2 SIERPNIA 2015 r. COIMBATORE, TAMIL NADU
Dlaczego mialem tu po ciebie przyjechac?
Przez tego grubasa zlapalismy lot do Bengaluru, a kolejny tutaj.
- Nie bylo bezposredniego do Kochi? - Pan Neel przeslal mi bilety.
Skoro byly szpieg nie potrafi znalezc lepszej trasy, to co mamy zrobic?
- Jak dlugo zajmie dojazd do Magistratu? - 4,5 godziny.
- Mamy trzy godziny. - Mozecie mi powiedziec skad ten pospiech?
- Zamknij sie! - Zamknij sie!
KŁUSOWNIK
Szybciej! Zostalo nam 14 minut, jedz dwa razy szybciej!
- Prosze, ja nie chce umierac. - Zabije cie jak nie pojedziesz szybciej.
Hej, uwazaj!
- Jestescie nienormalni! - Nie zginela, mozesz jechac szybciej.
- Ale nastepna osoba moze. - Przestan wrzeszczec!
- Przekroczylismy granice. - Tak... oczywiscie.
- Witaj w Kerala, jestes aresztowana. - To szalenstwo.
- Stop, stop, stop! - Co?
- Minelismy ten dom.
O co chodzi tak wczesnie rano?
Prosze Pani, to zajmie tylko szesc minut.
To wyglada dobrze.
Oddaje Poonam Verme pod wasza kuratele.
Nadal nie rozumiem,
dlaczego biuro uwaza, ze nalezy monitorowac to przesluchanie.
Ja tylko wypelniam rozkazy.
Raportuje do Centrali i licze na pelna wspólprace z twojej strony.
Czy to z powodu naszego "specjalnego goscia"?
- Nie mam pojecia. - Moge ci przeslac raport.
Mam ja pilnowac, prosze pana.
Caly czas klamiesz. Powiedz, gdzie jest kosc sloniowa?
Co? Juz mówilam, ze tylko sprzedaje sztuke. Nie mam z tym nic wspólnego.
Im dluzej mnie tu trzymacie,
tym wieksze bedziecie miec klopoty, kiedy moi prawnicy...
Tak, wiemy. Masz armie prawników, ale jeszcze ich tu nie ma.
Zatrzymalismy cie zgodnie z prawem.
Wiec albo powiesz nam prawde, albo cie zmusimy do zeznan.
- Nie moge powiedziec, skoro nie wiem. - Jak dlugo to juz trwa?
- Dwie godziny. - Bez sensu... Chodz.
- Chcesz stad wyjsc? - Hej, ty z biura tez.
Co wy tam wszyscy robiliscie? Ploteczki?
- Powinniscie juz cos miec. - Próbowalismy ja zlamac.
Jestem stary i zmeczony.
To sa potwory, z gesta siecia polaczen. Zróbcie cos.
Bo pójde do domu pobawic sie z bratanica i chetnie was tu zostawie.
Jej prawnik juz tu jedzie. Jak czegos z niej zaraz nie wyciagniemy,
to ja stracimy, chociaz Morris Finn i Ravi Don ja zidentyfikowali.
Bo jak bedziemy miec tylko plastikowe figurki, a nie z kosci sloniowej,
to nie bedzie zadnej sprawy.
Ide na 10 minut na kawe, jak nie wyciagniecie z niej nic jak wróce,
to niech Bóg ma was w swojej opiece.
- Co sie stalo? - Zaraz wracam.
Wszystko OK?
Nie spalam od kilku dni. Mysle tylko o tym, jak ja sprac.
Jest inny sposób, ale musielibysmy miec szczescie.
- Musze cos zjesc. - Zamówilem jedzenie.
- Jakie masz haslo do telefonu? - Jestes jakims pieprzonym kretynem?
Albo nam je dasz, albo cie bedziemy dalej naciskach,
a ja wpuszcze wirus do twojego telefonu, który go odblokuje.
Dziewiec, osiem, siedem, szesc, piec...
Cztery.
Prosze bardzo.
Nie ma maili transakcyjnych, jest tylko od córki, Shashi,
w którym wspomina o kryjówce. Musze wejsc na skrzynke Shashi.
- Znasz haslo do maila córki? - Przysiegam, ze nie znam.
Ona jest niewinna. Nie ma tam tego, czego szukacie.
- Przysiegam na Boga Ganesh. - Uwazaj, co mówisz.
Nie ma problemu, dam rade.
- Bingo! Jestem na koncie Shashi. - W jaki sposób?
Wyslalem Shaishi konia trojanskiego z konta jej mamy,
a ona go zaakceptowala.
No prosze, zobaczcie...
