Ang bilis ng lahat.
Gusto mo bang malaman ang kasarian ng anak ninyo?
Hindi, hindi na.
Hindi. Magpapa-gender reveal party kami.
Nakakatuwa. May ilang bagay akong nakikita rito
na gusto kong pag-usapan.
Hindi... Ayaw talaga naming pag-usapan hangga't wala pa ang party.
Hindi mainam 'yon sa kasong 'to.
-Kung kaya ng kaibigan namin, kami rin. -'Di sa mga kaibigan n'yo ang baby.
'Wag mo akong i-mansplain.
Babae ako.
Ilagay mo ang picture sa envelope.
Sige. Heto.
-Salamat. Tara na. -Good luck.
Hindi.
Okay.
Ayos. Ang sandaling pinakahihintay nating lahat.
Sige. Handa na kayo?
-Diyos ko. -Lalaki.
Ano iyan?
Anong sabi?
"May ulo ng daga"?
MAY ULO NG DAGA
Pero paano?
Okay.
9 BUWAN ANG NAKALIPAS
-Pwedeng pakuha ng... -Talaga?
-Sa drawer. -Sige. Sige.
Oo, sige.
Ano?
Parang may nakita ako.
At hindi naisip ng daga
na magiging magulang din siya nang gabing iyon.
At ang batang iyon, lumaki siya bilang isang pamosong Disney character.
'Di ko na sasabihin ang pangalan dahil halata naman,
at bawal din kasi.
Ang totoo, ako ang pinakabatang tao na nakatanggap ng cease and desist letter
mula sa Disney Corporation.
Alam mo bang may teorya ako sa mga conspiracy theorist?
Hindi sila totoo.
Sabwatan lang iyon ng gobyerno.
Minsan, nilagay ko ang mga X-ray ng aso ko sa ibabaw ng akin
para makita ang hitsura 'pag nakatira sa loob ko ang aso ko.
Okay, tahimik na.
Hindi ba't matanda ka na para magkaanak?
'Di ba't matanda ka na para mag-astang bata?
Itigil na ang elepanteng problema.
Napag-usapan na rin ang elepante, hindi sila nakakalimot o nagpapatawad.
Bruno Puntz Jones. Buksan mo ang pinto.
Francesca Fiori. Hindi naka-lock ang pinto.
Ikaw na ang magbukas.
'Wag ka ngang ahas!
'Wag ka ngang prima donna.
Maglulublob lang ako sa bath tub na puno ng bula.
Lublob? 'Di 'yan para sa akin.
Ang tagal na nating hindi naglalabing-labing.
Francesca Fiore, nag-sex tayo kahapon.
Isang beses lang.
Ano ito, Bruno?
Dapat maipaliwanag mo ito.
Para sa'yo 'to, mahal ko. Almusal. Kain na tayo.
Para sa akin?
Kung gayon, Bruno, makipagtalik ka sa akin ngayon.
Sa sahig.
Pakiusap, pakainin mo lang ako ng suha.
Palaging may dahilan.
Kakatalik lang namin ng kulasisi ko kanina at handa na ako ulit.
Papatayin ko siya.
Bruno, mukhang may problema tayo.
Ano? Hindi.
'Wag mong palalain 'to. Nalimot ko lang patayin 'yon.
Bruno, kailangang malinis ng mga daliri ko sa paa.
At nalimot ko ang babae sa tub.
Bruno, kailangan na nating magpa-couple's counseling.
Francesca Fiori, alas-tres pa lang ng umaga.
Hindi.
Sa New York, hindi.
Pero sinong tatanggap sa atin nang biglaan.
Nagkakutob na ako.
Ipinakilala ko sa'yo, Dr. Otis Medinquire.
Sex therapist na kilala sa mundo.
Welcome sa bago n'yong tahanan, Cookie at Mr. Sparks.
'Di pa ako nagkaka-roommate dati.
Bayaran n'yo na lang ang renta n'yo.
Pero seryoso.
Ang bahay ko ay bahay n'yo rin.
Gusto n'yong maglaro?
Tama. Kain lang kayo riyan. Kain lang kayo.
Tingnan n'yo tayo.
Tatlong astig na pusa.
Tama. Dalawang astig na pusa. Kain lang kayo.
Cookie, Mr. Sparks.
Uy, mga pusa, gusto ko lang mag-good night.
Nagtataka.
Dinig kita.
Nasaan ang babies ko?
Curious ulit.
Diyos ko.
LAST WILL AND TESTAMENT NI PARKER
COOKIE AT MR SPARKS MR SPARKS
At paborito ko si Mr. Sparks.
Ang dahilan kung bakit ako nag-hire ng private investigator gaya mo
ay dahil may papasundan ako sa'yo.
Ganoon nga ang ginagawa ko.
Sumusunod sa mga tao.
Baka tunog-kakaiba, pero sasabihin ko na rin.
Hingang-malalim, Parker.
Gusto kong sundan mo ang mga pusa ko.
Parang ang narinig kong sinabi mo ay,
"Baka tunog-kakaiba, pero sasabihin ko na rin.
Hingang-malalim, Parker.
Gusto kong sundan mo ang mga pusa ko."
Iyon ang tama at magandang impresyon.
Salamat.
Ganito ba ang hitsura ng mga pusa mo?
Oo, halos walang pagkakaiba.
Kumusta, mga kuting?
Nakauwi na ako.
-Hindi 'to aksidente. -Opo, Detektib.
Na...
Naniniwala akong pinatay siya ng mga pusang ko.
Bakit 'di ka nagsabi sa amin kanina?
May namatay dahil 'di mo kami agad sinabihan!
Tingin mo sila pa rin ang mga dating pusa?
-Siguro. -Ito ang mga ginawa nila.
Nagpaampon sila sa isang matanda at nag-iisang lalaki.
Nag-iisa at walang kaibigang lalaki na naglalagalag nang nakatsinelas.
Nag-iisa at kaawa-awang lalaki...
-At sumunggab sila na parang mga pusa! -At pinatay siya.
Diyos ko! Imumungkahi ko si Philippe Winger, kaibigan ko sa trabaho.
Hindi ka gusto ni Mr. Winger. Nakapanayam na namin siya.
Uy, wala na ang baril ko. Nasa pusa ang baril ko!
Dapa ang lahat!
MAKALIPAS ANG 5 MINUTO.
Nakita ko na. Nalaglag sa kotse.
Ayos lang 'yan. Nangyayari talaga 'to.
Kailangan mong lagyan ng tali ang holster mo. Para...
-Wala ang baril ko. -Dapa ang lahat!
Tinatawagan ang lahat, may bumagsak na pulis. Nagpaputok ang pusa.
Ang mga suspek ay dalawang long-haired Persian cats na may Smith & Wesson.
Diyos ko. Hindi! Hindi!
Magsisimula ako sa pagtatanong sa inyo.
-Francesca? -Si.
Anong naiisip mo 'pag iniisip mong nakikipagtalik ka kay Bruno?
Ang nakakatakot niyang ari.
At bakit ito nakakatakot?
Dok, kapag nasasabik siya, napupuno iyon ng dugo.
Normal iyon.
Sobra-sobrang dugo kasi 'to.
-Heto. -May iniinom na ako.
Sa sobrang dami, minsan, lumuluha na ng dugo.
Para aring kusang dumudugo.
Si. Kaya mahirap talagang ganahan doon, Dok, 'di ba?
Kasi lagi mong naiisip ang Santo Niño.
Sino pang nakakita ng nagmimilagrong ari?
Kami lang at ang Santo Papa.
-Ang Santo Papa. -At ang mga deboto.
-Ang mga deboto. -Oo.
Bruno, ano ang naiisip mo kapag iniisip ang pakikipagtalik kay Francesca?
Ito ang sasabihin ko, Dok.
Naiisip ko ang mga rebolusyonaryo sa Macedonia.
Naiisip kong nasusunog ang nanay ko.
Naiisip ko ang bibig ni Francesca na doble ang bilang ng ngipin.
Nasubukan n'yo na ba ang pornograpiya?
Noong bata ako, 200 pelikula ang ginagawa ko.
Si.
Panonood ng pornograpiya.
-Manood, ang ibig kong sabihin. -Hindi, ang pangit.
-Hindi, hindi, isang beses. -Oo. Totoo. Isang beses.
-Nanood kami. 'Di namin nagustuhan. -Kasi naisip naming mapagpanggap.
Sobra, umorder ang babae ng pizza,
dumating ang rider, nakipag-sex siya roon.
Walang nagbayad sa pizza.
Ano'ng mangyayari sa kanya? Masisisante siya.
