Voedseltopia
GROTE KAHUNA BURGER
Eén tand per voedsel.
Welkom bij Julius' spa. Wilt u wat komkommer-gezichtsmist?
Dat klinkt heerlijk.
Stem op Julius.
Geniet van de massages.
Geen zorgen. We krijgen die rimpels er wel uit.
Stem op Julius.
Kom op. Harder. Als je een tand wilt, moet je me mals maken.
Sorry. Ik doe dit al de hele dag. Mijn handen doen pijn.
Ik haat het wanneer ze tegen je praten.
-Eigatha. -Hoi, kinders.
Mama moet even gaan zitten.
Je ziet er doodmoe uit.
Ik weet dat het leven niet altijd een eitje is, maar ik ben gaar.
Kijk me in mijn oogwitten en luister.
Je bent een goeie. Je zorgt voor je hele doos.
Ooit heb je genoeg verdiend om een koelkast te kopen.
Maar je kunt nu niet breken. Binnenkort is alles weer koek en ei.
Je hebt gelijk, Yolk-O. Ik houd van je.
Dat was de eierwekker alweer.
Ik moet lopen, anders kom ik te laat en dan zitten we met de gebakken eieren.
Het MT vindt dat er veel te veel koffiepauzes worden genomen.
Daarom is alle koffie bij deze geschorst.
We hebben nog geen voedsel om de vorklift te besturen.
Onthoud dat dit niet is wat je denkt.
Voedsel dat zware machines bestuurt,
doet dit op risico van schillen, prikken...
Help.
-O, god. -Ik word levend gepeld.
Zo. Ik heb je.
Je bent geklutst.
Kak. Nu moet ik jullie allebei vervangen.
Jij daar. Aan de slag.
Alstublieft, meneer Smokey Barbecue. Ik kan gewoon nog werken.
Sorry, schat. Als ik de regels niet handhaaf, vervangt Julius mij ook.
Jij bent vroeg thuis. Wat is er? Heb je een beetje buikpijn?
Hoorden jullie dat? Eigatha. Yolk-O.
O, nee.
Mijn hele familie. Iedereen is dood.
Hun zwakke lichamen hadden hen verraden
en ze lagen in een poel van hun eigen dooier, schaal en ingewanden.
Ze zouden nooit de frisse omhelzing van verkoeling kennen.
Alleen de koude greep van de dood.
Oké. Bedankt, Wiener Hotzdog,
voor weer een ongelooflijk deprimerend,
maar onontkenbaar meeslepend waargebeurd verhaal.
Samuel, ik zou naar de gallige diepten van de menselijke maag trekken
als ik daarmee de harde realiteiten van ons bestaan zou kunnen vatten.
Het brengt me een enorme, bijna erotische vreugde
alsmede onuitsprekelijk verdriet.
Wat een combinatie. En dan nu ons hoofdverhaal.
Gisteren barstte de tweedeling over wie Voedseltopia moet leiden los
in een chaotische heisa die ik 'De Leiderswedstrijd' noem.
We gaan live naar de Hoofdstraat, waar Frank en Brenda op het punt staan om...
Ben jij Sammy Bagel Junior?
Nee, ik ben John Pastrami Senior. Natuurlijk ben ik Sammy Bagel Junior.
-Sla hem in de boeien. -Meekomen.
Rustig aan. Wat heb ik verkeerd gedaan?
Je hebt me verrot geslagen en mijn tv-schermen gestolen.
O, ja.
Hallo, medevoedsel.
Als ik de menigte inkijk, zie ik te veel klonterige melk.
Te veel verleppende sla. Te veel bevroren voedsel dat smelt.
En ons Deelplan zal al dat voedsel
de koelkastruimte geven die het zo hard nodig heeft.
Luister. Als voedsel moeten we elkaar helpen.
Maar sommig voedsel, zoals de sinaasappel Julius,
wil alleen zichzelf helpen.
Maar gelukkig zijn wij met meer dan zij.
En als we samenwerken, kan niks ons tegenhouden.
We maken hier een einde aan. Deze demonstratie loopt uit de hand.
Helemaal niet. We verspreiden alleen onze boodschap.
-Niet meer. Dit is voorbij. -Laat me los.
Dit is niet waar de taakeenheid voor was bedoeld.
Dit is jouw werk zeker?
Frank, dat je mij hun toevallig tanden zag geven
en zij deden wat ik zei, betekent niet dat ik ze in mijn zak heb.
-Wacht daar. -Ja, meneer.
Ik ben een rijke vrucht. Dat verberg ik niet.
Ik heb kiezen onder mijn schoenzolen. Kijk maar.
Mooi.
Frank en Brenda willen mijn tanden afpakken.
Maar eigenlijk zijn mijn tanden ook jullie tanden.
Ik gebruik ze om bijna iedereen in dienst te nemen.
Ik creëer elke dag meer banen.
En als ik aan het Deelplan mee moet doen, zal ik velen moeten ontslaan.
En jullie huur moeten verhogen, en auto's duurder moeten maken.
Dat wil ik niet doen. Sterker nog, ik wil jullie meer tanden geven.
En het gevoel dat jullie ze verdienen. Maar van hen mag dat niet.
Niet waar.
Je verzint slechte dingen over ons.
Als zij worden verkozen, zullen de prijzen stijgen.
Dan zullen jullie worden ontslagen.
Dan zullen jullie dakloos worden.
Dat garandeer ik.
Hij heeft iedereen tegen ons gekeerd op onze eigen demonstratie.
Het komt goed. Ons verleden spreekt voor zich.
Hij heeft de taakeenheid in zijn zak,
maar het voedselhof is onpartijdig.
De volgende zaak is
Krokante Kaneeltjes vs Samuel Bagel Junior.
De edelachtbare Rutabaga Ginsberg zit voor.
Gaat u zitten.
Ik 'zaad' al.
Orde.
Kom op, Sammy. Neem dit serieus.
-Moeten we hem helpen? -We kunnen onze vrienden niet voortrekken.
De regels moeten voor elk voedsel gelden.
Uw woordgrapjes zijn dan misschien verdedigingsmechanismes,
maar dat maakt ze voor dit hof nog geen juridische verdediging.
-Wat is uw echte verdediging? -Luister.
Ik weet dat ik de winkel niet met geweld had moeten overnemen,
maar optreden op die schermen is alles wat ik heb.
Zonder hen...
Ik moet er niet aan denken wat er van mij zou worden.
Meent u dit? Dat is uw verdediging?
Oké, dit is een duidelijke zaak.
Mijn uitspraak is het volgende: de elektronicawinkel is eigendom van...
Sammy Bagel Junior. Zaak gesloten.
Zoveel tanden. Man, wat ben ik er dol op.
Dat was Julius' werk.
Ginsberg is omgekocht. Ze was zo eerlijk.
Dit systeem rot sneller dan een stokoude appel.
Niet hier, Frank. Er is voedsel bij. Zwaaien en lachen...
-Weet je zeker dat dit vers is? -Absoluut, Ice Tea.
Mijn binnenvelletje tintelt erop los.
Ik respecteer je intuïtie, maar daar heb ik nu geen zak aan.
-Ik heb hard bewijs nodig, gabber. -Kijk dit dan.
Even terug heb ik een teen van het mensie afgehakt.
Deze voetafdruk heeft ook maar vier tenen.
En mensies hebben normaal gesproken vijf tenen, toch?
Dit wil je zien, Barry.
Onmogelijk. Hier had ik ze mee vastgebonden.
Blijkbaar niet strak genoeg.
Hij kan onmogelijk zelf ontsnapt zijn.
-Dus hij had hulp? -Dat sluit ik niet uit.
Welk voedsel zou met een mensie willen praten, laat staan het redden?
En wat zat er voor hen in?
Wat het ook is, het was belangrijk genoeg om iedereen te misleiden.
Vooral diegenen om wie ze het meest geven.
Dit loopt uit de hand.
Julius gaat dit winnen en dan blijft het altijd zo.
De rijken die over de armen heersen. Hoe lossen we dit op?
Geen idee. Ik snap het niet.
-Waarom bederven al onze ideeën? -Omdat het mensenideeën zijn.
Ik kan jullie horen, trouwens. Er zit geen deur in de boomhut.
Jullie hadden misdaad, dus jullie creëerden politie en een hof.
Toen werden die gecorrumpeerd door een presidentskandidaat.
Wat?
En jullie 'Deelplan'? Dat heet belasting.
Heel omstreden bij mensen. Geen wonder dat iedereen bezwaar had.
Dus dat is allemaal mensenzooi?
Westers-Amerikaanse kapitalistische mensenzooi, om precies te zijn.
Maar ik kan jullie helpen.
Blijkbaar lijken mensen en voedsel schokkend veel op elkaar.
-Rot op. Echt niet. -Dat zou een mens ook zeggen.
-Dat is niet waar. -Jawel.
Dat zeiden mensen altijd als ik zei dat ik op ze leek.
Je weet wel, dat ik een mislukkeling was. Een stomme oen.
Maar ik weet best wat.
Je hoeft House of Cards niet te schrijven
om te weten dat politiek om geld draait.
Het gezien hebben is genoeg.
En ik heb bijna drie seizoenen gezien.
Maar geen zorgen,
ik stopte vlak nadat dat gedoe over Spacey bekend werd.
Waar heb je het in godsnaam over?
We hebben geen hulp nodig. Het is simpel.
Als iedereen die ons steunt geeft wat ze kunnen missen,
al is het één tand, dan komt het goed.
Zouden mensen zoiets slims kunnen bedenken, idioot?
Ja. Dat heet een benefiet, en je hebt er rijke mensen voor nodig.
Maar jullie achterban is niet rijk.
Ik zie zo'n 20 goede tanden in zijn hoofd.
Pakken we die?
Alsjeblieft niet. Luister, je hebt er veel meer nodig.
Pak ze gewoon af van het rijkste voedsel.
We gaan niet stelen.
Dan breken we onze eigen regel.
Precies. En het zou te moeilijk zijn.
Ze zitten in broodtrommels.
Nou, als ik dat hoor,
moet ik meteen aan The Fast and the Furious denken.
Wat is dat?
Een van de grootste prestaties in film en de hele geschiedenis.
In de climax van het vijfde deel
stelen ze een kluis door hem aan een auto...
Geen denken aan. We willen Voedseltopia leiden.
We hebben een voorbeeldfunctie.
Als niemand ons ziet, kan het geen kwaad.
Dan geven we geen slecht voorbeeld.
We doen het niet. We moeten op de juiste manier winnen.
Dan doen we het op de juiste manier.
Wat is er net gebeurd?
Gefeliciteerd met je grote winst.
Ik was zo ontzettend schuldig.
Wat is die Rutabaga Ginsberg een sukkel, zeg.
Geloof jij dat die schermen nu van mij zijn?
Ik heb haar omgekocht, dus eigenlijk zijn ze van mij.
Maar ik wil dat jij erop blijft verschijnen.
-Wacht, dus ik kan... -Blijven doen wat je graag doet.
-...exclusief in mijn programma, Ruzie... -Sammy.
Dit kan ik niet aannemen.
Ik weet niet hoe ik je kan terugbetalen, maar zie dit als een aanbetaling.
Heel fijn, maar ik heb andere ideeën.
Kauw nou niet op ons
Dan breken we en gaan we dood
Moet je hem horen. Goed, hè?
Weetje: hij is uit de tas van een oude mensie-oma gered.
Kijk hem nu eens, zijn leven aan het leven.
Ja. Hebben we tanden verdiend?
Voorlopig net genoeg om Bill Werther te betalen.
De veiling is niet eens begonnen.
Goed. Ons eerste en enige artikel is een echte Candy Warhol.
Het succes van dit evenement hangt hiervan af.
Laten we beginnen met één tand. Hoor ik hier één tand?
