บทที่ห้า
เทนเนสซี
การอพยพหนีภัย
ฉันจะปล้ำเธอให้มันเลยเชียว
ช่วยดูแลรถม้าแทนฉันที โฮเมอร์
เลิกร้องซะที
เขาไม่กิน
มันไม่กินก็เรื่องของมัน
ที่นี่เคยเป็นดินแดนของเผ่าเชอโรคี
เส้นทางธารน้ำตาและความตาย
พ่อผมเคยผ่านมาที่นี่หนหนึ่ง
เขาว่าสมัยนั้นเป็นป่า
และตอนเขาผ่านขากลับ ทั้งหมดถูกพวกผู้อพยพแผ้วถางจนโล่ง
แหม...
ตอนนี้โล่งเป็นสองเท่า
มันเริ่มได้ยังไง
เดาว่าฟ้าผ่า
- จริงไหม โฮเมอร์ - ครับ
พวกเขาคงจะทำอะไรให้พระเจ้าโกรธ
เปล่า ก็แค่ประกายไฟที่เอาไม่อยู่เท่านั้น
แค่ประกายไฟ
ฉันฟังเสียงหลุมศพ
และหลุมศพร้องโหยหวน
ตรงนั้นไม่มีใคร
ที่จะให้คำตอบฉัน
พระเจ้า ฉันต้องตอบ
ตัวฉันเอง
แจสเปอร์
นี่
แจสเปอร์
ฉันรู้ว่าคุณได้ยินฉัน
ลืมตาแล้ว
ทำไมคุณถึงร้องเพลง อย่างกับเพิ่งกลืนอาหารวันคริสต์มาส
คุณต้องกินบ้าง
รู้ไหม พระอาทิตย์ขึ้นข้างหลังเรา
ก็แปลว่าตลอดเวลามานี้ เรากำลังมุ่งหน้าไปทางตะวันตก
แจสเปอร์ แจสเปอร์ คุยกับฉันที
ได้โปรด
ฉันกำลังไปที่
แม่น้ำจอร์แดน
ฉันกำลังไปที่แม่น้ำจอร์แดน
ฮาลเลลูยาห์
บอกว่าฉันกำลังไปที่
แม่น้ำจอร์แดน
ฉันกำลังไปที่แม่น้ำจอร์แดน
สักวัน
โฮเมอร์ หลีกไป
ผมว่าคุณคงอยากรู้ว่า
ผมตามคุณมาในนอร์ทแคโรไลนาได้ยังไง
- ไม่ค่ะ - ไม่เหรอ
แต่ดูเหมือนคุณอยากเล่าให้ฉันฟัง
ความจริงก็คือคุณโผล่มาเอง
ทางการได้จับกุมคนที่เห็นด้วย กับการเลิกทาสคนหนึ่งในเวอร์จิเนียใต้
ซึ่งพูดถึงสถานีแถวนี้บนตีนเขา
ผมเลยตัดสินใจมาดู
เพื่อทำความเข้าใจ แผนสมรู้ร่วมคิดที่ใหญ่กว่านั้นให้มากขึ้น
ผมมาปุ๊บก็เจอคุณแทบทันที
งั้นก็โชคช่วยสินะ
ทั่วทั้งแผ่นดินนี้ คนพูดถึงอาร์โนลด์ ริดจ์เวย์
นักจับทาสผู้ยิ่งใหญ่ ว่ามีพรสวรรค์พิเศษ
รับประกันได้ว่าผมจะจับคุณได้อยู่ดี
ไม่ช้าก็เร็ว ก่อนที่ร่องรอยจะหายไป
แบบเดียวกับที่คุณจับแม่ฉันน่ะเหรอ
โฮเมอร์
มันชื่ออะไรนะ คนที่เจอนอกไร่ของแรนดัล
เลิฟวี่
เลิฟวี่ใช่ไหม
- ครับ เลิฟวี่ - เลิฟวี่
เรื่องหนึ่งเกี่ยวกับเทอร์เรนซ์ แรนดัล
เขาไร้ความปรานี แต่เขามีจินตนาการล้ำเลิศ
ที่แขวนคอนักโทษที่สร้างขึ้นใหม่สามอัน
สำหรับพวกคุณแต่ละคน
และขณะที่เราเลี้ยวเข้าถนนสายหลัก
เราก็เห็นเลิฟวี่ห้อยต่องแต่ง
ถูกแขวนตรงซี่โครงเข้ากับเหล็กแหลม
สองสามชั่วโมงต่อมา เมื่อเรากลับ ผมได้ยินเสียงดัง เสียงเสียงหนึ่ง
ซึ่งผมนึกว่ามาจากในบ้าน แต่เปล่า
ไม่ใช่ มันมาจากสิ่งที่อยู่บนที่แขวนคอ
หล่อนยังมีชีวิต
เลิฟวี่
ว่ากันว่าหล่อนอยู่ตรงนั้น... สองวัน
ขากระตุก ร่างกายขยับ
สองวัน
สองวันเต็มๆ
เดินเข้าไป พวกแก
เร็วเข้า
- ไม่ๆ - มานี่
- ไม่ๆ ไม่ๆ - มานี่
ไม่ๆ ไม่ๆ
เอาละๆ รอเดี๋ยว
เอาละๆ
ต้องอย่างนี้สิ
จะวางภาระของฉันลง
ที่ริมฝั่งแม่น้ำ
วางอาวุธลง
จะวางภาระของฉันลง ที่ริมฝั่งแม่น้ำ
ได้อะไรมาบ้าง
ไม่ศึกษาสงครามอีกต่อไป
ฉันจะไม่ศึกษาสงครามอีกต่อไป
เอาขึ้นรถ
ไม่ศึกษาสงครามอีกต่อไป
จะไม่ศึกษาสงครามอีกต่อไป
ไม่ศึกษาสงครามอีกต่อไป
ไปต่อ
ให้มันได้อย่างนี้สิ
ตายละ
ไม่ๆ!
พอซะที
ไม่!
ฉันฟังเรียกชื่อ
และมีการเรียกชื่อกัน
ตรงนั้นไม่มีใคร
ที่จะให้คำตอบฉัน
พระเจ้า ฉันต้องตอบ
กระเจี๊ยบเหรอ
ตัวฉันเอง
ฉันฟังเสียงหลุมศพ...
แอนนี่บ่าวรับใช้เคย...
และหลุมศพ...
แอนนี่บ่าวรับใช้บ้านผม เคยปลูกกระเจี๊ยบ...
ให้พ่อผม
เขาชอบกระเจี๊ยบมาก
ผมไม่ค่อยชอบเท่าไหร่
มันเป็นเมือกมากเกินไป
แต่มันเป็นพืชที่ทนทายาด ตายยาก
ไม่ว่าปีนั้นฝนจะตก มากหรือน้อยขนาดไหน ก็ไม่ตาย
กระเจี๊ยบเหรอ
มันคิดไว้แล้ว
เทนเนสซีถูกสาป
เส้นทางธารน้ำตาและความตาย
ก็เราไง ถ้าเราไม่เปลี่ยนเส้นทาง
ขืนไปต่อ เราจะต้องอดตาย เพื่ออะไร วิญญาณที่ทุกข์ทรมานของคุณเหรอ
อย่าพูดมากน่า โบสแมน
กินอาหารซะ
แค่พ่อผิวปาก คุณก็วิ่งแน่บแล้ว
กินซะ ฉันบอกให้กิน
เอานั่นไปไกลๆ ฉัน
โฮเมอร์
นั่งลง นั่งลง
เขาเป็นคนปลดโซ่เธอวันนี้
ด้วยสายตาที่คิดมิดีมิร้ายครับ
ไอ้เด็กจอมหาเรื่อง
ผมมีสิทธิ์ปลอบประโลมตัวเอง ผมก็มีความต้องการ
ใช่ ผมเป็นคนสุดท้ายที่เหลืออยู่
ขาดผมไปจะมีโฮเมอร์คนเดียวให้ทุบตี เขาคงชอบหรอก
เอาแต่พูดว่า ไม่เชื่อเรื่องจิตวิญญาณอันยิ่งใหญ่
จิตวิญญาณอันยิ่งใหญ่ไม่เชื่อมั่นในตัวคุณ
ไม่ อย่า ได้โปรด
และมีการเรียกชื่อกัน
ตรงนั้นไม่มีใคร
ที่จะให้คำตอบฉัน
พระเจ้า ฉันต้องตอบ
ตัวฉันเอง
ฉันฟังเสียงหลุมศพ
และหลุมศพร้องโหยหวน
ตรงนั้นไม่มีใคร
ที่จะให้คำตอบฉัน
พระเจ้า ฉันต้องตอบ
ตัวฉันเอง
ฉันฟังเรียกชื่อ
และมีการเรียกชื่อกัน
ตรงนั้นไม่มีใคร
ที่จะให้คำตอบฉัน
พระเจ้า ฉันต้องตอบ
ตัวฉันเอง
ฉันฟังเรียกชื่อ
และมีการเรียกชื่อกัน
ตรงนั้นไม่มีใคร
ที่จะให้คำตอบฉัน
พระเจ้า ฉันต้องตอบ
ตัวฉันเอง
แจสเปอร์
ฉันรู้ว่าคุณไม่พูดกับฉัน แต่ฉันจะพูดกับคุณ
และคุณต้องฟัง
หรือไม่ฟัง
ร้องเพลงของคุณไปก็ได้
คนผิวขาวในเทนเนสซี เตรียมลงโทษพวกเขา
แต่ถ้าโลกนี้มีความยุติธรรมอยู่จริง ฉันทำอะไรผิด
แม่ต่างหากคือคนที่ควรถูกลงโทษ
โทษฐานหลบหนี ที่แย่กว่านั้น โทษฐานทิ้งฉันไว้กับเขา
นั่นคือสิ่งเดียวที่แม่ทิ้งไว้ให้ฉัน
ไม่ใช่ที่ดิน ไม่มีที่ดินแล้ว แต่เขายังอยู่ที่นี่
แม่คะ แม่อยู่ไหม
หนูรู้ว่าแม่อยู่
แม่กำลังมีความสุขมากบนนั้น
แต่ถ้าเราเจอกันละก็
หนูจะเตะแม่ให้ฟันร่วงเลย สัญญาได้
ไง เลิฟวี่
เป็นไงบ้างจ๊ะ
ฉันขอโทษกับเรื่องที่เกิดขึ้น
ฉันรู้ว่าเธอยังมีชีวิตอยู่ที่ไหนสักแห่ง ฉันรู้ว่าเธอกำลังมองลงมา
ฉันคิดถึงเธอ
ซีซาร์...
ถ้าฉันย้อนเวลากลับไปได้ ฉันจะไม่ทำอย่างนี้
แต่ฉันว่าคุณรู้อยู่แล้ว
สักวันฉันจะเจอคุณอีก
และฉันจะแก้ตัวใหม่
เกรซ
คุณเข้มแข็ง คุณเข้มแข็งกว่าฉัน
คุณไม่ถูกล่ามไว้กับรถม้า
คุณเป็นอิสระแล้ว
"ความสุขจงมีแก่ผู้ที่เอา
"ลูกเด็กเล็กแดงของเจ้า เหวี่ยงกระแทกลงกับก้อนหิน"
ขอบคุณพระเจ้า คุณไม่มีอะไรจะพูดแล้ว
คุณมาจากไหน
ผมมาจากฟลอริดา
คุณไปทำอะไรที่นั่น
คิดว่าอะไรล่ะ ผมเป็นคนงานไร่
คนงานไร่เหรอ แขนผอมกะหร่องนั่นน่ะนะ
แจสเปอร์ คุณมีครอบครัวไหม
พวกเขาจับคุณได้ยังไง
ผมหนีมาได้ถึงเทนเนสซี
ชายคนหนึ่งจับผม ตอนผมกำลังค้นตู้อาหารของเขา
แจสเปอร์ ตลอดเวลาที่ผ่านมา เราน่าจะได้คุยกัน
แต่นี่ฉันนึกว่าคุณสติไม่ดี
คุณต่างหากที่สติไม่ดี คอร่า
ทุกครั้งที่คุณหนี ผลลัพธ์เป็นอย่างเดิม คุณสติไม่ดีหรือไม่ก็โง่
- ทำไมคุณถึงไม่กิน - จะมีประโยชน์อะไร
จะกินให้กลับไปแข็งแรงทำไมกัน
ได้คืนสู่เหย้าหรือไง
เรากำลังจะตาย
สุดท้ายจะเหลืออะไร
ก็แค่ผงดำๆ ให้ลมพัดไป
คุณมองโลกในแง่ร้าย
- คุณยอมแพ้ชีวิต - ผมไม่ได้ยอมแพ้
ผมเป็นอิสระต่างหาก
ไม่มีใครทำอะไรผมได้
- นาย ดูสิ - โฮเมอร์
อย่าแตะต้องอะไรนะ
วางมันลง
เขาอยู่กับคุณมานานแค่ไหน
ผมซื้อเขามา...
จากคนแล่เนื้อที่แอตแลนตา ขายให้เพื่อล้างหนี้
ซื้อเขามาห้าดอลลาร์
นิสัยบางอย่างของเด็กคนนี้น่าสนใจ
ไม่รู้ทำไม
ผมไม่เคยมีทาสมาก่อนในชีวิต
ผมไม่รู้สึกอยากมีทาส
ก็เลย...
ร่างเอกสารปล่อยทาสเป็นอิสระวันรุ่งขึ้น
พยายามไล่เขาไปแล้ว
แต่เขาตามผมมา
หลายต่อหลายครั้ง ก็กลับมาตลอด
เดาว่าอยู่กับผม
เขาได้เรียนรู้บางอย่างเกี่ยวกับโลกนี้
มีจุดมุ่งหมาย
คุณให้เขาขังตัวเองตอนกลางคืนเหรอ
อ้อ เรื่องนั้น
เขาบอกว่าเป็นทางเดียวที่เขาจะหลับลง
โรคไข้เหลือง
ฟ้าผ่าทำให้เป็นแบบนี้เหรอ
ไฟไหม้พวกนี้ไม่ได้เกิดจากฟ้าผ่า
นั่นเป็นแค่เรื่องเล่าที่ฉันเล่าให้ฟัง
เทนเนสซีกำลังมอดไหม้
เพราะชาวบ้านโง่ๆ บางคน
จุดไฟเผาเพื่อแผ้วถางป่า
และคุณรู้ดีสินะ
ผมว่างั้นแหละ
ผมเป็นคนที่นี่
ตามมา
แจสเปอร์
โฮเมอร์ แจสเปอร์อยู่ไหน
แจสเปอร์
ไป ดูในป่า เร็วเข้า แจสเปอร์
- แจสเปอร์ - แจสเปอร์
แจสเปอร์
อย่าหนีเชียว
แจสเปอร์
ไม่มีเวลามาทำแบบนั้น
พระองค์จะมองคุณ
เห็นสิ่งที่คุณทำลงไป
พระองค์จะมองคุณและเห็นสิ่งที่คุณทำลงไป
เรื่องที่เกิดตรงนั้น...
เป็นความผิดฉันเอง ไม่ต้องวิตกอะไรทั้งนั้นนะ
ไม่มีโบสแมนแล้ว
ตอนนี้น่ะ โฮเมอร์
มีแค่นายกับฉัน
นายต้องรับผิดชอบมากขึ้น
ฉันต้องการให้นายเข้มแข็ง เหมือนฉัน
ระแวดระวัง เหมือนฉัน
ภูมิใจในงานที่ทำ
คนเราควรมีความสุขกับการจัดการ
และรับมือกับหน้าที่รับผิดชอบของตน
ใช่
เราไว้ใจกันและกัน
เรามีจิตวิญญาณเดียวกัน
ฉันต้องการให้นายโตเป็นผู้ใหญ่
ครับผม
เอาละ
ดีมาก
เราเข้าใจกันแล้ว ดีแล้ว
รับไป สำหรับนาย
ดีมาก
กินซะ
กินสิ
อย่าทำตัวไม่รู้จักบุญคุณ
แก...
นังผู้หญิงไม่รู้จักบุญคุณ จะกินไหม
กินซะ กินเข้าไป
แก!
นี่ แกอยากจะ...
อยากมีชีวิตอยู่ไหม
กุญแจ! โฮเมอร์!
ชอบแบบนั้นใช่ไหม มองหน้าฉันสิ
ชอบแบบนั้นใช่ไหม จะได้เห็นกัน
เร็วเข้า นอนคว่ำ
ฉันจะดูแกติดหวัด
ให้แกแข็งตายไปเลย
เอาไว้ก่อไฟ
จะคอยดู
ฉันจะคอยดู
นั่งดู
จะคอยดูแก
พับผ่าสิ
จะคอยดูแก
หนาวชะมัด
จิตวิญญาณอันยิ่งใหญ่
ไอ้จิตวิญญาณอันยิ่งใหญ่
พับผ่าสิ ช่างหัวแก ช่างแก
จิตวิญญาณอันยิ่งใหญ่
พับผ่าสิ แก...
ติดสิ ติดสิ
ตรงนั้นแหละ
เฝ้าเธอไว้ โฮเมอร์
โฮเมอร์
ฉันจับมันได้แล้ว
เก่งมาก นาย
นาย
คอร่า
- โฮเมอร์ เฝ้าแจสเปอร์ไว้ - ครับผม
คอร่า
พอได้แล้ว คิดว่าง่ายหรือไง
มานี่ ต้องการอย่างนี้ใช่ไหม
มันไม่ง่ายแบบนั้นหรอก
มันไม่...
มันไม่ง่ายแบบนั้นหรอกโว้ย
- โฮเมอร์ - นาย
แจสเปอร์ เขา...
- ล่ามโซ่มันด้วยกัน - แต่นาย แจสเปอร์ตายแล้ว
และแม่นี่คิดว่า ตัวเองพร้อมที่จะตาย งั้น...
- เราจะล่ามพวกเขาด้วยกัน - ไม่นะ ไม่
ไม่นะ ไม่ๆ
- ไม่นะ - กุญแจ
ฉันขอโทษ
ฉันจะไม่หนีอีก ฉันจะไม่หนีอีกแล้ว
ไม่หนีอีกแล้ว ฉันสัญญา
เลิกล่ามฉันเถอะ
เลิกล่ามฉัน
แม่
- เลิกล่ามฉัน - แม่ เลิกล่ามฉัน
- ได้โปรด - หล่อนอยู่ไหน
แม่
- ฉันขอโทษ - เลิกล่ามแกเหรอ
แม่บอกไม่ได้
ไม่
เลิกล่ามแกเหรอ
ไม่
ฉันจะลากเสื้อคลุมสีขาวตัวยาว
ลงไปที่ริมฝั่งแม่น้ำ
ทางลับ ทางทาส
ลงไปที่ริมฝั่งแม่น้ำ
จะลากเสื้อคลุมสีขาวตัวยาว
ลงไปที่ริมฝั่งแม่น้ำ
ไม่ศึกษาสงครามอีกต่อไป
ฉันจะจะไม่ศึกษาสงครามอีกต่อไป
ไม่ศึกษาสงครามอีกต่อไป
จะไม่ศึกษาสงครามอีกต่อไป
ฉันจะไม่ศึกษาสงครามอีกต่อไป
ไม่ศึกษาสงครามอีกต่อไป
คำบรรยายโดย สุดาภรณ์ ปลื้มปิติวิริยะเวช
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลลวรรณ