โทษทีค่ะ
มาจ้ะ ฟรีดริช อย่าไปรบกวนคุณน้าเขา
หนักเหรอคะวันนี้
ผมกำลังรอลูกสาวผมอยู่
พวกเขากำลังตรวจแกอยู่
ขอให้โชคดีนะคะ
เหลือเชื่อเลย
- นี่ค่ะ - ขอบคุณมากครับ
ฉันรู้ว่าคุณมีประกันส่วนตัว คุณนายพอทชเก
คุณมาได้ค่ะ แต่คุณต้องรอพบแพทย์
ฮัลโหล
อีกนานไหมครับกว่าลูกผมจะตรวจเสร็จ
- ลูกสาวคุณชื่ออะไรคะ - โจซี่
โจเซฟีน ลาเรนซ์
คุณลาเรนซ์ คุณไม่มีนัดนะคะ
ขอโทษที่ต้องให้รอ แต่คุณก็เห็นว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่
ไม่ ตอนนี้เธออยู่กับดร.โกรห์คแล้ว
เธออยู่ในห้องตรวจเหรอคะ
ใช่ เกือบชั่วโมงแล้ว
- ในข้อมูลของฉันไม่มีนะคะ - เป็นไปไม่ได้
คุณลาเรนซ์
โจซี่
คุณเข้ามาทำอะไร
ลูกสาวผมอยู่ไหน
- โจซี่ - คุณลาเรนซ์
ขอโทษค่ะ ดร.โกรห์ค ฉันบอกคุณลาเรนซ์แล้วว่าเข้ามาไม่ได้
ผมเห็นแกเข้ามาในนี้
เขาไม่ฟังฉันเลยค่ะ
ไม่เป็นไร
คุณลาเรนซ์ ถ้าคุณไม่ออกไปเดี๋ยวนี้ ผมคงต้องแจ้งตำรวจ
โจซี่
อิซาเบล โจซี่หายตัวไป
อิซาเบล
ได้ยินผมไหม
- คุณพูดเรื่องอะไร - ลูกหายไป
โจซี่หายไป ผมอยู่ที่คลินิก และผมไม่รู้ว่าแกหายไปไหน
ผมไม่รู้ว่าลูกอยู่ที่ไหน
โจซี่
คุณเป็นอะไรไหม
คุณเห็นลูกสาวผมไหม สูงเท่านี้ ผมบลอนด์ยาว
ลูกสาวผม แกอายุ 13
- ผมบลอนด์ สูงเท่านี้ ชื่อโจเซฟีน - เสียใจด้วยค่ะ
โจซี่
บำบัดหลอนของเซบาสเตียน ฟิตเซค
- คุณรีกเกอร์ - มีสัญญาณของการลักพาตัวไหม
- เห็นโจซี่ ลาเรนซ์ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ - คุณรีกเกอร์
กรุณาถอยไป
กรุณาถอยไปครับ
ที่นี่เป็นสถานที่ส่วนบุคคล
ไง
วิคเตอร์ สื่อกำลังรอคำแถลงการณ์
ผมทำไม่ได้
ถ้าเราไม่แถลงอะไรเลย ฝูงชนข้างนอกมีแต่จะยิ่งเพิ่มมากขึ้น
คุณแถลงแล้วกัน
พวกเขาไม่ต้องการทนายความ พวกเขาอยากได้ยินจากคุณ
ฉันทำเอง
คุณจะพูดอะไร
คุณคิดว่าไงล่ะ
ก็พูดว่าโจซี่ยังมีชีวิตอยู่
ว่าเธอจะกลับมาบ้านอย่างปลอดภัยดี
คุณรีกเกอร์ มีความเห็นจากลูกความคุณไหม
- มีข้อมูลใหม่ไหม - เบาะแสเกี่ยวกับโจซี่ล่ะ
คุณลาเรนซ์ไปไหน
ไร้ร่องรอย
มานี่
ซินแบด
เป็นเด็กดีนะ
ผมสงสัยมาตลอดว่า ทำไมคนถึงมาเกาะนี้ในช่วงเวลานี้ของปี
นอกจากคุณแล้ว ก็ไม่มีนักท่องเที่ยวที่พาร์คกุมเลยสักคน
ช่างเหมาะสำหรับผม
พาร์คกุม
- ขอบคุณที่มาเป็นเพื่อน - ขอบคุณที่มาส่ง
สองปีผ่านไป โจซี่อยู่ที่ไหน
ไม่ใช่ของแก ซินแบด
อิ่มอร่อยกับอาหารมื้อนี้ ฮ.
