Dziennik kapitański, data gwiezdna 58130.6.
Cerritos spotkał się z Archimedesem
pod wodzą mojej starej znajomej, Soni Gomez,
by pomóc w pierwszym kontakcie z Lapirianami.
Układ Laap jest niepozorny.
Gazowy olbrzym, parę planet klasy J i nowa klasy M,
a to – niestabilna planetoida, tuż przy ekliptyce.
Cerritos zaczeka na skraju układu.
Czy nie jesteśmy zbyt ostrożni?
Wiem, że Kalifornie nie boją się brudzić sobie dysz,
ale nie chcę nadlecieć równocześnie,
bo Lapirianie wezmą jeszcze pierwszy kontakt za inwazję.
- Jasne. - Po uprzejmościach
Cerritos rozstawi przekaźniki podprzestrzenne
i dołączy do uczty z miejscowymi.
Ostrzegę ambulatorium, że wrócimy z kacem.
Jeszcze jedno, pani kapitan.
Ponoć komuś należą się gratulacje.
Cudnie, Jennifer.
Wiem, że lubisz łapać mnie z kontrabandą, ale tym razem nie nagadaj Ransomowi, co?
Mam to gdzieś.
Ty mnie nie znosisz.
Wcale o tobie nie myślę.
Ta, jasne. Śnisz o mnie co noc, durnoto.
Udanej ostatniej misji na Cerritosie.
Miło zmienić statek, ale zatęsknisz za załogą.
Admiralicja nie pozwoli mi zabrać reszty oficerów?
W przypadku klasy Kalifornia trzymają się ustalonego porządku.
Będzie parę smutnych pożegnań.
NA MOTYWACH SERII „STAR TREK” GENE'A RODDENBERRY'EGO
„Pierwszy pierwszy kontakt”
ALARM – WYKRYTO WSTRZĄS IZOLINEARNY.
Znowu to? Boimler, wszczep zasłania mi obraz.
Zastąpisz mnie w Brygadzie Waleni, aż go naprawię?
Wybacz, za tydzień Dzień Kapitan Freeman!
Muszę zrobić najlepsze dekoracje.
To nie dla niemowlaków?
Już nie tylko.
Usłyszałam zza krzaczka, że awansują panią kapitan.
Serio? Fajnie.
Niefajnie! Nie chcę nowego kapitana.
Trafi nam się jakiś dziwak z pejczem.
Ale dla mamy to nie byle co.
Skoczy w nieznane na całkiem nowym statku.
Mnie to zawsze omija.
Będzie wielka impreza i fikuśne jedzonko.
Liczę na fajity!
Ustawimy się w korytarzu
i będziemy bili brawo, gdy kapitan ostatni raz opuści pokład.
Ale odjazd!
Brzmi jak uroczysta zdrada.
To się kiepsko zgrywa z Dniem Kapitan Freeman.
Może Ransom go przesunie?
To oszukaństwo i wpajanie dzieciom posłuszeństwa.
I Ransom jeszcze nie wie. Pewnie się wnerwi.
- Dzięki! - Nie!
Wcale nie o to chodziło!
O, nie. Doktor T'Ana wzywa do gabinetu.
- Chyba się gniewa. - O co?
Badamy na Cerritosie tyle rzeczy, że trudno skupić się na ambulatorium.
Coś ty, jest zrzędliwa, a ty – świetna.
Na bank przesadzasz.
Dzięki, Rutherford.
Nie ma za co. To ja spadam.
To chyba nie utrudni mi pracy, co?
Hej, Tendi?
Wita się z każdym, to kelnerka.
Ale dla mnie jest taka życzliwa.
Stale pyta, co robię…
Siema, gadacie o pracy na mostku? Ciężka fucha.
- Nie ma wolnych miejsc. - Wiem, wiem.
I musi się wydawać, że jesteście wyżej.
To prawda. Jestem twoim dowódcą.
Zaraz spadam.
Jak tylko podzielę się z wami ciekawostką.
Byłam na stacji, gdy…
Widzimy się w układzie Laap, kapitan Freeman.
Bardzo chętnie, kapitan Gomez.
Ransom, lecimy.
Żegnamy się? Wielkie dzięki za ten jasny przekaz, pani kapitan.
Aha…
Shaxs, jak tam naprawa fazerów?
Powiedziałbym, gdyby coś się zmieniło.
Ze mnie można czytać jak z otwartej książki!
Ktoś kupił na stacji roślinę zmieniającą nastrój czy co?
Może każdy chciałby wiedzieć, co się dzieje na statku.
Na przykład o istotnych zmianach.
Cerritos gotów do drogi, pani kapitan. Pani statek, wie pani.
No to lećmy!
Oficerowie – do gabinetu, ale już.
To chyba (…) jasne, że nie nadaje się do ambulatorium.
AKTA USUNIĘTO
Co? Nie!
Co to ma znaczyć?
Słyszałam, jak gadałaś z Gomez.
O czym?
Że awansuje pani na nowy statek.
Zakładam, że przejdę razem z panią, ale reszta się gniewa.
- Kto mówi, że ty też? - A nie?
To prawda? Czemu nic pani nie mówiła?
Coś by mi pękło, gdybym nie był taki uduchowiony!
To niepotwierdzone.
Dlaczego nie zabiera pani numeru jeden? Ze wszystkim się zgadzam!
Przeniosłabym was, gdybym mogła,
ale dowództwo nie lubi zmieniać załóg na Kaliforniach.
(…)wa, co za (…)enie!
W niczym nie ustępujemy reszcie!
Nasz rdzeń za(...) dwa razy szybciej niż jakikolwiek inny!
Panie Billups!
To kto zostanie nowym kapitanem?
No weźcie, niby kto?
Przyjdzie ktoś nowy.
Co?!
- Niedorzeczne! - Bez takich!
- Rutherford! - I jak poszło?
Nie gadałam z nią. Chyba mnie wyrzuca!
- Z ambulatorium? - Poza statek!
Usunęła mnie z systemu.
Obłęd! Jesteś najmilsza z całego ambulatorium!
Jej chyba na tym nie zależy. Bardziej ceni wrogość.
Mogłam być wredniejsza!
Czekaj, muszę to sprawdzić.
KADRA MEDYCZNA
Rzeczywiście! To niesprawiedliwe!
Nie do wiary! Tak będę tęskniła za Cerritosem!
To chodź, zobaczysz go ostatni raz.
Jak to?
Odwiedzimy twoje ulubione miejsca i pożegnasz się jak należy.
Świetna myśl.
Ale ja prowadzę.
Dobra, w porządalu.
UKŁAD LAAP
Odczyty w normie, pani kapitan. Układ Laap wita.
Nadlećmy powoli, żeby zdążyli nas zeskanować.
Nikt nie lubi nieproszonych gości.
Spokojnie, nic mi nie jest.
Nie przejmuj się.
Robiłam gorsze rzeczy przy o wiele groźniejszych kapitanach.
Śluza serwisowa 788. Zawsze ciepła w dotyku.
Mały statek z wielkim rdzeniem.
Słyszysz, jak buczy?
Oglądaliśmy stąd pulsar Trivoli.
Każdy mówi, żeby nie przywiązywać się do statku,
ale jak tak można?
- Coś ci powiem. - Tak?
Też się przywiązałem.
Kocham Cerritosa od dawna!
I nikt mi nie zabroni!
Ja też kocham Cerritosa.
Chodźmy dokądś, gdzie nie mamy dostępu.
Do sali z kaczuszkami?
Lepiej.
Niesprawiedliwe!
Nie chcę nowego kapitana.
Dosyć!
Przyjęłam do wiadomości. A teraz wracać na stanowiska.
- No weź. - Ty zostajesz.
Coś ty myślała?
Powiedziałabym w swoim czasie, żeby uniknąć tarć.
Przecież to twoi kumple!
Przy takich decyzjach nie wolno kierować się uczuciami.
To masz fart, że jesteś nieczuła.
Musisz się tyle nauczyć.
Meldujcie.
Lapiriańskie słońce miało nagły rozbłysk.
Uderzy w planetoidę!
Najpierw złe wieści.
Namagnetyzowana plazma w odłamkach przeciążyła nasze układy.
To całkiem jak EMP. Rdzeń nie działa.
A zapasy?
Są niesprawne. Nic nie działa, pani kapitan.
Ale się ruszamy.
Kwestia pędu i studni grawitacyjnej.
Ale to znaczy…
Że jeśli nic nie wymyślimy, pierwszy kontakt skończy się na kraksie.
Dobrze, ale dość użalania się. Wracajmy do pracy.
Archimedes dostał. Ma niesprawny napęd.
Planetoida jest pełna promieniotwórczych izotopów.
Wpadli w studnię. Rozbiją się za 20 godzin.
Planeta będzie doszczętnie zniszczona.
Gdyby włączyć wiązkę holowniczą…
Nic z tego, odłamki są też na orbicie.
Kawałek rozmiarów owocu granatu przeciąży nasze układy.
ODŁAMKI
A co z deflektorem? Czy nie istnieje po to, by je odpychać?
Jakiekolwiek pole energetyczne przyciągnie plazmę.
Nie można ich przeskoczyć?
- Panie Kayshon! - Wolne żarty!
Tak tylko pytam.
Chrzanić procedury.
Na pewno da się coś zrobić, prawda?
Nie… nie wiem.
Jacht kapitański? To się nie uda.
Ma takie same osłony.
Zamek głosowy, Freeman.
Jeśli ominę odłamki…
- Od lat niczym nie latałaś. - Błagam.
Dotąd nie pobito mojego rekordu z akademii.
To nie hydroskuter! Ja steruję, dobra?
Nie! Opuść pokład!
Zawsze się tu kłócą?
Może dlatego nie ma dostępu.
Nie wiem, ale spójrz na tę plazmę.
Niedobrze.
Po co się popisujesz? Masz już swój (…)any awans.
Precz stąd, to rozkaz!
Żebyś się zabiła? Odpada, nie pozwolę ci.
Chcę ratować istnienia!
Dąsaniem się wszystkiego nie załatwisz! Co cię ugryzło?
Bo jestem wolnym duchem pokroju Kirka i ludzie się mnie boją.
Wiesz o tym. Dlatego kryjesz mnie przed sądami.
- Kirk był pewny siebie. - Też jestem!
Może byłaś.
Dziś jesteś pewna tego, że o wszystko będzie kłótnia.
Przestań się tak bronić i się otwórz.
Wiem!
Podsłuchiwałeś nas?
Wiem, jak uratować Archimedesa.
Trzeba przestać się osłaniać, tak jak Mariner.
Słyszałeś to?
Ale kadłub także jest namagnesowany.
Nie ma jak usunąć ładunku.
To zdejmijmy kadłub!
PROCEDURA ZDJĘCIA PANELI
Tyle że on chroni nas przed próżnią i tak dalej.
To robi wewnętrzny.
Zewnętrzny to tylko dodatkowa warstwa…
I się nie przyda, bo się nie warpujemy.
Wy na serio chcecie rozebrać statek?
Trzeba by do tego zaprzęgnąć całą załogę,
a potem przelecieć przez pole bez żadnego pancerza.
I to w 11 godzin.
- Czyli to niemożliwe? - Czyli trzeba się śpieszyć!
Mocno oberwiemy, ale może się udać.
Do całej załogi. Meldujcie się u oficerów.
Trzeba pomóc Archimedesowi.
Rozmontujemy kadłub panel po panelu.
Wzywam wszystkich oficerów, bez względu na pełnioną służbę.
Musimy współpracować.
Będziemy ryzykowali życiem,
jednak Gwiezdna Flota nie boi się żadnego wyzwania.
A teraz do dzieła! Cerritos górą!
A, no i przekładam konkurs taneczny.
ALARM
- Nie teraz. - Kłopot ze złączem?
Nie, wszczep wyrzuca błąd i zasłania mi obraz.
Dziwne, masz pełen dysk.
Nie, to się zgadza.
Rok temu całkiem zapomniałem o Tendi,
więc dziś na wszelki wypadek robię trzy kopie każdego wspomnienia.
Będzie gorzej, póki nie zwolnisz miejsca.
A jeśli stracę wspomnienia?
Czy to ważne, skoro nie masz miejsca na nowe?
Raju, będzie mi ich brakowało.
Schować głębiej niebezpieczny ładunek.
Tylko mnie wolno tu coś wysadzać!
Czy jesteście tego pewni?
Odłączony ekran nic mi nie da. Muszę widzieć, dokąd lecę.
Załatwimy to po staremu.
Spróbuj teraz.
Dalej nic.
Kurde! Parę wahadłowców mogłoby zmienić kurs lub wywieźć część załogi.
Od wieków pani nie spała.
Za siedem godzin i tak się wyśpię.
Za siedem godzin będziemy… A, rozumiem.
Chodź.
Uwaga na stopy.
Pilnuj swojego nosa.
Przynajmniej już nikt nie będzie cię wkurzał, gdy odejdę.
Rozumiem, że się gniewasz.
Otóż jestem dość pewna, że nie.
Miałam na myśli, że wiele byś zyskała
po prostu otwierając się na ludzi.
Stale chcesz mnie zmienić.
Cieszę się, że to twoja ostatnia misja, wiesz?
Nie chcę więcej z tobą pracować.
Beckett.
W porządku?
Smocza krew! Kontrolki się zapiekły.
Trzeba go zdjąć ręcznie.
Nie ma czasu. Czy można ruszać?
Został jeden panel! I to spory.
Jeśli mamy ruszać, to teraz.
Trzeba będzie zdjąć panel w locie.
Czerwony alarm. Sternik, tylko ostrożnie.
Biegiem! Wszyscy do środka!
ALARM
Czekaj, muszę coś zrobić.
USUNĄĆ KOPIE ZAPASOWE?
USUWAM WSPOMNIENIA
A jeśli spytają, po co go ma?
Zaprogramowaliśmy, by myślał, że go wybrano.
WSPOMNIENIA USUNIĘTE
Znowu widzę!
Ale przypomniało mi się coś, co nie powinno.
Szybko, pomóżcie nam!
Brygada Waleni? Nie są od nawigacji?
Kimolu, Matt, siema!
Cześć, Rutherford!
Spociłeś się. Wskakuj i się popluskaj, barczysty kolego!
Chciałbym, ale nie ma czasu.
Trzeba odłączyć ręcznie zepsuty panel.
Tendi i ja obejdziemy zabezpieczenia, a wy zanurkujecie i zwolnicie magnesy.
Panel jest na zewnątrz!
A węzeł sterujący magnesami – na dole!
Oni nie mogą?
Płetwami nic nie zrobią.
Dobra, przepraszam.
Beckett Mariner znów na ratunek.
Chociaż mama zgarnie całą chwałę.
Cicho! Wściekasz się, bo nie chcesz, by odeszła.
I co z tego?
Nie dogadywałyśmy się tak od lat, a teraz nagle odchodzi?
Kaszana.
I powiedziałam jej, że już nie chcę z nią pracować.
To córka kapitan?
Nadążaj.
Rutherford, spociłeś się! Wskakuj, przystojniaku!
Już to mówiłem. To ty nadążaj, Matt.
Szczególnie ty powinnaś ją wspierać.
Albo dziś zginiemy, albo przejdzie na inny statek.
Tak chcesz się z nią pożegnać?
Skąd, ale nie mam czasu się godzić. Muszę płynąć odłączyć…
Nie! Boimler to zrobi.
Nie rozumiecie mojej rodziny.
My nią jesteśmy! Zawsze będziemy przy tobie!
A teraz wlatujemy w pole groźnych odłamków!
Tendi…
Uwierz w nas, damy radę.
Idź przeprosić mamę i dopilnuj, by nas nie pozabijała!
Macie rację.
- Dasz radę, Boims? - Tak, idź.
Dzięki, przepraszam!
Musisz spłynąć na sam dół, przepłynąć przewodem
i przecisnąć się do filtra. Spoko?
Jaki długi tunel. Nie wiem, czy…
To ty chciałeś skakać w nieznane.
Teraz masz okazję. Wskakuj!
Obchodzicie jakoś Dzień Kapitan Freeman?
Nie, to dla młodych.
Zbliżamy się do odłamków.
Przepraszam, że byłam wredna.
Nie wiem, dlaczego o wszystko się kłócę.
Chyba dlatego, że po akademii…
Nie ma na to czasu.
Ja też byłam wredna i cię kocham.
Na stanowisko! Przyda się każda para rąk.
- Odłączamy zasilanie. - Panel został!
Boimler zaraz go odłączy.
Nie mamy chwili!
No dawaj!
Poszedł!
- Panel odłączony! - Gasimy!
Nie!
Duży odłamek na sterburcie. 55 stopni 18 minut.
Kolejny! 38 i 20.
Chwyćcie się czegoś!
Powinien już wypłynąć.
Boimler!
- Nie oddycha! - Otwór nie działa!
Nie ma pulsu!
- Do ambulatorium! - Nie zdążymy!
- Zaraz wyschnie! - Spryskaj go!
Odłamek na wprost!
Nie uniknę go! Trzymajcie się!
Beckett!
Dawaj, Boimler, dawaj.
Przeżyjesz.
Boimler, odezwij się.
Ominął mnie Dzień Kapitan Freeman?
Nic mu nie będzie!
Nie ma to jak ratowanie kumpli i pływanie na golasa!
Widziałem koalę.
Lepiej się tym nie chwal, wiesz?
Nie!
Mam cię.
ALARM KOLIZYJNY
Za pięć minut wejdziemy w atmosferę.
Możecie przeżyć, jeśli przejdziecie na rufę.
Nie, Soniu. Zostajemy z tobą.
To był zaszczyt.
Co się dzieje?
To Cerritos!
Archimedes zatrzymał się na orbicie.
Żadnych ofiar.
Jestem z ciebie dumna. Spokojnie wszystkich ocaliłaś.
Już wiem, co dowództwo w tobie widzi.
Dzięki, ale jestem ciut spięta.
Jak wyglądam?
Jak twarda, ogarnięta pani kapitan.
Pozwólcie, że się przedstawię w imieniu Zjednoczonej Federacji Planet.
Jestem kapitan Carol Freeman ze statku Cerritos.
Przybywam w…
Lapiria wita! Trzeba się napić!
Już myślałem, że stąd wyjdę, a tu bach: asteroida.
Pani doktor na pewno się tobą zajmie.
Chorąża Tendi, do mnie.
Wiem, co pani powie. Przepraszam, że panią zawiodłam.
To nie miejsce dla mnie.
Słusznie.
To aż niepokojące, że opanowujesz wszystko, czym się zajmujesz.
Dziękuję?
Marnujesz się, lecząc oparzenia.
Wyślę cię na szkolenie na starszego oficera.
Będę pracowała na mostku, jak Jadzia Dax?
Co za (…)? Nie, jak Spock.
Dużo eksperymentów i misji poza statkiem. Dasz sobie radę?
Bardzo dziękuję!
Przeżyję.
WESOŁEGO PIERWSZEGO KONTAKTU
Rutherford! Zostaję na pokładzie, a doktor mnie uścisnęła!
Serio? Serio?
Wesołego pierwszego pierwszego kontaktu.
Dzięki, Jack, było super.
Czy pani coś piła?
To bardzo gościnna rasa.
Remont Archimedesa postępuje, a kapitan Gomez wraca do siebie.
Miło z jej strony, że dała mi ukończyć misję.
Nie ma problemu z ego.
Hej.
Dzięki, że tak się narażałaś, by mnie uratować.
Miło z twojej strony.
Spoko. Cerritos górą, nie?
Tak jest.
Wybacz, że byłam wredna. Myślałam, że mnie nie lubisz.
Wydaje mi się, że gdy kogoś lubię, siłą się od niego odgradzam.
Moja wina.
Czyli mam rozumieć, że mnie lubisz?
Nie, cicho bądź.
Gratki, Brad. Zabłysnąłeś dzisiaj.
Dzięki, ale każdy by to zrobił.
Patrz go, jaki skromny i pewny siebie. Kim jesteś?
Gdy toniesz w moczu waleni, drobne bzdury przestają się liczyć.
Matka docenia ozdoby.
Co? Wie, że są moje?
Pewnie zakłada, że dzieci.
Pani kapitan, to moje!
- Lubię gościa. - Jest super.
Zdrowie kapitan!
Nie, zdrowie Cerritosa!
Kocham cię, Cerritosie!
Kapitan, na pokład chce wejść brygada z dowództwa.
Prędko.
Zezwalam. Zaprowadzić ich do sali obrad.
Jeśli już byli pod wrażeniem, ciekawe, co powiedzą teraz.
To uznanie ci się należy, mamo.
Będziemy dumni, jeśli będzie się pani pięła w górę.
Mogłabym, ale nie zamierzam.
Nie chcę się przenosić.
- Co? - Tak pani na to pracowała!
Chyba ciut za mocno.
Nie dostrzegałam tego, co już mam na Cerritosie.
Na co mi nowy statek bez najlepszej załogi?
Mamo, weź!
Powiedzmy tamtym, że lecieli na próżno.
Pani kapitan, to moje! Boimlera!
Kapitan Freeman, komandor Mandel.
Na mocy dowództwa Gwiezdnej Floty…
I tu pana zatrzymam. Nie opuszczę Cerritosa.
Otóż nie ma pani wyjścia.
Odmawiam awansu.
Może wygląda niepozornie, ale to mój dom.
Aresztujemy panią za zniszczenie Planety Pakledów.
Co? Co wy gadacie?
- Wypuśćcie ją! - To obłęd!
- Jakie rozkazy? - Spocznij! Słucham zarzutów.
Mamy dowody, że pani i klingońscy ekstremiści
podłożyliście w stolicy waruwiańską bombę.
Boże! Kiedy wybuchła?
Dziś o 9, gdy wypełniała pani misję.
Pewnie zgodnie z planem.
Ona nic nie zrobiła!
- Osądzi ją trybunał. - Zabiję was!
Nie! Niech robią swoje.
- Mamo… - Pani kapitan…
To rozkaz. Prawda nas wybroni.
Nie mówcie załodze, póki nie ustalimy czegoś więcej.
Gratulacje! W imieniu załogi…
Ochrona Gwiezdnej Floty. Aresztujemy tę kobietę.
CIĄG DALSZY NASTĄPI
ORYGINALNY MOTYW MUZYCZNY AUTORSTWA ALEXANDRA COURAGE'A
Napisy: Piotr Kacprzak