Δεν...
Δεν ήθελα να τελειώσει έτσι.
Μπαμπά...
Μαμά;
Σας παρακαλώ.
Γεια σου.
Ποιος είσαι;
Με λένε Χόρχε.
Είσαι παιδάκι.
Φοβάμαι.
Γιατί κλαις;
Η ΚΌΚΚΙΝΗ ΒΑΣΊΛΙΣΣΑ
ΜΕΤΑΜΦΙΕΣΗ
...σοκ από την επίθεση με όπλο από γυναίκα αγνώστων στοιχείων
στο Βρετανικό Σχολείο.
Το Εγκληματολογικό δεν έχει επιβεβαιώσει τον αριθμό των θυμάτων...
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΕΝΟΠΛΗ ΕΠΙΘΕΣΗ
Γαμώτο...
Έλα.
Τι ξέρουμε για τον δολοφόνο;
Ήταν μια μελαχρινή γυναίκα με λευκά ρούχα.
Σκότωσε μία δασκάλα και δύο συναδέλφους.
Υπάρχουν παιδιά μεταξύ των θυμάτων;
Όχι, δόξα τω Θεώ, τα παιδιά είναι καλά.
Εκτός από το παιδί που απήχθη.
Είναι εγγονός του Βρετανού πρέσβη.
Μπαμπά;
Πού είναι;
Έχω τρία χρόνια να σε δω.
Δεν ξέρω αν περίμενα στοργή, πάντως περίμενα κάτι.
Στοργή;
Σοβαρά, περίμενες στοργή;
Έχει να κάνει με τον Χόρχε;
Στον Χόρχε αναφέρεσαι;
Μην το κάνεις ακόμα πιο δύσκολο.
Κάτω περιμένουν δύο άντρες μου.
Θέλω να έρθεις μαζί μου.
Συλλαμβάνεσαι για φόνο και απαγωγή.
-Γρήγορα! -Φέρτε απινιδωτή.
-Στο δωμάτιο του Μάρκος Λορέντε! -Απινιδωτή!
Δραπετεύει!
Σταμάτα!
ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ
Αυτή είναι!
-Ακίνητη! Αστυνομία! -Σταμάτα!
Γαμώτο, Αντόνια.
Σκατά.
Θεέ μου...
Φύλαξέ τους μη χτυπήσουν.
Σταμάτα!
Δεν είσαι πλέον η Κόκκινη Βασίλισσα.
Καλέστε ασθενοφόρο!
Στάσου!
Αντόνια!
Πλησίασε.
Πήγαινε να πάρεις τον Χόρχε.
Ο Ιεζεκιήλ και η Κάρλα κρύβονται υπογείως. Βρες τους.
Τρέχα!
Αστυνομία!
Σταμάτα!
Είστε καλά;
-Με ξεμπλόκαρες. -Όχι για πολύ.
Θα εντοπίσουν το κινητό σου.
Δεν μπορώ να το κλείσω.
-Θα μου τηλεφωνήσει. -Ο Ιεζεκιήλ;
Δώσε μου λίγο χρόνο.
Το πέρασα με τον Μάρκος. Δεν θέλω να το περάσω και με τον γιο μου.
Ένα τέταρτο. Ούτε λεπτό παραπάνω.
Θα το κάνω επειδή έχουμε ιστορία μαζί κι επειδή συμπαθώ τον γιο σου.
Αλλά δεν θα καταστραφώ μαζί σου.
Έχεις 15 λεπτά, Αντόνια.
Θα τηλεφωνήσει όπου να 'ναι.
Ευχαριστώ.
Εκεί είναι!
Πάμε!
-Είναι καλά; -Ποιοι;
Οι συνάδελφοι στο αμάξι.
-Ναι. -Εσύ έχεις μπλέξει.
-Συλλαμβάνεσαι. -Μεγάλη είδηση.
Κέντρο, εθεάθη στο εμπορικό κέντρο.
Στείλτε ενισχύσεις.
Πάμε!
ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΡΕΛΑΘΕΙ ΑΠΛΩΣ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ
-Γεια σου, Αντόνια. -Ιεζεκιήλ.
Δεν ήταν αυτοί οι κανόνες του παιχνιδιού. Άσε τον γιο μου.
Κάνεις λάθος. Αυτό ακριβώς ήταν το παιχνίδι. Εξαρχής.
Τα παιδιά θα πληρώσουν τις αμαρτίες των γονιών.
Θέλω να μιλήσω μαζί της.
Δεν ξέρω τι μου λες.
Ξέρεις πολύ καλά.
Θέλω να μιλήσω μαζί της.
Αυτή τα οργάνωσε όλα.
Σάντρα;
Ξέρεις και τ' όνομά μου. Πολύ έξυπνη.
Είσαι η κόρη του Φαχάρδο.
Ακριβώς, Αντόνια.
-Έκπληξη! Είμαι εδώ. -Καμία έκπληξη.
Δεν πέθανες.
Μπορεί και ναι.
Σ' αυτήν την ιστορία, παιδιά πεθαίνουν και γονείς ανασταίνονται.
Δεν θα πεθάνει ο γιος μου. Δώσ' τον μου πίσω.
Κοίτα εκεί πέρα. Εγώ πάω από δω.
Καημένη Αντόνια.
Έμαθες πώς είναι να μη νιώθεις ασφαλής.
Είναι πολύ απλό.
Αν δεν θέλεις να πεθάνει,
πρέπει να διαλέξεις, όπως και οι άλλοι γονείς.
Τι να διαλέξω;
Θα ζήσει ο γιος σου
ή η Κάρλα Ορτίθ;
-Δεν ήθελες να τη σώσεις; -Κι αν δεν διαλέξω;
Τότε, ο Χόρχε έχει 30 ώρες ζωής.
Όπως και η Κάρλα.
Είσαι πάντα πολύ ακριβής, Αντόνια Σκοτ. Πολύ ακριβής.
Ναι, αλλά δεν είμαι ασφαλής και με κυνηγάει η αστυνομία.
Αν θες να παίξω με τους νέους κανόνες, πρέπει να μου δώσεις κάτι περισσότερο.
Πρέπει να είσαι δυνατή, Αντόνια.
Να το θυμάσαι αυτό, δυνατή όπως εγώ.
"Μ' έχτισαν πάνω από το νερό.
"Τα τείχη μου είναι από φωτιά".
Εσύ! Στάσου!
Τι νόημα έχει να βλάψεις ένα παιδί;
Το ίδιο που έχει με την Κάρλα και τον Άλβαρο Τρουέμπα.
Το λες συνεχώς. Είναι η αποστολή σου.
Ο στόχος είναι οι γονείς.
Και μόνο μέσω των παιδιών τους θα τους σταματήσουμε.
Ο Χόρχε Σκοτ είναι το παιδί αυτής της γυναίκας.
Δεν θέλω να το κάνω. Ακούς; Δεν θέλω!
Δεν θέλω.
-Δεν θα κάνω κακό στο παιδί, ακούς; -Μπαμπά!
Φυσικά.
Θες να τον προστατέψεις, όπως κι εμένα.
Αυτή η γυναίκα με απειλεί.
Προστάτεψέ με.
Σε παρακαλώ.
Εσείς οι δικηγόροι το κάνετε αυθόρμητα, αλλά δεν θέλω να με πλησιάζεις αθόρυβα.
Πες μου,
είναι αλήθεια;
Επιβεβαιώθηκε.
Αλλά η αστυνομία το κρύβει.
Σκοτώθηκαν.
Σχεδόν όλη η μονάδα. Άλλοι σκοτώθηκαν, άλλοι τραυματίστηκαν βαριά.
-Κι ο Πάρα; -Έχασε το πόδι του. Είναι στην εντατική.
Τι έγινε ο υποδιοικητής του;
Ραμόν,
πρέπει να πάρουμε μια απόφαση.
Εγώ, εννοείς, πρέπει να το κάνω.
Εγώ θα αποφασίσω, όπως πάντα.
Αν έχεις έγγραφα για υπογραφή, άσ' τα στο γραφείο μου.
Τώρα θα ήθελα να μείνω μόνος.
Πού είναι η Αντόνια;
Είστε ο...
Είμαι ο πατέρας.
Εγώ δεν έχω πατέρα.
Μου είπαν πως μία από τις ιδιομορφίες σας είναι τα κρύα αστεία.
Κύριε Γκουτιέρεθ, νομίζω πως δεν αντιλαμβάνεστε
τη σοβαρότητα της κατάστασης.
Μου δίνετε το τηλεκοντρόλ, παρακαλώ;
Γιατί την προστατεύετε;
Εσείς γιατί όχι;
Απήγαγαν τον Χόρχε.
Είμαι βέβαιος πως κάπως εμπλέκεται η Αντόνια.
Εδώ και χρόνια, παίρνει φάρμακα για να διατηρεί τον αυτοέλεγχό της.
Δεν ελέγχει τις πράξεις της. Ξέρω πως τη νοιάζεστε.
Βοηθήστε με.
Αν με βοηθήσετε να τη βρω, δεν θα σας απαγγελθούν κατηγορίες.
Θα μου δώσετε και μια ωραία γραβάτα σαν αυτήν που φοράτε;
Μην αυταπατάστε.
Δεν είναι φίλη σας.
Δεν έχει φίλους, και το ξέρετε.
Πιστεύει πως είναι πολύ καλύτερη απ' όλους εμάς.
Λυπηθείτε έναν φτωχό σακάτη. Δώστε μου το τηλεκοντρόλ, σας παρακαλώ.
Ό, τι αγγίζει η Αντόνια καταστρέφεται.
Η μητέρα της πέθανε. Ο άντρας της είναι σε κώμα.
Κι ένας Θεός ξέρει πού είναι ο Χόρχε.
Κι εσείς έχετε ξοφλήσει.
Σερ Πίτερ!
Δεν έχετε ιδέα ποια είναι η κόρη σας.
Βγαίνοντας, κλείστε την πόρτα, παρακαλώ.
Χόρχε!
Είσαι κει;
Ναι.
Είσαι καλά;
Πονάνε οι καρποί μου.
Μ' έχουν δεμένο.
Σου έκαναν τίποτ' άλλο;
Όχι, τίποτα άλλο.
Φοβάσαι στο σκοτάδι;
Δεν είναι σκοτεινά στο κελί μου.
Αλήθεια;
Έχεις φως εκεί πέρα;
Θες να παίξουμε "Μάντεψε τι βλέπω";
Για να ξεχαστούμε λιγάκι. Θέλεις;
Έχω να παίξω από μικρός.
Με τη μαμά μου.
Τι παιχνίδια παίζατε;
"Μάντεψε τι βλέπω",
την αλυσίδα με τις λέξεις,
το "Αλάτι ψιλό, αλάτι χοντρό"... Ήταν το αγαπημένο μου.
Κι εμένα μ' αρέσει να παίζω με τον γιο μου.
Θα ήθελα, βέβαια, να παίζαμε πιο συχνά.
Εντάξει, ξεκίνα εσύ.
Εγώ δεν μπορώ, γιατί δεν έχει φως εδώ.
Καλά. Μάντεψε τι βλέπω.
Τι βλέπεις;
Κάτι.
Και τι είναι αυτό το κάτι;
Κάτι που αρχίζει από Π.
Από Π...
Δεν ξέρω τι μπορεί ν' αρχίζει από Π.
Ας το κάνουμε αλλιώς.
Θα σου πω κάτι εγώ, κι εσύ θα μου πεις αν είμαι κοντά.
Εντάξει.
Υπάρχει τραπέζι;
Κάτι σαν τραπέζι, με καθρέφτη και λάμπες γύρω γύρω.
Μια τουαλέτα.
Υπάρχει βούρτσα για τα μαλλιά;
Ναι. Και μπογιές.
Ένα πινέλο. Πολλές βλεφαρίδες. Αηδία!
Κι από πάνω έχει ρούχα. Κουβαριασμένα.
Τι άλλο υπάρχει εκεί;
Κι άλλα ρούχα, κρεμασμένα σε μια βέργα.
-Τι ρούχα; -Ξέρω 'γώ; Διάφορα ρούχα.
Όλων των ειδών.
Υπάρχουν τσιμπιδάκια ή ψαλίδια στο τραπέζι;
Όχι, τίποτα τέτοιο.
Μόνο περούκες υπάρχουν. Γι' αυτές ήταν το Π.
Κοίταξε τα πάντα καλά πριν φύγει.
Πήρε μερικά πράγματα και τα έβαλε σε μια τσάντα.
Και με χαστούκισε.
Δεν μ' έχουν ξαναχτυπήσει.
Θέλω να το κάνεις σιγά σιγά.
Θέλω να το βλέπω.
Να ξέρει πως πεθαίνει από αιμορραγία.
Θα κάνω ό, τι μου πεις.
Θέλω να νιώσει μόνη.
Γιατί κόλλησες μ' αυτό τώρα;
Επειδή αγόρασα ένα παντελόνι στο μαγαζί της
κι ο κώλος μου έδειχνε πλάκα. Ο δικός μου ο κώλος! Δεν γίνονται αυτά.
Τι τρέχει;
Πιστεύεις ότι δεν είμαι καλή σαν εσένα;
-Όχι, δεν είναι αυτό, αλλά... -Ξέρω.
Ώρες ώρες δεν με αναγνωρίζεις.
Τι περίμενες, μπαμπά, μετά απ' ό, τι μου έκανες;
Ότι θα γύριζα πίσω ευτυχισμένη;
Ότι θα ήμουνα φυσιολογικός άνθρωπος;
Συγγνώμη.
Δέχτηκα αυτήν την σκατένια αποστολή.
Θα έπρεπε να με ευγνωμονείς.
Ωραίο δεν είναι;
Πάλι φεύγεις;
Πού πας;
Δεν είναι καλή ιδέα.
Δεν υπάρχει καλύτερη.
Είσαι απελπισμένη όσο δεν πάει.
Κοίτα.
Δεν το κλείνεις; Με αγχώνει.
Ακολούθησε τις οδηγίες. Δεν χρειάζεται να δείχνει ωραίο.
Πρέπει, όμως, να σταματήσει η αιμορραγία. Να κάνεις σφιχτά ράμματα, σε παρακαλώ.
Εντάξει. Ένα τατουάζ είναι. Μια ζωγραφιά. Το 'χω.
Κάν' το.
Γαμώτο! Με τίποτα.
...το επιφανειακό στρώμα κλείνει με συρραφή.
Με μονόκλωνο μη απορροφήσιμο ράμμα 3-0...
-Πάρε, δεν θέλω να βάλεις τις φωνές. -Δεν παίρνω ποτέ ψυχοτρόπες ουσίες.
-Σχεδόν ποτέ. -Έρχεσαι στο σπίτι μου
και ζητάς να σου κάνω ράμματα λες και το κάνω κάθε μέρα.
Φοβάμαι πως θα σε πονέσω.
-Με βελόνες δουλεύεις. -Κι εσύ λεπτή είσαι, μα όχι και τόσο.
-Δεν το κάνω χωρίς αναισθησία. Τέλος. -Τι γίνεται με τις παρενέργειες;
Είμαι ψυχαναγκαστική.
Μπορεί να με διεγείρει, να έχω παρανοϊκές σκέψεις, ζαλάδα.
Σκέψου κάτι χαλαρωτικό, κάτι αστείο.
Κάτι δημιουργικό.
Αυτό μαλακώνει τον πόνο, πίστεψέ με.
Έτσι μπράβο. Ωραία.
Και...
Είμαι πάρα πολύ καλή.
Και τι είπε;
-Χόρχε! -Δεν θέλω να σου πω.
Χόρχε, εσύ είσαι τ' αυτιά μου.
Πρέπει να μου πεις τι του είπε.
Είπε πως θέλει να υποφέρεις.
Μετά εκείνος τη ρώτησε γιατί φέρεται έτσι.
Κι εκείνη απάντησε
"Τι περίμενες, μετά απ' ό, τι μου έκανες;"
Αυτός φταίει που δεν μπορεί να είναι καλή.
Και τι άλλο;
Μετά έφυγε.
Αυτός της ζήτησε να μη φύγει, αλλά δεν τον άκουσε.
Του έλεγε "Μπαμπά, μπαμπά, μπαμπά",
κι εκείνος όλο έκλαιγε.
Ξέρεις κάτι, Χόρχε;
Έχω μια ιδέα.
Μπαμπά!
Βούλωσέ το!
Ποιον φωνάζεις; Μου λες;
Άσ' τον ήσυχο!
Ποιον λες να φωνάζει; Τον πατέρα του! Φοβάται, δεν το καταλαβαίνεις;
Άσ' τον να φύγει!
Θα με βιάσεις κι εμένα; Ξέχασα! Παίζατε θέατρο.
Παίζατε μαζί μου.
Λες και δεν υπέφερα αρκετά
ξέροντας πως ο πατέρας μου δεν έκανε τίποτα για να με πάρει από δω.
Ξέρω πως θα με σκοτώσεις.
Το αποδέχομαι.
Όχι το παιδί, όμως.
Γιατί να θες να βλάψεις το παιδί;
Άκουσα πώς του μιλάς.
Με τέτοια απόγνωση!
Είναι τρομερό ν' ακούς ένα παιδί να κλαίει.
Κι εσύ δεν θες να σκέφτεσαι αυτό το κλάμα, έτσι δεν είναι;
Άσ' τον να φύγει.
Ξέρω ότι είσαι καλός άνθρωπος.
Αυτά τα κάνεις επειδή σου το ζητάει εκείνη.
-Η κόρη σου... -Σκάσε!
Δεν ξέρεις τίποτα για την κόρη μου.
Σου έκανε καλό ο μπάφος, έτσι;
Εδώ μένεις;
Ναι.
Μετά το εγκεφαλικό, δεν γινόταν να πληρώνω δύο ενοίκια.
Τουλάχιστον δεν ανεβοκατεβαίνω σκάλες.
Εσύ θα κοιμηθείς στο δωμάτιο, κι εγώ στον καναπέ. Εντάξει;
Αλλά μη βολευτείς και πολύ. Θέλω πίσω τη ζωή μου.
Κατανοητό.
Λοιπόν, τι έκανες;
Κάποιος απήγαγε τον γιο μου και κατηγορούν εμένα.
Γαμώτο...
Είχες τρεχάματα, έτσι;
Και γιατί;
Θέλω να πω, το προκάλεσες κάπως εσύ;
Όχι.
Στην πραγματικότητα, ναι.
Έλα τώρα. Είσαι εντάξει;
Σε πείραξε ο μπάφος;
Ήταν και δύσκολη η μέρα σου.
Χρειάζεσαι ύπνο.
Όχι.
Δεν γίνεται να κοιμηθώ. Μου απομένουν 24 ώρες.
Αν δεν ξεκουραστείς, δεν θα μπορέσεις να βρεις τον γιο σου.
-Αντόνια; -Έχεις δίκιο.
Έχεις δίκιο.
Μην μπεις.
Γιατί;
Έχουμε ήδη καθυστερήσει δέκα λεπτά.
Θα τα πληρώσουμε.
-Θα πληρώσουμε όσα χρειαστεί. -Όχι!
Όχι! Ξύπνιος είναι ακόμα;
Τον ξέρεις. Δεν ήθελε να πάει για ύπνο.
-Ναι, δεν του αρέσει. -Μπαμπά!
-Έλα δω, μαγκάκι. -Άντε στον μπαμπά.
Τι κάνατε οι δυο σας;
Όχι πολλά. Με διέλυσε στο Pokémon.
-Πάρε. -Ευχαριστώ.
-Να σου δώσω ένα φιλάκι; -Ναι.
Ναι!
-Γεια σου. -Γεια σας.
-Χαιρετώ την οικογένεια. -Ευχαριστώ, Κριστίνα.
-Γεια σου! Κοίτα. -Εντάξει.
Τώρα τον μπαμπά.
-Ξέχασε τη ζακέτα της. -Όπα!
Πάω εγώ. Δες μήπως τον καταφέρεις να κοιμηθεί.
-Έλα! -Πιάσε.
Δεν θέλω να κοιμηθώ.
Αντόνια!
Χόρχε! Κοίταξέ με!
Είσαι καλά; Χόρχε, κοίταξέ με!
Εντάξει! Μείνε ακίνητος!
Μάρκος!
Χόρχε!
Όχι! Μη! Σε παρακαλώ!
Σε παρακαλώ!
Σε παρακαλώ! Μη!
Σε παρακαλώ!
Χόρχε! Πήγαινε στο δωμάτιό σου!
Κλάψε, Αντόνια.
Μπορείς να το κάνεις.
Βοήθησέ με, μαμά.
Κοίτα γύρω σου, Αντόνια.
Δεν γίνεται να μείνεις στο σκοτάδι.
Έλα μαζί μου.
Δεν σου επιτίθενται.
Σε προειδοποιούν.
-Ποιοι; -Ακολούθησέ τους.
Μ' ΕΧΤΙΣΑΝ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΡΟ ΤΑ ΤΕΙΧΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΦΩΤΙΑ
Μ' έχτισαν πάνω από το νερό.
Τα τείχη μου είναι από φωτιά.
Βασικά, μπαμπά, της είπα
πως χρειάζεται ύπνο για να μπορέσει να βρει τον γιο της.
Αλλά δεν το εννοούσα.
Ήταν καθησυχαστικά λόγια που κανείς δεν παίρνει στα σοβαρά.
Αυτή όμως το έκανε.
Πήγε και κοιμήθηκε. Έδειξε να το σκέφτεται λίγο,
και μετά κοιμήθηκε.
Είναι παράξενη σαν πράσινος σκύλος.
Πράσινους λένε τους σκύλους από τα Κανάρια Νησιά.
"Τα νησιά των σκύλων" στα λατινικά.
-Εγώ δεν είμαι από κει. -Συγγνώμη.
-Καλημέρα. -Καλημέρα.
Θέλεις πρωινό; Τι γουστάρεις;
Ό, τι ανθυγιεινό σού βρίσκεται.
Μ' αρέσεις!
-Έχεις κόκα κόλα; -Όχι.
Έλα, αυτά τα μάφιν θα σου φτιάξουν το κέφι.
Πρέπει ν' αλλάξεις εμφάνιση για να περάσεις απαρατήρητη.
Πάντα περνάω απαρατήρητη.
Αυτό μπορεί ν' αλλάξει, αν όλοι οι μπάτσοι της Μαδρίτης έχουν τη φωτογραφία σου.
Συνέχισε.
Για να μη σε προσέξει ένας μπάτσος,
πρέπει να δείχνεις το αντίθετο απ' αυτό που ψάχνει.
Να γίνεις αγνώριστη.
Για παράδειγμα;
Για παράδειγμα, αν σ' αρέσουν τα καρό πουκάμισα,
φόρα σαδομαζοχιστικό κορσέ.
Πετυχαίνει πάντα, επειδή χαζεύουν τα βυζιά.
Δες. Αυτό...
ΔΕΝ
Έχω και...
ΕΧΕΙ
ελαστικό παντελόνι.
ΓΟΥΣΤΟ
Παντελόνι ζέβρα, στιλ χέβι μέταλ... Δερμάτινο μπουφάν.
Ή κάτι με κουκούλα. Για να καλύψεις το κεφάλι σου.
-Δεν ξέρω, σ' αρέσει κάτι απ' αυτά; -Δεν ξέρω.
-Περίεργη είσαι. Έχω κι άλλα πράγματα. -Πάντως, έχει δίκιο.
Αυτό θα σου κάνει. Έχω κι αυτό.
Είναι πιο θηλυκό. Αυτές οι μπότες... Δες, αυτό το μπλουζάκι θα ήταν τέλειο.
Ή ίσως... Για να δω... Κι αυτό...
Κάτι σε ροζ! Σιγά να μη βάλεις ροζ!
ΣΚΟΤΩΣΕ ΜΕ
ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ
Κοίτα! Έχω και...
Αυτό! Σαν να ψωνίζεις στο σπίτι.
Κοίτα, έχω επίσης...
Για να δούμε...
ΣΕ ΙΚΕΤΕΥΩ
Αυτό είναι κάπως διαφανές.
ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ
Κοίτα.
Μιλάτε εσείς οι δύο;
Έλα.
Έλα να προσπαθήσεις.
Το έκανα σωστά;
"Μπαμπά".
"Δώσε μου ένα φιλί".
Σ' αγαπάω, μπαμπά.
Μη στενοχωριέσαι. Δεν θα είσαι μόνος πια.
Τίποτα δεν θα μας χωρίσει. Ποτέ.
Ευτυχώς, είσαι πάλι μαζί μου. Μη με ξαναφήσεις.
Ο κόσμος δεν ξέρει ότι η πόλη είναι κούφια από κάτω.
Κάτω απ' τη Μαδρίτη υπάρχει μια άλλη Μαδρίτη.
ΔΙΚΤΥΟ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗΣ
Ακόμα και στο βασιλικό ανάκτορο θα μπορούσαμε να μπούμε αν θέλαμε.
Σας άρεσε να δουλεύετε εκεί κάτω;
Όχι σε όλους.
Στο τέλος, όταν άλλαξε το όνομα της μονάδας μας
κι η Πυρηνική, Βιολογική και Χημική Άμυνα υπάχθηκε στο Εξουδετέρωσης Εκρηκτικών,
δεν προσαρμοστήκαμε όλοι εξίσου καλά.
Τι θες να πεις;
Τα υπόγεια τα λάτρευαν οι τρομοκράτες.
Οι νούμερο ένα διακινητές ναρκωτικών.
Οι κατά συρροή δολοφόνοι. Είχαμε και τέτοιους στη Μαδρίτη.
"Το γλεντάμε στη Μαδρίτη", λέμε όλοι. "Σφύζει από ζωή".
Δεν βλέπουν τι κυκλοφορεί εκεί κάτω. Ποντίκια, φαντάσματα, κακοποιοί.
Είναι μια πολύ εύθραυστη ισορροπία.
Για να τους πιάσεις, σιγά σιγά γίνεσαι σαν αυτούς.
Έχασα την όρασή μου εδώ πέρα.
-Βόμβα; -Οξύ.
Σε πειράζει να φωτογραφήσω τον χάρτη;
-Όχι. -Μόλις ανοίξω το κινητό,
θα έρθει η αστυνομία.
Δεν με πειράζει.
Μ' αρέσουν οι επισκέπτες, δεν έρχεται κανείς.
Κρύψε τους χάρτες.
Δεν είσαι υποχρεωμένος να το κάνεις,
αλλά θα ήθελα να μην τους πεις για ποιο λόγο ήρθα.
Ευχαριστώ.
Ο Φαχάρδο ήταν φίλος σου;
Ναι.
Γιατί λες να σκηνοθέτησε τον θάνατό του;
Σου είπα, το έκανε για να πειστούν κάποιοι.
Οι ηλίθιοι.
Όσοι ήμασταν σαν αυτόν
ξέραμε πως ένα σώμα δεν εξαϋλώνεται έτσι. Ακόμα και σε τέτοια έκρηξη.
Πρέπει να το έσκασε μ' εκείνο το κορίτσι.
Ποιο κορίτσι;
-Αυτό που γνώρισε στο ψυχιατρείο. -Δεν γνώρισε κορίτσια εκεί.
Η κόρη του ήταν.
Αδύνατο.
Ελάτε, πάμε! Γρήγορα!
-Άνοιξε την πόρτα! -Πάμε!
ΠΡΙΝ ΑΠΟ 4 ΧΡΟΝΙΑ
Θα έρθεις ή όχι;
Μπαμπά.
Δεν πέθανα.
Κάρλα.
Χόρχε!
Τι τρέχει, Χόρχε;
Είναι πρωί και δεν έφαγα τίποτα.
Είναι πρωί;
Πώς το ξέρεις;
Πεινάω, γι' αυτό.
Πεινάς.
Και...
Τι θα ήθελες να φας;
Πες μου. Θα σου το φτιάξω εγώ.
Είμαι πολύ καλή μαγείρισσα.
Θα παίξουμε ένα παιχνίδι μαγειρικής, ναι;
-Πες μου. -Ένα...
Ένα σάντουιτς με ζαμπόν και τυρί.
Και τι άλλο;
Μπέικον, καλοψημένο.
Θέλω και πορτοκαλάδα.
Και σοκολάτα.
Ο παππούς δεν μ' αφήνει να την τρώω πρωινό.
Είσαι τυχερός, λοιπόν, που είμαι μαμά.
Όχι!
Η μαμά μου δεν είναι εκεί! Δεν είναι ποτέ εκεί.
Μην το λες αυτό, Χόρχε.
Η μαμά σου σίγουρα θα έδινε τη ζωή της για σένα.
Μένω με τον παππού μου. Εκείνος θα έδινε τη ζωή του για μένα.
Τι σκάρωνες πάλι;
Έκανα την έρευνά μου.
Έχω νέα.
Εσύ τι έκανες;
Μαριτσού! Ησύχασε, η Αντόνια είμαι.
-Δεν είναι εδώ η αστυνομία, έτσι; -Γρήγορα, μπες μέσα!
Με τρόμαξες, κορίτσι μου!
Συγγνώμη. Κρύβομαι και δεν ήθελα να χτυπήσω κουδούνι.
Η όψη σου είναι αυτό που με τρόμαξε.
Πας απ' το κακό στο χειρότερο.
Είσαι εντάξει;
Ο Γιον μ' έσωσε.
Το ξέρω.
Του πάω καλαμαράκια. Τον έχουν συλλάβει.
Το ξέρω.
Γι' αυτό ήρθα. Είπες πως μπορώ να βασίζομαι πάνω σου.
-Μπορώ να βασιστώ πάνω σου; -Για ποιο πράγμα;
Για να σώσω τον Γιον.
Εννοείται.
Βάλ' το αν θες να ξαναπερπατήσεις.
Είναι αντιβιοτικό.
Ευχαριστώ.
Μη μ' ευχαριστείς.
Αποφασίσαμε να επισπεύσουμε τον θάνατό σου.
ΑΠΟ ΤΟ "Η ΚΟΚΚΙΝΗ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ" ΤΟΥ ΓΚΟΜΕΘ-ΧΟΥΡΑΔΟ
Υποτιτλισμός: Ρου Ζάνου
Επιμέλεια Αγγελική Πανοτάρα