-Nakakakilabot. -Ang sama.
-Ni 'di nga siya kumain ng pizza. -Hindi nga.
Tingin ko, ang problema ay pahinga.
Naisip n'yo na ba ang pagtatalik...
bago kayo magtalik?
-Talaga? -Tingin mo, gagana iyon?
Oo.
Ayos lang namang manood ako, ano?
-Gusto namin iyon. -Oo.
Gusto namin.
-Uy, honey. -Jack, ang aga mong nakauwi.
Inom ka ng wine.
-Parang magandang ideya. -Maganda nga.
At parang tamang-tama rin.
Dahil may malaking sorpresa ako para sa iyo.
Talaga?
Ano iyon?
Alam mo 'yong bahay na minamanmanan mo?
Binili ko.
Cheers.
-Teka. Anong bahay? -Ang dream house mo.
'Yong bahay na lagi mong kinukuwento?
Hindi ko talaga alam ang bahay na sinasabi mo.
Honey, alam mo.
Tanda mo noong dumaan tayo sa bahay na for sale,
-sabi mo, "Magkano kaya iyan?" -Oo.
Ngayon, alam na natin, $1.2 milyon. Cheers.
1.2 milyong dolyar. Nagbibiro ka ba?
Hindi naman ako makatawad. Gusto kong mabili na agad ngayon.
Na-curious lang talaga ako noon. Daldal lang iyon.
Parang 'di naman 'yon daldal.
Halos obsession na nga.
Jack, 'wag nating bilhin ang bahay na 'yon.
Kabaliwan iyon.
Hindi, honey.
-Salamat sa Diyos. -Paano bibilhin ang nabili na natin?
-Kabaliwan 'yon. -Lintik.
Magpapakatapat ako sa'yo.
Hindi 'yon kasingganda gaya kapag nadadaanan natin?
Oo, mas maliit siya.
Maraming kailangang ayusin.
Pero alam kong mawawasak ang puso mo 'pag 'di napasa'yo iyon. Kaya...
-Cheers. -'Wag mo nga akong ma-cheers diyan.
Tama ka. Pwede pa tayong magdiwang mamaya.
Ngayon, mag-empake na tayo.
Empake?
Oo. Gusto ng mga bagong may-ari na makalipat na dito bukas.
Anong sinasabi mo?
Binenta ko ang bahay na 'to para mabili ang bago, okay?
'Di ko nabenta nang malaki ang bahay na 'to
dahil ako ang tinatawag nilang highly motivated seller.
Sa kabuuan, lugi tayo ng $160,000.
Pero 'di mo naman kasalanan.
Itigil mo 'yan.
-Wala na tayong oras. -Halika rito.
-Kailangan lang nating... -Halika.
-Honey, wala talaga tayong oras... -Tingnan mo ang mga mata ko.
-Pero 'di ko... -Jack, hindi ako aalis sa bahay na 'to.
Naririnig mo ba ako?
Pero kailangan.
-Hindi. -Pero kailangan nga.
-Pero... -Hindi. Hindi.
-Pero magte-tresspass ka sa kanila. -'Di ako aalis dito.
Ayusin mo 'to.
Wow, medyo nakakagulat ang kawalan mo ng utang-na-loob.
Kawalan ng ano?
Utang-na-loob, Sandra.
Tingnan mo ang ginawa ko.
Tingnan mo. Binenta ko ang bahay na 'to, ang bahay na mahal na mahal ko.
Binenta ko para sa'yo. Inisip ko bang kabaliwan 'yon?
Syempre, oo! Pero ginawa ko pa rin.
Ginawa ko para sa'yo. Para sa'yo.
Baliw ka ba?
-Baliw ba ako? Seryoso? -Oo. Seryoso, baliw ka ba?
Ni hindi ko na kilala ko sino ka na.
-Siguro dapat na tayong maghiwalay. -Ayos lang sa akin, gago.
Magaling. Sa'yo na ang bagong bahay.
Sa allergies ko at sa alikabok doon, hindi ako makakahinga sa lugar na 'yon.
Ano'ng address?
Kumusta?
Nag-foreplay kami,
tapos nag-sex na talaga, at ayos naman.
-Halos walang karahasan. -At kaunti lang ang dugo.
Salamat, Dr. Melanchoir.
Sinalba mo ang pagdi-divorce namin.
Oo, akin na ang inumin mo.
Pero 'di pa ako nakakainom.
Ikinatutuwa kong makatulong.
Pwedeng magamit ang banyo ninyo nang 12 minuto?
Syempre naman.
-Para saan iyon? -Para sa gagawin mo.
Ano'ng gagawin ko?
Para kay Bruno. Sumablay ako.
Hindi ako nagrereklamo.
Walong minuto lang ang kailangan.
Francesca Fiori,
handa ka na ba sa pagtatapos?
Ngayon, oo.
Ang ganda ko.
Napaka-cute ng mga raccoon.
Pero nakikita ko lagi ang mga nasagasaang bangkay nila,
at sobrang nalulungkot ako.
Tapos iniisip ko ang math doon,
at sabi ko...
kung nakikita ko ang ganoon karaming mga raccoon
sa maliit naming highway araw-araw,
ilang raccoon ang mayroon doon?
Siguro mayroong reyna itong mga lintik na raccoon,
na ire lang nang ire ng mga sanggol sa gubat,
malapit sa bahay ko.
Nakakatakot, sobra.
Dapat ding matakot nang sobra ang lahat.
Tapos mayroon pa silang maliliit na maskara, nangangain pa ng basura.
Isang oras na ako rito.
Nasaan ang target?
Kalma, Mr. Potter.
Kumpiyansa akong magpapakita na rin ang mga target.
-Pero-- -'Di kita binabayaran para magsabi ng
"pero" sa akin, Mr. Potter.
Limpak-limpak na salapi ang binabayad ko sa'yo
para i-scan ang mga usapan sa paligid mo hanggang marinig ang ating target
na sabihin ang code words, at 'pag tapos na,
papatayin mo sila! Malinaw?
Malinaw.
Ngayon, alam mo na.
-Saan ka nga nagtatrabaho? -Sa gobyerno.
Doon ako lumalabas.
Pero ano mismo ang nilalabas mo?
Nilalabas ang sabi mo.
Talaga?
Sabi mo, nilalabas.
CODE "SABI NIYA NILALABAS"
Sabi niya, nilalabas.
Sinabi ng lahat.
Sinabi ng lahat ang code word.
Kung gayon, patayin mo silang lahat.
-Pero-- -'Yan na naman.
Sino ang target ko?
"Nilalabas."
Makinig ka, Mr. Potter. Mukhang marami kang oras sa mundo,
para sabihin nang paulit-ulit ang "pero, pero, pero."
Pero halatang walang oras para ilabas at itutok
ang invisible na armas na ibinigay ko sa'yo
at tapusin ang kasunduan natin.
Ilabas mo na.
Narinig mo iyon? Ang sabi ko, ilabas mo na.
Invisible na baril!
Lahat ng units, magmatyag sa suspek na mukhang nagkukunwaring delivery man.
Natapos mo ang trabaho, Mr. Potter?
Opo.
Mabuti.
Lumapit ka sa'kin.
'Wag kang mag-alala, Mr. Potter.
'Di gaya ng konsensya mo, malinis ang mga kamay ko.
Pwede kang magbilang kung gusto mo.
'Di na kailangan.
Lintik!
Gusto kong malaman kung ba't ako pumatay ng maraming tao.
Dahil sinabi nilang "Sabi mo, naglalabas" nang walang pumipilit sa kanila.
Pinili nila iyon, at patay na sila ngayon.
Pinatay mo sila dahil sa isang biro.
Biro?
Ang kuwartong ito, sir.
Hindi ako nagbibiro tungkol sa paghuhugas ko, Mr. Potter.
Lumalabas ang pinakahibla ng lipunan
kapag may hamak na taong bumababa sa lebel ng walang muwang na bata
na magtatanong ng, "Anong nilalabas mo?"
Hindi katatawanan ang pagbabanyo!
Kaya dapat lang silang mamatay.
Oo, silang lahat.
At sana gusto mo ang pagtatrabaho, Mr. Potter,
dahil papatayin mo ang bawat taong magsasabi ng
"Sabi mo, naglalabas."
Kutsilyong invisible. Bakit?
Sabi mo, "naglalabas."
Puwede kong sabihin iyon.
Nagkokomento ako sa pangyayari, 'di iniendorso iyon.
Anong ginawa mo?
Pinatay mo ako.
Pinatay ba kita?
O pinalabas kita?
Hindi!
ANG KATAPUSAN?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce