ANTERIORMENTE EN FALLOUT
Podes cambiar o futuro se me levas ata Moldaver.
Só a miña cabeza.
É o único xeito de traer de volta o seu pai.
Que fillo de puta, sabes que isto é culpa túa.
Matarante por isto.
Non se levo o obxectivo.
- Iso é...? - A cabeza.
Si!
Queres engadir algo, Norm?
Non pretendía dubidar do voso liderado.
Grazas.
Non sei que tramaba a xente do Refuxio 32.
Pero seguro que non era nada inocente.
Abriuse dende fóra.
- Precisan un Pip-Boy. - Tíñano.
O da miña nai.
Parecía un calcetín xigante! Que carallo era?
Crin que era unha especie de barco.
Pensei que o meu disparo o matara!
Tíñao controlado. Ou iso cría.
A cousa era coma...
Como esgazou esa criatura! Voáronlle as vísceras.
Pensei que ía morrer.
Foi moi especial.
Si, foi unha marabilla.
Espere.
Debería marcarme!
Non sei eu.
Non serei o seu escudeiro oficial ata que me marque.
- É tarde. - Vamos!
Seguro? Doe moito.
Quero que o faga, por favor.
Veña, pois vamos.
A túa tarefa máis sagrada é protexer a Irmandade.
Despois, a túa tarefa máis sagrada é protexerme a min, o cabaleiro Titus.
Aceptas?
Vaia que si!
Vale, aguanta quieto.
Case está.
Estabas avisado. Doe.
Carafio!
Segue quente.
- Grazas, cabaleiro Titus. - Sen problema.
Morro por verlle a cara a todo o mundo na base
cando volvamos co obxectivo.
Carafio!
Titus e Thaddeus! Os homes da "T"!
Si!
Ei, mira.
Antes de volver á base,
hai algo que debería dicirche.
Si, o que queira.
Son o seu escudeiro. Pode contarme o que sexa.
Metas, inseguridades, reflexións, arrepentimentos, namoramentos...
O que queira.
A verdade é que son...
Maximus.
Aínda podemos ser amigos.
Que fixeches?
E Titus?
El...
morreu.
Así que ti e mais eu
temos que acordar unha historia antes de volver.
Vante matar.
Si... Pero non teñen por que sabelo.
É a Irmandade.
Descubrirano.
Que parvo fun ó confiar en ti.
Síntoo.
Para de moverte!
Quita de enriba!
Tha...
APAGADO
MODO DE ESPERA
Thaddeus!
Non...
Non me deixes aquí.
Matareite, Thaddeus.
Debiches facelo.
E pensar que deixei que me marcases!
Thaddeus!
Non me deixes aquí!
Agora a cabeza cheirenta é miña!
Non, volve! Por favor!
Non, por favor! Non me deixes aquí.
Thaddeus!
Volve aquí!
Thaddeus!
Matareite! Xúrocho!
Non.
Non, por favor.
Non, por favor! Aí non!
Non!
Ei, poderías sacarme de aquí, por favor?
Fuches ti, non?
En Filly?
Si... Fun eu.
Non te podes mover?
Roubáronme o núcleo de fusión.
Podes sacarme, por favor?
Quero confiar en ti, de verdade, pero...
Tiven unha semana movida.
Xa.
Eu tamén.
Ti...
Lembras ese home co que marchei?
Coas lentes e o corpo enteiro?
Si.
Pois busco a súa cabeza.
Por iso estou aquí. É dicir, por iso estou pasando por aquí.
Tes a enfermidade da radiación.
Aínda teño RadAway na manga.
Podes collelo se me liberas.
Quero crerte,
pero case todos os que coñecín aquí tentaron matarme, así que...
Oe, se non tomas esta menciña
vaste desmaiar, entendes?
E se perdes a consciencia, imos morrer os dous.
Confía en min.
Por favor.
Como te chamas?
Cabaleiro Titus.
Eu son Lucy.
Hai unha opción manual.
- Tes que... - Xa sei.
Unha T-60, non?
Úsanse dende a Batalla de Anchorage.
Vinas nun vello manual de enxeñaría,
pero nunca na vida real.
Mesmo tes forro de protección térmica...
Ei.
Como chegaron ata o Pip-Boy da miña nai?
Igual se falsificou o rexistro.
Por que?
Aquí tes a túa explicación.
Vou comprobar algo.
Podemos marchar xa?
Vamos.
SABEMOS O QUE TEDES AÍ
Parece que intentaban chegar ó 31.
Pero por que?
Eu só digo que temos que marchar.
- Se alguén pregunta... - Darame un ataque.
Norman.
Chester.
Onde estivestes?
- Plantando mutipapas. - Si, mutipapas.
Veña, marchade xa.
Non sabía que a xente vivía nos Refuxios.
E que pensabas que había?
Monstros.
É o que se di.
Non.
Hai xente normal, coma min.
O meu escudeiro roubou algo vital para a Irmandade.
Teño que perseguilo.
Boa sorte.
Espera.
¿A túa Irmandade
ten máis desas T-60?
- Si. - E armas?
Armas de verdade, non calquera cousa.
Si.
Teño un rastrexador que me levará direitiña ata a cabeza.
Como parece que todo o mundo na Terra vai detrás do mesmo,
imaxino que ti tamén, non?
Que suxires?
Viaxarmos xuntos.
Usaremos o rastrexador para recuperar a cabeza
e levala á Irmandade.
Como pago pola miña asistencia,
prestarasme o servizo duns seis cabaleiros para salvar o meu pai.
Mira.
Puideches mentir sobre a menciña. Non o fixeches.
Puideches matarme cando esvaecín,
e tampouco o fixeches.
Entendo que non é doado confiar.
Pero son de fiar.
Veño dun lugar onde o peor que se pode facer
é esquecer dar as grazas.
Parece un bo xeito de vivir.
Si.
Bos días, Refuxio 33.
Son Betty, e pídovos o voso voto para supervisora.
VOTA AQUÍ!
Cando vexades as urnas...
DEMOCRACIA EN ACCIÓN
...lembrade que se decide o futuro do Refuxio.
E, o máis importante, o futuro da nosa civilización.
O Día da Recuperación.
Axiña teremos a incrible oportunidade de repoboar a Terra
e levar orde e civismo á superficie.
A vosa escolla de hoxe é un paso importante para acadar esa misión.
Confío en que tomaredes unha boa decisión.
Grazas.
Síntoo, Reg.
Penso que, en momentos de crise, precisamos de alguén con experiencia.
Ei, é o teu voto.
- Sen rancor, Davey. - Xa.
Sabes?
Coa crise da auga, os prisioneiros...
- Toda a incerteza... - Tranquilo.
Por algo hai cabinas privadas.
Certo.
E Betty xa foi supervisora unha vez.
Eu vouna votar.
Xa me parecía.
FAGA A SÚA ESCOLLA
A quen vou enganar?
LOCALIZADOR
Se seguimos así, farásenos de noite.
Ei, podo pedirche un favor?
Si.
Cóntasme que pasou nos últimos 200 anos?
O que?
Un resumo rápido do que pasou nos últimos 200 anos.
Sei o da Gran Guerra e o das bombas,
e dos 320 anos de historia americana antes diso.
Só preciso axuda cos 200 últimos.
Despois das bombas.
Caeron cando era neno.
É o que che din na túa Irmandade?
Fala a que medrou nunha caixa baixo da terra.
¿Pensabas que podías presentarte ante un caudillo
sen armadura nin axuda e que che entregaría o refén sen máis?
- Pensabas que funcionaría? - Tiña a cabeza.
Pero non sabemos moito dela.
Iso é verdade.
Veño dun lugar onde cada un moldea o seu propio mundo.
Vale? Non é coma isto.
Alí somos inxenuos.
Ata o seis anos,
pensaba que a gran luz da nosa granxa era o sol.
A miña nai levábame a xogar baixo dela,
e xuro que podía sentir o sol me quentaba a pel.
Lucy.
Contenta?
Cando miña nai morreu,
decateime de que só ela o facía parecer real.
Entón, a Terra é redonda, plana...?
Que pensades diso hoxe en día?
ARQUIVO INTERREFUXIO
PERSOAL
Rexistros de comercio entre refuxios
implementados pola distribución de persoal
ROBERT OLSEN 31 Ó 33: SUPERVISOR
AVA WEST 31 Ó 33: SUPERVISORA
GEORGE YAFFE 31 Ó 33: SUPERVISOR
31 Ó 33
HANK MACLEAN 31 Ó 33: SUPERVISOR
PARABÉNS!
Hónrame anunciar que, cunha maioría do 98 %...
BETTY PEARSON 31 Ó 33
...Betty Pearson foi escollida coma supervisora do Refuxio!
31 Ó 33
Alédame seguir os pasos de Hank MacLean!
Sorte para a próxima.
- Claro. - Si.
Parabéns, supervisora.
Grazas.
Entón, ¿usades tecnoloxía preguerra para atopar tecnoloxía preguerra
e asegurarvos de que ninguén a use?
Pois... si.
Pero se o dis así... si, soa raro.
Ides armados?
Non.
Si.
Ides armados?
Non.
Imos pasar polo lado.
Parécevos ben?
Claro.
Dáme a pistola.
- Que? Non! - Ben!
Imos cara a aí.
Aquí só estamos eles e mais nós.
Non é seguro. Dáme a pistola.
- Din que non levan armas. - Menten.
Ti mentes!
Que pasa aí?
Somos precavidos, nada máis! Podedes pasar.
Intentades xogárnola?
A pistola.
Moi ben!
Estamos todos un pouco nerviosos.
Certo?
Un pouco estresados?
Entón, por que non respiramos fondo?
Pero que carallo dis?
Ai, vale.
Imos facer isto.
E se, á de tres,
levantamos todos os brazos?
Pero se non estamos armados!
E nós tampouco!
Podemos facelo, aínda así?
Por favor?
Vale, marabilloso.
Mans arriba á de tres.
Listos?
Un.
Dous.
Tres.
Por que?
Maníacos.
Non me dei conta.
Disparáronte.
Só é unha rabuñada.
Pasa moito.
Que é un maníaco?
É xente que come xente.
Odio estar aquí.
Merda.
TRABALLA CON WOODY SUPERVISOR DO FUTURO
Foi unha gran campaña.
Seino.
Puxen uns dez pósters.
Que máis podías facer? Puxeches os pósters
e deixaches fluír a democracia.
Sabes? Eu presenteime unha vez.
Trala gran fame causada polo gurgullo.
Perdín contra Hank MacLean, nada menos.
Xa coñeces o dito.
"Se as cousas andan regular, alguén do Refuxio 31 debes votar."
Eu votei a Betty.
Aí estás.
Non cres que é raro que o supervisor sempre proceda do 31?
Fixeron o mesmo no Refuxio 32.
Creo que non.
Polo que se di, o 31 ten máis recursos,
un sistema de educación mellor, e teñen ese slogan.
"Se as cousas andan regular, o 31 debes votar."
É un bo slogan.
Cres que 200 anos de coincidencias se deben ó slogan?
Por que a xente prefire a torta de xelatina á de mazá?
Non sei por que. Pero é así.
Se non ten importancia, por que murmuramos?
Porque acabamos de coarnos nun refuxio cheo de cadáveres.
Sen mencionar que Steph é do 31.
Ola, Norman.
Eu marchaba xa, Steph.
Xa falaremos máis tarde.
Si, claro.
Steph?
Que diferencia o 31 disto?
Que dicía o teu pai?
Pois non moito.
Por iso pregunto.
Ai, eu que sei.
Pode que o puré de patacas fose mellor.
Iso é o que dicía o meu pai.
Debe ser verdade.
Ola, Refuxio 33.
No meu primeiro día como supervisora, acollerei un debate de Refuxio
sobre o futuro do Refuxio 32, mañá ás 10:00.
Vémonos alí.
BENVIDOS A SHADY SANDS
PRIMEIRA CAPITAL DA REPÚBLICA DE CALIFORNIA
Que?
Isto non é... real, non?
Non escoitaras falar da República?
Aquí viviron 34 000 persoas trala guerra?
Si.
E o Día da Recuperación?
O único propósito do meu Refuxio é asentarse na superficie para repoboar...
a civilización.
É o Día da Recuperación, é polo que loitamos e...
É...
Xa pasou sen nós.
Se che fai sentir mellor, non funcionou moi ben.
Ei.
Ven.
SHADY SANDS LIBRARÍA
Que pasou?
Pasou o que pasa sempre.
Todos queren salvar o mundo, pero...
non se poñen de acordo.
Sobreviviría alguén?
Eu.
Deberiamos seguir.
Ei.
Titus, isto é máis ca unha rabuñada.
Precisamos menciñas.
Non sei de onde.
Precisamos a cabeza.
Iso pode esperar.
Ven aquí.
Mira.
LABORATORIO MÉDICO HAWTHORNE DIVISIÓN DE VAULT-TEC CORPORATION
Ei.
Espera.
Podería haber algo aí.
Xa.
Como medicamentos.
Lucy!
INVESTIGACIÓN E DESENVOLVEMENTO LABORATORIO MÉDICO HAWTHORNE
Lucy.
SUBMINISTRACIÓN MÉDICA
Lucy. Lucy.
Grazas a todos por vir.
É importante para min, e para todos,
que vexamos xuntos este lugar.
Como comunidade.
Como familia.
Para que poidamos sandar xuntos.
E reconstruírmonos xuntos.
Que está a pasar?
Acabo de chegar a un acordo coa supervisora do Refuxio 31.
Os nosos refuxios son demasiado sagrados para deixalos baleiros.
Por iso estou anunciando unha campaña de reasentamento.
Uns quedaremos aquí e recuperaremos o Refuxio 33
e outros mudaranse ó Refuxio 32 nas vindeiras semanas,
e comezarán de cero.
Debemos lembrar o ben que nos vai aquí,
nos Refuxios 31, 32 e 33.
Tres democracias e tres Refuxios.
Separados para previr a expansión de ameazas.
Pero conectados os uns ós outros en tempos de necesidade.
Somos afortunados.
Somos a luz que brilla na escuridade,
e seguiremos ese camiño ata levar esa luz ata a superficie.
Ves algo interesante?
Boa limpeza.
Os saqueadores destruíron moito.
Pero non o noso espírito.
Betty?
Que foi do Pip-Boy da miña nai ó morrer?
Enterrouse con ela.
Estás segura?
Enterreina eu mesma.
Eu e mais o teu pai.
PERIGO DE DESPRENDEMENTO
Onde estamos?
Tranquilo.
Todo vai ir ben.
Que é este lugar?
O mellor lugar do mundo.
Un Refuxio.
Subtítulos: Natalia L. Prieto
Supervisora creativa: Paula Maneiro