Σήκωσέ το.
Γεια, εγώ είμαι. Μπορείς να με πάρεις μόλις το ακούσεις; Νομίζω ότι κάποιος...
Κάποιος μπήκε στο σπίτι μου. Πάρε με τηλέφωνο, εντάξει;
Όχι, όχι.
Ναι; Ποιος είναι εκεί;
Παίρνω την αστυνομία.
1 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1988
ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΗΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Ο ΡΙΓΚΑΝ ΣΧΟΛΙΑΖΕΙ ΤΗ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ
Γύρνα πίσω!
Ο ΠΡΟΑΣΠΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΚΛΙΒΕΛΑΝΤ
Ξύπνα, μικρή μου. Έλα.
Ξεκινάει ο αγώνας της βιοπάλης.
ΓΙΑ ΤΟ ΣΑΜΠΑΤ
-Μακ, πού είναι το γουόκμαν μου, γαμώτο; -Πού να ξέρω;
Αν το ξαναπιάσεις στα χέρια σου, πέθανες.
Παράτα με! Θα την ξυπνήσεις.
Μαμά, δεν ήταν ανάγκη να σηκωθείς.
Δεν χρειάζεται να το κάνεις αυτό.
Όλα θα πάνε καλά, μαμά. Εντάξει; Δύο ώρες το πολύ.
Θέλω να το κάνω.
Δεν ξέρω γιατί βιάζεσαι τόσο να φύγεις.
Τα έχουμε ξαναπεί.
Είναι η πρώτη μου δουλειά,
και θα είμαι όλη δική σου για έξι χρόνια μέχρι να πάω στο κολέγιο, ναι;
Και μετά θα έρχεστε με τη Μίσι να με βλέπετε στον Λευκό Οίκο.
Ο πατέρας σου θα σε καμάρωνε.
Να προσέχεις.
Εντάξει.
-Γεια, μαμά. -Στο καλό.
Θα τα καταφέρω!
Γεια.
ΜΠΟΥΣ '88
ΟΔΟΣ ΜΑΡΙΟΝ 3675
Άσ' την κάτω!
Συγγνώμη, κύριε, δεν είστε στη λίστα μου.
Σουφρώνεις την εφημερίδα μου. Σε κατάλαβα εγώ!
Δεν φτάνει που εσείς οι Γιαπωνέζοι διώχνετε το εργοστάσιο.
-Κινέζα είμαι... -Χέστηκα!
Κύριε, η εφημερίδα σας.
-Η συνάδελφός μου μπερδεύτηκε. -Δεν μπερδεύτηκα.
Χαθείτε από μπροστά μου. Και οι δύο.
Θέλεις στ' αλήθεια να σου σπάσει το κεφάλι ένας μαλάκας ρατσιστής;
Παρακαλώ, δεν κάνει τίποτα.
Στάσου!
Θα τα έβγαζα πέρα και μόνη μου.
Εντάξει.
-Πώς σε λένε; -Έριν.
Τιφ. Ωραία μέρα διάλεξες για να ξεκινήσεις δουλειά.
Η Ημέρα της Κόλασης.
Η μέρα μετά το Χάλογουιν.
-Και λοιπόν; -Το Χάλογουιν έληξε τέσσερις ώρες πριν.
Θα δεις, καινούρια.
Τι διαδρομή έχεις;
Οδός Μάριον και μετά οδός Καρολάιν.
Η Μάριον είναι δυο δρόμους πιο κει. Δεν είσαι καν στο σωστό τετράγωνο.
Πάρε.
-Ωραία. -Ναι.
Μου κόστισαν 49,99 δολάρια,
χωρίς τον φόρο και τις μπαταρίες.
-Τσέκαρε την αυτόματη διαμόρφωση... -Ναι;
Ας κρατήσουμε την αναγκαία απόσταση όταν τα χρησιμοποιούμε.
-Συγγνώμη. -Κράτησέ το αυτό.
Ειδοποίησέ με αν μπλέξεις κάπου.
-Τόνια! -Τίφανι.
-Τι; -Τίφανι με λένε.
Κάναμε διανομή παρέα πέρυσι.
Εντάξει, ό,τι πεις.
Είδα τον Γουόλι Μπέκερ και τα φιλαράκια του.
-Την έπεφταν σε μια δικιά μας. -Γαμώτο.
Έλα, καινούρια. Χρειαζόμαστε ενισχύσεις.
-Προχώρα, μικρούλα. -Έρχομαι.
Ελάτε.
Έφηβοι.
Για δες, ήρθαν τα Λαχανοπαιδάκια.
Ωραίες στολές, βρομόσκυλο.
Πώς με είπες;
Με άκουσες, μαλάκα.
Άσ' την ήσυχη, ρε φρικιό.
Τρέχουμε! Γρήγορα!
Τα λέμε, χαμένα κορμιά!
Πάμε!
Προσοχή.
Φοβερή φάση!
Είδατε τη φάτσα του Γουόλι; Κατουρήθηκε πάνω του.
Ένα μάτσο μαλάκες.
Πίνουν καμιά μπίρα και τη βλέπουν σκληροί άντρες.
Ευχαριστώ για τη βοήθεια.
Είσαι η Μακ, σωστά;
Ναι. Και λοιπόν;
Δείτε, έχω θαυμάστρια.
Είσαι ο πρώτος διανομέας εφημερίδων που δεν... Ξέρεις.
Διανομέας; Αρσενικό;
Ναι, δίνουν τα μισά λεφτά πια,
και μάλλον γι' αυτό πήραν ένα μάτσο κορίτσια στην κωλοδουλειά.
Λοιπόν...
Εσύ θα είσαι η Μπράντμαν που καλύπτει τη διαδρομή στο Μέιπλ.
-Κέι Τζέι. -Ναι.
Όπως λέμε Εθνική Τράπεζα Μπράντμαν;
Και Δημόσια Βιβλιοθήκη Μπράντμαν.
Ο παππούς μου είναι κάπως... Ξέρετε...
Είναι πολύ σπουδαίος.
-Σωστά; -Μακ.
-Βέβαια. -Χάρηκα για τη γνωριμία.
-Τιφ. -Χαίρω πολύ, Τιφ.
Ναι.
Ο μπαμπάς λέει πως σας ανήκουν όλα.
Σε ποιους;
Είναι καινούρια. Πρώτη μέρα.
Ναι, φαίνεται.
Τέλος πάντων.
Μπράντμαν, Τόνια, καινούρια,
ωραία όλα αυτά, αλλά πρέπει να την κάνω.
Τα λέμε.
Θα μπορούσαμε, βέβαια...
να συνεχίσουμε μαζί.
Είναι η Ημέρα της Κόλασης.
Όχι, ευχαριστώ.
Εσείς οι προσκοπίνες τακιμιάστε αν θέλετε.
Έλα τώρα, Μακ. Δεν είναι κακή ιδέα.
Ίσως έτσι μοιράσουμε όλες τις εφημερίδες.
Θες προαγωγή;
Όχι, θέλω να τελειώσω τη δουλειά μου χωρίς προβλήματα. Έχω κι άλλα να κάνω.
Άσε που με τα TRC-218 μου μπορούμε να χωριστούμε σε δύο ομάδες.
-Τι; -Έχει γουόκι τόκι, οπότε μπορούμε...
να είμαστε σε επικοινωνία.
Εντάξει. Ωραία.
Δεν θα σας αφήσω να κατουρηθείτε πάνω σας απ' τον φόβο.
Πάμε μαζί στο Σάνιντεϊλ, κι εκεί χωριζόμαστε σε δύο ομάδες.
Γουόκι τόκι κι αριστοκράτισσα, είστε η Ομάδα Ένα.
Καινούρια, είσαι μαζί μου.
Εντάξει, Μπιγκ Μακ.
Για τον Θεό. Δεν δαγκώνω.
Έλα.
Γιατί μασκαρεύονται ακόμα τα παλιοπουρά;
Εγώ το έκοψα όταν ήμουν οχτώ.
Είναι καθημερινή, έλεος πια.
Ημέρα της Κόλασης, βρομιάρες. Ναι!
Χαμένα κορμιά!
Τι ντύθηκες την τελευταία φορά;
Πριν αποφασίσεις να γίνεις πρότυπο μαθήτριας.
Αστροναύτης.
Εσύ;
Γουέιν Γκρέτσκι.
Εσύ, Μακ;
Μακ;
Λούτρινο αρκουδάκι.
Τι είπες;
Λούτρινο αρκουδάκι, είπα.
Τι γλυκούλι!
Ήμουν τεσσάρων, γαμώτο.
Κι εσύ, καινούρια;
-Εγώ, βασικά, το έκανα μόνο μία φορά. -Σοβαρά;
Εντάξει, είναι βλακεία, αλλά η μαμά μου θεωρούσε
πώς ήταν επικίνδυνο να κυκλοφορούμε εγώ και η αδερφή μου τη νύχτα.
Νομίζω, όμως, πως απλώς φοβόταν να μιλήσει στους γείτονες, επειδή είμαστε...
Δεν μιλάει πολύ καλά αγγλικά.
Το δοκίμασα, όμως, και μου φάνηκε πως ήμουν πια πολύ μεγάλη για τέτοια.
-Παιδιά, να με λέτε Έριν... -Περίμενε, καινούρια.
Για δοκίμασε το κανάλι τρία.
Πάτα το μεγάλο κουμπί για να μιλήσεις αν κάτι στραβώσει.
-Έλα, Τιφ. -Πάμε.
Δοκιμή. Έλεγχος, θόρυβος.
-Σε λαμβάνω. -Ωραία.
Άντε, μην το ξημερώσουμε.
Θα βρέξει;
Κέι Τζέι, να κόψουμε προς το Όσβαλντ.
Από δω είναι πιο γρήγορα.
Αφήστε με!
-Μη! -Αφήστε την!
-Μακ! -Γυρίστε πίσω! Τζάμπα μάγκες!
-Γυρίστε πίσω! -Θεέ μου!
Πού πάτε;
-Είσαι καλά; -Ναι.
Πού είναι το γουόκι τόκι μου;
Λυπάμαι, θα σου πάρω άλλο.
Αδύνατο. Ξέρεις πόσα χριστουγεννιάτικα μπόνους κόστισε;
Μόλις της την έπεσαν, Τόνια.
-Μην τη ζορίζεις άλλο, εντάξει; -Οι ίδιοι μαλάκες ήταν;
Δεν ξέρω, δεν είδα. Έτσι νομίζω.
-Ναι, ο Γουόλι ήταν. -Εντάξει, τελείωσε.
Έλα, καλά είσαι. Σήκω, θα σου περάσει.
Ευχαριστώ.
Η κυρία Κάρσον πιο κάτω είναι ξύπνια συνήθως.
-Να πάρουμε το 100. -Δεν θα κάνουν τίποτα.
Δηλαδή, να το αφήσουμε έτσι;
Δεν αντέχω άλλα τραβήγματα σήμερα.
Ούτε εγώ. Εφημερίδες μοιράζουμε.
Είναι κοινωφελές έργο.
Βασικά...
Δεν φοβάμαι τον Γουόλι Μπέκερ και τα κολλητάρια του.
Ούτε εγώ.
Τέσσερα, ένα, έξι, έξι.
Καραγκιοζάκια, αν μ' ακούτε, ετοιμαστείτε.
Ερχόμαστε να πάρουμε αυτό που κλέψατε.
Ελάτε. Να ξεμπερδεύουμε.
Πάω στοίχημα ότι από δω πήγαν.
Ο αδερφός μου και οι φίλοι του παρτάρουν εδώ.
Παρτάρουν;
Μάλλον εσύ προτιμάς σαμπάνια σε κολονάτο ποτήρι, έτσι;
Σβήστε τα φώτα. Αφήστε τα εδώ.
Ελάτε.
Εντάξει.
Στοίχημα πέντε δολάρια πως κρύβονται εκεί μέσα.
Σοβαρά τώρα, θα τα βάλουμε μαζί τους;
Αυτό είναι το σχέδιο;
Όχι. Αν χάλασαν το γουόκι τόκι της Τιφ, θα τους καθαρίσουμε.
Εννοείται.
Τι μυρίζει έτσι;
Κάτι ζέχνει σαν βρόμικες κάλτσες και ξερατά.
Έχεις μπλεχτεί ποτέ σε καβγά, καινούρια;
Ναι; Για να δω τη γροθιά σου.
Όχι. Ο αντίχειρας στην έξω πλευρά, αλλιώς θα τον σπάσεις.
Και βέβαια, άμα θες κλοτσάς και δαγκώνεις.
Το ακούτε αυτό;
Ελάτε. Είναι στο υπόγειο.
Στο ανατριχιαστικό υπόγειο;
Ναι, γιατί όχι;
Κλείσ' το.
Πάμε να ξετρυπώσουμε τους ποζεράδες.
Στάσου. Θα τις φέρω εγώ.
Εντάξει. Πάμε.
-Έτοιμες; Πάμε. -Εντάξει.
Γεια σας, παπάρες!
Δώστε μας το γουόκι τόκι!
Εσύ το πήρες, μαλάκα!
Άρπαξέ το!
Τίφανι!
Μακ! Πρόσεχε!
Είσαι καλά;
Ποιοι ήταν αυτοί;
Δεν ξέρω, πάντως σίγουρα όχι ο Γουόλι Μπέκερ!
Κακώς είμαστε εδώ!
Έχουν το γουόκι τόκι μου.
Δεν μας χέζεις με το γουόκι τόκι, Τόνια; Είδες τη φάτσα του;
Πάμε!
Πάμε! Φύγαμε!
Πώς βγαίνουμε από δω;
-Τι είχε το πρόσωπό του; -Παιδιά!
Τι ώρα είναι;
Σε 30 λεπτά ξημερώνει.
Μα έχει τόσο φως.
Ή θα 'πρεπε να 'χει, τουλάχιστον.
-Πρέπει να πάω σπίτι. -Κι εγώ.
Γαμήστε το!
-Ελάτε! -Πάμε!
-Βιαστείτε! -Πάμε!
Τι σκατά συμβαίνει;
Το σπίτι μου είναι κοντά.
Γρήγορα! Πάμε να φύγουμε!
Πιο γρήγορα!
-Μακ, το τηλέφωνό σου; -Να σκεφτώ.
Γιατί είναι έτσι ο ουρανός;
Ηρεμήστε, παιδιά.
-Τι κάνεις; -Τίποτα.
Καινούρια, κάτσε.
Κορίτσια, είδατε τον ουρανό;
Δεν έχουμε ρεύμα.
Ντίλαν; Μπαμπά;
Μήπως πήγαν στη δουλειά;
Τι; Όχι. Το εργοστάσιο δεν άνοιξε ακόμα.
Κι ο αδερφός μου είναι τελείως άχρηστος.
Δικά σου είναι αυτά;
Ό,τι να 'ναι.
Δεν ζούμε όλες σε κατάλογο JC Penney.
Δεν ήθελα να...
Ναι, ό,τι πεις.
Περίεργο. Ο πατέρας μου δεν κάνει ρούπι χωρίς τα τσιγάρα του.
Μπορεί να τους έχουν απομακρύνει όλους.
Αυτό γίνεται στις πυρηνικές επιθέσεις.
Δεν το ξέρουμε αυτό.
-Λες να είναι εξωγήινοι; -Λέω πως δεν ξέρουμε τι έγινε.
Πού είναι το γουόκι μου;
-Τι γλώσσα είναι αυτή; -Ρώσικα, νομίζω.
-Δεν είν' αστείο. -Έλα!
Δεν αστειεύομαι!
Παιδιά, κάτι δεν πάει καθόλου καλά εδώ.
Ξέρω ότι θα ακουστεί παλαβό,
αλλά είδατε ανθρώπους στον δρόμο, όταν ερχόμασταν εδώ;
Έλα τώρα. Ποιον να δούμε μες στα άγρια χαράματα;
Όχι, έχει δίκιο.
Τώρα που το σκέφτομαι, ούτε αυτοκίνητα είδα στον δρόμο.
Είδες εσύ;
Όχι.
Πρέπει να φύγω.
Τι; Λυπάμαι, κοπελιά, δεν υπάρχει περίπτωση.
Δεν ξέρουμε τι διάολο γίνεται εκεί έξω
και δεν πρόκειται να βγω να σε σώσω αν μπλέξεις.
Μακ, μην της φωνάζεις. Έλεος!
Σταμάτα με.
Δεν καταλαβαίνεις, έτσι;
Δεν μπορώ να μείνω. Η μαμά ούτε στην τράπεζα δεν πάει μόνη της.
Δεν είμαι σαν εσάς. Με χρειάζονται.
-Τι πάει να πει αυτό, γαμώτο; -Ναι.
Συγγνώμη.
Δεν εννοούσα κάτι, είναι που τα αγγλικά της...
-Αν πρόκειται για κάποια... -Εισβολή;
Έκτακτη ανάγκη!
Δεν θα καταλαβαίνει, εντάξει;
Τώρα άσε με να φύγω.
Συγγνώμη, καινούρια, αλλά όχι. Η Μακ έχει δίκιο.
Καλύτερα να μείνουμε εδώ.
-Να περιμένουμε κρυμμένες. -Τίφανι.
Αποφασίστηκε, λοιπόν.
Δεν μπαίνει κανείς...
δεν βγαίνει κανείς.
Θα περιμένουμε εδώ.
Λοιπόν, αν είναι κάποιου είδους εισβολή,
τουλάχιστον γλιτώνω το χαζοφόρεμα που μου πήρε η μαμά για το μπατ μίτσβα.
Τι είναι το μπατ μίτσβα;
Μην ασχολείσαι.
Έναν χρόνο δουλεύω μόνο, αλλά το τι έχουν δει τα μάτια μου!
Σιγά!
Χειρότερα από εκείνον τον ρατσιστή πριν;
Πολύ χειρότερα.
Μια φορά, πήγα για είσπραξη στην οδό Μάριον,
σ' έναν τύπο που είναι συνδρομητής πολύ καιρό, από πάντα.
Χτυπάω το κουδούνι, έχω προβάρει τον διάλογο,
ανοίγει η πόρτα, κι ο τύπος είναι ολόγυμνος.
-Ούτε εσώρουχο ούτε τίποτα; -Ολοτσίτσιδος.
-Αηδία! -Θεέ μου!
Τελικά ο τύπος έπασχε από υπνοβασία.
Είναι μεταδοτικό αυτό;
Όχι. Είναι όταν περπατάς στον ύπνο σου. Ο τύπος κοιμόταν όρθιος σε όλη τη φάση.
Φαντάζομαι πως ακύρωσαν τη συνδρομή του.
-Εννοείται. -Μάγκα μου, αυτό δεν είναι τίποτα.
Όταν ξεκίνησα να δουλεύω, κάτι πιτσιρικάδες
που τελείωναν τη νυχτερινή βάρδια στο εργοστάσιο
μου πέταγαν γεμάτα κουτάκια μπίρα στην οδό Άμχερστ.
-Γάμησέ τα. -Τελείως.
Πήγαινε χαμένη τόση μπίρα.
Ελάτε, πάρτε λίγη.
-Πού τη βρήκες; -Ευχαριστώ.
Τις μοιράζουμε πάντα στο Χάλογουιν.
Μεγάλες;
Οι δικοί μου δίνουν μόνο μικρές.
Ναι.
Η μαμά θέλει να μας συμπαθήσουν οι γείτονες.
Δεν μας συμπαθούν και πολύ.
Εγώ σε συμπαθώ.
-Κι εγώ το ίδιο. -Σκέψου γρήγορα.
-Ωραία βολή, μαλακισμένη. -Ωραία αντανακλαστικά.
Ευχαριστώ.
-Παιδιά, ακούτε; -Τι είναι;
-Τι είναι αυτό; -Τι διάολο;
-Τι είναι; -Πρέπει να φύγουμε.
Μακριά απ' το παράθυρο.
Εντάξει.
Γαμώτο!
Είναι οι Σοβιετικοί.
Είναι κανείς εκεί έξω;
Έχει κόσμο έξω;
-Μακ, τι είναι αυτό; -Σαν τι μοιάζει;
-Είναι του μπαμπά. -Μακ.
-Καλύτερα όχι. -Μακ, άσε το όπλο.
Μου έδειξε ο αδερφός μου πού είναι.
-Μακ, άσε το όπλο. -Χαμήλωσέ το.
Έξω γίνεται εισβολή, γαμώτο!
-Είμαστε μόνες. -Άσε το όπλο.
-Ή το αφήνεις ή το παίρνω. -Ηρέμησε.
Κάτι συμβαίνει.
Τραυματίστηκε καμιά σας;
Θεέ μου!
Τι έκανες;
Έριν!
Έριν. Μείνε μαζί μας.
-Μην ανησυχείς. -Είναι καλά;
-Ποιος οδηγεί; -Η Τίφανι. Η Τίφανι οδηγεί.
Πάμε στο νοσοκομείο.
Σε πάμε στο νοσοκομείο, εντάξει;
Κρατήσου, Έριν.
Ποιο είναι το τραγούδι της αγαπημένης σου σειράς;
Έλα, Έριν.
-Growing Pains. -Ναι, Growing Pains.
Αγαπημένη σειρά.
Τραγούδησέ το μου.
Δείξε μου πάλι εκείνο το χαμόγελο...
Έτσι μπράβο. Έλα. Συνέχισε.
Σβήνει, Τιφ.
Δεν μπορείς να πας πιο γρήγορα; Πάμε!
Η μαμά με άφησε να οδηγήσω μια φορά σε πάρκινγκ.
-Κρατήσου ξύπνια, εντάξει; -Θα γίνει καλά, έτσι;
Κουράγιο!
Ποιοι στα κομμάτια είναι αυτοί;
-Τίφανι, σε παρακαλώ, οδήγα! -Προσπαθώ.
Ο τύπος απ' το σπίτι πάλι!
Όχι!
Γεια σου, μικρή μου.
Είμαστε νεκροί;
Δεν πεθαίνεις απαραίτητα από έναν πυροβολισμό.
Το μέλλον δεν ανήκει στους φοβητσιάρηδες.
Ανήκει στους γενναίους.
Ελάτε! Σηκώστε την! Έριν, σήκω.
Πού πάμε;
-Σταματήσαμε. -Γαμώτο.
Ελάτε.
-Πάμε! -Πρέπει να φύγουμε. Αμέσως!
Γρήγορα!
-Πού μας φέρατε; -Πού είμαστε;
Αφήστε την κάτω. Σιγά.
Πετούσαμε λίγο πριν;
Η φίλη σας θα γίνει καλά. Ταξιδέψαμε.
-Καταλαβαίνετε το "ταξιδέψαμε"; -Τι εννοείς;
Αυτή η μαλακία...
-Ο Ε.Τ. είναι ο τύπος; -Έχετε μπλεχτεί σε κάτι...
Κακή στιγμή για φάρσα διαλέξατε.
-Το ήξερα, οι Σοβιετικοί ήταν. -Δεν είναι ώρα.
Μπείτε πάλι μέσα! Θα σας εξηγήσω μόλις είστε ασφαλείς.
Θα πεθάνει, γαμώτο!
-Θα έρθουν όπου να 'ναι. -Ποιοι;
Σας παρακαλώ!
Κάνε πίσω! Σε προειδοποιώ!
Μάλλον δεν το ξέρετε, αλλά είστε πολύ μακριά απ' το σπίτι.
-Ήρθαν! -Βοηθήστε με να τη σηκώσω!
Πάμε, ελάτε.
Μη σταματάτε!
Δεν μπορεί να είναι αληθινό αυτό.
Θεούλη μου! Είναι αληθινό!
Είναι αληθινό!
Πάμε!
Είσαι ζωντανή! Πώς γίνεται;
-Μη σταματάτε! -Πάμε!
Έλα.
Πάρ' το! Υπόγειοι...
Πήγαινε σπίτι.
Δεν καταλαβαίνω! Τι είναι αυτό;
Τι θέλουν;
Τιφ, πρέπει να φύγουμε! Πάμε!
Έλα, έλα.
-Φύγετε. -Πάμε, Έριν, έλα.
-Ελάτε! -Πάμε!
Σταματήστε! Παιδιά, σταματήστε!
Τους σκότωσαν.
Για κάτσε, πώς είσαι ακόμα ζωντανή;
Δεν...
-Δεν είναι δυνατόν. -Ευτυχώς! Νόμιζα πως σε σκότωσα.
-Παραλίγο. -Καινούρια, συγγνώμη.
Συγγνώμη, δεν το ήθελα.
Έριν με λένε. Όχι "καινούρια"! Έριν με λένε, εντάξει;
Εντάξει. Συγγνώμη, Έριν.
Δεν το ήθελα. Ήταν ατύχημα, εντάξει;
Έχει χτυπήσει καμιά άλλη;
Δεν έχω ιδέα τι μου συμβαίνει.
Αν είμαστε εκεί που νομίζουμε, το σπίτι μου είναι κοντά.
-Πρέπει να συνεχίσουμε. -Ναι. Δεν αντιλέγω.
Μην κουνηθεί κανείς!
Είστε Υπόγειοι;
-Τι είναι αυτό; -Σε παρακαλώ.
Σταμάτα.
-Σταμάτα! -Μη ρίξεις!
Άκου! Αυτό είναι;
Αυτό ψάχνεις; Ορίστε.
Πέθανε;
-Είναι... -Να πάρει.
Δεν κουνιέται.
Θα μας σκότωνε.
Αυτό εκεί είναι.
-Άνοιξε την πόρτα. -Προσπαθώ.
Μαμά; Μίσι!
-Βγάλτε τα παπούτσια. -Ήρθε το ρεύμα.
-Μαμά. Μαμά! -Δόξα τω Θεώ.
Μίσι!
Ποιος είναι εκεί;
Θα πάρω την αστυνομία.
-Είναι η μαμά σου; -Όχι.
-Τι κάνεις στο σπίτι μου; -Εσύ τι κάνεις στο σπίτι μου;
-Εδώ μένω. -Όχι, εγώ μένω εδώ.
Είμαστε σίγουρα στο σωστό σπίτι;
Έριν, έλα να δεις.
Πώς ξέρετε το όνομά μου;
Ποιες στα κομμάτια είστε;
Όχι.
Όχι, δεν είναι δυνατόν.
Για κάτσε. Είναι αυτή.
Τι στο καλό λες; Ποια είναι;
Κοίτα την.
Θεέ μου.
Δεν γίνεται.
-Να πάρει... -...η ευχή.
ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΓΙΑΝΓΚ ΓΙΑΝΓΚ ΛΙΟΥ
Υποτιτλισμός: Αγγελική Πανοτάρα
Επιμέλεια Ειρήνη Παπαδάκη