมองคุณคิดว่าคุณกำลังหายใจไม่ออกได้
แล้วร่างกายคุณก็ตอบสนอง ด้วยความกังวลและความกลัว
อะไรอีก
กลิ่นเหม็นทุกอย่างทำให้เกิดความกลัวได้
หรือแม้แต่คลื่นใต้เสียง
- เสียงที่ต่ำกว่า 20 เฮิรตซ์ - ลงมือเถอะ
- ค่ะ - เมลิสซ่า ตัดเลย
โอเค
เมลิสซ่า
ได้แล้ว
- ทำไมเขาถึงไม่ตอบ - เขาอาจไม่ได้ยินเราก็ได้
เขาอาจตอบไม่ได้
ลอริ อย่า
โอเค
พวกมันรู้ว่าเรากำลังมา
อย่าพูด หายบาดเจ็บซะ แล้วเราจะได้คิดหาทางกัน
- พวกมันล้ำหน้าเรามาตลอด - ฉันรอไม่ได้ เราต้องไป
พวกเรามีมากกว่า สามต่อสอง เราเร็วกว่าและแข็งแรงกว่า
- พวกมันฉลาดกว่า - ฉันไม่สน พี่ชายฉันกำลังจะตาย
มีบางอย่างที่แปลกๆ
ลูกศรนั่น สายสะดุด ยาพิษ พวกนี้ไม่ใช่มือสมัครเล่น
พวกมันไม่เคยสู้กับเรา
นายไม่เคยสู้กับพวกนักล่า เลียม เราต้องเกาะกลุ่มกันไว้
- ฉันต้องไป - ไปคนเดียวไม่ได้ ฉันจะไปกับเธอ
เลียม นายไม่รู้ว่าพวกมันเป็นใคร ทำอะไรได้บ้าง
ฟังนะ ฉันรู้ว่าเราเป็นใคร เราไม่เคยยอมแพ้
โดยเฉพาะเมื่อเป็นผู้บริสุทธิ์ สู้เพียงลำพังหรือเป็นเพื่อนเรา
โอเค ไปเลย ทุกคน ฉันจะตามไป
ไปสิ มาเลีย ไปกับพวกเขา
- ฉันขอเวลาสักครู่ ไปสิ - นายหยุดพูดเถอะ
ตอนที่น่ากลัวจบไปแล้ว ตอนนี้เป็นวิทยาศาสตร์น่าเบื่อ
ผมจะไม่ทิ้งคุณให้อยู่กับมันหรอก
คุณต้องอยากรู้แน่ ว่าอะไรทำให้คุณกลัวมาก
ผมอยากรู้
ให้ฉันเดานะ
มีไม่มากนัก
มีน้อยมาก
มันคืออะไร
มันไม่มีอะไรเลย
ไม่มีดีเอ็นเอ ไม่มีโครงสร้างเซลล์ มันไม่มีอะไรเลย
มันเป็นไปได้ยังไง
มันเป็นไปไม่ได้
ทางไหน ต้องมีอะไรสักอย่างสิ
เขาทิ้งอะไรไว้ให้เธอเจอหรือเปล่า อย่างสัญญาณหรือก้อนหิน
ฉันไม่เห็นอะไรเลย ไม่ได้ยินอะไรเลย
- เราจะเจออะไรสักอย่างแน่ เขาจะไม่เป็นไร - นายรู้ได้ยังไง
ก็เพราะเขาแข็งแกร่ง
เขาแข็งแกร่งมาก
เขาล้มฉันในสนามลาครอสตั้งหลายครั้ง
เดี๋ยวนี้พอฉันเห็นเขาวิ่งมา ฉันทำทุกอย่างเพื่อหลบเขาให้พ้น
- เบรตต์ เริ่มเล่นลาครอสเพื่อฉัน - เพื่อเธอเหรอ
อยู่ที่โรงเรียนเก่าฉันไม่มีเพื่อนเลย
ดาเวนฟอร์ด เพร็พต้องการนักลาครอส เบรตต์ เลยซ้อมตลอดฤดูร้อน
เขาได้ทุนการศึกษาและก็บอกพวกเขาว่า พวกเขาต้องรับฉันถ้าต้องการเขา
นี่ เราจะหาเขาเจอนะ
เธอได้กลิ่นมั้ย
มัน...
- กลิ่นเปรี้ยว - กลิ่นเหมือนบางอย่างกำลังเน่า
ยาพิษแน่ๆ
เราจะตามกลิ่นไปหาเขา
- นานเกินไปแล้ว - ไม่ต้องห่วง
- พวกมันจะต้องมาทางนี้ - คุณรู้ได้ยังไง
ผมคงไม่ลงมาอยู่ที่นี่แน่ ถ้าไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน
ทำไมคุณถึงปล่อยพวกมันไป
ก็เพราะนี่ไม่ใช่การฆ่ามนุษย์หมาป่าแค่คนเดียว
หกสิบแปดไมล์
หกสิบแปดองศา
ถนนสาย 68 เหรอ
ลิเดียมีข่าวอะไรจะโทรบอกเราเอง
ใช่ ฉันแค่อยากอยู่ที่นั่นด้วย จะได้ช่วยเธอ...
อยู่คนเดียวเหรอ
ใช่ มีเหตุผล
ไง โนแลน
อ่านหนังสือสอบชีวะเหรอ
พยายามอยู่ ใช่
กำลังพยายามเข้าใจว่าสิ่งมีชีวิต พัฒนาและเปลี่ยนแปลงยังไง
อย่างปลาเปลี่ยนเป็นจระเข้ได้ยังไง
จระเข้ไม่ใช่ปลา
พวกมันเป็นสัตว์เลื้อยคลาน ฟักออกจากไข่ที่ผสมแล้ว
ข้อสอบมันเกี่ยวกับ ดีเอ็นเอกับอาร์เอ็นเอไม่ใช่เหรอ
นายคิดว่าดีเอ็นเอเปลี่ยนแปลงมั้ย
ถ้ามันถูกทำลายนะ ใช่
การเปลี่ยนแปลงในดีเอ็นเอ อาจทำให้เกิดมะเร็งได้
งั้นสิ่งมีชีวิตก็เปลี่ยนแปลงได้ สิ่งมีชีวิตมันเปลี่ยนแปลง
มันเปลี่ยนแปลงต่อหน้าต่อตาเราได้
ฉันว่านี่ไม่อยู่ในข้อสอบหรอก
ใช่ ฉันอยากรู้ว่าสิ่งมีชีวิตเปลี่ยนแปลง...
แล้วเปลี่ยนกลับได้หรือเปล่า
อย่างมันเป็นสองอย่างพร้อมๆ กันได้มั้ย
ปลานกแก้วเป็นสัตว์ที่เปลี่ยนเพศได้
เป็นทั้งตัวผู้และตัวเมีย
ปลาเหยี่ยวเปลี่ยนแล้วเปลี่ยนกลับได้ ไส้เดือนก็เหมือนกัน แต่...
นั่นไม่อยู่ในข้อสอบแน่นอน หรือในข้อสอบอื่นๆ ของไฮสกูล
ฉันอยากรู้ว่าพวกเรา มีใครเปลี่ยนแปลงหรือเปล่า
ถ้ามีใครเปลี่ยนแปลง จะมีวิธีไหนมั้ยที่บอกเราได้
อย่างตรวจดีเอ็นเอเหรอ
ฉันกำลังคิดถึงการตรวจคนละแบบกัน
นายเป็นบ้าอะไรไป
ดูสิ ดูเขาสิ ดู
เดี๋ยว เขาไม่เป็นไร
แค่ถลอกนิดหน่อย
เราไม่เห็นมันได้ยังไง
เราประมาทพวกมัน
แต่พวกมันวางกับดักใหญ่ขนาดนั้น ทั้งที่เราอยู่ในอุโมงค์นี่ได้ยังไง
พวกมันไม่ได้วางมัน พวกมันวางมันไว้นานมาแล้ว
เราเข้าออกอุโมงค์พวกนี้เป็นร้อยครั้ง
นักล่าคนนี้จะเป็นใครก็ตาม มันเข้าออกมันมากกว่าเราเป็นร้อยครั้ง
มันรู้ว่าเราอยู่ที่นี่ มันดักรอเรา สะกดรอยตามเรา
มันเตรียมพร้อม แต่เราไม่ได้เตรียมพร้อม
มีคนไม่มากนัก ที่ใช้เวลาอยู่ในอุโมงค์พวกนี้
- นักล่าคนสุดท้ายที่เราเห็นที่นี่คือใคร - อาร์เจนท์
และก็เจอราร์ด
- กับดักไม่อันตรายถึงตาย - มันทำให้เราช้าลง
- และแยกเราจากกัน - มันวางแผนบางอย่าง มีกับดักอีก
เลียมกับลอริกำลังเดินเข้าไปหามัน
ขอโทษ
นี่ 68
นี่ นี่
- รู้อะไรเกี่ยวกับเบรตต์ บ้างมั้ย - ใครนะ
เบรตต์ ทัลบอต นักลาครอส
- เกิดอะไรขึ้นกับเขา - ฉันไม่รู้จักเบรตต์
- เธอเป็นพวกนั้นใช่มั้ย - เป็นพวกไหน
- แน่ใจนะว่าเรามาถูกทาง - แน่ใจ ฉันเคยหลงทางที่นี่หลายครั้ง
- ตามกลิ่นไป - ฉันเกลียดกลิ่นนั่น
เดี๋ยว ฉันได้ยินเสียงบางอย่าง
- เสียงเหมือน... - หัวใจเต้น
เบรตต์
- เธอเจอหินใช่มั้ย - ใช่ ฉันเจอหิน
- เลียม - เราจะพานายออกไปจากที่นี่
นายโคตรโง่เลยที่ทำอย่างนี้
- นั่นเป็นการขอบใจฉันเหรอ - ไม่ใช่
เป็นการด่านายว่าไอ้งั่งน่ะ
แต่ก็ขอบใจนะ
- พวกเขากำลังมา - ไปเร็ว ฉันจะต้านพวกเขาไว้
ไปสิ ไป
ไม่มีใครอยู่ที่นี่
ลอริ
ดูเหมือนเรา ปล่อยให้โอกาสผ่านไปเยอะมาก
ผมรู้ว่าเราเพิ่งเจอกัน แต่ขอให้คุณไว้ใจผมนานอีกหน่อย
- ปกติฉันไม่ใช่คนที่ไว้ใจใครเท่าไหร่ - คุณถึงได้จะเป็นคนที่เก่งเรื่องนี้ไง
เก่งอะไร ฉันคิดว่าเรากำลัง พยายามล่ามนุษย์หมาป่าซะอีก
ใครก็เรียนรู้การล่ามนุษย์หมาป่าคนเดียวได้ เรากำลังสร้างกองทัพ
- กองทัพเหรอ - เพื่อล่าพวกมันทั้งหมด
- ฉันขอโทษ - ให้ฉันลองอีกที
ไม่ๆ มันไม่ได้ผล
- เราไม่ควรเสียเวลาอีก - เงียบเถอะ
ทำไมมันไม่ได้ผล ทำไมฉัน ระงับความเจ็บปวดของนายไม่ได้
- ไม่เป็นไร - ไม่ เป็นสิ เรื่องนี้ไม่มีอะไรโอเค
เราน่าจะโทรหาสไตลส์
- เราสัญญาไว้ว่าเราจะไม่โทร - มันเป็นสัญญางี่เง่า
- ครั้งที่แล้วเราเกือบเสียเขาไป - ใช่ ตอนนี้ฉันจะเสียนายไป
- เธอเหรอ เธอจะเสีย... - ใช่ ฉัน เราทุกคน นายรู้ฉันหมายถึงอะไร
ใช่ ฉันรู้
และก็สไตลส์จะไม่โอเคกับเรื่องนี้
ถ้าเขารู้เรื่องทุกอย่างที่เรา พยายามทำโดยไม่มีเขา เขาคงจะฆ่าเรา
- ฉันว่าเขาคงโอเค - กับเรื่องนี้เหรอ
กับเรา
หมายความว่าไง
ไม่นะ อย่าหมดสติ นายจะต้องไม่หมดสติสิ
ฉันสับสนว่าเราพูดถึงเรื่องอะไร ฉะนั้นสก็อต ตื่นสิ สก็อต
- เกิดอะไรขึ้น - มันได้ผล
บอกผมนะ ถ้าคุณอยากเปลี่ยนเป็นอะไรที่มีพิษสงกว่านี้
ฉันว่าตอนนี้นี่ก็ดีพอแล้วละ
บอกฉันนะถ้าคุณนึกอะไรออก เกี่ยวกับประวัติครอบครัวคุณ
ที่เจอกับเรื่องประหลาดๆ ที่เราเผชิญอยู่กับมัน
ศพไม่มีดีเอ็นเอน่ะเหรอ
ศพไม่มีดีเอ็นเอที่ทำให้คุณรู้สึกกลัว
ผมไม่รู้ว่าใช่ศพนั่นมั้ย ที่ทำให้เกิดความกลัว
มันอาจจะ... แค่ทำให้กลัวมากขึ้น
คุณยังคงรู้สึกมันใช่มั้ย
- เหมือนมีอะไรคืบคลานอยู่บนคอผมเลย - ฉันก็เหมือนกัน
- ถ้าคุณพบอะไร... - ผมจะโทรบอก
เยี่ยมเลย
- หรือไม่ฉันก็จะโทรบอกถ้าฉันนึกออกหรือไม่ออก - โอเค
โอเค ได้
ผมควรจะโทรมา
แต่คุณก็ไม่ได้โทร ไม่เป็นไรค่ะ
- ฉันควรโทรหาหรือเปล่า - คุณอยากโทรหรือเปล่าล่ะ
ค่ะ ฉันอยากโทร
- ผมก็เหมือนกัน - ดีค่ะ
- ใช่ - ใช่
โอเค ดีค่ะ ดีจังที่ได้รู้อย่างนี้
ผมควรไปได้แล้ว
คุณไม่ต้องไปก็ได้
มันเกี่ยวกับโนแลน
คงจะดีถ้าได้รู้ ก่อนที่เขาจะทำร้ายฉัน
ไม่ เขาไม่ได้พยายามทำร้ายนาย
เขาพยายามเปิดโปงนาย นั่นเป็นการทดสอบ
นายสอบตกแน่นอน เลือดพุ่ง เหมือนน้ำพุร้อน คนครึ่งห้องสมุดจ้องมองนาย
- นายไม่มีแม้แต่รอยข่วน - ใช่ ฉันจำได้ เพราะมันเมื่อห้านาทีเอง
- ทำไมโนแลนถึงทำอย่างนั้น - เขากลัว
- กลัวฉันเหรอ - กลัวเรา
ฉันคิดว่าภาพนิมิตของเธอ เกี่ยวกับคนที่เป็นศัตรูกัน
ฉันเข้าใจผิด
พวกเขาจะเป็นศัตรูกับเรา
ฉันว่ามันเริ่มแล้วละ
อีกนิดเดียว เราใกล้จะได้ออกไปแล้ว
ลอริ อย่า
ลอริ เดี๋ยว ลอริ เดี๋ยวก่อน
ไม่นะ
หลับตาซะ
ฉันระงับความเจ็บปวดของเขาไม่ได้
เลียม
- คุณจัดฉากมัน - ใช่แล้ว
- นี่เป็นส่วนหนึ่งของบทเรียนเหรอ - ทุกอย่างเป็นบทเรียน ตลอดเวลาที่อยู่กับผม
และถ้าจะมีสิ่งหนึ่งที่คุณเรียนรู้วันนี้ ก็คือสิ่งนี้แหละ
วิธีที่ดีที่สุดในการสร้างกองทัพ ก็คือสร้างด้วยความกลัว
(ถนนมิวส์)
คำบรรยายโดย ธนิศา ขำคง