ปารีส ปี 1973
นี่พวก ไปลิโด้คืนนี้กันไหม
ไม่เอาลิโด้
มันเป็นที่ของพวกตุ๊ดกับพวกขี้แพ้
ตุ๊ดแบบพวกนาย
ไปพาราดี ลาแตงกันเถอะ มันดีกว่า เชื่อฉัน ฉันรู้จักปารีส
คุณอยากไปเที่ยวต่อคืนนี้เหรอ
แหงอยู่แล้ว
เราไม่ได้มาปารีส เพื่อมาขลุกอยู่ในโรงแรม
และถักเสื้อสเวตเตอร์ซะหน่อย
ฉันเหนื่อยค่ะ เอ็นโซ่ เราเที่ยวกันทุกคืน
ผมทำคุณเหนื่อยเหรอ
คุณดื่มเยอะเกิน และชอบหาเรื่องชกต่อย
แล้วไง เป็นปัญหาตรงไหน
- อยากทำอะไรก็ทำ - อยากทำอะไรก็ทำเหรอ
ผมต้องขออนุญาตคุณด้วยเหรอ
คุณเป็นแม่หรือเมียกันแน่
บางครั้งฉันก็ไม่แน่ใจ
คุณไม่ใช่แม่ผม
คุณไม่ได้ครึ่งหนึ่งของเธอด้วยซ้ำ
เธอเป็นนางฟ้าที่ไม่ขี้บ่น
นายรู้จักแม่ฉัน ลุยจิ บอกเธอสิ
เธอเหมือนนางฟ้า
ขอให้เธอไปสู่สุคติ
ฉันเหนื่อย
ฉันแค่อยากเข้านอน
งั้นก็ไปนอนซะ นังแพศยา
พาฉันไปส่งที่คลับ แล้วพาเธอไปโรงแรม
ถึงแล้วพวก ไปกันเถอะ
นี่ครับ
ขอบคุณค่ะ
เพลงสักหน่อยไหม
คุณชอบฟังเพลงแจ๊สไหม
ฉันไม่รู้จักมันดีเท่าไหร่
มันเป็นเพลงแนวละมุน ผมฟังเมื่อรู้สึกแย่
มันเพราะใช่ไหมล่ะครับ
จิ๊กโกโล่เจ้าเสน่ห์
ขึ้นอยู่กับว่าคุณอยากได้มากแค่ไหน
เราต้องการเยอะ และเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
ที่ว่าเยอะ คือเยอะแค่ไหน
สองกรัม สิบกรัม ร้อย หรือสองร้อย
- คุณมีเงินเท่าไหร่ - มีมากพอ
- แปลว่าอะไร - แปลว่าเยอะมาก
มิสเตอร์เลิฟ
ฮัลโหล มิสเตอร์เลิฟพูด
ฮัลโหลๆ
ฮัลโหล
"ในหนังสือ มาย ฟาเธอร์ส กลอรี่"
"เราได้เรียนรู้..."
หุบปาก หมอนี่เป็นใคร
มันจบไม่สวยแน่ เราต้องทำอะไรสักอย่าง คุณผู้หญิง
- เอาไปทำอะไร - ใช้เอง
ฉันไม่รู้ว่าแกทำอะไรกับเงินของเธอ
แต่ฉันจะฆ่าแก
- คำตอบข้อ ก. - ว่าไง กัสตอง
นั่นเป็นคำตอบสุดท้ายใช่ไหม
คุณไม่รู้คำตอบหรือ
ขอโทษ ใจผมไม่อยู่กับร่องกับรอย
ไม่เป็นไร
- วันนี้มันเหนื่อยมาก - ใช่
ยังไงก็ตาม
พักผ่อนสักหน่อย
รู้ไหมว่าเราจะทำอะไร
ไม่รู้ อะไรหรือ
ทำสิ่งที่เราทำเวลารู้สึกแย่
เราจะสั่งพิซซ่า
พิซซ่าอร่อย หน้าอะไรดี
ดับเบิลชีส
แล้วดูหนัง เลส์ เดมัวแซล เดอ โรชฟอร์
- สวัสดีครับ - สวัสดี
มันเหมือนคาเวียร์
ฉันชอบจัง
มันราคาเท่ากับคาเวียร์ด้วย สี่พันครับ
นี่จ้ะ พ่อหนุ่ม
ฉันจะรู้ได้ไงว่าของแท้
- คุณโอเคไหม - จ้ะ
- ราตรีสวัสดิ์ - ไม่อยากอยู่ต่อหรือ
ไม่ครับ บาย
ตามใจ ราตรีสวัสดิ์
ซองของคุณอยู่บนโต๊ะอาหาร
ไม่ครับ คราวนี้ผมออกเอง
ผมมีค่ำคืนที่ดีมาก
ราตรีสวัสดิ์
- เลาร่า - เป็นยังไงบ้าง
- ยินดีต้อนรับสู่ปารีสจ้ะ - ตลกดีที่ได้เจอเธอที่นี่
- กลับมาที่นี่จนได้ - ใช่แล้ว
- นานจังเลยนะ - มาเถอะ กินข้าวเย็นกัน
ตอนช่วงล็อกดาวน์ ฉันคิดว่าฉันจะฆ่าตัวตายไปซะแล้ว
สำหรับสาวโสดอย่างเรา มันเหมือนฝันร้าย
ที่ชนบทไม่มีอะไรเปลี่ยน
ฉันดื่มไวน์หมดทั้งโรงเก็บไวน์
มันมีประโยชน์นะ เธอดูดีมาก
อีกขวดนะ ขอโทษค่ะ
ฉันมีอะไรจะบอก
อย่าไปบอกต่อนะ
- มีใครอีกให้บอกต่อ - มันเป็นความลับ
เร็วสิ บอกมาเลย
นี่ไง
- นี่อะไร - ขอดูหน่อย
- ดูสิ - ทายดูสิว่ามันคืออะไร
- "มิสเตอร์เลิฟ" - อะไรน่ะ ขอดูหน่อย
เข้าใจแล้ว
ครับ
ดีมาก
ดีเยี่ยม
ช้าๆ ช้าๆ
- หยุด - ไม่เอา มันสนุกออก
คุณเมายาสุดๆ
แล้วไง
ใครจะมาว่าอะไรฉันได้
ฉันจะตกงานเรอะ
ผัวจะทิ้งฉันเหรอ หรือลูกๆ ฉันจะตกใจกลัว
- หรือฉันจะเป็นตัวอย่างที่ไม่ดี - คุณซ่อนมันไว้ที่ไหน
- ไม่รู้สิ - อยู่ไหน
มันอยู่ไหน
ในลิ้นชัก
เราไม่ได้ซื้อมาให้คุณ
ผมเอาตัวเข้าเสี่ยง เพื่อให้เราหลุดพ้นจากความยุ่งเหยิงนี้
- ฉันเป็นคนออกเงิน - เงินคุณ แต่มันชีวิตผม
ผมยังไม่อยากตาย
ทำไมพวกคุณทุกคนถึงอยากตายนะ
- อีกสักรอบไหม - ไม่
มันทำให้ฉันรู้สึกดีจากข้างใน
- อีกรอบน่า - ไม่
ส่องกระจกสิ มันไม่ได้ดูดีเลย
- คุณจะนอนไม่หลับไปหนึ่งสัปดาห์ - ฉันตายแล้วค่อยนอนก็ได้
คุณมียานอนหลับไหม
- คิดว่ามี - กินหนึ่งเม็ดคืนนี้
- ก่อนเข้านอน - ทำไมฉันจะต้องเข้านอน
เพราะเรามีแผนการกันพรุ่งนี้
ผมต้องการคุณ
คุณต้องการฉันเหรอ
นั่นมันสนุกมาก แต่ทีนี้คุณต้องนอน
เข้านอนในวันเดียวกับที่คุณตื่นนอนจะดีที่สุด
เอาละ ราตรีสวัสดิ์
ลูเซียน
ครับ
ลืมอะไรรึเปล่า
- อีกครั้ง - ไม่เอา
พอแล้ว
- ฉันอยากเอาอีก - คุณเมายา
ทำไมคุณถึงมีกุญแจห้องเขา
เพราะมันห้องฉันน่ะสิ
ฉันไม่เคยไปที่นั่นนะ
ฉันทนให้เขากวนใจฉันไม่ไหว เลยซื้อห้องรูหนูนั่นให้เขา
คุณมีเงินถุงเงินถัง นั่นไม่ดีเลย
อันที่จริง มันดีมากนะ
อยู่ที่ 17 ถนนพอล บูร์เจต์ นี่คืออาคาร พื้น ทุกอย่าง
ไอ้โง่นั่น คิดว่าตัวเองแน่ แต่จริงๆ เขาเกิดในถิ่นคนรวย
ถูกตามใจจนอายุ 26 ขี้เกียจตัวเป็นขน เอาแต่ผลาญเงิน
ตอนนี้เขามีความสุขดี
อยู่ในที่ที่เหมาะ กับความเหลวแหลกของตัวเอง
เขาอาจจะป่วยก็ได้นะ
ฉันก็ป่วย
ความแก่มันเหมือนมะเร็ง
โซเฟียน ทายสิว่าเขาได้มาเท่าไหร่
ไม่ได้เลย เหมือนเคย พ่อเขากลับมาบ้าน
- แล้วเป็นยังไงบ้าง - ดีมาก
อากาศดีๆ แบบนี้ ถ้าแกได้ไปย่านหรูๆ ก็จะดี
ผมก็ไม่ขัดนะ
เธอชื่อว่า แอนน์ มารี เดอ มอนต์เน
และเธอกำลังรอแกอยู่ในคฤหาสน์ ในย่านหรู เรย มาลเมซง
- กลิ่นคาทอลิกโชยมาถึงนี่เลย - เธออายุเท่าไหร่
- ยังสาว 65 - เท่าไหร่
หนึ่งพัน มีจ่ายล่วงหน้าส่วนหนึ่ง
ผมรับ
เมื่อไปถึง ให้จอดรถไว้ที่บันไดด้านหน้า
เข้าไปแล้วจะเห็นเปียโน
บนเปียโนมีแจกัน
ในแจกันมีผ้าพันคอ
- เธออยากให้แกใช้ผ้าผูกตาตัวเอง - ผมเห็นเธอไม่ได้หรือ
เกรงว่าไม่ เพราะเรื่องหน้าตา ศาสนา อะไรทำนองนั้น
ห้ามแอบดู ถ้าแอบดูเธอจะไม่จ่าย
แล้วไงต่อ
เดินสองสามก้าว
แล้วทำตามคำสั่งเธอ
- สวัสดี - ยินดีทีได้พบครับ
ยื่นมือมาแล้วตามฉันมาค่ะ
มีโซฟาข้างหลังคุณ
คุณนั่งลงได้
ถอดเสื้อนอกออก เสื้อเชิ้ตด้วย
ถอดกางเกง
คุณชอบงานคุณไหมคะ
มันก็แล้วแต่
ถ้าฉันใช้เสียงปกติ จะจำฉันได้ไหม
เอาเลย มองฉันเลย
ถ้าคุณได้เห็นตัวเองตอนนี้
ฉันว่ามันถึงเวลาที่เราต้องคุยกัน
ใช่
นี่คือโจอันนา
ชื่อโจอันนาใช่ไหม
อะไรก็ได้ตามใจคุณ
เธอเป็นใคร
ส่วนหนึ่งของฉัน ที่ฉันไม่เคยเผยให้คุณเห็น
เขากับฉันเราคุยกันนิดหน่อย
คุยเรื่องอะไรกัน
สิ่งที่เราไม่เคยได้คุยกัน
มาสิ
ท้ายที่สุดแล้ว ชีวิตมันก็ไม่ได้แย่
ถ้าฉันไม่ได้รู้ว่าแท้จริงแล้วเขาเป็นใคร
ฉันก็คงไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วฉันต้องการอะไร
ได้บอกเขาเรื่องฉันไหม
ก็บอกโดยกลายๆ
มาสิ
นอนลง
เอาเลย
สวัสดีค่ะ คุณ
แล้วเขามีปฏิกิริยายังไง
เขาไม่พูดอะไรสักคำ
เขาไม่มีปฏิกิริยาอะไรด้วยซ้ำ
ก็ไม่เชิง
เธอรู้สึกยังไง
ฉันรู้สึกดีมากๆ
ฉันภูมิใจในตัวเธอ
มันคือการเริ่มปฏิวัติตัวเอง
มากับฉันสิ
- พวกนั้นอะไร - ของของคุณทั้งหมด
ฉันไม่อยากเจอคุณอีก
เธอเป็นอะไรไหม
เธอร้องไห้เหรอ
ฉันเพิ่งกล่าวลาชีวิตครึ่งหนึ่งของฉัน
ฉันโคตรหิว ส่งแมคโดนัลด์มา
มาแล้ว ยังร้อนอยู่
นี่ ฉันมีเฟรนช์ฟรายส์
- ขอบใจ - เฟรนช์ฟรายส์เหรอ
- นี่พวก เห็นนี่ไหม - อะไร
- ฉันจะลอง - เดี๋ยว มันไม่ใช่ของฉัน
ฉันไม่สน
จะใช่จริงเหรอวะเนี่ย
กาแล็กซี่ เอสเตตส์
หมายเลข 17 ถนนพอล บูร์เจต์ ชั้นสอง
อะพาร์ตเมนต์ 12
ขอรายละเอียดคุณด้วยครับ
แล้วไง
ของจริง
- เจ๋งว่ะ - เอามาๆ
ของโคตรดี
ของจริงใช่ไหมล่ะ
พ่อ
สวัสดีครับ
เราไม่ได้มีนัดกัน แต่ว่า...
เข้ามาสิ
คุณอยากให้ผม...
- ไม่เป็นไรๆ - แน่ใจนะครับ
ฉันจะไปอุ่นซุปที่เหลือให้
ขอโทษที่มาสาย ฉันไม่รู้จักทำเลนี้
ให้ตายสิ คุณสวยมาก
มันยิ่งทำให้ผมอยากทำ สิ่งที่ผมเตรียมมามากขึ้น
ดีใจที่ได้เจอคุณอีก
เช่นกัน
ชอบไหม
ชอบมาก
- มีคนเคาะประตู ฉันจะไปเปิด - ไปเลย
- ให้ตายสิ - ตำรวจ
- จะทำอะไรน่ะ - นั่งลง
พวกนี้อะไร
- หนุ่มๆ - อันนี้เป็นของใคร
ใคร ไม่ใช่ของฉัน
ฉันสาบานได้ อย่าแตะต้องตัวฉัน
อะไรวะ มันไม่ใช่ของฉัน
ไม่ใช่ของฉัน เข้าใจไหม
อย่าฉายไฟใส่หน้าฉัน
นี่คือระบบฝากข้อความของอะเดล มูจิโนต์
โปรดฝากข้อความหลังสัญญาณ
ดั่งที่กวีกล่าว
"ความกล้าหาญคือน้องสาวของพรสวรรค์"
อะเดล นี่อัลฟองเซ่
ผมมีข่าวดี
ผมคิดว่าปัญหาของคุณน่าจะหมดไปพักใหญ่
โทรหาผมด้วย
มองมุมนี้ เธอดูเหมือนแม่
คุณรู้จักเธอเหรอ
เคยเดินสวนกันตามทางเดินบ้าง
คุณอยู่ที่นี่ตอนที่เธออยู่ที่นี่เหรอ
เราย้ายเข้ามาสองเดือนก่อนที่เธอจะไป
เคยพูดกับเธอไหม
ก็เรื่องสัพเพเหระ
สามีฉันรู้จักเธอดีกว่า
เขาเป็นช่างภาพสมัครเล่น เขาขอให้เธอเป็นแบบให้
มันทำให้ฉันหึงมากๆ
พ่อแม่เธอรักกันมากๆ
ก่อนเธอจากไป เธอดูมีความสุขมาก
โชคดีนะครับ
เธอด้วย แล้วเธอจะไปไหนหรือ
ไม่ใช่กงการอะไรของฉันนี่นะ
- แล้วเจอกันครับ - สวัสดีจ้ะ
อัลฟองเซ่
ฉันชอบเธอมากนะ
ผมก็ชอบคุณครับ
ใช่แล้วตาแก่
คุณทำตัวเอง
- ไม่ใช่ของฉันนะพวก - หยุดเรียกฉันว่า "พวก"
- ไม่ใช่ของฉัน - งั้นของใคร
ซานตาคลอสใส่โคเคน 150 กรัม ไว้ในถุงเท้านายเหรอ
ฉันไม่รู้
เลิกกวนประสาทเราสักที
เราจับนายสองรอบแล้ว
ตอนนั้นผมขายกัญชา
ฉันรู้ว่านายอยากทำตัวเก่ง ฉลาด
แต่นายโง่มากจนมีคนแอบแฉเรื่องนี้กับเรา
- ใคร - มันไม่สำคัญ
นายทำให้แก๊งเป็นหนึ่งเดียวกันยังไม่ได้เลย
ฉันไม่ได้ขายโคเคนนะพวก
- หยุดนะ - ซื้อมาใช้เองเหรอ
- ตั้ง 150 กรัม - นายมันประสาทแดก
เสียเวลาเปล่า
นี่มันเรื่องใหญ่นะ หลุยส์
บอกเรามาว่าได้มาจากใคร
ฉันไม่รู้โว้ย
แหงละ
ฉันไม่รู้จริงๆ โว้ย
- ฉันไม่อยากเข้าคุก - ใจเย็นๆ
อย่าเข้ามาใกล้นะ อย่ามาแตะตัวฉัน
ได้โปรด อย่าทำแบบนี้
- อะไรกัน - ขอโทษครับ
- มีอะไร - ขอโทษครับ
ครับ
เกิดอะไรขึ้น
ครับ ผมกำลังไป
ผมต้องไปแล้ว
- อย่าเพิ่งไป ฉันกำลังสนุก - เดี๋ยวผมกลับมาใหม่
แก้มัดฉันก่อนสิ
มะเร็งรุนแรงขึ้น
เธอเป็นมะเร็งเหรอ
คุณไม่รู้เหรอ
ผมรู้ แต่เธอรักความเป็นส่วนตัวมาก
เธอแทบจะไม่พูดเรื่องนี้
เธอไม่ยอมรักษา มหัศจรรย์มากที่เธออยู่มาได้นานขนาดนี้
นั่งลง
สุภาพสตรีทุกท่าน
ระหว่างที่ครูวิลแมร์ลาคลอด
ครูมอเรร่าจะมาเป็น ครูสอนวรรณกรรมของพวกเธอ
ผมจะปล่อยให้คุณสอนนะครับ
ขอบคุณครับ
- อรุณสวัสดิ์ ทุกคน - อรุณสวัสดิ์ค่ะ
เอาละ...
เฮอร์นานี่
มาเริ่มด้วยเกมกันดีกว่า
พวกเธอคงไม่ชิน กับการเล่นเกมในชั้นเรียน
ใครบอกอะไรฉัน เกี่ยวกับคำที่เพิ่งเขียนได้บ้าง
- คุณ... - เคลมองต์
ชื่อจริงของเธอหรือ
- นามสกุลค่ะ - เงียบๆ
- อะเดล เคลมองต์ - ว่ามาเลย
ทุกชิ้นเป็นงานของ ฟลอแบร์ ยกเว้น เฮอร์นานี่
ซึ่งเป็นบทละครของ
วิกตอร์ อูว์โก
เก่งมาก
คุณมีรอยยิ้มแสนหวาน
ท่าทางแบบผู้ชายเต็มตัว แต่มีดวงตาของเด็กผู้ชาย
ฉันไม่เคยรู้สึกแบบนั้นมาก่อน
เหมือนครูหลงทางอยู่นะคะ
ใช่ ฉันกำลังหาถนนพองคาร์อยู่
- มันอยู่อีกฟากของเมือง - ฉันยังไม่รู้จักเมืองนี้ดี
มันเป็นเมืองเล็กๆ อีกไม่นานครูจะบ่นว่า ไม่มีอะไรเหลือให้ดูแล้ว
ตามฉันมาสิ
- รอด้วยสิ - เร็วเข้า ลูเซียน
ห้ามเรียกฉันว่า ลูเซียน ฉันเป็นครูของเธอ
ได้สิ ลูเซียน
ทำตัวตามสบายเลยสินะ
ได้เลย
ฉันเคยฝันว่าเราจะไปจากเมืองนั้นด้วยกัน
เมืองเล็กๆ น่าเบื่อนั่น ที่พังทลายลงเพราะสงคราม
มาสิ ลุกขึ้น
- อย่าแกล้งทำตัวแก่ - เธอไม่ควรอยู่ที่นี่นะ
ในบ้านของครูเธอ
คุณเป็นครูฉันตอนอยู่ที่โรงเรียน
คุณเป็นผู้ชายน่าเบื่อที่เต้นไม่เป็น
ฉันต้องตรวจข้อสอบ
และฉันเต้นรำเป็น เก่งด้วยนะ อันที่จริง
เต้นกับฉัน ไม่งั้นฉันจะฉีกเสื้อตัวเองแล้วกรีดร้อง
- กล้าทำเหรอ - ฉันเบื่อจะตายอยู่แล้ว
- หนึ่งเพลงแล้วเธอกลับนะ - ค่ะ สัญญา
มันคือคุณ มันคือแบบนั้นแหละ
ฉันตกหลุมรัก
ครั้งแรกในชีวิต
และน่าจะเป็นครั้งสุดท้าย
เมื่อเราอยู่ด้วยกันแบบนี้
คุณยังรักภรรยาคุณอยู่ไหม
รักสิ
ฉันจะรักเธอไปตลอด
แต่เธออยู่ไกล
เธออยู่ในใจฉัน
อะเดล อย่านะ
ปล่อยฉันนะ
ฉันรู้สึกแย่มากเรื่องนั้น
ฉันยังเด็กและเต็มไปด้วยความจองหอง
ฉันขอโทษนะ ลูเซียน
ผมให้อภัยคุณ
สุดท้ายฉันก็สารภาพว่ามันไม่จริง
ฉันเขียนหาคุณเป็นร้อยครั้ง
แต่มันก็สายไป คุณไม่เคยตอบ
คุณต้องพักนะ
นี่สำหรับคุณ
เอาไว้เปิดทีหลังก็ได้
อ่านบทกวีให้ฉันฟังที
บทไหน
อันที่คุณอ่านในชั้นเรียน
คุณจำมันได้ขึ้นใจไม่ใช่เหรอ
ผมจำไม่ได้
- ขอโทษครับ - น่าเสียดายจัง
แต่ยังไงก็อ่านหน่อยนะ
"เจ้า ผู้ไม่ซาบซึ้งความงามของวัยเยาว์
"เด็กน้อยเอ๋ย จงอย่าได้อิจฉาวัยแห่งโศกาของเรา
"วัยซึ่งใจที่ตกเป็นทาส และก่อกบฏเมื่อสบโอกาส
"วัยซึ่งเสียงหัวเราะ มักจะเศร้ากว่าความน้ำตาของตน
"พวกเราลืมไป ว่าความเยาว์วัยหวานล้ำปานใด
"มันผ่านไปไวเหมือนสายลม พัดผ่านท้องฟ้าอันไพศาล
"เสียงร้องแห่งความปีติอ่อนลง เมื่อเริ่มมีเสียงสะท้อน
"นกกระเต็นบนน้ำ
"จงอย่าเพิ่งรีบเร่งให้ความคิดเติบโต
"อยู่กับความสุขแห่งอรุณ อยู่กับความสุขแห่งวสันตฤดู
"เวลาของเจ้า เป็นดั่งดอกไม้ร้อยพัน
"อย่าเด็ดมันก่อนเวลา"
เธอจากไปแล้วค่ะ
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับ
ฉันกำลังจะออกไปพอดี
- โชคดีค่ะ - เช่นกันครับ
- เกิดอะไรขึ้น - ฉันกลับมารับงาน
- มีปัญหาอะไรไหม - ไม่ๆ
รู้สึกไม่พอใจเรื่องนี้หรือเปล่า
ไม่เลย
มีวิสกี้ไหม
ตอนนี้คงไม่ดี แกมีลูกค้าในอีก 45 นาที
ผมไม่ไป
ไม่ใช่วันนี้
แกเป็นอะไรไป
เมียผมเพิ่งทิ้งผม
เธอเป็นเลสเบี้ยน
ผมเพิ่งเอาโคเคน
ร้อยห้าสิบกรัม ไปยัดไว้ในบ้านไอ้บ้าที่ไหนก็ไม่รู้
คนที่ผมรักเพิ่งตายต่อหน้าต่อตา
ใครตาย
อะเดล
อะเดลเหรอ
- อะเดลของเราเหรอ - ใช่
ฉิบหาย
เธอเป็นลูกค้าที่ดีที่สุด
- ล้อเล่นน่ะ - ผมรู้
เธอเป็นผู้หญิงที่พิเศษที่สุด
เก่งเรื่องบนเตียงด้วย
เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นตลอด
อยู่ในธุรกิจนี้ต้องใจแข็ง
ปีที่แล้วฉันเสียไปสี่ราย
สี่รายเหรอ
สี่
ไม่นะ ผมทำแบบนี้ไม่ได้
ทำได้สิ
นั่นละคือตอนที่งานเราสำคัญที่สุด
ถ้าแกต้องการเวลาเพื่อรวบรวมสติ
ฉันจะจองงานกับพวกที่อายุไม่มากให้
นั่นกระเป๋าอะไร
ไม่มีอะไรหรอก
ขอโทษนะ
ฮัลโหล
หลุยส์พูด ได้ยินฉันไหม ฉันมีข่าวดี พร้อมฟังรึยัง
อีแก่ตายแล้ว
- ใครนะ - ย่าฉันตายแล้ว
- แล้วไง - แกต้องไปบ้านเธอ
- ฉันรู้รหัส - รหัสอะไร
นายทำฉันประสาทแดก ตู้เซฟไง ไอ้กร๊วก
นายมีรหัสเหรอ
เร็วเข้า โอเค บอกฉันมาทุกอย่างเลย
สวัสดีครับ
วันนี้ผมมาหาไม่ได้ ผมมี...
เวลาเหมาะเลย เรากำลังคุยกันเรื่องคุณ
- มาสิ - ผมเหรอ
เด็กๆ เวลาเหมาะเหม็ง นี่อัลฟองเซ่
นั่งลง
- สวัสดี - นั่งลงสิ
ไม่ได้ล้อเล่นจริงนะ
- ทำไมทำหน้างั้นล่ะ - แล้วจะให้ทำหน้าแบบไหนล่ะ
ไม่ได้อคตินะคะ แต่ลองเอาใจแม่มาใส่ใจพวกหนู
เรื่องนี้มันประหลาดมาก
- ผมไม่เข้าใจ - เราก็ด้วย
ฉันรู้มันยากจะเข้าใจ ที่ฉันเริ่มต้นชีวิตใหม่ในวัยนี้
ว่าไงนะครับ
ขอพูดให้จบก่อน
ในใจพวกแก ฉันจะเป็นภรรยาของพ่อพวกแกตลอดไป
ห้าปีแล้วที่เขาไม่อยู่
ห้าปีที่ฉันอยู่คนเดียว
พวกแกมาเยี่ยมฉันทุกๆ สองหรือสามเดือน เวลาที่ฉันขอ
มักจะมีข้ออ้างเพื่อเลื่อน หรือยกเลิกนัดเสมอ
ห้าปี
ฉันคิดจะฆ่าตัวตายด้วยซ้ำ
แต่มันดูเหมือนว่า
ห้าปีถัดมา โชคชะตา
จะกลับมาอยู่ข้างฉันอีกครั้ง
ฉันได้เจอคุณตอนที่ฉันตกต่ำที่สุด
เขาสอนให้ฉันรักอีกครั้ง
เรามีปัญหาที่...
