สิ่งแรกและสิ่งสุดท้ายที่แม่ให้ฉัน
คือคำขอโทษ
บทที่หนึ่ง
จอร์เจีย
อะไร
คิดว่าฉันจะร้องโหยหวนเหรอ
ผมไม่ได้ดื่มเหล้ามามากขนาดนั้น ไม่
ผมอยากคุยกับคุณ
งั้น...
เราก็คุย จะเอายังไงต่อ
จะให้ฉันช่วยอะไร ซีซาร์
ผมกำลังจะกลับขึ้นเหนือ
เร็วๆ นี้
หนีไป และผมอยากให้คุณไปด้วยกัน
คุณกำลังจะขึ้นเหนือ...
และฉันกำลังจะไปกินข้าว
ได้โปรด คอร่า
ผมไม่อยากให้คุณฟ้องเรื่องผม ผมต้องเชื่อใจคุณ
แต่ผมต้องหนีไปจากที่นี่ ผมต้องไป
คุณจะอยากให้ฉันไปด้วยทำไม
นำโชค
นำโชคเหรอ
ฟังให้ดีนะ ซีซาร์
ฉันรู้ว่าคุณอยู่ในไร่นี้มาได้ไม่นาน
แต่มีอย่างหนึ่งที่ป่านนี้คุณคงรู้แล้ว ฉันไม่นำโชคให้ใคร
ฉันไม่ใช่... ของใคร
ลูกพี่แอนโทนี
หวัดดีฮะ พ่อ
ในท้องทุ่งเก่าแก่นั่น
จ๊อกกี้ คุณต้องกินอะไรบ้างรู้ไหม
มาเบลเหรอ
ไม่ใช่ จ๊อกกี้ คอร่าค่ะ
มาเบล คุณไปอยู่ไหนมา
ค่อยๆ
แคร์รอตน่ะ
ตักเองได้ใช่ไหม
โอเค
เฮ้ย มานี่
ปล่อย
นายใหญ่เจมส์ นายใหญ่เทอร์เรนซ์
ทำตัวตามสบาย
พี่กับฉันคุยกันเรื่องธุรกิจอยู่
แล้วได้ยินเสียงดนตรี
ฉันบอกเขาว่า
"โอย เพลงนั่นห่วยที่สุดที่ฉันเคยได้ยินมา"
ให้ตาย ไม่ได้เรื่องเลย
ผมขอโทษที่รบกวนคุณ นายใหญ่เทอร์เรนซ์
ไม่รบกวนเลย จ๊อกกี้ ไม่รบกวนเลย
พี่นี่มีวิธีแปลกประหลาด จัดการกับพวกนิโกรนะ
ฉันจะจัดการทรัพย์สินของฉัน ตามที่ฉันต้องการ
เหมือนที่นายจัดการทรัพย์สินของนาย
ถ้าพ่อยังอยู่แล้วมาเห็นแบบนี้ คงทนไม่ได้
ช่างพ่อสิ
ไหนบอกมาซิ จ๊อกกี้ วันเกิดนายเมื่อไหร่กัน
คิดว่ากันยายน
วันที่ 14 กันยายน
แต่นี่เพิ่งมิถุนายนเอง จ๊อกกี้
คุณพูดถูกครับ
ตอนนี้นายอายุสักเท่าไหร่
ผมบอกไม่ได้ครับ นายใหญ่เทอร์เรนซ์
ไม่เป็นไร จ๊อกกี้
ไม่เป็นไรเลย
ฉันรู้ว่าพี่ปล่อยให้ทาสของพี่ สนุกรื่นเริง
แต่ไม่ยักรู้ว่าจะสนุกกันมาก
พยายามทำให้ฉันดูแย่ใช่ไหม
อย่าแกล้งทำเป็นใส่ใจ ว่านิโกรคิดกับนายยังไง
ถูกของพี่
เราปิดงานรื่นเริงนี้เถอะ
ฉันไม่อยากทนฟังไปมากกว่านี้
ไพรด์ฟูล
พี่เล่าให้ฉันฟังเรื่องนิโกรคนหนึ่งที่เขามีที่นี่
ทางฝั่งนี้ของที่ดิน
บอกว่าเด็กผู้ชายคนนั้น ท่องคำประกาศอิสรภาพให้ฟังได้
ฉันไม่ค่อยอยากจะเชื่อ
เลยคิดว่าคืนนี้ เขาอาจจะแสดงให้ฉันดูได้
ไหนๆ ทุกคนก็ออกมารื่นเริงกัน
ไพรด์ฟูล
วิ่งไปตามเด็กที่ท่องคำประกาศได้มาซิ
ไมเคิล
เด็กที่มีแผลเป็นแถวนี้ไง
ขอโทษครับท่าน แต่ไมเคิล เด็กคนนั้นตายแล้ว
ป่วยตาย
เมื่อไหร่
สักหกเจ็ดเดือนที่แล้วครับท่าน
น่าจะมาบอกฉัน
พี่ พี่ต้องดูแลทรัพย์สินของพี่ให้ดีกว่านี้นะ
อย่ายุ่ง
เด็กคนนี้ท่องได้
ใช่ เขากับไมเคิลอยู่ด้วยกันตลอด
ให้เขาท่อง
เอาเลย ไอ้หนู ท่องมาให้ฟัง
ทำตามที่นายใหญ่สั่ง
เดี๋ยวเราได้ตายกันหมดหรอก
"เมื่อใดวิถีแห่งเหตุการณ์หลัก
"ได้บังเกิด..."
โอย พระเจ้า
ไม่อยากเชื่อว่ามีแบบนี้ด้วย
"เมื่อใดวิถีแห่งเหตุการณ์ของมนุษย์
"ได้บังเกิดความจำเป็นที่ประชาชนพวกหนึ่ง
"จะต้องทำลายข้อผูกพันทางการเมือง ซึ่งตนมีอยู่กับประชาชนพวกอื่น
"และจะจัดตั้งแหล่งที่ อันเป็นเอกเทศและเท่าเทียม
"ในหมู่อำนาจบนพื้นพิภพนี้ ตามที่กฎแห่งธรรมชาติ
"และพระเจ้าแห่งธรรมชาติ ได้ทรงกำหนดให้ไว้..."
ผมขอโทษครับ นายใหญ่ ได้โปรดยกโทษให้ผม ผมขอโทษ
ไอ้หนู
ไม่ๆ
- ดื่มหน่อยไหม - ค่อยๆ เด็กน้อย
หล่อนป่วยอยู่นะ
ตอนมาเบลหนีไปและทิ้งหล่อนไว้ หล่อนใจสลาย
ตั้งแต่นั้นมาก็ไม่ปกติ
หล่อนยังได้ยินทุกคนพูดนะ รู้ไหม
พวกเธอพูดไม่ดีถึงเด็กคนหนึ่ง ต่อหน้าต่อตาได้ยังไง
ถ้ามาเบลยังอยู่ คงชกหน้าทุกคนแล้ว
ยังไม่ควรเข้ามาตอนนี้นะ
หล่อนถูกเฆี่ยนเกือบตายยังไม่พออีกเหรอ
อากาศในนี้บริสุทธิ์กว่า
มันดีต่อคุณ
ถ้าคอนเนลลี่มาดูล่ะ
ไม่ต้องห่วง จะไม่มีใครเข้ามาในนี้
"แต่สิ่งที่ผมประสบนี้ เป็นความเคราะห์ร้ายเพียงน้อยนิด
"เพราะมนุษย์ถูกมองว่า เป็นสัตว์ที่ป่าเถื่อนและโหดร้าย
"ตามสัดส่วนของขนาด
"ผมจะคาดหวังอะไรได้ นอกจากว่าจะเป็นอาหารคำหนึ่งในปาก
"ของคนแรก ในหมู่อนารยชนร่างมหึมาเหล่านี้
"ที่บังเอิญจับผมได้"
นายใหญ่จะตัดลิ้นและกรอกยาพิษให้คุณ
ถ้าเขารู้ว่าคุณอ่านหนังสือออก
หนังสืออะไรเหรอ
หนังสือชื่อ การเดินทางของกัลลิเวอร์
มันเกี่ยวกับ...
ผู้ชายคนหนึ่งที่เดินทาง
เขาหลงทางและพยายามหาทางกลับบ้าน
ในส่วนนี้เขาพูดถึง
พวกยักษ์อย่างโกไลแอท
และเพราะพวกมันตัวใหญ่กว่า และทรงพลังกว่า
พวกมันจะต้องชั่วร้ายและโหดร้ายกว่า
เหมือนพวกคนผิวขาว
คอร่า คุณจะมาด้วยกันไหม
เราต้องไปจากที่นี่
ที่นี่ไม่มีอะไรดีนอกจากความทุกข์
ความเจ็บปวดและความทุกข์
คุณคิดผิดเรื่องฉัน ซีซาร์
คุณคิดว่าฉันเป็นตัวนำโชค เพราะแม่ฉันหนีรอดไปได้
แต่คุณคิดผิด
คุณคิดผิด
ฉันไม่ใช่ตัวนำโชค
ฉันมีแต่นำความโชคร้าย
เป็นประเภทที่ทำให้ผู้หญิงคนหนึ่ง ต้องหนีไปกลางดึก
และทิ้งลูกคนเดียวของเธอไว้
ปล่อยให้ลูกเลือดไหล และเน่าตายในไร่บ้านี่
โชคแบบนั้นเหรอที่คุณกำลังมองหา
ผมไม่ควรอยู่ที่นี่
แต่ฉันควร
คุณมีอะไรผิดปกติเหรอ
ผมไม่มีอะไรผิดปกติ
นายใหญ่บอกให้เรานอนด้วยกัน ก็แปลว่าเราต้องนอนด้วยกัน
ไม่มีทางเลี่ยงได้
ฟังนะ
ฉันรู้จักผู้ชายแบบคุณ
คุณต้องการแอบออกไปตอนกลางคืน นอนเกลือกกลิ้งข้างหนองน้ำ
กับผู้ชายคนอื่น
นั่นมันเรื่องของคุณ
แต่ที่นี่ ระหว่างเรา
นายใหญ่ให้ผู้ชายกับผู้หญิงอยู่ด้วยกัน เพราะเขาต้องการให้เรามีลูก
และถ้าเราไม่มีลูก
เราก็จะถูกลงโทษ
เข้าใจที่ฉันพูดไหม
ผมจะไม่สมสู่เหมือนวัวควาย
คุณมีจิตใจที่ดีมาก ซีซาร์
บริสุทธิ์ เหมือนองค์พระเยซู
แต่ที่นี่ไม่ใช่เวอร์จิเนีย
และถ้าคุณไม่ยอมมีเซ็กซ์ นายใหญ่แรนดัลจะตอนคุณซะ
เขาจะตัดมันออก
เอาไปไว้ที่อื่น ที่คุณจะไม่ต้องคิดถึงมันอีกเลย
คุณไม่ได้ดีไปกว่าพวกเรา
และฉันจะไม่ยอมถูกทรมานเพราะคุณ
เก็บของ
ทำไม
เร็วเข้าน่า เก็บของซะ
อย่าถามมาก
พานิโกรนั่นมาซะที ไปกันได้แล้ว
ครับนาย
เร็วเข้าสิ เร็วเข้า เด็กน้อย
ได้โปรด ฉันเกิดในห้องนี้ แม่ฉันเกิดในห้องนี้
- บอกเขาสิ - ให้ตายสิ เร็วเข้า
ไม่ๆ
- จับขาเธอ - ไม่ๆ
เร็วเข้า
เข้าไปทำความสะอาดในนั้น
อย่าให้มีข้าวของทำมนตร์ดำในนั้น เร็วเข้า
ไปสิ
เร็วๆ
ขัดให้เงา
- วิ่งไปเร็ว เฮเซไคห์ - ครับท่าน
- กลับไปหาแม่ซะ - ครับนาย
หยุดก่อน
หยุดเดี๋ยวนี้
นิโกร หยุด
นิโกรทุกคน หยุด
ทุกคนก้มหัวลง
ก้มหัวให้เจมส์พี่ชายฉัน
ซึ่งล้มป่วย
และจากไปอยู่กับพระเจ้าแล้ว
เหมือนพ่อและแม่ของฉันที่จากไปก่อนเขา
และเหมือนนายใหญ่ที่ยิ่งใหญ่ทั้งหลาย ที่ได้รับพระเมตตาจากพระเจ้า
เอเมน นายใหญ่เทอร์เรนซ์
เอเมน
ทีนี้ก็
ก่อนหน้านี้พี่กับฉัน เป็นเจ้าของที่ดินอุดมสมบูรณ์นี้ร่วมกัน
เหมือนประเทศที่ยิ่งใหญ่ของเรา ที่แบ่งเป็นเหนือกับใต้
นับจากนี้
จะไม่มีการแบ่งเขตเหนือและใต้อีกต่อไป
เราจะเป็นไร่เดียว
และฉันมีสิทธิ์เหนือทาสทุกคนที่อาศัยอยู่ที่นี่
ถ้าอยากรู้
ก็ไปคุยกับพี่น้องที่อยู่ในไร่ทางใต้ก็ได้
แต่พี่กับฉันมีวิธีการที่ต่างกันมาก
ในเรื่องเงื่อนไขและความร่วมมือของทาส
ดังนั้น
จะไม่มีการสังสรรค์อีก
ค่าจ้างที่หาได้ในเมืองทุกวันอาทิตย์ จะต้องถูกหักภาษี
และเพื่อให้แน่ใจว่า มีการแพร่พันธุ์ของปศุสัตว์ที่ดีที่สุด
ฉันจะดูแลเรื่องการจับคู่
และวิธีปฏิบัติในการผสมพันธุ์เอง
ปศุสัตว์ที่ดีที่สุดถูกใช้เพื่อความบันเทิง
ไม่ใช่เพื่องานมานานเกินไปแล้ว
พวกแกบางคน
ทำงานไม่คุ้มค่าจ้าง
ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหมครับ นายใหญ่เทอร์เรนซ์
ทุกอย่างเรียบร้อยดี ไพรด์ฟูล
ทุกอย่างเรียบร้อยดี
ทำงานต่อ
ทำงานต่อ ทุกคน
เร็วเข้า
ไปเร็วเข้า
เร็วเข้า
ไปเร็วเข้า
โอ้แม่เจ้า
พระเจ้าทรงโปรดบ้านของแรนดัล
ให้ม้ากินน้ำก่อนค่อยคุยเรื่องเงินได้ไหมครับ
ได้สิ โฮเมอร์
เริ่มเลยไหม
โอ้โฮ
เอาสิ
ช่วยไปบอกคุณคอนเนลลี่ ลูกชายไม่รักดีกลับมาแล้ว
คุณแรนดัล
คุณมีใครเป็นหูเป็นตาให้คุณ ในหมู่นิโกรไหม
จะว่ามีก็คงไม่ได้
มีนิโกรหลายคนในบ้านนี้
อยากได้ความชอบโดยการเอาเรื่องไม่ดี ของนิโกรในไร่มาบอก แต่...
คุณจัดใครสักคนไว้ก็ดีนะ
มีข่าวลือน่ะ
มีข่าวลือว่าที่นี่มีทางรถไฟใต้ดิน
เป็นไปไม่ได้
นั่นสิ
แต่ว่าพวกนั้นไปไหนล่ะ
พวกที่หนีไปแล้วไปลับ
ราวกับนิโกรหนีไป
และหายเข้ากลีบเมฆไปยังอีกโลกหนึ่ง
คุณเคยเห็นมันหรือเปล่า
คนทำอาชีพอย่างคุณ
เชื่อด้วยเหรอว่า เรื่องทางรถไฟใต้ดินเป็นเรื่องจริง
ผมยังไม่เคยเห็น
แต่พวกนิโกรเจ้าเล่ห์นัก
ไม่มีอะไรในโลกที่บอกผมว่า มันเป็นไปไม่ได้
เมื่อผมเห็น ผมถึงจะเชื่อ
เอาละ สำหรับครั้งนี้
ผมจะไม่รับเงินค่าเอาทรัพย์สินมาคืน
ให้ถือว่าเป็นการชดเชย
เพื่อล้างหนี้ที่ผมมีต่อบ้านคุณ
สวัสดี
ขอโทษครับ
ผมไม่เข้าใจ
ทรัพย์สินที่หนีไปจากที่นี่เมื่อหลายปีก่อน
ก่อนพ่อคุณเสีย
ทรัพย์สินเดียวที่หลบหนีไปและยังไม่กลับมา
ผมถือว่าเป็นความล้มเหลวที่สุดของผม
ผมรู้จักนิโกรที่คุณพูดถึง
เลวร้ายที่สุดก็ว่าได้
ใจทมิฬผิดนิโกร
อย่างนั้นเหรอ
อย่างนั้นแหละ
นิโกรที่คุณพูดถึง ไปโดยทอดทิ้งลูกของเธอ
เด็กนิโกรผู้หญิง แม้แต่นิโกรด้วยกัน
ก็ถือว่าเธอเป็นยักษ์เป็นมาร
ผมอยากคุยกับเด็กคนนี้หน่อย
งั้นคุณก็จะได้คุย
คุณรู้สึกว่าถูกหักหลัง
ก็สมควร
คุณมีความคับแค้นในใจ
หาทางกำจัดมันไปซะเถอะ
ไม่งั้นมันจะทำให้คุณตายทั้งเป็น
เพราะหัวใจนำทางร่างกาย
มันจะเติมเชื้อเพลิงน่ะใช่ แต่...
เป็นเชื้อเพลิงในแบบที่เลวร้ายที่สุด
แบบที่เลวร้ายที่สุด
เธออยู่ภายในตัวคุณ
ผมรู้สึกได้
และคุณจะเหนื่อยแทบขาดใจ เพียงเพื่อกำจัดเธอ
ใช่แล้วล่ะ
ใช่แล้ว
ให้ตาย ใช่แล้ว
ขอโทษที่มาบุกรุก
การเดินทางสู่ประเทศต่างๆ อันไกลโพ้นในโลก
"บ่อยครั้งฉันได้อ่านเรื่องเกี่ยวกับ
"วีรกรรมที่ทำต่อเจ้าชายและรัฐต่างๆ...
"และปรารถนาที่จะเห็นเหล่าบุคคล
"ที่ทำวีรกรรมเหล่านั้น
"หลังจากถามไป ฉันก็ได้รับคำตอบว่า 'ชื่อของพวกเขา
"'ไม่ได้รับการบันทึกไว้
"'นอกจากสองสามคน
"'ซึ่งประวัติศาสตร์ได้จารึกว่า เป็นพวกโกงและทรยศที่ต่ำช้าที่สุด'
"ส่วนคนอื่นๆ
"ฉันไม่เคยได้ยินชื่อพวกเขาเลย
"ทุกคนดูเศร้าสลด
"และมีนิสัยดุร้ายที่สุด
"คนส่วนใหญ่บอกผมว่าพวกเขาตาย
"อย่างยากจนและอัปยศ
"และที่เหลือ ตายบนตะแลงแกงหรือโดนแขวนคอ"
คุณแทบไม่แตะอาหารเลย คุณเชอร์ชิล
ประทานโทษ
แต่ผมไม่เข้าใจว่าใครจะกินลง ขณะที่มีการกระทำเช่นนั้น
คุณไม่คิดว่าค่อนข้างพิลึกเหรอ
ที่จะกินและดื่ม
ขณะที่เนื้อหนังของคนคนหนึ่ง กำลังถูกกระชากออกจากร่างกาย
แหม
คุณเชอร์ชิล
คุณคิดผิดเป็นครั้งแรก นิโกรกับคน
เป็นสองสิ่งที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
คนสามารถคิด
ใช้เหตุผล และรัก
ส่วนพวกนิโกรไม่สามารถทำเช่นนั้น
ดังนั้น จึงเป็นสิ่งสำคัญที่จะต้อง ตั้งข้อจำกัดและทิศทาง
ว่าพวกเขาจะประพฤติตัวอย่างไร
และเมื่อพวกเขาไม่ทำตาม
ก็เป็นสิ่งสำคัญพอกัน ที่จะต้องสั่งสอนให้เป็นตัวอย่าง
ทุกคนเข้าไปข้างในเดี๋ยวนี้
นายใหญ่แรนดัล ต้องการให้ทุกคนเข้าไปข้างใน
เร็วเข้า พวกนิโกร ทิ้งกระสอบไว้ตรงนั้นแหละ
เร็วเข้าสิ
ทิ้งกระสอบไว้ตรงนั้นแหละ เร็วเข้า
ลดมือลงตรงนั้น
เร็วเข้า พวกนิโกร
เร็วเข้า เลิฟวี่ รูธ ไปเร็ว
คอร่า
เดินไปเร็วๆ
พวกนิโกร มาเร็ว
ล้อมวงเข้ามา แกะน้อย
ล้อมวงเข้ามา
วันนี้ฉันอยากให้ทุกคน เป็นพยานต่อบทเรียนนี้
"จงให้ทุกคนที่อยู่ใต้แอกในฐานะทาส
"ถือว่านายของตนมีค่าแก่เกียรติทั้งปวง
"เพื่อที่พระนามและคำสอนของพระเจ้า จะไม่ถูกติเตียน
"คนเหล่านั้นผู้ที่มีนายเป็นผู้มีความเชื่อ
"ต้องไม่ให้ใครติเตียนนาย เพราะเป็นพี่น้องกันแล้ว
"หากแต่ต้องรับใช้นายให้ดีขึ้น
"เพราะนายผู้ได้รับประโยชน์ จากการรับใช้ที่ดีของพวกเขา
- "เป็นผู้ศรัทธาและเป็นที่รัก" - ไม่เอาแล้ว
"ข้อความเหล่านี้ จงสั่งสอนและตักเตือนกัน"
ไม่เอาแล้วครับ นายใหญ่
ไม่เอาแล้ว ได้โปรด
"ถือว่านายของตน
"มีค่าแก่เกียรติทั้งปวง"
เป็นคำพูดของพระเจ้า เห็นไหม
ไอ้สารเลว
ขัดขืนคำพูดของพระเจ้า ต้องถูกลงโทษยังไงนะ
ไม่
ถูกสาปแช่ง...
และถูกเผาด้วยไฟกัลป์
ถึงเวลาแล้ว
นิโกรทุกคน กลับไปทำงานต่อ
เลิกอู้งาน กลับไปทำงานซะ
กลับไปทำงาน
เดี๋ยวนี้
คอร่า
เลิฟวี่
คิดแล้วเชียวว่าเธอมีแผนการบางอย่าง
ทำลับๆ ล่อๆ กับเขา ไม่ยอมบอก
แล้วขุดมันขึ้นมาทั้งที่ยังโตไม่เต็มที่
เลิฟวี่ กลับไปซะ ก่อนคุณจะทำเราพังกันหมด
พวกเธอไปไหน ฉันไปด้วย
เขาจะไม่ยอมพาเราไปสามคน
เขารู้เหรอว่าฉันจะมา
งั้นโผล่ไปอีกสองคนก็ไม่ต่างกัน
ยังไงเราก็มีอาหารพอ
มาเถอะ
เลิฟวี่
ทางเดินหมูป่า
หมูป่า
ขอตรวจดูแป๊บนึง
คุณน่าจะใช้ประโยชน์จากมีดถากไม้เล่มนั้น จับหมูมาเป็นอาหาร
จับพวกมัน
มานี่ ไอ้ชาติชั่ว
ถึงเวลาลงโทษแกแล้ว มานี่
เดี๋ยวก่อน เราอยู่ที่ไหนเนี่ย
ไม่รู้สิ
เรามาถูกทางหรือเปล่า
ผมไม่รู้
คุณบอกเลิฟวี่หรือเปล่าว่าเราจะไปไหน
- บอกเธอหรือเปล่า - เปล่า
เราโง่เองที่ไม่คิดถึงเรื่องนี้
อีกไม่นานจะมีฝูงสุนัขมาตามหาเรา
คนผิวขาวที่มีปืนทุกคน ในระยะ 150 กิโลเมตรจะมาด้วย
- เราต้องไปต่อ - แล้วเลิฟวี่ล่ะ
เลิฟวี่ล่ะ
เราต้องไปกันต่อ
นั่นแหละเขา
แน่ใจเหรอ
เห็นหลังคาสีแดงตรงนั้นไหม
นั่นคือเรา
คุณหมายถึงนั่นคือคุณ
ไม่มีใครรู้ว่าฉันจะมา
ตอนนี้พวกเขารู้แล้วละ
พร้อมไหม
เป็นยังไงบ้าง
เราไม่เป็นไร
ได้ข่าวจากอีกคนในกลุ่มไหม
คนลือกันไปทั้งรัฐ
ตั้งแต่คุณหนีมา ผู้หญิงคนนั้นทำเสียแผน
พวกเขาสังเกตเห็นว่าเธอหายไปก่อนคุณ
และเริ่มออกตามล่าคุณตั้งแต่คืนแรก
หวังว่าเธอไม่รู้จักผม หรือไม่รู้เรื่องแผนของเรานะ
เธอไม่รู้ ไม่
มีอีกเรื่องหนึ่ง
ระหว่างทางมีหนุ่มคนหนึ่ง
มากับกลุ่มนักล่า คนที่ทำร้ายคุณ แล้วเอ่อ
เขาถูกคุณทำร้ายจนสาหัส
ว่ากันว่าเขาสลบไสลและอาจไม่มีวันฟื้น
ขอพระเจ้าจงเมตตา
เมตตาใคร
คนผิวขาวทุกคนในระยะ 150 กิโลเมตร ต้องการเสียบหัวพวกคุณประจาน
รถไฟจะมาเมื่อไหร่
หามุมหนึ่ง
- เราจะลงไปในนั้นเหรอ - ใช่แล้ว
ปีนบันไดระวังๆ ล่ะ
เชิญคุณก่อน
อีกเดี๋ยวรถไฟก็มา
- ผมแค่ต้องการคำพูดเพื่อบันทึกไว้ - ว่าไงนะครับ
ทุกคนที่ขึ้นรถไฟจะต้องถูกบันทึกไว้ในนี้
ไม่งั้นเราจะนับคน ที่เข้าร่วมขบวนการนี้ได้ยังไง
คุณจะพูดมากน้อยก็แล้วแต่
แต่ต้องพูด
ได้ ผมจะพูดแทนเราสองคน
ซีซาร์ การ์เนอร์
คอร่า แรนดัล
ผมเกิดที่เวอร์จิเนีย
ผมได้รับคำมั่นว่าจะพ้นจากการเป็นทาส เมื่อนายผมตายแล้ว
แต่เมื่อนายผมตาย ผมกลับถูกขายมาที่จอร์เจีย
คอร่าเกิดในไร่ของแรนดัล เรารู้จักกันที่นั่น
ใครสร้างทั้งหมดนี้
ใครสร้างทุกอย่างในประเทศนี้ล่ะ
รถไฟไปไกลแค่ไหน
ไปไกลจากที่นี่ ผมบอกได้แค่นั้น
ทุกคนขึ้นรถ
เกือบลืมแน่ะ
ผมเก็บสิ่งนี้ไว้ให้คุณ
คุณอ่านมันใกล้จะจบแล้ว
คงน่าเสียดายถ้าไม่ได้อ่านตอนจบ
ถ้าอยากเห็นว่าประเทศนี้เป็นยังไง
ก็ต้องขึ้นรถไฟ
มองไปข้างนอกขณะที่รถไฟแล่น
แล้วคุณจะเห็นโฉมหน้าที่แท้จริง ของอเมริกา
ทางลับ ทางทาส
ว่ากันว่ามีทางรถไฟอยู่ใต้ดิน
ราวกับว่าหลุดไปอยู่อีกโลกหนึ่ง
ต่อไปใน ทางลับ ทางทาส
ขอต้อนรับสู่อนาคตของคุณ
นี่คือเรื่องจริง คอร่า
คุณอยู่ที่นี่ ผมอยู่ที่นี่ เราอยู่ที่นี่
เราจะร่วมกันสร้างความสมบูรณ์ทางใจ
เพื่อความสมบูรณ์พูนสุข ของชีวิตนิโกร
ที่นี่กำลังเกิดเรื่องบางอย่าง
ที่เราไม่เชื่อว่านายจะเข้าใจ
จะมีรถไฟมา
- คุณชื่ออะไร - คอร่า แรนดัล
เราขึ้นรถใต้ดินจากเซาท์แคโรไลนา
น่าจะอยู่ที่นั่นต่อ
หญิงสาวในใบปลิวนั้น ถูกประกาศจับข้อหาฆ่าเด็ก
ฉันจะพาเราออกไปจากที่นี่ ฉันสัญญา
สวัสดี เธอจ๋า เรารอเธออยู่
นั่งรถไฟมาถึงนี่เลยเหรอ
และทิ้งคนพวกนั้นไว้เบื้องหลัง
แต่ฉันยังเป็นแค่คนที่หนีมาจากจอร์เจีย
อยู่ที่นี่คุณปลอดภัย คอร่า
ไม่มีทางที่เขาจะเลิกตามหาฉัน
ฉันอยากให้เธอเข้มแข็ง คอยเฝ้าระวังไว้ เหมือนฉัน
ที่แสนวิเศษแห่งนี้
สร้างจากความรักและจิตวิญญาณคนดำ
เราหนีจากการเป็นทาสได้
แต่แผลเป็นจากมันจะไม่มีวันจางหาย
ทุกอย่างที่คุณเคยรู้มา
บอกคุณว่าอิสรภาพเป็นภาพลวงตา
แต่เราก็มาถึงจุดนี้
คำบรรยายโดย สุดาภรณ์ ปลื้มปิติวิริยะเวช
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลลวรรณ