W poprzednich odcinkach...
Wytłumacz, dlaczego to jest niebieskie.
Chodzi o Jeźdźców Widma. Dziki Gon.
- Pojawiają się w burzy i zabierają ludzi. - Wszyscy zapominają.
- Kim jest Stiles? - Jak się nazywasz?
Przyszli po mnie.
Znajdź sposób, żeby pamiętać. Pamiętaj, że cię kocham.
- Poczułeś to? - Co?
Chyba coś słyszałem.
Nieważne. Gramy dalej.
- Albo kończymy. - Musimy potrenować.
- Dlaczego? - Bo ci nie idzie.
- O czym ty mówisz? - O twojej grze. Która ci nie idzie.
Musiałem myśleć o kimś innym.
Może o kimś, kto byłby lepszym kapitanem?
Uda nam się.
Teraz chyba musimy iść.
Wcale nie.
A teraz dodajcie żelazne opiłki.
Jak to ma działać?
Właściwości ferromagnetyczne wejdą w reakcję z...
Spokojnie, zadziała.
Tylko upewnijcie się, że tlenek żelaza się wchłonął.
Dlaczego tu jesteś, skoro już to umiesz?
Mało powiedziane. Mógłby nas uczyć.
To moje ulubione warsztaty fizyczne.
My chcemy poprawić oceny, a ty masz średnią cztery z kawałkiem.
Cztery dziewięć.
Nie wiedziałem, że to możliwe.
Ja mam dwa siedem.
Dużo pracujesz. Śmierć też średnio pomogła.
Może po prostu potrzebujesz... trochę pomocy.
Robisz to dla mnie.
Jesteś zły?
Wściekły.
Proszę.
Zadziałało.
Tak miało być?
- Co wy tu robicie? - Poprawiamy oceny z fizyki.
Poprawiacie oceny o 21? Dajcie spokój.
Wynoście się stąd. Znajdźcie sobie zajęcie.
Szkoła nie służy rozwojowi akademickiemu.
- Służy. - To kłamstwa, którymi karmi was rząd.
Poszukajcie dziewczyn, zaszalejcie trochę.
Wolimy chłopców.
Jeszcze lepiej. Do boju, geje! Zejdźcie mi z oczu!
- Nie płacą mi za zamykanie szkoły. - Płacą.
Spadajcie. Idźcie robić przypał jak inne dzieciaki.
Chyba zostawiłem telefon.
Znalazłeś telefon?
Mason?
Są tutaj. Nie ruszaj się.
- Co się dzieje? - Coś z Masonem.
Jeźdźcy Widma tu byli.
- Tu? Teraz? - Myślałem, że odeszli razem z burzą.
- Chyba nie, bo dwóch stało tutaj. - Co robili?
Zobaczyliśmy ich dopiero, jak zrobiliśmy się niewidzialni.
- Wmieszałeś go w to? - Chronił mnie.
Nie zwrócili na nas uwagi. Przeszli obok.
Co było potem?
Zeskoczyli i odeszli.
To wszystko?
Nikogo nie porwali? Nikogo innego tu nie było?
Nie. Byliśmy sami.
To było...
Nie mam w zwyczaju tak spać...
- To kajdany? - Nieważne.
Widzisz go?
- Co się dzieje? - Słyszałaś to?
Krzyczałaś.
Chodzi mi o dźwięk pociągu przejeżdżającego przez mój pokój.
- To tylko koszmar. - Nie...
Nie było tu żadnego pociągu ani trzęsienia ziemi...
To tylko zły sen.
Ale ja nie spałam.
Tak!
To rozumiem. Tak to się robi!
Dobry materiał na kapitana.
Spóźniłeś się.
- Słaby materiał na kapitana. - Liam byłby dobry...
Chodźcie tu wszyscy.
Dzięki temu, że McCall wspiął się na wyżyny samolubności
i postanowił skupić się na ocenach, nie mamy lidera.
Chcesz być mistrzem? Bohaterem? To twoja szansa.
Chcę zobaczyć, jak rzucacie się sobie do gardeł.
Nie nadajesz się na kapitana, Głąbar.
- Dunbar. - Tak powiedziałem.
Powiedziałeś „Głąbar”.
Właśnie zasłużyłeś na sprzątanie sprzętu.
Nie masz lekcji?
A ty?
- Ciągle myślę o zeszłej nocy. - Ja też.
Przeczytałem wszystko o Dzikim Gonie.
O tym, jak przybywają w burzy i zbierają dusze, ale...
nadal nie wiem, co tu robili.
Dlaczego Jeźdźcy Widma byli w szkolnej bibliotece?
- A ty co tu robisz? - Miałem przeczucie.
Jakie?
Widzieliśmy ich tylko dzięki twojej mocy.
A jeśli masz jakąś ukrytą zdolność?
Co czujesz?
Gdy Jeźdźcy byli na górze...
chyba coś trzymali.
Dlaczego nic nie pamiętamy?
Co, jeśli nie trzymali czegoś...
tylko kogoś?
Dałem ciała.
Nie. Żeby dać ciała, musiałbyś chociaż spróbować.
Ktoś inny zostanie kapitanem.
Mam dużo nauki i inne problemy...
Devenford Prep trenują od trzech tygodni. Riverside od dwóch. Jesteśmy w tyle.
Połowa drużyny nie umie utrzymać piłki.
Musisz rezygnować?
Kończę szkołę. Nie będzie mnie tu za rok.
Ktoś musi zająć moje miejsce.
Powinieneś to być ty.
Trener mnie nie chce.
Drużyna chyba też nie.
To nie zależy od nich, tylko od ciebie.
Ty musisz chcieć.
Będą rzucać ci kłody pod nogi. A ty musisz się podnieść.
Musisz im pokazać, że potrafisz. Liderzy nie uciekają.
I to mi się podoba.
Drużyna potrzebuje takiego zaangażowania.
Co do ciebie, nie mogę się doczekać, aż zmiażdżę tę twoją dziecięcą twarzyczkę.
GABINET TRENERA
...styl...
Jestem zadowolona z większości z was.
Pokazaliście, jakie macie podejście do nauki i wykształcenia.
Pozostali mogą przyjść na dyżur.
DWA MINUS
Pani Fleming...
Nie dostaniesz lepszej oceny za wykorzystanie własnych wzorów.
Oczywiście.
Malia, pazury.
Przepraszam, kim jesteś?
Co robisz w tej klasie?
- Szukacie listy nieobecnych? - Tak.
Dlaczego?
Chodzi o wilkołaki.
Mówiłam wyraźnie, że ta szkoła ma być bezpiecznym miejscem.
Musiałam przekonać 23 uczniów,
że to, co widzieli w bibliotece, było niedźwiedziem,
a kły Scotta McCalla to objaw ostrego zespołu nastoletnich halucynacji.
- Co to zespół nastoletnich halucynacji? - Nie wiem.
Myślimy, że ktoś zaginął i jest w niebezpieczeństwie.
Zapewniam was, że nikt nie zgłosił zaginięcia ucznia.
Wszystkie nieobecności są wyjaśnione.
Panowie...
doceniam waszą troskę i dziękuję za czujność.
Pamiętajcie, to bezpieczne miejsce. Wracajcie na lekcje.
Nie mamy lekcji.
To wracajcie gdziekolwiek.
Znasz mnie. Dzięki Bogu.
Widzisz go?
Chodź!
Tędy.
- Gdzie są? - Wszędzie.
Zapomnisz o mnie.
Nie!
Lydia, uważaj!
- Nic ci nie jest? - Nie.
Co robiłaś?
Przypominałam sobie.
Nikogo nie szukacie?
Możecie pytać o to na milion sposobów, ale odpowiedź się nie zmieni.
Wyczuwasz coś?
Swoim nadprzyrodzonym zmysłem?
Jestem posłańcem śmierci, a nie porwań.
I zastępcą szeryfa, który w końcu pracuje nad morderstwem
niezwiązanym ze zmiennokształtnymi, XVIII-wiecznymi mordercami ani ze mną.
To zwykłe zabójstwo z kradzieżą.
Zwykłe? Ktoś go zatłukł i wepchnął ciało do wentylacji.
Mam już wasze zeznania. Życzę miłego dnia.
Co robisz?
Nic. Oglądam tę szafkę.
Jest twoja?
Nie do końca.
Jestem tu nowy, ale coś mi mówi, że włamywanie się do cudzych szafek
jest niezgodne z zasadami.
Nie włamuję się do cudzej szafki.
Wiesz, jak to wygląda?
Jakbym włamywał się do szafki.
Pójdę już na lekcję.
Dobry pomysł.
Musieli kogoś trzymać.
To jedyne logiczne wyjaśnienie.
- Skąd wiesz? - To logiczne.
- Corey ma przeczucie. - Co? To nowa moc kameleona?
Myślałem, że potrafią tylko znikać.
Corey chce pomóc.
Gdzie był, kiedy walczyliśmy z Bestią? I dlaczego był lojalny wobec Theo?
Wszyscy mu ufaliśmy, włącznie z tobą.
Zaufam mu, kiedy będzie godny zaufania.
Nie tak jak teraz. Słyszę bicie jego serca.
Co z Hayden? Jej wybaczyłeś.
Prawie zginęła w starciu z Sebastienem.
- Ty się tylko ukrywałeś. - Co miałem zrobić?
Wy macie pazury i kły.
Kameleony nie są drapieżnikami. Corey potrafi tylko znikać.
Może to powinien zrobić.
- Co? - Jak ma ci zaufać, skoro się chowasz?
Już ci mówiłem. To nie są moi przyjaciele. Pogódź się z tym.
Może tobie to odpowiada, ale mnie nie.
Czuję, jakby mi czegoś brakowało. Jakbym miał dziury w pamięci.
Wziąłem to z szyby samochodu skonfiskowanego przez szeryfa,
ale nie pamiętam dlaczego.
Podświadomość może podsuwać wspomnienia.
Sny to silne narzędzia w odzyskiwaniu pamięci.
Czy to może być powiązane? Dziki Gon i braki w pamięci?
Jeźdźców przyciąga wojna i chaos. Nie mają nic wspólnego z pamięcią.
Może cierpisz na coś w stylu czucia fantomowego.
To częste zjawisko na wojnie.
Pacjenci po amputacji odczuwają swędzenie, którego nie mogą się pozbyć,
czasem ból kończyny, której już nie mają.
Ta kończyna była tak ważna, że mózg zachowuje się, jakby istniała.
Podświadomość próbuje mi powiedzieć, czego mi brakuje?
Może.
- Jak mam ją zrozumieć? - Najprościej byłoby pójść spać.
- Halo? - Tutaj.
Jest aż tak źle?
Pomożesz mi?
Jeśli założyłaś nowy klub... ja odpadam.
Mam problem.
Warczę na ludzi w klasie. Wbijam pazury w ławkę.
Próbowałam zrobić sobie legowisko w pokoju.
Widziałaś je kiedyś?
Nie. A powinnam?
- Myślisz, że będziesz tu bezpieczna? - Kiedyś byłam.
Przed domkiem nad jeziorem przychodziłam tutaj.
Ale nie byłam tu z tobą ani ze Scottem.
- W takim razie... - Z kim?
Nie mogłaś być sama.
To Scott.
Poszedłem spać w domu i obudziłem się w lesie.
Myślę, że nie bez powodu.
Byłem tu już kiedyś.
Na początku drugiej klasy, przed kwalifikacjami.
Pamiętam to dobrze.
Co robiłeś?
Szukałem ciała.
To makabryczne.
Co mogłem robić tu sam?
Chciałabym pomóc, ale nie znałam cię wtedy.
Ja byłam kojotem, więc mogłam próbować je zjeść.
Podświadomość próbuje mi coś przekazać. Potrzebuję waszej pomocy, by to zrozumieć.
Może usłyszałeś o ciele i przyszedłeś z ciekawości.
Ale skąd? Nie oglądałem wiadomości i nie miałem radia policyjnego.
Twoja mama pracuje w szpitalu. Może usłyszałeś, jak ją wezwali?
Nie było jej wtedy w domu.
Mieszkam daleko stąd. Jak się tu dostałem?
- Przyjechałeś. - Nie miałem auta.
- Przybiegłeś. - Niemożliwe. Miałem astmę.
Chowałem się, ale wiedzieli, że tu byłem.
Może przez astmę za głośno oddychałeś.
Skąd wiedzieli, że to ja?
Scott!
Scott, jesteś tam?
Skąd szeryf wiedział, że tu byłem?
Bo, jak zwykle, stało się coś nadprzyrodzonego.
Nie miałem jeszcze mocy.
Tej nocy zostałem ugryziony.
Nie byłem jeszcze wilkołakiem. I nie przyszedłem tu sam.
Chciałem ci powiedzieć...
że się myliłem.
Myślałem, że możemy się nienawidzić.
Ale nie możemy.
Masonowi na tym zależy. A nam obu zależy na Masonie.
- Nie próbuję wejść między was. - Ja też nie.
Ale jak tak dalej będzie, Mason poczuje, że musi wybrać.
Mam udawać, że nic się nie stało?
Moglibyśmy połączyć siły.
Może razem coś odkryjemy.
Na przykład co?
Jakiś ślad.
Ślad po Jeźdźcu.
To zabrzmi dziwnie...
ale myślę, że miałem przyjaciela.
- I że był tu ze mną. - To nie brzmi dziwnie.
Ktoś mnie zakuł w kajdany i pomógł zostać człowiekiem.
Przyszłam dziś do szkoły i byłam pewna, że miałam się z kimś spotkać.
Ale nie pamiętałam z kim.
Szukałam tego kogoś cały dzień.
Kimkolwiek był, chyba go kochałam.
Może szukamy tej samej osoby?
Myślę, że był na tym zdjęciu.
Siedział tu.
Chcesz to zrobić? Złap mnie za rękę.
Kierowca nazywa się Nick Mazzara.
Ma na koncie drobne przestępstwa, nic poważnego.
Woził sprzęt medyczny, więc miał dostęp do zaopatrzenia szpitala.
Na przykład do helu.
Po co szpitalowi hel?
Do terapii inhalacyjnej.
Głównie w przypadku obrażeń układu oddechowego.
Stosowano ją u ofiar poparzeń z Afganistanu.
- A w naszym szpitalu? - Ktoś kradł hel od miesięcy.
Tworzę listę znanych wspólników Mazzary. Przesłucham ich rano.
Dobra robota.
- Twoja żona czeka w biurze. - Moja żona?
Chciałam cię zaskoczyć.
Wiesz, czego szukamy?
Jeśli książki, trochę to zajmie.
Widzisz to?
Puść.
Nadal ją widzisz?
Nie. Zniknęła.
- A teraz? - Widzę.
Wiedziałam, że zapomnisz o obiedzie.
To...
Co to jest „quinoa”?
To komosa ryżowa. Z jarmużem.
To...
- Zawsze o mnie dbasz. - Chcę, żebyś długo żył.
Szczęśliwa?
Zawsze.
Jak w fizyce. Nie było jej, zanim jej nie zobaczyłeś.
Potem stała się prawdziwa.
Kot Schrödingera. Superpozycja kwantowa.
Zobaczenie czegoś zmieniło stan rzeczy. Zmieniło rzeczywistość.
- Nadal nie rozumiem. - Co to jest?
Karta biblioteczna, ale bez danych.
Jake Sullivan. Był wczoraj na warsztatach z fizyki.
Zapomniałem o nim.
Ja też. Chodzimy razem na hiszpański.
Wymazali go.
Miałeś rację.
- Czego chcesz? Jestem zajęty. - Chcę zostać kapitanem.
- Za późno. Miałeś czas do końca dnia. - Dzień się nie skończył.
Skąd zmiana zdania?
Trzymałem kolegę za rękę.
Rozumiem.
- Teraz magicznie zapisze odpowiedzi? - To nie takie proste.
Jak zwykle.
W piśmie automatycznym ręka porusza się nieświadomie.
Liczymy na to, że cisza, ciemność i światło
pozwolą ci wejść w stan relaksacji podobny do transu.
Patrz się w światło i pozbądź się myśli.
Muszę was ostrzec.
- Może nie odzyskać wspomnień. - Dlaczego?
Według legendy Dziki Gon zabiera ludzi.
Ale jeśli to, co mówicie, się zgadza, prawda jest o wiele gorsza.
Jeźdźcy wymazują ludzi ze świata.
Jak możemy pamiętać kogoś, kto został wymazany?
Może nie został.
- Nic jej nie jest? Musimy to przerwać. - Lydia? Zwolnij.
Nic jej nie jest?
Lydia?
Co znaczy „mischief”?
Nie to napisała.
Czym jest „stiles”?
Napisy: Sylwia Szymańska