ANTERIORMENTE EN FALLOUT
A audiencia quere ver que ata os homes bos coma ti
- poden chegar tan lonxe. - Pero non é o meu.
Non te podes mover?
Roubaronme o núcleo de fusión.
Que suxires?
Viaxar xuntos, recuperar a cabeza e levarla á Irmandade.
Ti deixarasme os teus cabaleiros para salvar o meu pai.
Nunca antes fixera publicidade.
Sobreviviría alguén?
Eu.
Lucy.
Onde estamos?
No mellor lugar do mundo.
Nun Refuxio.
VAULT-TEC PRESENTA...
Ei, ola.
Si, son eu, Cooper Howard, a estrela de teatro e de cine.
Pero hoxe non vou falar da miña última película.
Non, hoxe quero ensinarvos un lugar vasto e marabilloso.
Non foi feito por Deus, senón por homes traballadores.
Un auténtico oasis trala guerra nuclear.
Que tal se prendemos as luces?
Así está mellor.
SUXEITOS DO TEST
Fálovos dende as entrañas do compartimento de vivendas 96 JQ 1164.
E vaia fermosura!
Música para os oídos.
Isto é a comporta do Refuxio 4, dun metro de grosor.
Resistente para manter á raia a radiación e os comunistas.
Cada unha destas xoias vén con modernas instalacións,
o que se pode esperar da nosa gloriosa república.
Este corredor é a rúa Sycamore,
onde poderás saudar a calquera dos teus 200 veciños
mentres volves á casa para cear cos teus seres queridos.
Eles son os Hawthorne.
Non forman unha típica familia americana.
Non. Lloyd e Cassandra son científicos
especializados nos efectos da radiación no ADN humano.
Así é,
e viviremos e traballaremos aquí, no Refuxio 4,
liderando unha comunidade formada só por científicos.
Como? Dis que ides vivir aquí?
Pero non houbo ningún incidente nuclear.
Non, aínda non.
Pero a nosa familia e un grupo de 80 voluntarios
faremos unha proba de cinco anos no Refuxio 4
para demostrarlle ó mundo que, pase o que pase,
os EUA estaremos listos.
Cinco anos?
Si, eu fago de heroe nas películas,
pero vós sódelo de verdade.
CHAMA XA! 213-25-REFUXIO
Ti tamén podes ser un heroe
se reservas a túa praza nun Refuxio Vault-Tec.
Porque, de pasar o peor mañá,
o mundo precisará americanos coma ti
para construír un futuro mellor.
Corten!
Que boa toma. Estades conformes?
Conformes, amigos?
- Podo marchar, Gary? - Si, señor.
- Que tal? - Fixémolo ben?
- Que nervios. - Moi ben.
Alégrame coñecervos. Grazas por vir.
Moitísimas grazas. Encantada.
Fabuloso, Sr. Howard.
Grazas, rapaz.
Bud Askins. Supervisor de operacións no sur de California.
Comecei a traballar en Vault-Tec despois de dez anos en West-Tek.
West-Tek?
Un provedor de defensa.
Coñézovos ben. Deseñastes a armadura T-45.
Primeira do seu tipo.
Supervisei o seu lanzamento.
Os fallos de deseño foron tremendos, pero lucían incribles.
Eu usei a T-45 cando case perdemos Alasca contra os comunistas.
Eses fallos custáronlle a vida a homes e mulleres de ben.
Xa. O deseño nunca foi o meu forte.
Eu céntrome en recursos humanos.
Supervisar procesos de traballo,
organizar horarios, o tema da escala.
Moitos cren que se trata de aumentar as vendas globais.
Pensan en tres dimensións. Eu penso en catro.
Cal é a arma definitiva para destruír os competidores?
Non é vender máis nin ser máis listos.
É o tempo.
O tempo é a arma definitiva.
- Xa. - Soa complicado,
pero o futuro da humanidade redúcese a unha palabra.
Si? E cal é?
Xestión.
Alégrome por ti, Buck.
Bud. Bud Askins.
Ola.
- Estou traballando. - E se marchamos xa?
Non teño nada contra os teus colegas. Pero, ¿que tal
se marchamos e imos tomar unha piña colada
e poñemos musiquiña?
Hai unha festa de despedida.
- Unha festa de despedida? - Si.
- Por isto? - Si.
Vale, pois imos un par de horas. Saudamos a xente...
É na nosa casa.
As cousas que fago por ti.
Non deixan de sorprenderme.
REVOLUCIONANDO A SEGURIDADE PARA UN FUTURO INCERTO
Sinto que non poidas baixar, Roosevelt.
Diríxome a territorio inimigo.
Sé bo canciño. Vai durmir.
OS COMUNISTAS PERDEN TERRITORIO TROPAS DESPREGADAS NO EXTREMO ORIENTE
COOPER HOWARD EN... UN HOME E O SEU CAN
Esa película é incrible.
A min tamén me gustou. Era o meu can de verdade.
Bonita casa, Sr. Howard.
Grazas.
Acaba de pasar Cooper?
Vaia papelón fixo.
É el.
- Señor Howard. - Ola.
As negociacións en Anchorage teñen un grande impacto nas vendas.
Temos que falar con Washington.
Pois que sexa antes do informe trimestral.
Señor Howard?
Bud Askins.
Claro que si.
Poderías poñer a voz da peli, a do mordomo?
Veña. Só a fago para amigos e mulleres bonitas,
e vós xa estades a medio camiño.
"Eu, Bartholomew Codsworth, estou sempre listo para servir."
Cando rematedes a quenda,
podemos seguir a festa no jacuzzi. Que dicides?
Ai, non.
- Non? - Non, grazas.
Pois vale.
Perdoa. Impórtache?
Carallo, Sebas.
Debes ser o único do meus convidados que apareceu.
Xa. Isto a nós non nos vai moito.
Xa sei.
Cres que os nosos amigos de Hollywood
queren estar co representante da fin do mundo?
Non sabes nin a metade.
Perdín unha peli polos anuncios.
Aparecín na rodaxe.
Os actores non saíron dos tráilers.
Bonnie Lewis argumentou motivos morais.
Bonnie Lewis?
Se fixo un milleiro de anuncios.
- Xa. - Putos comunistas!
O radicalismo espállase por Hollywood
coma se fose gonorrea.
Ata pillou ó teu amigo Whiteknife.
En serio? Charlie?
Servín con ese tipo.
Teñen reunións e todo. Éche unha boa lea.
Pero ti, amigo, sabes de onde sopra o vento.
O mundo diríxeo xente que leva
protectores de peto nunha festa na piscina.
Xa, pode que teñas razón.
A ver, que eu tamén fixen ese tipo de cousas.
Vendínlle os dereitos vocais a ese robot
que venden a amas de casa e a pervertidos.
Adiviña canto me pagaron.
Dez millóns?
Non. 186, sen contar os impostos.
Podías pedir máis.
- Xa o fixen. - E que dixeron?
Déronlle un robot ó meu representante.
En que carallo pensaban?
Cada vez que entro na miña casa,
a miña propia voz di: "Ola, señor. Quere sentar?"
É horrible!
Cría que o estudio era o dono.
Si, pero Rob-Co comprou o estudio.
Escoita. Esquece Hollywood, é o pasado.
O futuro son os produtos, amigo.
Ti es un produto. Eu tamén.
A fin do mundo é un produto.
E para aqueles de nós que saiban aceptalo,
o futuro será dourado.
Polo futuro.
Eu, Barth-Bartholomew Codsworth, estou sempre listo para servir.
Ola, rapaces.
Se vides tomar un xeado,
teño malas novas para vós. Pero...
Imos... imos aló. Vamos?
Esperando.
Colle o núcleo.
Non hai núcleo. Só átomos nucleares inter...
Destruíndo un negocio lexítimo.
Iso é ilegal por aquí.
Quen o di?
O Gobermento.
Dentes vellos como munición.
Sempre atopan novos xeitos de matarse, non si?
- Precisamos antibiótico. - Si, doutor.
Sei que queredes marchar,
pero o teu amigo debe descansar
durante un par de días.
Non, estou ben.
Estou ben.
Tiñas un dente humano podre no ombreiro.
Non estás ben.
Titus, este é un doutor de Refuxio.
Deberías facerlle caso.
Agradézolles que nos deixaran pasar e nos coidaran.
É o que facemos aquí.
Atopamos a súa armadura.
Os buscadores traerana agora.
Marabilloso. Grazas.
Non é ideal quedar aquí,
pero teño que admitir que é xenial estar nun Refuxio.
Non sei se estiveches na superficie, pero non é...
nada xenial.
Nacín na superficie.
Síntoo. Non o sabía. Pareces tan...
Normal?
A miña nai era mensaxeira.
Tiña 11 anos e viaxaba con ela ata Filly.
Andamos durante tres días e aínda sentiamos a calor da explosión.
- Es de Shady Sands. - Coma moitos.
Tivemos sorte ó atopar a hospitalidade do Refuxio 4.
Si, e nós tamén.
Tedes que estar en corentena unhas horas máis
por se traedes contaminación convosco.
Moitas grazas.
Cheiras ben.
Que?
Queres ter sexo?
Usar a miña pirola?
Si.
Non sei. Eu...
Podería pasar esa cousa rara.
Que cousa rara?
Pásalles a algúns, a min non.
Cando a moven, a algúns deles
pónselle dura. É coma un enorme gran que explota.
Din que lle pode pasar a todos, pero, aínda así...
É noxento.
É algo totalmente normal.
Pasa todo o tempo.
Todas as veces, idealmente.
Son un cabaleiro
da Irmandade.
Non debemos...
Moi ben.
SUXEITOS DO TEST
Non deberiamos perder tempo aquí.
Xa oíches o doutor.
Ademais, temos que atopar a cabeza xuntos.
Non me serves se morres.
E sentiríame mal.
Esta xente tenta atraparnos.
Claro que non.
Algúns deles son da superficie, coma ti.
Isto é unha seita coma outra calquera.
- Non é unha seita. - Todos sorrín.
Titus, este é un lugar seguro,
onde se coidan uns ós outros.
Pero por que?
Porque nos Refuxios recoñecemos que nos necesitamos.
Coma eu a ti na superficie.
Estamos atrapados ata que poidas viaxar.
Dáslle unha oportunidade a este lugar?
Desculpade a interrupción,
pero o noso supervisor quería saudar rapidamente.
Supervisor Benjamin, estes son Lucy e Titus.
Ola, rapaces. Só quería saudar.
- Ola. - E, obviamente,
darvos a benvida ó Refuxio 4.
Algúns datos de utilidade:
prohibido ir ó andar 12, obviamente.
Preferimos que non vaiades.
É só temos un futbolín.
Se queredes xogar, tedes que inscribirvos.
Se non hai lapis para apuntarvos,
falade comigo.
Eu teño lapis.
Se non sabedes como funciona o baño, preguntade.
Preguntar é menos vergoñento que facelo mal.
De verdade. Tivemos xa moitos accidentes cos novos.
Ben, pois iso sería todo.
Para preguntas que non teñan que ver co futbolín, co lapis ou cos baños...
falade con Birdie.
E, de novo, benvidos ó Refuxio 4.
Alédanos tervos aquí.
Grazas.
O supervisor é un pouco raro, non?
Xa. Cando a xente é tan amable...
Non, Titus. Falo do seu ollo.
Moitos teñen un só ollo.
Pois si.
Pero o seu estaba no medio.
Algo á esquerda.
E a leria do andar 12...
Desculpe.
Que teña bo día!
Non se pode estar mellor.
Pois non, non se pode.
Non pensas en mudar de traballo?
Antes si.
Pero ó estares ti facendo os anuncios, é coma un negocio familiar.
Pode que Janey comece a traballar alí ós 15 anos.
Que bonitiño es!
Eu si o penso.
Deixar o espectáculo.
Comprarnos un rancho en Bakersfield.
Ser un vaqueiro de verdade outra vez.
E eu que faría?
Ser preciosa
e axudarme a criar galiñas.
Non.
Estarías tan guapa cun mono.
Que che deu agora?
Un martini con xenebra.
Non sei.
Ultimamente leo unha chea de noticias.
Faime cuestionarme a vida na cidade.
Xa viras estas cousas.
Non en ti.
Bud Askins tróuxoas de Rob-Co.
Integrámolas co sistema de emisións de Vault-Tec.
Bud Askins. Si, xa o sei.
Na empresa todos son coma el.
Pero Vault-Tec existe con ou sen min.
Non ten sentido queixarse dende fóra.
Soamente digo que só temos unha vida.
De verdade queres pasar o día
con estes mamalóns...?
Preciso este traballo.
Garántenos praza nos Refuxios.
Temos cartos. Podemos mercala.
Nun dos Refuxios bos.
E iso que quere dicir?
Fago o que podo, vale?
Ti... confía en min.
Por favor.
De acordo.
Mentres as nacións intentan conseguir uranio para o futuro...
NEGOCIACIÓN PARADA
...a crecente escaseza
provoca que os aliados sexan potenciais competidores.
Subirá o prezos da enerxía no inverno? Conducirá a unha guerra estendida?
Máis detalles despois do patrocinador, Nuka Cola.
Sinto que non puideras ir á festa o outro día, Charlie.
Terías unha das túas reunións.
Unha reunión comunista? Veña, meu!
Vimos morrer xente loitando. Todo iso son caralladas.
Si. E para que?
Que queres dicir?
Polo soño americano.
Somos actores.
Facemos películas, Charlie.
Por iso sempre me dabas malleiras.
Tes cinco acres en Tarzana. Non me das pena.
Iso tanto ten, Coop.
Vault-Tec é o puto demo, tío.
A miña muller traballa alí.
- Cres que Barb é o demo? - Non, pero...
Barb cáeme ben, vale?
Sóache a "responsabilidade fiduciaria"?
- Fiduciaria? - Si.
Non.
Non teño nin idea. Dedícome a interpretar vaqueiros.
Ben. O Goberno dos EUA
subcontratoulle a supervivencia humana a Vault-Tec.
Vault-Tec é unha empresa privada
que debe facer cartos para os inversores.
E como fai cartos?
- Vendendo Refuxios. - É capitalismo.
Non poderán vendelos se se chega a un acordo de paz.
Así que Vault-Tec ten a responsabilidade fiduciaria
de facer que non saia adiante.
Xa, e como o farán?
Non o sei.
Lembras aquela peli con Johnny Morton?
Ti eras o shériff e eu un indio xenérico.
Non digas iso, meu.
Mudlake falaba cos cabalos.
Interpretáchelo con dignidade.
Foi un gran papel.
Morton era un podente gandeiro.
Que pasa se o gandeiro ten máis poder có shériff?
- A cidade arde. - A cidade arde.
- Xa. - Vault-Tec ten billóns,
é dona de case todo.
Dez anos de guerra e o Goberno está arruinado.
Os gandeiros mandan, Coop.
Veña.
A non ser que a xente faga algo.
É todo unha conspiración, non si?
Parece que esteas nunha seita.
Ti defendes o sistema
que vai estragar o mundo, Cooper.
Pode que o esteas ti.
Xa.
Mira.
Ven a unha reunión.
Descubre onde traballa Barb.
FUNERARIA CEMITERIO - MAUSOLEO - CREMATORIO
Polo seu ben.
Camareiro, ponme outra.
Ola?
Podo falar con Barb, por favor?
- Quen é? - Henry.
Do programa de adestramento de Vault-Tec.
Falo co señor Cooper Howard?
Síntoo, pero a miña muller non colle chamadas polas tardes.
Serán uns minutos.
- Teño que preguntarlle... - Abur.
Era Henry, do traballo.
Tes un asistente novo?
Si.
Si? Janey está durmindo?
Está léndolle A casa da pradería ó can.
E gústalle?
Que?
Vaino pasar moi mal, a verdade.
Por que?
Non se permiten cans nos Refuxios.
Quen o di?
Non poden entrar cans. Quen o di?
Pois... son as normas.
Os cans comen carne.
É unha ineficacia evitable.
Xa.
Esa non era a pregunta.
Pregunto quen decide que non entran cans nos Refuxios.
É unha preocupación trivial,
dadas as condicións para que nós poidamos vivir nun refuxio.
Pois eu non creo que o sexa, a verdade.
Que?
Falo en serio.
Quen pon esas normas?
Que non se permitan cans é algo novo.
Alguén o decidiu e non consultou con ninguén.
Que máis sorpresas hai? Levaremos monos azuis?
E se non quero levar un? E se quero un verde?
Cae unha bomba e pensas no vestiario?
Preocúpame a miña liberdade.
Non fun á guerra defendendo a liberdade para vivir nun soto
baixo as botas do presidente Bud Askins.
E cando ti estabas na guerra, eu quedei na casa.
- Xa o sei. - Vía o correo todos os días.
Esperaba xunto ó teléfono cada noite.
E, tódalas noites, volvíame tola.
Imaxinaba o peor.
Non preciso que me digas o mala que é a guerra, Coop.
Cada día vou ó traballo e penso como a humanidade
pode sobrevivir unha catástrofe nuclear que matará o 90 % da poboación.
E volvo á casa
e ti falas de agochármonos nun rancho en Bakersfield.
Ás veces non sei en que planeta vives, Coop.
Pero non pararás as bombas viaxando dúas horas.
Pois si, non haberá cans nos Refuxios.
E non, nada disto é o ideal,
pero se mil millóns de persoas van perder a vida,
asegurareime de que a xente que quero,
ou sexa, ti e mais Janey, non esteades entre eles.
Traballei moi duro
para asegurarme de que entremos nun Refuxio para altos cargos,
onde supervisemos o resto de Refuxios.
Non o entendes. É o mellor ó que podemos aspirar.
Para Janey.
Ei.
Ven aquí.
Síntoo.
Sei que o fas o mellor que podes.
É o que máis me gusta de ti.
E cando lle dás á asa, todo desaparece.
Si, así funciona o váter.
Eu veño dun Refuxio.
Que ti que?
Que son dun Refuxio.
Ai, si. "Goosey" MacLean?
Non. Son Lucy.
Non, aquí pon "Goosey".
Pero iso xa é algo.
Non se coñece unha refuxiada real tódolos días.
Estamos en extinción.
Ti es de aquí?
Cinco xeracións. Estou orgulloso.
Eu pensaba que...
Parecía que a maioría aquí eran refuxiados da superficie.
Non me digas máis.
Vaia xente, non si?
Collín unha con mofo.
- Que queres dicir? - Pois...
non hai ninguén máis aberto de mente ca min.
Pero veñen aquí coa súa comida cheirenta,
as súas ideas extravagantes...
Ti vés dun Refuxio. Enténdelo.
Se non che gusta a xente de fóra,
por que os acolles?
É unha política antiga.
Pero esta xente nova? Arre demo!
Para que che voten, tes que respectar as súas costumes,
toleralos e non chamalos "surfis". É terrible.
Vós non acolledes habitantes da superficie?
Pois, a dicir verdade...
Non. Nós non.
E como é?
Penso que facedes unha boa obra.
Vin os restos de Shady Sands.
Unha cidade enteira destruída nun momento. É...
Moita xente perdeuno todo.
E foi unha traxedia.
Deixamos que algúns quedaran e démoslles un fogar.
Porque iso é o que facemos.
Xa non se poden facer bromas! Oféndense por todo.
Unha bromiña de nada que dixen unhas dez veces.
Cal era a broma?
Non me lembro.
Todo o que sei é que era unha bomba.
É boa, non si?
Non o pilla.
Máis preguntas?
Teño unha.
Por que non podemos ir ó andar 12?
Non falamos diso.
- Que raios che pasa? - Perdón.
- Eu só... - Lisca.
- Só quería... - Adeus, "Goosey".
Bule.
Ola.
De onde sacades a enerxía?
NÚCLEO DE FUSIÓN
Atopaches o núcleo de fusión.
Que tal te adaptas á vida aquí abaixo?
Que importancia ten?
Vou marchar pronto.
Non si?
A moitos cústalles adaptarse cando por fin están a salvo.
Tedes moi presentes as cousas que fixestes para sobrevivir.
A confianza non é algo sinxelo para os que sentimos culpabilidade.
Toma.
Unidade 428.
BENVIDOS
E se dormes no teu propio cuarto hoxe?
Dúchate con auga quente.
Non ten nada de malo estar cómodo.
Que queres dicir exactamante con "ducha quente"?
UNIDADE 428
CONECTANDO
BENVIDO Á CASA? BIRDIE E OS TEUS AMIGOS DO REFUXIO 4
- Perdoa. - Si.
Que é isto?
LEMBRANDO SHADY SANDS
FUNDADA EN 2142
REPÚBLICA DA NOVA CALIFORNIA CREADA EN 2189
SHADY SANDS CONVÉRTESE NA CAPITAL DA REPÚBLICA EN 2198
A REPÚBLICA CONVÉRTESE NA POTENCIA MÁIS GRANDE EN 2241
A CAÍDA DE SHADY SANDS EN 2277
REPÚBLICA DA NOVA CALIFORNIA
Xa empeza.
Desculpe, que está a pasar?
Unha tradición da superficie.
Un tanto bulideira para o meu gusto.
Podes vir connosco.
Vale.
O GOBERMENTO
BÚSCASE
Carallo.
Sorrel Booker.
Sabía que un necrófago armara unha boa na tenda Caralluda.
Non sabía que era "o" Necrófago.
QUISTES
Sabedes a quen trouxestes, mozos?
Este fillo de puta era o mellor cazador de recompensas
que existiu xamáis.
Estes nenos non saben a súa historia.
Tedes agulla e fío?
Síntoo, non tecemos moito.
Dise "coser".
Creo que me queda algo na mochila.
Impórtache?
Veña, Sorrel, somos vellos amigos, non?
Mírate.
Douscentos anos.
Non sei que che motiva.
Igual simplemente che gusta sentir o sol californiano
na túa cara engurrada.
Ou pode que a sigas buscando.
Pois, Sorrel,
ben podo riscar unha das cousas da lista.
Éche certo que non sigo vivo para manter conversacións banais
con papahostias coma ti.
Esa boquiña.
Estás a falar co presidente do Gobermento.
Agora es presidente?
Non vexo por que non.
Pode que queiras contratar un publicista.
É a primeira vez que escoito falar disto.
O que si oín son moitas historias sobre unha muller
chamada Moldaver.
Chámana " A Chama Madre".
Esa puta é perigosa.
Hoxe en día, cando falamos de liderado,
que sexa perigosa é indispensable.
Alguén ten que ter iniciativa e poñer orde por aquí.
Sabes por que te detiveron os rapaces?
Estragueille o negocio a unha pobre banda de tratantes de órganos.
Efectivamente.
Sempre me caíches ben.
- Ti a min tamén. - Que riquiño, non?
Pero nós protexiamos a tenda Caralluda que botaches a perder.
Se deixo que marches sen máis,
a xente deixaría de crer no que estamos a facer. E logo que?
Anarquía nas rúas.
Exactamente.
Tes algo que dicir na túa defensa?
Son culpable de todo.
Así, sen máis?
Sen máis.
Se precisas máis probas,
podo contarche cousiñas sobre Filly, a cidade que tiroteei.
Matei nove ou dez persoas.
O meu pai vive en Filly.
Pois eu diría que xa non.
A non ser que sexa covarde.
Non mordas o cebo, fillo.
Non estou a pescar.
Encaixo as pezas do crebacabezas.
Na miña experiencia,
de tal pau, tal racha.
É verdade no teu caso?
O meu pai non é covarde ningún.
Entón, a pregunta é: e ti?
Shériff Rex,
quítalle as armas ó shériff Troy.
Que acto tan presidencial.
Levádeo e alimentade con el os porcos.
Cago no demo.
Teño unha pregunta para ti, amigo.
¿Por que...
tes ese retrato na túa parede?
Esa é Moldaver.
Por que?
Non é como a lembraba.
Non?
E como a lembrabas, entón?
FUNERARIA - CEMITERIO - CREMATORIO
16:00
Grazas por vir.
A ver se quedo.
Quedarás.
- Chama Madre, nós recordamos. - Chama Madre, nós recordamos.
E mentres recordamos, volvemos ó pasado.
- Volvemos a Shady Sands. - Volvemos a Shady Sands.
Mentres recordamos.
- Recordamos a quen nos arrebataron. - Recordamos a quen nos arrebataron.
Recordamos a quen nos arrebataron.
Cubríndonos coas súas cinzas.
Recordamos a quen nos arrebataron cubríndonos coas súas cinzas.
Cubríndonos coas súas cinzas.
Para revivir Shady Sands, hai que derramar sangue.
- Deberías coñecer alguén. - Si, a quen?
Hai que derramar sangue.
hai que derramar sangue.
Para revivir Shady Sands, hai que derramar sangue.
- Chama Madre... - Chama Madre...
Chama Madre, serás a nosa salvación.
Señor Howard?
Chama Madre, serás a nosa salvación.
Son admiradora súa.
Titus!
Temos que falar.
Si.
Tiñas razón sobre este lugar.
Non, tíñala ti. Mira isto.
Chámanse ostras. Queres unha?
Fanche sentir fabuloso.
Queres que me explote a pirola?
- Que? - Síntoo. Sexo?
Non, Titus.
Non, temos que marchar decontado.
Esta xente está tola.
Si, son coma ti. Raros, pero riquiños.
Ademais... o meu brazo. Debería darlle máis tempo.
Vale. Mira, Titus, eu entendo
por que queres quedar.
De verdade.
Sei que isto parece xenial comparado con...
toda a merda que hai aí fóra.
Non te culpo se queres romper o trato
e quedar nun lugar agradable e seguro.
Pero este non o é.
- Se me deron unha bata. - Xa o sei.
E zapatillas.
Esa xente agocha algo.
Voucho demostrar, vale?
Non vou marchar sen ti.
CRYO-TEC CRYO-POD DORMENTE
Alédame que esteades ben.
Vin a porta aberta e tiña medo de que marcharades.
Ola?
UNIDADE DE CONTROL DE EXEMPLARES
Ei, para!
Collédea!
Non! Estades tolos!
Estades todos tolos!
A vosa cultura é unha tolemia!
Seguro que diría o mesmo se vou á túa casa.
Non!
Subtítulos: Natalia L. Prieto
Supervisora creativa: Paula Maneiro