ฮาลเบอร์ชตัดท์
ไปเลย เข้าไป
เห่าทำไม
นี่ ไม่เป็นไร ซินแบด
แค่หนูน่ะ
ใจเย็นๆ
เอาเลย ตามสบาย
- วันนี้ที่โรงเรียนเป็นยังไงบ้าง - ก็ตื่นเต้นดี
ที่ถามเพราะอยากให้รู้ว่าเราใส่ใจ แค่นั้น
โชคดีนะ วิคเตอร์ ฉันพยายามทำงั้นทุกวัน
คาบแรกวิชาภาษาเยอรมัน
แล้วก็ประวัติศาสตร์ แล้วพัก แล้วพละ
เข้าใจแล้ว
หนูอยากได้ต่างหู
เชยแล้วจ้ะ
ทำไมไม่เจาะคิ้วล่ะ
พ่อชอบห่วงจมูก แม่ของลูกเคยมีอันเบ้อเริ่มเทิ่ม
อย่าไปเชื่อพ่อเชียว
ก็ได้ ห่วงเท่านี้
นี่หนูพูดจริงนะ
ลูกอายุ 13
ไม่ใช่ 13 หรอก เจ็ดขวบ
เจ็ดขวบครึ่ง เต็มที่แปดขวบ
พ่อคะ หนูอายุ 13
เป็นคนเดียวในชั้นเรียนที่ไม่ใส่ต่างหู
ซินแบด...
ออกมาจากตรงนั้น ไป
ในฐานะหัวหน้าสถาบันแห่งนี้ มันไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับผม
ที่จะเสนอชื่อผู้สืบทอด จากศาสตราจารย์แมร์คท์
ซึ่งไม่เพียงแต่ก่อตั้งและดูแล แผนกจิตเวชที่คลินิกของเรา
มาเกือบสามทศวรรษ แต่ยังวางแนวทางไว้อย่างมาก
ดังนั้นมันจึงสำคัญอย่างยิ่ง ที่ผู้มารับตำแหน่งต่อจากเขา
ซึ่งก็คือผู้สมัครที่ศาสตราจารย์แมร์คท์ เป็นผู้เลือกด้วยตัวเอง
จะได้รับการสนับสนุน ตามที่เขาต้องการจากพวกเรา
ดร.โรธ คุณมั่นใจได้เลยว่า พวกเราทุกคนจะคอยสนับสนุนคุณ
ผมอยากให้การต้อนรับอย่างอบอุ่น
คือผม...
ผมไม่ได้เตรียมอะไรมากล่าว
ผมไม่นึกว่าจะเป็นวันนี้
เรามีเรื่องต้องทำอีกเยอะ
- ใช่ - ผมตั้งตารอความท้าทายหนนี้
แด่ผู้สืบทอด
มันอาจจะดีก็ได้
ผมไม่ใช่ "ผู้สมัคร" ที่เจ้านายที่รักของเราเลือก
อดีตเจ้านาย
ระวังปาก เขามาโน่นแล้ว
สวัสดี ดร.โรธ อิเนส เมอร์เกนไธเมอร์ ผู้ช่วยคนใหม่
ผมรู้แล้ว
อิเนสเป็นนางฟ้าของเรา มาเกือบ 30 ปีแล้ว
ไม่รู้ว่าเราจะทำยังไงถ้าไม่มีเธอ
แล้วคุณคือ...
ฟรีเดอร์ เยชเก ผมทำงานในแผนกคุณ
อ้อ
ผมมีรายชื่อมาด้วย
ผมจะกลับไปทำงานต่อละ
จากนี้ไปผมจะดูเคสพวกนี้ด้วยตัวเอง
เพื่อนร่วมงานรู้เรื่องนี้ไหม
จัดการให้ด้วยนะ
หนังสือพิมพ์เยอรมันใต้ ขอสัมภาษณ์
สองปีต่อมา
การหายตัวไปอย่างน่าเศร้า
คำถามส่วนตัว...
ทุกอย่างจะเรียบร้อย
เราแค่ต้องใจเย็นๆ แล้วมันจะดีเอง
โจซี่
หนูรู้สึกดีขึ้นเยอะแล้ว
- เรากลับบ้านเลยไม่ได้เหรอ - ไม่ได้หรอก
เราจะต้องไปหาหมอ
โจซี่ มาเร็ว
หวัดดี
เชื่อผม
- ลาเรนซ์ครับ ที่คุยกันทางโทรศัพท์ - อ๋อ ใช่
เธออยากใส่ต่างหูเหรอ
- ใช่ค่ะ - ฉันก็เริ่มแบบนี้แหละ
งั้นไปกัน ตามฉันมา
นี่
นั่งสิ
โอเค...
เอางี้ พ่อเจาะหูเป็นเพื่อนเอาไหม
ลูกจะได้เห็นว่ามันไม่แย่เท่าไหร่
มันจะเย็นๆ นะ
- วิคเตอร์ - มันดูแย่กว่าที่เห็น
แต่ไม่เจ็บหรอก
แทบจะไม่
เอาละ ตาเธอแล้ว
หนูขอเก็บไปคิดดูก่อน
- แน่ใจนะ - ค่ะ
ครบรอบการหายตัวไป...
ของลูกสาวคุณ
คุณรู้สึกอย่างไร หลังเกิดโศกนาฏกรรมใหม่ๆ
อยู่นี่นะ
ขอโทษที่รบกวน คุณคือวิคเตอร์ ลาเรนซ์ใช่ไหม
แล้วคุณเป็นใคร
ฉันแอนนา ชปีเกล
ฉันขอเวลาคุณแค่ครู่เดียว
ผมไม่ให้สัมภาษณ์
นี่ไม่ใช่การสัมภาษณ์
ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบาย
ทางจิต
ผมไม่ได้ให้การรักษาแล้ว
ทนายของคุณบอกว่า ถ้ามีใครจะช่วยได้ ก็คงเป็นคุณ
คุณรีกเกอร์ส่งคุณมาที่นี่เหรอ
ฉันต้องการความช่วยเหลือจริงๆ
ผมเสียใจ
คุณลาเรนซ์ ได้โปรด คุณต้อง...
นี่คุณ
คุณครับ
สำหรับวันเกิดครบรอบ 60 ปี ของศาสตราจารย์แมร์คท์
ดร.เยชเก ฉันไม่รู้ว่า...
ผมต้องคุยกับเขาเดี๋ยวนี้
คุณเอาคนไข้ของผมสองคนไปทำไม
พวกเขาเป็นคนไข้ของคุณเหรอ โทษที
ผมนึกว่าพวกเขาเป็น คนไข้ของแผนกจิตเวช
และผมเป็นผู้อำนวยการของแผนก
- คุณกำลังเล่นแง่ - มันเรื่องจริง คุณเมอร์เกนไธเมอร์
ขอโทษนะ
ผมลืมนัดกับคุณเยชเกรึเปล่า
ขอโทษค่ะ ศาสตราจารย์แมร์คท์ ให้ทุกคนเข้ามาพูดคุยได้
ผมรู้แหละว่าเก่าไปใหม่มา แต่ทำแบบนี้มันเกินไปแล้ว
เราคงไม่ต้องเปลี่ยนใหม่ ถ้าของเก่ามันดีอยู่แล้ว
ผมอยากรู้ว่า คุณมีแผนจะทำอะไรกับคนไข้เหล่านี้
ผมยินดีตอบทุกคำถาม จากเพื่อนร่วมงานทุกเมื่อ
ถ้าพวกเขานัดหมายมา
คุณเอานี่ไปทิ้งได้เลยนะ
ตอนนี้ผมต้องกลับไปเก็บของที่ออฟฟิศเก่า
ทำอะไรน่ะ
ชงชาค่ะ
ค่อยยังชั่วรึยัง
ค่ะ
คุณใจดีมากที่ดูแลฉัน
จะให้ผมทิ้งคุณไว้ข้างนอกงั้นเหรอ
ผมอยากให้คุณไปซะ
ฉันขอเวลาแค่ 15 นาที
ฉันเป็นนักเขียน
ส่วนใหญ่ฉันเขียนหนังสือเด็ก
คุณอาจเคยได้ยินชื่อฉัน
นิยายของฉันส่วนใหญ่เป็นที่นิยมในต่างแดน
ญี่ปุ่นเป็นหนึ่งในตลาดหลักของฉัน
ถึงแม้ฉันจะไม่ได้ตีพิมพ์อะไรมานานแล้ว
นานแค่ไหน
สองปี
คุณลาเรนซ์คะ ตอนฉันอายุ 13 ฉันได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคจิตเภท
ฉันรักษาอยู่หลายปี แต่มันไม่ได้ช่วยอะไรเลย
ไม่มียาหรือการรักษาไหนช่วยได้
ไม่มีเลย
วัยเด็กของฉันก็เลยเหมือนตกนรก
มันไม่ได้ดีขึ้นเลยด้วย
โรคจิตเภทของคุณมีอาการยังไง
นานมาแล้ว ตอนเป็นเด็ก ฉันมีเพื่อนแค่ตัวเดียว คือเทอร์รี่
วันหนึ่งพ่อของฉันพามันไปเดินเล่น
แล้วก็หัวใจวายตาย
แม่พยายามบอกฉันอย่างนุ่มนวลที่สุดแต่...
ยังไงก็ไม่ช่วย
มันรู้สึกเหมือนโลกของฉันดับวูบ
ฉันโทษเทอร์รี่เรื่องที่พ่อตาย
ถ้าไม่มีเทอร์รี่อยู่ พ่อของฉันก็คงยังไม่ตาย
ไปให้พ้นเลยนะ
มานี่ เทอร์รี่
มาสิ
ฉันต้องทุบมันหลายครั้งกว่ามันจะตาย
ฉันทุบมันด้วยค้อนจนมันไม่ไหวติง
จำได้ไหมว่าตอนนั้นคุณคิดอะไรอยู่
ฉันจำไม่ได้ เพราะมันไม่เคยเกิดขึ้น
เทอร์รี่ไม่เคยมีตัวตน ฉันจินตนาการมันขึ้นมา
มันฝังใจฉันมานานหลายปี
เหมือนหมา จะว่างั้นก็ได้
ผมเดาว่านี่ไม่ใช่แค่เหตุการณ์เดียวใช่ไหม
ใช่ นั่นแค่จุดเริ่มต้น
ฉันเคยมีเพื่อน พ่อแม่ของเธอรวยมาก
เธอฉลองวันเกิดของเธอ ที่โรงแรมชาร์ล็อตเทนเบิร์ก
กลับมาจากห้องน้ำ ฉันเห็นยูเลียที่แผนกต้อนรับ
ยูเลียคือเพื่อนที่ร่ำรวยของคุณ
เปล่า ยูเลียเป็นตัวละคร จากเรื่องสั้นเรื่องแรกๆ ของฉัน
เกิดอะไรขึ้น
พนักงานโรงแรมบอกว่า "ขอโทษครับ
"ไม่มีการจองห้องพักในชื่อของคุณ"
ยูเลียพูดว่า "คุณช่วยดูอีกทีได้ไหม"
ได้ครับ
เธอดูเหมือนที่ฉันเขียนบรรยายไว้
เธอพูดเหมือนกับที่ฉันเขียนไว้เป๊ะ
ไม่มีครับ
"น่าเสียดายจัง
"ถ้าได้พักที่นี่คงจะดีไม่น้อย"
มันมีกลิ่นดินปืนกับน้ำมันปืน
กลิ่นเหม็นฉุน
บางครั้งฉันคิดว่าฉันยังคงได้กลิ่นมัน
คุณชปีเกล ผมไม่รู้ว่าคุณต้องการอะไรจากผม
อาการของคุณคือโรคจิตเภทโดยแท้
จิตแพทย์ทุกคนรักษาคุณได้หมด
ไม่จำเป็นต้องมาที่เกาะ เพื่อโน้มน้าวให้ผมกลับมาให้การรักษา
ฉันไม่ต้องการใครก็ได้ ฉันต้องการคุณ
ทำไม
ฉันต้องการคนที่สามารถ เข้าใจความเจ็บปวดของฉัน
ทำไมคุณถึงคิดว่าผมจะเข้าใจ
เรื่องสุดท้ายของฉันเกี่ยวกับ คนที่ใกล้ชิดกับฉันมาก
คนที่ฉันสูญเสีย
นอกจากคุณแล้วจะมีใครที่จะเข้าใจได้อีก
หลังจากคุณสูญเสียลูกสาว
ออกไป
ออกไปเดี๋ยวนี้
อย่ากลับมาอีก
เด็ดขาด
คุณกำลังทำผิดพลาดนะ ดร.ลาเรนซ์
- ยินดีต้อนรับ - ขอบคุณครับ
อิซาเบล ภรรยาผม อิซาเบล
- นี่ภรรยาผม - มาร์ทเตอ
- ยินดีค่ะ - ขอบคุณค่ะ
และลูกสาวผม มิลา
บ้านสวยนะคะ หลังละเท่าไหร่เนี่ย
มิลา
ยินดีที่ได้พบค่ะ เราซาบซึ้งใจมาก
ไม่เป็นไรครับ ยินดีที่คุณมาได้
นี่โจซี่ แก้วตาดวงใจของเรา
ของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ให้คุณ คุณลาเรนซ์
นี่คงแพงน่าดู ไม่เห็นต้องลำบากเลย
คุณทำเพื่อผมมากกว่านี้เยอะ
เข้ามาสิ
นี่คือทนายและเพื่อนสนิทของผม โวล์ฟกัง รีกเกอร์ ภรรยาเขา โมนิก้า
คุณและคุณนายโรธ
- สวัสดีค่ะ ยินดีที่รู้จัก - เช่นกัน
- สวัสดี - สวัสดี
เราอยู่โรงเรียนประจำเดียวกัน เขาไม่รอดแน่ถ้าไม่ได้ผมช่วยไว้
อย่างนั้นเหรอ
ทำไมลูกไม่ขึ้นห้องไปล่ะ
เธอเรียนชั้นเดียวกับฉัน
เหรอ
เธออายุเท่าไหร่ แปดขวบเหรอ
ฉันอายุ 13
ฉันสูบบุหรี่ได้ไหม
ฉันว่าพ่อแม่ฉันคงจะไม่ชอบ
แล้วถ้าฉันเปิดหน้าต่างล่ะ
ไม่
เจ็บไหม
อะไรเจ็บ
- เจาะหู - ไม่เลย
แล้วเราจะทำอะไรดี
ฉันหมายถึง นอกจากเล่นกับตุ๊กตาสัตว์
แล้วเธอเล่นอะไรล่ะ
รู้จักบีทีเอสไหม
เค-ป็อปล่ะ
ไม่เลยเหรอ
มานี่
มาสิ ลุกขึ้น
กัปตัน ฉลองอะไรเหรอ
ตรงกันข้ามเลยละ
ผมกำลังเตรียมพร้อม พายุกำลังจะมา
จริงเหรอ พายุจะเข้ากี่วัน
ไม่มีใครรู้ อากาศมันแปรปรวน
ผมแนะนำให้คุณตุนเสบียงไว้ มันอาจจะนานก็ได้
พาร์คกุม มินิมาร์เก็ต
คนร้ายลักพาตัวเหยื่อ ที่ลานจอดรถร้านขายของชำ
จับพวกเขายัดใส่ท้ายรถ แล้วพาไปที่บ้านของเขาตรงชายป่า
เพื่อนบ้านที่อยู่ใกล้ที่สุด อยู่ห่างออกไป 15 นาที
ไม่มีใครหาที่นี่เจอแน่นอน
ไม่มีใครเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นั่น
ตอนที่ผมเปิดประตูลับ
ผมเห็นบันไดไม้พาลงไปสู่ความมืดมิด
คุณพระ
ตกใจหมดเลย
เธอนอนอยู่ตรงหน้าผม ถูกหั่นเป็นชิ้นๆ...
"ไร้ร่องรอย"
"100 การหายตัวไปอย่างลึกลับที่สุด ในศตวรรษที่ 21"
- ฟังไปกี่ตอนแล้ว - 87
ศพภรรยาเพิ่งถูกพบในชั้นใต้ดิน
ถูกหั่นเป็นชิ้นๆ
ผมกำลังหาข้าวอยู่
ข้าวหมดแล้ว คนทั้งเกาะแวะมาซื้อไปตุน
พายุกำลังจะมา
แต่เราน่าจะยังมีพาสต้าเหลือ
อะไรจะบังเอิญขนาดนี้
เมื่อวานมีผู้หญิงมาตามหาคุณที่นี่
หาผมเหรอ
คุณคือวิคเตอร์ ลาเรนซ์ใช่ไหม
คดีที่ 58
อายุ 20 กว่าๆ เธอดูไม่เหมือนคนที่นี่ใช่ไหม
แอนนา ชปีเกล
ฉันคุยกับเธอนิดหน่อย
ปกติช่วงนี้ของปี ที่นี่ไม่ค่อยมีอะไรให้ทำเท่าไหร่
คุณชปีเกลพูดว่ายังไงบ้าง
เธอไม่ค่อยช่างพูดนัก
เธออยากรู้ว่าจะหาคุณเจอได้ยังไง
และเธอซื้อค้อนไปอันหนึ่ง
ค้อนเหรอ
เธอบอกไหมว่าจะเอาไปทำอะไร
คนเราซื้อค้อนไปทำไมกันล่ะ
เธอใส่ส้นสูงเข้ามาในร้าน ฝนก็ตก
ถ้าคุณอยากถามเธอ เธอพักอยู่แอนเคอร์ฮอฟ
โรงแรมแอนเคอร์ฮอฟ
ออกมานะ ไม่งั้นฉันจะปล่อยหมาไปเล่นงาน
ซินแบด
กระต่ายอร่อยไหม
คุณเคยลองกินไก่ฟ้ากับซอสจูนิเปอร์ไหม
อร่อยนะ ขอบอก
- ฮาลเบอร์ชตัดท์ - เป็นอะไรไปเหรอ
- ไก่นี่ยังดูมีชีวิตกว่า - ก็แค่...
ไม่มีอะไรหรอก
งั้นมา
ไปดื่มกันสักเป๊กสองเป๊ก แล้วเล่าให้ผมฟังหน่อย
หรือทั้งขวดเลย
เอาอย่างนั้นก็ได้
นี่ ซินแบด
เจ้านายแกจะให้แกไล่งับ นายกเทศมนตรีซะแล้ว ซินแบด
เทอร์รี่
เธอคงจับพลัดจับผลูมาที่เกาะแห่งนี้
นั่นไม่ใช่ประเด็น
เธอเคยมาที่นี่ก่อนผม
ผมตัดสินใจมาที่นี่แบบปุบปับ
งั้นก็มีใครบอกเธอแบบปุบปับ
ว่าคุณวางแผนจะมาที่เกาะนี้
เธออ้างว่าทนายของผมบอกเธอ
นั่นปะไร
เธอซื้อค้อนที่ร้านขายของชำ
ต้องแนะนำให้รู้จักหน่อยแล้ว
ผมกำลังมองหาผู้หญิงที่ชอบทำงานช่าง
สมัยนี้หาไม่ค่อยได้แล้ว
เชื่อผม เธอไม่ชอบทำงานช่างหรอก
แล้วทำไมเธอถึงซื้อค้อนล่ะ นี่จะเอามาทุบหัวคุณงั้นเหรอ
ก็ถ้าคุณพูดแบบนั้น...
เสียงตู้เย็นน่ะ ทนทายาดจริงๆ
ชอบมีเสียงเวลาที่ต้องใช้ เอาเบียร์หน่อยไหม
- คุณมีตู้เย็นนอกบ้านเหรอ - คุณไม่มีเหรอ
ผมชอบเบียร์เย็นเจี๊ยบ
และอยู่ใกล้ตัวตลอดเวลา
เอาละ
ไหนบอกซิว่าคุณกังวลเรื่องอะไรกันแน่
อีกไม่กี่วันจะครบสองปีตั้งแต่โจซี่หายตัวไป
คุณก็เลยมาที่พาร์คกุมเพื่อไม่ต้องรับรู้อะไร
มันมีหลายสิ่ง...
ที่หาทางตามมาหลอกหลอนคุณจนได้
แล้วก็เล่นงานคุณแบบไม่ยั้ง
เผชิญหน้ากับมันทันทีจะดีกว่านะ
คุณรู้สึกอย่างไร หลังเกิดโศกนาฏกรรมใหม่ๆ
บริการรับฝากข้อความ ของโวล์ฟกัง รีกเกอร์
กรุณาฝากข้อความไว้
ผมเอง ผมโทรมาเรื่องผู้หญิงที่มาที่นี่ แอนนา ชปีเกล
เธออ้างว่าคุณแนะนำผม และบอกเธอว่าผมอยู่ในพาร์คกุม
ช่วยโทรกลับผมด้วย
แอนนา ชปีเกล
ไม่พบผลลัพธ์
ยูเลีย ฆ่าตัวตาย
การฆ่าตัวตายที่แผนกต้อนรับ
การฆ่าตัวตายที่น่าตกใจ
ที่โรงแรมหรู
คุณต้องการอะไรจากผม
- เรากลับมาแล้ว - ดับเร็ว พวกเขามาแล้ว
- โจซี่ - โจซี่
เธออยู่ในรายชื่อเพื่อน ในสปอติฟายของฉันแล้วนะ
ดีเลย เราจะได้ฟังเพลงด้วยกัน
แล้วเจอกันนะ
สวัสดีจ้ะ
เกิดอะไรขึ้นกับหูลูก
หนูเจาะหูค่ะ
- ใครเจาะให้ - หนูค่ะ ใช้เข็มกลัดเจาะ
ลูกบ้ารึเปล่า
ลูกไม่กล้าเจาะที่ร้าน แต่กล้าเจาะด้วยเข็มกลัดเนี่ยนะ
กลับมานี่เดี๋ยวนี้นะ
ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตซะหน่อย
ไง
ไงคะ
ยังเจ็บอยู่รึเปล่า
เจ็บค่ะ แต่ก็ไม่มาก
พ่อดูหน่อยได้ไหม ลูกคงไม่อยากติดเชื้อ
ทำไมลูกไม่บอกพ่อ
ทำไมต้องบอก พ่อพูดเองว่าเจาะได้
เปล่า ไม่ใช่ด้วยเข็มกลัด
หนูไม่ได้ทำอะไรผิด
รู้ไหม การปิดบัง มันไม่ต่างอะไรกับการโกหก
แม่เขาแค่ผิดหวัง มานี่มา
เรามาสัญญากันนะ
สัญญาแบบไหน
ว่าจะพูดความจริงต่อกันเสมอ
ต้องยึดมั่นและห้ามผิดสัญญา
- ตกลง - ตกลง
เกี่ยวก้อยสาบาน
คุณรู้สึกอย่างไร หลังเกิดโศกนาฏกรรมใหม่ๆ
ผมเหมือนตายแล้ว
แค่ยังหายใจอยู่ แต่ผมไม่มีตัวตนอีกต่อไป
ผมตายในวันที่โจซี่หายตัวไป
บางทีมันอาจจะถึงเวลา ที่ต้องเผชิญหน้ากับทุกอย่าง
นายว่ายังไง เพื่อนยาก
ฉันร้องขอให้คุณช่วย
คุณมาที่นี่ทำไม
ฉันจัดการเองไม่ได้ถ้าไม่มีคุณ
ให้โอกาสฉันครั้งสุดท้าย แล้วฉันจะหายตัวไป
ฉันสัญญา
ได้โปรด
ให้ขนไปไว้ในห้องเก็บของทั้งหมด หรือคุณอยากเก็บอะไรไว้ไหมครับ
- ไม่ เอาไปเก็บให้หมด - ได้ยินเขาแล้วนี่
- สวัสดี เพื่อนบ้าน - ดร.โกรห์ค
ก่อนอื่น ฉันอยากจะขอโทษที่โกหกคุณ
คุณรีกเกอร์ไม่รู้หรอกว่าฉันมาที่นี่
เขาเคยแก้ต่างให้ฉันในศาล
และบอกฉันว่าคุณเป็นนักบำบัด ที่เก่งที่สุดที่เขารู้จัก
ฉันเลยหมกมุ่นกับเรื่องนี้
ฉันคิดว่ามีแต่คุณที่ช่วยฉันได้
ฉันคิดว่าฉันมีบุคลิกชอบหมกมุ่น
- คุณหาผมเจอได้ยังไง - ไม่ยากเลย
ฉันอ่านบทสัมภาษณ์เก่าๆ ในโมเดิร์นไซเคียอาทรี
มันบอกว่าคุณมีบ้านอยู่ที่นี่ ซึ่งคุณใช้เป็นที่หลบภัยเวลา...
ที่อะไรๆ มันมากเกินจะรับไหว
- นั่นมันห้าหรือหกปีก่อน - ใช่
ฉันคิดว่าไม่ลองไม่รู้ จังหวะมันได้พอดี
กว้างดีนะ
คุณคิดว่างั้นเหรอ
ใช่ ผมคิดมาตลอด
แต่ไม่เคยนึกเลยว่าอย่างคุณเนี่ยนะ
จะเลิกรักษาแล้วกลับมาทำงานในคลินิกอีก
มีพื้นที่ให้เก็บของได้เยอะ
ว่าไงนะ
พื้นที่เยอะดี
ใช่ ผมรู้ว่าคุณหมายถึงอะไร
จังหวะเหมาะมาก
- คลินิกผมคนไข้ล้น - ผมต้องไปแล้ว
งั้นคุณแค่มาที่นี่ และถามหาผมที่ร้านขายของชำน่ะเหรอ
ร้านขายของชำอะไร
ร้านค้าที่ใกล้กับโรงแรมของคุณ
ร้านนั้น ฉันไม่เคยไปนะ
ฉันอยู่ที่แอนเคอร์ฮอฟมาอาทิตย์นึงแล้ว
ไม่ใช่โรงแรมระดับห้าดาว แต่มินิบาร์มีของให้เลือกเยอะดี
พวกเขามีช็อกโกแลตแท่งด้วย
ซินแบด
โทษที มีหนูอยู่บนบ้าน
คุณมาที่นี่เพื่อจะบอกอะไรผมไม่ใช่เหรอ
ฉันอยากเล่าเรื่องที่ฉันแต่งไว้ ก่อนที่จะไปนอนโรงพยาบาล
เฮ้ย ซินแบด
- คุณเคยเข้าโรงพยาบาลจิตเวชเหรอ - ใช่ ฉันเคยสติแตก
เรื่องราวเกี่ยวกับสาวน้อย ที่ทนทุกข์ทรมานจากโรคที่ไม่รู้จัก
วันหนึ่งเด็กสาวคนนั้นก็หายตัวไป
อย่างไร้ร่องรอย
จากคลินิกของหมอในชาร์ลอทเทนเบิร์ก
เราทั้งคู่ช่วยอะไรไม่ได้กับเรื่องที่เกิดขึ้น
มันลงหนังสือพิมพ์ทุกฉบับในเยอรมนี ทุกคนรู้เรื่องนั้น
ซินแบด
ฉันไม่อยากทำให้คุณอารมณ์เสีย
นี่
ฉันรู้ ไม่เป็นไรนะ
แค่หนู โอเคนะ
คุณชปีเกล
คุณชปีเกล กลับมาก่อน
คุณชปีเกล
แอนนา
คำบรรยายโดย อัญชิสา ทองคำ
ผู้ตรวจสอบงานแปล วิภาพร หมู่ศิริเลิศ