พริสม่า
"เด็กชายอายและปฏิเสธ การเกี้ยวพาราสีของนางไม้
"แต่เขาไม่หวั่นกลัวขณะอาบน้ำในทะเลสาบ
"นางโอบกอดเขา และขอเหล่าเทพ ไม่ให้พรากนางจากเขา
"ความปรารถนาของนางเป็นจริง และร่างกายพวกเขากลายเป็นหนึ่งเดียว
"ครึ่งชายและครึ่งหญิง"
แปดปีก่อนหน้า
"เฮอร์มาโฟรไดตัสขอร้องพ่อแม่ของเขา เฮอร์มีสและอโฟรไดต์
"'นับจากนี้ไป ผู้ชายทุกคน ที่มาอาบน้ำในน่านน้ำของนางไม้
"จะมีรูปร่างเป็นหญิงด้วย'
"และมันเป็นจริงตามนั้น"
มาเร็ว เอาหนังสือมาให้ฉัน
ถึงหน้าไหน
ปัจจุบัน
- หน้า 85 - หน้า 85...
"คำร้องขอสิทธิฟ้องร้องรัฐ"
ปี 1628
มันบอกว่าไง
ก็...
ไม่มีภาษีอีกเหรอ
ไม่ใช่
นายไม่อยากอยู่บ้านเหรอ
ไม่
นายล่ะ
มีอะไร
นี่คือสิ่งที่พ่อคิดนะ
อะไรครับ
ถ้าลูกอยากได้เงิน ลูกทำงานที่ร้านขายกระจกได้
ผมจะเรียนหนังสือตอนไหน
ลูกรู้ทุกอย่างที่พวกเขาสอนนี่ ไม่ใช่เหรอ
แม่จะมารับลูกตอนบ่ายโมง
ดี ถูลูกโป่งกับผ้าสักหลาด
ถูสิ เธอด้วย
นี่
ถูสิ
นายโมโหฉันเหรอ
- นิดหน่อย - ทำไม
นีน่า อยากออกไปเหรอ
- ไม่ค่ะ ขอโทษค่ะ - ดี
ทีนี้ ครูขยับลูกโป่ง มาใกล้น้ำที่ไหลอยู่และ...
เห็นไหม
- นี่ - ออกไป เดี๋ยวนี้เลย
- ไม่ใช่ฉันนะคะ ริโซริโอค่ะ - ไม่จริง
อย่ามาตลก
ออกไป ทั้งคู่เลย ครูไม่อยากเห็นเธอ
ออกไป
เธอเป็นเพื่อนสนิทฉัน ฉันพูดอะไรไม่ได้
ถ้าเกิดเป็นวันเสาร์ ตอนที่เขาอยู่คนเดียวล่ะ
แล้วถ้าเขาทำอะไรโง่ๆ อีกล่ะ
ฉันไม่รู้ว่าเขาอยู่บ้านคนเดียว
เธอก็รู้ว่ามาร์โคคุยกับฉันเท่านั้น
ก็อยู่ที่เธอว่าจะบอกเขาไหม
ฉันไม่น่าค้างที่โรมเลย
ตอนนั้นฉันไม่ได้คิดถึงมัน ฉันขอโทษ
ไม่เป็นไร
โอเค
อยากคุยเรื่องนี้หลังเลิกเรียนไหม
ฉันบอกเธอแล้ว ฉันออกไปข้างนอกไม่ได้แล้ว
จนถึงเมื่อไหร่
- ใครจะไปรู้ - หมายความว่าไง ใครจะไปรู้
ฉันขอโทษ
ดูไม่ใช่เลย
นีน่า ขอละ อย่าหาเรื่อง
ก็ได้
ฉันเข้าใจ
บาย
หมายความว่าไง บาย
ถ้าใครไม่ทำตามที่เธอบอก เธอก็หนีไปงั้นเหรอ
ฉันเหรอที่หนีไป
มองฉันสิ อันเดรีย
ฉันเหรอที่หนีไป
ไปให้พ้นเลย
- มันใกล้นิดเดียวเอง... - ไง
- ไง
โอเคดีไหม
ดี
รอบนี้ดีนะ
- ใช้เวลาเท่าไหร่ครับ - ลองแข่งดู แล้วเธอจะเห็น
- นะครับ - ไปซะ ไปยืดตัว ไป
มาริกา อิโลก็ไม่ตอบเหมือนกัน
ผมจะโทรหาดานิอีกที
พวกเขาจะเอาอะไร
งั้น...
ทำไมต้องใช้ถุงนอน
- เราบอกว่า "เก็บตัว" - ใช่ แต่เราไม่ต้องนอนที่นั่นก็ได้
ไม่เอาน่า เพื่อน
ดูสารคดีของพวกเขาสิ
พวกเขาอยู่ในวิลล่าเป็นเดือน เพื่ออัดเสียงทำอัลบั้ม
แล้วเราไปเกี่ยวอะไรกับมาเนสกิน
ไม่เกี่ยว แต่นั่นละวิธีอัดเสียงทำอัลบั้ม
ทุกคนอยู่ด้วยกัน ทั้งวันทั้งคืน
ก็ได้ แต่พวกเขามีสระว่ายน้ำ เราไม่มีแม้แต่ส้วมด้วยซ้ำ
- ฉันจะบอกอะไรให้นะ - อะไร
ถ้าให้ฉันเลือกระหว่างสองที่ ฉันจะเลือกเพิง
- จริงเหรอ - ใช่ เพิงนั่นคือรังของเรา
มันเป็นที่ของเรา สาบานได้ ฉันจะไม่ไปจากที่นั่นเลย
อย่าโกรธนะ ถ้าฉันไม่ได้นอนที่นี่
แน่นอนสิ ฉันโกรธ
เฮ้ย เสียงดังอะไรน่ะ
ไม่รู้สิ
อะไรวะ
วิตโตริโอ
มีปัญหานิดหน่อย
พวกเขาควรแจ้งล่วงหน้าไม่ใช่เหรอ
แจ้งแล้ว ลุงฉันบอกไม่ต้องห่วง บอกว่าเขามีเพื่อนที่ศาลากลาง
ขี้โม้ชะมัด
ใช่
- ทุกคน ฉันมีเยอะเลย เอาไหม - ฉันก็มี
นี่
พวกนั้นอยู่ด้วยกันแล้วดูดีนะ
อยากได้ไหม ดานิ
ไง
เป็นไงบ้าง
ดี
แน่ใจนะ
ช่วงนี้นายดูแปลกๆ
นายเป็นไงบ้าง
ฉันโอเคดี
ฉันว่าดาเนียลถอนตัวจากทีมแล้ว
กล่องข้อความ 1 อีเมลใหม่จากดาเนียล ตราเม็ต
โทษที ฉันต้องโทรศัพท์
โอเค
ขอโทษสำหรับข้อความสุดท้ายที่ส่งไป ฉันรู้สึกโมโหและถูกหลอก
ฉันแน่ใจว่าเธอเข้าใจ
ในเมื่อเธอส่ง รูปผู้หญิงจากซาเบาเดียมาให้ฉัน
เธอคงเป็นคนแถวนี้เหมือนกัน
ฉันอยากเจอเธอ ไม่ว่าเธอเป็นใครก็ตาม
ไง
ถุงที่อยู่ในนี้อยู่ไหนนะ
ฉันว่าฉันใช้มันหมดแล้ว
โอเค
- ฉันหาถุงเปล่าให้ได้นะ - ฉันหาทางได้ ไม่ต้องห่วง
เพื่อนเธอบอกรึเปล่าว่าฉันช่วยเขา
ใคร อันเดรีย ริโซริโอเหรอ
ฉันช่วยเพราะเขาเป็นเพื่อนเธอ
เท่าที่ฉันรู้ ตอนนี้คุณจับเขาได้แล้ว
แต่ก็ขอบคุณค่ะ
นี่เหรอกล้องส่องกลางคืน โซเวียตอันโด่งดัง
มันถูกใช้ในอัฟกานิสถาน เป็นของสะสม
- ขอดูหน่อยได้ไหม - ได้เลย
- คุณใช้ยังไง - ฉันจะทำให้ดู
เดี๋ยว งั้น...
นี่น่าจะถูกต้อง
รู้ไหม ฉันไม่เคยทำให้มันใช้งานได้เลย
สงสัยจะโดนหลอกซะแล้ว
งี่เง่าชะมัด เดนนิส
แต่ฉันชอบมันนะ
ฉันช่วยขนของลงไปชั้นล่างได้นะ
จริงเหรอ
ขอบคุณ
โอเค ไปกันเถอะ
นี่ รามิเรซ อย่ายุ่ง
ใครสนเรื่องนาย ซามิ
เห็นอะไรบ้างไหม
ฉันควรเห็นอะไร
ใช้เวลาทำงานทั้งคืน
- นายเห็นได้จากตรงนี้ - บอกแล้วไง วางไว้ใต้นี่
ฉันจะอ่านมันได้ยังไง
คิดค้นอะไรสักอย่างสิ ทำปากกาตกหรืออะไรสักอย่าง
- ก็นะ... - ให้ฉันสอนทุกอย่างเลยเหรอ เร็วเข้า
อรุณสวัสดิ์
นี่อะไร
ปลอกหมอน
ของของนายอยู่ข้างใน
นีน่า ทำไมเธอถึงเป็นแบบนี้
อรุณสวัสดิ์
มาตามเก็บบอลเวรพวกนี้ทุกที
- นายลืมตลอด - ก็...
เรามีเรื่องต้องทำ ใช่ไหม
- อะไร - ไปกันเถอะ
ไง คาโร
- สวัสดี - สวัสดี คาโร
- ฉันคุยได้ไหม - ได้
อยากให้ช่วยไหม
เธอเป็นไงบ้าง
ก็... ฉันนอนไม่หลับเท่าไหร่
ฉันก็เหมือนกัน
ฉันมีคอนซีลเลอร์ทาใต้ตานะ ถ้านายอยากได้
ฉันขอโทษจริงๆ
ฉันคิดเรื่องนี้เยอะเลย
แม้ว่าเราจะแตกต่างกันนิดหน่อย...
ฉันสนุกที่ได้อยู่กับนาย
ฉันอยากบอกนาย
เธอสนุกที่อยู่กับฉัน เหมือนกับสนุกที่ได้อยู่กับลูกแพนด้า
ทำไม
มันไม่ใช่ความผิดของเธอ
ผู้คนปฏิบัติกับฉันแบบนี้มาตลอด และฉันไม่ได้ขัดขืนมัน
เวลาที่ฉันมีเรื่องกับใคร ฉันจะทำตัวบ้าบอ
จากนั้นพวกเขาก็ถอยไป และทำเหมือนฉันเป็นเด็ก
มันน่าเศร้า
ฉันไม่ได้ทำเหมือนนายเป็นเด็ก
ฉันบอกนายสิ่งที่ฉันทำไปทันที
เธอบอกฉันตอนไหน
ตอนฉันแสดงเป็นคาลิเมโร และเธอรู้สึกสงสารฉัน
ไม่เอานะ...
ฉันทนเป็นแบบนี้ไม่ได้อีกแล้ว
ฉันทนเป็นแบบนี้ไม่ได้อีกแล้วเหมือนกัน
ฉันเกลียดมันมาตลอด
อยากเล่นไหม
ฉันควรไปสระว่ายน้ำ
- อันเดรีย - ครับ
ขนกระจกเพิ่ม ไม่งั้นกว่าจะเสร็จก็พรุ่งนี้
ให้ผมขนใส่เต็มรถตู้ไหม
ไม่ใช่ รถตู้สามคัน เดี๋ยวที่เหลือจะตามมา
- ฮัลโหล - สวัสดี อันเดรีย นี่ราฟฟา
นี่ เดี๋ยวผมโทรกลับได้ไหม
ได้ แต่อีกครึ่งชั่วโมงฉันมีเรียน
- ได้ โอเค - โอเค บาย
ว่าไง เหนื่อยเหรอ
ไม่ครับ ขอโทษครับ ลุง แค่น้ำตาลในเลือดต่ำ
- น้ำตาลในเลือดต่ำเหรอ - ครับ
นี่ ไปเอาช็อกโกแลตจากตู้กดมา
ขอบคุณครับ
เป็นไง บอกฉันสิ ฉันอยากรู้
- เรียนอะไรครับ - อาหารเอเชีย
เจ๋ง
- คุณอยากเป็นเชฟเหรอ - ฉันเป็นเชฟ
อันเดรีย คุณอยากเล่าให้ฉันฟังไหม
- ฉันมีเวลาไม่มาก - โอเค
ผมจะสรุปนะ
ผมเขียนถึงดาเนียล บอกว่าสิ่งที่ผมบอกเขาเป็นเรื่องโกหก
ตอนแรก เขาโกรธ บอกให้ผมไปให้พ้น
แต่แล้วเขาก็ขอให้ผมไปเจอเขา
คุณไม่อยากเจอเขาเหรอ
ไม่
ผมละอายใจ
คุณอยากให้ฉันบอกอะไรคุณ
คุณจะซ่อนตัวไปทั้งชีวิตก็ได้ แต่นั่นเป็นชีวิตที่ห่วยแตก เชื่อฉันสิ
ผมรู้
เดี๋ยวผมโทรกลับนะ
- ไง - ไงครับพ่อ
รู้สึกไม่ค่อยดีเหรอ
ไม่ได้เต็มร้อย แต่เดี๋ยวก็ดีขึ้นครับ
แน่ใจนะ ลูกอาจจะกลับบ้านดีกว่า
ไม่ครับ พ่อ ไม่ต้องห่วง ผมจะกลับไปทำงาน
มานี่
แปดปีก่อน
ไม่ ลูกโอเค
ขยับไปใกล้ๆ เอาฮีตเตอร์เป่าตัวให้แห้ง
- ลูกทำได้ไหม มันได้ผลไหม - นิดหน่อยครับ
ลูกทำแบบนั้นทำไม
บอกพ่อมา
ถ้าพ่อตะโกน ผมจะไม่พูด
พ่อต้องตะโกนสิ
ลูกหนีออกจากบ้าน ข้ามรั้วลวดหนาม
กระโดดลงไปในทะเลสาบ อนุสาวรีย์ที่มีการป้องกันไว้
พ่อมีลูกชายปกติธรรมดาไม่ได้รึไง ไม่
ตอนที่ผมปีนไม่มีรั้วลวดหนาม
เงียบเลย บอกพ่อมาว่าลูกทำไปทำไม
นี่ พ่อพูดกับลูกนะ ลูกพูดได้ไหม
ไม่รู้แล้ว...
ปัจจุบัน
ของพวกนี้มันอะไรกัน
พ่อจอดรถได้ไหม
ได้ไหมครับ
ผมจะบอกแม่กับมาร์โค
รองเท้าพวกนี้ไม่อึดอัดเหรอ
ซีเลีย มีคนติดตามเยอะไหม
หลังจากวิดีโอน่ะ
ฉันเกลียดเธอ
เปล่านะ
ยังเศร้าอยู่เหรอ
พ่อหรือแม่ช่วยขับรถ ไปส่งหนูหน่อยได้ไหมคะ
ลูกรัก นี่เกือบเที่ยงคืนแล้วนะ
นะคะ
- บายค่ะ พ่อ ขอบคุณ - บาย
เธอออกมาที่ ระเบียงของแม่เธอหน่อยได้ไหม
สุขสันต์วันเกิด
ขอบคุณนะ
- เธอจะขึ้นมาหรือให้ฉันลงไป - ฉันเอาชุดนอนมาด้วย
ฉันเอาชาสมุนไพรมาให้
ฉันก็อยากเจอนายเหมือนกัน แต่ฉันต้องบอกว่า
ฉันเป็นผู้ชาย ซึ่งนายคงเดาไว้แล้ว
แต่ฉันมักไม่รู้สึกแบบนั้น
เวรเอ๊ย
ดาเนียล ตราเม็ต บ่ายวันเสาร์ไหม
เคยไปสวนนินฟาไหม
วันนี้เป็นวันเกิดของนีน่า ซาเนียร์ เขียนข้อความ...
โอเค เอาอย่างนี้
เรารู้สึกแย่มากสุดได้อีกแค่ 30 วินาที
เราร้องไห้ไวๆ เป็นครั้งสุดท้าย
แล้วก็พอแค่นั้น
พอแล้วเรื่องแฝดคู่นั้น พอแล้วเรื่องดาเนียล
ชีวิตก้าวต่อไป
และเราเจ๋งมาก
ฉันเอาด้วย
ฉันจะจับเวลานะ
- ฉันร้องไห้ตามสั่งไม่ได้ - ฉันก็ทำไม่ได้เหมือนกัน
สิบ เก้า แปด
- เจ็ด หก ห้า สี่ - เจ็ด หก ห้า สี่
- สาม สอง หนึ่ง - สาม สอง หนึ่ง
พอได้แล้ว ตอนนี้เราเจ๋งแล้ว
- เจ๋ง - สาวเจ๋งกำลังกิน
เอาเลย
อันเดรีย
- "สุขสันต์วันเกิด โชคดี" - ไม่เอาน่า
"ขอบคุณ" และหัวใจเหรอ
นีน่า
- โอเค แค่ "ขอบคุณ" - โอเค
เข้ามาสิ
- สุขสันต์วันเกิด นีน่า - ขอบคุณ
สวัสดี คาโร เป็นไงบ้าง
ไม่เท่าไหร่ แต่ฉันโอเค พี่ล่ะ
เหมือนกัน
พี่ช่วยโน้มน้าวเธอ ให้ทำบางอย่างพรุ่งนี้ได้ไหม
- ฉันทำงานทุกคืนจนถึงวันอาทิตย์ - แบบนี้ดีแล้ว
แล้วตอนบ่ายวันเสาร์ที่บ้านปู่เป็นไง
เยี่ยมเลย เราเชิญใครบ้าง
ไม่เชิญใครทั้งนั้น ฉันไม่อยากจัดปาร์ตี้
- เราจะบอกมิโคลไหม - ไม่!
ทำไมล่ะ
เพราะฉันเอากับแฟนเก่าเขา
เธอเหรอ
แต่อันเดรียเป็นคนพิเศษน่ะ
- โอเค - นีน่า...
- โอเค เธอพูดถูก อันเดรียห่วยแตก - ใช่เลย
- ไง - ไง
- ให้ฉันรอไหม - ไม่ ฉันจะใช้เวลาสักพัก
เราไปเจอกันที่นั่นเลยไหม
ฉันไม่รู้ว่าฉันจะไปเจอได้ไหม
โอเค ไว้ค่อยคุยกันทีหลัง
นายอยากจะต่อยฉันด้วยเหรอ
มีใครทำอีก
พี่ชายนายไม่ได้บอกอะไรนายเลยเหรอ
พี่ชายฉันไม่เคยบอกอะไรฉันเลย
บาย มาร์โค
นีน่า
- ไง สวัสดี - สวัสดี
- ต้องทำธุระให้เสร็จน่ะ - ไม่ต้องห่วง
ถ้าฉันรู้ ฉันคงเอาของขวัญมาให้
ถ้าเธออยากให้ก็ค่อยให้ทีหลังก็ได้
ฉันจะจัดปาร์ตี้มื้อกลางวันที่บ้านปู่ กับคาโรลาและพี่สาวฉัน
และฉันอยากชวนเธอไป
โอเค ได้สิ
แต่ฉันมีบางอย่างอยากบอกเธอ
อันเดรีย
- อะไรนะ - เธอกับอันเดรีย
ใครบอกเธอ
เปล่า ฉันเห็นสตอรี่เธอเรื่องงานเทศกาล เธอหายตัวไป...
อันเดรียบอกว่า เขาต้องบอกบางอย่างกับฉัน
ใช่ ฉันรู้ ใช่
ยังไงก็เถอะ มันก็แค่คืนเดียว
- เราไม่ได้คุยกันอีกแล้ว - มันเป็นเรื่องของเธอ
โอเค
ฉันคิดไม่ถึงเลย
ฉันรู้ ฉันก็เหมือนกัน
ฉันก็ไม่คิดว่าเธอจะจีบฉันเหมือนกัน
- ฉันจีบเธอเหรอ - ก็ใช่สิ
ใครชวนฉันไปที่บ้านไร่
ใครกลัวที่จะนอนคนเดียวในห้องใต้หลังคา
- ห้องใต้หลังคานั่นมันน่ากลัวมาก - จริงเหรอ ขอที
- จริงๆ - ขอที ไร้สาระ
- อยากกินมิลค์เชคไหม - มิลค์เชคเหรอ
ใช่
- ไง - ไง
- นายเอาไปทิ้งในครัวเหรอ - ฉันเอากระดาษห่อไว้
ขอบคุณ
- เดี๋ยวพ่อแม่ฉันจะกลับบ้านแล้ว - น้องชายเธออยู่รึเปล่า
อยู่
ทำไม
- ไง ลูซิโอ - ไง
ช่วยส่งวิดีโอตอนงานปาร์ตี้ให้หน่อยสิ วิตโตริโอตามจี้ฉันไม่หยุด
โทรศัพท์เราแบตหมด เราไม่ได้ถ่ายอะไรไว้เลย
จริงเหรอ
ใช่ โทษทีนะ
- โอเค บาย - บาย
- เมื่อไหร่เราจะได้เจอกันอีก - เร็วๆ นี้ จะส่งข้อความหาฉันไหม
- เร็วๆ นี้เหรอ พรุ่งนี้นะ - บาย
- ปิดซะ - ไม่ ฉันยังเล่นไม่จบ
เฮ้ย อะไรวะ
นายเอาวิดีโอให้ฉันดู นายโกหกเขาทำไม
ฉันลบมันไปหมดแล้ว
ทำไม
ลูซิโอ
เราทำพลาด
อะไร
สิบหกปีนี่เยอะนะ
ขอบคุณค่ะ
- ปู่ เราเอามีดมาด้วยรึเปล่า - แน่นอน ฉันจะเช็กดู
- นกแก้วเป็นไงบ้าง - อย่าพูดถึงมัน
มันบินหนีไป ปู่เศร้า
โอเค
โทรศัพท์เธอดังน่ะ
รับสายสิ ไม่เป็นไร
ไง ซีลี
โอเคดี ฉันอยู่ที่บ้านนีน่านอกเมือง งานวันเกิดเขาน่ะ
ทำไม
มีอะไร
พวกสาวๆ มาที่นี่ได้ไหม
ได้สิ ได้เลย
มาร์โค เอากุญแจมอเตอร์ไซค์มาให้ฉันหน่อย
อยากมีเรื่องกับพ่อแม่อีกเหรอ
วันก่อนฉันคุยกับพ่อแล้ว ฉันออกไปข้างนอกได้
นายคิดว่าฉันโง่เหรอ
โทรหาพ่อสิ
นายโน้มน้าวพ่อได้ยังไง
เราคุยกัน
เรื่องอะไร
มาร์โค ฉันสายแล้ว
- ไสหัวไปซะ อันเดรีย - มาร์โค เอากุญแจมาให้ฉัน
มาร์โค นี่ เปิดประตู
- ไม่ ไสหัวไปซะ อันเดรีย - เวรเอ๊ย
มันไปอยู่ในกลุ่มนี้ได้ยังไง
มีเพื่อนส่งไปให้เขา บอกเขาไม่ให้ส่งต่อ
- เธอก็รู้ว่าเรื่องแบบนี้จบไม่ดีใช่ไหม - ใช่ ฉันรู้
มันเห็นชัดแค่ไหนว่าเป็นฉัน
ก็เห็นขานิดหน่อย
หน้าล่ะ
นิดหน่อย
เอาให้ฉันดูหน่อย
แปดปีก่อน
- เธอขึ้นมาเปียกๆ แบบนี้ไม่ได้ - ทำไมครับ
พ่อแม่เธออยู่ไหน
ปัจจุบัน
- สวัสดีครับ ขอตั๋วหน่อยครับ - ได้เลย
- สองยูโร - โอเค
- ขอบคุณ - ขอบคุณครับ
เราบังเอิญเจอกันบ่อยนะ
ไง
นายจะไปไหน
ที่สถานี
ฉันจะไปนินฟา นายเคยไปไหม
จะว่าอะไรไหมถ้าฉันจะเปิดเพลง
(โนวันโนส์มี) ไลก์เดอะเปียโน แซมฟา
คำบรรยายโดย ลลวรรณ
ผู้ตรวจสอบงานแปล ต้องตา สุธรรมรังษี