Uy! Uy!
Ibigay ito sa Immigration, aabisuhan nila ang Barajas Airport.
Nasaan si Tanya?
Aalis na ako. Nandito ang mga magulang ko.
-Nasaan si Tanya? -Huwag mag-alala.
Okay lang talaga si Tanya.
Walang nangyari sa kanya. Huwag na mag-alala.
Huwag mag-alala, mukha mo, Lopera!
Dinala namin siya sa ospital para ipa-check.
-Alin? -'Yung klinika. Ayos lang siya.
Hindi nila siya inano.
Gusto lang nilang takutin siya.
-Mga dayuhan? -Oo.
Sinabi niyang sila ay mga dayuhan.
Tila, dinala nila siya sa isang bakanteng lote,
tinutukan siya ng baril at pinaghubad siya.
Leo, tara na. Sige na.
Tumawag ako sa mga paliparan, istasyon ng tren...
Wala na sila, buwisit!
Ginagawa na natin lahat.
Tinawagan ko ang Secretary of the Interior.
Ito ang numero unong priyoridad natin.
-Hi, sweetheart. -Hi, honey.
Kumusta?
Okay naman ako.
Sigurado ka?
Nandito na kami, honey.
Naihi ako.
Okay lang, okay lang.
Naihi ako
nang inilagay nila ito rito, Dad.
ANG FARAD
Kilala mo naman siya, pambihira. Lahat pinaniniwalaan niya.
Tapos niloko siya. Niloko siya ng mga 'yon…
-Dalhin ba natin siya sa kuwarto niya? -Hindi, ayos lang siya.
Lalala ito. Kilala ko si Leo at nakakaloko ito.
Ang ginawa nila sa kanya...
Ginagalit tayo. Pinakamaling magagawa natin ay ang mag-react.
Anumang magagawa ko...
Tulong.
Sabi nila, mga French sila mula Polygram.
Gusto nila siya bilang artista.
Alam nila ang mga kanta niya.
Paano kung walang nakarinig sa mga 'yun?
May nagbigay daw sa kanila ng demo.
Paano ko malalaman?
-Tanga ang kapatid ko. -Hindi siya tanga.
20 anyos siya at mataas ang mga pangarap.
Dahil walang nagdadala sa kanya sa realidad.
Tingin ko, Moroccans.
Wala akong pakialam kung Moroccan, Algerian, o Serbian.
-Ipinadala sila ni Mawad. -Di mo alam.
Alam ko. At alam mo ba't niya ito ginawa?
'Yung inalok mong barko at di ko ibebenta sa kanya.
Ito ulit, Leo?
Kita mo ang naidudulot ng kalokohan mo?
Tama na, Leo, pakiusap.
Dad, kung si Mawad 'yun, magbabayad siya.
Talaga? Ano'ng gagawin mo?
Babarilin siya?
May sinabi ba ang mga pulis?
Wala silang makikita.
Dapat siguraduhin natin.
Pero may nagtutok ng baril sa ulo ng kapatid ko.
Hugo, kapatid ko rin siya.
Ano'ng mapapala rito ni Mawad?
Paghihiganti.
Baliw siya.
Ginagalit niya tayo.
Mismo.
Gusto niyang umatake tayo.
Tingin ko, makabubuti kung
makikipagkita sa kanya si Dad.
-Ano'ng sinasabi mo? -Puwedeng pagsalitain mo ako?
Dad.
Kung siya nga 'yun, malalaman mo.
-Bubugbugin ko siya. -Leo, huminahon ka.
Bumalik ka at sabay tayong mag-isip ng solusyon.
Tingin ko,
kung magpapadalos-dalos tayo,
magagawa natin ang mismong gusto niya.
Tama si Carmen.
Kailangan nating ipakitang hindi tanga ang Farads.
Kailangan na manatiling kontrolado
Dahil 'yon ang pinakamagandang simbolo ng kapangyarihan.
Ano ako sa akala mo?
Taga-Camorra na tagahatid ng mumunting mensahe?
Tingin mo, tanga ako?
Kilalang-kilala mo ako, Leo.
Hindi ako nagbabanta, kumikilos ako.
-Alam mo iyan. -Tama.
Gaya nang nagpadala ka ng mga peste sa bahay ko.
Ano?
Moroccan Secret Service iyon.
Tanungin mo ang CESID.
Sinasabi ko ito nang may kumpiyansa dahil higit 20 taon na tayong magkakilala.
Kung galit ka sa Iranians
dahil sa nawalang walong milyon, mag-therapy ka.
-Therapy? -Oo, sa therapist.
Dahil kapag may nangyari sa pamilya ko,
sakit ng katawan man sa tennis o pagtatae dahil sa paella, alam mo na?
-Babarilin mo ako? -Hindi.
Pupunta ako sa Iraq at sasabihin ko kay Saddam Hussein
na tinraydor mo siya kasama ang Iranians.
Gaano katagal na silang nasa gera?
Lima, anim, pitong taon?
Pag nalaman niyang si Mawad
ay nagbenta ng mga parte ng aircraft para sa pagbomba sa Baghdad,
siguradong magagalit siya, di ba?
Di ka niya paniniwalaan.
Kaya kong maging kapani-paniwala.
Nang walang patunay?
May kaaway ako saanman, Leo.
Maraming naninira sa 'kin.
Alam iyan ni Saddam.
Di ka niya paniniwalaan.
Huwag mo sabihing di kita binalaan.
Pinagbabantaan mo ba ako?
Gusto mo bang inisin ko ang sarili ko gaya ng anak mo?
Masasabi kong sinubukan ni Leo,
Nag effort siya.
pero pag may pumalya, minsan, lumalala...
Pampagana pa lang 'yong pambubugbog.
Mr. Farad!
Pakiusap!
Dahil ang tunay na drama ay 600 milya ang layo mula roon.
Tanda mo si Khalid at mga baril na dinala sa Algeria?
Meron pala silang makabayan at detalyadong plano.
Sobrang detalyado.
Masyadong '70s, purong terorismo.
Isa itong pag-atake sa ngalan
ng PFLP!
At walang maisip si Khalid na mas mainam kaysa sa pagsasagawa nito
'yong linggong muntik ma-rape si Tanya.
Sige, bilis! tara!
Bilis!
Magdadalawang oras, nakakaasar.
Sumusunod ako sa mga utos.
Utos, mukha mo.
Uy, saan ka pupunta?
May gustong makita ka.
Sino?
Sumama ka sa 'kin.
Ano'ng problema kay Mawad?
Tinarantado ko siya dahil tarantado.
Dedepensahan din ba siya ng Minister of Justice?
Sino ang amo mo sa CESID?
Nandito ako di dahil kay Mawad.
Talaga? Nagkataon.
Pag binugbog ko siya, magagalit lahat.
Pero dahil paborito mo siya...
Ano?
...sa susunod na 48 oras.
-Ano 'yun? -Sabihin mo.
Ibibigay sa awtoridad ang listahang may mga pangalan nila...
Ano?
...at pati sa press.
Pag di nakipagnegosasyon ang ma-genocide na estado ng Israel,
mangho-hostage na kami,
magsisimula sa mga may Israeli passport.
-Khalid na kaibigan mo... -"Khalid na kaibigan ko."
"Khalid na kaibigan ko..."
Di ko alam ang nasa isip mo,
pero wala akong kinalaman dito.
Kuha ang mga ito
limang buwan na ang lumipas.
Bago sumabog 'yung sa Nicaragua.
Kung sinasabi mong sangkot ako,
hindi mo ako kilala.
Bakit siya nakipagkita sa 'yo?
Para pagalitan ako.
-Pagalitan ka? -Oo.
Para hiyain ako
dahil sa pagtulong ko sa mga Amerikano sa Nicaragua.
Ganyan si Khalid. Pinipersonal niya pag ang mga kaibigan niya'y
sangkot sa imperyalismo. Lagi kong sinasabi, "Mahal kita,
-"pero negosyante ako." -Ganito,
hindi ko alam ang meron sa inyo...
Iyon lang talaga, pangako.
Wala akong pakialam!
Wala akong pakialam.
Hindi ako nandito para sa CESID. Padala ako ng gobyerno.
May tatlong Spanish na pamilya sa hotel na 'yun.
At gaya ng maiisip mo, di sila basta mga Spanish na pamilya.
Kaya tawagan mo ang kaibigan mo at sabihing pakawalan sila.
Hindi ko makokontak si Khalid.
Humanap ka ng paraan.
Dahil pag may nangyari sa kanila,
sisirain namin ang buhay mo.
May ebidensiya kaming maglalagay sa iyo sa kulungan nang 30 taon.
Ikaw at ang anak mong si Sara.
At walang makukuhang pera ang asawa mo,
dahil kukunin namin ang accounts mo,
mga kotse, mga ari-arian, mga bangka...
Bangka lang. Isa lang ang meron ako.
Bangko mo, kung gano'n.
Pasaporte.
PASAPORTE UNITED STATES OF AMERICA
Doon, sige. Sige.
Pasaporte.
Jewish lahat?
Mga Israeli.
-Dito. Tara. Sige na! -Sige, sige.
Kumusta ang mga bagay? Tapos.
Huwag paghiwalayin ang mga pamilya.
Di ko kailangan ang Europeans.
Ilang Zionist na mga pasaporte?
Dalawampu't apat.
Ito ba ang pinakamatanda?
Naku naman.
Ayaw kong gumawa ng isyu sa Marbella.
Maraming taon na kaming magkakilala ni Mawad at...
Siyempre, Delegate.
Walang may gusto ng gulo.
Kami na ang bahala, pangako. Huwag nang mag-alala.
Gusto ng delegado ng gobyerno na ako ang mag-ayos.
Okay.
Ba't di mo sinabi ang nangyari kay Tanya?
Walang saysay iyan, Hugo.
Okay.
Bale, tatanggapin na lang natin?
Tama na, Hugo.
Mawad, ang CESID at kalahati ng Marbella ay laban sa atin.
Ngayon, gusto mong kalabanin ang gobyerno?
Uy, sweetheart.
Hindi, makinig ka sa 'kin.
Hindi mo kasalanan ito.
-Kasalanan ko. -Hindi.
Oo, kung di lang ako... Iwan mo na ako!
-Tanya, halika. -Hindi!
Sumama ka sa 'kin.
Di ko kayang dala-dalawa ang kalaban, sina Khalid at Mawad.
Tinatawag ni Mawad ang lahat.
Pigilan natin siya.
Kausapin mo si Jerome at magsabi siya ng presyo.
Pagkatapos ng nangyari kay Tanya?
Binigyan ko ng kalahating Diazepam.
Naku naman, Hugo. Huwag kang mag-overreact.
Overreact? Ako?
Oo, ikaw.
Bumabawi ka sa pagpunta mo kay Mawad.
Kasalanan 'yun ng anak-anakan mo.
Matuto ka sa kanya.
Ng ano? Ng manipulasyon?
Hindi. Ng pagkontrol sa sarili mo.
Mom, gusto ko lang na irespeto nila tayo.
Tama.
Tayo o ikaw?
Ano?
Honey, nirerespeto ng mga tao ang mga nagtatagumpay.
Nirerespeto ng mga tao ang mga may abilidad.
Magkita kayo sa lobby.
Ayos.
Pinaalerto ko na lahat ng yunit.
Huwag magpaputok!
-Ano'ng nangyayari? -May dalawang tumakas.
At ano pang ginagawa mo?
Kilos na!
Kumalma.
Pakiusap.
Kumalma tayong lahat. Mag-usap tayo.
Wala nang negosasyon!
Pag di sumagot ang Zionist na samahan,
pag di nila pinakawalan ang 55 PLF na mga kapatid namin
sa susunod na kalahating oras,
papatayin na namin ang mga hostage!
Huling babala na namin ito!
Gusto mong magbayad kami?
Hindi ito bayad.
Sara, nabaliw na ang tatay mo.
BInugbog niya si Mr. Mawad.
Sugatan siya dahil sa kanya.
Walang pambawi sa pag-atake kay Mr. Mawad.
Pagbili ito.
Ano'ng bibilhin?
Bibilhin ang kapatawaran ni Mr. Mawad
at ang karapatan niyang
gumanti.
Paano ang kapatid ko?
Patawad, pero walang kinalaman doon si Mr. Mawad.
At magkano naman ito?
At ano'ng gusto ninyo sa 'kin?
Tinatawagan kita, kaya importante.
Wala akong magagawa, Leo.
Nabaliw na si Khalid.
Sasagutin niya pag ikaw.
Sinubukan ko na.
Subukan mo pa ulit.
Galit na si Arafat. Mukha tayong mga terorista.
TELEPONO
Monzer, dapat maalis diyan ang mga Espanyol.
Mula sila sa mga pamilyang may makapangyarihang apelyido, okay?
Hinahabol ako ng CESID.
Napi-pressure din ako.
Lalo na pagkatapos mong bugbugin si Mawad.
Ano'ng kinalaman no'n?
Sa lahat.
Galit pa rin si Mawad dahil sa perang mula sa Iranians, okay?
Tarantado siya.
Na protektado rin ng CIA.
Itinataas mo ang kamay mo sa kanya, ano'ng iniisip mo?
Si Khalid ang problema ko ngayon.
Hindi. Ayusin mo ang kay Mawad, saka natin pag-usapan si Khalid.
Okay?
Uy, bale?
Sang-ayon ako.
Hindi tayo tatantanan ng CESID.
Walang papatayin si Khalid.
Hindi.
Tara na.
Sumama ka sa 'kin.
Hindi. Pakiusap.
Hindi, sasama ako sa kanya.
-Huwag mag-alala, pakiusap. -Hindi.
Sa kasamaang-palad, ang mga tao mo
ay ayaw ng negosasyon.
Imposible ang $150,000.
Imposible?
Pagkatapos ng ginawa mo.
Mas okay sa akin ang $100,000.
Masayang makipagnegosasyon ng pera ng iba, di ba, bayaw?
Didiretsuhin ko na.
Sa pag-iwan sa kapatid ko nang hubad,
takot at umiiyak sa bakanteng loteng puno ng basura,
wala kang babayaran.
Pero sa pagbugbog kay Mawad, magkano nga ang sinabi mo?
$100,000?
Iyan ang halaga ng pagpapatawad.
Dahil bibilhin namin,
dapat may bonus kami.
-Di ba? -Bonus?
Anong bonus?
Itong bonus.
-Nasisiraan ka ba? -Takbo!
Sige!
Tarantado.
Pasok!
Leo, may oras pa.
Gagawin mong sandatahan ang pamilya natin? Bibigyan ng riple si Hugo?
Huli na, Carmen.
Hindi, Leo...
Hindi, hindi, hindi...
Mapapatay siya. Pakiusap.
Para kay Oskar ang riple.
Di magandang ideya. Mapapahiya si Hugo niyan.
-Oras na, Carmen. -Leo.
Leo, pakiusap.
Mula sa puwersa ng Haiti...
Heto.
-Pupuntahan natin si Mawad. -Naku naman!
Paano ako?
Dito ka lang.
-Bakit? -Bakit?
Marami ka nang nasira.
Sara.
Sara!
Papatayin nila siya.
Hindi, hindi baliw si Khalid.
Huwag magpaputok!
Hindi, hindi puwede.
Si Uncle Khalid, ang mahal na si Uncle Khalid, ay kayang pumatay.
At pag umabot ka sa puntong iyan, naloko na...
Mga plano, istratehiya, kahit sentido kumon.
Hindi ba kayo naiinitan?
Mainit talaga, di ba?
Kailangan ko ng tubig. Iinom ako ng tubig.
Di maganda ang magpawis ng ganito.
Maliligo ako, honey.
Leo!
Dad!
-Leo! -Dad!
-Tulungan mo ako! -Dad!
Pag naubos ang sentido kumon,
kaguluhan ang matitira.
At pag may kaguluhan,
lahat ng papalya at lalala.
Tama na, Hugo.
Hindi atake sa puso.
Tingin nila, hinimatay siya dahil sa pagod nitong nagdaang mga araw.
Puwede bang pumasok at makita siya?
Hindi. Hangga't nandito siya
at hanggang sa magising siya, ako lang ang puwede.
Gusto ko siyang magpahinga.
Kailangan niya ng katahimikan.
Ano'ng magagawa sa ngayon?
Mag-usap kayo
at ayusin ang mga ginawa niyong problema.
Si Mawad ba?
Ayaw ni Mawad ng negosasyon.
Gawan ng paraan.
Kung milyon sa halip na $150,000 ang hingiin niya, problema niyo 'yun.
Magiging pera niyo naman 'yun.
Sabi ni Dad, walang bawian.
Sara, mag-isip ka.
Ayusin mo ito, pakiusap.
-Pero, Mom, ganito... -Hugo!
Maaaring mamatay ang tatay mo.
Hindi mo ba talaga naiintindihan?
Diyos ko.
Ayaw makipagnegosasyon ni Mawad, kahit milyon ang ibayad.
Lalo't nasa ospital ang tatay ko.
Alam niyang tanga si Hugo.
Narinig mo ang nanay mo. Ayusin natin ito.
Lagot tayo, Oskar.
Sara.
Okay ka lang?
Mas okay na?
Tawag tayo ng doktor?
Di na kailangan.
Okay, pero dahil nandito na tayo.
Dahil buntis ako.
Ano?
Buntis ako.
'Yan ang kailangan natin, di ba?
Mukha ba akong may pakialam?
Ewan kung naiintindihan mo na sobrang seryoso nito.
Oo.
Gawin ang kailangan.
Wala nang oras, Carmen. Ikaw ang bahala.
Sabi nila, may dalang suwerte ang mga bata, di ba?
Sa pamilyang ito, may granada dapat sila.
Huwag nang mag-alala.
Magiging okay din lahat.
Hindi ngayon, Manuel.
Kung di nabaliw si Hugo, ayos sana ang negosasyon.
Huwag mong sisihin si Hugo.
Kung nabaliw siya, kasalanan mo.
Nag-backfire ang pagpunta kay Mawad
at ngayon, gusto niyang bumawi.
Okay. Mas okay na ako ang sisihin, tama?
Iyan ang problema sa pamilyang ito.
Lahat ay gustong bumawi,
lumaban, makipagkompetensiya, lamangan ang isa't isa.
Ba't di ka umalis?
Kasama si Sara.
Para maging independent.
Bumili kayo ng bahay. Magiging magulang na kayo, di ba?
Mananatili kayo sa negosyo, pero tagalabas na lang.
Ayaw ni Sara.
Pero pamilya na kayo.
Hindi pabor ang hinihingi ko.
Bilang kapalit lang.
Dumayo ka rito
para humingi sa akin ng kapalit?
Iyan ang huling hihilingin ko sa iyo.
20 taon mo nang kilala si Leo.
Lagi siyang nariyan pag kailangan mo siya, Monzer.
Alam ko, Carmen.
Kumilos ka.
Nabaliw na si Khalid.
Wala na siyang pinakikinggan.
Sabihin mo, kritikal ang lagay ni Leo.
Pag di siya naniwala, puwede siyang tumawag sa ospital.
Matindi ang problema ni Khalid.
-Sa ngayon, parang hindi... -Basta sabihin mo sa kanya.
Sabihin mong maaaring mamatay si Leo, at
ang pagpapalaya sa mga hostage
ang huling magagawa niya para sa kanya.
Pakiusap.
Ganito.
Simplehan lang natin.
May magagandang bahay sa San Pedro de Alcantara.
At sa likod ng pantalan.
Tingnan mo ang ikalawa.
-Ayaw mo sa bahay natin. -Gusto ko.
Pero oras na para magpokus sa atin.
Sa pamilya natin.
Sa tingin ko rin.
May plano ako.
Lokohin mo si Mawad.
Ano?
Kunin mo ang tiwala niya.
Di niya makakasundo ang isang Farad.
Hindi kapatid ko, tatay ko, o ako.
Ayaw niya sa atin.
Pero wala ka niyong bagahe.
Asawa mo ako.
Wala sa iyo ang apelyido, wala kang kasaysayan.
Malinis ka, gaya ng sabi ng tatay ko.
Hayaan mong makita ni Mawad na ikaw ang kinabukasan ng pamilya.
May sakit ang tatay ko.
Tanga si Hugo at babae ako.
Alam niyang ambisyosa ka.
Lumaki kang ulila at ito na ang narating mo.
Tama.
Gusto mong sabihin ko sa kanyang dahil ako ang magiging amo,
kalimutan na niya ang ginawa ng tatay mo.
-Mag-alok ka sa kanya. -Ng ano?
Parte ng merkado.
Pag sinabi ko, susubukin niya ako.
Kahit ano para mailigtas ang pamilya, Oskar.
Papatayin tayo ng tatay mo pag nalaman niya.
Tanda mo ang galit niya kay Hugo at sa bangka.
Walang dapat makaalam.
Sa atin lang ito.
Ikaw at ako lang.
Bilang magkatuwang.
Makipagkita tayo kay Mawad.
Anak ako ni Leo Farad.
Sa mundo ng mga Arab,
para iyang pagiging parte ng angkan.
Pero puwede kang maging traydor.
Okay.
Pero kung team tayo, maging independent tayo.
Simula sa bahay natin.
Pumili ka ng gusto mo.
Uy...
Hi.
Kumusta?
-Okay naman. -Okay?
Gaano katagal na ako rito?
Apat na araw.
Ano'ng ibinigay nila sa akin?
Para akong nasagasaan ng tren.
Matindi ang sakit mo.
Binigyan ka ng maraming sedatives.
-Dahil sa dugo? -Hindi.
Kontrolado ang leukemia mo.
Pero mapapalala ng stress na ito iyon pag di ka huminahon.
Uy, uy, uy.
-Saan ka pupunta? -Ano lang...
-Mag-uunat lang. -Hindi puwede.
Higa ka lang hanggang dumating ang doktor.
Tinakot mo kami.
Kaya huminahon ka, okay?
Huminahon ka o maoospital din ako.
Ano'ng nangyari kay Mawad?
Walang balita.
At kay Khalid?
Wala.
Napanaginipan kong maayos na lahat.
Alam mo sino'ng tumulong sa akin?
'Yung CIA.
Ang CIA
o si Gina?
Sila lang ang may kontrol kay Mawad.
Hoy, tingnan mo siya.
Dad.
Sweetheart.
Masayang makita ka.
Ganda.
-Kumusta? -Okay naman.
Tinakot mo kami.
-At ang mga kapatid mo? -Okay naman.
Magiging maayos lahat.
Magkakape ako.
-Okay, Mom. -Kumalma ka.
Makinig ka.
Sabi ni Mom, walang usapang trabaho.
May plano ako.
Talaga?
Dad, huwag kang mag-alala.
Aayusin namin ito ni Oskar.
Magtiwala ka.
Halika dito.
Mabilis!
Tingin sa unahan, Okay.
-Armado ka ba? -Hindi.
Kapkapan ang mga binti niya.
Cairo?
Kausap namin ang gobyerno ng Egypt.
Di ko sinabing pumunta sa Egypt.
Ayaw ng gobyerno ng Israel ng anumang kasunduan sa PLF.
Delikado tuloy ang lagay natin.
Ayaw nating madagdagan ang biktima,
kaya tayo nag-aalok ng mabilisang solusyon.
Ayaw ko ng mabilisang mga solusyon.
Eroplanong may garantiya.
Pumunta ka sa Istanbul, nangako ang gobyerno ng Turkey
na rerespetuhin nito saanman ang piliin mo.
Tingin mo, ginawa namin ito para tumakas?
Di ko alam ba't niyo ginawa ito.
Gusto niyong tulungan ang mga kaibigan ninyong Israeli,
pero realistiko dapat.
Walang pagpipilian kundi sumakay sa eroplanong iyon,
tumakas, at humanap ng ibang paraan para tulungan sila.
O samahan sila sa selda.
Di nakukulong ang Musabil.
Alam mo kung bakit?
Dahil para sa kanya, patay na siya.
Tagumpay iyan para sa Israel.
Iyan ba ang gusto mo?
Ikaw ang bahala, Mr. Khalid.
Di ko naiintindihan.
Puno ng mga turista.
Gusto mong basta itapon sila?
Pag ginawa niyo iyan,
makakalaban niyo ang buong mundo,
at mas malala iyan para sa Palestine.
Okay lang, Jerome, okay lang.
Hayaan mo siya.
Puwede tayong mag-usap?
Bale, desperado sila't ipinadala ka pa?
Walang nagpadala sa akin.
Hello?
-Mukha kang malakas kahit mamamatay na. -Khalid.
Sabi sa akin ni Monzer,
pinaniwala mo siyang mamamatay ka na
para malaman kung makukumbinsi mo ako.
Hindi, kapatid.
Totoong may sakit ako. Makinig ka,
pakawalan mo ang mga taong iyon.
Ayaw nila ng negosasyon, Leo.
Wala silang paki kung patayin sila.
Huwag mong gawin, utang na loob.
Sa mga Palestinian nakasalalay, di sa akin,
sila ang sinakop, pinaalis.
Hindi, Khalid. Sa iyo nakasalalay.
Isinangkot mo ang sarili mo.
Pinili mo ito.
Dahil nanumpa ako.
Khalid, di ka baliw, lumalaban ka.
Operasyon ito, di pagpapakamartir.
Pag pumalya, umurong ka.
Alam mo, Leo?
Limang araw na ako rito at walang tumawag para sumuporta.
Puro pagsasabi ng kailangan.
Khalid...
Di kita dinidismaya, Leo.
Nasa ospital ka.
Pero sa mga kaibigang meron ako...
Wala.
Kakaibang panahon ito.
Panahon ng mga traydor at mapagpanggap.
At alam mo, Leo?
Hindi ako traydor
o mapagpanggap.
Hindi ka rin panatiko.
Nasa ospital si Leo.
Pag namatay siya sa gera, walang makapipigil kay Hugo.
-Brat siya. -Oo.
Brat siya.
Pero para rin siyang bulag na may baril.
At puwede niyang manahin ang negosyo.
Puwedeng pagbayarin sila ng isa, dalawa,
limang milyon, kahit magkano.
Pero mapapahiya lang sila riyan.
Sino ang kinakatawan mo sa lahat ng ito?
Sara?
Kinakatawan ko ang sarili ko.
At sino ka?
Aerobics instructor mula Madrid?
Puwede akong kakampi.
Di ko kailangan ng kakampi.
Paano kung sagot kita sa susunod
na iwan ka ng Iranian?
Sa halip na pag-awayan ang napalm,
paghatian natin ang kita.
Wala kang ganyang kapangyarihan.
Pero kaya ko
kung tutulungan mo ako.
Ang mga susunod na pangalan, sumama kayo.
Rosana Lopez.
Iyan.
Gloria Alonso.
Sige.
Kilos!
Ruben Notario.
Sige.
Joan Varellas.
Parang may napagkasunduan na
para unti-unting palayain ang mga hostage.
Unang pinalaya ang mga Spanish na pamilya,
bago magpa-Middle East ang mga kidnaper.
Ang mga detalye ng mga negosasyon
ay isasapubliko sa susunod na mga oras.
Sa Washington, nagdeklara ang White House
ng di pagsang-ayon sa mga kasunduang nagbibigay ng immunity
sa mga teroristang PFLP.
Iyan na sila.
Ang baby girl ko.
Tanya!
-Mahina pa siya. -Darling ko.
Kumusta, Dad?
Ano iyang pagkamay? Halikan mo ako.
Ang guwapo.
Di na ako makapaghintay na lumabas ka.
Ako rin, honey.
Kumusta ka, Leo?
Sinabi na sa akin ni Carmen
ang usapan ninyo ni Mawad.
$50,000.
Purong simboliko, para makalimutan na natin lahat.
-Di nakakalimot si Mawad. -Dad.
Ang mahalaga, wala nang di pagkakasundo.
At paano natin sila iiwasan?
Puwede akong mamagitan, kung gusto niyo.
Kung kailangang magkape kasama siya,
kaya ko, walang problema.
Siya ang direkta nating ugnayan kay Mawad.
Wala nang ibang pagpipilian.
Basta iyan lang ang gagawin niya.
Ano'ng problema?
Wala kang tiwala sa akin?
Bakit naman?
Bibigyan mo siya ng una niyang apo.
-Ano? -Tama iyan.
Talaga?
Ayos 'yan!
Biyenan.
Huwag kang umiyak, okay?
Kakain tayo sa Don Carlos'.
Par magdiwang. Libre ko.
Hugo.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Mary Antonette M. Ramos
Mapanlikhang Superbisor Erika Ivene Verder-Columna