W poprzednim odcinku.
Zostajemy?
- Tak. - Po odpowiedzi.
Silas odjedzie, jeśli nas nie będzie.
Nie ma potrzeby.
Nowy uczestnik badania?
To moja ostatnia szansa na powodzenie.
To ja przyszłam po odpowiedzi.
Siedzisz w tym z nami.
Chorąża Stokes.
- Jestem dochodzeniem? - Matka kazała cię pilnować.
Tu jest więcej tego, czego użyli w Omaha.
LH LIT HEPARYNA
Jeśli w jego krwi nie ma nieprawidłowości,
powinien się nadać.
Pora kolacji z Bennettami.
Zajrzę później.
Zaczniemy o świcie.
Pójdziesz do piekła. Wiesz o tym?
I ja też.
Może już tam jesteśmy.
Ten plan jest gówniany.
Liczy się to, co robimy teraz.
Bo jeśli zbudujemy przyszłość na krwi i kłamstwach,
tylko taka będzie.
Tylko taka będzie. Proszę...
Obiekt badań A481.
Lat 24.
Żadnych nieprawidłowości we krwi. Płuca działają.
Tętno podwyższone, lecz w normie.
Oczekuje na ekspozycję na badanie 6.0.
To potrwa kilka sekund.
Czekaj. To...
Chlor.
Zagazowali wszystkich w domu.
Tak to zrobili.
Dlatego zabili tak wiele osób.
Małym nakładem pracy można tego zrobić mnóstwo.
I bardzo tanim kosztem.
Gaz wiąże się chemicznie, by nawilżyć ciało w środku.
Powoduje skurcze w oskrzelach.
Płuca wytwarzają nadmiar płynu,
przez który się dusisz, aż w końcu...
Topisz się od środka.
Nie ujdzie im to na sucho.
Już uszło.
Chyba że to zmienimy.
Płynny chlor powinien być bezbarwny.
- Czemu ten nie jest? - Też się zastanawiam.
Coś do niego dodali.
Zabezpieczmy próbkę, aż odkryjemy, co to jest.
Godzina zgonu: 08.22.
Tak zdobędziemy przyszłość.
THE WALKING DEAD: NOWY ŚWIAT
Dr Belshaw, chyba mamy problem.
Masz mocne stopy. To widać.
Gratulacje.
Wiesz, czemu zabrali ci buty?
Według nich dlatego, żebym nie uciekł.
Ale i tak mógłbyś.
Spójrz na nie.
Przebiegłbyś po kupie kamieni.
Jestem chorąża Jadis Stokes. A ty Silas Plaskett.
Nie powinno cię tu być.
Tak, zgubiłem się.
Podoba ci się?
W Ubijalni Numer 1?
Jest w porządku.
Trochę jak mieszkać na złomowisku.
Mówisz to z obrzydzeniem.
Nie. Jest po prostu inaczej.
Jesteś inny, co?
Ja też.
Gdy różnisz się od reszty, możesz...
pokazać im nowe rozwiązania.
Zanim się zorientują.
Co robiłeś przed terminalem odpadów bez zgody?
Już mówiłem. Zgubiłem się.
Bałem się spytać o drogę o domu,
bo obawiałem się kłopotów.
Może gdybym tylko poprosił...
zostałbym w butach...
Nie, wciąż byś tu był.
Przysłać go.
Pieprzysz.
Nie.
Kopę lat, Jadis. Przyjechałaś na audyt?
Tak. Sprawdzam kilka kwestii.
Twoja żona
mówiła mi po nazwisku.
Jest żołnierką.
A ty ich teraz robisz.
Myślisz, że się nada?
Pojawił się wczoraj, więc mogłaś mnie powiadomić wczoraj.
Zamknęliście go?
Mieli go przesłuchać, a potem
napadnięto strażników, zginął człowiek
i to był priorytet.
Mówi, że się zgubił.
Nie wiedział, czy spytać o drogę. Wierzysz w to?
To ma sens,
często się waha.
Tak nie można, Silas.
Chodź, skończyliśmy.
Nie odpowiedziałeś.
Byłby z niego dobry żołnierz?
Może.
- Mógłby. - Zgoda.
Mam... takie przeczucie.
Jeśli sprawisz, że tego pożałuję,
ty sam pożałujesz.
I on też.
Nie będzie drugiej szansy.
Nie gub się więcej.
Przyniosę buty.
Hope! Hej.
Hej! Mason.
Szukałam cię.
Tak?
Zastanawiałem się, co u ciebie.
Przyjechała siostra?
I teoria drożdży!
Mogłaś coś zapoczątkować. Wielka sprawa.
Tak, dzięki. Sporo się dzieje.
Pewnie.
Więc...
Szukałaś mnie?
Tak. Chciałam spytać, czy chcesz coś potem porobić.
- Ale zero presji. - Jasne, pewnie.
Będę się tu uczył wieczorem mikrobiologii, więc wpadaj,
kiedy chcesz.
Fajnie!
Fajnie.
Teraz muszę lecieć.
Fajnie. Znaczy pewnie.
Do zobaczenia.
MARTWI ŻOŁNIERZE WE FRANCJI I W. Ś.
WOJNA CHEMICZNA
ZAKAZ
- Lyla. - Proszę.
- Co? - Mamy mało czasu.
Zaraz przyjdą cię przesłuchać.
Co?
Wiem, że ktoś z was wziął fiolkę z mojego labu.
- Nie wiem jak... - Jaką fiolkę?
- O czym ty mówisz? - Błagam, zaraz tu będą.
Przesłuchali mnie rano.
Fiolki z ważnymi próbkami
do operacji armii
składowane są w zamrażarce z sensorami ruchu.
Wczoraj zaginęła jedna z nich.
Próbki do operacji armii?
Przestań.
Nie musisz udawać.
Ale posłuchaj, bo są w drodze.
Powiedziałam, że ją zgubiłam.
Jeśli ją oddasz, nic nie będzie mi już grozić.
Ani tobie i twoim córkom. Możesz...
No dobrze.
Spóźniłam się godzinę na kolację. Spójrz na mnie.
Pozwól mi się schować i im to powiedz,
jeśli coś do mnie czułeś.
Idź.
Idę.
Dr Bennett.
Proszę z nami. Mamy do pana kilka pytań.
Tata zawsze widzi w ludziach dobro.
Patrzy na świat oczami innych.
I to za to dostaję.
Wujek taki był.
Przyznaję, zwykle to robił,
by oszukać innych,
ale jednak.
W porządku?
Tak. Ciągle boli.
Ale w porządku.
Z tobą jest lepiej.
O co chodzi? Dokąd go zabieracie?
Cholera.
Oficerze, proszę wrócić do siebie.
Nie ma mowy. Idę z nim.
Daj spokój.
- Proszę się zatrzymać. - Nie.
Jestem ochroniarzem.
Beze mnie go nie zabierzecie.
Uważaj. Niech będzie, jak chcesz.
Ten doktor Bennett i jego ochroniarze.
Sami się o to proszą.
- Felix? - Mają tatę.
Powiedz siostrze.
Co mogę zrobić?
Może Huck wie, o co chodzi.
Idź po Hope, ja znajdę Huck.
Czekaj. Lepiej nie.
Tu nie chodzi o mnie. Jeszcze.
Hope?
Hej.
Co się dzieje?
Lyla chce nam coś zaproponować.
Potrzebuję fiolki.
Wiem, że nie masz powodu, by mi ufać,
ale powiem ci wszystko o tym, kim jestem
i co robię.
- Dlaczego mamy ci zaufać? - Chodźcie, pokażę wam.
Podejmijcie decyzję.
Od tego zależy życie waszego ojca.
Nie powiesz, o co chodzi?
Słabo wyglądasz. Długa noc?
Szybko się ubrałam.
Ten agent od ciebie mówił, że coś się spieprzyło.
Wczoraj było włamanie.
Wczoraj? Gdzie?
W składowisku ważnych materiałów do badań.
Po to cię wezwałam. Długo cię tu nie było.
Możesz zobaczysz coś, czego inni nie widzą.
I masz wyjątkowe kwalifikacje, by przejąć to dochodzenie.
Przejąć?
Zniknęło coś cennego.
Chcę wiedzieć, czy ktoś to zabrał.
I to odzyskać.
Zobaczymy, czy mi pomożesz.
Co to za miejsce?
Fiolka, którą ukradliście i której potrzebuję...
Jej skład stworzyłam właśnie tutaj.
W labie, o którym nikt nie może wiedzieć.
W tym wasz tata.
Nie przyznałyśmy się do tego.
Miałaś mówić prawdę, więc co się tu dzieje?
Badam reanimację.
Ale by zrozumieć,
co sprawia, że ktoś wraca do życia po śmierci,
muszę patrzeć, co dzieje się z pacjentami...
gdy umierają.
Zabiliście tych ludzi dla badań?
Nie.
Większość znaleziono pogryzionych w dziczy.
Umarliby na darmo.
Ale dzięki temu miejscu
ich śmierć może być darem dla nauki.
Dla przyszłości.
"Większość"?
Musicie zrozumieć.
Mierzymy się z tym.
OŚRODEK BADAWCZY
Szczur w końcu się zmęczy.
Umarły nie.
Nigdy.
Są stale w ruchu.
Nikt nie będzie bezpieczny, póki oni istnieją.
Powiedz nam o Omaha.
Jaki ma z tym związek?
Wynalazłam zastrzyk śródmózgowy
z ekstraktu chemicznego pochodnej glonów,
który obiecująco wydłużał czas między śmiercią a reanimacją.
Ale potrzebowałam obiektów do badań, by się upewnić.
Wielu.
Armia powiedziała mnie i dr. Abbottowi
o sekretnej wojskowej operacji, w której zginą tysiące ludzi.
Zapewniono nas,
że była ona kluczowa dla przetrwania ludzkości.
I że dopuszczono nas do wiedzy,
którą nie dysponuje prawie nikt spoza armii.
To była szansa, by sprawdzić mieszankę w terenie.
Więc się zgodziliście?
Byliśmy przerażeni.
Rząd Republiki nie ma pojęcia, co robi armia.
Dr Abbott zagroził, że im powie,
więc upewnili się, żeby to się nie stało.
Dlaczego 100 000 osób musiało umrzeć?
Spytałam ich.
Odparli, bym więcej tego nie robiła.
- Gdybym mogła to powstrzymać... - Mogłaś.
Przedkładasz swoje bezpieczeństwo nad ich życie.
Nie.
Gdybym się oparła, mnie też by zabili.
A moja śmierć niczego by nie powstrzymała.
Mogłam umrzeć lub spróbować zmienić niepowstrzymywalne
w coś, co pomoże ludzkości.
I zrobiłaś to?
Znalazłaś swoje odpowiedzi?
Nie chodzi o odpowiedzi.
A o dane.
Więc mamy ci teraz zaufać?
Mówię prawdę.
Oddanie mi fiolki uratuje waszego ojca.
Powiedziałam, że ją zgubiłam, gdy było ciemno.
Gdy pokażę, że ją mam, przestaną podejrzewać jego.
Stawiam jego życie ponad swoim.
Chcę go uratować.
Chcesz uratować siebie.
Nie, zależy mi na nim.
Oddajcie mi fiolkę, a ocalimy oba życia.
Może i nas wszystkich.
Jest w Bunkrze.
Co...?
To pokój pod Labem H, miejsce dzieciaków.
Schowałam ją w jednym z głośników.
Dziękuję.
Poczekajcie tu kilka minut po tym, jak wyjdę.
Nie ryzykujmy, że nas razem zobaczą.
Możecie to zrobić?
Nie było wyboru.
Ufasz jej po tym, co zrobiła?
Pewnie, że nie.
Nie mogłam nic nie zrobić.
Przyszliśmy tu, by tata był bezpieczny.
Masz dziś wachtę.
Jutro przyleci wielka porcja zapasów.
Północna część ma być czysta.
Nie zgubiłem się.
Wiem.
Chciałeś znów znaleźć przyjaciół.
Pomogłeś mi.
Nie wiedziałem, co by z tobą zrobili.
Młody...
Nie sprawię, że tego zechcesz.
Ale chcę.
A co, jeśli armia jest inna, niż myślisz?
- Skąd to pytanie? - Bo...
Nie wiem, bez powodu.
Wybacz mi kłamstwo.
Źle zrobiłem.
Jesteś w porządku.
Nie chcę, żebyś to zmarnował.
Dobry z ciebie żołnierz.
Jeden z tych dobrych.
Też nim możesz być.
Tylko pozbądź się złudzeń.
Nic nie wiem o zaginionym badaniu.
Nie powiem nic więcej bez ochroniarza.
- Gdzie jest? - Tutaj, ale nie dołączy do nas.
Umowa Wymiany Naukowej gwarantuje
dostęp do ochroniarza.
Mówi też o tym,
by nie kontaktować się z nikim spoza jurysdykcji RO.
Naruszył pan tę zasadę 16 razy.
Szesnaście.
Grozi to więzieniem,
więc niech pan lepiej pozwoli,
by Carlucci siedział w pokoju obok.
Gdzie pan był wczoraj między 19.00 a północą?
Jesteś w związku z dr Belshaw.
Widziałeś ją wieczorem?
Zaprosiłem ją, by poznała Iris.
Ktoś z tobą był?
Hope.
A Elton i Felix?
Felix był z tobą. Patrolował.
O której przyszła dr Belshaw?
Proste pytanie.
Kolacja była umówiona na 19.00, ale dr Belshaw...
miała jeszcze trochę pracy i przyszła godzinę później.
Moim zdaniem nie sprzeda taty.
Zależy jej na nim.
Dlaczego tak chętnie
ufasz ludziom?
Odkąd tu jesteś...
To nie fair.
Wymarło miasto, a ona nie kiwnęła palcem.
Nie mówię, że chcę jej ufać.
Ale nie mamy wyboru.
Nie powinnaś była decydować sama.
Tak jak ty to zrobiłaś z notatką?
To trwa już za długo.
Chodźmy.
Czekaj.
Może już nas szukają.
Albo jej.
Umawiałeś się na randki po śmierci żony?
- Co to za pytania? - Mów.
Nie.
Wiesz o tym.
Faktycznie.
Co takiego po dziesięciu latach
samotnego ojcostwa przyciągnęło cię do dr Belshaw?
Była miła.
Mądra.
Co jeszcze?
No weź, jestem ciekawa.
Śmiała się z moich żartów.
Opowiadałem jej o sobie.
O mojej rodzinie, córkach.
Wszystko...
Zapamiętywała każdy szczegół.
Jakby tam była.
Jak część rodziny...
którą chciała być.
Chciałem, by nią była.
Chyba ją kochałeś.
Może i kochałem.
Czas przeszły?
Odkochał się pan, doktorze?
Łapie pani za słówka.
Tak pan powiedział.
I co sądzisz?
Masz rację.
Kochał ją, ale już jej nie kocha.
Wczoraj na kolacji miała poznać rodzinę.
Co ty na to?
Nie klei się.
Kłamie.
Jej wersja pasuje, więc też kłamie.
Dlaczego łączy ich to konkretne kłamstwo?
Zależy jej na nim, więc go kryje.
Bo myśli, że to on zabrał badanie.
A jeśli ma rację?
To wyjaśnia, czemu się odkochał.
No i proszę.
Niech moja ekipa znajdzie dr Belshaw i ją przyprowadzi.
Znaleźliśmy konspirantów.
Iris.
Uciekaj.
Ile razy mam to powtarzać?
Nie współpracuję z dr Belshaw, by coś ukryć.
A jednak to oczywiste.
Jennifer to rozgryzła.
Przeczytałam coś ciekawego w pana aktach:
powiedział pan dr Belshaw o talentach córki.
I co zrobiła?
Poszła z tym prosto do podpułkowniczki.
Co?
Nie znasz tej kobiety, Leo.
Nie znasz.
Wycofać się. Znaleziono cel.
Chorąża Stokes?
Chciałam powiedzieć, że znalazłam fiolkę.
Widzę.
Gdzie była?
Będę z panią szczera.
Bennett ją ukradł.
Z pomocą córek i ochroniarza.
Podejrzewali mój udział w tajnym eksperymencie
i zabrali ją z zamrażarki.
Przykro mi.
Koniec kłamstw.
Koniec oszustw.
Sądziłam, że załatwię to tak, by wszyscy na tym skorzystali.
Nie możecie go zranić.
Jest zbyt cenny. Potrzebujemy go.
Może pomóc przy Projekcie Votis.
Projekcie Votis?
Dr Belshaw.
Ani słowa więcej.
To projekt, w którym bada się żywe obiekty oraz ich śmierć,
by odkryć, jak działa reanimacja.
To właśnie ukrywałam.
Teraz znasz prawdę.
I teraz go wypuścicie.
A z jakiej racji?
Bo sądzę, że jestem bliska ważnego odkrycia.
Mój obiekt od ośmiu godzin się nie reanimuje.
To dziwne, ale możliwe.
To może być krok naprzód, na który czekamy.
A dr Bennett może mi oficjalnie pomagać
i przekazać tę wiedzę swojej córce.
Proszę pomyśleć o potencjalnym postępie.
Potrzebuję go.
My go potrzebujemy. Ich.
Na moim stanowisku
służę armii, wchodząc w korzystne układy
w jej imieniu.
Wierzę jej.
Dla podpułkowniczki
Projekt Votis jest priorytetem.
Więc będzie tak.
Wypuszczę cię.
Unikniesz kolejnej kary.
Twoje córki i twój ochroniarz również.
I skupimy się na priorytecie.
Umowa stoi?
- Umowa...? - Tak.
Jesteś zmotywowany?
Wzniesiesz się ponad to...
i zaakceptujesz, co naprawdę robimy?
Tak.
A co robimy?
Ratujemy to, co zostało.
Cokolwiek to jest.
To życie.
To nasza wojna.
Życie kontra śmierć.
Choć ktoś z nas może umrzeć po drodze.
Wypuśćcie ochroniarza.
Nie mogę się doczekać owoców pracy.
Pani też.
Proszę tu zaczekać. Załatwię coś z moją ekipą
i możemy obejrzeć pani obiekt.
To faktycznie brzmi jak postęp.
Chętnie powiadomię o tym gen. Beale'a.
Matka o tym wie?
"Wie"? Założyli ten projekt z Bealem osiem lat temu.
Wymaga wiele pracy i dużo czasu.
Jeśli dziś nastąpił przełomem, cieszę się,
że mogę to zobaczyć.
Szkoda. Nie minęło nawet osiem godzin.
A tak chciałam dostarczyć dobre wieści.
Możemy to rozwiązać. Z pomocą dr. Bennetta...
Nie będzie pani pomagał.
Jennifer, ściągnij mu zabezpieczenia.
Słucham?
Zrób to.
Co? Ale...
Nie...
Nie rozumiem. Co?
Ma pani usuwać zagrożenia bezpieczeństwa.
Nie upilnowała pani badania, skłamała.
Na szczęście sama pani przekazała pałeczkę
mądrzejszemu mężczyźnie z dwoma słabymi punktami.
Lepiej się nada.
Łatwiej kontrolować kogoś z rodziną.
Nie.
Nie. Proszę.
Nie róbcie tego.
Nie, proszę. Nie.
Proszę.
Nie! Proszę!
Nie róbcie tego!
Proszę!
Szczur w końcu się zmęczy. Umarły nie.
Lepiej bym tego nie ujęła.
Proszę, pomóżcie mi! Nie!
Pomóż mi, proszę!
Kolejny tragiczny wypadek. Zdarza się.
Od początku wiedziałaś, że kryje Leo.
Mądra sztuka.
Jeśli matka wątpiła w twoją lojalność,
ucieszy się, że pomogłam rozwiać wątpliwości.
Więc mnie testowałaś?
Nie. To było oczywiste, że go kryje.
Musiała odejść.
Wykorzystałam cię do zorganizowania zastępstwa.
Pracowity dzień.
Teraz muszę cię wtajemniczyć
w cel tego projektu.
Zasłużyłaś, by zostać jego częścią.
To nie wszystko?
Kolonia Akademicka. Omaha.
To część taktycznej operacji wojskowej.
Przyszłość nie będzie łatwa,
ale zapewni nam przeżycie na wieki.
Jezu.
Szukałem cię wcześniej.
Sądziłem, że pomożesz jej tacie.
Nie myślałem, że to ty będziesz go przesłuchiwać.
Słyszałem co nieco od strażników.
Nie mówili: "Leo" czy "Felix", ale...
to jasne, o kim rozmawiali.
Długo tam siedziałem, padło twoje imię.
Główna przesłuchująca.
Dalej, zabij mnie.
Z niego do ciebie strzeliłam.
I do twojego wujka.
Wcześniej walnęłam go kluczem.
No dalej.
Wiemy, że na to zasłużyłam.
A może tego nie zrobisz.
Bo wyświadczyłbyś mi przysługę.
A potem nie opuściłbyś tego budynku żywy.
Musisz o czymś wiedzieć.
Ani ja, ani ty, ani nikt
nie może tego zatrzymać.
Czego?
Więc co teraz?
Nie wiem.
Podpułkowniczki nie było.
Jadis kazała mi wziąć kilka dni wolnego...
Wrócić w poniedziałek.
Może dadzą mi uzbrojonych strażników...
Albo stąd uciekniemy.
Huck powiadomi Silasa.
Percy poszedł z nią dziś pogadać.
Odtąd go nie widziałam.
Hej.
W porządku?
Co jest?
Co zrobiłeś?
Hej.
Co jest?
Nie wiem, od czego zacząć.
Już dobrze, mów.
To jakieś gówno.
Wszystko, co robiliśmy,
było po nic.
Nie będzie już Sojuszu.
Co to znaczy?
Może armia nigdy nie chciała mieć sojuszników albo...
chcieli poznać konkurencję.
Percy, o czym ty mówisz?
Zostanie tylko Republika.
Zniszczą Portland.
Za pomocą gazu magazynowanego w ośrodku.
I pustych, którzy będą przykrywką.
Tak zniszczyli Omaha
i Kolonię Akademicką.
Dlaczego?
Nie wiem.
Nie wtajemniczyła mnie we wszystko,
ale zginie 87 tysięcy osób.
Nie da się ich uprzedzić.
Depeszę przechwycą, a piesza droga
zajmie miesiące.
Będą zaskoczeni. Nie będą wiedzieć, co się dzieje.
Kiedy?
Niedługo.
Jak bardzo?
Nie wiem.
Tyle powiedziała ta Jadis.
Wiemy, gdzie jest gaz.
Zniszczymy go?
A razem z nim to miejsce.
Nie chodzi tylko o ratowanie Portland i ucieczkę.
Nie zostawimy im tego.
Co masz na myśli?
Uratujmy naukowców.
I ich badania.
Weźmiemy je i kontynuujemy.
Jak mamy to zrobić?
Nie wiem.
Ale sama sobie nie poradzę.
Jeśli powiemy naukowcom,
mogą puścić parę.
Nawet jeśli nam się uda, to nie są wojownicy.
Cokolwiek się stanie, będę z tobą.
Nawet jeśli będzie źle.
Planowałeś ją zabić, prawda?
Tego chciałem.
Ale nie zabiłem.
Dlaczego?
Dla ciebie.
Chciałem znów cię zobaczyć,
a nie stałoby się tak, gdybym ją zabił.
Nie chcę dziś iść.
To nie idź.
Nie wiedziałem, czy przyjdziesz.
Ja też nie.
Nie z twojego powodu. To przez to miejsce.
Przyzwyczaisz się.
Czasem jest normalnie, a czasem...
jak w więzieniu.
Gdyby mój ojciec to usłyszał...
Ojciec?
Tak.
Jestem dla niego wielkim rozczarowaniem,
bo nie poszedłem do wojska.
Ale dość o mnie. Co u ciebie?
Czekaj.
Twój ojciec jest w wojsku?
Tak.
To generał Beale. Myślałam, że wiesz.
Szkoda, że nie wiedziałem.
Tak.
Też żałuję.
Powinnam iść.
Pogadam z resztą. Odezwiemy się, gdy ustalimy plan.
Chyba mamy do pogadania.
Napisy: Marta Przepiórkowska ię, gdy ustalimy plan.