Pani Vermo,
wyglada na to, ze pani kochana córeczka jest milosniczka przyrody.
Handluje kontrabanda przyrodnicza.
Zadarliscie z tygrysica.
Co wy sobie myslicie?
Ze ja sama tu siedze, na tym cholernym krzesle?
Zaklócacie sieci przemytników broni,
narkotyków i handlu ludzmi.
Myslicie, ze to przejdzie niezauwazone?
Cholerni lesnicy.
Oskarzymy pani córke, a moze nawet meza o
klusownictwo, przemyt broni, kosci sloniowej, pranie brudnych pieniedzy
i unikanie placenia podatków.
To oznacza wiezienie na cale zycie.
- Mamy im wydac nakaz aresztowania? - Nie, prosze.
Bede wspólpracowac.
Nigdy niczego nie przemycalam,
ale mój maz trzyma troche towaru.
Tylko troche kilo, przechowuje to w kryjówce.
Ale to stara kosc sloniowa, ma juz kilkanascie lat.
Dam wam ja, tylko zostawcie moja córke w spokoju.
- Gdzie jest kryjówka? - W Delhi.
We wschodniej czesci.
To gesty rejon, trudno sie tam poruszac.
Ludzie sie tam zbieraja, w kazdym momencie moga wybuchnac zamieszki.
- To jest wynajete mieszkanie. - Widze to, podaj mi punkty orientacyjne.
- Co macie? - Mamy lokalizacje.
- To drugi lub trzeci sygnal... - Poczekaj.
- Prosze wyjsc. - Co?
- Wyjdz prosze, wytlumacze ci. - Nie, musze to uslyszec.
Nie bede prosil dwa razy.
Babu, zamknij drzwi.
Kontynuuj.
To drugi lub trzeci sygnal ze skrzyzowania Lakshmi Nagar.
Dalej jest aleja, idzcie na piechote i skreccie w lewo.
Idzcie przez minute. Po prawej stronie jest mala alejka.
Pierwsze drzwi na prawo i juz jestescie.
Sa brazowe, z rzezbionymi kwiatami.
Tak, tam, obok smietnika.
- Klucz? - W mieszkaniu jest szafka.
W trzecim schowku jest czarna torba.
W srodku torby jest zamek.
W kieszeni jest kilka kluczy, wszystkie nowe.
A jeden z nich jest zardzewialy. To jest klucz do kryjówki.
Wiec sprzedawalas kosc sloniowa?
Tylko raz, w malych ilosciach.
- Komu? - Zapytaj Ravi Dona.
Nie wiem, gdzie jest.
Wychodzimy.
Do ciebie...
Kto to?
IPS Khera, Dyrektor Biura w Delhi ds. przestepczosci przeciwko przyrodzie.
Tak, prosze pani, tak... rozmawialismy jakis czas temu.
Pamietam, panie Banerjee.
Dlaczego poprosiliscie moja inspektor, zeby wyszla z przesluchania.
Ujawniane byly wrazliwe informacje na temat kryjówki w Delhi.
Wlasnie wychodzilismy, aby odebrac stamtad kosc sloniowa.
Swietnie. Przeslij mi szczególy. Mój zespól przejmie te kontrabande.
Nie moge tego zrobic. Mamy lokalizacje, jedziemy znów do Delhi.
Potrzebujemy waszego wsparcia i jednego inspektora, który pomagal nam wczesniej...
- Gdzie jest ta lokalizacja? - Nie moge powiedziec.
- Zartujesz? - Ta sprawa podchodzi pod sad w Kerala.
Kosc sloniowa zostala stad zabrana do Delhi.
Jedziemy ja odebrac,
a nie podlozyc w skrzynce z dowodami w Delhi.
gdzie, przykro mi to mówic, ale
dowody czesto gina z powodu termitów i szczurów.
Co ty sobie myslisz? Nie jestem jakas uczennica.
Wiem, jak postepowac w sprawach wrazliwych, a Delhi to mój teren...
Bardzo dobrze pania rozumiem. Ale to moja sprawa od samego poczatku.
i jesli nie jestescie w moim glównym zespole,
to jestescie na poziomie informacyjnym, ok?
Nawet nie bierzemy podejrzanej ze soba do Delhi.
Nie znamy dokladnego polozenia
i slyszelismy, ze to srodowisko jest niebezpieczne.
Wiec musimy byc sprytni, dlatego potrzebujemy waszego wsparcia.
- Nadal jestesmy w tej samej druzynie. - Wy poludniowcy jestescie tacy sami.
Skoro nam nie ufacie, to my wam tez nie.
- Wiec, bedziecie nas wspierac?- Nie.
Halo?