Hoor ik daar één tand? Ik zie daar boter.
Maar jij ben zuunig. Volgende. Jij daar, Pastinaak?
Nee. Hoorde ik Chips? Een opgestoken hand?
-Nee, ik krabde aan mijn kont. -Iemand?
Kaneel? Jij hebt wel smaak, toch? Niet dus.
Candy Warhol lijkt passend gekwetst.
Dit gaat niet goed. Eenmaal, andermaal, niet verkocht.
Het schilderij gaat voor niks naar niemand.
Stem op Julius.
Nou, we hebben 11 tanden meer dan voorheen.
Vrijwel zeker genoeg voor een halfvol glas.
Ja. Een klein glas.
Stem op Julius.
Julius betaalt al dit voedsel om zijn stickers uit te delen.
Stem op de oranje Julius.
-Hoe kunnen we daartegenop? -Ik heb een idee.
Laten we de deuren langsgaan.
We doen er meer als we ons opsplitsen.
O, mijn god. Je hebt gelijk. Dan doen we... Zeven, twee, één...
Twee keer zoveel deuren.
Stem op Julius.
Nieuw onderzoek toont aan dat 100% van voedsel een hekel heeft aan het leven.
Dit is het Voedseltopia van Frank en Brenda.
Ze konden je niet beschermen tegen de regen of de vogel.
En nu kunnen ze je niet beschermen tegen zichzelf.
Het Deelplan? Waar gaat het over? Hoe wordt het gehandhaafd?
Zij willen jouw zuurverdiende tanden afpakken.
Maar ik wil je tanden niet afpakken.
Ik wil je tanden geven door je in te huren bij een van mijn vele bedrijven.
Deze gozer vertelt je meer.
Je kent me waarschijnlijk als lokale bekendheid
en wereldberoemde drievoudige dreiging.
Maar Julius gaf me een platform en deze microfoon.
Wat hebben Frank en Brenda me ooit gegeven?
Wat hebben jullie me gegeven?
Ik ben Sammy Bagel Junior en ik steun Julius.
Betaald door de Voedselstichting voor Julius, van Julius.
Dat is lekker.
Hoe kon je ons dit aandoen, Sammy?
Sorry, Frank. Het gaat er smeer-ig aan toe.
ASSISTANTÉ - SMEERBARE ROOMKAAS
Je bent gesmeerd. Ik had geen keus.
Julius zei dat ik alleen kon blijven optreden als ik de advertentie deed.
Wat je net beschreef, is een keuze. Stop die uitzendingen.
Dat is niet aan Sammy. Maar dit wel.
-Kies een auto. Welke dan ook. -Coole auto's.
En als je je schuldig voelt,
heb ik hier een rij voedsel dat je vriend wil zijn.
-Hoi. -Lekkere vrienden. Zie je wel, Frank?
Hij blijft me paaien met alles wat ik maar wil.
Ik kan het niet stoppen.
De rode Corvette en de Gesneden Havermout, graag.
Uitstekende keuze.
Laten we gaan.
Het heet 'Bevel en Aanbod'.
Ik bied voedsel tanden en dan beveel ik ze te doen wat ik wil.
Wees niet boos op mij. Wees boos dat jij het niet hebt verzonnen.
Hoe kunnen we tegen deze gast op?
Waar verstop je je, Frank?
Hé, Frank.
Ik heb wat vingervoedsel meegenomen.
Leer me hoe ik net als die film kan zijn.
Dus ik loop met een supergeile perzik te zoenen,
ik tast naar beneden, en raad eens? Geen dons.
Waarom vertel je me dit?
-Hé. -Is dat een aardappel?
Ik piep-er tussenuit, klootzakken.
Ja, dat is een aardappel.
Grijp hem.
Wat de fuck?
Dit ding stuurt niet lekker. Dit is geen goede auto.
Shit. Frank, waarom moest je zo nodig een hele politiemacht creëren?
Alle eenheden, er is een tandoverval gaande.
Stuur versterking. Dit verdomde ding is nep.
Shit. O, nee.
Lekker dan.
Ik ga de deuren langs om bijdragen te vragen...
Sorry, mijn vrouw en ik waren net aan het vrijen.
Ik weet dat je iets verbergt, Frank. Waar zit je?
Wegwezen, flikken.
Nee. Shit.
Ik ben zo droog.
Blijf uit de zon als je niet wilt eindigen zoals ik.
Ja, oma.
Kut.
Nee.
Nee, Druiven.
Het is me gelukt.
Nee.
Wat nu?
Rot op, worst, maar wees voorzichtig.
Nee, Barry. Wees alsjeblieft in orde.
Ik ben een aardappel.
Verrassing.
-Was jij dat? -Het was zo opwindend, Brenda.
Eerst was ik snel. Toen was ik woest.
En toen was ik één prachtig moment lang zowel Fast als Furious.
Maar we zouden dat niet doen.
Ja, maar jouw manier werkte niet.
Nu zitten we gebakken. We kunnen eindelijk tegen Julius op.
We kunnen hulp inhuren.
Padvinderskoekjes kunnen voor ons de deuren langs om campagne te voeren.
We kunnen Spam inhuren. Irritant, maar zo effectief.
Ik geloof dit niet.
De mensies hebben een gezegde.
'Voor een omelet moet je wat eieren breken.'
-Dat is moord. -Nee, het is een metafoor.
De omelet is een mooie samenleving
en de gebroken eieren zijn de nare dingen
die je daarvoor moet doen.
Precies. En helaas
is een van de gebroken eieren hier dat Barry me bijna te pakken had.
Maar net niet, dankzij mijn geweldige aardappelvermomming.
-Droeg je Aardappelhoofd? -Eventjes. Maar kijk wat we hebben.
Het gaat alleen nog om wie de meeste tanden heeft.
-Ja. En misschien zijn wij dat nu. -Joepie.
Ik bedoel de hele samenleving. Dit is niet wat we voor ogen hadden.
Daar kunnen we nu niks aan doen.
Tenzij we tanden afschaffen en daar ons nieuwe platform van maken.
Ja. Een herkansing. Geen rijk of arm voedsel.
Waar lach jij nou om?
Sorry, maar dat zou nooit werken.
Echt nooit van zijn leven.
-Hij heeft gelijk. -Wacht. Pardon.
Geef jij nou een mensie gelijk in plaats van mij?
Hou op met hem als de vijand behandelen.
Dit mensie is goed voor ons geweest.
Zijn ideeën werken. Bovendien lijkt hij echt om ons te geven.
Dat doe ik ook. Ik geef zoveel om jullie. Ik sta 100% achter jullie.
Kijk naar hem. Hij eet geen voedsel meer.
Wij hebben één ding dat Julius zeker niet heeft en dat is hem.
Als wij Voedseltopia willen redden,
moeten we zijn intuïtie vertrouwen.
Barry had gelijk.
Hij vond dit een glijdende schaal
en jij gedraagt je gladder dan escargots.
Als je denkt dat ik ga toekijken terwijl jij steelt en bedriegt,
dan kunnen jij en je mensie naar de hel glibberen.
Dat zijn slakken, toch?
Alsof jij zoveel beter bent. Wij hebben deze gast samen gestolen.
Ja, en daar heb ik spijt van. Dit is ver genoeg gegaan.
Ga opzij. Ik maak hem af en verbreek de greep die hij op je heeft.
-Nee, we hebben hem nodig. -Jij misschien.
Omdat je niet gelooft dat je dit alleen kunt.
Dit draait allemaal om jou. Je onzekerheden, je gebreken.
Nee, om jouw onzekerheden en gebreken
en die van iedereen. Niet die van mij.
Luister, ik ga dit heel makkelijk maken, Frank. Kies maar.
Laat mij deze eikel vermoorden of ik ben weg.
Het spijt me.
Hij weet dingen.
Veel plezier dan.
Die broodjes toch altijd.
Vertaling: Bo-Elise Brummelkamp
Creatief Supervisor Maaike van der Heijden