ไม่ต้องพูด คุณไม่สมควรเจอเรื่องแบบนี้
ไม่ ผมต้องพูด
พวกเขาจะยอมรับคุณ
เรื่องนี้มันเยี่ยมมาก แต่มันเป็นความเข้าใจผิดครั้งใหญ่
แม่ของคุณเป็นคนที่วิเศษมาก
การตายของพ่อพวกคุณ มันยากสำหรับเธอ
- พ่อพวกเรา - ใช่ แล้วก็
คุณพูดเรื่องอะไรอยู่
การตายของพ่อคุณมันยากกับเธอ
เดี๋ยวก่อน พ่อยังไม่ตายนะ
แม่บอกผู้ชายคนนี้ว่าพ่อตายเหรอ
ไม่ตายก็เหมือนตาย
แค่เพราะว่าเขานอกใจแม่ ไปหาเพื่อนบ้านที่มาจากโบลีเยอ...
อย่าพูดถึงนังนั่นอีก
เขาไม่ได้แยแสเธอ
แล้วทำไมถึงเอากับเธอ
ก็เพราะเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้
- จริง - เขาตายไปแล้วสำหรับฉัน
ศักดิ์ศรีบ้าบอของแม่
แม่ทำลายชีวิตตัวเองและของพ่อด้วย
- โทษนะครับ กัสตองอยู่ที่ไหน - ไม่ใช่เรื่องของคุณ
ใช่สิ ก็เขารู้จักแม่ผม
แม่คุณเป็นใคร
ผมไม่รู้ แต่ผมอยากรู้
- อยู่ที่นั่นแล้วเหรอ - ใช่
เรามีปัญหาแล้ว
เรื่องอะไร
หุบปาก ฉันหลับอยู่
อะไรวะ
- มันเปิดอยู่ - แล้วไง
มันว่างเปล่า ไม่มีอะไรข้างใน
แม่ง ไอ้บ้าเอ๊ย
ทีนี้ฉันจะทำไงวะ ฉันไม่มีเงินเหลือแล้ว
- อะไรวะ - หุบปาก ฉันหลับอยู่
หยุดๆ นายทำฉันเจ็บนะ
แล้วไง มีปัญหาตรงไหน
ปล่อยฉัน
อยากพูดอะไรไหม
ฝันดีนะ
ถึงคุณ ถ้าคุณอ่านจดหมายนี้
แสดงว่าฉันได้จากไปแล้ว
สุดท้ายทิวาก็ต้องบรรจบกับราตรี
ขอบคุณที่ให้ความสุขกับฉัน
ในช่วงสุดท้ายแห่งชีวิต
นี่เป็นข้อเท็จจริงบางประการ
สำหรับคนที่รักนาฬิกามากขนาดนั้น
ดูที่เข็มนาทีของนาฬิกาสามเรือนของฉัน
เข็มของเรือนหนึ่งชี้ไปยังทิศตะวันออก
เข็มหนึ่งชี้ไปยังทิศใต้
และเข็มที่สามชี้ไปยังทิศตะวันตก ในอะพาร์ตเมนต์
นี่คือเวลาที่ฉันโปรดปราน
รุ่งอรุณในฤดูหนาว
พลบค่ำในฤดูร้อน
และยามที่มืดมิดที่สุดของค่ำคืน
เอาไปใช้ให้ดีล่ะ
อะเดล
ไอ้ตัวแสบ
คำบรรยายโดย Jaem Prueangwet
ผู้ตรวจสอบงานแปล วิสาขา ภูริไกร