Co jest, kurwa, nie jestem poludniowcem.
Moje rozkazy zostaly podtrzymane.
Mam tu zostac az do zakonczenia przesluchania Poonam Vermy.
OK, zostan tutaj.
Chodz, musimy pogadac.
Mówilem, ze kosc sloniowa nie jest w domu Poonam Vermy.
Kilka miesiecy temu je przeniosla po aresztowaniu Morrisa Finna.
Jak sie dowiedzielismy, jej rodzina przenosi teraz towar.
Musimy sie tam dostac i natychmiast przejac, co tylko znajdziemy.
Moze lepiej by bylo, gdyby biuro sie tym zajelo, skoro czas ma znaczenie.
Chca miec kontrole operacyjna, ale ja nie ufam nikomu spoza zespolu.
Przepraszam pania.
Prosze tam zostac, nie mozna samemu wchodzic. Juz idziemy.
A co z moja kolezanka, Nupru? Ona jest w porzadku.
Czy ona nie jest z dzialu marketingu? Potrzebujemy kogos pracujacego w terenie,
kto potrafi znalezc kosc sloniowa, zarzadzac lokalnym oporem
i przetransportowac go tutaj tak, zeby sie nikt nie dowiedzial.
Wy dwoje pojedziecie. Tak... jedzcie po kosc sloniowa.
- Zanim znów ja przeniosa. - Bez lokalnego wsparcia?
- Wezcie tych dwóch policjantów. - No nie wiem...
Przestan. Kto was powstrzyma? Powiem wam tak: Santosh!
Prosze, wezcie go ze soba.
Odebranie powinno miec miejsce w obecnosci oskarzonego,
albo dowody beda mialy mniejsza wartosc.
Nie ma mowy, zeby ta wiedzma wrócila do domu, bo ja stracimy.
Niech dowody maja mniejsza wartosc, jakos sobie z tym poradze. Idzcie
Idzcie... OK.
- Adil, chodz. - Z powrotem do Delhi.
Panie Ravi Don.
Mamy wszystkich w areszcie, w tym Poonam Verme.
I znamy lokalizacje kosci sloniowej w Delhi.
Teraz potrzebujemy twojej pomocy, aby to rozszyfrowac.
Jak chcemy to zrobic?
Panie Shekhar! Myslalem, ze biuro nie jest w to zaangazowane.
Nie jest, ale nikt mnie nie powstrzyma przed spotkaniem przyjaciól na lotnisku.
Czy ty w ogóle spales?
Nie zmruzylem oka od trzech dni.
Agenci to prawdziwi zloczyncy. Oni nawet z klusowników robia ofiary.
Poonam Verma i Ravi Don ze swoimi prawnikami,
którzy mówia chlopom, zeby dalej strzelali, a oni sie zajma reszta.
A jesli zabójca zostanie zlapany, agenci ida dalej,
znajduja innego zabójce.
Cholerna Verma.
Musimy ja przygwozdzic.
Zniszczyc, zeby dotarlo do innych.
To wrazliwa spolecznosc, badz dyskretny.
Jest czesto najezdzana przez policje i pelna przemocy.
Na razie chcemy tylko sprawdzic to miejsce.
Wrócimy rano z kluczem i dokladnie wszystko zajmiemy.
Nie chcemy tracic czasu na przeszukanie w swietle dziennym.
A moze zapomnijmy o kluczu, wlammy sie teraz i to wezmy.
Nie, nie. To by przyciagnelo zbyt wiele uwagi.
Bezpieczniej bedzie z kluczem. Idz, rusze auto i poczekam.
Idziemy.
- Przyszlismy ze zlej strony. - Nie szkodzi, to wszystko siatka.
Gdzies tutaj miala byc alejka.
Trzymajmy sie Malayalam.
Mówila, ze na drzwiach jest rzezbienie z róza... tam.
Nic tu nie ma, chlopaki, tylko nocne selfie w ciemnej alejce.
- Czy to jest tutaj? - Tak.
- Czy moge teraz isc spac? - Jeszcze tego nie maja.
Moze zrób sobie przerwe?
- Wlasnie wychodzilismy. - OK.
Jest dokladnie tam, gdzie mówila.
Santosh, musisz tu zostac, zeby sie upewnic, ze nic stad nie wyniosa.
Och...
Nie prosilibysmy, gdyby to nie bylo wazne.
- Mam rodzine. - Wszyscy mamy.
Nie zostawiaj mniej na dlugo, lincz tlumu mi nie w smak.
Zaraz wracamy.
- Ide na herbate. Chcesz tez? - Tak, dziekuje.
- Czy to pan Neel? - Tak.
Panie Neel, pan jest tutaj?
Przylecialem nastepnym lotem. Potrzebujecie wsparcia.
- Cieszymy sie, ze pan tu jest. - Przygwozdzimy go.
Wpusc nas.
Dzien dobry.
- Gdzie jest moja zona? - Nic jej nie jest.
Prosila, zebysmy wzieli klucze do kryjówki. Mozemy je prosic?
- Klamalas na temat sadu... - Cofnij sie.
- Daj nam klucz, to odejdziemy. - Posluchaj,
znalezlismy mnóstwo maili, które wskazuja na ciebie w tej sprawie.
Albo z nami wspólpracujesz, albo dolaczysz do zony.
Moment. Klucz jest w sypialni, prawda? To dlaczego tu jestesmy?
Wejdzmy do srodka i go poszukajmy.
Nic tam nie ma.
Nic tam nie ma. Co ty robisz?
- To osobiste... halo! - Nie ma tu zardzewialego klucza.
- Pokaz. - Mówilem, nic tam nie ma.
Czy wy wszyscy jestescie glusi?
- Alan. - Prosze pana.
Uważaj na moje rzeczy.
Poonam mógl przez kogos przejac telefon
i powiedzial mu, co ma robic.
Albo juz wczesniej wiedzial, ze ma przeniesc klucz.
Babu pilnuje Poonam, nigdy by jej nie zostawil samej.
Babu tez potrzebuje przerwy.
Mozliwe, ze towar tez juz zostal przeniesiony.
Jak jej nie dopadniemy za posiadanie,
to nie mamy nic.
Jestesmy tak blisko.
Powinienes wiedziec, ze mamy takze dowody przeciwko twojej córce.
Zacznij gadac, albo wezme ja na posterunek. Jest gotowa na wiezienie?
Tihar Jail ma nowy oddzial dla kobiet. Mam tam zabrac twoja córeczke?
Czy na to sie pisales, jak zeniles sie z Poonam?
Ona raczej nie jest ksiezniczka za jaka ja brales...
Chcesz przez nia wyslac córke do wiezienia?
Bo jesli nie dostane tego pieprzonego klucza, to ja tam zaciagne.
Zadzwonie do naszego opiekuna w Lakshimi Nagar.
- Wezmie cie do tego mieszkania. - Swietnie.
- Hej, Bahadur? - Tak, prosze pana?
Wysylam ludzi do mieszkania.
Wpusc ich, szukaja pudelka, OK?
Oczywiscie, prosze pana.
Spotkacie sie tam z Bahadurem. On wam pomoze znalezc pudelko.
Jest z napisem import i ma w srodku pare kilogramów kosci sloniowej.
- Swietnie. - Dobra robota.
I prosze wypuscie Bahadura. On nie zrobil niczego zlego.
Oczywiscie, prosze pana.
- Udalo sie. - Tak.
- Czy ktos cos wynosil? - Nie.
- Bahadur. - Tak, prosze pana.
- Zaprowadz nas do srodka. - Tak, tedy.
- Kiedy ostatni raz ktos tu byl? - Minelo wiele tygodni.
- Czy to jest wynajmowane? - Placa mi 2000 rupii miesiecznie,
a ja to przekazuje wlascicielowi budynku.
- Wiesz, co jest w srodku? - Nie.
- Miales kontakt bezposrednio z Poonam? - Tak.
- Nigdy z jej mezem, ani córka? - Nie, oni tu nigdy nie byli.
Mialem wam to pokazac.
Kosc sloniowa.
- Co sie dzieje? - To chyba nalot.
- Nalot? A co oni nalatuja? - Nie wiem, ale musi byc wartosciowe.
Mamy to, co nam obiecano.
Ale jesli wierzyc Morrisowi Finn i Ravi Donowi,
to Poonam przeszmuglowala duzo wiecej niz tylko pare kilo.
- Powinnismy sprawdzic kazde pudlo. - Masz racje.
Plastik.
Moze mial pan racje. Wszystko przeniesli.
Ale Bahadur mógl wiedziec.
Powinnismy przycisnac rodzine Poonam mocniej, moga wiedziec wiecej.
Wieksze wymuszenia mogly prowadzic do wiekszych problemów. Zapytaj Dine.
- Pan Neel. - Tak?
Wyglada na to, ze nie przeniesli calego towaru na czas.
Otwórz wszystko, szybko. Nie przepusc niczego.
Nupu, masz to wszystko?
Poczekaj, niemozliwe, ze nic o tym nie wiedziales.
- Neel, powiedz mi. - Tak, Ministrze, znalezlismy to.
- Ile tego tam jest? - Jeszcze nie wiemy.
Ale podejrzewam, ze tu jest wiecej kasy niz w banku.
- SHO, co sie dzieje w srodku? - Przepraszam...
Czy to przejecie narkotyków? Co tam ukrywacie?
Zostan z tylu. Pilnuj, zeby to sie nie przerodzilo w zamieszki.
- I dowiedz sie, czego sie da. OK? - Tak, prosze pana.
12,2 kg.
Co to jest, do cholery?
Tak, prosze pana.
Przynieslismy sok i przekaski.
- Daj je wszystkim. - Tak jest.
Znalezlismy dotad 360 kg kosci sloniowej, troche surowej i troche zdobionej.
Do tej pory najwiekszym przejeciem w Indiach bylo 51 kg.
Ta Poonam Verma jest potworem.
Mamy teraz inny problem. Tlum sie buntuje.
Prosze pana... Wszyscy mysla, ze tam jest zloto.
To jest bardziej wartosciowe niz zloto. Gdyby tu weszli, musielibysmy sie zwijac.
Nie, prosze pana, nie moge teraz rozmawiac z prasa.
To tylko krótki briefing, powinnismy byc z tego dumni.
Ale musimy to wszystko natychmiast zabrac z powrotem do Kerali.
Jesli prasa to naglosni,
a ludzie sie dowiedza, jaka jest tego wartosc, to koniec z nami.
OK. To sam zdecyduj, ale znasz moje zdanie.
Tak, prosze pana, OK...
- Potrzebuje pan lekarza. - Nie, nic mi nie jest.
Musimy sie stad szybko zabrac. Mamy wiecej policjantów?
- Musze poprosic o zgode. - Nie mozemy wszystkich tu wzywac,
bo stracimy to wszystko w jakiejs grze sadowej.
Musimy to teraz zabrac do Kerali.
W takim razie, zostawmy to woli Boga.
- Santosh. - Tak, prosze pana?
- Mam dla ciebie wazne zadanie. - OK.
- Jesli ci sie nie uda, to koniec z nami. - Tak, prosze pana.
Sluchajcie, to jest Vishal, Dyrektor Wildlife Trust w Indiach.
- Witamy pana. - Witaj, Nupu.
Zabezpieczylismy ciezarówke, która zabierze kosc sloniowa na lotnisko.
Zakladajac, ze stad wyjdziemy.
- Ile tego mamy? - Nie wiem...
- Ponad 300 kg. - Co?
To masakra.
Jestem inspektorem przyrody z Delhi. Co to wszystko ma znaczyc?
Cholera, jeszcze nie koniec. Znam tego goscia, zepsuty do szpiku kosci.
Przy tej kwocie pieniedzy, on jest takim samym zagrozeniem, jak ludzie na zewnatrz.
Dostalem telefon z biura. Mam sporzadzic raport.
Bracie, to nie nalezy do Wydzialu Lasów w Delhi.
- To jest kosc sloniowa. - Przestan...
I ostatnie sprawdzenie, to jest Delhi.
Pozwolisz nam skonczyc pakowanie?
Wtedy zobaczymy, gdzie to wejdzie.
My tu pracujemy, a ty sie zrelaksuj, napij sie soku.
Kurwa.
Gliny sa w srodku, a prasa tutaj, od zachodu.
Mysle, ze znalezli zloto i je waza.
- W srodku? - Tak.
OK, zbierz chlopaków.
Nie ma mowy, ze Policja Delhi zabierze to, co nasze. Pospierz sie.
Tak...
- Powiedzcie nam, co sie dzieje? - Co tam ukrywacie?
Musicie nam powiedziec!
- Wpuscie reporterów. - Co?
Musimy czegos spróbowac. Zawolajcie ich do srodka.
Jivan, Jivan...
- Wpusc ich. - Co nam pan moze powiedziec?
Wszystko wylaczyc... juz! Wylacz to! Pani tez!
To wszystko nieoficjalne, OK?
Wiem, ze przyszliscie tu po duzego newsa.
Ale jesli wszystko wam powiem, to ta cala operacja sie zakonczy.
Prosze ich uspokoic!
To przez was sa wzburzeni. Powiedzcie im, ze tu nic nie ma.
Nie jestesmy uzbrojeni. Próbujemy tylko wykonywac nasza prace.
- My tez. - Co tam macie?
Obiecuje, ze w zamian bedziecie mieli wylacznosc, jak tylko dotrzemy do Karali.
Ale pozwólcie nam dokonczyc nasza prace i bezpiecznie stad wyjsc.
- Pomózcie nam, prosze. - Wylacznosc, tak?
Dobrze. Tak zrobimy. Chodzcie, chlopaki, idziemy, szybko.
Przepraszam.
