Sebelum ini dalam The Walking Dead: World Beyond.
Kalau TRS nak musnahkan Omaha, ia perlu dapat kebenaran ibu saya.
Dia menipu awak.
Saya yang paling hampir awak boleh anggap kawan di RS.
- Ayah gembira? - Dia ada kekasih.
- Kamu nak serah diri? - Itu rancangannya.
Apa kata kami serahkan kamu? Macam kami tangkap kamu?
Kita kena cakap. Ini penghantaran berkod TRS
membuktikan tentera bawa masuk Kosong.
- SU baru dah sampai? - Macam yang awak minta.
Sepanjang tempoh itu, awak laporkan kepada saya.
Jangan tembak. Saya uruskan.
Semua okey? Leo, awak okey?
Ya. Hari kerja yang biasa.
Maaf. Jajaran kecil mayat menghala ke selatan,
agak dekat dengan pusat.
Kita tunggu di sini hingga tembakan gangguan mengubah haluan mereka.
Ia mungkin menarik lebih banyak mayat dari selatan. Kami pergi periksa.
Ekspedisi kajian ini memang mengujakan?
Jarang sekali.
Jangan. Itu subjek ujian kami.
Pengesan-geo mayat itu pasti rosak lagi.
Saya fikir pengekodan set semula boleh membaikinya.
Rupanya tidak.
Pegang dia, saya nak buat diagnostik.
Kami buat kotak data perakam-bio itu kalis api, manalah tahu.
Tak apa, Dr. Bennett.
Panggil saya Leo.
Baiklah, Leo.
Jadi,
apa pendapat awak tentang pusat penyelidikan kami?
Luar biasa.
Infrastruktur, peralatannya, ia…
Ia melebihi jangkaan saya.
Selain glic-geo…
saya tak sabar nak lihat lebih lagi.
Setahu saya,
ia data berkod daripada ujian lapangan yang dibuat selepas
insiden yang melibatkan kimia dalam skala besar.
Simbol V di semua kertas ini,
tentu merujuk kepada projek tertentu di pusat ini.
TRS guna senjata kimia untuk bunuh penduduk di tempat kita?
Lalu umpan Kosong ke sana untuk tutup hal itu. Itu dia.
Kita ada dua minit untuk jumpa Silas di terminal.
Yakin dokumen ini sahih?
Bukan penipuan baru yang dia rancang?
Bukan. Dokumen ini khusus dan sahih.
Ia berlaku di depan mata saya selama ini.
Mungkin saintis yang buat itu tak tahu atau dipaksa untuk buat.
Atau mereka tahu tapi mereka tak peduli.
Kita kena buat keputusan sekarang, atau kita tiada pilihan nanti.
Kita nak pergi atau tak?
Kita kena tinggal di sini.
Ini melibatkan nyawa orang.
Portland kena tahu.
Kita kena selidik apa yang berlaku dan maksud semua ini.
Okey.
Kita kena hantar nota kepada Will dan Elton. Silas macam mana?
Saya suruh Silas jangan tunggu kalau kita tak datang.
Dia akan balik ke pusatnya hingga kita ada rancangan.
- Harap dia buat begitu. - Itu saja? Awak nak batalkan rancangan?
Hope betul. Kita perlu jawapan.
Ya? Kemudian apa?
Kemudian kita pastikan mereka tak terlepas.
Baiklah. Mari kita cari jawapan.
Kenapa TRS nak hapuskan dua komuniti besar?
Untuk kajian, atau kajian cuma sebahagian daripadanya?
- Saya sedang selidik. - Awak pengintip untuk dua pihak.
Awak patutnya tahu.
Saya dah kata, misi saya hanya perhatikan dan lapor.
- Hingga… - Hingga saya terlibat.
Ibu saya yang menyelia
urusan RS dengan Omaha dan Koloni Kampus.
Saya cuma askar biasa.
Yalah. Tembak saya dan bunuh pak cik saya ialah keputusan awak,
bunuh orang lain ialah keputusan dia?
Begitu?
Cuma Mejar Jeneral Beale ada kuasa untuk benarkan tindakan sebesar ini.
Tapi ya.
Ibu saya tentu tahu tentang arahan itu.
Awak tak tahu kenapa mereka buat begini?
Sebelum buat perikatan dengan Omaha dan Portland,
Republik Sivik rahsiakan lokasinya,
untuk memastikan apa saja dalam sempadannya
sentiasa seimbang daripada segi statistik.
Sumber, makanan, populasi…
Kemasukan ramai orang boleh menimbulkan konflik.
Perkara begitu boleh bahayakan apa yang mereka dah bina.
Entah kenapa,
Beale fikir Omaha dan Koloni Kampus ancaman untuk keseimbangan itu.
Kota Tersembunyi. Di mana tempatnya?
Alang-alang awak dah jujur, beritahulah kami.
Mengarut betul.
Saya nak jawapan daripada kamu, bukan sebaliknya.
Saya perlu lebih masa.
Awak nak jawapan?
Ikut cara saya.
Awak tahu di mana nak cari saya.
Minta Indira serahkan kamu? Itu bijak.
Tapi rancangan kamu nak larikan diri?
Kamu belum berjaya.
Percayalah.
Kita perlu hantar nota itu kepada Will dan Elton. Masa suntuk.
- Saya tulis. - Ringkas saja.
- Kami lewat, kami selamat. Itu saja. - Baik.
Jennifer!
Staf Sarjan.
Pegawai Waran Stokes.
Apa awak buat di sini?
Leftenan Kolonel Kublek tugaskan saya
untuk buat audit sekuriti semasa ketiadaan dia.
Kita dah lalui macam-macam bersama, panggillah nama pertama saya.
Awak dah naik pangkat, Jadis.
Awak tak kisah jadi polis saja?
Polis tentera.
Saya seronok siasat korupsi,
ketidakcekapan, pembelotan…
Awak ada nampak?
Awak tahu awak ada potensi untuk jadi askar?
Saya tahu.
Kecil hati saya, sebab awak yang latih saya.
Awak ajar apa yang patut diperjuangkan.
Harap kita boleh berbual panjang sementara saya di sini.
Saya harap saya tak perlu tangkap awak.
Itu yang awak cakap kali terakhir kita jumpa.
Tapi saya serius kali ini.
Sudahlah, betina.
Saya dengar awak baru selesai misi. Mujurlah awak okey.
Saya tahu awak okey.
Saya tahu tentang
Plaskett, Carlucci,
adik-beradik Bennett, dan budak berbaju korduroi itu.
Saya tahu semuanya.
Saya nampak semuanya. Itu kerja saya.
Apa yang awak nampak?
Saya nampak mentor saya.
Askar paling berdedikasi dalam Tentera Republik Sivik.
Wanita yang sanggup toreh muka dan patahkan tangan demi misi.
Ibu awak pinjamkan pejabatnya. Datanglah nanti.
Saya bawa rum diperbuat daripada tebu Brazil.
Kilang penyulingan baru di Wad Lapan.
Saya akan benarkan awak panggil saya betina lagi
tanpa humban awak ke lantai.
Saya gembira jumpa awak lagi.
Ya, saya juga.
Saya kena buat kerja.
Jumpa lagi.
Jadi?
Awak tulis apa yang Felix suruh atau…
Lebih kurang. Kenapa?
Disebabkan awak ambil masa lama, saya rasa awak tulis lebih.
Bukan narsisistik, cuma
memerhati.
Apa itu narsisistik?
Awak serius?
Ya.
Awak tak kisah rancangan berubah?
Saya dah janji dengan awak.
Saya juga dah janji dengan diri.
Saya nak tepati kedua-duanya.
Walaupun itu perkara terakhir awak buat?
Kalau begitu, itulah yang terakhir.
Harap ia bukan yang terakhir.
Kita kena cari trak yang ada lubang di bampar belakang.
Tak susah nak cari.
Biar saya teruskan.
Awak tak nak tanya apa saya tulis?
Saya percayakan awak.
Saya pasti awak tulis apa yang perlu.
REKOD SPESIMEN DATA EPIDEMIOLOGI PROJEK V
Hei.
- Hei. - Saya baru tahu tentang Iris dan Felix.
- Mereka okey? - Mereka baru sampai.
- Saya memang nak beritahu awak. - Tak apa.
Tentu awak lega sangat.
Saya bawa sedikit baju untuk mereka daripada simpanan stok.
Dah terbiasa pula.
Terima kasih. Saya…
Kita boleh makan malam lain kali saja.
- Kalau… - Saya betul-betul terlupa.
Bukan itu yang saya…
Okey. Cuma…
Awak nampak…
Beginilah.
Mungkin perkara normal domestik yang menyegarkan
bagus untuk saya sekarang.
Tentu awak ada banyak hal…
Tak apa. Mereka tahu tentang awak.
Bagus juga kalau awak jumpa mereka.
Itu…
Aduhai.
PROJEK V
Tak apa, Dr. Bennett, saya ambil.
Panggil saya Leo.
Baiklah, Leo.
Pukul 7:00.
Untuk makan malam?
Baik. Ya.
- Jumpa nanti. - Okey.
Saya tak sabar.
Saya juga.
DITANGGUHKAN
BERSEDIA
Apa isinya?
Mereka tak nak keluar.
Apa maksud awak?
Mereka patutnya bawa Hope dan Leo keluar. Apa lagi mereka nak buat?
KAMI AKAN BAKAR TEMPAT INI
Mereka nak mulakan perang.
Dia pasti?
Dia nak datang makan malam.
Makin banyak hal pula.
Ayah?
- Ayah okey? - Ya.
Ayah cuma…
Ayah perlu tahu.
Tahu apa?
Sejauh mana Lyla tahu.
Dia makan malam di sini, maknanya makmal dia kosong.
Awak kena buat sesuatu untuk saya.
Tapi bukan awak seorang.
Awak nak saya pecah masuk makmal Belshaw? Tidak.
Tak boleh.
Terlalu bahaya. Kalau ditangkap, matilah kita.
Awak kata awak mahu jawapan.
Awak beritahu Leo awak nak hentikan mereka…
Saya cuma nak Leo beri jawapan tentang kajian itu.
Dia dah jawab.
Awak tak boleh pergi lepas heret orang dalam masalah.
Suka atau tak, awak dah terlibat.
Apa cara terbaik untuk masuk?
Awak pengawal Leo secara rasmi.
Ia tak beri banyak akses, tapi
itu alibi awak kalau orang tanya kenapa awak di sini.
Awak juga dapat ini.
- Ini senjata awak. - Ya. Senjata awak masih disimpan.
Baiklah. Saya boleh cuba
pindahkan akses Lyla ke kad saya atau cari cara untuk salin kad dia.
Saya fikir ini kepakaran awak.
Saya askar, bukan penggodam.
Awak bukan askar. Awak pengintip.
Adakah ia berbaloi? Menipu? Membunuh?
Untuk apa?
"Kebaikan sejagat"?
Awak fikir saya nak sangat buat semua itu?
TIADA KEBENARAN
Tak berjaya.
Kita tak boleh pecah masuk?
Semua makmal itu di satu tempat yang sama. Penyelidik bekerja sepanjang masa.
Mungkin yang kita cari bukanlah di makmal Lyla.
Kalau dia rahsiakan sesuatu, tentu dia simpan di tempat lain.
Tempat yang sulit.
Saya periksa log akses kad kunci dia.
Tengok ke mana dia pergi.
Ini dia.
Setiap hari dia pergi ke sub-tujuh, C-24.
Selain unit biopembendungan, tiada apa di bawah sana.
- Surat itu mungkin tiada makna. - Mungkin maknanya seperti yang tertulis.
Kita kena ambil tindakan segera untuk lindung diri kita.
Tindakan apa?
Serahkan dua orang lagi dan beritahu TRS,
sekutu lama kita. Saya nak ingatkan semua
yang kumpulan mereka merancang nak buat masalah.
Saya bantu mereka masuk pusat itu dengan persetujuan majlis.
Kita dah janji nak pastikan mereka selamat.
Awak juga janji nak pastikan kami selamat.
Kita selamat.
TRS tak tahu apa-apa tentang penglibatan kita.
Kita asyik ikut telunjuk mereka selama ini.
Kalau mereka nak serang TRS, kenapa kita tak boleh bantu?
Betul kata dia, Brody. Kita kena pilih pihak.
Betul cakap awak.
Maafkan saya, Indira.
Saya terpaksa cadangkan usul tidak percaya terhadap pengerusi kita.
Saya suruh Felix ikut rancangan itu.
Harap dia dan Percy tak buat…
- Ia lebih teruk. - Apa?
Apa yang teruk?
Elton, apa awak tahu?
Indira sakit. Buah pinggang.
Dialisis salina dan pencair darah membantu dia bertahan,
semuanya daripada Pusat Penyelidikan.
Cuma keluarga dia tahu dia sakit. Saya pun tak sengaja tahu.
Felix dan Iris tak tahu hal ini. Kalau tahu, mereka akan fikir,
membakar pusat itu,
kalau itu rancangan mereka,
ia akan memusnahkan semuanya yang Indira perlu untuk hidup.
Kamu berdua selamat.
Brody cuba rumitkan keadaan, tapi…
Kamu boleh tinggal di sini buat sementara waktu.
Terima kasih.
Tapi saya tak nak. Saya tak boleh.
Saya kena masuk semula ke pusat itu.
AKSES TERHAD SUBPARAS 6 ZON SELAMAT
Semasa periksa log akses tadi…
Nampak macam awak pernah buat.
Kalau saya pernah buat, kita takkan berjumpa.
Awak tanya tentang misi saya di Omaha.
Sebenarnya, ia bukan sekadar misi bagi saya.
Saya nak dapatkan kepercayaan TRS semula.
Apa awak dah buat?
Saya cuba tutup kesalahan suami saya.
Awak pernah berkahwin?
Masih berkahwin.
Dia cepat naik pangkat jadi Sarjan Master.
Dikenali ramai.
Dia ada masalah, semua orang ada masalah.
Kami mengetuai pasukan dengan latihan manuver bersama Kosong.
Keadaan tak terkawal, dia kena buat keputusan, orang tercedera.
Bagi saya, dia dah selamatkan mereka.
Masalahnya, dia mabuk.
Siasatan akan dilakukan ke atas dia.
Dia janji akan berubah kalau saya tanggung sedikit kesalahannya.
Jadi saya cakap saya yang buat keputusan itu, bukan dia.
Kamera yang kami guna untuk rakam latihan itu dah rosak.
Mereka bawa pita itu untuk dibaiki dan dijadikan bukti.
Pada satu malam,
saya masuk ke bilik teknikal dan pastikan mereka tak dapat baikinya.
Kalaulah saya tak lupa untuk padamkan log kad kunci…
Kenapa awak buat?
Sebab…
Saya cintakan dia dulu. Mungkin masih lagi.
Itu dia.
Saya kana potong bekalan kuasa ke grid sekuriti bahagian ini.
Ada penjana sokongan. Ia akan hidup selepas dua minit.
Kita cuma ada dua minit untuk lakukannya.
- Bekalan kuasa di mana? - Transformer di seberang kawasan ini.
Nak patah balik tak cukup dua minit.
Okey. Kita berpecah.
Saya potong bekalan kuasa, awak masuk dan lihat keadaannya.
- Ini alat komunikasi kita. - Okey.
Tapi biar saya potong bekalan kuasa.
Supaya saya yang ditangkap kalau rancangan ini gagal? Begitu?
Saya tahu selok-belok tempat ini dan cara tutup jejak saya.
Awak tak tahu jalan.
Awak yang perlukan bantuan saya.
- Ikut peraturan saya atau… - Atau apa?
Apa awak nak buat? Pergi?
Asyik buat tak tahu saja?
Awak tak kisah lepas apa awak dah buat?
Perbuatan mereka bukan salah saya,
dan tindakan kita malam ini takkan kembalikan orang yang dah mati.
Jadi ya, saya sanggup pergi.
Awak?
Tunggu isyarat saya.
Atau tidak.
Okey. Saya boleh jadi cef yang hebat.
Ayah, sokonglah saya.
Ayah memilih untuk diam.
Jadi, Lyla.
Apa kerja awak?
Sebelum semua ini.
Syarikat farmaseutikal.
Saya mengusahakan rawatan untuk pelbagai jenis penyakit,
tapi, saya tak nak bosankan kamu dengan hal itu.
Awak buat ujian ke atas haiwan?
Malangnya, ya. Itulah piawaian industri.
Kalau malang, mungkin ia tak patut dijadikan piawaian.
Dalam kebanyakan kes,
ujian ke atas sel terasing tidak
memberikan hasil boleh dipercayai.
Kalau mengorbankan beberapa tikus boleh menyelamatkan ribuan nyawa,
bukankah itu berbaloi?
Ia bergantung kepada di mana batas awak.
Macam mana kalau perbuatan awak
lebih teruk daripada penyakit yang awak cuba nak rawat?
Mungkin perbincangan ini sesuai dilakukan di dalam kelas.
Tidak…
Betul cakap dia.
Saya rasa,
yang penting, ia bergantung kepada sedalam mana sifat kemanusiaan kita,
jiwa kita,
yang kita sanggup korbankan demi kebaikan sejagat.
Kita buat perkara yang kita tak nak buat, tapi
itu cuma…
kehidupan.
Tidak.
Ia bukan "cuma kehidupan".
Awak memilih untuk melakukannya. Awak sentiasa ada pilihan.
Kalau awak kata tidak, Lyla, itu alasan.
Iris, mungkin kita patut jenguk Felix.
- Tengok keadaan dia. - Saya tak nak.
Itu idea yang bagus.
Saya minta diri.
Lebih baik saya pergi.
Jangan. Dia…
Dia cuma perlu masa untuk bertenang.
Tolonglah.
Jangan pergi.
Iris, apa masalah awak?
Awak patut larang saya daripada buat kerja bodoh.
- Bukan sebaliknya. - Hope?
Saya tak boleh terima dia.
Terima tempat ini.
Saya tak faham kenapa awak boleh terima.
Saya tahu awak tak nak dengar,
tapi ada orang baik di sini.
Saintis, pelajar macam kami…
Saya membantu mereka dengan kajian penting.
Sesuatu yang besar, mungkin.
Saya tak kata itu mengubah apa yang TRS atau Lyla dah buat,
tapi mereka bukan TRS.
Saya dah bunuh salah seorangnya.
Apa?
Askar.
Saya dah bunuh seorang askar.
Di dalam hutan.
Saya bunuh sebab dia musuh.
Saya akan buat lagi.
Sebab mereka musuh.
Kita kena bersedia.
Orang di luar dah sedia. Saya dah tulis dalam nota.
Nota rahsia? Awak tulis apa?
Saya tulis kita akan selidik apa rancangan TRS,
halang mereka daripada buat lagi,
dan kita akan bakar tempat ini.
Felix. Saya dah sedia.
Awak bersedia?
Sedia dengan isyarat awak.
Masuk!
Sekarang.
Patrol Tiga melaporkan, over.
Patrol Lima melaporkan dan membalas, over.
Patrol Enam? Staf Sarjan Mallick.
Lapor, over.
Staf Sarjan Mallick.
BIOBAHAYA
Huck.
Ada banyak lagi bahan yang mereka guna untuk hapuskan Omaha.
Huck, awak dengar?
Huck?
Huck!
Saya boleh pintas melalui Larkin Notch,
hantar awak separuh batu dari PP tanpa dikesan oleh patrol.
Kemudian?
Ada petak hinggap.
Di sini, sepanjang garisan berpagar.
Tempat saintis simpan Kosong untuk dikaji. Sekuriti kurang ketat di sana.
Mereka fikir orang takkan buat kerja gila dengan lalu situ.
Itu cara saya masuk.
Selepas itu, saya akan beritahu yang lain tentang ibu awak.
Pastikan perbuatan mereka tak jejaskan bekalan ubat ibu awak.
Indira pertaruhkan semuanya demi kami.
Saya terhutang nyawa dengan dia.
Setidaknya bawalah saya dan Elton.
Kalau mereka berjaya keluar atau rancangan ini gagal,
kamu kena selamat.
Hei.
Jangan cakap awak risau?
Saya tak nak jawab soalan ibu kalau ibu tahu.
Apa saya nak cakap?
Entah. Beritahu dia, daripada dia jaga orang lain,
ada orang akan jaga dia.
Beritahu dia, seronok juga buat adik saya kena jawab soalan dia.
Kita kena pergi.
Jaga diri.
Maaf, saya mungkir janji.
Awak risaukan ibu saya.
Itulah masalahnya dengan rahsia.
Ia tak boleh disembunyikan.
Awak nak ke mana?
Mendoakan keselamatan mereka.
Boleh saya ikut?
Awak nak berdoa?
Kali terakhir orang yang saya paling sayang meninggalkan saya…
Mereka tak kembali lagi.
Saya tak mahu bersendirian sekarang.
Nampaknya, bekalan elektrik akan pulih.
Ya.
- Saya nak periksa makmal saya. - Tak apa.
Semua makmal dikuasakan oleh penjana sokongan.
Betul?
Kalau ini tentang Iris…
Tak, bukan sebab itu.
Malam ini
buat saya teringat sesuatu.
Apa yang awak ingat?
Apa pun perkara itu, awak boleh beritahu saya.
Ada sesuatu.
Sesuatu yang saya tak jujur dengan awak.
Tapi awak kena ikut saya.
Lebih baik saya tunjukkan kepada awak.
Okey.
Huck.
Huck. Ayuh, jawablah.
Awak tak boleh pergi begitu saja.
Jangan tinggalkan saya.
Setelah apa mereka buat.
Tak guna!
Awak nak bawa saya ke mana?
Kita dah sampai.
Saya tak faham.
Awak tanya jika saya ada keluarga, sebelum semua ini…
dan saya tak cakap apa-apa, tapi…
Saya patut beritahu awak apa yang berlaku kepada mereka.
Ia berlaku pada permulaannya.
Mia…
Anak saya…
Dia enam tahun.
Dia digigit oleh seorang lelaki yang masuk ke laman belakang kami.
Dia bukanlah manusia lagi, tapi…
Kevin…
Suami saya…
Dia teman Mia tidur malam itu.
Mia jatuh sakit dengan sangat pantas.
Kevin sangat sayangkan Mia.
Esok paginya, saya jenguk mereka dan…
Kevin terbaring di atas lantai.
Berdarah.
Lehernya hampir habis digigit.
Mia pula…
dah berubah.
Dia bukan lagi anak saya.
Beberapa jam kemudian, Kevin juga bukan lagi suami saya.
Telefon tak boleh digunakan dan…
kebanyakan jiran dah tiada, jadi saya…
Saya biar mereka di situ.
Pada satu hari, berlaku…
runtuhan.
Ada sesuatu runtuh.
Mereka terhempap di bawah almari buku.
Waktu itu, saya tahu apa perlu dibuat.
Saya ambil perentas pemanjangan, tali pinggang dari almari saya,
dan saya ikat mereka supaya tak dapat serang saya.
Kemudian, saya jumpa kit perubatan lama di dalam garaj.
Saya buat apa saja yang boleh untuk merawat mereka.
Saya buat macam-macam kepada mereka.
Perkara yang teruk.
Apa saja yang saya boleh buat untuk cuba
kembalikan suami dan anak saya.
Tapi saya tak boleh.
Sepanjang hidup, saya mencari ubat untuk penyakit, tapi…
saya tak boleh mengubati keluarga saya.
Merekalah sebabnya saya di sini, dan buat kerja ini.
Ya, untuk Perikatan, tapi…
sebenarnya, untuk mereka.
Saya tak dapat pulihkan keluarga saya.
Tapi mungkin, satu hari nanti…
saya boleh bantu pulihkan dunia.
Huck.
Saya tak tahu kalau awak mendengar…
atau kalau awak okey, tapi…
Tak guna, Huck.
Kalau awak dengan saya, saya nak awak cakap.
Cakaplah sesuatu.
Cepat, mari.
- Awak okey? - Apa dah jadi dengan awak?
- Saya fikir awak… - Dinding menghalang komunikasi.
Penjana sokongan hidup lebih awal.
Saya kena program semula kad saya supaya boleh buka pintu secara manual.
Saya kena padamkan log akses
supaya kesalahan saya dua tahun lalu tak berulang.
Hukumannya tentu lebih teruk.
Awak jumpa apa-apa?
Ya.
Apa pun benda ini, ada banyak lagi di dalam.
- Saya akan beri kepada Leo. - Ya.
Nanti beritahu saya.
- Saya kena pergi. - Ya.
Dengar sini. Saya tak tahu bagaimana pengakhirannya,
atau apa berlaku kepada saya…
tapi awak kena tahu…
saya dengan awak.
Setidaknya hingga saya tak berdaya.
Ada apa? Awak nak jumpa saya?
Nak tanya kalau awak nak minum.
Awak guna walkie-talkie hanya untuk itu?
Saya wanita yang gigih kalau melibatkan kawan.
Saya risau apabila awak tak balas.
Walkie-talkie saya mati.
Litar pintas di grid tak membantu.
Kita tak pernah cakap tentang apa saya buat untuk masuk ke Republik Sivik.
Enam tahun lalu.
Saya tahu awak penyelamat.
Saya hidup dengan cara licik di dalam hutan.
Saya bina satu masyarakat kecil dengan cepat.
Saya boleh percaya.
Ini petuanya.
Kalau nak bina tamadun dari awal dengan cepat,
beri mereka bahasa sendiri.
Beri mereka cerita yang boleh dikongsi.
Mereka akan jadikannya kenyataan.
Ia akan merapatkan mereka.
Terpisah daripada orang lain.
Awak bercita-cita tinggi sebagai orang terselamat.
Betul.
Tapi saya sayang komuniti saya.
Saya kehilangan mereka sebab saya silap pilih sekutu.
Saya bersimpati.
Saya juga. Selepas itu,
saya dapat peluang,
dan saya cipta tiket untuk masuk ke Republik Sivik.
Saya beri TRS sesuatu yang sangat berguna,
dan saya dapat hidup baru.
Setelah sekian lama, keselamatan saya terjamin,
tapi matlamat saya hilang.
Hingga saya sedar ia tak hilang.
Ia cuma berkembang.
Matlamat saya sama, bertahan hidup, dan saya makin mahir hal itu,
setelah semua yang saya lalui.
Awak masih lagi mangsa yang bercita-cita tinggi.
Naik pangkat.
Ini bukan tentang naik pangkat saja.
Saya tahu Republik Sivik harapan terakhir dunia,
dan tugas saya adalah membina era baru planet ini.
Itu tugas awak juga.
Betul.
Cara awak cakap buat saya fikir jika awak percayakannya.
Ibu awak minta saya perhatikan awak semasa saya di sini.
Itu cuma rasa bimbang seorang ibu, tapi saya tertanya
jika dia fikir mungkin awak terlalu lama di luar.
Mungkin awak rapat dengan mereka, atau awak dah berubah.
Dia tak fikir begitu. Awak silap.
Tekaan saya betul tentang dia dan dia silap tentang awak.
Sukar untuk lupakan cerita yang membantu awak bertahan.
Sebelum dunia ini musnah, nama saya bukan Jadis.
Tapi nama itu, identiti itu,
ia membantu saya hidup, oleh sebab itu, saya jadi Jadis.
Awak lebih kuat daripada saya.
Lebih kuat daripada kebanyakan orang.
Kalau ibu awak risau awak keliru, saya boleh faham.
Kita bantu dia buktikan yang awak tak keliru, Huck.
Nama saya bukan Huck.
Awak sedang siasat saya?
Saya ke sini untuk siasat beberapa perkara.
Kalau awak salah satu kesnya, tentu mudah.
Saya bantu awak buktikan awak tak berubah…
dan awak bantu saya dengan menyatakan saya sangat bagus
kepada semua orang.
Saya perlu naik pangkat sebelum hujung tahun.
Macam saya cakap, awak mangsa yang bercita-cita tinggi.
Saya dah toreh muka dan patahkan tulang demi kor,
buat sehabis baik untuk buktikan kesetiaan saya.
Awak banyak berjasa.
Tak boleh disangkal.
Tapi banyak lagi awak kena buat.
Jadi, macam mana caranya?
Kita bebaskan jiwa mereka,
percaya yang sedikit tenaga positif mereka akan membantu Dev dan Will.
Mari kita mulakan.
Kita dah dekat. Di sebalik bukit itu.
Macam mana awak boleh arif dengan kawasan ini?
Dengan merayau, curi-curi keluar.
Saya selalu buat begitu semasa kecil.
Awak boleh curi-curi keluar dari rumah.
Awak bertuah.
Ya. Betul.
Saya terhutang budi dengan awak sekeluarga.
Pergilah balik.
Saya boleh teruskan.
Bercakap tentang keluarga…
Ini pistol ayah saya.
Dia beri kepada saya dulu, sebelum dia…
Ibu saya tak tahu tentang pistol ini,
dan saya pun tak pernah guna, tapi…
saya nak awak ambil.
Kiri kosong.
Kanan ada.
Ke kanan.
Ke kanan!
Terjemahan sari kata oleh Nabihah …