Skończyłeś, Peter.
Jest pięknie.
Wyobraź to sobie za 10 lat, w trakcie kolejnego zaćmienia,
kiedy zacznie się wstąpienie do Eternis.
Usiądź.
Mogę cię o coś zapytać?
Skoro wszystkim twoim wyznawcom wszczepiono te...
- Nanoboty? - Nanoboty, właśnie.
Można ich uznać za „chętne dusze”, o których powiada stronica?
Tak, o ile chętnie zgodzili się na ich wszczepienie.
Wtedy wszyscy razem trafimy do Eternis.
- Mam coś dla ciebie. - Co takiego?
To jakiś prezent?
Zamknij oczy.
Dlaczego?
Muszę zmierzyć moc twojej duszy,
by wiedzieć, ilu będę potrzebował do osiągnięcia Eternis.
Obiecuję ci, że kiedy za 10 lat
przeciągnę to ostrze po własnym gardle,
swoje myśli skieruję ku tobie.
Siedem spirimów.
Nieźle.
10 czerwca 2010. 5,5 na osobę.
170 dusz na ceremonię...
Dla pewności – 200.
Atlas, chodź tu.
Potrzebujemy piły do kości, worki na śmieci i wybielacz.
Ile jeszcze sygnałów musimy odebrać, by ustalić jego lokalizację?
Tylko jeden, szefie.
To gdzieś w tej okolicy.
Jak tylko się odezwie,
satelita i maszty antenowe Smyle'a namierzą go
i podadzą nam jego lokalizację.
- Precyzyjnie? - No, kurwa, raczej!
Przepraszam, przemawia przeze mnie pasja do pracy.
Wiem, że ci jej nie brak.
No, proszę, to 10 minut jazdy stąd.
Zaraz, ja nie mam samochodu.
Biorę twój!
Witajcie, wędrowcy kosmosu.
Jesteście wybrańcami.
Moi lojalni wyznawcy, moja trzodo.
- Musimy być ukryci. - Tutaj?
Nie martw się. Nie zwracają na nas uwagi.
Idą jak barany na rzeź.
Są jak w transie.
Musimy dostać się do środka
i powstrzymać Toynbee'ego przed pełnym zaćmieniem.
Widzicie gdzieś Richarda?
Pójdzie tam, gdzie oni.
Wszyscy muszą umrzeć w tym samym miejscu i chwili,
jeśli plan Toynbee'ego ma się udać.
Skąd to wszystko wiesz?
Mam swoje źródła.
- JoJo74? - Żartujesz.
Co oni robią?
Astrid, podaj kamerę.
- Wszystko okej? Jesteś blada jak trup. - Tylko zmęczona.
Okej.
Góra.
Sprawdza ich oczy.
Po prelekcji Toynbee'ego oko Richarda zrobiło się czerwone.
- Może ci ludzie też tak mają. - Emily mówiła coś o oczach.
Szukaj ognia w ich oczach.
Świetnie. Niezła kicha.
Bez czerwonych oczu nie wejdziemy.
Chyba że...
zrobimy sobie czerwone oczy.
Stoję na polu, jakieś osiem kilometrów od biura.
Widzę cię. Masz coś?
Nie, tu nic nie ma.
Poczekaj, jest jakiś stolik.
Bjorn, sprawdź mapę zasięgu.
Sygnał zanika w okolicy Portland.
60 procent i spada.
Wykiwali nas, Bjorn.
Znajdź Gusa Robertsa i połącz mnie z nim.
Za parę minut krople do oczu będą gotowe.
- Halo, tu Gus Roberts. - Mówi JoJo74.
- Jak było w Hinckley? - Hej, JoJo.
Skąd wiesz, że tam byłem?
Na swoim kanale mówiłeś, że się wybierasz.
Tak, coś wyskoczyło.
Posłuchaj. Nie jedź do Portland.
Pamiętasz, jak mówiłam o tych, którzy pociągają za sznurki?
Tak.
Od tej chwili właśnie to robią.
Wszystko, co widzisz i słyszysz, jest ich dziełem.
Okej.
Dzisiaj będziesz musiał dokonać wyboru, Gus.
- Nie ufaj im. - Komu mam nie ufać?
Dave. To Dave.
Dzwoni Dave.
Sekundę.
Hej, Dave.
- Musisz przyjechać do Portland. - Już tu jesteśmy.
Co za talent! Zrobisz coś dla mnie?
Nie mogę. Zwykle ci nie odmawiam, ale to sprawa rodzinna.
Na pewno nie jest ważniejsza od mojej.
Właśnie, że jest.
Mój teść, Richard, został porwany przez szalonego okultystę...
Petera Toynbee.
Skąd wiesz?
Bo nie tylko ty interesujesz się zjawiskami paranormalnymi.
Domyślam się, że twój teść jest jednym z wielu.
Jak to zrobił? Przeprowadził zbiorową hipnozę?
Wprowadza im do oczu wybuchowe nanoboty.
Sygnał słabnie w Portland.
Bez naszego sygnału Toynbee zrobi, co zechce.
Pomogę ci, ale musisz zrobić dokładnie to, co powiem.
Co ty na to, że ktoś ostrzegł mnie, by nie ufać temu,
kto każe mi robić to, co powie?
Że musisz się dobrze zastanowić nad tym, komu ufasz.
Temu komuś... czy mnie.
Hej, JoJo. Jestem z tobą. Będziemy się trzymać z dala od Portland.
Mądra decyzja, Gus.
- Hej, Dave. Co mam robić? - Brawo.
Musisz przywrócić sygnał Smyle'a,
zanim dojdzie do pełnego zaćmienia.
Można wywołać zwarcie i odciąć nanoboty,
ale to się nie uda bez pełnego sygnału Smyle'a.
Musisz tylko...
Dave?
Davidzie?
Jeden, pięć, dziewięć, siedem.
- Jeden, pięć... - Czyj to głos?
- Jeden, pięć, dziewięć, siedem. - Nie wiem, ale zobaczymy.
Hej.
Hotel jest niedaleko. Wyłącz to.
- Już. - Siedem.
My z Helen spróbujemy opóźnić Toynbee'ego.
Skoro Alfie opuścił maszynę, to co lub kto blokuje teraz sygnał?
Nie wiem. Może inny duch taki jak ty?
Kiedy się zorientowałaś?
- Już! - Sorry.
Kiedy się zorientowałaś, że nie żyjesz?
Jak poszliśmy do szpitala. Wiedziałam, że coś jest nie tak.
Moja mama podczas tego obrzędu...
Próbowała mi powiedzieć. Powiedziała...
„Żałuję, że nie mogę cię ocalić”.
Trzeba było mi powiedzieć.
Czasem trudno jest wyznać prawdę.
To wszystko zmieni.
Cholera! Przepraszam.
- Chyba nie dam rady, Gus. - Dasz. Wiem, że dasz.
Nie jesteś już tylko siostrą chłopca z Hinckley.
Jesteś niezależna, Helen.
Spokojnie. Dobrze ci idzie.
Proszę.
- Stać. - Gus.
A ten?
W porządku.
Pewnie.
Hej.
Jak najszybciej znajdź Richarda.
- I uciekamy daleko stąd. - Jak daleko?
Aż jego głowa nie wybuchnie.
Okej.
To tu.
WSTĘP WZBRONIONY
Richard.
To ja.
Witaj.
Też idziesz z nami?
Musimy stąd iść.
Ale wybieramy się do Eternis.
Jesteś w niebezpieczeństwie.
Idziemy.
Co ty wyprawiasz?
Odwal się.
- Znalazłeś trolla? - Musimy zrobić zwarcie i odciąć nanoboty.
Co? Jak?
Przedwcześnie wprowadzając 8G.
8G? Mamy dopiero 6G.
Jakiś ty naiwny.
Zawsze mamy kilka G w zanadrzu.
Czas rzucić okiem na nasze zabawki.
- Pan Skellington. - Jeden, pięć, dziewięć, siedem.
Jeden, pięć, dziewięć, siedem.
Kto tam jest?
Jestem Elara.
A wy?
Znam was.
CovColCosCon.
To przez ciebie, kretynko, Alan zabił Keitha.
- Co za tupet. - Mówiłem ci,
że to nie była zabawa.
Zaraz.
Jak się tu znalazłaś?
Trzeba być martwym, nie?
Dobrowolnie oddałam życie.
To zaszczyt asystować doktorowi Toynbee.
Dzięki mnie garstka przedostanie się z tego wymiaru do następnego.
A co będzie z tobą?
Blokuję sygnał Smyle. Nie możecie mnie powstrzymać.
Nie tkniecie mnie. Istnieję w sferze duchów.
Nic ci nie jest?
Jak ją powstrzymamy?
Przenieś mnie do wewnątrz.
- Co? - Tak jak mówił Gus.
Jesteś łącznikiem.
Otwierasz wrota między światem żywych i umarłych.
Tak było z Alfiem i moją mamą.
I ze mną.
Ale jak?
Otwórz drzwi.
Ja przez nie przejdę i skopię jej tyłek.
Wiesz, że cię słyszę?
Powstrzymam jej blokadę sygnału
i cały plan Toynbee'ego weźmie w łeb.
Na wszelki wypadek.
Jak tu weszłaś?
Dawaj, suko. Pokaż, na co cię stać.
Oto dr Peter Toynbee!
Jesteście gotowi?
- Pytam, czy jesteście gotowi. - Tak!
Dokończ połączenie i odpowiedz.
Co?
Ja pierdolę, Atlas.
Planujemy to od dekady. To proste.
- Teraz? - Tak.
Nareszcie. Co za kutas.
Co to?
- Bo cię wyłączę. - Tak?
Może ja wyłączę ciebie?
Jesteś Poszukiwaczem prawdy.
Co chcesz z tym zrobić?
Naprawię straszliwy błąd.
Słuchaj, wcale nie chcesz tego robić.
- Przez to zginą ludzie, Elaro. - Czemu mam cię słuchać?
Chodź tu!
- Jesteś tylko głuptaskiem. - Jak śmiesz!
Co za tupet. Słuchaj, wcale tego nie chcesz.
Masz mnóstwo czasu. Całe życie.
Wszyscy trafimy do Eternis. Nie chcesz tego?
Dr Toynbee nigdy by mnie nie skrzywdził.
Zamknij się!
Nie wygrasz, Elaro.
Skąd ta pewność?
Uwierz mi. Nie żyję dużo dłużej niż ty.
Po co ci ten kretyński szal?
Zostaw go. To prezent od doktora Toynbee.
Na pewno jesteś sentymentalny. Wyglądasz na dupka.
Moja ręka! To boli!
- Astrid! - Zostawcie...
Jestem zajęta.
Mamy problem!
Musicie dojść do tego sami.
Jeśli to tu wejdzie, to będzie koniec.
Ojej! Ostrzegam,
byłem uniwersyteckim mistrzem boksu.
Tak?
Ja rzuciłem szkołę, mając 15 lat.
Czyli sygnał Smyle'a to coś więcej niż telekomunikacja?
Istnieje teoria mówiąca, że poza super szybkim łączem
w świetnej cenie,
sygnał Smyle'a zapewnia rodzaj izolacji
przeciwko przenikaniu się wymiarów.
Jeśli Gus przywróci sygnał Smyle'a,
przez nanoboty przejdą impulsy 8G,
a te, by się chronić, wywołają zwarcie.
- Pokonane własną bronią. - Dokładnie.
Powiedziałbym: „Do zobaczenia po drugiej stronie”,
ale nie jesteś zaproszony.
Nikt z nich nie jest.
Moje dzieci...
już czas...
byśmy uwolnili się od tego świata...
i razem wstąpili do Eternis!
Hej.
Kocham cię, Gus.
Dalej, Gus, nie zawiedź mnie.
- Co tak długo? - Nigdy wcześniej tego nie robiono.
Pospiesz się, Astrid!
Elaro, Toynbee cię oszukał.
Nie rozumiesz?
Opuścił cię. Jak wszystkich.
Chce się tam udać sam.
Pozostali będą martwi, a ty na zawsze utkniesz w tej maszynie
z ciężkim syndromem FOMO.
- Nieprawda! - Pozwól, by ściągnął cię z powrotem.
Da radę. Jak ze mną.
Znów możesz być sobą.
Nie boję się ciebie.
Jestem, kurwa, łącznikiem.
Spoko.
Zaćmienie. Już czas.
Dziękuję, doktorze Connelly.
Już prawie.
Czas się skończył. Na czym stoimy?
Astrid?
Elaro?
Znoszę protokół 1597.
PREMIERA ZAKOŃCZONA
- Udało się! - Dalej!
Przestań!
Udało się?
Okej, teraz wyciągnijmy was stamtąd.
Astrid?
Astrid!
Wszystko popsułeś.
Dzieło mojego życia.
A miało być tak pięknie.
To powiedziałeś Emily?
Emily Roberts.
Była moją żoną.
- Co ja tu, u licha, robię? - Richard?
Mój Boże!
Gdzie Gus?
Gus!
- Wszystko gra? - Tak. Ale było.
Wszystko okej?
Kurde.
Wyślij ekipę sprzątającą do Portland.
Dalej.
Gdzie Astrid?
Astrid jest duchem.
Była duchem.
Duch? Cały ten czas?
Przeniosłem ją do maszyny i...
Nie umiałem jej ściągnąć z powrotem.
- Gdzie jest teraz? - Tam, gdzie Alfie.
Duch... z piwnicy...
to była jej mama.
Czyli to przez Astrid nasze życie się posypało?
Przez nią robili na tobie testy, a ja zachorowałam?
Tak.
A teraz odeszła.
Ale gdzieś tam wciąż jest.
Ściągnęliśmy ją raz, może uda się ponownie.
- Jak? - Jak?
Jesteśmy poszukiwaczami prawdy.
Wyłączmy to.
Zostaw.
- Na wszelki wypadek. - Znajdziemy ją.
Gazu, Elton. Może zdążymy na The Chase.
Żadnego gazu.
Obejrzymy na telefonie.
Odkąd to Smyle ma 8G?
Zastanawiałem się, kiedy złożysz mi wizytę.
W kogo, u licha, się wcieliłeś?
W człowieka.
Jakiego człowieka?
Tego samego, co zawsze.
To okropna peruka.
Przynajmniej tym razem jesteś ubrany.
Dobrze wyglądasz w garniturze.
Dziękuję.
Ty też.
Toynbee był pomyłką.
Tak zafiksował się na nieśmiertelności, że stracił perspektywę.
Nie powinnam była na nim polegać.
Dupek.
Nie powierzaj człowiekowi zadania dla istoty wyższej.
Wyskoczymy coś zjeść?
Próbujesz znowu wyciągnąć mnie z biura?
Skąd.
Spuść na chwilę wzrok z Portland.
- Oczywiście. - Przykro mi z powodu Astrid.
Nie chciałbym być teraz nią.
Halo?
Tłumaczenie napisów: Małgorzata Siemionkowska