Prosze pani, chwileczke.
- Witam pana. - Cześć.
- Santosh. - Prosze usiasc.
- Jest pan z Wydzialu Lasu? - Tak, z Kerali.
- W czym moge pomóc? - Mam ogromna prosbe.
Slucham
Lubi pan slonie?
Jak widac, nic tam nie ma, tylko dokumentacja.
Jestesmy reporterami, juz to widzielismy, niczego nie ukrywaja.
- Wiemy, ze tam jest zloto. - Poszliscie na uklad!
Wyglada na to, ze twój plan nie wypalil. Ile jest jeszcze pudel?
- Tylko trzy. - Prawie koniec.
Mam ludzi w tym tlumie. Wyglad na to, ze cos sie gotuje.
- Kiedy mozemy wyjsc? - Jak najszybciej, prosze pana.
Jak tego dobrze nie spakujemy, to sie zniszczy w transporcie.
Nic tam nie ma, tylko dokumentacja.
Klamiecie, tam jest zloto, które nalezy do nas!
Odsuncie sie!
Próbuja uciekac ciezarówka.
Cofnac sie! Zróbcie miejsce!
Gdzie sa nasi chlopcy? Potrzebujemy ich teraz tutaj, cholera!
Dzwonilem do nich. Wszyscy sa na festiwalu teatralnym.
Zaczynaj ladowac, szybko.
Mala, w miedzy czasie skoncz inwentaryzacje.
Podoba wam sie przygoda?
Tak naprawde wole wykonywac moja prace bez ryzyka linczu.
Wiec nie zajdziesz daleko w walce z przestepczoscia przyrodnicza.
To dobrze, i tak ide niedlugo na emeryture. Dziekuje, Shekhar.
Zabierz te pudla na dól.
Tworzycie dzis historie. Wspaniala robota.
Ale uwazajcie, kolejne minuty beda kluczowe.
Ja sie teraz wycofam. Jestem na to za stary.
- Oczywiscie, prosze pana. Dziekuje. - Mówie serio. Uwazajcie.
Potrzebujemy cie do walki na innych frontach.
Szybciej, szybciej...
Jak to wyglada?
Nie za dobrze. Beda klopoty.
- Mala, szybciej! - Juz skonczone!
Nasi chlopcy sa tutaj. Hej, kretyni, szybciej, ruszac sie!
Dawaj, szybciej...
Do tylu...
Spotkamy sie w twoim biurze. Tam bedziemy bezpieczni.
- Bede czekal. - Tak.
Przytrzymamy tutaj ten tlum, ale pózniej jestescie sami.
Nie mozemy sie zaangazowac w transport, ani...
Rozumiem, musisz zapytac przelozonych.
- Dziekujemy za wszystko. - Nie ma za co.
Jedzcie inna trasa, chlopaki, wiecie, gdzie sie spotkac.
- Mala. - Tak, prosze pana!
Odsuncie sie...
Pozwólcie nam przejsc!
Zróbcie przejscie.
Idziemy...
Odsuncie sie.
Odsun sie!
- Cholera, nie powiedzialam 'czesc'. - Nie ma czasu. Jedziemy!
- Sunita! Sunita! - Odsun sie...
Dokad zabieracie nasz rzeczy, gnoje?
Szybciej, gnojki! Chodzcie!
Idziemy! Hej... Alan! Jedziemy!
Hej, ty...
Mala, zamknij okno!
Przejedz po nich!
Zamknij okno.
Jedz, jedz... szybciej.
Hej przygodo.
Stop!
Nasz rozejm z mediami sie chyba skonczyl. Szybciej, kolego, jedz!
Na szczescie.
Cholera! Media za nim jada.
Wygra ten, kto ma szybszego kierowce. Pokaz im, co potrafisz.
Gdzie znalazles tego goscia?
To byla ostatnia przysluga. Mam nadzieje, ze on jest dobry.
Bylem kierowca w strefach wojennych, to dla mnie pestka.
Stop!
OK, jedz.
Szybciej.
Jedz po lewym pasie i w ostatniej chwili zmien na prawy.
Rozumiem, prosze pana.
- Czy to jest twoja filozofia zyciowa? - Kiedys tez musze spróbowac.
To o wiele ciekawsze niz transport kolendry.
Prosze pana, to oni.
Witam pana.
- Chodz. - Jedziemy.
Czy to pana sprawka?
Nie.
- Santosh udobruchal linie lotnicze. - Kierownik uwielbia Lord Ganesha.
Nie wsiadam w ten samolot.
Trzeba bylo o tym pomyslec, zanim zaladowales kosc sloniowa, dawaj.
To kierownik, prosze pana.
Czesc, Neel Banerjee, Dyrektor Terenowy Wydzialu Lasów Kerala.
- Witam pana. - Dzieki za wasza pomoc.
- Prosze pana, co to wszystko znaczy? - Nie pana sprawa, pomóz im!
OK, prosze pana.
- Uwaga! - Delikatnie.
Powiedzialam uwazaj!
- Alan, pospiesz sie! - Tak jest.
Ile wazy wasz ladunek?
- Co? - Wasz ladunek?
- Prawie 500 kg. - Ile to bedzie sloni?
- Okolo 50, wszystkie zabite. - 50...
- OK, prosze pana. - OK.
Juz mozecie jechac, ja sie zajme reszta.
- Santosh. - Tak, prosze pana.
- Wchodzimy na poklad. - Dziekuje panu, dziekuje.
- OK, prosze pana, ostatnie pudlo. - Mala, Alan, chodzcie.
Kolego.
Uwazaj na siebie.
Mala, Alan, chodzcie!
- Co? Nic nie slysze! - Do nastepnego hinduskiego filmu!
O cholera...
- Alan! - Juz lece!
Szybko!
- Idz... - Przepraszam.
Dziekujemy, panie i panowie.
Przepraszamy za niewielkie opóznienie a hangarze cargo.
Personel pokladowy, prosimy o przygotowanie do odlotu.
A co z tym inspektorem?
Zanim zrobi smród, my bedziemy juz 2500 km stad.
Tak, prosze pani?
A kosc sloniowa bedzie tam, gdzie jej miejsce.
Co to jest?
Chyba nie chcesz wiedziec.
Prosze pani, ktos do pani.
To najwieksza oblawa w historii tego kraju.
Odnaleziona w kryjówce dilera w Delhi.
Jako element ogólnokrajowej siatki przemytników i klusowników,
która miala miejsce od wielu lat.
- A o jakiej liczbie sloni mówimy? - Trudno powiedziec, moze setkach.
W takim tempie, slonie w Kerali wyginelyby w jednym dziesiecioleciu.
Czy to nie wasza wina, ze tym mysliwym sie udawal uniknac kary tak dlugo?
Przyznajemy, ze ochrona w tym rejonie nie byla wystarczajaca,
ale pracujemy nad nowym planem ochrony.
Musimy zapewnic, ze wszystkie obszary sa odpowiednio patrolowane.
A nasi oficerowie beda spedzac wiecej czasu w rezerwacie,
biwakujac i monitorujac teren.
Czy pozostali sie poddali?
Tak, Thundathil Range tutaj w naszym zespole,
inne zespoly z calej Kerali, oraz WCCB,
w ciagu ostatnich kilku dni postawilismy zarzuty 74 osobom:
posrednikom, kierowcom, przemytnikom, dostawcom, rzezbiarzom, rusznikarzom.
A co ze sprawa tortur w areszcie przeciwko Wydzialowi Lasu?
NaszTrivandrum DFO zostal oczyszczony ze wszystkich tego typu zarzutów.
A wy wszyscy powinniscie sie wstydzic,
zywiac sie spiskiem msciwych klusowników.
To jak idealizowanie przestepców takich, jak Veerappan.
Uzyjemy tego teraz skladowiska jako dowodu,
ale planujemy to spalic po zakonczeniu spraw sadowych.
Mam nadzieje, ze Straznicy Przyrody z innych stanów wlasciwie to odczytaja
i tez spala swoje skladowiska.
Wejdzcie.
To jest Alan, jeden z naszych prowadzacych sledztwo.
A Male juz znacie.
Pan Menon z Centralnego Biura Sledczego.
Jak juz wspominalem, CBI jest pod duzym wrazeniem.
Sposób, w jaki was zespól pracowal nad ta sprawa jest godny pochwaly.
Ale nie rozumiem, dlaczego mnie tu wezwaliscie.
Potrzebuje pana pomocy w schwytaniu konsumentów kosci sloniowej.
Najwiekszym odkryciem w tej sprawie bylo to,
ze nie tylko Chinczycy ja kupuja, ale Hindusi tez.
- Macie jakies tropy? - Oczywiscie.
Mamy nazwiska z przesluchania Ravi Dona.
A Trivandrum DFO znalazl pamietnik Ravi Dona,
w którym jest wiecej nazwisk, adresów i numerów.
To sa jedni z najbogatszych,
najbardziej wplywowych hinduskich przemyslowców.
- Tak. - ... o globalnym zasiegu.
- Tak, oczywiscie. - Bliski Wschód, Europa...
To jest... sprawa miedzynarodowa.
Wazne, zeby ich zlapac, to pierwsi oskarzeni.
Zamawiaja mordowanie sloni, zeby wypelnic swoje palace
i wszyscy sa poza moim zasiegiem.
Gdyby przestali zamawiac,
zatrzymaliby lancuch dostaw i klusownictwo.
OK.
Zatrzymam to.
Wiec mamy nadzieje, ze wezmie pan te sprawe.
Gratulacje dla waszego zespolu za wspaniale wykonanie pracy.
Powinniscie byc z siebie dumni.
I prosze bardzo, pochwala i do widzenia.
Wiec nie pomoga?
- Mogliby, ale nie pomoga. - Dlaczego nie?
Poniewaz niektórzy z tych kupujacych maja wplywy w rzadach.
Wiec my to zrobimy. Naszych nazwisk nie ma w tym sledztwie.
Nikt nie bedzie wiedzial, ze sie angazujemy.
- To jest za trudne. - Prosze dac nam zdecydowac.
Jestescie gotowi na to, ze wasza matka bedzie w niebezpieczenstwie?
Niewazne, jak cicho to zrobicie.
Jak bedziecie ich scigac, oni sie o tym dowiedza.
A co z wywiadem RAW?
RAW monitoruje szlaki handlowe, sledzac tropy pieniezne
i obserwujac, czy skoncza w rekach terrorystów.
A dla nich, zlapanie klusowników nie ma znaczenia.
A juz na pewno nie dbaja o znalezienie bogatych,
którzy maja kly w swoich biurach.
- Dla nich to jedna wielka gra. - Gra?
Idz do domu, wez wolne.
Zrobilas juz swoje i zasluzylas na przerwe.
Na wszelki wypadek.
Chodz. Nie musisz zlapac tych szczeniaczków?
To kolejne zwierzeta, które potrzebuja ochrony.
Jak mozesz tak mówic? Ci gnoje beda zamawiac wiecej klów.
Wiem, ale te szczeniaczki nie beda czekac w niesponczonosc.
- Halo? - Halo. Jak sie masz?
Zaskoczyles mnie tym telefonem w godzinach pracy.
Wreszcie zakonczylismy
te wazna sprawe, o której ci opowiadalem.
Wiec pomyslalem, ze sie zglosze. W domu wszystko dobrze?
Tak samo, jak zawsze.
Sluchaj, ide na obiad z Jyoti. Mozemy porozmawiac pózniej?
Ach, OK...
Zastanawialem sie... czy moglabys odwolac ten obiad
i spotkac sie ze mna w klinice dr Yadava?
Dlaczego? Co sie stalo?
Musze ci cos powiedziec.
Alan, nie chce byc utrapieniem, ale chodzimy juz wiele godzin.
- Wiesz, dokad idziemy? - Juz prawie jestesmy.
To specjalne miejsce, które chce ci pokazac, a potem mozemy rozbic obóz.
Chodz tutaj, widzisz to?
Chodz, nie musisz sie obawiac.
Widzisz, jak sie zwinal w kulke? To dlatego, ze sie nas boi.
Te pytony zywia sie szczurami i ptakami.
Wiec zwalczaja szkodniki.
W przeciwienstwie do ludzi, atakuja tylko w swojej obronie.
Zaklinacz wezy.
Potem wróce do rezerwatu ptaków.
Na pól etatu. Bede sie zajmowala sciganiem klusowników.
Zwlaszcza Poonam Verma, która bedzie z nami walczyla do konca.
A Alan juz depcze po pietach nowemu gangowi.
- Wiec nie bedzie przerwy? - Niczego sie ode mnie nie nauczyles?
Co to jest?
- A jak myslisz? - Slon?
- Zostal zabity przez klusownika. - Dlaczego?
Wszystko ci wytlumaczymy. Chcielismy ci tylko pokazac to miejsce
i powiedziec ci, ze
zlapalismy wiekszosc z tych zlych ludzi, którzy to zrobili.
- Wiekszosc? - Zlapiemy ich wszystkich.
Robi sie ciemno.
Tam wyzej jest skalisty teren. Tam rozbijemy obóz.
- Tato. - O co chodzi?
- Mozemy je obronic? - Oczywiscie.
Nie wszystkie, ale mozemy uratowac gatunek.
- W jaki sposób? - Zwyczajnie...
Wystarczy, ze zostawimy nature w spokoju. Sama sie soba zajmie, i nami tez.
Jak zostaje zniszczona, to sie regeneruje i odnawia.
To wlasnie robia moi koledzy.
Kupuja ziemie i pozwalaja sie jej zregenerowac.
Wiesz, ze slonie potrzebuja wysokich drzew?
Mój plecak...
Nic sie nie stalo, idzcie dalej, znajde go.