UKRYTY POZIOM
ZARZĄDZANIE ZASOBAMI
Ci ludzie i te ich święta.
To ty, prawda? Ten, który...
Zostaw mnie!
- Uspokój się. - Stop.
- Po moim trupie... - Stój!
Przyjaciel. Zagrożenie znikome.
Uspokój się.
„Przyjaciel”? On?
Cóż, znikome zagrożenie.
Dokończ drinka.
Już mi się tu nie podoba.
O co ci, kurwa...
Nie do niego, Młody.
Po co przylazł do baru, jak nie chce gadać?
Odpuść. To ostatni ze starej szkoły augów.
Już takich nie produkują.
Nie mogą.
Nie wierzę, że w tym stanie dopuszczają go do Core'a.
Nikt go nigdzie nie dopuszcza.
On powstał tylko w jednym celu.
Pogięło cię?
Pieprzony ćpun.
Wiesz, co mówią. Jeśli chcesz wrócić cały,
musisz zostawić część siebie poza Core'em.
Z nim jest odwrotnie.
Wszyscy wiedzą,
że on zostawia kawałek siebie w maszynie.
„Przyjaciel”. Ty jak coś palniesz.
Musisz znaleźć równowagę.
Żeby się wpasować?
Ci skurwiele nie są tacy jak ja.
Nie są tacy jak my. Powinieneś odnaleźć swoich.
Wszyscy „moi" już nie żyją.
Ludziom nie służy samotność.
Głos w mojej głowie każe mi wychodzić do ludzi.
Parę drinków dobrze ci zrobi.
I wie, czego potrzebuję.
Owszem. Połączenie za dwie sekundy.
Idź do hangaru. Robota czeka.
Jak ty to robisz?
Co?
Nie mówię do ciebie.
Świt za 40 minut. Masz czekać w Shriekerze.
Uważaj.
Będę.
Cel jest wewnątrz góry.
Czemu nie powiedzieli, co to jest?
Bo to bez znaczenia.
Miło widzieć twój uśmiech.
Czyli masz oczy?
Tak się mówi.
Nikt mi nic nie mówi.
Bawi mnie, gdy próbujesz zgadnąć, czym jestem.
Kilkoma gramami niestabilnego izotopu w pniu mojego mózgu.
Tylko dlaczego jesteś taką łajzą?
Jestem tym, za co mają mnie ludzie, którzy o tobie szepczą.
Przestarzałym implantem.
Awarią, która czyni cię skutecznym zabójcą
w metalowym pancerzu i nieznośnym gnojkiem bez niego.
Jesteś częścią Shriekera?
To on jest częścią mnie.
Tak jak ty.
Dwa wrogie Core'y na kursie 41. Namierzyły cię.
Zaróbmy parę groszy.
Nie są źli.
Jak jeden umysł.
Są połączone? Pilot i niewolnik?
Nie, są oznaki życia w obu kokpitach.
Żaden pilot nie uciągnąłby dwóch Core'ów.
Nieważne.
Nie dadzą rady.
Gdzie nasz cel?
Tam.
Ciężki i powolny. Łatwizna.
- Kurwa mać. - Groźna jednostka.
- Serio? - Jesteś szybszy.
Każesz mi uciekać?
Przecież wiesz.
Kurwa!
Ja pierdolę.
Szlag.
Naprawdę są jak sieć.
Być może są sprytni. Bardzo.
Skoordynowani kontekstowo.
Co ty pieprzysz?
Są lepsi od ciebie.
Nikt nie jest.
- Nie chcą cię trafić. - Właśnie.
Spowalniają cię na wektorach skośnych.
Wiem!
Dobra, jebać ich.
Dalej!
No dalej!
Obudź się.
Pobudka.
Pilocie.
Potrzebuję cię.
Za bardzo oberwaliśmy.
Już blisko.
Co?
Ogniwa paliwowe na poziomie 9%, 14% kadłuba.
Walić to, wchodzę.
Jest ich więcej?
Najwyżej jeden.
Hangar powinien pomieścić sześć.
Może być.
Nie dzisiaj, kuźwa.
Wrogowie celują w pustkę.
Co mi umknęło?
Hej.
Jesteś tam?
Wracaj.
Nie chcę być tu sam.
Ciekawe miejsce.
Ulepszono cię w takim laboratorium.
Tej techniki miało już nie być.
Co teraz?
Nie ma celu.
Właśnie na niego patrzymy.
Wrogie maszyny?
Albo piloci.
Są oznaki życia?
Tak.
To niemożliwe.
A jednak.
To aug?
Wszyscy byli augami.
Tylko to ma sens.
Nie chcieli cię zabić.
Oczywiście, że chcieli.
Chyba się hamowali.
Czego mogli chcieć?
Ty mi powiedz. W końcu są tacy jak ty.
Pomóż mi.
To twoi ludzie.
Nie ma takich jak ja.
To prawda.
Nie ma takich jak my.
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger