ΟΙ ΣΚΗΝΕΣ ΜΕ ΠΑΛΛΟΜΕΝΑ ΦΩΤΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΟΥΝ ΚΡΙΣΗ ΣΕ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΕΠΙΛΗΨΙΑ.
ΠΡΙΣΜΑ
Τίποτα. Ελπίζω να χάσεις τους τελευταίους πέντε πόντους απ' το δίπλωμά σου
ώστε να μην μπορείς να οδηγάς για λίγο.
Γαμώτο.
ΜΑΡΚΟ Καλημέρα. Ξύπνησες κιόλας; Πώς πήγε χθες;
-Πώς ήταν η προσθετική θήκη; -Καλή. Πολύ καλή.
-Κοιμήσου λίγο ακόμα. -Όχι, πρέπει να κάνω κάτι.
-Θα βγεις έξω; -Ναι.
-Αλλά θα γυρίσω για μεσημεριανό. -Εντάξει.
Τέλεια! Θα είσαι ήδη στην πισίνα. Τα λέμε αργότερα!
Πάνω!
Κάτω! Πάνω!
Κάτω! Εμπρός! Πάνω!
Κάτω!
-Γεια σου, Κάρολα. -Γεια σου, Σιλβάνα.
-Πες στη μαμά σου να μου τηλεφωνήσει. -Ναι, έγινε.
Γεια.
-Γεια. Πώς να εξυπηρετήσω; -Γεια.
-Ένα βάλσαμο για τα χείλια. -Ποια μάρκα;
-Οποιαδήποτε μάρκα. -Αμέσως.
Ευχαριστώ.
Γεια.
Όχι, μην ανησυχείς. Θα πάρω το τρένο σύντομα.
Γιατί;
Συνέβη κάτι;
Ένα παιχνίδι είναι! Σοβαρολογείς;
ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΝΩΡΙΤΕΡΑ
Τι θέλεις; Αλήθεια;
-Έλα, γύρνα το. -Γύρνα το μπουκάλι.
-Στο κόκκινο! -Ο κοκκινομάλλης.
Ο μικρός κοκκινομάλλης με...
-Με τη Νίνα! -Με τη Νίνα!
Όχι, δεν παίζω.
-Έλα! -Έλα τώρα, αλήθεια;
-Σας το είπα. Δεν παίζω. -Έλα τώρα!
-Φιλί! -Φιλί!
Ορίστε.
ΤΩΡΑ
-Θέλεις νερό; -Όχι, εντάξει είμαι.
Περίμενε, έχω τα ρέστα σου.
Πήρα την πρωτοβουλία να αγοράσω κάτι για σένα και τον Μάρκο.
Για το μέλλον, ξέρεις.
Βασικά, ο Μάρκο δεν έχει καμία σχέση μ' αυτό.
Ποιος, τότε;
Μάντεψε.
Χθες;
Με τίποτα.
Το γαμημένο καθίκι.
Όχι, θα μπορούσα να αρνηθώ οποιαδήποτε στιγμή, αλλά έμεινα.
Γιατί έμεινες;
Επειδή είμαι λίγο τσούλα, νομίζω.
Πλάκα κάνεις;
Μη μ' αναγκάσεις να σου κάνω κήρυγμα περί φεμινισμού Σάββατο πρωί.
Ακόμα δεν ήπια καφέ.
Δεν είσαι τσούλα, Κάρολα.
Απλώς είσαι ένα εγωιστικό, κακομαθημένο μαλακιστήρι.
Κι εσύ φλερτάρεις με έναν που του έκλεψες το κορίτσι.
-Όχι. Πρώτον, δεν έκλεψα τίποτα. -Σίγουρα.
Και δεν φλερτάρω με τον Αντρέα.
Γιατί έβαλες αϊλάινερ για να τον δεις;
Σε βιβλιοπωλείο για λεσβίες θα πάμε. Ίσως γνωρίσω κάποια ενδιαφέρουσα.
Εντάξει.
Τι σκέφτεσαι;
Τι στον διάολο να κάνω με τον Μάρκο;
Δεν ξέρω.
Μάλλον πρέπει να του το πεις.
Νομίζεις;
Ναι, αυτά αποκαλύπτονται αργά ή γρήγορα.
Προσωπική εμπειρία.
Λοιπόν...
Να πηγαίνω. Το τρένο φεύγει στις 11:00.
Στείλε μήνυμα αν χρειαστείς κάτι, εντάξει;
Σ' αγαπάω.
Τότε, μη μου τηλεφωνείς μόνο όταν δεν βρίσκεις τους ηλίθιους φίλους σου.
Αντίο!
-Ορίστε. -Τι είναι αυτά;
Τα λεφτά για το βίντεο.
Γιατί μου τα δίνεις πίσω;
Έπρεπε να σου δείξω την τελική μορφή του βίντεο, και δεν το έκανα.
Κράτα τα.
Όχι, το εννοώ. Σε παρακαλώ.
Όλο λεφτά μού δίνετε εσύ κι ο αδελφός σου.
Απ' τον κώλο σας τα βγάζετε;
Τι στον διάολο κοιτάτε;
-Τίποτα. -Τίποτα;
Έρχεσαι μια στιγμή έξω;
Να αλλάξω πρώτα.
Άντε, κατσάδιασέ με, να γυρίσουμε στα σπίτια μας.
Δεν θέλω να σε κατσαδιάσω.
Δεν θέλεις;
-Παίζουμε ένα παιχνίδι; -Παιχνίδι;
Ρωτάμε ο ένας τον άλλον και απαντάμε ειλικρινά.
Εσύ πρώτος.
-Δεν έχω ερώτηση. -Καλά. Τότε, ξεκινώ εγώ.
Ήπιες χθες το βράδυ;
Ναι. Λανσάραμε το βίντεό μας.
Μπράβο.
Δεν το 'ριχνες έξω πριν την προπόνηση στην ηλικία μου;
Ναι, μερικές φορές.
Έχεις θυμώσει μαζί μου;
Ναι.
Θεωρείς ότι δεν σε χειριστήκαμε σωστά;
Η σειρά μου.
Έχεις δίκιο. Ρώτα.
Πριν έρθεις, βγαίναμε πρώτοι ή δεύτεροι,
τώρα δεν προκρινόμαστε. Γιατί αυτό;
Όχι. Δεν φταίω εγώ που δεν προπονείσαι, Ντάνι.
Κι ο Μάρκο; Ούτε εκείνος προπονείται αρκετά;
Ο Μάρκο δεν έχει ταλέντο, αλλά φτύνει αίμα.
Μερικές φορές, χρειάζεται κι αυτό.
-Κι εγώ φτύνω αίμα. -Έλα τώρα.
Δεν το κάνω; Περνάω χάλια περίοδο.
Χθες το βράδυ ήμουν λιώμα, κι όμως ήρθα.
Πάντα. Πάντα έρχομαι σ' αυτό το κωλομέρος.
Ακόμα κι όταν οι γονείς μου δεν είχαν να πληρώσουν τα ναύλα μου.
-Ποιος νομίζεις ότι πληρώνει τα έξοδά σου; -Η ομάδα.
Με τα άθλια αποτελέσματά σου;
Ποιος, τότε;
Δεν το ήξερα.
Μη σε απασχολεί.
Τι θέλεις να κάνεις;
-Τι εννοείς; -Δεν βγάζει νόημα.
Ή προπονήσου στα σοβαρά ή παράτα τα.
Άντε να παίζεις σκατένια μουσική με τους δύο ηλίθιους.
-Την έχεις ακούσει τουλάχιστον; -Ναι. Χάλια είναι.
Ευχαριστώ.
Λοιπόν, είμαστε εδώ τις Δευτέρες.
Αποφάσισε τι θες να κάνεις.
Ποιος είναι;
Δεν είναι τίποτα. Ο Σάμι.
Τι θέλει;
Έμεινε στο σπίτι της Ζέλια.
Τους έπιασαν οι γονείς της το πρωί στο κρεβάτι τους να πηδιούνται.
Αηδία!
Μέικαπ είναι αυτό;
Ναι. Έχω βάλει αϊλάινερ.
Σου πάει.
Θέλεις;
Εδώ το έχω.
-Όχι. -Έλα.
Κανείς δεν σε ξέρει στη Ρώμη.
Λοιπόν;
-Θες να πάρουμε ταξί; -Ταξί;
Πήρα πολλά χρήματα μαζί, ας τα απολαύσουμε.
Πολύ αστός είσαι. Ας περπατήσουμε.
-Ξέρεις τον δρόμο; -Βέβαια. Έρχομαι συχνά.
"Όλα άρχισαν με την οικειότητα.
"Ήμασταν μόνο οι δυο μας και το σώμα.
"Στην αρχή ήμουν μόνο εγώ, μετά ήρθε αυτή,
"με την αμυδρή επείγουσα αίσθηση του ανέμου, της βροχής, των ριζών,
"εν ολίγοις, όλων εκείνων που δεν μπορούν να ελεγχθούν,
"αλλά απλώς συμβαίνουν.
"Αναπαυόταν στην απαραβίαστη φυσική τάξη.
"Ίσως ήταν χαραγμένη σε κάποιο κελί για αιώνες,
"πέρασε μέσα από τον χρόνο και έφτασε σ' εμένα.
"Συνεπώς, δεν ήξερα, δεν μπορούσα να την εκδιώξω.
"Όπως κάθε μοίρα, έπρεπε να την αναγνωρίσω.
"Ίσως είχε έρθει για να με σώσει.
"Ήταν περισσότερο εγώ από όσο θα μπορούσα να ανήκω στον εαυτό μου.
"Την εμπιστεύτηκα. Έτσι, άρχισα να της δίνω χώρο".
Ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ που είστε εδώ σήμερα,
-αν και είναι μέρα για παραλία. -Σου αρέσει καμία;
Είναι όλες πολύ μεγάλες.
Μιας και είμαι εδώ, θέλω να ευχαριστήσω τους γονείς μου.
Σας ευχαριστώ για την αγάπη που μου προσφέρατε πάντα.
Που με καταλαβαίνατε και με υπερασπιζόσασταν τόσα χρόνια.
Οπότε, σας ευχαριστώ.
Ορίστε, μα διάβασέ το αργότερα.
Ευχαριστώ, Τζίο. Πού θα φας μεσημεριανό;
Ίσως πάω με τους γονείς μου κάπου, αλλά θα μπορούσαμε να συναντηθούμε...
-Εντάξει, τα λέμε αργότερα. Γεια. -Γεια.
Γεια. Για ποιον;
Ρόζα και Κάτια.
Ορίστε. Ευχαριστώ.
-Γεια. -Γεια.
Συγχαρητήρια. Λατρεύουμε τα ποιήματά σου.
-Ευχαριστώ πολύ. -Ήρθαμε απ' τη Λατίνα γι' αυτό.
Κι εσύ; Δεν έχεις να πεις κάτι;
Βασικά, αυτός μου είπε για το βιβλίο σου.
-Πώς σε λένε; -Αντρέα.
Ορίστε.
-Κι εσένα; -Νίνα.
-Για σένα. -Ευχαριστώ.
Θα επιστρέψετε αμέσως στη Λατίνα;
Δεν ξέρουμε. Θα επισκεφτούμε το Μουσείο Άντερσεν.
-Ωραία. -Θα γυρίσουμε μετά στη Λατίνα.
Αν μείνετε, θα γίνει μια μεγάλη εκδήλωση στο Μουκασασίνα.
-Τι είναι αυτό; -Η πιο ξακουστή γκέι βραδιά στην Ιταλία.
Οι γονείς μου δεν θέλουν να περάσω τη νύχτα έξω.
Έλα τώρα. Αν τους πεις ότι είσαι στο σπίτι του Μπόντσιο;
Πού θα μείνουμε;
Λοιπόν, αφού συνεχώς λες ότι κολυμπάς στο χρήμα,
μπορείς να μας κλείσεις δωμάτιο σε ξενοδοχείο.
Θες τον καναπέ της μάνας μου;
-Είναι η μόνη επιλογή. -Γιατί;
Είμαστε ανήλικοι. Δεν θα μας δώσουν δωμάτιο σε ξενοδοχείο.
-Τι σπάσιμο. -Το ξέρω.
-Θες να βγάλουμε φωτογραφία; -Έγινε.
Χαμογέλα!
Εντάξει.
Κι αν ζητήσουμε από τη μητέρα μου να εγγυηθεί για μας;
ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΜΗΝΕΣ ΝΩΡΙΤΕΡΑ
Έλα τώρα, Μάρικα, απλώς τιμώρησέ μας αύριο.
Άσε να πάμε στον σταθμό με το μετρό.
Όχι. Σήμερα ήσασταν άθλιοι, σήμερα πληρώνετε.
-Γίνεται όλο και πιο τρελή. -Πάντα.
Εμπρός;
Τι;
Είναι καλά;
Έρχομαι αμέσως.
-Ελάτε, παιδιά. Θα πάρουμε ταξί. -Τι έγινε;
Παιδιά, ο Μάρκο έκοψε τις φλέβες του με γυαλί.
-Αλήθεια; -Θα κάνει εγχείρηση.
Τι;
Άντε, κουνηθείτε!
Τι τρέχει;
Είχα ένα.
-Τι; -Ένα επιπλέον μαγιό.
Δώσε μου το σακίδιό σου.
Δεν έχεις πλέον. Σωστά;
Πάμε.
Πάμε, Ντάνι.
ΤΩΡΑ
Γεια.
Ντάνι;
Γεια.
Είδες τις προβολές;
Ναι, σήμερα το πρωί.
Το μεσημέρι, είχαμε πάνω από 4.000.
Τι κάνεις;
Θα έρθουν να αγοράσουν τα έπιπλα της γιαγιάς.
Πρέπει να τα καθαρίσω.
Έλα για παρέα.
Ναι. Πρέπει να σου μιλήσω.
Κι εγώ.
Ξέρεις πώς να βάζεις κερί;
Κερί;
-Μου είπε η μαμά μου να βάλω. -Σε ξύλο;
Πού να ξέρω εγώ;
Δεν ξέρω.
Έτσι;
Όπως να 'ναι, θα λιώσει αργότερα.
ΚΑΡΟΛΑ Συγγνώμη για χθες.
Πόσα λες να μας δώσουν για όλα αυτά;
Δεν ξέρω. Τριακόσια ή τετρακόσια.
Αγοράζουν τη ζωή της γιαγιάς μου για 300 ευρώ;
Αν βάλεις κι άλλο κερί, δεν θα σου δώσουν τίποτα.
Γιατί δεν τα κρατάς;
Και πού να τα βάλω;
Λοιπόν;
Λοιπόν, δεν θα τα πάρει κανείς.
Σταμάτα.
Αδερφέ, σταμάτα. Θα χτυπήσεις.
Τι διάολο.
Μη φύγεις απ' την μπάντα, αδερφέ.
Αυτό ήθελες να μου πεις, σωστά;
Εσύ τι ήθελες να μου πεις;
Ο Ίλο κι εγώ αποφασίσαμε να τραγουδήσεις εσύ το επόμενο κομμάτι.
Μόνος σου.
-Έχει κερί πίσω σου. -Αηδία.
Κι η δική σου είναι καλή.
"Στον Αντρέα, που σήμερα κοιτάζει κάτω. Αύριο, ποιος ξέρει;"
Μπάρμπι, να σου κλέψω λίγο γάλα σόγιας;
Δεν είναι δικό μου, της Άντζελα είναι, αλλά πάρ' το.
Εντάξει.
Ορίστε.
Με τι ασχολούνται οι γονείς σου; Ίσως τους ξέρω.
Ο μπαμπάς έχει υαλοπωλείο στην Ποντίνα.
Η μαμά δούλευε εκεί, αλλά όχι πια.
Στάσου, η αδελφή του σγουρομάλλη ιερέα, σωστά;
Μαμά, τι σε νοιάζει;
Θέλεις να υπογράψω αυτήν την εξουσιοδότηση;
Δεν μπορώ να κάνω μερικές ερωτήσεις στο αγόρι σου;
Δεν είναι το αγόρι μου.
-Ξέρεις ότι είμαι λεσβία. -Εντάξει.
Ορίστε.
Η κοπέλα μου είναι.
-Δεν καταλαβαίνω. -Το ξέρω, μαμά.
Σ' ευχαριστώ, μαμά. Πάμε.
-Αντίο. -Αντίο.
Άντρε.
Δεν σοβαρολογούσα. Για να την εκνευρίσω το είπα.
-Είναι δικό μου θέμα. -Το ξέρω, με συγχωρείς.
Δεν θα το ξαναπώ. Το υπόσχομαι.
Είσαι παιδί, γαμώτο.
Το ξέρω. Πλάκα έκανα. Θα της στείλω μήνυμα ότι αστειευόμουν.
Όχι, μην το κάνεις.
Είσαι σίγουρος;
Ναι.
Έλα. Πάμε να αγοράσουμε ένα ωραίο φόρεμα.
Θα βάλω πανύψηλα τακούνια. Τ' ορκίζομαι.
Μουκασασίνα!
Πάμε. Έλα!
Αντρέα!
Λίγα ψιλά για το φιλοδώρημα;
-Ναι. Κοίτα στο τραπέζι στο δωμάτιό μου. -Στο δωμάτιό σου, είπες;
-Όχι; -Θα δούμε.
Κοίτα.
-Τι είπες; -Ωραίο είναι.
-Γεια. -Συγγνώμη που δεν απάντησα.
Δείπνο με τους γονείς.
Μη σε απασχολεί.
Πώς είσαι;
-Καλά είμαι. Εσύ τι κάνεις; -Κάνω μοντάζ στα βιντεάκια μου.
Πρέπει να μου τα δείξεις.
Αν θέλεις, είμαι μόνος απόψε.
Ωραία θα ήταν, αλλά οι γονείς μου δεν μ' αφήνουν. Άργησα χθες το βράδυ.
Εντάξει.
Αλλά μπορούμε να βρεθούμε αύριο.
-Είμαι ελεύθερος το απόγευμα. -Εντάξει.
Όλα καλά;
Ναι.
Εντάξει.
Τα λέμε αύριο, τότε.
Καληνύχτα.
ΝΤΑΝΙΕΛΕ Συγγνώμη για χθες.
Δεν το έχεις πει σε κανέναν, έτσι;
Όχι, μην ανησυχείς.
Λέω να γυρίσω στο ξενοδοχείο.
Γιατί;
Δεν ξέρω.
Εντάξει. Δεν πειράζει.
Είναι 22 ευρώ.
Τι θα κάνουμε;
Τζιοβάνα.
Παιδιά, χαίρομαι που σας βλέπω εδώ. Ή κορίτσια. Τι προτιμάτε;
Καλό είναι το "παιδιά".
Φαίνεστε υπέροχοι, αλήθεια.
-Ευχαριστούμε. Κι εσύ. -Ευχαριστώ.
Παιδιά, από δω οι φίλοι μου, Νίνα και Αντρέα.
-Κάρο, Κάτε... -Γεια. Χαίρω πολύ.
Ρομπέρτο. Ράφα.
Ράφα.
-Φραντσέσκο. -Ράφα;
Ναι.
-Νομίζω ότι γνωριζόμαστε ήδη. -Ποιος είσαι;
Αποκλείεται. Είσαι ο Φραντσέσκο Τσικονέτι;
-Ένοχος. -Είσαι υπέροχος. Είμαι μεγάλη θαυμάστρια.
-Το όνομά σου; -Νίνα.
-Χάρηκα. -Παρομοίως.
-Αντρέα, από τη Λατίνα. -Αντρέα!
Πώς είσαι;
-Έχω πολλά νέα. -Το φαντάζομαι.
-Θα μου τα πεις. -Πώς; Εξαφανίστηκες.
Ας κάνουμε το εξής.
Δώσε μου το τηλέφωνό σου. Θα σε πάρω σύντομα.
Έγινε.
Είδες με ποιον μιλούσα;
Δεν τον ακολουθείς;
Πάμε να καπνίσουμε. Θέλετε να έρθετε μαζί μας;
-Όχι, θα μείνουμε. -Εντάξει, γεια.
-Τα λέμε μετά. -Τα λέμε.
Θες να χορέψουμε;
-Έλα. -Όχι...
-Πονάνε τα πόδια μου. -Κακώς φορέσαμε καινούρια παπούτσια.
Θα τα βγάλω.
-Φιλί! -Φιλί!
Φεύγω. Πρέπει να γυρίσω σπίτι.
-Έλα τώρα. -Αλήθεια;
-Καλή διασκέδαση, παιδιά. -Έλα τώρα!
Γεια!
ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΝΩΡΙΤΕΡΑ
Τι συμβαίνει;
Τίποτα.
Πάντα μισούσες αυτά τα παιχνίδια.
-Τώρα με τους νέους σου φίλους... -Έλα τώρα, έχει πλάκα.
Είναι σέξι. Τι σε νοιάζει εσένα;
Κάρολα...
Έχεις... Με έχεις δει ποτέ να φιλάω αγόρι;
Τα λέμε αύριο.
ΤΩΡΑ
Δεν ξέρω τι να κάνω τώρα.
Ούτε εγώ.
Να συνεχίσουμε να γδυνόμαστε και να δούμε τι θα γίνει;
Εντάξει.
Υποτιτλισμός: Νικόλαος Καπετανάκης
Επιμέλεια Ντέση Βερβενιώτου