WAT VOORAFGING...
Weinig blijft hier schoon, Kluisje.
Kijk maar.
Het is niet aan ons om hen te helpen. Ze zijn moordenaars.
Wat stel je dan voor?
Wat ze met ons deden.
Mijn man is vermoord.
Als je vader hier was... zou hij het juiste doen.
Gaat het?
Het openen van de Kluisdeur voor Lucy
viel slecht bij de raad.
Dus ik ben geen poortwachter meer.
Ik heb het hoofd nodig om mijn vader terug te krijgen.
Je kunt mensen niet zo behandelen.
En waarom wel niet?
Vanwege de Gouden Regel.
Hier geldt een andere gouden regel.
'Gij zult verdomme telkens weer op een zijspoor belanden.'
KLINIEK WESTSIDE
Roger.
Ik heet Roger.
Roger. Ik heet Roger.
Ik heet Roger.
Hoi, Rog.
Hé.
Dat ik jou hier tegenkom.
Jij jaagt zeker ook op die premie?
Ja.
Shit.
Hoe voel je je?
Weet je,
het valt hier niet mee.
Die gladhuiden zijn zo onaardig.
Ik zie dat je zelf een gladhuidje hebt.
Verwilder je?
Ja, misschien.
Misschien.
Heb je soms ampullen?
Een pufje en ik ben er zo weer bovenop.
Ik betaal je terug.
Sorry, Roger. Ik ben leeg.
Geeft niks.
Maar jij en je gladhuidige vriendinnetje
kunnen maar beter wegwezen.
Voor 't vervelend wordt.
Het ging best goed.
Achtentwintig jaar sinds de eerste symptomen.
Verdomme.
Niet zo lang als jij.
Jij hebt iedereen overleefd.
Hoelang loop je al rond in het Braakland?
Heel lang.
Heel wat ampullen.
Ik heb altijd goed geld kunnen verdienen.
Zeg,
weet je nog hoe lekker het eten was?
BlamCo macaroni-met-kaas.
IJs en appeltaart.
Jeetje mina.
Appeltaart.
Vroeger deed mijn moeder...
Waarom deed je dat?
Je bent ziek.
Hou op. Alsjeblieft.
Het leven is hier zwaar, maar je hoeft nog niet...
Je hoeft je toevlucht niet te...
Niet te...
Hoe heette je ook alweer?
Lucy MacLean.
MacLean.
Nou, Lucy MacLean,
het is hier niet allemaal perziken uit blik en jam.
Soms moet je gewoon iemand opeten.
Mijn Kluis heeft ook ontberingen gekend.
Tijdens de pest van '77
kon het land niet bewerkt worden door de quarantaine.
Mensen verhongerden.
Ook mijn moeder.
M'n vader woog nog maar 58 kilo
en toch weigerde hij zoiets te doen.
Wat is er zo grappig?
Er is een verschil tussen wat mensen zeggen dat ze deden
en wat ze echt deden.
Jouw papa stond vast vooraan bij de barbecue.
Met een slabbetje met een tekening van de kont van z'n buurman.
Hoe kun je zo leven?
Waarom ga je door?
Ik heb een goeie tegenvraag voor je.
Waarom doe ik al het werk?
Kom op, Kluisje.
Bilreepjes vallen niet uit de lucht.
STEM OP REG MCPHEE ALS OVERZIENER
WERK MET WOODY OVERZIENER VAN DE TOEKOMST
- Morgen, Woody. - Morgen, Reg.
Mooie posters.
Bedankt, Reg. Ik zat de jouwe al te bewonderen.
Lukt het?
Ik heb hem van alles gevraagd. Wie hij is, voor wie hij werkt,
waarom ze Overziener MacLean ontvoerd hebben,
hun eventuele organisatiestructuur.
Niets?
Tweehonderd jaar zonder contact.
Wat moet dit schepsel niet hebben meegemaakt.
Wat doet hij?
Meneer, hou op. Zo bezeert u zich.
Val dood.
Spuit hem maar weer plat.
Voor z'n eigen veiligheid.
We proberen het morgen weer.
Daar ben je. Dat vermoedde ik al.
Ik heb taart, als je wilt.
Ik was erbij toen je voor het eerst rabarbertaart met ijs proefde.
Je was er helemaal weg van.
U bent hier om wat ik zei tijdens de vergadering.
Waarom zou dat zo zijn?
Mensen raakte van streek.
Daar houdt u niet van.
Maar jij wel?
Je bent niet de enige die de afwezigheid van je vader voelt.
Mensen hebben pijn, zijn de weg kwijt.
En nu je zus weg is, ben jij hier de laatste MacLean.
Jouw stem telt zwaarder dan je denkt.
Ik verstopte me.
Tijdens de aanval verstopte ik me in een berging.
Maakt dat je boos?
Doet dat ertoe?
Gewone jongens
kunnen boos worden en dan plassen ze de muur onder.
Maar slimme jongens zoals jij...
Gelukkig heb je niet gezien waar dat toe kan leiden.
Wees gewoon voorzichtig.
Meer vraag ik niet.
Nu snap je het.
Hoe strookt die gouden regel met wat er nu door je hoofd speelt?
Wat ben jij?
Ik ben jou, lieverd.
Geef het maar de tijd.
En waar ging jij heen?
Jij gaat nergens heen.
En daar is je ware moordlustige zelf.
Nee.
Dit hier
is de eerlijkste interactie die we tot nu toe gehad hebben.
Ik kwam even kijken hoe het met je ging.
Eerlijk gezegd niet zo best.
Eerst raakte ik Lucy kwijt
en toen mijn baan als Poortwachter.
Ja.
Hoe verwerk jij de...
dood van de vader van je ongeboren kind?
Zelfde.
Ik zat net Burts spullen uit te zoeken en
misschien wilde jij er wat van hebben.
Ja hoor.
Meer is er niet van hem over.
Hij was een goed mens, Steph.
Denk je?
Natuurlijk. Wat kun je zeggen?
Nou...
Hij was zuinig op z'n schoenen.
Een van de weinige dingen waar hij echt om gaf.
Als hij eenmaal begon over schoenen onderhouden,
dan bleef hij praten tot iedereen de kamer uit was.
Ik hield zoveel van hem.
Die monsters hebben hem van me afgepakt.
Vreselijk. Nare kerels zijn het.
Het zou veel voor me betekenen
als je Burts schoenen zou nemen.
Bedankt, Steph.
Ik zal...
Ik zal ze proberen te dragen.
Mooi. En dit.
Burt.
Nee. Kun je 'm gewoon omhouden? Ja.
Ja. Natuurlijk. Sorry.
Wat bezielde me?
Ja, ik ben Burt.
Dat is een hele natte dame.
Burt.
Transactie.
Ja?
Twee maandvoorraden ampullen.
Ruil, één vrouw, nieuwstaat.
Zo goed als nieuw.
Beoordeling vereist fysieke inspectie.
Stuur haar naar binnen.
Wat is daarbinnen?
Daar kom je zo achter.
Verkoop je me?
Hier heb je ook problemen.
Beproef je geluk maar achter die deur.
Vooruit.
- Welkom. - Goeie grutten.
Grutten? Er zijn hier geen grutten.
Alleen een General Atomics International type 4.
Dat ben ik. En jij lijkt een vrouw te zijn.
Meneer, ik ben Lucy MacLean. Mijn vader is meegenomen en ik
ben ontvoerd.
Hij staat vlak voor...
Gossie, je mist een vinger.
Dat kan natuurlijk niet.
Daar gaan we wat aan doen. Volg me.
Oké.
Sorry voor de rommel. De tijd vliegt tegenwoordig.
Mijn tijdssensoren zijn stukgegaan tijdens de Grote Oorlog.
Dat was minstens een week geleden.
Ga maar zitten op de brancard voor je.
Wat hebben we hier?
Te dik. Te verschrompeld. Deze kan ermee door.
Je boft dat ik geen duim moet gebruiken.
Het is slecht gesteld met de vingervoorraad.
Geef me je hand maar.
Oké. Dit prikt een beetje.
- Bedankt. Ik... - Nou ja.
Ik waardeer dit echt.
Maar een vis heeft mijn hoofd opgeslokt
- dat ik nodig heb... - Zo.
Veel beter, toch?
- Bedankt. Dat... - Geen probleem.
Dat voelt echt heel fijn.
Heb je liever een synthetisch verband,
klassiek katoen, of een zachte mix van de twee?
Hebt u echt katoen?
Natuurlijk. Jij niet?
Dank u.
Weet u, dat...
dat wezen dat me hier bracht, hij...
Je lijkt ongelukkig.
- Hij behandelde me onbeleefd. - Echt waar?
Ik wees hem op de gouden regel.
Hij lijnde me aan en liet me uit een plas drinken
die vast uit dierenpis bestond.
Interessant, hoor.
Ik dacht dat ik een seksslavin werd.
Wat? Nee zeg, wat een walgelijk idee.
Ik ga gewoon je organen verwijderen.
Hier komt het toetjesblad.
Hoi, Norm.
Veronica.
Wat, krijgen zij geleitaart?
Dat zijn m'n bevelen.
Wat zou je vader zeggen?
Hij zou ze zelf de taart geven.
Hij was een heilige.
Wil jij 'm?
Tussen ons.
Ja, ik doe dit in m'n koelkast.
Zie je 't goed?
Ik zie een moordenaar
die zijn verdiende loon krijgt.
Ook voor de onschuldigen in Kluis 32.
Ik weet niet wat ze uitspookten in Kluis 32.
Maar het was allesbehalve onschuldig.
KLUIS 33 COMMUNICATIELOGBOEK
Kluis 31, 32, 33...
ARCHIEVEN KLUIS 32...
TOEGANG GEWEIGERD
Norm. Hoi.
- Zin in een ommetje? - Ja.
NAAR 32
Misschien zat hij te dollen. Maar een van hen zei
dat er iets aan de hand was met 32.
Ik vind dit niet bepaald leuk.
- Waarom ging je dan mee? - Geen idee.
Omdat je nog steeds verliefd bent op mijn zus
en ik je aan haar doe denken?
- Dit is zo fout. - Kom op.
Dit moet je zien.
Fout, fout.
Zie je?
Dit is allemaal heel lang geleden gebeurd.
Het laatste levensteken was van twee jaar geleden.
Hallo daar.
Deze muis kan het ons vertellen.
Deze knaagdierkolonie is een zogenaamde muizen-utopie.
Binnen beschikken de muizen over ieder gemak.
Zoveel eten en zachte slaapplekken als ze maar willen.
Maar uiteindelijk treedt er overbevolking op.
De muizen vechten om het schaarse eten
en de krappe ruimte.
Ze eten elkaar op uit een wanhopige overlevingsdrang.
Als ze al dood waren toen de rovers kwamen,
wie heeft ze gedood?
Ze hebben elkaar kennelijk met hun blote handen gewurgd.
Dat slaat nergens op.
WIJ WETEN DE WAARHEID
VERS ROOMIJS UIT EIGEN FABRIEK!
Lucy.
Lucy, lieverd, wat doe je hierbuiten?
Martha, ik heet Martha.
Sorry voor de onderbreking, maar we hebben een nieuwe aanwinst.
Wat vragen ze, Snip-Snip?
Zestig ampullen.
- Zestig is haalbaar. - Geweldig.
Verwerk haar nu, dan is ze klaar voor de volgende vracht.
Alweer een uitstekend idee, meneer.
- Bedankt, Snip-Snip. - Excuseer.
Aardige robot.
Waar kwam je vandaan, zei je?
Ik ben daar nooit geweest. Hopelijk ga ik binnenkort eens.
Daar zijn we dan. Zullen we beginnen?
Anders moet je metgezel wachten.
Meneer, dit kunt u niet doen.
Ik heb mijn organen nodig.
Niet bang zijn. Knipje hier, knipje daar en het is allemaal voorbij.
Niet bewegen.
Dit doet helemaal geen pijn.
Pardon.
U... mijn... Pardon, mevrouw. Is er iets...
Geen probleem. Totaal niet. Graag gedaan. Wat...
Hallo. Iets. Hier zijn geen grutten.
ABRAXO GOOTSTEENONTSTOPPER
Ik sta tot uw beschikking.
Beschikking. Beschikking.
Handen omhoog.
Doe wat ik zeg, of Snip-Snip gaat eraan.
Het is maar een robot.
Je kunt net zo goed een airco gijzelen.
Een airco zou anders wel fijn zijn.
Ja, een enorm verschil. Maar je weet wat ik bedoel.
Helemaal.
Maar weet zij wat je bedoelt?
Ja.
Ik denk het wel.
Daarom heb ik Abraxo in z'n spuiten gedaan.
Leg uit wat Abraxo met het menselijk lichaam doet.
Zit je goot verstopt met vieze brij
dan maakt Abraxo-ontstopper hem zo weer vrij.
Het is heel giftig.
Oké, ga maar.
Niet alleen ik.
Zij ook.
Hé, bedankt.
Allemaal, zei ik.
Mevrouw, u begrijpt het niet.
Niet bang zijn.
Jullie zijn vrij. Ga maar.
DOL
O, jee.
Wat is er mis...
Hallo daar.
Tot ziens.
Martha. Ik heet Martha.
Ja. Je heet Martha.
Nee.
Martha. Ik heet Martha.
Alsjeblieft.
Kom. Ik weet dat daar iemand is. Zeg wat.
Alsjeblieft.
Pardon, mevrouw.
Kan ik uw dag soms beter maken?
Nee, bedankt.
Jemig.
Oké.
We kunnen gerust stellen dat ze zijn doorgedraaid.
Maar hoe kwamen de rovers dan binnen?
DOOD AAN HET MANAGEMENT
Die mensen waren gek. Als er overlevenden waren,
rolden ze vast de rode loper uit voor de rovers.
LOGBOEK KLUISDEUREN
TOEGANG TOT LOGBOEKEN...
De deur is van buitenaf geopend.
Nee. Daar is een Pip-Boy voor nodig.
- Ze hadden er een. - Van wie dan?
Mijn moeder.
Als je die niet neemt, verander je in zo'n ding?
Werkt dat zo?
Misschien dat ik er ook zo uit ga zien.
Maar nooit vanbinnen.
Gouden regel, klootzak.
Dat meen je niet.
Ik zou het graag met jullie delen, maar...
Dit is mijn feestje.
Een oude Mexicaanse grafrede luidt: 'Feo, fuerte y formal.'
Dat betekent: 'Hij was lelijk, sterk en had waardigheid.'
Nou, Joey,
twee van de drie wil ik je wel geven.
Ik hoop dat je lood lust, vuile communist.
Ondertiteld door: Xander Purcell
Creatief supervisor Florus van Rooijen